Lunch by albert

Genoten van een heerlijke lunch met mijn collega’s op het dakterras van restaurant albert (met kleine a). En ja, met het weekend in zicht hoorde daar een glaasje witte wijn. Kwestie van die twee laatste vergaderingen van de week wat makkelijker verteerbaar te maken. 😉

Calamar met zwarte pens, ramiro paprika en saffraanrijst:

IMG_2690

IMG_2692

Eendenborst op zout en exotische peper, rijst en jasmijn emulsie, witte perzik en courgette:

IMG_2694

Geroosterde pruim, Thaise basilicum pannenkoek, karamel en zwarte bessengel:

IMG_2696

Ik liep vrijdagavond over het Ladeuzeplein waar de Leuvense kermis staat opgesteld. En alhoewel ik altijd een grote fan ben geweest van de meer spectaculaire attracties in pretparken, denk ik dat ik deze toch maar aan mij laat voorbij gaan.

IMG_2704

Van Leuven over Faro naar Olhão – 1 augustus 2021

Midden in een gigantische stortbui spoeden mijn vriend en ik ons met onze valiezen en rugzakken naar het station van Leuven. Die regenjasjes komen meteen al van pas. Hopelijk voor de laatste keer deze reis. De weersvoorspellingen in Portugal doen ons alvast dromen van heerlijk warme temperaturen, maar eerst kunnen we samen met onze valiezen wat opdrogen op de trein van 13.48u naar de luchthaven.

Onze vlucht naar Faro vertrekt pas om 17.05u, maar we willen voorbereid zijn op eventuele lange wachttijden bij het inchecken en de security. Het luchthavenpersoneel moet nu immers van alle reizigers het COVID19-certificaat en (voor Portugal) het PLC formulier checken en mijn vriend heeft bij zijn vorige vluchten van en naar Genève al een aantal keer lang moeten aanschuiven.

Maar kijk, het inchecken van onze valizen verloopt supervlot (wellicht omdat we bij één van de eerste passagiers zijn). Er zijn amper wachtenden voor ons. Om de vakantie goed in te zetten, hebben mijn vriend en ik onszelf voor de heenvlucht naar Faro getrakteerd op de optie Fly Deluxe bij Tui (inclusief glaasje champagne en warm avondmaal). Jammer genoeg zitten we in het vliegtuig niet naast mekaar en was er bij het online inchecken geen mogelijkheid om de toegewezen zitplaatsen aan te passen. Mijn vriend en ik zitten allebei op de eerste rij, maar in verschillende gangen, met dus een gangpad en nog twee andere passagiers tussen ons in. Daar gaat ons voornemen om met champagne te klinken op de start van de vakantie… Bij het inchecken van de valiezen informeren we of het mogelijk is van plaats te verwisselen. De vriendelijke heer doet zijn best, maar het lukt niet. Hij zet onze vraag wel in het systeem, zodat het boordpersoneel kan zien wat er mogelijk is.

Met de optie Fly Deluxe mogen we de fast lane nemen bij de security. Echt, nog nooit in mijn leven zo vlot tot bij de gate geraakt. Denk dat we in totaal een kwartier gedaan hebben van het inchecken van de valiezen tot aan de gate. Doordat alles zo vlot ging, hebben we nog zo’n twee uur tijd om te doden aan de gate. Gelukkig hebben we onze laptops mee en heeft Zaventem ondertussen goed werkende free wifi.

De boarding verloopt ook vlot. De dame aan de gate roept de volgorde af waarin de passagiers aan boord mogen gaan: de laatste rijen mogen als eerste op het vliegtuig. In het vliegtuig zelf vragen mijn vriend en ik aan het boordpersoneel of het mogelijk is van plaats te wisselen met de buren, maar zowel de heer aan mijn rechterkant, als de dame aan mijn linkerkant weigeren van plaats te wisselen. De dame omdat ze per sé aan het raam wil zitten (terwijl ze de ganse vlucht gelezen heeft) en de heer aan mijn rechterkant heeft duidelijk vliegangst, want er komt een hele tirade uit dat hij altijd op dezelfde plaats zit en dat hij onmogelijk van plaats kan wisselen, enzovoort, enzoverder. Van zodra de stewardess uit zicht is, haalt hij uit een bruine zak een fles whisky boven (duidelijk gekocht in de tax free) en neemt een flinke slok. Ok…

Jammer dat mijn vriend en ik niet samen kunnen klinken op onze vakantie, maar goed, iedereen heeft uiteraard het recht om te blijven zitten op de hen toegewezen zitplaatsen. Ik probeer de heer met vliegangst naast mij verder zoveelmogelijk te negeren, want hij lijkt me niet de makkelijkste. Hij reageerde niet alleen erg moeilijk op onze vriendelijke vraag om van plaats te wisselen, hij gaat ook in discussie met de stewardess over zijn warme maaltijd. Hij wil pasta en die optie is er niet. “En er is normaal altijd pasta! En de service is nu toch echt wel minder dan gewoonlijk! En het eten trekt op niks en de wijn is ook niet goed.” Enzovoort, enzoverder. Het enige wat hij consumeert tijdens de vlucht zijn de champagne en de kaas. Al de rest laat hij liggen. Gelukkig heeft hij zijn fles whisky, waaruit hij regelmatig een slok neemt…

IMG_0741

Persoonlijk vind ik de warme maaltijd best wel ok. Het blijft vliegtuigeten, natuurlijk, maar het dessertje was echt heel lekker en de praline van Neuhaus gingen ook vlotjes binnen. De rest van de vlucht kijk ik wat Netflix series, totdat er een redelijk expliciete sekscène op mijn scherm komt en ik merk dat de ondertussen lichtelijk aangeschoten heer naast mij mee zit te kijken.

Bij aankomst op de luchthaven van Farois er geen enkele controle, noch op het COVID19-certificaat, noch op het PLC formulier. We halen onze valiezen op en gaan op zoek naar parking 4, vanwaar een shutle bus ons naar het verhuurkantoor van onze huurwagen zou brengen. We moeten even wachten, maar uiteindelijk komt shuttlebus eraan. Uiteindelijk blijkt het verhuurkantoor op nog geen tien minuten wandelen van de luchthaven te liggen, dat hadden we dus even goed te voet kunnen doen.

IMG_0742

We krijgen een nagelnieuwe huurwagen toegewezen, met amper 15 km op de teller. Jammer genoeg blijkt de wagen iets kleiner uit te vallen dan verwacht, want onze twee valiezen passen onmogelijk samen in de koffer. En dat terwijl we expliciet een groter model gekozen hadden, waarbijaangegeven stond dat er drie valiezen in de koffer konden. Dat zijn toch drie heel kleine valiezen! Ik heb wel elke dag een nieuwe outfit nodig, he!

IMG_0743

IMG_0744

De rit naar OceanOasis hostel in Olhão verloopt vlotjes. We vinden vlakbij het hostel een plek om te parkeren, gebruiken de code die we via whatsapp hebben doorgekregen om in het hostel binnen te geraken en vervolgens onze kamer te openen. Super handig! We droppen onze bagage af en wandelen te voet naar de boulevard van Olhão, genietend van het zachte zomerweer. We belanden op het terras van Le Panorama met zicht op het haventje van Olhão en bestellen een sangria en een charcuteriebordje. Omdat we al gegeten hebben op het vliegtuig, hebben we immers niet veel honger. De sangria valt me wat tegen: te zoet. Dus bestel ik als tweede drankje een glaasje schuimwijn. Brengt de bediening me met een grote glimlach een miniflesje freixenet. Lekker, uiteraard, maar ik had toch liever Portugese espumante gehad. ‘t Is dat we hier niet ver van de Spaanse grens zitten, zeker?

We kruipen mooi op tijd in bed, want al dat reizen is best wel vermoeiend.

Tijdreizen in Bokrijk

Zaterdag veel te vroeg uit mijn bed gekropen. Wat in combinatie met een lichte kater zorgde voor een stevig ochtendhumeur. Gelukkig kon ik wat doezelen tijdens de rit naar Bokrijk en krikten de schattige nichtjes van mijn vriend mijn humeur weer op naar een normaal niveau. Zo’n lieve meisjes! Echt fijn om me te laten meedrijven op hun enthousiasme.

Bokrijk zelf was een pak hipper dan ik mij herinnerde, met moderne schermen en veel interactiemogelijkheden. Al moet ik zeggen dat de mensen die de oude ambachten toonden, nog altijd het meeste indruk maakten. Chapeau voor de weefster, de mandenvlechtster, de imker en vele anderen die met veel zorg en toewijding hun ambacht toelichtten aan de kinderen. Niet elke opstelling was even geslaagd: zo was het niet meteen duidelijk dat de containers die kunstig op elkaar gestapeld waren in de grote schuur eigenlijk de lange weg onder de aandacht moesten brengen die onze consumptiegoederen vandaag de dag afleggen. Ik begrijp dat men het contrast wilde maken met vroeger, toen de consumptieketen veel korter was, maar daarvoor moest je eerst een spel ontdekken dat wat verstopt achteraan stond. Wel zeer geslaagd: het kunstwerk dat vijf bekende landschappen van Bruegel aanvulde met een zesde vond ik echt prachtig.

Terwijl de kinderen broodjes bakten, veroverden de volwassenen een picknicktafel in Herberg Sint-Gummarus. We bestelden een soepje als middagmaal dat toch ietwat groter uitviel dan verwacht. Limburgse porties, zeker. 😉 Na de bakworkshop vervoegden de kinderen ons en jawel, net toen ze zich aan het installeren waren aan een aparte tafel niet ver van ons, barstte een regenbui los. Hun tafel had geen parasol, dus maakten we plaats op onze zitbanken en schoven we gezellig dicht tegen mekaar om samen onder de parasol te schuilen tegen de regen. Gelukkig was de bui vijf minuten later alweer gedaan en bleven we de rest van de dag gespaard van regen.

Ons wandeltempo lag niet erg hoog, want er was altijd wel iemand waarop we moesten wachten, maar mij persoonlijk stoorde dat niet. Uiteindelijk was het het samenzijn dat telde. We slaagden er zelfs niet in de wandeling doorheen het domein volledig af te maken en ook de speeltuin moesten we links laten liggen. Geen erg, hebben we nog een reden om eens terug te komen.

IMG_2515

IMG_2517

IMG_2526

IMG_2528

IMG_2573

IMG_2585

IMG_2628

IMG_2637

 

Na ons bezoek reed ik met de zus van mijn vriend mee naar hun ouderlijk huis, terwijl mijn vriend en zijn schoonbroer de barbecue gingen ophalen bij Atelier Eik. Mijn vriend en ik waren zo onder de indruk van de barbecue bij mijn broer en zijn vriendin, dat we de familie van mijn vriend graag wilden trakteren op deze heerlijkheden. Terwijl we wachtten op de terugkeer van de mannen, genoten we met de rest van de familie van een aperitiefje bij het verwarmde zwembad. Al moesten we wel opletten dat onze cava niet aangelengd werd met zwembadwater door het gespetter van een bende enthousiaste kinderen. 😉

De familiebarbecue viel bij jong en oud in de smaak en het was fijn om iedereen te zien smikkelen en smullen. De jongste van de hoop is maar liefst vier (4!) keer pastasalade gaan bijhalen. Dat noem ik een succes. En de flessen porto die we als cadeautje van onze Portugaltrip hadden meegenomen waren ook een schot in de roos.

Na een ietwat moeizame start, een succesvolle dag!

Sushi in Wijgmaal

Vrijdagavond bestelden mijn vriend en ik sushi bij Kintsugi om vervolgens met sushischotels en al de taxi te nemen naar het huis van onze vrienden in Wijgmaal. Hun oudste zoon is immers een grote sushiliefhebber en in Wijgmaal is er spijtig genoeg geen sushirestaurant. Uiteraard speelden mijn vriend en ik graag sushileverancier aan huis. Vooral omdat onze vrienden weer voor een uitstekend aperitiefje hadden gezorgd: heerlijke rosé schuimwijn uit Italië. Een lekker souvenir van hun vakantie. De aperitiefhapjes smaakten ook, maar wellicht hadden we die beter voor een ander moment bewaard, want we slaagden er met zijn vijven (de jongste zoon paste voor de sushi) niet in om de sushi-overdaad op te krijgen. Oh well, de dag nadien is sushi ook nog lekker, nietwaar?

IMG_2504

IMG_2505

IMG_2508

IMG_2509

We bleven naar goeie gewoonte weer veel te lang plakken en ik geef toe, dat laatste (veel te volle) glas wijn was er wellicht te veel aan… Zeker omdat we op zaterdagochtend vroeg uit de veren moesten om op tijd in Bokrijk te zijn voor de familiebijeenkomst van mijn vriend. Maar hey, het was dikke fun!

Vrolijke vrienden in het wereldcafé en bij Nirvana Kitchen

Woensdag was zowel voor mezelf als mijn vriend onze eerste werkdag na onze vakantie. We waren sowieso niet van plan al meteen vanaf de eerste dag lange uren te kloppen, maar doen zondagavond onze vrienden uit de Pinte lieten weten dat ze woensdag met hun twee dochters een dagje Leuven gepland hadden, hadden we meteen een goeie reden om op tijd te stoppen met werken, want het was al van januari 2020 (damn you, corona!) geleden dat we elkaar nog eens gezien hadden. Hun twee dochters herinnerden ons zelfs niet meer…

We spraken af rond 17u en wandelden samen van het Martelarenplein naar het Wereldcafé op het Helleputteplein. Amai, zo flink dat die jongedames (vier en zeven jaar) waren. Ze stapten na een hele namiddag wandelen doorheen leven, zonder zagen opnieuw gans de Bondgenotenlaan af. Ze waren blijkbaar goed getraind tijdens hun voorbije vakantie in Oostenrijk, waar ze samen de bergen in trokken. Maar ik ken toch veel kinderen die een zaag zouden spannen in dezelfde omstandigheden.

Omdat mijn vriend en ik die avond al een afspraak hadden om te dineren met onze kameraad met wie we in een ver verleden tijd doorbrachten in Singapore, hielden we het bij een drankje op het gezellige terras. De bediening verliep iet of wat chaotisch, maar de vrijwilligers van het Wereldcafé maakten dat dubbel en dik goed door hun vriendelijkheid en spontaneïteit. De eetkaart was beperkter dan ik mij herinnerde, maar de spaghetti viel gelukkig enorm in de smaak bij onze twee jongedames. Zo fijn dat het lukte om twee uurtjes samen met onze vrienden door te brengen.

IMG_2460

IMG_2465

IMG_2474

Na dit aperitiefje namen mijn vriend en ik afscheid van onze vrienden en wandelden we naar Nirvana Kitchen op het Ladeuzeplein voor de afspraak met onze kameraad. Geheel onverwacht kwamen we in de Muntstraat mijn vriendin en haar gezin tegen, die ook van een terrasje aan het genieten waren. Zo tof om haar man en kinderen nog eens in ‘t echt te zien! We konden helaas niet lang blijven praten, maar het is altijd leuk om zo onverwacht bekenden tegen het lijf te lopen.

Mijn vriend en ik waren een paar minuten vóór onze vriend in het restaurant. En… Amai, wat een transformatie! Hij had ons al via whatsapp laten weten dat hij om wille van gezondheidsredenen (zeer hoog risico op diabetes) 40 (veertig!) kilo was kwijtgespeeld tijdens de coronacrisis. Maar een goed beeld van zijn nieuwe look kon ik me op voorhand niet echt vormen. Waw, hij zag er fantastisch uit! Ben blij voor hem dat hij nu wat gezonder door het leven gaat en dat het risico om diabeet te worden voorlopig onder controle is. Heel knap!

Dus om dat te vieren, kozen we een restaurant uit met gezonde vegetarische gerechten op de kaart. We zondigden wel een beetje met het aperitief en het flesje wijn, maar dat mocht wel voor één keer. Uiteindelijk hadden we elkaar al veel te lang niet meer gezien. Heel erg tevreden met mijn restaurantkeuze, trouwens. Amai, wat een contrast met de andere Indische restaurants in Leuven. Alle gerechten waren tot in de puntjes afgewerkt en bijzonder smakelijk. Oprecht genoten van mijn vegetarische thali.

IMG_2485

Samosa & dahi vada:

IMG_2488

Dal makhni, baingan bharta, palak paneer, rauwe banaan en zoete aardappelen kofta curry, peas pulao, butter naan en papadum:

IMG_2490

Mishti Doi (een traditioneel Bengalees dessert bestaande uit caramel yoghurt met pistachenootjes):

IMG_2493

Na de maaltijd zakten we voor een laatste drankje af naar de bar van Pentahotel, waar onze kameraad een kamer geboekt had. Ik was meer vermoeid dat verwacht na deze eerste werkdag, dus erg laat maakten we het neit.

Zo fijn om ons sociaal leven weer te kunnen aanzwengelen!

Superdag in zonnig Leuven

Mijn vriend en ik prikten deze datum tijdens ons vorige uitstapje met onze vrienden in Zichem. Een beetje ervan uitgaande dat we het ergste van de Belgische zomer van 2021 ondertussen al achter de rug hadden. Wisten wij veel dat de Demer, die op het moment van onze wandeling al extreem hoog stond, een paar dagen later effectief buiten haar oevers zou treden tijdens de ergste overstromingen in decennia. En ook de rest van de zomer van 2021 bleef het onstabiel kwakkelweer, waaraan mijn vriend en ik grotendeels ontsnapten door naar de Algarve te reizen.

Maar kijk, wonder boven wonder: dinsdag 24 augustus werden mijn vriend en ik wakker met een stralend zonnetje! Wat een contrast met het grauwe weer van de voorbije dagen. Het was zelfs warm genoeg om met onze vrienden en hun zoon en dochter te genieten van het terras van Bar Leuv, waar we elkaar troffen rond 11 uur voor een gezamenlijke brunch. Echt genoten van mijn wafel met spek en eieren. En gelukkig vond ik mijn vriend bereid om de werkelijk uitstekende cheese cake met mij te delen. Want, zelfs al is er altijd plek voor een dessertje, soms is dat plekje niet zo groot. 😉

IMG_2385

IMG_2389

Van daaruit wandelden we met ons zessen op het gemak naar de Abdij van Park. Ik had immers tickets voor een bezoek om 13.40u. En ja, mijn vriend en ik waren nog maar pas in de abdij, maar die plek is gewoon zo prachtig dat we beiden geen bezwaar hadden tegen een nieuw bezoek. We genoten ervan onze vrienden deze prachtige abdij te leren kennen.

IMG_2391

IMG_2394

IMG_2396

IMG_2398

IMG_2399

IMG_2401

IMG_2402

IMG_2404

IMG_2408

IMG_2410

IMG_2414

IMG_2416

IMG_2419

IMG_2420

IMG_2421

IMG_2423

IMG_2428

Na ons bezoek, gingen we iets drinken in brasserie De Abdijmolen. Het lukte helaas niet om een plekje op het terras te veroveren en er was duidelijk te weinig personeel om het extra terras op het gras te openen. Gelukkig vonden we binnen een plekje vlakbij de molen. Iets minder leuk dat buiten zitten, maar we hadden allemaal zin in een drankje.

Vervolgens liepen we langs Park Belle-Vue terug naar hartje Leuven waar we samen voor het eerst het nieuwe Korean barbecue restaurant XL bbq in de Tiensestraat uitprobeerden. De dochter van onze vrienden is immers een gigantische BTS fan en geïnteresseerd in alles wat met Zuid-Korea te maken heeft. Ik wist niet goed wat ik van deze ervaring moest verwachten, maar na het persoonlijk uitgetest te hebben, kan ik alleen maar zeggen dat XL bbq verrassend dicht bij de authentieke Koreaans barbecue-ervaring komt. Inclusief de gigantische hoeveelheden. 😉 Het smaakte ons allemaal enorm goed en we waren blij dat we er nog net in geslaagd waren de allerlaatste tafel te bemachtigen (reserveren was niet mogelijk). Oja, de japchae was ook uitstekend.

IMG_2436

IMG_2442

IMG_2448

IMG_2449

We sloten de avond af met een ijsje van Decadenza, die helaas eind september de deuren sluiten. Spijtig. :-(

Ontzettend genoten van onze dag in Leuven. Met dank aan onze special guest: de zon!

Reünie bij het Moorinneken

Zondagavond afgesproken met onze vrienden die eind vorig jaar in het huwelijksbootje gestapt zijn. De eerste keer dat mijn vriend en ik de (toen nog) vriendin van onze kameraad ontmoetten, waren ze een pas verliefd stel en nu droegen ze vol trots hun huwelijksring. Ja, het kan snel gaan in het leven. Nu zij afgestudeerd is als sportpsychologe (een zeer actuele job dankzij de huidige (terechte) aandacht voor de mentale gezondheid van sporters), begrijp ik uiteraard dat het praktischer is om haar verblijfsvergunning te regelen wanneer ze getrouwd zijn. Wat niet wegneemt dat er een hoop paparassenwerk komt kijken bij zo’n internationaal huwelijk (zij komt van Trinidad). Amai, ze hebben ons kort verteld welke voorbereidingen ze allemaal moesten treffen voor hun huwelijk. Om dan uiteindelijk enkel te kunnen trouwen in aanwezigheid van twee getuigen door de coronacrisis…

De klik die ik bij onze eerste kennismaking met de vrouw van onze kameraad voelde, zette zich deze avond door. Wat een fijne, toffe en intelligente dame! En nog knap ook (die prachtige chocoladekleurige huid!). Onze vriend heeft daar echt een hoofdvogel afgeschoten. Omdat we elkaar al zolang niet meer gezien hadden, was er natuurlijk stof genoeg om over te praten. Onze vrienden waren, net als wij, zaterdag teruggekeerd van hun vakantie op het Griekse eiland Kos. Konden we meteen vakantieverhalen uitwisselen. Al was hun vakantie net een tikkeltje minder actief geweest dan die van mij en mijn vriend. Mijn vriend wordt al ongedurig als hij twee uur op een strand moet liggen. 😉

En oja, het eten bij het Moorinneken was, zoals altijd, weer erg lekker.

Carpaccio van zeeduivel met lichte pickels van groenten:

IMG_2373

Sint-Jacobsvruchten met truffelpuree, gestoofde bladgroenten en peultjes:

IMG_2377

Last dinner in Belgium: Taste Leuven

Alvorens de deur van ons appartement tijdelijk achter ons dicht te trekken en andere oorden op te zoeken, wilden mijn vriend en ik als startschot van de vakantie nog één keer de Leuvense horeca een hart onder de riem steken. We reserveerden een tafeltje bij Taste en amai, wat een zaligheden passeerden er daar op ons bord. Een culinair hoogtepunt om de vakantie goed in te zetten.

We startten de maaltijd met een huisgemaakte aperitief op basis van rosé, calvados en cointreau, gevolgd door de ene lekkernij na de andere. Uiteraard met een aangepast wijntje daarbij. Geniet met ons mee:

Appetizers:

IMG_0710

Makreel – watermeloen – jalapeño – wasabi:

IMG_0715

Rode poon – Gremoulata – saffraan – lavas:

IMG_0717

Langoustinestaart – Duxelle – prei – jus corsé:

IMG_0719

Junior beef – gegrilde aubergine – courgettebloem – ossenstaart – Vierge:

IMG_0725

Het kaasbordje van mijn vriend. We mochten van alle kazen proeven!

IMG_0728

Ceci n’est pas une framboise:

IMG_0730

En een theetje als afsluiter:

IMG_0735