Lunch bij Elisa by JAVA Coffee

Na onze goed gevulde zaterdag hielden mijn vriend en ik het rustig op deze stormachtige zondag (serieus, nog nooit zo vaak mijn terrasmeubilair moeten binnen zetten als dit jaar). We kozen voor een late lunch bij Elisa by JAVA Coffee, gelegen in een prachtige oranjerie die vroeger deel uitmaakte van het winkelpand van Bloemen Laenen. Ik ben geen koffiedrinker, maar had in mijn instagram feed al een paar keer foto’s van deze plek en het op het eerste gezicht heerlijke eten zien passeren. En ik ben altijd benieuwd om nieuwe eetgelegenheden te ontdekken!

IMG_7733

IMG_7737

Ik ging voor de shakshuka met balletjes, omdat dit mediterrane gerecht mij de vorige keer in het Chicago Café zo goed was bevallen. En ja, dit gerecht was een echte smaakbom. Heerlijk! Mijn vriend hield het bij een klassieke omelet met zalm, gevolgd door een boterham met mozzarella. Ook lekker natuurlijk! De huisgemaakte limonade en ice-tea doorstonden eveneens moeiteloos onze smaaktest. Omdat het allemaal zo lekker was trakteerde ik mezelf nog op een klein appeltaartje. Iets zuurzoets om mee af te sluiten.

IMG_7739

IMG_7742

IMG_7744

Ik klaag altijd over het feit dat er op zondag weinig leuke zaken open zijn in Leuven, maar kijk, bij Elisa kan je zeven dagen op zeven binnen springen voor een drankje, wat gebak of een hartige boterham. En je kan er blijkbaar ook genieten van een authentieke high tea, als dat geen goede reden is om nog eens terug te gaan!

Romantisch diner bij Barba

Na onze portie schilderkunst in de namiddag, was het ‘s avonds tijd voor om onze culinaire horizonten te verbreden. Ik was bij het reserveren uit het oog verloren dat het Valentijn was, met als gevolg dat ik een stuk of zes Leuvense restaurants moest proberen alvorens ergens een tafeltje voor twee te kunnen bemachtigen. Gelukkig vond ik wel nog een plaatsje bij Barba, een restaurant waar mijn vriend nog niet geweest was.

Uiteraard startten we de maaltijd met een heerlijke cocktail: een white lady voor mijn vriend en een vanilla passion voor mezelf. Goed begonnen, is half gewonnen, nietwaar?

Cocktails met heerlijke hapjes:
IMG_7704

Canneloni van gerookte kip, makreel, appelsien, roomkaas, dragon:
IMG_7716

Coquille, zuurkool, zwarte pens, appel:
IMG_7718

Millefeulle van vis, pickels, kikkererwten, winterpeen:
IMG_7722

Vanille, hazelnoot, chocolade:
IMG_7726

 

Ik ben elke keer weer gecharmeerd door de chefkok van Barba, die na het dessert persoonlijk komt vragen aan de klanten in het restaurant wat ze ervan vonden. Zeer sympathiek!

Voor het afzakkertje trokken we naar Café Caché, alwaar we naar goede gewoonte onze vrienden uit Piemonte troffen. En zo werd dat ene afzakkertje toch nét iets meer. 😉

IMG_7730

Een surreële dialoog: Dalí & Magritte

Toegegeven, als de tentoonstelling Dalí & Magritte niet verlengd was, was ik er ongetwijfeld niet geraakt. Maar soms heeft een mens al eens een meevaller en dit was er zo eentje. Toen het bericht van de verlenging binnen liep, was ik er als de kippen bij om twee tickets te kopen voor het allerlaatste weekend van de tentoonstelling. Op de valreep, met andere woorden.

En ja, het was een beetje te druk om optimaal van de prachtige werken van Dalí en Magritte te kunnen genieten, maar met wat slim manoeuvreren, slaagden mijn vriend en ik er toch in om onze favoriete werken uitgebreid te bewonderen. Ook complimenten aan de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten die erin geslaagd zijn een zeer mooie bezoekersgids uit te werken met toegankelijke teksten over de werken van beide kunstenaars (de tikfouten zie ik graag door de vingers). Zeer fascinerend om de gelijkenissen, maar ook de verschillen te ontdekken in de werken van Dalí en Magritte. Een toptentoonstelling!

In het algemeen voelde ik me iets meer aangetrokken tot de werken van Magritte dan tot die van Dalí. De werken van Dalí zijn me een beetje te nachtmerrieachtig. De bekoring van Sint-Antonius is natuurlijk een absoluut topwerk, maar ik zou het liever niet in mijn living hangen. Geef mij dan maar dat lieflijk duifje van Magritte.

Een greep uit de werken die mij het meeste aanspraken:

La magie noire – Magritte:
IMG_7658

Ontdekking – Magritte:
IMG_7659

De geheimzinnige speler – Magritte:
IMG_7661

De ontdekking van het vuur – Magritte:
IMG_7663

Geboorte van vloeibare verlangens – Dalí:
IMG_7665

Mierengezicht – Dalí:
IMG_7667

Het woordgebruik – Magritte:
IMG_7669

De ideeën van de acrobaat – Magritte:
IMG_7670

Een paar met het hoofd vol wolken – Dalí:
IMG_7673

De aanslag – Magritte:
IMG_7675

De bekoring van Sint-Antonius – Dalí:
IMG_7679

De annunciatie – Magritte:
IMG_7681

Ouderdom, adolescentie, kindertijd (De drie levensfasen) – Dalí:
IMG_7684

Portret van mevrouw Isabel Styler-Tas (Melancholie) – Magritte:
IMG_7687

En het museumgebouw zelf mag er natuurlijk ook wel zijn. 😉

IMG_7654

IMG_7653

Als uitsmijter nog een werk van Panamarenko:

IMG_7693

A Bright Brussels Valentine

Enorm genoten van Bright Brussels dit jaar. Nu heb ik altijd al een zwak gehad voor vuur en lichtjes, maar naar sommige installaties kon ik echt blijven kijken. Daarom neem ik jullie graag mee langs een paar highlights van deze Valentijnsavond.

Mijn persoonlijke favoriet, met stip op nummer één: Les Luminéoles. Van een ongelooflijke poëtische schoonheid die betoverde.

IMG_7596

IMG_7599

IMG_7604

IMG_7605

IMG_7609

UV Dimension III (ideale combinatie van muziek en lichtshow om een feestje op te bouwen):

IMG_7611

IMG_7615

Contemplation (prachtige kleuren, maar ondertussen heb ik al te vaak dit soort projecties gezien):

IMG_7622

PING (een soort virtuele roller coaster):

IMG_7626

Experignon (not my cup of tea):

Rhizome (leuk om onder door te wandelen):

IMG_7637

Frontier:

En toen was het tijd om de trein naar Leuven te nemen, want ondertussen was mijn vriend geland in Zaventem!

Ladies night out in restaurant de l’Ogenblik

Donderdagavond had ik een date met een goede vriendin om bij te praten onder het genot van een lekkere maaltijd en een goed glas wijn. Ditmaal had zij het restaurant gekozen. En ik moet eerlijk zijn, zelf zou ik niet direct bij dit etablissement uitgekomen zijn. Maar kijk, restaurant de l’Ogenblik bleek een verrassend gezellig, ietwat ouderwets aandoend restaurant te zijn dat degelijke Belgische kost serveert. De carpaccio van Sint-Jacobsvruchten kon alvast mijn goedkeuring wegdragen en ook de gestoomde skrei met spinazie was erg lekker. Alleen jammer dat we vlakbij de keuken zaten, waardoor het een aan- en aflopen was van obers.

IMG_7584

IMG_7585

IMG_7586

IMG_7588

Eigenlijk had ik genoeg gegeten met voor- en hoofdgerecht, maar als er een kolonel op de dessertkaart staat, is het moeilijk om die aan mij voorbij te laten gaan. Citroensorbet is goed voor de spijsvertering, nietwaar?

IMG_7591

Ik was blij om te horen dat het ondertussen wat beter met mijn vriendin gaat. De scheiding zal binnenkort gefinaliseerd worden en de kinderen zien een verhuis naar haar nieuwe huurappartement in Tervuren helemaal zitten. Haar nieuwe job is geknipt voor haar, alleen jammer dat het met de collega’s minder goed klikt. Hopelijk kan ze genoeg voldoening uit het werk zelf halen om er even te blijven, want een beetje stabiliteit in haar leven is op dit moment welkom, denk ik. Ze vertelde me ook over haar nieuwe hobby: masseren! En voordat ik het wist, had ik mezelf een gratis massage geboekt. Altijd bereid om proefkonijn te spelen. 😉

We sloten de avond af met een lekker glaasje wijn in The Dominican. Een stijlvol einde van een fijne avond.

IMG_7593

VIAA is dood, lang leve meemoo!

Ok, 11 februari is misschien wat laat om nog een nieuwjaarsreceptie te houden, maar er was alleszins een goeie reden om een feestje te bouwen: het Vlaams Instituut voor Archivering, dat jarenlang gebukt ging onder het moeilijk uitspreekbare acroniem VIAA, vervelde zich die tot het veel makkelijker uitspreekbare meemoo, Vlaams Instituut voor het Archief. Het oranje werd bedankt voor bewezen diensten, meemoo koos voor een fris groenblauw kleurtje als nieuwe look.

En daar werd uitgebreid op geklonken in het STAM in Gent. Heel leuk om zoveel oude bekenden tegen het lijf te lopen en herinneringen op te halen aan de tijd dat ikzelf nog volop met digitalisering bezig was. Ondertussen ruilde ik de bits en de bytes in voor bakstenen, maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds een dikke boon heb voor mijn oude liefde. 😉

 

 

Ladies lunch in Voltaire

Zondag trotseerde ik met de fiets storm Ciara en overwon ik de Leuvense heuvels om iets voor de middag in Heverlee te landen. Al een geluk dat Ciara het bij blazen hield en het regenkraantje voorlopig dicht bleef.

Ik werd vriendelijk welkom geheten door mijn vrienden en hun zoontje met een glaasje bubbels om te klinken op het nieuwe jaar. Een beetje laat, toegegeven, maar onze eerste afspraak in het begin van januari viel in het water door een hardnekkig virus dat hun gezinnetje geveld had.

Het was al een tijdje geleden dat we elkaar nog gezien hadden en in die paar maanden tijd was hun baby uitgegroeid tot een heuse peuter die al bijna alleen stapt! Zoals het er nu uit ziet, zal hij zijn eerste onafhankelijke stapjes zetten vóór zijn eerste verjaardag. Wat een schat van een ventje!

IMG_7526

Na het aperitief lieten mijn vriendin en ik de mannen achter en trokken we naar de Voltaire voor een gezamenlijke lunch. Heel fijn om even op het gemak onder ons tweetjes te kunnen bijpraten over het leven, de liefde en ons werk. Nog altijd zo blij voor haar dat ze na een lang en lastig parcours gezegend is met een gezond en vrolijk ventje. <3

En die lekkere crème brûlée was de perfecte afsluiter van de namiddag.

IMG_7535

IMG_7537

IMG_7539

IMG_7540

Ik was zo verstandig om vlak vóór een dikke regenbui naar huis te fietsen. Ciara heeft alvast geen streep door mijn plannen kunnen trekken!

Groot Feest in De Hoorn

Na een intens bouwproject verdubbelde De Hoorn in oppervlakte en dat ging met het nodige feestgedruis gepaard. Helaas was ik te laat om me tickets aan te schaffen voor de party, maar ik pikte wel een rondleiding mee op zaterdagnamiddag. Altijd fijn om te zien hoe Leuvense ondernemers deze stad aan het bruisen krijgen.

Een kleine impressie:

IMG_7477

IMG_7478

IMG_7480

IMG_7485

IMG_7490

IMG_7493

IMG_7496

IMG_7497

IMG_7503

IMG_7504

IMG_7505

IMG_7510

IMG_7511

IMG_7514

IMG_7516

IMG_7517

En na de rondleiding trakteerde ik mezelf op een lekker vegetarisch avondmaal bij Noordoever. Dol op het nieuwe stukje Leuven dat groeit rondom de Vaartkom.

Ingel Vaikla in de Beursschouwburg

Geen plannen op vrijdagavond en een uitnodiging voor het openingsweekend van de Beursschouwburg in mijn mailbox. Ik was vooral geïnteresseerd in het videokunstwerk “Shapes and Distances” van de van oorsprong Estse kunstenares Ingel Vaikla. Ingel Vaikla combineert in dit werk archiefbeelden van de stad Slavutych, de laatste stad gebouwd door de Sovjet-Unie met beelden van diezelfde nog jonge stad in het huidige Oekraïne. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door de afdruk die de Sovjet-Unie heeft achtergelaten op deze wereld en het feit dat Slavutych speciaal gebouwd werd voor de geëvacueerde inwoners van het stadje Prypjat (u allen welbekend van de kernramp in Tsjernobyl) prikkelde mijn interesse.

Dus trakteerde ik mezelf op een noedelsoepje bij Yaki in Brussel en genoot ik tegelijkertijd van de zonnige winteravond.

IMG_7470

IMG_7473

 

De opstelling in de Beursschouwburg was zo gemaakt dat je de beelden uit de twee verschillende tijdperken tegelijkertijd kon zien. Ik moet toegeven dat het vooral de beelden uit het ter ziele gegane Sovjettijdperk waren die mij het meest fascineerden. Beelden van een ogenschijnlijk perfect georganiseerde stad waar iedereen glimlacht en er gelukkig uit ziet. Terugkijkend op deze periode weten we nu dat dit allerminst het geval was. Hoe schijn bedriegt. Het gratis aangeboden glaasje Astelpajunaps was een mooie afsluiter van mijn blitzbezoek aan de Beursschouwburg.

IMG_7474