Oh, my kimchi!

Een nieuw Koreaans barbecuerestaurant in het pand waar voordien Julie en Elias zat en nog daarvoor de Wentelsteen, ik hoef jullie niet te zeggen dat ik popelde om dit uit te proberen in goed gezelschap. Na ons bezoekje aan Raffat werd Oh, my kimchi! zo het tweede nieuwe restaurant op rij dat we met ons groepje van zes zouden uitproberen. Ik was alvast erg benieuwd naar de indrukken van onze vrienden die nog nooit Korean barbecue gedaan hadden.

Het grote voordeel van Oh, my kimchi! ten opzichte van concurrent XL BBQ is dat je hier wel kan reserveren. Da’s wel zo makkelijk als je met een iets grotere groep bent. Het restaurant voelde voor mij traditioneler aan omdat je bij de bestelling van het vlees automatisch banchan krijgt en een mandje met sla om je vlees echt op de traditionele wijze te eten. De banchan met spirelli pasta snapte ik niet zo goed, maar de verschillende kimchi-bereidingen waren superlekker en het vlees was uitstekend. Voor mij was het de eerste keer dat er ei en een mengeling van kaas en maïs op (of correcter rondom) de barbecue lag. Dat hebben mijn vriend en ik zo nooit geserveerd gekregen in Korea. Geen idee of dit een eerder Westerse toevoeging is.

Het supermalse vlees werd gebakken op echte houtskool. Volgens de vriendelijke ober is Oh, my kimchi! het enige restaurant in België dat die optie biedt. Ik wil hem graag geloven! Ik genoot alvast van de heerlijke makgeolli, die zoals het hoort geserveerd werd en traditionele kommetjes. Heel fijn dat er aandacht wordt besteed aan dit soort details.

IMG_5853

IMG_5859

IMG_5862

IMG_5872

IMG_5873

En wat vonden onze vrienden ervan? Die waren duidelijk maar matig enthousiast. Zegt onze kameraad doodleuk: “Ja, als ik op restaurant ga, dan vind ik het niet leuk om zelf te moeten koken, dat doe ik thuis al genoeg.” Als ik dat eerder had geweten…

We sloten de avond af met een glaasje wijn/bier/een cocktail bij de buren van de Optimist en prikten meteen een datum voor een nieuwe afspraak. Ditmaal in een restaurant waar we zeker niet zelf zullen moeten koken!

 

Scherven brengen geluk

Allez, dat hoop ik althans, want toen ik deze avond na het werk mijn collega’s wilde trakteren op een rondje bij Château Moderne op de Kunstberg, struikelde ik over een oneffen tegel en gingen al de volle glazen die op mijn plateau stonden onverbiddelijk tegen de grond. Slechts één glas bleef op de plateau staan, de rest lag in scherven in een grote plas. Gelukkig kwam er meteen assistentie van de bediening en kreeg ik gratis en voor niks nieuwe drankjes. Sympathiek! Al bij al blij dat ikzelf niet tegen de vlakte was gegaan, want dan had ik mezelf wel eens flink pijn kunnen doen. Nu bleven de resultaten van dit gênante voorval beperkt tot een natte jurk en een deuk in mijn ego. Ach ja, gratis slapstick in tijden waar we een schaterlach goed kunnen gebruiken.

Business lunch bij Albert in Brussel

De gemeenschappelijke managementvergadering in de voormiddag moest ik helaas missen, omdat ik een afspraak had bij het vredegerecht in Hasselt. Een afspraak die ik, na deze al twee keer verzet te hebben, echt geen derde keer meer kon verplaatsen. Gelukkig verliep de afspraak bij de vrederechter vlot, ligt het gerechtsgebouw van Hasselt vlakbij het station en had mijn trein naar Brussel uitzonderlijk eens geen vertraging. Ik was dus stipt om 12.30u op de afspraak bij restaurant Albert, gelegen in het statige gebouw van de Koninklijke Bibliotheek.

Ik voelde me ietwat schuldig omdat ik de voormiddagvergadering gemist had, maar eigenlijk is samen lunchen minstens even belangrijk als samen vergaderen. En het eten bij Albert is altijd tiptop in orde. Al kan de bediening nog wat beter.

baars, rode wijnsaus, brocollini, peterselie, mousseline:

IMG_5804

cheesecake met bosbessen, die we deelden onder een aantal collega’s, omdat de collega die dit besteld had geen rauwe cheesecake lustte:

IMG_5807

tarte tatin, vanille-ijs:

IMG_5808

Genoeg brandstof voor de vergadermarathon van de namiddag, alleszins!

Try-out Frietcafé

Gisteravond had ik de eer om samen met een select groepje uitgenodigd te zijn voor de try-out van het gloednieuwe Frietcafé, vroeger brasserie L’Etoile d’Or. Perfect op tijd klaar voor de grote drukte van de Leuvense jaarmarkt. Het bestaat dus toch, verbouwingen die volgens de planning verlopen.

Wel jammer dat mijn vriend er door zijn coronabesmetting niet bij kon zijn, want van ons tweeën is het de grootste frietliefhebber. Gelukkig raakte ik snel aan de praat met de sympathieke dame naast mij aan de toog, terwijl we konden genieten van perfect gebakken frietjes in een puntzak met een portie stoofvlees. Een klassieker die ik zo nu en dan wel kan smaken. De make-over van de vroegere brasserie is alvast erg geslaagd. De mooie toog met stijlvolle verlichting zuigt de aandacht naar zich toe en door de herinrichting met frisse kleuren heb je het gevoel dat er nu meer ruimte in de zaak is.

IMG_5788

IMG_5789

IMG_5792

IMG_5795

Ik heb er alle vertrouwen in dat dit vernieuwde concept zal aanslaan. Ik gun het de hartwerkende uitbater alleszins van hart.

Straatbuffet op de Bruul

Omdat de ons bezoekje aan het foodtruckfestival in Kampenhout zo goed was meegevallen, informeerde ik vrijdag, nadat ik het nieuws gekregen had dat het coronavirus mijn vriend geveld had, of onze vrienden geen zin hadden zaterdagavond naar Leuven af te zakken voor een bezoekje aan het Straatbuffet op de Bruul. En jawel, tot mijn vreugde hadden ze nog geen plannen voor zaterdagavond! Ik keek ernaar uit om de vrouw van onze vriend terug te zien, die er de vorige keer niet bij kon zijn omwille van verplichtingen op het werk.

We spraken af rond zes uur op het Martelarenplein en wandelden van daaruit naar de Bruul. Na al dat stralende zomerweer van de voorbije maanden pakten er zich zowaar regenwolken samen boven Leuven. Dat waren we niet meer gewoon. En jawel, net toen we aankwamen op de Bruul barstte de regenbui los. Nuja, wat heet regenbui. Een paar dikke regendruppels die amper sporen achter lieten op de kurkdroge grond. Het voordeel van de regenbui was alvast dat er amper wachtrijen waren bij de foodtrucks en dat we nergens moesten aanschuiven. Wat een contrast met vorig jaar toen ik meer dan een half uur moest aanschuiven om iets te kunnen eten.

Ik moet wel zeggen dat het aanbod me tegen viel. Te weinig foodtrucks en het aanbod aan gerechten leek me ook beperkter dan andere jaren. Ik zag aan mijn vrienden hun gezicht dat ze er ook meer van verwacht hadden. De locatie op de Bruul was helemaal niet zo gezellig: te weinig zitplaatsen en weinig ambiance op een stoffige vlakte. Als het festival hier volgend jaar nog plaatsvindt, denk ik niet dat ze mij hier nog terug zien.

Al waren de twee gerechten die ik at best wel lekker. De Braziliaanse kroketjes smaakten en ja met Koreaanse dumplings met kimchi kan je natuurlijk weinig mis doen.

IMG_5771

IMG_5775

Na voldoende gegeten te hebben besloten we de Bruul achter ons te laten en gezelligere oorden op te zoeken. Omdat onze vriendin uit Trinidad een grote fan is van bubble tea, wandelden we naar T’More Enjoy om voor haar een beker met haar favoriete drankje te kopen. Ik moet zelf bubble tea dringend opnieuw een kans geven, want het is duidelijk dat dit gans de rage aan het worden is. Maar na stevig gegeten te hebben, had ik gewoon geen zin in smaakloze tapioca korrels.

Waar ik dan wel zin in had? Een frozen mango daiquiri bij Barvista. Helaas, net als de vorige keer was het weer enorm lang wachten (en neen, ditmaal was het niet druk) en de daiquiri was eigenlijk helemaal niet zo lekker en ook echt slordig gepresenteerd. Spijtig dat het terras van Bar Nine helemaal vol zat… Maar ik denk niet dat ze mij nog bij Barvista zullen zien.

IMG_5777

We sloten de avond af met een wandeling over de kermis, alwaar onze vriendin aardbeien in chocolade at. Een Belgische lekkernij die ze graag wilde proberen. Rond elf uur namen we afscheid. Op de terugweg naar mijn appartement piepte ik nog snel even binnen bij het gloednieuwe Frietcafé waar ze alles aan het klaar zetten waren om zondag te proefdraaien. Ik ben alvast benieuwd!

IMG_5782

Veganistisch diner bij HUMM in Antwerpen

Jullie zijn ondertussen al goed bekend met mijn voorliefde voor de Dageraadplaats, wat mij betreft, het gezelligste plein van gans Antwerpen. Dus toen mijn oud-collega me liet weten dat hij een restaurant op de Dageraadplaats gereserveerd had voor onze afspraak vrijdag, kon mijn avond al niet meer stuk.

En zo spoorde ik vrijdag na het werk goedgezind naar Berchem-station, wandelde op mijn gemak langs de mooie Cogels Osylei naar de Dageraadplaats om daar mijn collega te treffen. We begonnen de avond met een aperitiefje op het terras van Café De Zure (matige cava, slechte bediening), terwijl we vakantieverhalen uitwisselden. Zalig dat het weer het nog steeds toelaat om ‘s avonds laat in een open zomerjurk op een terras te zitten!

Een paar minuten vóór kwart na zeven begaven we ons naar veganistisch restaurant HUMM, letterlijk op een paar passen van Café De Zure. Ik was erg benieuwd naar de op de Midden-Oosterse keuken geïnspireerde gerechten, want ik ben een grote fan van hummus, baba ganoush, falafel en aanverwanten. En amai, wat een aangename verrassing. We startten met een heerlijke porn star martini en gingen vervolgens voluit voor de HUMM experience (serieus, maar 53 euro voor twee personen samen!). Echt elk gerechtje was even lekker. En het geheel was super leuk gepresenteerd. Altijd tof om aan een tafel vol bordjes te zitten. We eindigden de maaltijd met een veganistisch stukje taart (wat droog naar mijn bescheiden mening) waarbij ik misschien stiekem nog een tweede cocktail dronk.

Het was alleszins een vrolijke treinrit terug naar Leuven!

IMG_5730

IMG_5734

IMG_5740

IMG_5742

Als uitsmijter wat foto’s van de mooi verlichte brug op de Draakplaats.

IMG_5744

IMG_5746

Le Tombeau du Géant – 28 augustus 2022

We startten deze zonnige zondag met een bagelontbijtje bij House of Bouillon. De bagels waren zeker lekker, maar misschien toch nét iets te duur voor wat we kregen. Gelukkig maakte het feit dat we konden genieten van ons ontbijt op een zonnig terras veel goed. Met als bijkomend pluspunt dat we in het charmant West-Vlaams werden bediend.

IMG_5582

IMG_6886

IMG_6918

IMG_6920

IMG_6921

Na het ontbijt trokken mijn vriend en ik met de drie nichtjes naar Archéoscope Godefroid de Bouillon, ook inbegrepen in de inkomtickets van het kasteel en bijgevolg een tweede gelegenheid voor een romantisch momentje voor de zus en schoonbroer van mijn vriend. 😉

We moesten een veertigtal minuten wachten tot de show zou starten, maar gelukkig waren er genoeg verkleedkleren om de dames zoet mee te houden. Op het laatste moest ik ze zelfs nog tot spoed aanmanen.

IMG_5595

IMG_5602

IMG_5605

Het audiovisuele spektakel vertelde het verhaal van de kruistocht van Godfried van Bouillon. Ik moet zeggen dat de show goed in mekaar zat, met een indrukwekkende bewegende maquette van het kasteel en mooie projecties. Beter dan de lichtprojectie op de binnenkoer van het kasteel, naar mijn mening. Na de show wandelden we aansluitend door het museum. Dat vond ik wat minder. Het werd me nooit helemaal duidelijk welk verhaal ze nu wilden vertellen. Een verhaal over kastelen, kruistochten, de vroegere abdij op deze plek? Veel van de interactieve installaties waren dan ook nog eens (zoals wel vaker) stuk. We besteedden niet te veel tijd aan dit museum, want we hadden nog een wandeling gepland in de namiddag.

Terug in het huisje pakten we onze spullen bijeen en namen we afscheid van onze sympathieke gastvrouw. We vertrokken in de richting van onze laatste bestemming van het weekend: Le Tombeau du Géant. Maar eerst moest ik nog een restaurant vinden waar we onze hongerige magen konden vullen. Helaas, buiten Bouillon vielen er bitter weinig restaurants te bespeuren. Dus besloot ik een gokje te wagen en stelde ik voor iets te gaan eten bij Le Relais du Géant, op letterlijk een paar meter van Le Tombeau du Géant, het risico aanvaardend dat dit een toeristenval zou zijn. Niets bleek minder waar. We belandden op het zonnige terras van een charmant familierestaurant vol met beeldjes van katten en andere beesten. De eigenares zelf bediende ons en ik twijfel er niet aan dat haar echtgenoot in de keuken stond. De menukaart was eerder beperkt, maar de forel die ik op mijn bord kreeg, was eerlijk waar de beste die ik ooit gegeten heb. En zo groot! De kwartels die mijn vriend had besteld waren ook heel lekker. Wat een onverwachte meevaller.

IMG_5610

IMG_5618

IMG_5620

IMG_5625

Na een uitstekende lunch parkeerden we onze wagen bij het uitkijkpunt op Le Tombeau du Géant. Na de verplichte fotosessies, maakten we als kers op de taart van dit fijne weekend nog een kleine wandeling van een viertal kilometer in de mooie omgeving.

IMG_6926

IMG_6930

IMG_6959

IMG_6963

IMG_5634

IMG_5636

IMG_5638

IMG_6975

Na deze mooie wandeling met een paar klimmetjes en mooie uitzichtpunten, namen we afscheid. Mijn vriend en ik reden met onze cambio terug naar Leuven, terwijl ons gezelschep nog een stukje verder moest rijden naar Geel.

Mijn vriend en ik sloten het weekend af met een lekker avondmaal bij Van De Weyer, alwaar ik genoot van een tomaat garnaal die echt tien keer beter was dan die bij de buren van de Kosmopol.

IMG_5649

A quick ladies lunch

Mijn twee collega’s en ik hadden alledrie niet veel tijd voor een uitgebreide lunch. Kennen jullie dat? Vergaderingen die stiekem in de agenda sluipen en zo stukjes van de lunchtijd afsnoepen. Maar gelukkig is daar dan de beste food court van Brussel: Wolf. Waar je snel én lekker kan eten voor weinig geld. Alleen jammer dat het ons niet gelukt is een plekje te veroveren op het terras. Teveel andere mensen die net zoals wij van het mooie zomerweer wilden profiteren.

En ja, uiteraard koos ik voor de falafelschotel van My Tannour, mijn absolute favoriet!

IMG_5718

Een spontaan terrasje na mijn avondwandeling

Sinds mijn vriend en ik terug zijn uit Puglia probeer ik de goede gewoonte om elke dag minstens 10.000 stappen te wandelen, aan te houden. Dat betekent zeker op een drukke werkdag dat ik ‘s avonds laat nog een ommetje moet maken om mijn aantal stappen te halen. Zo ook vanavond. Ik was net aan mijn laatste blokje bezig alvorens terug te keren naar het appartement, toen ik twee mensen op het terras van Alfalfa naar mij zag wuiven. Onze vrienden van de wijncursus! Dus ja, zo eindigde ik mijn avond op een terras in goed gezelschap en ontdekte ik voor het eerst dat Alfalfa geen falafel bar meer is, maar een mooi tapasaanbod heeft. Moet ik zeker binnenkort eens uitproberen!

IMG_5696

Wandelen in Bouillon – 27 augustus 2022

Na een redelijke nachtrust (superblij dat de schoonbroer van mijn vriend zich opofferde om samen met zijn jongste dochter in de twijfelaar te slapen, ik denk niet dat mijn vriend en ik een oog dicht gedaan zouden hebben in dat smalle bed) trokken we naar de beste bakker (althans volgens onze gastvrouw) van Bouillon, Philippe Legrand. Wij zijnde, de schoonbroer van mijn vriend, zijn middelste dochter en ikzelf. We kochten voldoende stokbrood, brood en koffiekoeken voor het ganse weekend. Iets te veel, want na al het stokbrood en bijna alle koffiekoeken verorberd te hebben, had niemand nog zin in een gewoon boterhammetje. Oh well, de rest is voor morgen.

IMG_5494

IMG_5496

Na het ontbijt trokken we onze wandelschoenen aan voor la promenade de la Passerelle du Moulin de l’Epine, een wandeling van acht kilometer die ons langs beide oevers van de Semois zou brengen. Het kostte wat overredingskracht om het middelste nichtje te overtuigen om mee te gaan, want “wandelen is saai”, maar eens ze de coole rotsen in de Semois zag en de steile boswanden, was het zaagmomentje gepasseerd. Het water in de Semois stond trouwens zo laag dat we zonder veel moeite van de ene naar de andere oever hadden kunnen waden. Wegens de lage waterstand gold er spijtig genoeg ook een kajakverbod.

IMG_5504

IMG_6787

IMG_6798

IMG_6810

IMG_6816

IMG_6817

IMG_6818

Op het verste punt van de wandeling staken we de Semois over via la Passerelle du Moulin de l’Epine, een 55 meter lange hangbrug voor voetgangers, en keerden we terug langs de andere oever van de Semois. Een beetje verderop troffen we de Abbaye Notre-Dame de Clairefontaine, die we eerder al zagen liggen vanaf de andere oever. Spijtig genoeg opende het abdijwinkeltje pas om 14u.

IMG_6824

IMG_6832

IMG_6854

IMG_6856 Continue reading