Nieuwjaarssushi!

Zondagmiddag reden mijn vriend en ik naar Tielt-Winge om naar de nieuwjaarsbrief van mijn petekindje te luisteren. Mijn petekindje zit ondertussen al in het derde leerjaar en het voorlezen gaat elk jaar een beetje beter. Hij las zijn nieuwjaarsbrief aan een stevig tempo voor, maar hij articuleerde goed en ik verstond alles! Benieuwd wat dat volgend jaar zal geven!

IMG_6040-2

De ouders van mijn petekindje hadden voor de gelegenheid mijn favoriete eten besteld: sushi. Super sympathiek, want zij zijn zelf niet zo’n grote viseters. Alleen denk ik dat ik na ons sushidinner zaterdag, de sushilunch zondag en de overschotjes sushilunch maandag een paar weken geen sushi meer ga eten. 😉

IMG_6037

IMG_6038

Na de sushi moest mijn petekindje naar de chiro vertrekken, zo gaat dat, he. De kinderen hebben tegenwoordig meer hobby’s dan de volwassenen. Geen erg, dat gaf ons de gelegenheid om rustig bij te babbelen met de ouders van mijn petekindje en te genieten van de lekkere huisgemaakte cheesecake.

Sushi voorbij de Oerknal

Zaterdag kwam het petekindje van mijn vriend haar Nieuwjaarswensen overbrengen. Een goeie gelegenheid om, na ons geslaagde uitstapje naar de Zoo, nog eens wat cultuur op te snuiven met de drie nichtjes. Het waren de laatste dagen van de tentoonstelling ‘Voorbij de Oerknal‘ in de universiteitsbibliotheek, dus ik dacht, laten we dat proberen. Als de drie nichtjes het niet leuk vinden, lopen we snel door de tentoonstelling heen en gaan we daarna iets drinken in Leuven. Ook tof.

Het was een beetje puzzelen met de timeslots, want ik wilde een bezoek aan de tentoonstelling combineren met een beklimming van de bibliotheektoren. Uiteindelijk waren er enkel om 13.30u nog genoeg tickets voor ons groepje van vier volwassenen en drie kinderen (waarvan de oudste ondertussen ook als volwassene meetelt). Ok, iets vroeger dan ik in gedachten had. Dus stelde ik voor dat de zus van mijn vriend met haar gezin rond de middag zou komen om samen een boterham te eten en dan naar de bibliotheek te vertrekken.

Uiteraard waren onze gasten een klein half uur te laat, waardoor ik al wat zenuwachtig werd, maar gelukkig is zo’n pistolet of sandwich snel gegeten. Als verrassing hadden we taart van Au Flan Breton voorzien voor de schoonbroer van mijn vriend, die op 4 januari verjaard was. Tot hilariteit van de nichtjes hadden we de taart versierd met vier fopkaarsjes, die onze stoere jarige met de beste wil van de wereld niet uitgeblazen kreeg. Supergrappig! En we waren net op tijd klaar om samen naar de tentoonstelling te vertrekken. De hond des huizes was ook mee (de eerste keer dat er een hond op mijn appartement was), dus offerde de schoonbroer van mijn vriend zich op om de stad in te trekken met het beest. Liever hij dan ik, want het weer zat niet echt mee deze zaterdag.

IMG_5938

IMG_5933

IMG_5940

Het duurde even voordat aan de inkom van de universiteitsbibliotheek alle CST-certificaten gescand en de inkomtickets afgedrukt waren, maar dat deerde niet. We startten ons bezoek met de universiteitsbibliotheek zelf. De nichtjes vonden het echt geweldig. Nu is dit natuurlijk wel een prachtige bibliotheek, maar de middelste was ook oprecht geïnteresseerd in de boekencollectie. De vrijwilligster die toezicht hield, was duidelijk enorm gecharmeerd door de meisjes en haalde een aantal oude boeken tevoorschijn. Zeer sympathiek!

IMG_5949

IMG_5950

IMG_5952

IMG_5956

IMG_5960

IMG_5965

We waren al een stuk langer in de bibliotheek gebleven dan ik aanvankelijk had verwacht, dus lichtelijk opgelucht dat ik pas om 16u de tickets voor de beklimming van de toren gereserveerd had. Anders hadden we ons nogal moeten haasten. De tentoonstelling zelf bleek ook een schot in de roos. De meisjes waren enorm gefascineerd door de theorie van het uitdijende heelal die Lemaître formuleerde. Ze bleven maar vragen stellen over de oerknal en zwarte gaten en wat er dan vóór de oerknal was. Hopelijk drie wetenschappers in spé! En ook de kunstwerken spraken hen aan. Zeer blij dat het hen zo boeide!

Oog – Escher:

IMG_5973

Brieven en tekeningen:

IMG_5975

Lemaître was ook een pionier van de informatica, hij kocht één van de eerste elektronische rekenmachines, de Burroughs E101, die hij voor het eerst gezien had op de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel.

IMG_5976

Schoolbord uit het kantoor van Stephen Hawking aan de Universiteit van Cambridge:

IMG_5979

Op 28 juni 2009 gaf Hawking een feestje, maar hij verstuurde zijn uitnodiging pas nadat het evenement was afgelopen. De vierdimensionale coördinaten – drie van de ruimte en één van de tijd – geven een precieze locatie in de ruimtetijd. Maar alleen iemand uit de toekomst kon gebruik maken van de informatie, dus de enige aanwezigen zouden mensen zijn geweest die op een of andere manier in staat waren om terug in de tijd te reizen. Uiteraard kwam er niemand opdagen. “Wat jammer”, merkte Hawking op.

IMG_5981

La Belle Captive – René Magritte:

IMG_5985

Totality – Katie Paterson:

IMG_5989

IMG_5993

IMG_5996

Eer dat we alles gezien hadden, was het al 15.40u. Veel tijd om iets te gaan drinken was er niet meer, dus besloten we de toren een beetje vroeger te beklimmen. Gelukkig was het maximum aantal personen dat in de toren mocht nog niet bereikt.

Tijdens de klim naar boven bleven we staan bij de plakkaten die uitleg gaven over de brand van Leuven tijdens WOI, de verwoesting van de eerste universiteitsbibliotheek, de daaropvolgende bouw van de bibliotheek op het Ladeuzeplein en de brand in de nieuwe bibliotheek tijdens WOII, die opnieuw het hart van Leuven trof.

We waren net op tijd boven om de grote klok vier uur te zien (en horen) slaan. Amai, we voelden het trillen tot in onze botten. Het kleinste nichtje had wat last van hoogtevrees, dus die was snel terug naar beneden en wij volgden niet veel later. Een beetje te nat en te koud.

Aan het onthaal kochten we als souvenir nog een hoodie en een t-shirt van de KU Leuven. Een heel avontuur, want de twee dames aan de kassa vonden niet direct de juiste maat van t-shirt. Maar uiteindelijk wist één van de twee toch nog ergens een XS op te diepen.

IMG_6009

Na dit leuke bezoek keerden we terug naar ons appartement, waar ook de schoonbroer van mijn vriend ons vervoegde. Het petekindje van mijn vriend las haar nieuwjaarsbrief voor. Helemaal zelf geschreven, want ze zit nu in het eerste middelbaar. We genoten samen van de heerlijke sushi van Kintsugi, aten een pralientje als dessert, speelden UNO, exploding kittens en chapeau en proefden van de mango-passievruchten jenever die mijn vriend als kerstcadeau had gekregen (verdict: een verdacht chemisch smaakje). En toen was het tijd om afscheid te nemen. Ondanks het mindere weer een absolute topdag!

IMG_6039

Een dagje Silves – 11 augustus 2021

Het ontbijt wordt in Alte Guest House geserveerd op de gezellige patio naast het werkelijk piepkleine zwembad, dat meer weg heeft van een badkuip, om eerlijk te zijn. Een vriendelijke jongedame brengt ons een plateau met riant veel eten. Applaus voor de eggs and bacon, altijd een voltreffer bij mij.

IMG_1498

IMG_1501

IMG_1503

Vandaag rijden we met de wagen naar Silves. Onderweg genieten we van de mooie landschappen met vruchtbare boomgaarden. Dat Silves een populaire bestemming is, blijkt wanneer we onze wagen proberen te parkeren. We rijden ons bijna vast in een steil aflopende doodlopende straat die bij nader inzien enkel toegankelijk is voor plaatselijke bewoners. De enige optie om uit die straat te geraken is achteruit rijden. Stressy. Parkeren blijkt op meerdere plekken in de Algarve niet zo evident te zijn. Mijn vriend en ik willen nochtans graag betalen voor een plaats in een parkeergarage, maar die is vaak gewoon niet voorhanden. Uiteindelijk beslissen we een heel stuk terug te rijden en vinden we gelukkig ergens in een woonwijk een plek. Wat extra stappen op de teller kan geen kwaad!

IMG_0578

IMG_0579

IMG_0580

IMG_0583

We wandelen naar de Sé van Silves, een grote gotische kathedraal van rood zandsteen, gebouwd op, hoe kan het ook anders, de fundamenten van een moskee. Silves kwam immers tot bloei onder de Arabieren als de Moorse hoofdstad Xelb. De kathedraal overdonderd minder dan de kathedralen en kerken in Faro, maar er vallen sowieso meer dan genoeg schatten te bewonderen. Continue reading

De Foodbag oogst van de week!

We zetten de traditie van 2020 en 2021 verder met onze eerste Foodbagmaaltijden van het jaar 2022.

Wrap met krokante kip, avocado en aioli (simpel, maar lekker):

IMG_5873

Mexicaanse zoete aardappel met avocadocrème (heerlijk! dikke aanrader):

IMG_5879

Veggie vol-au-vent met portobello (lijkt in de verste verte niet op vol-au-vent, maar was wel superlekker, lang leve portobello!):

IMG_5916

Persoonlijke levering!

Gisterenavond hadden we een kameraad over de vloer die we niet meer gezien hadden sinds het uitbreken van de coronacrisis. En dat dankzij de slechte dienstverlening van dpd die er, ondanks het feit dat het adres correct was doorgegeven, blijkbaar niet in slaagden het pakket dat onze kameraad had opgestuurd af te leveren. Dus had onze kameraad het pakket maar naar zijn huis laten opsturen en kwam hij het hoogstpersoonlijk afleveren. (Don’t worry, hij moest ook nog om een andere reden in Leuven zijn.)

Natuurlijk deden we meteen het pakje open en deelden we wat van de overdaad met onze kameraad. Op de foto is het niet te zien, maar er zit gewoonweg nog een laag heerlijkheden verborgen onder de grote doos Neuhaus pralines! Het was echt fijn om nog eens te kunnen bijpraten en te vernemen hoe het met hem en zijn gezin ging. Met dank aan dpd voor het aanhalen van de vriendschapsbanden!

IMG_5908

Marcel Broodthaers in Wiels

Woensdag bezocht ik samen met mijn collega’s de overzichtstentoonstelling in Wiels gewijd aan de ‘industriële gedichten’ van Marcel Broodthaers. Kwestie van het jaar 2022 goed te beginnen met een vleugje cultuur. Ik moet eerlijk bekennen dat ik allesbehalve een kenner ben van het werk van Broodthaers, maar deze tentoonstelling wist mij alleszins te prikkelen. De gehanteerde beeldtaal is erg aantrekkelijk en stelt de uniciteit van kunstwerken in vraag. Een stevige scheut ironie is nooit veraf. Tijdens de erg boeiende rondleiding door de directeur van Wiels werd ik letterlijk overspoeld met informatie. Te veel om alles goed te capteren, maar dat neemt niet weg dat ik genoten heb!

IMG_5883

IMG_5884

IMG_5885

IMG_5886

IMG_5887

IMG_5888

IMG_5889

IMG_5891

IMG_5892

IMG_5894

IMG_5895

IMG_5898

Na de rondleiding trokken we met de collega’s naar Le Schievelavabo in Vorst voor een gezellige nieuwjaarslunch. Hoewel de volkse uitstraling van dit restaurant mij zeker kon bekoren, was het eten op de menukaart veel minder mijn ding. Er stond zo weinig spek voor mijn bek op de kaart dat ik een Vol-au-vent bestelde, gewoon omdat de menukaart vermeldde dat dit huisbereid was. En jawel het was zeker lekker, maar ook heel zwaar… Alleszins waar voor ons geld. 😉

IMG_5904

Van Faro over Loulé en Salir naar Alte – 10 augustus 2021

Voor de laatste keer genoten van het uitgebreide ontbijt van hotel Eva Senses mét een glaasje schuimwijn, uiteraard. We zijn er zelfs in geslaagd een tafeltje op het terras buiten te veroveren. Na het ontbijt laden we onze valiezen in de wagen, die nog steeds mooi op zijn plek vlak voor het hotel staat. Handig!

IMG_1442

IMG_1444

IMG_1445

Vandaag rijden we naar Alte, met wat geplande tussenstops onderweg. Onze eerste stop is Loulé. Ook hier is het stevig zoeken naar een vrije parkeerplaats, gelukkig vinden we een parkeergarage waar we onze huurwagen in kwijt kunnen. Ok, het is dan wel niet gratis parkeren, maar in een overdekte parking is er bewaking en is de kans dat er ingebroken wordt in de wagen kleiner.

Er staat maar één todo op onze lijstje voor Loulé: de mooie Moorse markthal. Ik ben altijd dol op op dit soort overdekte markthallen. Vooral het gedeelte met de viskraampjes spreekt me aan. De vis ziet er heerlijk uit en zó vers! Na ons bezoekje aan de markthal lopen we even verder tot aan het Castelo dat helaas gesloten is. Ik moet zeggen dat Loulé er helemaal anders uitziet dan ik verwacht had. Loulé is best wel een grote stad, niet het gezellig kleine stadje dat ik in mijn hoofd had.

IMG_0477

IMG_0480

IMG_0482

IMG_0484

IMG_0487

IMG_0488

IMG_0489

IMG_0490

IMG_0495

IMG_0498

We rijden verder naar Salir, een dorpje dat het bezoeken waard is volgens de website die ik als inspiratie gebruikte voor onze roadtrip doorheen de Algarve. Salir is, in tegenstelling tot Loulé, piepklein. We parkeren op het kerkplein met een mooi uitzicht op de omgeving. Het was onze bedoeling om te lunchen in restaurant Janela da Serra, maar helaas, dit restaurant blijkt, in tegenstelling tot wat googlemaps beweert, dicht te zijn. Continue reading

Faro – 9 augustus 2021

Genoten van het uitgebreide ontbijtbuffet in hotel Eva Senses mét persoonlijke grijptang om jezelf te bedienen én mooi uitzicht op de jachthaven. Misschien net iets minder coronaveilig dan het systeem van Manta Guest, maar wel veel praktischer. Waarmee ik dus helemaal geen afbreuk wil doen aan al de inspanningen die de horecasector levert. Ik begrijp heel goed dat iedereen in de sector zijn of haar best doet om zich zo goed en zo kwaad mogelijk aan te passen aan de omstandigheden. Mijn vriend en ik zijn alleszins erg blij dat we daardoor een fijne vakantie kunnen beleven.

IMG_1356

IMG_1358

IMG_1359

IMG_1361

IMG_1362

Tijdens ons zeer uitgebreide ontbijt genieten we van een glaasje Belgische (!) schuimwijn. Het valt op dat een glaasje espumante in deze regio niet zo vlot verkrijgbaar is. Jammer wel, want ik vind het altijd leuk om lokale wijnen te proberen. En ja, ik weet dat Spanje op een steenworp afstand ligt, maar het voelt toch een beetje vreemd om overal op de drankenkaart cava aan te treffen en quasi nergens espumante.

Vandaag gaan we de oude stadskern van Faro verder verkennen. We starten met een bezoek aan de , de fraaie kathedraal die gebouwd werd op de plek waar oorspronkelijk een moskee stond. In 1596 werd de eerste kerk die op deze plek stond, verwoest door een aanval van de Engelsen. De basis van de klokkentoren, de middeleeuwse deur en twee kapellen zijn het enige wat van de oorspronkelijke kerk is overgebleven. Wat maakt dat de kathedraal een ietwat vreemd samenraapsel van stijlen is. Binnen in de kathedraal treffen we een koor met azulejos aan en de prachtige met verguld houtsnijwerk versierde Capela de Nossa Senhora dos Prazeres. Al de kapellen in de kathedraal zijn trouwens zo overdadig versierd dat je niet weet waar eerst kijken. Heel bijzonder is het achttiende-eeuwse orgel versierd met Chinese motieven. Volgens onze reisgids heeft het orgel toetsen die de echo van een hoorn en het lied van een nachtegaal reproduceren.

IMG_0392

IMG_0393

IMG_0396

IMG_0399

IMG_0402

IMG_0403

IMG_0406

IMG_0410 Continue reading

Van Manta Rota naar Faro – 8 augustus 2021

Opnieuw niet al te best geslapen. Het bijzonder coronaveilige ontbijtsysteem is en blijft onpraktisch, maar we laten het niet aan ons hart komen en brengen onze laatste minuten in Manta Rota door aan de ontbijttafel in de mooie tuin van Manta Guest.

IMG_1215

Na het ontbijt pakken we onze spullen en vertrekken naar Faro. Mocht ik deze reis kunnen overdoen, weet ik niet zeker of ik Manta Rota opnieuw als bestemming zou opnemen. Ik had deze locatie vooral gekozen omdat ik dacht dat we hier veel watersport zou kunnen doen, maar dat bleek bij nader inzien niet het geval te zijn. Oh well, we hebben hier wel voor het eerst een kameleon in het wild gezien!

Vlak voordat we Faro binnen rijden, stoppen we eerst bij een Decathlon om wandelsokken te kopen, want ik ben helaas al mijn sokken thuis vergeten. Na de vergeten nylon kousen, de vergeten wandelsokken. Ach ja, zo steunen we de lokale economie, nietwaar? De Decathlon blijkt reusachtig te zijn en met een ongelooflijk groot aanbod aan sportspullen. We overwegen even om -opblaasbare paddleboards te kopen, maar bedenken ons dat het niet zo handig is om zo’n spul mee op het vliegtuig terug te nemen. Het blijft dus bij sokken en wat flesjes water.

Hotel Eva Senses is gelegen in het centrum van Faro, wat uiteraard super is als je een stad wil verkennen. Helaas blijkt het quasi onmogelijk om een parkeerplek in de buurt te vinden. Elke parkeerplek is ingenomen. Na een paar keer een blokje om gedaan te hebben, zet mijn vriend mij en de koffers voor de deur van het hotel af, zodat hij verder kan zoeken terwijl ik incheck.

De vriendelijke meneer die mij incheckt, kijkt een beetje verbaasd naar mij en mijn twee grote koffers. Ik leg uit dat mijn vriend op zoek is naar parkeerplek. De meneer wijst naar een vrije plek vlak voor de deur van het hotel en zegt dat we daar kunnen parkeren. Het hotel is gelegen op een plek waar twee straten in een scherpe hoek samen komen. Vlak voor de grote glazen automatische deuren is er een privéweggetje dat die scherpe hoek gevormd door de twee straten afsnijdt en dat duidelijk bij het hotel zelf hoort. Wij identificeerden dat straatje als een plek om snel gasten af te zetten, maar niet als een plek waar je een paar dagen kan parkeren. De vriendelijke onthaalbediende verzekert me echter dat we onze wagen daar mogen parkeren. Ik bel mijn vriend meteen op en leg hem uit waar hij kan parkeren. Beetje vreemd, maar een gegeven paard…

Ook hier mogen we al voor het officiële check-in uur op de kamer. Altijd leuk! Onze kamer ziet er iets moderner uit dan onze kamer bij Manta Guest. We hebben twin bedden, wat onze slaapkwaliteit zeer zeker ten goede zal komen én we hebben een balkon met prachtig uitzicht op de jachthaven en het oude stadsgedeelte. We droppen onze valiezen af en nemen meteen de lift naar het rooftop café mét zwembad. We bestellen allebei een poké bowl als lunch: lekker en gezond. Die frozen margarita dient om al dat gezonde te compenseren. 😉

IMG_1219

IMG_1220

IMG_1223

IMG_0226

IMG_0227

IMG_0228

IMG_1236

IMG_1239

IMG_1259

Na deze simpele lunch wandelen we naar het gezellige, piepkleine oude centrum van Faro. De zon schijnt, er is amper wind, dat lijkt ons ideaal voor een boottochtje. We bekijken een paar opties en laten ons door een enthousiaste meneer overhalen om een boottocht te doen met een boot op zonne-energie. Even lijkt het erop dat we de twee enige klanten zullen zijn voor de tocht, maar op de valreep verschijnen er toch nog andere klanten die ook aan boord plaatsnemen. Wat deze tocht bijzonder maakt, is het feit dat de elektrische motor amper geluid produceert en je hebt ook geen last van de vervelende uitlaatgassen van een verbrandingsmotor. Een zalige manier om een natuurgebied te verkennen. Tijdens onze boottocht van drie kwartier zien we ooievaars, wulpen, kleine zilverreigers, blauwe reigers en heel veel stalen vogels (aka vliegtuigen). De landingsroute van de luchthaven passeert vlak boven Faro en het natuurgebied en bijna om de vijf minuten zien we een vliegtuig landen. Continue reading