Paris Paloma en Florence + The Machine in de Afas Dome

Gisteren spoorde ik na het werk vanuit Brussel naar Antwerpen-centraal om van daaruit de metro naar de Afas Dome (het voormalige Sportpaleis) te nemen voor het concert van Florence + The Machine. Ik was netjes op tijd om het voorprogramma met Paris Paloma mee te pikken onder het genot van een glaasje champagne. Meteen goed voor een eerste kippenvelmoment toen heel de Afas Dome Labour meebrulde. Echt genoten van het optreden van Paris Paloma. Ik kijk al uit naar haar toekomstige muziek!

Na het voorprogramma vervoegden mijn broer en zijn zwangere vriendin ons voor het optreden van Florence. Omdat zij helemaal uit Limburg moesten komen, was het hen niet gelukt het voorprogramma te halen. Het was voor mij de eerste keer dat ik Florence live aan het werk zijn en ik was die onder de indruk. Wat een kracht straalt deze dame uit en wat een formidabele stem. Ik weet niet of ik helemaal mee was met de inzet van de danseressen in de show, maar eigenlijk is dat een detail. Florence wond moeiteloos de ganse Afas Dome om haar vinger. Een geweldig concert!

Na het concert nam ik afscheid van mijn broer en zijn vriendin en begaf ik mij naar de parking van de Afas Dome. Dankzij de tip van mijn vriendin uit Zoutleeuw had ik een ticket gereserveerd voor de Keolis Shuttle om mij terug naar Leuven te brengen. Het vervelende aan concerten in de Afas Dome is immers dat je na het concert niet meer met het openbaar vervoer terug geraakt. Ik hoop nog steeds dat de NMBS ooit latere treinen zal inleggen, maar totdat het zover is, zal ik voor mijn toekomstige uitstapjes naar de Afas Dome gebruik maken van de bijzonder comfortabele Keolis shuttle. Na een vlotte terugrit zette de bus mij af op parking Bodart, waar ik een elektrische blue-bike uitleende om naar het station te fietsen. Heel handig dat blue-bike in Leuven het toelaat om je fiets op een andere plek achter te laten dan het ontleenpunt. En ja, al bij al was ik vrij laat thuis, maar het concert maakte dat meer dan waard.

Winters wandelen in Herentals

Gisteren genoten van een fijne winterse wandeling langs de Kleine Nete in Herentals. Dankzij de inspanningen van de laatste jaren om de meanders te herstellen, slingert de Nete opnieuw door het landschap zoals vroeger. Heel pittoresk, maar gewoonweg ook veel beter voor de natuur en de watervoorraden. De tijden dat we het regenwater zo snel mogelijk wilden afvoeren naar de zee, liggen immers al even achter ons.

De wandeling bracht ons door het schilderachtige natuurgebeid Hellekens, waar het bijzonder drassig was door de overvloedige regenval van de voorbije dagen. We spotten pas geboren lammetjes, reigers en runderen. We hielden een uitgebreide poseersessie op de 24 meter lange Eddy-brug, genoten van het uitzicht op de vallei van de Kleine Nete en spotten zelfs een recent aangelegde vistrap. De natuur is hier duidelijk aan een opmars bezig.

In Kasteeldomein Le Paige spotten we de eerste sneeuwklokjes van het jaar die hopelijk de belofte van een mooie lente inhouden.

We sloten de avond met ons allen af in het gezellig huis van de ouders van mijn vriend met een echte Vlaamse klassieker: huisgemaakt stoofvlees (met veenbessen om voor een exotische toets te zorgen)! Altijd lekker!

En na deze overvloedig met wijn overgoten feestmaaltijd bracht de laatste trein ons veilig naar Leuven terug.

Het beste nieuws van het jaar!

In augustus word ik meter van mijn derde petekindje! Mijn broer en zijn vriendin hebben tegen alle verwachtingen in dan toch besloten hun bloedlijn niet te laten uitsterven en te zorgen voor het allereerste kleinkind langs beide kanten. Superblij met dit nieuws en ik kan haas niet wachten om binnen een paar maanden mijn petekindje in mijn armen te houden.

Dat mijn petekindje een goede smaak heeft, mag alvast blijken uit de fles Barolo die mijn broer en zijn vriendin mee hadden om mij te overtuigen om het meterschap op te nemen. Al hadden ze daar niet echt veel overredingskracht voor nodig. 😉

Uiteraard klonken we op dat goede nieuws met een glaasje champagne (uiteraard uitgezonderd de zwangere dame)! Gelukkig had ik voldoende alcoholvrije alternatieven voorzien. En zo werd het mijn vriend en mezelf ook duidelijk waarom de vriendin van mijn broer op kerstavond geen glaasje wijn had meegedronken en sommige van haar gerechten er lichtelijk anders uit zagen. De stiekemerds!

Gelukkig kon mijn zwangere schoonzus wel uitgebreid genieten van een heerlijke Chinese afhaalmaaltijd van ons favoriete Chinese restaurant Chen’s in Kessel-Lo.

Chocolaatjes van Bittersweet zijn altijd de perfecte afsluiter. En uiteraard dronken we daar een glaasje whisky bij. Een avond met een strik errond.

Het aftellen kan beginnen!

Alicja Kwade en Kennis in Zicht in M

Gisteren hadden mijn vriend en ik de eer en het genoegen om zijn zus en haar drie dochters te gast te hebben. Een beetje een verderzetting van onze vorige date in oktober, want mijn oorspronkelijke plan was na de wandeling nog een bezoek te brengen aan M, wat uiteraard veel te ambitieus was. Maar hey, uitstel is geen afstel! Hadden we meteen een goeie aanleiding om een nieuwe date vast te leggen.

We startten met een gezamenlijke lunch met brood en beleg en wandelden vervolgens op het gemak naar M Leuven voor de twee tentoonstellingen ter gelegenheid van 600 jaar KU Leuven.

Na een blik op de vaste collectie en een andere tijdelijke tentoonstelling geworpen te hebben, startten met de tentoonstelling van Alicja Kwade die ik zelf al eerder bezocht tijdens de vernissage. Meteen een schot in de roos. De meisjes vonden het echt geweldig. En ik kan hen geen ongelijk geven, echt een tentoonstelling die je verbeelding aan het werk zet.

De opwarmers:

Alicja Kwade:

We sloten ons bezoek af met de tentoonstelling Kennis in Zicht. Ook een interessante tentoonstelling, maar het werk van Alicja Kwade sprak me eerlijk gezegd het meeste aan.

Van zoveel kunst en kennis krijgt een mens honger! Dus bestelden we sushi bij WabiSabi om samen van te smullen. En uiteraard speelden we terwijl we wachtten op de sushi een spelletje Trial by Trolley! Dat ook bij de dames een succes bleek te zijn.

Luz y sombra. Goya en het Spaanse realisme

Een weekend vol kunst en cultuur voor mij! Na het Plantin-Moretus museum en het KMSKA op zaterdag, spoorden mijn vriend en ik deze zondag naar Brussel om samen met zijn ouders de tentoonstelling opgebouwd rond het werk van Goya in Bozar te bezoeken.

Naar ondertussen goeie traditie startten we met een lunch in het Victor Bozar Café.

Daarna bezochten we de tentoonstelling, die werk van Francisco de Goya y Lucientes in dialoog bracht met werk van tijdgenoten en kunstenaars van latere generaties. Goya is zonder twijfel één van de belangrijkst Spaanse kunstenaars aller tijden die ook nu nog zijn stempel drukt, maar toch deed deze tentoonstelling het niet helemaal voor mij. Misschien lag het aan de drukte en de velen gidsen die zich met grote groepen doorheen de tentoonstelling wurmden, ofwel was het verhaal dat de curatoren met deze tentoonstelling wilden vertellen mij niet geheel duidelijk.

Continue reading →

Kerstavond bij mijn broer en zijn vriendin

Op kerstavond mogen wij volgens ons arbeidsreglement om 15u stoppen met werken. Ruimschoots op tijd om de trein van 16.13u naar Schulen te halen voor het kerstdiner bij mijn broer en zijn vriendin in het mooie Limburg. Helaas: om wille van ‘operationele redenen’ tussen Leuven en Aarschot werd onze trein afgeschaft. De operationele redenen waren van die aard dat er op de site van de NMBS stond dat de storing van onbepaalde duur was. We wilden niet het risico lopen om het kerstdiner bij mijn broer en zijn vriendin te missen, dus veranderden we onze reisplannen en spoorden we van Leuven naar Alken, waar mijn broer ons kwam ophalen. De vertraging bleef daardoor beperkt tot in totaal (reistijd naar Alken inbegrepen) een drie kwartier. Al bij al viel het voor ons nog mee dus, maar ongetwijfeld waren er andere mensen wiens plannen hierdoor wel in duigen vielen.

Maar goed, we lieten de NMBS-perikelen niet aan ons hart komen en klonken met een flesje heerlijke champagne op een (hopelijk) fijne avond. Aangezien de gerechten afkomstig waren van Alter, waren we er alvast zeker van dat ons een culinair hoogstaande avond te wachten stond. En mijn broer had voor de gelegenheid enkele uitstekende wijntjes uit zijn wijnkelder getoverd om te serveren bij al dat lekkers. Aangezien mijn broer een even goede smaak heeft als ik, zaten ook de wijnen van uitstekende kwaliteit. 😉

Zalm “label rouge’, koolrabi & pomelo:

Oestertjes:

Kreeft “salad’, pompoen, ras el hanout & mandarijn:

Wilde zeebaars, aardpeer, gerookte paling & gezouten citroen:

Parelhoen “Aradoa”, champignon, knolselder & truffel:

Peer, vanille, hangop & verveine:

Een fantastische avond, die we afsloten met een Uber rit terug naar Leuven, omdat de treinperikelen nog altijd niet achter de rug waren en we geen risico’s wilden nemen omdat we de dag nadien voor een paar dagen naar Lille vertrokken.

Vroeg kerstfeest in Herentals

Omdat het altijd een hele opgave is om een datum te vinden om samen kerst te vieren, zeker nu de kleinkinderen ouder worden en allemaal hun eigen verplichtingen hebben, vindt het traditionele kerstfeest bij de ouders van mijn vriend altijd plaats voor of na kerstdag. Voor mij prima, want ik hecht weinig belang aan kerkelijke feestdagen. Het is het gezellig samen zijn dat het belangrijkste is. Wat ik wel jammer vond, is dat het feest dit jaar op zondag plaatsvond. Zowel mijn vriend als ik moesten maandag 22 december nog werken (ik zelfs nog tot en met kerstavond), dus dat betekende dat we moesten mikken op de laatste trein van Herentals terug naar Leuven en iedereen weet hoe slecht de Kempen ontsloten zijn met het openbaar vervoer… Gelukkig was de schoonbroer van mijn vriend zo vriendelijk om ons te komen ophalen aan het station en ons ook weer terug te brengen.

Bij het aperitief wisselden we de traditionele secret Santa cadeautjes uit. Naar goede gewoonte zette ik een bon voor een goed doel op mijn verlanglijstje en dat kreeg ik dan ook. Geen verrassingen daar. De ouders van mijn vriend hadden voor de deze feestelijke gelegenheid gekozen voor gourmet. Meestal niet zo’n grote fan van, maar ik apprecieerde het dat ze ook vis voor op de bakplaat voorzien hadden, al blijft gourmet toch altijd een beetje een vettige bedoening.

Na het diner was het tijd voor het dessert, dat ik, op de pralines van Bittersweet na, skipte wegens te veel gegeten. Daarna speelden we met de nichtjes Undercover tot het tijd was om naar Leuven terug te keren.

Duimen dat het volgende feestje op een zaterdag valt!

Lunch bij Notoir

Deze zondagochtend spoorden mijn vriend en ik naar Hasselt voor een afspraak met mijn vader om zijn verjaardag te vieren. 75 is een memorabele leeftijd en dat wilde ik niet zomaar laten passeren. Ondanks onze ietwat moeilijke verstandhouding de laatste jaren, vind ik het belangrijk om toch te blijven investeren in onze relatie.

We spraken af bij restaurant Notoir, waar we de enige gasten bleken te zijn. Jammer, want je zou toch verwachten dat een restaurant op dit niveau meer gasten moet kunnen aantrekken op een zondagmiddag. Wij lieten het alvast niet aan onze harten komen, want zo konden we genieten van privébediening. Uiteraard startten we de maaltijd met een glaasje crémant de Bourgogne om te klinken op de jarige. Vervolgens bestelden we het viergangenmenu, dat bestond uit kleine verfijnde gerechtjes. De perfecte hoeveelheid om niet met een overladen maag naar huis te gaan.

De ober had opgepikt dat we een jarige in ons midden hadden en zorgde voor een brandend kaarsje op het dessert van mijn vader. Een kleine attentie die ik bijzonder apprecieerde. Notoir is een fijne plek met lekker eten en bijzonder vriendelijke bediening, laat ons hopen dat de klanten volgen…

Croquetas de jamón ibérico:

Gefrituurde artisjok:

Miso, kabeljauw & bloemkool:

Varkenslapje met spek:

Dame notoir:

Iets zoets voor bij de koffie of thee:

Wijn proeven bij Ad Bibendum

Gisteren trokken mijn vriend en ik samen met mijn broer en zijn vriendin naar Sint-Truiden om wijntjes te proeven tijdens de eindejaarstasting van Ad Bidendum. Naar goede gewoonte was het aanbod redelijk overweldigend, maar we slaagden er toch in enkele favoriete wijntjes te detecteren en mee naar huis te nemen.

Na de tasting reden we met mijn broer en zijn vriendin terug naar hun huis om samen te genieten van het werkelijk uitstekende streetfood sharing dinner van Noen. We genoten met ons vieren van de heerlijke en mooi gepresenteerde gerechtjes.

Bao bun met pulled pork, spitskool, granaatappel & pinda:

Pad thai met scampi:

Bloemkool masala met gepoft brood, kruidensalade & baba ganoush:

Om duimen en vingers af te likken!

Als klap op de vuurpijl verrasten mijn broer en zijn vriendin mij met een magnum flesje voor mijn verjaardag. Ik kijk er al naar uit dit flesje ergens volgend jaar in de zomer samen met hen te kraken. Bij voorkeur bij een barbecue of zo. 😉

En Feniks zag dat het goed was:

Sushi en een bezoek aan Merksplas-Kolonie

Zaterdagnamiddag reden mijn vriend en ik met de cambio naar Herentals om samen met zijn ouders te genieten van lekkere take-away sushi met een flesje wijn. Zijn ouders waren in september naar Sicilië geweest en we offerden ons volgaarne op om na de maaltijd te proeven van het lekkere Siciliaanse dessertwijntje dat ze daar gekocht hadden.

Zondag sliepen we uit en verorberden we ‘s middags de overschot van de sushi, alvorens samen te vertrekken naar Merksplas-Kolonie, een voormalige landloperskolonie waar landlopers en bedelaars terecht konden tot de staat de wet op landloperij in 1993 afschafte. De ouders van mijn vriend hadden deze plek al eerder bezocht en wilden deze ervaring graag met ons delen. Ik was bekend met het concept van landloperskolonies, maar voor mij was het de eerste keer dat ik zo’n plek bezocht. Ik vond het erg indrukwekkend. De dreigende grijze wolkenhemel droeg helemaal bij aan de sfeer. Zeer boeiend voor wie iets wil bijleren over een fascinerend stukje Belgische geschiedenis.

In het museum was er een tentoonstelling over de geschiedenis van het gevangeniswezen. Persoonlijk blijf ik ervan overtuigd dat ons huidige gevangenissysteem dringend aan herziening toe is. De meeste van onze overbevolkte gevangenissen slagen er niet in de veroordeelden voor te bereiden op hun terugkeer in de maatschappij na het uitzitten van hun straf. Een grondig debat lijkt me nodig op dat vlak.