1 jaar geleden…

Werden Brussels National Airport en het metrostation Maalbeek getroffen door terroristische aanslagen. Ik voelde de hete adem van het terrorisme in mijn nek blazen, maar toch maakten deze aanslagen zo dicht bij mijn eigen werkplek op de één of andere manier geen overdonderende indruk op mij. Vreemd genoeg denk ik dat er sprake was van een zekere gewenning in combinatie met het gevoel dat het ‘only a matter of time’ was. Ik verwachtte de aanslagen in Brussel, dus van een shockeffect was geen sprake. Ik viel de dagen na de aanslagen ook bijzonder snel weer terug op de routine van alledag, tegelijkertijd beseffend dat het leven van de slachtoffers van deze gruwelijke wandaden en hun vriend en familie voorgoed veranderd was. Een dubbel gevoel.

Het is vreemd dit te moeten toegeven, maar het beeld van de instortende twin towers staat nog altijd op mijn netvlies gebrand, terwijl ik om de gebeurtenissen van een jaar geleden voor de geest te halen, mijn eigen verslag opnieuw moest gaan lezen.

DBDDBB – Hiatus/Daniel Linehan

Het toegangsticket voor deze voorstelling kreeg ik toegestopt door een vriendin, die wegens ziekte helaas de voorstelling zelf niet kon bijwonen. Meestal kan ik een goeie dansvoorstelling wel smaken, maar deze voorstelling slaagde er om de één of andere reden niet in mij te bekoren. Hoewel ik onder de indruk was van de choreografische precisie van de dansers in combinatie met het feit dat de dansers al tong klakkend, sissend en roepend voor hun eigen soundtrack zorgden, vond ik het moeilijk om in de voorstelling te komen. DBDDBB leunde voor mij nog het dichtste aan bij tribale dansen, maar dan met minder exotische outfits. De voorstelling duurde naar mijn gevoel ook te lang. Ergens in het midden van de voorstelling voelde ik mijn oogleden zwaarder worden en misschien bevond ik mij zelfs enkele seconden in dromenland.

Alleszins heb ik toch meer meegepikt van de voorstelling dan de heer naast mij, die na tien minuten al in slaap lag. 😉

Wat ik wou worden toen ik klein was

Wel, om heel eerlijk te zijn, wilde ik gewoon lekker klein blijven. Ik was vast van plan mij niet in de ellende van een volwassen leven te storten en mij gezellig voor de rest van mijn leven door mijn ouders in de watten te laten leggen en met mijn vriendjes op de speelplaats te blijven spelen. Helaas, ondanks mijn brandende ambitie om dit te realiseren, slaagde ik er niet mijn eigen Neverland te creëren en zorgde het onvermijdelijk voortschrijden der tijd ervoor dat ik uiteindelijk, ondanks al mijn tegenspartelen, toch volwassen werd.

Ja, ik was een heel wijs kind.

Tafelrond revisited

Ons eerste bezoek aan Tafelrond dateert van september 2016. Tafelrond was toen nog niet lang geopend, maar deze eerste kennismaking beviel ons zo goed dat meteen een datum prikten om samen met onze vrienden uit Wijgmaal, tevens culinaire levensgenieters, te dineren in dit nieuwe Leuvense toprestaurant. Zaterdag was het dan eindelijk zover! Na ons culinaire zijsprongetje in Hasselt, keerden we terug naar het vertrouwde Leuven.

We hadden een extra reden om een glas champagne als aperitief te drinken: hun oudste zoon was definitief rolstoel- en krukvrij verklaard. Geweldig nieuws, want de eerste prognoses waren dat hij een half jaar op krukken zou moeten rondlopen en even lang niet zou mogen sporten. Gelukkig verliep het herstel veel vlotter dan verwacht, dankzij zijn goede voetballersconditie. Binnen twee maanden mag hij zelfs alweer tegen een balletje trappen! Erg blij voor hem, want zo’n sportieve achtjarige moet zijn energie kwijt kunnen. De voorbije weken moeten echt een marteling voor de arme jongen geweest zijn.

De sfeer zat er dus al van bij het begin in en werd geleidelijk aan uitgelatener naarmate de wijnglazen nog eens volgeschonken werden door de bijzonder sympathieke sommelier van Tafelrond. De bediening maakte een foutje door onze vriendin een gerecht met vlees te brengen, terwijl ik bij de reservatie op voorhand duidelijk had meegegeven dat ze geen vlees at. Voor de zekerheid hadden we dit bij het begin van de maaltijd ook nog eens herhaald. Kan gebeuren en het foutje werd meteen rechtgezet. Meer verwachtten we niet, we waren dan ook aangenaam verrast toen de dienster ons op het einde van de avond kwam vertellen dat we het aperitief van het huis gratis kregen. Bijzonder sympathiek (en misschien ook een beetje compensatie voor het feit dat het er zo warm was; ik zat op de bank vlak bij de chauffage en hoe meer de avond vorderde, hoe warmer ik het kreeg, en dat voor iemand die zo kouwelijk van aard is).

Maar goed, die thermostaat zullen ze wel beter afgeregeld krijgen, zeker? Het eten was alvast subliem!

Appetizers
IMG_3217

oester

Carpaccio Saint-Jacques – kokkel – aardpeer – beuling – kumquat
Carpaccio Saint-Jacques - kokkel - aardpeer - beuling - kumquat

Skrei – grijze garnaal – spitskool – algen – postelein
Skrei - grijze garnaal - spitskool - algen - postelein

Kreeft – wortel – appelsien – komijn – kikkererwt
Kreeft - wortel - appelsien - komijn - kikkererwt

Duif – gerookte biet – sesam – zwarte look – koriander
Duif - gerookte biet - sesam - zwarte look - koriander

Witte chocolade – amandel – kokos – praline – citrus
Witte chocolade - amandel - kokos - praline - citrus

Versnaperingen bij de thee:
zoete versnaperingen

Terug naar Hasselt: Taratata

Eén voor één strepen we namen van ons lijstje. Gisterenavond was het de beurt aan mijn vader om ons Grote Nieuws te vernemen. We hadden speciaal voor de gelegenheid een fijn restaurant met een behoorlijk domme naam uitgezocht in Hasselt. Een gesprek verloopt immers zoveel vlotter onder het genot van lekker eten en een goed glas wijn. Zijn reactie was, tot mijn grote opluchting, erg positief. De rest van de avond konden we dus zonder zorgen genieten van het eten en plannen smeden voor de toekomst.

Oja, grote fan van het nieuws pand van Taratata, een leuke mélange van historisch erfgoed met moderne toetsen. Heel erg geslaagd. Wat de gerechten betreft was de absolute uitschieter de gerookte paling met groene asperge en ei. Ik moest me inhouden om het bord niet af te likken, zo lekker! Echt blij dat we deze extra vijfde gang besteld hadden.

Appetizers:
IMG_3190

IMG_3192

Aubergine | pompoen | quinoa:
Aubergine | pompoen | quinoa

Schelvis | knolselder | gele biet:
Schelvis | knolselder | gele biet

Gerookte paling | groene asperge | ei:
Gerookte paling | groene asperge | ei

Kalfsentrecote | bloemkool | gnocchi:
Kalfsentrecote | bloemkool | gnocchi

IMG_3203

Cheesecake | peer | dragon:
Cheesecake | peer | dragon

Recept voor een geslaagde avond

Vier porties momo’s, drie vegetable thali’s, één chicken tikka masala, een flesje Jacob’s Creek, een flesje witte wijn en wat whisky proevertjes om de avond af te sluiten.

En oja: twee sympathieke mensen die ik zonder de Spaanse les nooit had leren kennen! Veel Spaans hebben we niet gesproken, maar de avond was voorbij in een zucht.

Mijn favoriete decoratie

Wat is je favoriete decoratiestuk in je huis en waarom?

Moeilijke vraag, want ik ben over het algemeen niet zo gehecht aan materiële dingen en de decoratie op ons appartementje is de laatste jaren niet echt veel meer veranderd.

In eerste instantie wou ik mijn planten nomineren: ik heb ondertussen een fijne collectie orchideeën bij mekaar, die mij toch een paar keer per jaar verblijden met hun bloemen en ook de andere planten (inclusief cactussen) in ons appartement doen het uitstekend. Met een bijzondere vermelding voor de twee planten (een spathiphyllum en een hybiscus) die mijn vriend en ik cadeau kregen op ons “tien jaar samen” feest. Beide planten werden al een keer of drie verpot en zorgen met z’n tweetjes voor een beetje een jungle-gevoel in ons appartement. Maar toen bedacht ik me dat het misschien een beetje oneerbiedig is om levende organismen als ‘decoratiestuk’ te omschrijven.

Dus misschien moet ik de twee kunstwerken die onze woonst sieren, afvaardigen. Die grappige Tobouter. Of die gouden engel van Ottmar Hörl die ik kocht in de tijd dat de stad Leuven het door mij zo geliefde Leuven in Scène nog niet afgeschaft had.

Ottmar Hörl

Of hou ik het toch maar bij mijn eigen foto’s afgedrukt op canvas op een formaat van twee bij drie meter. Herinneringen aan prachtige vakanties in verre landen.

Geen gemakkelijke vraag, voorwaar.

Waarom bloggen?

Tijd om nog eens inspiratie te halen bij het lijstje van Kathleen.

Waarom ben je ooit beginnen bloggen en waarom blog je nu nog altijd?

Het is interessant om even terug te lezen wat ik hier vroeger al over schreef. Ik denk dat de verwachtingen die ik vroeger van het bloggen had niet helemaal ingelost werden. Maar goed, een mens wordt ouder en wijzer, zeker? En leert zich neer te leggen bij de eigen beperkingen (of doet althans moedige pogingen om dit te doen). De hoop dat het aantal commentaren op deze blog ooit nog zal toenemen, heb ik netjes opgeborgen. Uiteindelijk denk ik dat deze blog een te onduidelijke focus heeft om een specifiek doelpubliek aan te trekken en ik denk dat wat ik schrijf ook niet altijd even herkenbaar is. Ik speel al een hele tijd met het idee een aparte reisblog op te starten, maar door gebrek aan tijd zal dit wellicht bij wilde plannen blijven. Ik zie er ook tegenop om mijn bestaande reisverslagen te herwerken in een format dat meer aansluit bij een reisblog.

Dus hou ik het maar bij dit stekje hier, waarvan de grootste verdienste is dat het later kan fungeren als een dagboek om terug te kijken op de mooie en minder mooie momenten in mijn leven.