Preview van de nieuwe PARCUM tentoonstelling ‘In beeld geboren’

Deze namiddag woonde ik een symposium over religieus erfgoed bij in de fantastische Abdij van Park. Altijd een plezier om op deze wonderlijke plek te zijn. En dat plezier wordt alleen maar groter als je daarnaast ook nog iets kan bijleren in de fantastisch mooie refter van de abdij met het schitterende stucwerk van Jan Christian Hansche. De receptie na de verschillende keynotes stelde niet zoveel voor, maar de zon scheen en het was heerlijk toeven op het bordes van het abtsgebouw. En alhoewel de verleiding groot was om gewoon te blijven babbelen in de zon met een glas in de hand, maakte ik toch van de gelegenheid gebruik om de preview van de nagelnieuwe tentoonstelling ‘In beeld geboren’ mee te pikken.

IMG_3261

Een dikke aanrader, deze tentoonstelling die terugkijkt op het ontstaan van de christelijke beeldcultuur, want het afbeelden van het goddelijke is ook in het christelijke geloof niet altijd even voor de hand liggend geweest. In de 8ste en 9de eeuw ontstond er zelfs een hevige beeldenstrijd in het Byzantijnse rijk rond de kwestie of Christus al dan niet mocht afgebeeld worden. Wie al eens een kerk van binnen heeft gezien, weet wie de strijd gewonnen heeft. 😉 (For the record: de iconodulen of beeldenvereerders.)

De tentoonstelling toont heel mooi hoe afbeeldingen van Christus weer andere afbeeldingen inspireren en legt ook linken met die twee andere grote godsdiensten: het jodendom en de islam, die heel anders omgaan met het afbeelden van het goddelijke. Je kan in deze tentoonstelling trouwens ook de oudste bekende kopie van de door brand beschadigde lijkwade van Turijn uit 1516 bewonderen. Erg boeiend. Gaat dat vooral zien, zou ik zeggen! Lees zeker ook deze mooie recensie.

IMG_3263

IMG_3264

IMG_3265

IMG_3266

IMG_3267

IMG_3268

IMG_3269

IMG_3272

IMG_3273

IMG_3274

IMG_3275

IMG_3282

IMG_3284

IMG_3286

Risky business!

Gisterenavond hadden we nog eens vrienden over de vloer, want hoe leuk ik het ook vind om samen op restaurant te gaan, het is dubbel zo leuk om in de comfort van je eigen woonst met je eigen zelfgekozen champagne en wijn je gasten in de watten te kunnen leggen. Toegegeven, met wat hulp van onze favoriete traiteur Convento Food. Een keukenprinses zal ik wel nooit worden. 😉 En als kers op de taart werden er gruwelijke oorlogen uitgevochten boven het RISK-bord. Al moet ik deemoedig erkennen dat de geluksgoden deze avond niet aan mijn kant stonden.

IMG_3224

IMG_3225

Een spontaan verjaardagsfeestje

Mijn vriend en ik hadden geen plannen gemaakt voor dit weekend, omdat we graag wat wilden uitrusten na onze toch wel vermoeiende Berlijntrip. Maar hey, onze kameraad en whiskyliefhebber verjaardag zaterdag en bleek geen plannen te hebben. Ja, dan halen wij natuurlijk de champagne en de whiskyflessen boven! In combinatie met take-away sushi hét recept voor een klein, maar fijn feestje. Zelfs zijn eigenzinnige dochters vonden de tijd om te komen meevieren. Dé kers op de taart was het feit dat ik erin slaagde eindelijk nog eens een klinkende RISK-overwinning binnen te halen door de oranje legers vakkundig van de wereldkaart te vegen (dat mijn vriend het tweede spel won, laten we hier even buiten beschouwing).

IMG_2145

IMG_2149

IMG_2154

Spontane feestjes zijn de beste!

Mexican party!

Gisterenavond hadden we onze vriend te gast om samen Mexicaans te eten. Spijtig genoeg leverde onze eerste keuze El Sombrero gisterenavond niet en moesten we ons tevreden stellen met het aanbod van La Cantina del Coronel. Wat dus betekende: geen ceviche en geen margarita. Snik. Gelukkig was er een lekker flesje champagne om mij te troosten. En ja, het eten was zeker lekker, maar de Mexicaanse keuken van El Sombrero is toch echt superieur.

IMG_1385

Onze voorgerechtjes (van de hoofgerechtjes helaas geen fotografisch bewijsmateriaal):

IMG_1386

Naar goede gewoonte sloten we de avond af met een whisky (of twee). Zie ze hier eens staan te blinken!

IMG_1387

IMG_1395

Een avond vol vriendschap, wijn en lekker eten

Deze vrijdagavond had ik afgesproken met mijn vriendin om samen ramen te eten bij Umamido in de Tiensestraat. Haar oudste zoon is lid van de schaakclub in Leuven en terwijl hij zijn hoofd brak over de volgende zet, konden wij lekker eten, gezellig bijbabbelen en plannen maken voor onze nakende uitstap naar Berlijn.

IMG_1106

IMG_1108

Omdat ramen nu eenmaal fastfood is, hadden we nog ruimschoots tijd om een ander plekje op te zoeken voor een dessert. Aangezien mijn vriendin een grote fan is van de boeken van Jo Claes, besloot ik naar de Gambrinus te trekken, het stamcafé van hoofdpersonage Thomas Berg. Voor mij was het ook de eerste keer dat ik de Gambrinus bezocht. Het interieur is inderdaad zeer stijlvol, maar mijn dame blanche vond ik eerder matig. Een klein beetje een tegenvaller, als ik eerlijk moet zijn.

IMG_1116

IMG_1118

IMG_1119

Na het dessert nam ik afscheid van mijn vriendin en trok ik naar Wijnbar Lewis, waar ik had afgesproken met mijn vriend en onze vrienden wijnliefhebbers. En verrassing: het koppel dat we leerden kennen op onze eerste wijnproefcursus daagde ook op. Een gezellig weerzien!

Net als de vorige keer schonk de sommelier ons weer allerhande heerlijke wijntjes. We maakten zelfs kennis met een heerlijke wijn opgedragen aan een Leuvense legende. Maar hét hoogtepunt van de avond was toch wel de fles Pomerol uit 2016. Alsof er een engeltje op onze tong piste. 😉

IMG_1120

IMG_1123

IMG_1126

Topavond!

Restodays in ‘t Oud Gasthuys

Toevallig belandde er deze week een uitnodiging voor Restodays in mijn inbox en omdat een mens toch moet eten, ging ik snel eens kijken welke Leuvense restaurants op het lijstje stonden. Zo merkte ik dat de vroegere Improvisio inmiddels omgedoopt is tot ‘t Oud Gasthuys. Mijn laatste bezoek aan de Improvisio dateerde zowaar van 2011, dus ik was wel benieuwd welke nieuwe richting dit restaurant inmiddels had ingeslagen. Dus reserveerde ik een tafeltje voor twee.

De restodays menu was niet honderd procent mijn ding, maar hey, over een prijs van 39 euro voor drie gangen kan een mens niet klagen, he. Bovendien was de bediening erg vriendelijk en waren we onder de indruk van de zeer uitgebreide wijnkaart met een mooi aanbod aan Belgische wijnen. Al was het duidelijk dat het meisje dat ons bediende niets van wijnen kende. 😉 Niet meteen een waw-beleving, maar gewoon een gezellige avond met ons tweetjes. Meer hoeft dat soms echt niet te zijn.

Klassieke carpaccio:

IMG_1047

Ravioli aubergine met truffelsaus:

IMG_1051

Clafoutis krieken:

IMG_1053

Kaasbordje met Belgische kazen en daarbij een glaasje Belgische ijswijn Mr. Apple geserveerd:

IMG_1056

Gastrobar Hop

Na mijn aperitiefje in Brussel ter gelegenheid van Saint-Patrick’s Day, haastte ik mij naar Leuven om snel mijn rugzak met werklaptop op mijn appartement af te zetten en vervolgens naar het station van Leuven terug te keren om de onvolprezen Mademoiselle Julie af te halen. Ik was er namelijk tot mijn eigen grote verbazing in geslaagd een tafeltje in Gastrobar Hop te veroveren. Aan de toog dan nog wel! Perfect voor een culinaire date met twee.

Ik was door de Ierse cava al in redelijk goeie stemming aan de avond begonnen en het vervolg werd er alleen maar beter op. Met goed gezelschap, fijne gesprekken, heerlijke en originele gerechtjes en zalig lekkere wijn. Het leven kan mooi zijn.

Bites:

IMG_1010

IPA pannenkoek met escabeche van Zeeuwse mossel en guacamole van pompoen:

IMG_1011

IMG_1013

Prei ‘sushi’ met nori, gember en soja:

IMG_1014

Focaccia met geroosterde radijs, mosterd, pas de rougekaas & oude geuze:

IMG_1015

Vlaswijting met gebakken paksoi, zuurkool kroket en mosterd vinaigrette:

IMG_1017

Eigenzinnige selectie van Belgisch kazen in samenwerking met ambachtelijke kaasmakers en Kaasaffineurs Van Tricht:

IMG_1020

Zoetigheden voor bij de koffie en thee:

IMG_1024

Mexicaans at Goofball’s

Omdat tradities er zijn om in ere gehouden te worden. En omdat een mens al eens iets anders wil eten dan sushi, bestelde ik Mexicaans bij El Sombrero (want serieus, who doesn’t love a well mixed margarita?). En we weten ondertussen dat de gastvrijheid bij Goofball and friends vijf sterren verdiend!

En ook hier weer werd ik geconfronteerd met het onvermijdelijk voortschrijden van de tijd: die jongens blijven maar groeien. Wat me tegelijkertijd hoop geeft voor de toekomst, maar ook doet vrezen dat we deze nieuwe generatie opzadelen met problemen die te zwaar zijn om te dragen. Enfin, misschien zie ik het allemaal te zwart in, want ik wil dolgraag geloven dat al deze slimme, jonge hersenen de fouten van mijn generatie gaan rechttrekken.

Cheers to that!

IMG_0971

IMG_0973

IMG_0976

Convento Food dinner

Vrijdagochtend kregen met vriend en ik bericht dat onze kameraad een positieve coronatest afgelegd had. Een dikke kruis dus over ons geplande etentje met hem en zijn vriendin. Voor de gelegenheid hadden mijn vriend en ik een grote bestelling bij Convento Food geplaatst die we niet meer konden annuleren. Omdat een mens toch moet eten, belde ik mijn broertje op met de vraag of hij en zijn vriendin al plannen hadden voor zaterdag. En, wonder boven wonder, ze waren nog vrij. Dus brachten we op den bots een gezellige avond met lekker eten en goeie gesprekken met elkaar door. En zo’n avond moest natuurlijk met een lekker glas whisky of rum afgesloten worden!

Appetizers van De Walvis:

IMG_0735

Overvloedig veel eten:

IMG_0739

IMG_0744

Citroentaart als dessert:

IMG_0746

IMG_0749

IMG_0752