Afgelast wegens regen

Het lijkt wel de rode draad te worden voor de afspraken met mijn petekindje. We maken plannen om leuke dingen samen te doen en de regen strooit roet in het eten. Spelen in het provinciedomein in de regen, niet plezant. We overwogen nog even uit te wijken naar de binnenspeeltuin bij de Sportoase, maar daar is het altijd zo druk en de vorige keer vond mijn petekindje dat niet zo heel leuk. Dus bleef de enige optie: onze afspraak afzeggen. Maar geen nood, we hebben ter vervanging in de zomer een gans weekend vastgelegd voor een uitstapje naar zee!

En om heel eerlijk te zijn, heel ongelegen kwam deze verandering van onze plannen niet, want mijn vriend en ik moeten vandaag nog wat bekomen van het fenomenale verjaardagsfeestje van gisteren, dat we met een groepje die hards afsloten rond een uur of vier ‘s nachts, knabbelend op het overgebleven vlees van de barbecue. Veertig jaar worden doe je maar één keer in je leven en om dat in stijl te vieren organiseerde onze vriend met nog twee andere kameraden een spetterend feest in de Witte Villa van 3Hoog Leuven. De weergoden waren ons zaterdagavond alvast beter gezind dan vandaag, want we hebben de hele avond buiten gezeten en de paar druppels die toch uit de lucht vielen, slaagden er alvast niet in om ons naar binnen te jagen. Denk trouwens dat wij de enige feestvierders waren die met de fiets naar deze locatie waren gekomen. Iets wat ik mij, toegegeven, een beetje beklaagde toen ik al puffend die berg op reed en uiteindelijk noodgedwongen moest afstappen. Misschien toch eens investeren in een betere fiets.

Het eten van Traiteur Culinesse was trouwens uitstekend. Perfect barbecuevlees en -vis vergezeld van overheerlijke slaatjes. Dikke, dikke aanrader.

IMG_0384[1]

 

En deze beauty’s werden voor het eerst van stal gehaald en meteen al goed ingedanst. Al was ik zo rond een uur of twee ‘s nachts bijzonder blij dat ik ze kon inruilen voor flipflops. Maar al bij al vind ik dat ik het toch lang heb uitgehouden. 😉 Een memorabele avond op alle vlakken!

IMG_0382

First birthday bash

Jaja, eigenlijk ging ik het verlengde Pinksterweekend niets anders doen dan studeren, maar hey, een uitnodiging voor een verjaardagsfeestje kunnen we toch niet zomaar links laten liggen? Zeker als je weet dat de jarige in kwestie door complicaties te vroeg op deze wereld kwam. Gelukkig deed hij het vanaf het prille begin super en is hij nu een super brave en vrolijke peuter.

Voordeel aan verjaardagsfeestjes van eenjarigen is dat die rond 10u ‘s ochtends starten. En eten moet een mens toch, dus zorgden mijn vriend en ik dat we rond het middaguur bij het feestvarken aankwamen. Het feestvarken pakte op zijn dooie gemak zijn cadeautjes uit en genoot overduidelijk van al de aandacht die hem te beurt viel. Wat een dotje! Alleen jammer van het slechte weer. Na het schitterende verlengde Hemelvaartsweekend, stelde dit Pinksterweekend toch wel teleur. Te koud en te nat om te kunnen genieten van de schitterende tuin van onze gastheer en gastvrouw.

Gelukkig maakte het eten veel goed. Verse kip aan ‘t spit van de kippenkraam uit de buurt en heerlijke Griekse spreads en slaatjes. Man man, zo lekker! Ideaal blokvoer! 😉 Jammer dat we maar een tweetal uur konden blijven, maar ik ben toch blij dat ik op de uitnodiging ingegaan ben. Vroeger zou ik deze wellicht afgeslagen hebben, maar de ervaring leert dat mijn blokmotivatie erop vooruit ga als ik tussendoor toffe dingen doe. Zelfs al kan ik er minder tijd voor uittrekken dat ik zou willen…

IMG_0361[1]

 

Een goed gevulde zaterdag

Tegenwoordig probeer ik het aantal afspreken per dag in het weekend tot maximaal één te beperken, maar soms kan het gewoon niet anders. Zo lag de dinner date met vrienden in de Zappaz al enkele maanden vast toen ik de uitnodiging kreeg voor het verjaardagsfeestje van mijn petekindje. Daar kon ik als ideale meter natuurlijk moeilijk afwezig blijven. Dus werd het een hektisch gehol van de Spaanse les, naar ons appartement voor een snelle boterham en vervolgens naar de Dreamland voor een grote doos Duplo voor mijn petekindje (ja, dat cadeau had ik al eerder kunnen kopen, op dat vlak liet mijn planning wat te wensen over).

Met het nogal haastig ingepakte cadeau op de achterbank van de wagen vertrokken we rond half drie naar het huis van mijn petekindje. Het was er behoorlijk druk, want op het feest waren de ouders, beide grootouders, de meter en peter van mijn petekindje met partners en de meter en peter van het kleine broertje van mijn petekindje met partners aanwezig. Een hele bende. Mijn petekindje was duidelijk wat ontregeld door al dat volk en al die aandacht, want het eerste uur weigerde hij zijn cadeaus te openen. Gelukkig ontdooide hij na een tijdje en was hij superblij met de brandweerset van Duplo die ik hem gekocht had.

IMG_9736

Het eten was gepland om 17u, maar aangezien mijn vriend en ik om 20u in de Zappaz verwacht werden, beperkten we ons tot een mini-stukje lasagne, als appetizer, zullen we maar zeggen. Natuurlijk had de mama van mijn petekindje veel te veel gemaakt en kregen we nog een groot stuk mee naar huis. Konden we op een later moment nog genieten van het lekkers dat ze klaargemaakt had.

Rond 19u namen we afscheid zodat we mooi op tijd waren voor onze volgende afspraak bij de Zappaz. Naar goeie gewoonte werden we culinair enorm in de watten gelegd. De uitleg van de sommelier alleen al maakt een bezoek aan de Zappaz al de moeite en dan heb ik nog niets gezegd over de schitterende kunstwerkjes die we voorgeschoteld kregen. Heel fijn dat we vrienden hebben die een culinaire belevenis naar waarde weten te schatten. Lekker eten en drinken is één ding, het genot verdubbelt als je zo’n avond kan delen met goede vrienden. We legden meteen een vervolgafspraak vast.

Dit aten wij:

  1. vitello tonato – Thaise oestersalade – zwarte rijst – Thaise basilicum
  2. scheermes – citroenverbena – venkel – escabeche
  3. nobashi – passievrucht – wortel – ras el hanout
  4. buikspek – inktvis – jalapeno -avocado
  5. rubia gallega – patata brava – rode biet
  6. mango – melkchocolade – amandel – gember

IMG_9738

IMG_9739

IMG_9740

IMG_9743

IMG_9744

IMG_9745

IMG_9746

IMG_9748

IMG_9749

IMG_9750

IMG_9753

IMG_9756

IMG_9757

IMG_9759

 

De verjaardag dat we helemaal niks deden

Vandaag verjaarde mijn vriendje. Na lang en rijp beraad besloten we deze zondag helemaal niks in te plannen, lang uit te slapen, uitgebreid te vrijen, tot na de middag in pyjama te blijven zitten, ‘s avonds sushi te bestellen en wat afleveringen van Game of Trones te bekijken. Gewoon, gezellig met z’n tweetjes, om wat rust in ons meestal vrij hectische leven in te bouwen.

IMG_9681[1]

Mission accomplished. Verjaardag geslaagd!

Verjaardagstraktatie

Op Allerheiligen trokken mijn vriend en ik vergezeld van een hele hoop taartjes van Willems en Demeestere, chocolaatjes van Bittersweet en een paar flessen bubbels richting mijn thuisfront. Het werd een gezellige namiddag in het gezelschap van mijn naaste familie. Uiteraard moest ook de fles Japanse whisky die mijn broertje en ik delen boven gehaald worden om in stijl te klinken om mijn nieuwe levensjaar. Hiep hiep hoera voor mezelf!

IMG_8656

IMG_8657

IMG_8658

IMG_8663

IMG_8655

En ik hield er nog een mooie collectie cadeautjes aan over ook!

IMG_8670

Birthday Girl

Mijn verjaardag viel dit jaar op een maandag en buiten de jaarlijkse traktatie voor de collega’s met pralines van Bittersweet had ik niets bijzonders gepland. Hoe ouder ik word hoe minder belang ik hecht aan het uitgebreid vieren van mijn verjaardag. Uiteindelijk heb ik geen verjaardag als excuus nodig om iets leuks te doen.

Blijkbaar dachten mijn collega’s daar anders over, want ze stelden voor om samen sushi te gaan eten om mijn verjaardag te vieren. En kijk, meer dan het vooruitzicht op sushi is er niet nodig om mij over de streep te halen. Alleen bleek de nieuwe sushiplek die we wilden uitproberen gesloten te zijn tijdens de lunch (huh?). Maar kijk, de goden waren ons gunstig gezind, want vlak naast het gesloten sushirestaurant lag een Koreaans restaurant!

Mijn collega’s hadden nog nooit Koreaans gegeten, een uitstekende gelegenheid om hen te laten kennis maken met deze heerlijke keuken! Ik ging voor de menu met de bibimbap (비빔밥). We kregen al snel wat kimchi en een miso-soepje geserveerd, daarna was het wat wachten op ons hoofgerecht. Spijtig genoeg roerde de dame die ons bediende de bibimbap al door mekaar nog voordat ik er een foto van kon maken. Vandaar dat de foto er een beetje onsmakelijk uitziet. Jammer, want bibimbap is meestal een erg fotogeniek gerecht. Het smaakte er alleszins niet minder om.

IMG_8580

IMG_8582  IMG_8586
‘s Avonds woonden mijn vriend en ik de boekvoorstelling van ‘The network always wins’ van Peter Hinssen bij. Het was een beetje een last minute beslissing, maar eentje die we ons zeker niet beklaagden. Peter Hinssen is een zeer boeiende spreker die moeiteloos een uur vol gebabbeld kreeg. Na de voorstelling klonken we samen met Goofball en echtgenoot (die ook aanwezig waren op de boekvoorstelling) op de interessante avond (en ook een beetje op mijn verjaardag).

IMG_8593 IMG_8591

Een culinair pre-verjaardagsweekend

Dat dit culinair bijzonder goed gevulde weekend vlak voor mijn verjaardag viel, was toeval. Maar het zorgde er wel voor dat ik het ganse weekend in feeststemming was. De party startte eigenlijk al vrijdagmiddag toen een sympathieke collega mij voorstelde om samen kaiten sushi te gaan eten. Wie mij een beetje kent, weet dat ik de lokroep van sushi moeilijk kan weerstaan. Dus vergezelde ik haar volgaarne naar J’m Sushi onder het mom van sociaal-doenerij. 😉

‘s Avonds konden we genieten van het uitstekende gezelschap van Goofball en co. Helemaal gecharmeerd trouwens door die schattige kabouter met zijn prachtige bruine ogen. Wat een heerlijk ventje! Benieuwd om binnenkort kennis te maken met zijn broertje of zusje…

Dankzij Convento konden we heerlijke quiche op tafel toveren. Voeg daarbij een lekkere fles wijn en goed gezelschap en je hebt het recept voor een geslaagde avond.

IMG_8541

Zaterdagavond kregen we onze West-Vlaamse vrienden op bezoek. We riepen alweer de Convento-hulplijn in en genoten samen van een voortreffelijk stoofpotje met everzwijn. Ik onthoud wel dat onze vriendin geen fan is van verloren groenten en macarons. Niet erg, die overschotjes krijgen wij wel weggewerkt. 😉 Na de maaltijd speelden we Boonanza, het bonenspel. Het was al zo lang geleden dat ik dit spel nog eens gespeeld had, dat ik de handleiding er opnieuw moest bijhalen. Het spel bleef spannend tot het einde, maar ik slaagde erin met één thaler verschil toch aan het langste eind te trekken.

IMG_8551  IMG_8552  IMG_8543  IMG_8553

Zondagmiddag hadden we afgesproken met een vriendin die ons haar nieuwe vriend wilde voorstellen. Ik ken mijn vriendin en haar ex-man al van in de tijd dat ik (lang, lang geleden) ingangsexamen burgie deed, dus het was even wennen om een nieuwe man aan haar zijde te zien. Maar het mag gezegd: het nieuwe koppel straalde. Fijn dat mijn vriendin opnieuw het geluk gevonden heeft. Ze verdient het! En oja, de Kokoonmenu bleek een schot in de roos. Dit aten wij:

Sint-Jacobsvruchten, boschampignons, yuzusausje

IMG_8562
***
Hertenkalf, cognacsausje, groene kool met spek, witloof, veenbessenkroketjes

IMG_8565
***
Panna cotta van koffie, mokka-ijs, crumble van koffie / sorbet voor mezelf

IMG_8569  IMG_8567

Om de vertering te bevorderen (het was nodig, na al die culinaire uitspattingen), maakten we een gezamenlijk wandelingetje door Leuven. Om vervolgens de namiddag af te sluiten met een kopje thee/biertje/gin tonic in het nieuwe café Den Beiaard op het Ladeuzeplein.

Het leven begint op 55!

Deze vrijdag werden we verwacht op het verjaardagsfeestje van een kennis die zijn vijfenvijftigste verjaardag met de nodige luister wilde vieren in het Musicafé. En echt waar, ik hoop dat ik nog zo vol energie en levenslust zit als het míjn beurt is om mijn vijfenvijftigste verjaardag te vieren. Het feestvarken straalde terwijl hij de ronde deed om al zijn gasten welkom te heten.

Er waren meer bekenden dan ik had verwacht en we hadden een superfijne babbel met een flamboyante Italiaanse. Heel leuk om met weinig verwachtingen naar een feestje te trekken en meteen op fijn gezelschap te stoten.

De muziek nodigde uit tot een dansje, maar helaas, laat konden we het niet maken, ik moest immers zaterdag alweer om 9u in de Spaanse les zitten en met een huwelijk op het programma wilden we in topvorm zijn.

Ik hoop alleszins dat onze gastheer er nog minstens 40 jaar bij doet in goede gezondheid!

Happy Birthday, yab!

Ongelooflijk maar waar: tien jaar geleden zag dit bescheiden blogje het levenslicht. Het lijkt nochtans nog niet zo lang geleden dat ik bij mezelf dacht: “allez vooruit, laat ik eens zien wat dat bloggen geeft, misschien is het wel wat”. En nu zijn we tien jaar en 4204 blogposts verder. Er waren zelfs maanden dat ik erin slaagde 69 blogposts bij mekaar te pennen! Lijkt ongelooflijk als ik daar zo op terugkijk.

Toegegeven, bloggen is niet meer wat het geweest is en mijn medebloggers van het eerste uur hebben er één voor één de brui aan gegeven. De inspiratie vloeit niet meer zo rijkelijk als vroeger en ik merk dat de zelfcensuur meedogenloos toeslaat. Maar hey, na een kleine blogcrisis heb ik besloten er nog een paar jaartjes bij te doen. Al is het maar om later het plezier te hebben mijn reizen te kunnen herbeleven, want zo’n blog is het beste hulpmiddel wanneer je geheugen je in de steek laat. En wie weet buigt er zich in een verre toekomst een historicus over deze schrijfsels en breekt hij zich het hoofd over de onbenulligheden waarmee de mensen zich bezig hielden in de eenentwintigste eeuw (als mijn schrijfsels tegen dan nog bestaan en leesbaar zullen zijn).

Anyway, een dikke proficiat, yet another blog!

 

Verjaardagstraktatie

Ik ben van het principe dat een verjaardag nooit genoeg gevierd kan worden (al was de cocktailparty strikt genomen geen verjaardagsfeestje, ik hield er toch een cadeautje en een verjaardagskaart aan over).

Dus trakteerde ik mijn familie (ouders, nonkel en tante, broertje en vriendin en neefjes) in het ouderlijke huis op taart. Gezonde taartjes ditmaal, van de Kers naast de taart en een paar taartje van Willems voor de mensen die vinden dat slagroom een noodzakelijk onderdeel uitmaakt van een taart. Omdat ik nog met een wasmotlarvenoverschot zat, nam ik deze mee als hapje voor bij de bubbels (verjaren = bubbels, dat lijkt me evident). Mijn vader weigerde te proeven, maar al de rest liet zich overhalen. Best wel lekker, zo’n wasmotlarf!

Ook de taartjes vielen erg in de smaak. Er bleef bijna niets meer over. En dat terwijl ik toch royaal veel voorzien had. Een goed teken!

Het was alleszins een fijne en ontspannen namiddag onder familie. Fijn om te zien hoe de mensen waarmee ik als kind speelde allemaal hun weg vinden in het volwassen leven.

IMG_5771