Frank. Again

Gisteren hadden we een spreker te gast op ons teamoverleg die een presentatie kwam geven over zijn thesis. Speciaal voor deze gelegenheid waren er wat meer collega’s dan gewoonlijk naar Brussel afgezakt. We hadden de grootste vergaderzaal van het gebouw gereserveerd om voldoende afstand van mekaar te kunnen houden en een camera voor de collega’s die van thuis uit zouden mee volgen.

Omdat het zo’n mooi weer was, besloten we ‘s middags een terrasje te doen met de aanwezige collega’s. En ja, na de fijne voorgaande ervaringen kwamen we opnieuw bij Frank. terecht. Spijtig genoeg viel de veggie bowl me deze keer tegen. De croutons waren gigantisch en zo krokant dat ik op anderhalve meter afstand van mijn collega’s niet eens kon verstaan wat ze zeiden door het gekraak in mijn hoofd. En ook de groenten zelf vond ik niet zo lekker. Veel te veel ajuin en te weinig smaak. Erg jaloers op de savoury pancakes die op het bord van mijn collega’s lagen!

IMG_3508

IMG_3509

Wachten op… ING

Deze voormiddag om 10u had ik een afspraak bij ING om een code te laten instellen voor de nieuwe, via de post ontvangen, depositokaart van het werk. Als leidinggevende staat deze depositokaart op mijn naam, maar het zijn de collega’s die deze gebruiken voor het storten van hun ontvangsten op de rekening. Omdat ING niet mijn privébankier is, heb ik geen ING app geïnstalleerd op mijn smartphone; waarmee ik zelf die code had kunnen instellen, en wegens de coronacrisis was het alleen mogelijk om via afspraak die code in het bankkantoor te laten veranderen. Uiteraard kwam de depositokaart net tijdens mijn vakantie aan en was ING zelf met vakantie toen ik een afspraak wilde maken. Uiteindelijk moest ik om wille van een dringende vergadering mijn eerste afspraak met een week verzetten, maar vandaag was het dan eindelijk zo ver.

Nuja, geen erg allemaal, ik verwachtte op vijf minuten binnen en buiten te zijn. Viel dat even tegen… Na daar een uur gezeten te hebben, terwijl, denk ik, het ganse kantoor verwoede pogingen ondernam om die code ingesteld te krijgen, kreeg ik de boodschap dat ik beter naar huis zou gaan en dat ze mij later opnieuw zouden contacteren. Het personeel van het lokale kantoor moest immers de helpdesk van het hoofdkantoor raadplegen en daar geraakten ze niet binnen. Al een geluk dat ik tijdens het wachten wat mails had kunnen wegwerken op mijn smartphone, want anders zou dit echt gigantisch veel tijdverlies geweest zijn. Ik liet dus mijn gsm-nummer achter en vertrok naar mijn appartement.

En jawel: ik was nog geen tien stappen van mijn appartement verwijderd toen ik telefoon kreeg: het was gelukt om de helpdesk te contacteren, maar nu hadden ze maar een half uur om de code in te stellen en of ik zo snel mogelijk terug naar het kantoor kon komen. Ik zuchtte eens diep en maakte rechtsomkeer. Uiteindelijk kostte het instellen van de code aan de bankcontactautomaat welgeteld twee minuten. De tijdsspanne die ik oorspronkelijk had verwacht in het ING-kantoor te moeten doorbrengen.

Maar goed, eind goed, al goed, zeker?

Het terras van Plein Publiek

Twee terrasjes doen op één dag, is dat decadent? Niet als uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de kans om in buitenlucht besmet te raken met het coronavirus klein is. En laten we eerlijk zijn, deze prachtige nazomerdagen zijn wellicht de laatste stuiptrekkingen van de bizarre zomer van 2020. Reden te meer om ervan te profiteren, zolang het nog kan. Want wie weet zitten we een ganse herfst en winter opnieuw in lockdown.

Dus ging ik donderdagavond na het werk met een vijftal collega’s op zoek naar een fijn terrasje in hartje Brussel. Ons oorspronkelijke plan was om het vernieuwde dakterras van de Koninklijke Bibliotheek uit te testen, maar aangezien we de ingang niet vonden, belandden we onder de parasols van Plein Publiek. Zalig om in goed gezelschap te kunnen genieten van de warme avondzon. Bonuspunten voor de mogelijkheid om via een QR-code op de tafel onze bestelling door te geven. Hopelijk vind dit systeem bij meer en meer zaken ingang. Nooit meer tevergeefs wuiven naar een ober. Al slaagde de bediening er wel in om bij het tweede rondje de biertjes van mijn collega’s te vergeten…

Wandeling doorheen Brussel

Dé ideale manier om de informele banden met de collega’s aan te halen: een lunchwandeling doorheen het Brusselse op (ongeveer) anderhalve meter afstand. Met z’n vijven genoten we van het prachtige wandelweer en zo ontdekte ik alweer een kant van Brussel die ik nog niet kende. De vele gezichten van onze hoofdstad blijven me verbazen.

IMG_3183

IMG_3185

IMG_3186

IMG_3188

De (snelle) lunch op rooftopbar Jardin was de perfecte afsluiter van deze gezonde middagactiviteit. De prachtige uitzichten over Brussel kregen we er gratis bij.

IMG_3189

IMG_3190

IMG_3191

IMG_3192

IMG_3193

IMG_3195

IMG_3228

Frank. revisited

Zou ik een nieuwe favoriete zaak in het Brusselse hebben? Of misschien ligt het gewoon aan het feit dat Frank. een groot terras heeft en vlakbij mijn werk is? Feit is dat mijn twee collega’s en ik vandaag genoten hebben van onze lunch. Al was het net iets té fris om op het terras te blijven zitten en moesten we verkassen naar binnen. Maar die fluffy pancakes waren echt fe-no-menaal!

IMG_3171

Op stap in de Marollen

Gisteren was het een drukke dag op sociaal vlak, want na de zeer fijne lunch ‘s middags, trok ik ‘s avonds de stad in met een andere fantastische collega. We startten ons avondje uit met een ritje in het reuzenrad aan het Justitiepaleis om te genieten van Brussel aan onze voeten. En toegegeven vanuit de lucht gezien, is Brussel echt prachtig. Zeker met een spectaculaire wolkenhemel erboven.

IMG_3088

IMG_3094

IMG_3095

Aangezien we pas om 19u gereserveerd hadden in Le Wine Bar des Marolles, hadden we nog net genoeg tijd om een lekkere cider als aperitief te drinken in de strandstoelen aan de voet van het reuzenrad. Terwijl we genoten van onze cider, zagen we een vreemd figuur allerlei tai chi-achtige bewegingen uitvoeren op het muurtje dat het Poelaertplein van de dieper gelegen Minimenstraat scheidt. Enfin, hij is er niet vanaf gevallen, dus it’s all good.

IMG_3098

Stipt om 19u waren we bij Le Wine Bar des Marolles. Zoals jullie kunnen zien waren we de allereerste klanten. We kregen een fijne tafel achteraan in het restaurant toegewezen met een mooie art nouveau lamp.

IMG_3099

IMG_3106

IMG_3108

De reviews hadden gelijk. Het eten en de atmosfeer bij Le Wine Bar des Marolles waren dik in orde. De visgerechten waren zeer verzorgd en niet te zwaar, zodat we nog net genoeg ruimte hadden voor een dessert! Echt genoten van deze heerlijke maaltijd en het fijne gezelschap van mijn collega. Al moet ik toegeven dat we te veel over het werk gebabbeld hebben. Dat krijg je ervan als je twee workaholics samen zet, zeker? 😉

Carpaccio de daurade royale:
IMG_3103

Sole à l’Ostendaise:
IMG_3110

Glace au lait d’amande et fruits exotiques
IMG_3113

IMG_3117

We sloten de avond af zoals we die begonnen waren: met een ritje in het reuzenrad. ‘s Nachts een heel andere ervaring!

IMG_3120

IMG_3122

IMG_3148

En zonder dat we dit zo gepland hadden, kwamen we toevallig allebei net op tijd in het Centraal station aan om met een paar minuten marge onze trein te nemen. Perfecte timing!

Ladies Lunch at Victor Bozar Café

Na onze zeer geslaagde lunch bij Wolf (momenteel helaas gesloten wegens het coronavirus), zetten mijn twee sympathieke collega’s en ik de traditie verder bij Victor Bozar Café. Toegegeven, een iets meer verfijnde plek om te lunchen dan Wolf. De jongste dame uit ons gezelschap van  drie heeft duidelijk een neus voor de betere zaken, want het was haar voorstel.

Hoewel ik dat niet van plan was liet ik me overhalen door het enthousiaste voorstel van één van de dames om een aperitiefje te nemen. Cava, daar doet Victor Bozar Café niet aan mee, champagne, dan maar! Hey, op vrijdag mag dat, de werkweek telt dan nog maar een paar uurtjes! En die champagne bleek een uitstekende keuze, want we konden meteen klinken op de nieuwe job van één van onze collega’s. Geheadhunt voor een topjob, zo gaat dat, he. Grappig, want onze vorige lunch trakteerde ik omdat ik promotie had gemaakt. We girls are going places!

Oja, het eten was, uiteraard, voortreffelijk. Ik neem niet vaak rundstartaar, maar in zo’n établissement als Victor Bozar Café heb ik vertrouwen in de kwaliteit. En jawel, ik werd niet teleurgesteld. Heerlijk!

IMG_3086

Feestelijke opening van de nieuwe Concertzaal van Muziekcentrum De Bijloke

Het was gisteren echt een topdag op cultureel vlak. Na de prachtige Bourlaschouwburg bewonderd te hebben, spoorde ik van Antwerpen naar Gent om aldaar te genieten van het openingsconcert door het Symfonieorkest Vlaanderen in de gloednieuwe Concertzaal van Muziekcentrum De Bijloke. De feestelijke opening had eigenlijk al een half jaar eerder moeten plaats vinden, maar we weten allemaal welk virus daar roet in het eten kwam strooien.

Het voelde een beetje vreemd aan om niet in een volledig gevulde zaal te zitten, maar telkens twee plaatsen tussen te moeten laten. Zeker bij een opening verwacht je een zaal waarbij de allerlaatste stoel benomen is. Jammer, maar ik denk dat Muziekcentrum De Bijloke al blij was dat het evenement überhaupt kon doorgaan.

En amai, wat een indrukwekkende zaal! De voormalige ziekenzaal is in al zijn schoonheid bewaard gebleven, maar door enkele grondige ingrepen (het verlagen van de vloer en het verkorten van de zaal met houten panelen) is de akoestiek er een heel pak op vooruit gegaan. Je merkte dat het Symfonieorkest Vlaanderen er enorm van genoot deze zaal te vullen met hun prachtige klassieke muziek. Geniet mee van de prachtige klanken:

Een stukje van de toespraak van Jan Jambon:

De fenomenale historische zaal in beeld:

Documentaire die de ingrepen in de zaal toelicht, met een gewéldige timelapse:

Om mij te verplaatsen van het station van Gent naar de Bijloke, had ik een blue-bike genomen, want ik was oorspronkelijk van plan om de trein van 22.24u naar Leuven te nemen. Dat wilde zeggen dat ik de receptie aan mij voorbij moest laten gaan. Maar het vlees is zwak en mijn twee andere collega’s wisten mij over te halen om toch wat langer te blijven. Al besefte ik dat ik door die beslissing pas rond 1 uur ‘s nachts in bed zou liggen, de lekkere prosecco en de heerlijke hapjes trokken mij over de streep. En alweer een primeur: dit was voor mij de eerste receptie waarbij we plaats moesten nemen aan een vast tafeltje dat we de ganse avond niet meer mochten verlaten. Voordeel van dit soort recepties: je kan onmogelijk een hapje missen!

Nog wat fotootjes van deze prachtige zaal:

IMG_3054

IMG_3057

IMG_3070

IMG_3071

Maar ga hem vooral zelf ontdekken, zou ik zo zeggen!

In de reeks: waar was yab vandaag?

In de fantastische Bourlaschouwburg, een uniek stukje onroerend erfgoed, en het Schermenhuis. En wat maakt de Bourlaschouwburg dan wel zo uniek, vragen jullie je ongetwijfeld af? Wel, in de toneeltoren is de oorspronkelijke houten theatermachinerie uit 1834 integraal bewaard gebleven. Dit voor België unieke geheel bestaat uit het ondertoneel, de hellende scènevloer en het boventoneel met ‘centers’, rooster, trekken, handbediende windassen en koordophaling voor het wisselen van de decors en hydraulische bediening van het metalen scènescherm. Zeer bijzonder.

De Bourlaschouwburg:

IMG_3038

IMG_3039

IMG_3040

Bar Pierre:

IMG_3042

De oorspronkelijke houten theatermachinerie:

IMG_3033

IMG_3034

IMG_3035

IMG_3036

IMG_3037

Het Schermenhuis:

IMG_3032

En als uitsmijter: het prachtige station van Antwerpen-centraal, alwaar ik mij twee uurtjes ophield in de Starbucks om gebruik te maken van hun gratis wifi om nog wat te werken, alvorens de trein naar Gent te nemen:

IMG_3047

A very quick lunch

Vergadering tot 12.10u en om 12.46u moest ik al op de trein zitten naar Antwerpen. Gelukkig weet mijn vriend zijn kookkunsten tegenwoordig al iets beter te timen en stond de eerste Hello Fresh maaltijd van de week op mij te wachten vanaf het moment dat ik mijn hoofdtelefoon afnam om 12.10u.

Al moet ik eerlijk zeggen dat het broodje kalkoengyros met aioli, Turkse pide en salade mij niet echt wist te bekoren. Denk de minst lekkere Hello Fresh maaltijd tot nu toe. Komt natuurlijk doordat dit een onverwachte levering was, want zelf zou ik nooit deze maaltijd gekozen hebben. Maar goed, voldoende energie voor een drukke namiddag/avond met eerst een bezoek aan Antwerpen en vervolgens een bezoek aan Gent op het programma.

IMG_3024