Skip to content

PTX, Vol. III van Pentatonix

2014 oktober 19
by yab

Dankzij de sympathieke mensen van Walkie Talkie mag ik aan één van mijn lezers een exemplaar van PTX, Vol. III van mijn favoriete a capella groep Pentatonix weggeven. Yep, die van de geweldige “Papaoutai” cover. Ik kan me niet meer exact herinneren hoe ik Pentatonix ontdekt heb, waarschijnlijk door wat doelloos surfen op youtube blijven hangen bij één van hun fenomenale covers. Pentatonix is ook niet zomaar een groep die een zangwedstrijd won: drie van de vijf leden kennen mekaar al sinds hun kindertijd en hun beatboxer Kevin Olusola (trouwens ook een fantastische chello-speler) vonden ze, jawel, via youtube. Pentatonix is, samen met Walk Off The Earth en 2CELLOS één van die groepen die snappen hoe je het internet inzet om de band met je fans nauwer aan te halen én er zelf beter van te worden. En oja, hun muziekvideo’s zijn ook nog eens geweldig ende fantastisch.

Laat me in de commentaren weten wat jouw favoriete Pentatonix cover is om kans te maken op een exemplaar van PTX, Vol. III. Het lot zal op 1 november beslissen wie de winnaar is.

Lady’s night out + after work

2014 oktober 18
by yab

Ik moet zeggen dat ik het op het werk erg getroffen heb met mijn collega’s. Allemaal toffe en open mensen met wie het erg plezierig samenwerken is. Nu wil het toeval dat er onder mijn collega’s nog vier andere dames uit het Leuvense zijn, allemaal (voorlopig nog) kinderloos. Een fijn kliekje om zo nu en dan na de werkuren mee af te spreken. Een avond in hun gezelschap vliegt meestal voorbij. Dus ja, donderdagavond was dat niet anders. Ik reserveerde een tafeltje in De Hoorn. We genoten van het eten, de omgeving, dronken een glas witte wijn en praatten over life, the universe and everything. En zwembroeken, niet te vergeten. Als afsluiter van de avond dronken we nog iets in het stampvolle OPEK café en gaven de opdracht aan de volgende dame in de rij om een nieuwe bijeenkomst te organiseren. Een hele uitdaging met al die drukke agenda’s.

IMG_5689  IMG_5694  IMG_5695

Het toeval wil dat een andere collega de volgende dag (vrijdag) een after work had georganiseerd. Een vrijblijvende drink na de werkuren in Brussel. Iedereen die zin heeft kan aansluiten. Meestal blijft het bij een drankje of twee en ook deze vrijdag zagen we de ene na de andere collega vertrekken tot we met een groepje van vier personen achterbleven (ok, ik ben een plakker, ik geef het toe). Ik was net begonnen met afscheid nemen, toen iemand het idee opperde om Thais te gaan eten. Onder lichte druk liet ik me overhalen om mee te gaan naar de Fanny Thai alwaar we een tafeltje voor vier wisten te veroveren op het terras. Terrasjes doen in oktober, de weergoden zijn duidelijk in de war, maar hey, mij hoor je niet klagen, hoor. Lang geleden dat ik nog in oktober met blote benen heb kunnen rondlopen. En oja, de scampi curry was heerlijk.

IMG_5701  IMG_5700

<3 my colleagues!

It’s a small world

2014 oktober 16
by yab

Gisteren nam ik deel aan een panelgesprek op een conferentie. Altijd spannend, zeker als er een BV (nuja, eerder een vroegere BV) mee in het panel zit.

Ik had de leden van het panel op voorhand niet ontmoet en kende ook de moderator niet. Toen de moderator zich aan mij voorstelde, ging er echter meteen een lichtje branden. In een ver verleden had deze elegante jongedame nog deelgenomen aan sollicitatiegesprekken voor een job in mijn team. Ze kwam als beste van alle sollicitanten uit de bus, maar besloot voor een andere job te gaan. Ze leek een beetje gegeneerd hierdoor, maar ik stelde haar meteen gerust. Een job blijft een aanbod dat je kan afslaan. Al deed het me toch een beetje deugd om te horen dat de job die ze uiteindelijk gekozen had, niet bleek te zijn wat ze ervan verwacht had. “Een vergissing”, zo zei ze zelf. Door met haar te spreken, begreep ik meteen waarom ik toendertijd voor haar gekozen had: een verstandige en rustige jongedame die wist waarover ze het had. Als er nog eens een vacature in mijn team is, mag ze altijd opnieuw komen solliciteren. ;-)

Fun fact: tijdens de koffiepauze liep ik zelf iemand tegen het lijf die mij na een succesvolle sollicitatie een jobaanbod gedaan had, dat ik eveneens had afgeslagen. Gelukkig heb ik daar zelf nog geen moment spijt van gehad. Tot op de dag van vandaag ben ik er honderd procent zeker van dat ik toen de juiste keuze gemaakt heb.

En zo was de cirkel rond.

 

Facebook #10bookschallenge

2014 oktober 13

Een tijdje geleden waarde op Facebook een ‘book challenge’ rond. Ik werd getagd en besloot tegen mijn gewoonte in mee te doen. Want er was een tijd dat ik aan een verschroeiend tempo boeken verslond en ik de trouwste klant van onze plaatselijke bibliotheek was, tot ik die helemaal had leeggelezen. Helaas behoort deze tijd tot een ver verleden en is mijn dagelijkse leestijd beperkt tot de treinrit van en naar het werk (op voorwaarde dat ik geen mails zit te beantwoorden of vergaderingen zit voor te bereiden).

Maar goed, ik dwaal af, bij deze presenteer ik jullie, 10 boeken die me zijn bijgebleven, in willekeurige volgorde én met een woordje uitleg.

  • De Reuzeperzik van Roald Dahl: Een cadeautje van mijn favoriete tante. Het eerste boek dat ik van Roald Dahl las en dat een verpletterende indruk op mij heeft nagelaten. Ik weet niet hoe vaak ik dit boek herlezen heb, het moet zeker meer dan tien keer geweest zijn. En elke keer weer deed het me deugd dat tante Spons en tante Spijker door de reuzeperzik verpletterd werden. ;-) Daarna heb ik letterlijk alles wat Roald Dahl ooit schreef gelezen (ja, ook zijn boeken voor volwassenen). De man is wat mij betreft de beste kinderschrijver aller tijden.
  • De kinderen van de Bolderburen van Astrid Lindgren: Astrid Lindgren is de tweede beste kinderschrijver aller tijden, no doubt about that. Het leek me als kind fantastisch om in zo’n gemeenschap als Bolderburen te leven en ik speelde vaak stukken uit dit boek na. Als volwassene heeft het leven in een piepklein dorpje heel wat minder aantrekkingskracht op mij, maar het blijft een goed boek dat ik beslist cadeau zal doen aan mijn petekindje wanneer ze er oud genoeg voor is.
  • De Thule triologie van Thea Beckman: Heb ik verslonden als tiener. Het beeld van een ideale vredevolle maatschappij waar vrouwen de baas waren, leek mij de oplossing voor alle wereldproblemen. ;-) Helaas heb ik mijn ambitie om de ultieme wereldleider te worden, ergens en cours de route moeten laten varen.
  • Het Parfum van Patrick Süskind: Ik denk dat dit verplichte lectuur op school was, wat niet wil zeggen dat ik er niet van de eerste tot de laatste letter van genoten heb (ik was trouwens dat meisje dat met plezier boekbesprekingen maakte). Wat een fantastisch verhaal. Het uitgangspunt is zo ongelooflijk origineel dat ik wilde dat ik het zelf bedacht had. De film heb ik nooit gezien, omdat deze onmogelijk aan het boek kan tippen.
  • De naam van de roos van Uberto Eco: Ik heb even getwijfeld tussen De slinger van Foucault en De naam van de roos, maar ik moet deze toch aan De naam van de roos geven, omdat ik dit boek twee keer heb gelezen en De slinger maar één keer. Applaus voor Eco die erin slaagt een spannend detectiveverhaal te schrijven waarvan de lezer slimmer wordt.
  • De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst: Dimitri Verhulst is een waar natuurtalent. Dit boek leest als een trein en de alternatieve Tour de France verdient op zich al een plaats in de literatuurgeschiedenis. Ook erg genoten van de verfilming trouwens.
  • The Lord of the Rings triologie van J. R. R. Tolkien: Dé ultieme fantasy novel. En ik ben dan nog niet eens een fantasy liefhebber (geef mij maar Science Fiction, nu we het daar toch over hebben, vermeld ik graag de Foundation-serie van Asimov en de Earth van David Brin).
  • De verborgen geschiedenis van Donna Tartt: Cadeau gegeven aan een vriendin midden tijdens de hype en hem vervolgens zelf van haar geleend. Uitgelezen in één lange ruk. Ik vond dit boek zo goed dat ik me jaren later zelf een exemplaar kocht en het boek opnieuw in één ruk uitlas.
  • De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch: Fenomenale film, fenomenaal boek. Echt een boek dat blijft hangen. Dringend te herlezen.
  • Middernachtskinderen van Salman Rushdie: Als fan van het magisch-realisme en historische boeken, heb ik van dit boek gesmuld.

Eervolle vermeldingen voor De ondraaglijke lichtheid van het bestaan van Milan Kundera en De vliegeraar van Khaled Hosseini.

Blogpost geïnspireerd door LienWeb.

Een rustig weekend

2014 oktober 12
tags:
by yab

Niet elk weekend moet volledig volgepropt zijn, soms is een beetje ademruimte om verder te knabbelen aan al die foto- en mailachterstand erg welkom. (Ok, ok, ik beken, het weekend was niet volgeboekt, omdat mijn vriend ging zeilen.)

Een kleine samenvatting:

  • Zaterdagvoormiddag: Spaanse les.
  • Zaterdagmiddag: lunch in de gloednieuwe bar Mister Bean.
  • Zaterdagnamiddag: afgesproken met mijn petekindje en zijn ouders. Oorspronkelijk zouden we naar het provinciedomein gaan, maar door het slecht weer waren we genoodzaakt onze plannen te herzien. We spraken af in Tweebronnen en wandelden daarna door de stad met een ijsje van Decadenza.
  • Zaterdagavond zat ik ijverig te werken achter mijn computer tot het bedtijd was.
  • Zondagnamiddag ging is samen met een vriendin naar de opening van de gerestaureerde bibliotheek van de Parkabdij. Wat een prachtig stuk erfgoed. Ik kreeg bijna een stijve nek van het kijken naar het schitterend gerestaureerde plafond van Hansche.
  • Zondagavond keerde mijn vriend terug van zijn zeiltochtje en aten we samen afhaalsushi. Een mooie afsluiter van het weekend.

Eating insects is so 2009!

2014 oktober 12
by yab

Really don’t get what all the fuzz is about. Ik at mijn eerste chocolate chip cookie met krekels al in 2009! En lekker dat het was! Lang leve het insectenmuseum van New Orleans!

Insectenkoekje

Een vurige avond

2014 oktober 11
by yab

Als kind al was ik gefascineerd door vuur. Ik deed niets liever dan prullen met kaarsen en als er snoeihout opgebrand moest worden (we woonden op de buiten en in die tijd mocht dat nog), was ik er altijd als de kippen bij om het mysterie van het vuur te bewonderen en met de droge takken in het vuur te poken. Die ene keer dat ik zo per ongeluk een grasbrand veroorzaakte en de brandweer moest komen blussen, zullen we maar met de mantel der liefde bedekken.

Om maar te zeggen dat ik vrijdagavond in het Provinciedomein mijn hart heb kunnen ophalen.

IMG_3256

IMG_3288

IMG_3304

IMG_3326

IMG_3355

IMG_3397

Een gezellige avond in restaurant Beluga

2014 oktober 10
tags:
by yab

Ja, twee culinaire uitspattingen in dezelfde week. Niet zo goed voor de portemonnée, maar wel enorm genoten van het lekkere eten en het goede gezelschap.

Beluga is zo’n plek waar ik altijd graag naar terugkom. Het enthousiasme waarmee de chefkok de wijnen en de gangen voorstelt, werkt gewoon aanstekelijk. En als de huisaperitief dan een Bollinger champagne blijkt te zin (de favoriete champagne van James Bond), kan een mens daar onmogelijk neen tegen zeggen.

Omdat chic volk altijd een beetje op zich laat wachten, arriveerden onze vrienden op het nippertje binnen het academisch kwartiertje (in all fairness, ze hadden zich van straat vergist). Dat hield de spanning erin, maar eens ze zich op hun stoel neergevlijd hadden, waren we vertrokken voor een geweldig driegangenmenu waarin vis en schaaldieren de glansrol voor hun rekening namen.

Een overzichtje van het lekkers dat op ons bord passeerde.

Tartaar van Canadese zalm:
IMG_5652

Sint-Jacobsvruchten met een saus van platte peterselie, rucola en venkel (love, love, love, Sint-Jacobsvruchten)
IMG_5653

Corvina met shiitake en een wortelzalfje:
IMG_5654

Tarte tatin met peer:
IMG_5656

We sloten af met een koffie/thee/Ile de Ré cognac. Die cognac was trouwens echt een ontdekking (met dank aan mijn vriend om mij van zijn glas te laten nippen). Heerlijk!

Sorry is niet genoeg…

2014 oktober 8


Food for thought.

Blijft geweldig

2014 oktober 7
by yab

Zelfs na de tiende keer beluisteren.

<3 Pentatonix én Stromae, een echte wereldartiest.