Heropening De Vooruit na de verbouwingen

Gisteren spoorde ik naar Gent om de feestelijkheden bij te wonen ter gelegenheid van de heropening van De Vooruit. Na jarenlang een bouwwerf geweest te zijn, heropent deze cultuurtempel in een nieuw jasje de deuren. We startten de avond met een rondleiding langs de vernieuwde ruimtes en amai, echt een resultaat om trots op te zijn. Sommige ruimtes werden herschilderd in de oorspronkelijke kleuren, die door onderzoek aan de oppervlakte gebracht waren. En ook de gloednieuwe majestatische glaskoepel van de Brugzaal, ontworpen door Sanderjan Cornelis, kon op veel goedkeuring rekenen.

Na de speeches was het tijd voor de receptie, die voor mij gerust wat langer had mogen duren. Er was zoveel bekend volk aanwezig om een praatje mee te doen!

Om 20u konden alle aanwezigen de Belgische première van THE DOG DAYS ARE OVER 2.0 van Jan Martens & GRIP bijwonen in de prachtige Theaterzaal. De voorstelling is een heruitgave van een eerdere voorstelling uit 2014 en blies me echt van mijn sokken. Eigenlijk zit je meer dan een uur te kijken naar acht op en neer springende dansers, die een ongeziene lichaamsbeheersing en atleticisme tentoon spreiden. Eerst lijkt het repetitieve wat af te stoten, maar naarmate de voorstelling vorderde, raakte ik bijna in een trance. Echt heel blij dat ik dit stuk gezien heb.

Spijtig genoeg kon ik niet blijven plakken voor nog een glas na de voorstelling, want, jullie raden het nooit, ik moest me haasten om de laatste trein naar Leuven te halen!

Verjaardagsdrink in Wijgmaal

Van de treinrit gebruik gemaakt om snel iets te eten, want deze vrijdagavond werd ik om 19u verwacht op het verjaardagsfeestje van onze goede vriend uit Wijgmaal die van voordeur veranderde. Spijtig dat mijn vriend dit weekend in Genève is en er dus niet bij kon zijn, maar geen nood, ik heb onze eer hoog gehouden.

Mijn Uber bracht me vlotjes (en goedkoper dan Taxi Jenny) naar Wijgmaal. En na het overhandigen van de cadeaus (bonnen voor de AS Adventure en een schaakbord) kon het feest echt van start gaan. Het was supergezellig. Ik genoot van meerdere glazen uitstekende cava en witte wijn en zoals we dat van onze vrienden gewoon zijn, waren er meer dan genoeg hapjes. Die kaasballetjes die de vrouw van de jarige later op de avond serveerde waren echt superlekker. Toffe gesprekken met boeiende mensen, meer moet dat echt niet zijn! En dankzij Uber geraakte ik ook weer vlotjes terug thuis.

Vierdubbel afscheidsfeest in de AB!

Vanavond nam het team waarvan ik een paar jaar leidinggevende geweest ben afscheid van maar liefst vier collega’s. Nu, dat is minder dramatisch dan het klinkt. Twee collega’s maakten de overstap naar een ander team en van de twee andere collega’s liep het contract af. Maar toch, grote veranderingen op relatief korte tijd voor het team. En aangezien dit team nog altijd een bijzondere plek in mijn hart heeft, was ik superblij dat het mij lukte om aanwezig te zijn op het afscheidsfeestje in de AB. De collega’s hadden hun best gedaan om zelf hapjes te maken en we hadden samen gelegd voor de afscheidscadeautjes voor de collega’s. Aangezien de collega’s een drankforfait hadden afgesproken met de AB, bleef er op het eind van het feestje nog een budget over om samen shotjes te doen. Als iemand tegen mij shotjes zegt, dan doe ik uiteraard mee! Nazdrovje!

Met de plakkers zakten we na het einde van de feestje nog af naar Café De Markten, voor een pornstar martini, een wijntje, een biertje en mezze! Om de avond in schoonheid te eindigen.

Nieuwjaarsbrief van mijn petekindje

Gisterenavond hadden mijn vriend en ik belangrijk bezoek over de vloer: mijn petekindje (ondertussen een middelbare scholier, no idea how that happened) kwam zijn zelfgemaakte nieuwjaarsbrief voorlezen. Als cover voor de nieuwjaarsbrief had hij een AI-bewerking gemaakt van een leuke foto van ons beiden genomen tijdens onze zeiltocht vorig jaar. In de bewerking had hij één van mijn favoriete gerechten verwerkt: oesters en in de zelfgeschreven nieuwjaarsbrief had hij zelfs Japanse uitdrukkingen opgenomen. Echt super-, supertrots op hem. Waar is dat verlegen mannetje gebleven dat bijna gedwongen moest worden om zijn nieuwjaarsbrief voor te lezen? Een mens zou er zowaar sentimenteel van worden.

Voor de gelegenheid hadden we antipasti en lasagnes van Il Pastaio voorzien. Altijd lekker! De antipasti verdwenen vliegensvlug in de hongerige magen, maar we hadden definitely te veel lasagne voorzien. Gelukkig kunnen we de overschot invriezen. Altijd handig om een kant en klaar gerecht in de diepvries te hebben.

En uiteraard speelden we een spelletje Trial by Trolley, dat in ons huishouden echt uitgegroeid is tot een hit bij kinderen en jongeren. En alhoewel ik eerst niet echt een fan was, begin ik het spel steeds meer te appreciëren, omdat het je de gelegenheid geeft door de discussies over de niet-alledaagse dilemma’s meer inzicht te krijgen in de denkprocessen en voorkeuren van jouw tegenspelers. Dus ja, toch een blijvertje.

Het nieuwe jaar ingedanst in de AB!

Vandaag vond de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van mijn werk plaats in de Palace. Op zich wel een leuke locatie, maar om de één of andere reden zat de sfeer er dit jaar niet echt in. Misschien door de emotionele speech van onze grote baas die onlangs iemand verloor die hem heel dierbaar was. Of misschien vielen de veggie broodjes en slaatjes wat tegen (ik hoorde her en der wat gemor)? Persoonlijk vond ik het eten wel lekker, maar het was heel opvallend dat er massaal veel overschot was. Iets was ik altijd zonde vind, want ik weet dat door de strenge voedselveiligheidsrichtlijnen de catering dat eten helaas moet weg gooien.

Het was ook jammer dat er niemand van de bediening rond kwam met een flesje cava om de glazen bij te vullen, waardoor ik uiteindelijk gans de voormiddag/middag maar één glas cava gedronken heb en dat was dan nog een glas dat eigenlijk al te lang op kamertemperatuur had gestaan. Tegen de tijd dat ik al mijn collega’s gelukkig nieuwjaar had gewenst en met iedereen een babbel had gedaan, was de bar gesloten en kon ik fluiten naar nog een laatste glas cava. Ook spijtig: om 13u stipt werden we echt letterlijk buiten gezet. Spijtig, want op andere nieuwjaarsrecepties hadden we de gewoonte nog wat te blijven hangen met een groepje tot het tijd was om te gaan feesten in de AB. Maar aangezien de bar gesloten was en het personeel al om 12.45u begonnen was met het afvoeren van de voedseloverschotten, hadden we niet echt veel reden om nog te blijven plakken.

We trokken dus met een coalition of the willing naar de overkant van de straat naar de AB om daar verder te aperitieven en vervolgens het nieuwe jaar in te dansen. Dikke ambiance alweer! Rond half zes begonnen mijn voeten zeer te doen van het dansen, een teken dat het tijd was om te vertrekken. Ik nam afscheid van de nog resterende feestvierende collega’s, nam nog snel een fotootje van het lichtspektakel op de Grote Markt en nam moe, maar goed gezind de trein terug naar Leuven.

Het nieuwe jaar in stijl ingezet bij Barba

Ook dit jaar waren mijn vriend en ik weer erg last minute met onze plannen voor Oudjaar. Omdat we er allebei een ongelooflijk druk jaar op hebben zitten, gaven we er de voorkeur aan om het splinternieuwe jaar 2026 rustig in te zetten, gezellig onder ons tweetjes. Omdat we vorig jaar zo genoten hadden van het oudjaarsmenu bij Barba, gingen we dit jaar voor een heruitgave. En ik denk dat het menu dit jaar zelfs nog beter was dan dat van vorig jaar. Om duimen en vingers af te likken. En de aangepaste wijntjes vormden echt een ongelooflijke meerwaarde. Enige kleine opmerking: het serveren van de menu ging iets té vlotjes, waardoor er een klein beetje een leeg moment was tussen de laatste gang en het feestelijk toasten op het nieuwe jaar. Dat lege moment hebben we dan maar opgevuld door wat kennis te maken met de tafel naast ons en wederzijds foto’s te nemen.

Carpaccio van coquille – agrume – aardpeer:

Tataki van tonijndille – mandarijn – nori – avocado:

Consommé van fazant – gebakken foie gras – beukenzwam:

Sliptong – groene kruiden – kaviaar:

Hert – witloof – schorseneer – rood fruit:

Tarte Tatin:

Thee met zoetigheden:

Naar goede gewoonte maak ik geen voornemens voor het nieuwe jaar, al wens ik mezelf op professioneel vlak wel een rustiger jaar toe. Iets minder werken en iets meer tijd voor mezelf zou ik echt wel appreciëren in 2026.

Jaarlijkse sushi-afspraak in de kerstvakantie

Net zoals de voorbije twee jaren kwamen onze vrienden uit Kumtich bij ons op bezoek om samen te genieten van lekkere sushi van Wabi Sabi. Voor de zekerheid had ik wat extra gefrituurde sushi besteld, omdat ik weet dat onze vrienden en hun twee dochters daar (in tegenstelling tot ikzelf) fan van zijn. We namen met plezier het smakelijke relatiegeschenk van onze vrienden in ontvangst, al vond ik het wel jammer dat dit jaar de lekkere perenadvocaat ontbrak, gelukkig is mijn advocaatvoorraad momenteel op peil. En met de koekjes en het speculaas kan ik zeker mijn collega’s een plezier doen. De chocolade zal ik zelf wel soldaat maken. 😉

Tot mijn verbazing babbelde de oudste dochter, die meestal redelijk gereserveerd is, honderduit. Misschien door het feit dat we nu met een kleiner groepje waren? We kwamen zelfs te weten dat het uit was met haar vriendje! Straf.

Helaas raakte ik gewond tijdens een worsteling met een fles witte wijn van de Kleine Schorre. Bij het openen van de capsule zodat ik de fles kon ontkurken, zag ik een zwart goedje rond de hals van de fles. Mijn eerste instinct was de fles leeg te kappen, maar bij nadere inspectie leek het zwart goedje zich enkel aan de buitenzijde van de hals te bevinden. De kurk leek de fles zelf perfect afgesloten te hebben. Ik besliste dus met het kleine mesje van de flessenopener de volledig capsule rond de flessenhals te verwijderen. En toen gebeurde het: ik schoot uit met het mesje recht in de bovenkant van mijn linkerhand. Goed voor stevig wat bloed en ongetwijfeld later een litteken, maar de wonde zelf leek eerder oppervlakkig. Na de wonde uitgewassen en ontsmet te hebben, ging ik verder met het ontmantelen van de capsule en het schoon maken van de buitenkant van de fles. En jawel, de wijn zelf was uitstekend. Niks mis mee!

Uiteraard sloten we de avond af met wat spelletjes terwijl we genoten van de lekkere wijn (of kombucha voor onze vriendin). Tradities zijn er om in ere te houden.

Kerstavond bij mijn broer en zijn vriendin

Op kerstavond mogen wij volgens ons arbeidsreglement om 15u stoppen met werken. Ruimschoots op tijd om de trein van 16.13u naar Schulen te halen voor het kerstdiner bij mijn broer en zijn vriendin in het mooie Limburg. Helaas: om wille van ‘operationele redenen’ tussen Leuven en Aarschot werd onze trein afgeschaft. De operationele redenen waren van die aard dat er op de site van de NMBS stond dat de storing van onbepaalde duur was. We wilden niet het risico lopen om het kerstdiner bij mijn broer en zijn vriendin te missen, dus veranderden we onze reisplannen en spoorden we van Leuven naar Alken, waar mijn broer ons kwam ophalen. De vertraging bleef daardoor beperkt tot in totaal (reistijd naar Alken inbegrepen) een drie kwartier. Al bij al viel het voor ons nog mee dus, maar ongetwijfeld waren er andere mensen wiens plannen hierdoor wel in duigen vielen.

Maar goed, we lieten de NMBS-perikelen niet aan ons hart komen en klonken met een flesje heerlijke champagne op een (hopelijk) fijne avond. Aangezien de gerechten afkomstig waren van Alter, waren we er alvast zeker van dat ons een culinair hoogstaande avond te wachten stond. En mijn broer had voor de gelegenheid enkele uitstekende wijntjes uit zijn wijnkelder getoverd om te serveren bij al dat lekkers. Aangezien mijn broer een even goede smaak heeft als ik, zaten ook de wijnen van uitstekende kwaliteit. 😉

Zalm “label rouge’, koolrabi & pomelo:

Oestertjes:

Kreeft “salad’, pompoen, ras el hanout & mandarijn:

Wilde zeebaars, aardpeer, gerookte paling & gezouten citroen:

Parelhoen “Aradoa”, champignon, knolselder & truffel:

Peer, vanille, hangop & verveine:

Een fantastische avond, die we afsloten met een Uber rit terug naar Leuven, omdat de treinperikelen nog altijd niet achter de rug waren en we geen risico’s wilden nemen omdat we de dag nadien voor een paar dagen naar Lille vertrokken.

Vroeg kerstfeest in Herentals

Omdat het altijd een hele opgave is om een datum te vinden om samen kerst te vieren, zeker nu de kleinkinderen ouder worden en allemaal hun eigen verplichtingen hebben, vindt het traditionele kerstfeest bij de ouders van mijn vriend altijd plaats voor of na kerstdag. Voor mij prima, want ik hecht weinig belang aan kerkelijke feestdagen. Het is het gezellig samen zijn dat het belangrijkste is. Wat ik wel jammer vond, is dat het feest dit jaar op zondag plaatsvond. Zowel mijn vriend als ik moesten maandag 22 december nog werken (ik zelfs nog tot en met kerstavond), dus dat betekende dat we moesten mikken op de laatste trein van Herentals terug naar Leuven en iedereen weet hoe slecht de Kempen ontsloten zijn met het openbaar vervoer… Gelukkig was de schoonbroer van mijn vriend zo vriendelijk om ons te komen ophalen aan het station en ons ook weer terug te brengen.

Bij het aperitief wisselden we de traditionele secret Santa cadeautjes uit. Naar goede gewoonte zette ik een bon voor een goed doel op mijn verlanglijstje en dat kreeg ik dan ook. Geen verrassingen daar. De ouders van mijn vriend hadden voor de deze feestelijke gelegenheid gekozen voor gourmet. Meestal niet zo’n grote fan van, maar ik apprecieerde het dat ze ook vis voor op de bakplaat voorzien hadden, al blijft gourmet toch altijd een beetje een vettige bedoening.

Na het diner was het tijd voor het dessert, dat ik, op de pralines van Bittersweet na, skipte wegens te veel gegeten. Daarna speelden we met de nichtjes Undercover tot het tijd was om naar Leuven terug te keren.

Duimen dat het volgende feestje op een zaterdag valt!

Afscheidsetentje bij Beaucoup Fish

Deze avond namen we afscheid van een freelancer die een paar jaar als projectmanager voor ons bedrijf gewerkt heeft. Het belangrijke project dat hij voor ons uitgerold heeft is afgerond, dus tijd voor hem om een andere uitdaging aan te gaan. Aangezien hij toch een aantal jaar voor ons gewerkt heeft, vonden we het niet meer dan gepast om hem te bedanken voor zijn inzet met een etentje bij Beaucoup Fish. Per slot van rekening zijn de mooie resultaten die we met dit project behaald hebben geheel en al aan hem te danken. Hij is echt van nul moeten beginnen en heeft in het begin heel wat weerstand moeten overwinnen.

Het eten bij Beaucoup Fish was zoals altijd heel lekker, maar de combinatie van de gefrituurde soft shell krab met een stevig stuk tonijn was toch iets te veel van het goede. Ik moest echt wringen om de laatste stukjes tonijn binnen te krijgen. Een dessert kon er daarna echt niet meer bij. Bij het diner dronken we een oude bekende: een fles Zilveroogje van d’Hellekapelle. Altijd fijn om van goede Belgische wijnen te kunnen genieten.

Soft-shell krab, curry, bloemkool:

Gegrilde tonijn, sandefjordsaus, miso spitskool:

Nadat wij ons afscheidcadeautje aan onze bijna oud-collega overhandigd hadden, verraste hij ons met mooie verpakte, zelfgebakken koekjes. Ik ben persoonlijk niet echt een koekjesliefhebber, maar deze zien er wel heel smakelijk uit. Ik ga ze alleszins met plezier op zijn gezondheid verorberen. En ik duim dat hij een fijne nieuwe opdracht tegemoet gaat! Al kunnen de collega’s nooit toffer zijn dan wij. 😉

Yet Another Blog

Life on my side

feest