Skip to content

Bestolen

2014 september 17
by yab

Blijkbaar ben ik een ongelooflijk aantrekkelijk doelwit voor pickpockets. Jawel, voor de zoveelste keer ben ik erin geslaagd mij mijn portefeuille te laten ontfutselen.

Het was nochtans aangenaam, samen op een terrasje op het Muntplein met drie collega’s. Een lang ingepland etentje om elkaar ook eens in een wat informelere context te ontmoeten. De temperaturen waren zomers, mijn mosselen waren lekker, kortom, het was genieten. We rekenden af en keerden terug naar kantoor. En dan moet het gebeurd zijn. Tussen de paar minuten dat we nog op het terras zaten te wachten op ons wisselgeld en de tocht van tien minuten terug naar het werk.

Bij het binnenkomen in ons kantoorgebouw merkte ik dat mijn rugzak open stond en gingen meteen de alarmbellen af. En ja, mijn vrees werd bewaarheid. Geen spoor meer van mijn portefeuille. Ontvreemd in onze hoofdstad. Ondertussen ben ik al bekend met de handelingen die het bestolen worden met zich meebrengen. Bellen naar card stop, aangifte gaan doen. Allemaal erg vervelend en al een geluk dat ik in de namiddag geen vergadering met externen had, zodat ik deze rompslomp zo snel mogelijk kon afhandelen.

Ik kan alleen maar hopen dat ik net zoals de voorgaande keren (ik ben erg goed in het bestolen worden) mijn portefeuille, of op zijn minst toch de kaarten in die portefeuille, weer terug krijg. Minus het geld. Die meer dan honderd euro, daar mag ik een kruis over maken. Ach ja, er zijn ergere zaken in het leven.

Kick-off van het nieuwe schooljaar

2014 september 15
tags:
by yab

Met twee uurtjes salsales. De bewegingen van de vorige cursusreeks zijn blijkbaar toch redelijk goed blijven hangen in mijn spiergeheugen, want dat ging verbazend vlotjes. Al blijft het jammer dat door het doorschuifsysteem (wat ik op zich wel goed vind om de dans aan te leren) ik wel heel erg weinig kan dansen met mijn vriend. Misschien toch eens beginnen naar salsafeestjes te gaan.

Jaarmarkt

2014 september 10
by yab

Dit jaar was de allereerste keer dat mijn vriend en ikzelf de volledige dag vrijaf genomen hadden voor de traditionele Leuvense jaarmarkt. Als inwijkelingen voelden we ons verplicht de volgende stap in ons integratieproces te zetten, al hebben we er toch voor gepast om al van acht uur ‘s ochtends in de pinten te vliegen. Het was een erg leuke ervaring, al had ik verwacht wat meer bekende gezichten tegen te komen in de massa. Echt een geval van door de mensen het volk niet meer te zien.

Zijn me bijgebleven:

  • De mooie boerenpaarden op het Sint-Jacobsplein. Altijd al een voorkeur gehad voor sappige billen.
  • De heerlijk zoete mede in de Kruidtuin. Wat een pareltje is deze stilteplek in het midden van de stad, toch.
  • De lekkere boschampignons met truffels. Met een eervolle vermelding voor de dim sum als voorgerecht.
  • De gebakken haring bij Den Delper in de Parijsstraat.
  • De fijne babbels met de mannen van ‘t jaar.
  • De dichte mensenmassa bij de Marengo in de Diestsestraat. Zo dicht op mekaar gepakt dat we er amper door geraakten.

Jaja, ik voel dat er een nieuwe traditie in de maak is.

IMG_2441

IMG_2516

IMG_5495

IMG_5493

Kristalweekend in Libin

2014 september 9
tags:
by yab

Eindelijk een lang op gehoopt en o zo welkom zomers weekend achter de rug! De weersvoorspellingen waren wat twijfelachtig, maar daar trokken de weergoden in Libin zich niet veel van aan. Het hele weekend werden we getrakteerd op ideaal weer om in een zwembad te liggen ravotten of in de jacuzzi te relaxen.

Dit fantastische weekend hebben we volledig te danken aan onze charmante vrienden die ons uitnodigden om samen met hun vrienden en familie hun 15de huwelijksverjaardag te vieren. Het huis waarin de feestelijkheden plaatsvonden, was ons zeer vertrouwd. Wij komen hier immers zelf al sinds vijf jaar met vrienden van de gezonde buitenlucht, het zwembad en al de andere faciliteiten genieten. Wat het weekend voor ons extra bijzonder maakte, was dat wij dit keer niet organiseerden. We konden dus volop relaxen en genieten van al de fijne verrassingen die het feestvierende koppel voor ons in petto had.

En dat waren er nogal wat. Op culinair vlak werden we verwend met allerlei streekproducten. Heerlijke charcuterie, druifjes uit Overijse om op te knabbelen, overheerlijk Ardens barbecuevlees (echt nog nooit in mijn leven zo’n heerlijk malse biefstuk gegeten), bier, wijn, belegde broodjes, nougat, snoep,… De gastheer en de gastvrouw hadden werkelijk niets aan het toeval overgelaten.

IMG_1680

Dat de locatie top zou zijn, dat wisten we al op voorhand en dat onze gastheer en gastvrouw ons in de watten zouden leggen, dat had ik ook wel verwacht, de onbekende factor dit weekend was het gezelschap. Buiten het koppel dat ons uitgenodigd hadden, kenden we niemand. Maar ook dat viel geweldig goed mee. Iedereen was supervriendelijk en open. De gesprekken stokten geen enkel moment en we doken gezellig samen het zwembad in. Ook met de kinderen klikte het meteen. Al viel het verschil tussen jongens en meisjes mij meer op dan anders. Daar waar de meisjes heel sociaal kwamen kennismaken (misschien iets té sociaal, want het haantje de voorste had al snel een bijnaam bedacht voor mijn vriend en mezelf: Hollandse pipo’s, omdat ze vond dat wij met een Nederlands accent praatten), kropen de jongens liever weg in het springkasteel (ja, er was een springkasteel).

IMG_1694

De enige barrière die we ervoeren was er één van taalkundige aard. En neen, dan heb ik het niet over het Franstalige gedeelte van de gasten (onze gastvrouw haar moedertaal is Frans, al spreekt ze nagenoeg accentloos Nederlands), maar wel over de West-Vlaamse familieleden die ik met de beste wil van de wereld niet verstond. Zo sloegen mijn vriend en ik op vrijdagavond een mal figuur door maar liefst drie keer aan één van de gasten te vragen waar hij vandaan kwam. Dat bleek dus uit Brugge te zijn (Bruhhe).

We maakten met een deel van het gezelschap een wandeling in de omgeving van ons vakantiehuis, maar al snel bleek dat het wandeltempo niet bij iedereen even hoog lag. Een gedeelte van de groep keerde terug en wij bleven achter met een groepje die hards van zo’n acht volwassenen en één dappere jongedame van vijf jaar. We keerden het asfalt de rug toe en banjerden vrolijk door de bossen, alwaar wij vele paddenstoelen ontwaarden en er zowaar een hazelworm ons pad kruiste. De eerste keer dat ik zo’n beestje in het echt zag.

IMG_1899

Zaterdagavond zakte er nog wat extra volk naar Libin af voor hét hoogtepunt van het weekend: de feestelijke barbecue. Tot mijn grote verbazing was er weinig mannelijke animo om vuurtje stook te spelen en stonden mijn vriend en onze gastheer helemaal alleen aan de barbecue. Aangezien het lang geleden was dat ik zelf nog met vuur gespeeld had, ‘offerde’ ik mij op om het vlees om te draaien. De barbecue was superheet, dus regelmatig moesten we onze handen afkoelen in een emmer water. Maar het voordeel van bij de bron te staan, is natuurlijk dat het beste vlees voor de bakkers is. Dat we staande moesten eten, namen we er graag bij. Die sappige, malse, perfect gebakken biefstuk (eigen lof stinkt, ik weet het) was de beste beloning die we konden krijgen.

Na de barbecue, kwam de taart. Een werkstuk van één van de gasten dat niet moest onderdoen voor werk van een échte patissier. Een taart een huwelijksverjaardag waardig. Zoals dat hoort, sneden de tortelduifjes de taart gezamenlijk aan, al zat er bijna een haar in de boter omdat de Playmysong-app (een social mobile jukebox app, waarmee de gasten zelf de muziek konden kiezen) niet wilde meewerken en de muziek om de haverklap bleef hangen.

IMG_2029

Na het dessert volgde de klap op de vuurpijl. Letterlijk, want onze gastheer en gastvrouw hadden voor vuurwerk gezorgd om hun 15de huwelijksverjaardag met de nodige luister te vieren. En daar stonden we, op een mooie zomeravond in Libin naar de kleurrijke vuurbloemen in de lucht te kijken en ooh en aah te roepen. Wat een fantastische verrassing.

IMG_2106

Nog nagenietend van het spectaculaire vuurwerk, werden de beentjes losgegooid op de outdoor dansvloer (er was zelfs een discobal, ongelooflijk) en vergaapten we ons gezamenlijk aan de plaatselijke vos die zich maar al te graag stukjes malse biefstuk liet voederen. Du jamais vu.

Het was alleszins een weekend om in te kaderen. Over dit feestje zal nog jaren nagepraat worden. Dikke pluim voor de gastheer en gastvrouw die een werkelijk perfect weekend in mekaar boksten (er was zelfs een tombola!). Ik weet hoeveel geregel en georganiseer er bij zoiets komt kijken en ik zag dat de gastvrouw soms wat stress had (zo gaat dat met perfectionisten), maar ons verliefd koppel mag gerust zijn, het was een topweekend.

En nog één keertje om het af te leren: What does the fox say?
IMG_2242

Zomeravond

2014 september 4
by yab

De mooie zomeravonden kan ik dit jaar spijtig genoeg op één hand tellen, vandaar dat ik zo blij ben dat ik gisterenavond de ganse avond op het terras van Les Parisiennes heb doorgebracht in het gezelschap van een vriendin die ook in het Leuvense woont. Een cocktail en een gezellige babbel, meer hoeft dat echt niet te zijn.

IMG_5478[1]

Spontane ingevingen

2014 september 2
tags:
by yab

Zijn vaak de beste.

Deze voormiddag hadden een collega en ik een afspraak buitenshuis. De afspraak duurde tot na het middaguur en toen we terug richting kantoor fietsten, stelde hij voor ergens te gaan lunchen op een terrasje. Mijn eerste reflex was neen zeggen, want ik had nog werk dat op me lag te wachten. Maar toen dacht ik, hey, waarom niet, een mens leeft maar één keer, de zon schijnt en er is al zo weinig ruimte voor spontaneïteit in mijn leven.

En zo zat ik deze middag op een terrasje in de zon te genieten van een pasta vongole met een glaasje witte wijn. Omdat af en toe uit de band springen geen kwaad kan.

Het laatste weekend van augustus

2014 september 1
by yab

Vierden mijn vriend en ik het huwelijk van een lieve collega met haar al even lieve man in een geel-wit gestreepte circustent. De heren hadden allemaal streepjeskousen aan en de bruid (dressed in red lace) zag eruit als een sprookje. De tocht naar de locatie in Wijgmaal waar het feest plaatsvond, was een hele onderneming door de vele wegenwerken. Uiteindelijk slaagde de taxichauffeur er niet in ons voor de deur af te zetten en moesten we te voet de spoorweg oversteken. We geraakten echter heelhuids aan de overkant en presenteerden ons cadeautje in een mosselpot.

Toegegeven, het eten mocht misschien een beetje meer geweest zijn (de groenten waren al op lang voordat de laatste stukjes vlees arriveerden), maar aan de andere kant, op die manier stonden we niet met een opgeblazen gevoel op de dansvloer. De muziek was goed en the crowd schudde maar al te graag de beentjes los. Ik heb me alleszins geweldig geamuseerd. En we geraakten veilig thuis dankzij mijn andere lieve collega en zijn vriend die ons met hun cambio wagentje thuis voor de deur afzetten.

De dag nadien voelde ik me een beetje minder fris. Blijkbaar door ons verblijf in IJsland de alcohol wat ontwend geraakt. Maar goed, veel werd er van mij niet verwacht die zondag. Ik verwerkte wat fotootjes en maakte een wandeling door de autovrije straten van Leuven terwijl mijn vriend een zestal vrienden ontving voor een lan-party. Terwijl de heren elkaar afknalden, zette ik commentaar bij mijn fotootjes. ‘s Avonds lieten we Thais en sushi aan huis bezorgen om de hongerige magen te voeden. Raad eens voor wie de sushi was? ;-)

Zoals het er nu naar uit ziet, zal ik alle IJslandfoto’s volledig verwerkt hebben én van commentaar voorzien hebben, iets meer dan een maand na de reis. Een persoonlijk record.

Beslan – 10 jaar later

2014 september 1
tags:
by yab

Het drama lijkt al haast vergeten. En de wereld is er in die 10 jaar helaas geen betere plek op geworden. Integendeel. De voorpagina’s van de kranten zijn om depressief van te worden. Waarom mensen hun medemensen het leven zo onmogelijk maken, het is mij een raadsel. Waarom niet gezamenlijk streven naar een betere wereld ipv onder de vlag van één of andere absurde godsdienst of politieke overtuiging je medemensen af te maken?

Enfin ja, vandaag scheen de zon. ‘t Is toch dat.

Een nieuwe wind op yab?

2014 augustus 29
tags:
by yab

Gisteren heb ik het blogboek van Kelly besteld. Hopelijk vormt dat een nieuwe bron van inspiratie, want als ik niet op reis ben, heb ik het gevoel dat ik niet meer veel nieuws te melden heb op deze barre blogstek. En ik neem aan dat niemand hier zit te wachten op de zoveelste zaagpost over unfulfilled potential.

Fantastische beelden van de eeuwige stad

2014 augustus 29
tags:
by yab