Met onze kameraad wijnkenner. Altijd een garantie voor geanimeerde gesprekken onder het genot van een lekker wijntje! Heel fijn ook om voor de eerste keer de bubbels van wijndomein Petrushoeve uit het Hageland te mogen proeven.
feest
Birthday relaxation
Heel erg welkom in deze drukke en stresserende tijden: een avond en een nacht in de sauna, het stoombad, het zwembad en de jacuzzi van Oxygen-House in Kampenhout. De ideale manier om mijn verjaardag te vieren! Alleen een eitje bij het ontbijt mankeerde nog.
Verjaardagsdiner bij Barba!
De perfecte manier om mijn verjaardagsweekend in te zetten!
Champagne als aperitief:
Appetizers:
Tonijn • Tataki • Tijgermelk • Paksoi • Wortel:
Gevulde paddenstoel • orzo • Tartufatta:
Ree • Spruit • Kastanje • Spek:
Lijnbaars • Girolles • Gepocheerd ei • Courgette:
Lekker wijntje:
Bebakken Sint-Jacobsnoot • Schorseneer • Spinazie • Aardappel:
Patrijs • Pompoen • Pastinaak • Vin jaune:
Kazen van Elsen:
A pleasant evening was had by all!
Vernissage expo’s 600 jaar KU Leuven
Na een dag vol moeilijke vergaderingen (inclusief traantjes) zakte ik samen met een collega af naar de universiteitsbibliotheek van Leuven. In tegenstelling tot gisteren had ik deze avond wel zin in een feestje. Het feit dat de vernissage van de twee expo’s ter gelegenheid van 600 jaar KU Leuven op wandelafstand van mijn appartement plaatsvond, hielp natuurlijk ook. Altijd makkelijker als je geen rekening moet houden met de uren van de trein om thuis te geraken.
We startten de avond in de universiteitsbibliotheek waar we nog net de laatste minuten van het gesprek met het curatorenteam konden meepikken. Vervolgens genoten we van een werkelijk uitstekend walking dinner, verzorgd door Carpe Diem uit Tongeren. Ik liep veel bekend volk tegen het lijf op de vernissage, waardoor ik uiteindelijk maar een kwartiertje de tijd had om de tentoonstelling Routes naar Kennis te bekijken, voordat we om 2Ou moesten vertrekken naar de tweede locatie van de avond: M Leuven.
In M openden vanavond twee verschillende tentoonstellingen: Kennis in Zicht en Dusty Die van Alicja Kwade. Mijn collega en ik besloten ons vooral te focussen op de tentoonstelling van het werk van de Poolse Alicja Kwade. Een goeie keuze, want ik was meteen gefascineerd door de manier waarop deze kunstenares de vertrouwde werkelijkheid vervomd en uitrekt in haar werk. Heel bijzonder. Ik ben alleszins van plan zeker nog eens terug te komen voor deze tentoonstelling en dan pik ik meteen ook Kennis in Zicht mee.
Elke ruimte van de tentoonstelling van Alicja Kwade bevatte meerdere werken die mij aanspraken, maar graag een bijzondere vermelding voor deze variatie op de slinger van Foucault en het werk dat letterlijk illustreert wat het betekent om in cirkels rond te draaien.
Ik pikte ook nog snel de tentoonstelling A History of Touch van Grace Schwindt mee, waarvan me vooral haar kleurgebruik zal bijblijven. Love me some blue!
En daarna was het tijd voor een glaasje witte wijn op de receptie om deze mooie avond vol kunst, wetenschap en boeidende gesprekken af te sluiten.
Het heeft me oprecht deugd gedaan!
Laat de zon in je hart!
Ambiance in de Leuvense straten tijdens de traditionele jaarmarkt op de eerste maandag van september.
Afscheid van een topcollega
Na een halve teamdag in Mechelen spoorde ik terug naar Brussel voor het afscheidsfeest van een collega uit het managementcomité. De grote baas had mij gevraagd om een woordje te doen, dus het was belangrijk dat ik op tijd was voor het feest. Mijn speech werd goed onthaald (met dank aan de assistentie van ChatGPT) en ik zag dat de afscheidnemende collega oprecht ontroerd was.
Persoonlijk vind ik het heel jammer dat deze collega vertrekt, want wij zaten vaak op dezelfde lijn in het managementcomité en het voelt wel een beetje alsof ik een bondgenoot verlies. Tegelijkertijd ben ik blij voor haar, want ik wist dat ze al een tijdje uitgekeken was op haar huidige functie. Heel knap ook dat ze zich op haar zestigste nog in een nieuw avontuur stort. En wat voor één! Ze komt aan het hoofd te staan van een organisatie die veel groter is dan de onze.
Het werd alleszins een gezellig afscheid met fijne babbels en een lekker afscheidscadeautje dat ik met plezier zal opdrinken!
Familiebijeenkomst in Zwijndrecht
Allez, tegenwoordig is dat natuurlijk Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht, maar dat bekt niet zo makkelijk als Zwijndrecht. 😉 Het was al een paar jaar geleden dat de uitgebreide familie langs de kant van de moeder van mijn vriend was samen gekomen. De tante en nonkel van mijn vriend die het feest organiseerden hadden alvast een prachtige dag uitgekozen. De zon was volop van de partij en gelukkig leverden de bomen en de party tenten genoeg schaduw, want anders was ik zeker zo rood als een kreeft naar huis gegaan.
We spoorden voor deze bijzondere gelegenheid naar Antwerpen-Centraal om van daaruit de tram naar Zwijndrecht te nemen. Het was even zoeken om op het Astridplein de vertrekplaats van de tram te vinden, die zich uiteindelijk ondergronds bleek te bevinden. Gelukkig waren we nog net op tijd om de tram te halen. Vanaf de tramhalte was het een tiental minuten wandelen naar het huis van de nonkel en tante. Gelukkig had ik mijn flipflops aangetrokken, om deze vlak voor aankomst snel op een bankje te verwisselen voor mijn hot pink zomersandalen mét hoge hakken en plateauzool. ‘t Is dat ik niet zo vaak de gelegenheid heb om deze beauty’s aan te trekken.
Het feest verliep gemoedelijk. Omdat we veel van de gasten (neven en nichten van mijn vriend en een paar van hun kinderen) al zolang niet meer gezien hadden, viel er natuurlijk veel bij te praten. De schoonbroer van mijn vriend ontpopte zich tot een heuse barman (full disclosure: hij heeft effectief een tijd bijgeklust als barman). En ik liet mij de bubbels en aperitiefhapjes smaken. De oudste nicht en haar vriend hadden voor het hoofdgerecht gezorgd: chili con carne. Eerlijk, geen fan van dit nochtans populaire gerecht. En mijn darmen ‘s avonds waren het op dat vlak roerend met mij eens.
Gelukkig kon het dessert: ijs met chocoladesaus mij wel smaken en zorgde het openbaar vervoer ervoor dat we probleemloos thuis geraakten.
Feest in De Natie!
Gisteren spoorden mijn vriend en ik naar Antwerpen-centraal om de huwelijksverjaardag te vieren van mijn jongste neef en zijn vrouw, die vijf jaar geleden in volle coronacrisis trouwden en om die reden toen dus geen groot feest konden geven. Vijf jaar later was het plan om dat dubbel en dik in te halen! Om zo lang mogelijk op het feest te kunnen blijven, hadden mijn vriend en ik een hotelkamer geboekt in de vlakbij gelegen Holiday Inn Express.
Omdat er geen eten voorzien was op het feest, legden mijn vriend en ik een stevige bodem op het zonnige terras van Koreaans restaurant Gyojasang. We deelden Korean pan fried dumplings als voorgerecht en ik genoot van mijn stir-fried kimchi bulgogi beef (al vond ik drie banchan wel wat magertjes). Uiteraard dronken we daar een traditionele kom makgeolli bij. En hoewel Gyojasang een keten is, kwamen de smaken van de gerechten echt in de buurt van de gerechten die ik in Zuid-Korea at. Al zijn de gerechten naar mijn mening iets minder verfijnd dan in Zuid-Korea zelf.
Na deze smakelijke maaltijd wandelden we verder naar ons hotel (onze kamer had zelfs uitzicht op het MAS!), checkten we in en tutten we ons op voor het feest.
En wat een geweldig feest was het! De Natie bleek een heel gezellige feestlocatie. Het gelukkige koppel sprak hun liefde voor elkaar uit en daar kwamen zelfs traantjes aan te pas, terwijl hun twee kinderen ietwat verbouwereerd toekeken. Er waren late night snacks (frietjes en pizza!) en we leefden ons tot in de vroege uurtjes uit op de dansvloer.
Zalig om na het verlaten van het feest maar een paar meter te moeten stappen om doodop in bed te duiken.
En dat hotelontbijtje de dag nadien smaakte dubbel zo goed na al die fysieke inspanningen op de dansvloer.
25 jaar Literatuur Vlaanderen
Vandaag spoorde ik na het werk naar Antwerpen-centraal om van daaruit met de blue-bike mij naar het Zuiderpershuis te begeven voor het verjaardagsfeestje van Literatuur Vlaanderen, een kwarteeuw jong. Toen ik er aankwam waren de festiviteiten al goed bezig. Er was een ijsjeskraam en een open bar, maar aangezien de ijsjes niet in de zaal mochten meegenomen worden, liet ik deze links liggen. Ik had gelukkig wel nog net genoeg tijd om één glaasje schuimwijn mee te pikken voordat de optredens en speeches begonnen. Ik genoot van een streepje Paul van Ostaijen, gevolgd door de poëzie van Esohe Weyden en een geheel eigen interpretatie door Tom Lanoye van ‘Van den vos Reynaerde’, het boek dat ik veel te vroeg las en dat mij voor de rest van mijn leven getraumatiseerd heeft.
Warm aanbevolen: de voordracht van Esohe Weyden over inspirerende vrouwen:
Yep, ook de bevoegde minister kon niet ontbreken op dit feestje:
Na afloop van het officiële gedeelte kwam ik veel bekenden tegen die allemaal naar Antwerpen waren afgezakt om te klinken op de jarige. Op de valreep slaagde ik erin me los te rukken van al die gesprekken en een ijsje mee te pikken voordat de kraam helemaal uitverkocht was.
Spijtig dat de laatste treinen van Antwerpen naar Leuven zo vroeg rijden, want anders was ik zeker langer blijven plakken.
Feest in het KAF!
Voor mij is uiteraard elke reden goed om te feesten, maar onze vrienden hadden we heel veel redenen om een feestje te geven:
- beiden 40 jaar geworden
- 25 jaar samen op pad
- 15 jaar getrouwd
- 12 jaar mama en papa
- en 10 jaar volmaakt gezin
Jawadde! Voor deze bijzondere gelegenheid spoorden wij maar al te graag naar Aarschot. Na een twintig minuten wandelen kwamen we aan op feestlocatie het KAF, voor de gelegenheid mooi versierd en voorzien van een springkasteel voor de kinderen.
Het was drukkend warm, maar dat lieten we niet aan ons hart komen. Er was drank à volonté, een ontroerende speech van het feestende koppel, overheerlijke barbecue met veel groentjes, een voetbadje om af te koelen en voor het dessert kwam de ijsjeskar langs! Hoe ik na al die drank naar het station geraakt ben, staat me niet meer zo helder voor de geest, maar dat het een fantastisch feest was, dat moge duidelijk zijn!
