Skip to content

Dingen die ik niet begrijp

2014 september 28
tags:
by yab

Dat mensen die bevestigen dat ze naar ons feestje komen, de dag zelf verhinderd zijn (ik heb zelf ook al wel eens moeten afzeggen omdat ik ziek was), daar kan ik inkomen, maar dat er mensen zijn die op voorhand toezeggen om te komen en vervolgens niet komen opdagen, zonder een sms’je of een whatsapp’je, neen, dat gaat er bij mij niet in. Da’s toch elementaire beleefdheid? Of ben ik gewoon hopeloos ouderwets?

Een culturele week

2014 september 28
tags:
by yab

Bij de start van het culturele jaar vallen er altijd interessante premières mee te pikken en toevallig vielen een aantal voorstellingen en events die ik zeker niet wilde missen samen in één week. Dus zo kwam het dat ik mij zondagavond liet meevoeren door de jeugdige monoloog Stand Up in OPEK, maandagavond even moest slikken bij de atonaliteit van het openingsconcert van het Festival van Vlaanderen in de PDS, woensdag omvergeblazen werd door de theatervoorstelling Leni en Susan in de Schouwburg en zaterdag een glaasje schuimwijn dronk op de onthulling van de toren Eerste Verstoring van Ief Spincemaille.

Een goed gevulde week die mijn sluimerende liefde voor theater opnieuw deed opflakkeren. Misschien zal 2014 niet alleen de geschiedenis ingaan als het jaar met de slechtste zomer ooit, maar ook als het jaar waarin yab het theater herontdekte.

De eerste les Spaans van het nieuwe schooljaar

2014 september 27
tags: ,
by yab

Voilà zie, ook bij Spaans is de kop er alweer af. Naar goede gewoonte zijn we op zaterdagochtend met een kleine groep, maar dat vind ik niet erg, zo krijg je meer de gelegenheid om te spreken en kan je je minder makkelijk wegsteken in de les. Toch nog twee bekende gezichten uit de klas van vorig jaar, verder een hoop mensen die hun Spaans opnieuw wilden oppikken of een aantal jaren met de taal gestopt waren.

Eén van de nieuwkomers, een oude dame die vroeger nog romaanse talen (Frans en Spaans) gestudeerd had, slaagde erin al op mijn zenuwen te werken nog voordat ze haar eerste zin afgemaakt had. Ze was nog niet zeker dat ze zich ging inschrijven, dus laat ons hopen dat ze haar niveau te hoog vindt voor onze groep en aan afstandsonderwijs of zoiets begint. ‘t Zal beter zijn voor mijn gemoedsrust.

It started with a bang

2014 september 26
by yab

Een uur vroeger op te staan dan normaal op een doordeweekse werkdag moet ik wel een bijzonder goeie reden hebben. Die was er ook: deze vrijdag werd de moeder van mijn baas begaven. De dame in kwestie had de gezegende leeftijd van 88 bereikt en sukkelde al een ganse tijd met haar gezondheid. Een grote schok was haar overlijden dan ook niet, maar dat neemt niet weg dat een begrafenis altijd een emotioneel moment is en ik het belangrijk vind om daar aanwezig te zijn om mijn steun te betuigen.

Vanuit Brussel zouden we met een delegatie collega’s naar de Sint-Dionysiuskerk van Moerkerke rijden met een wagen van het werk. Om tijdig in Moerkerke te geraken, rekening houdend met mogelijke files onderweg, besloten we al om kwart voor negen te vertrekken. Mooi op tijd stonden we in de parkeergarage waar de wagen geparkeerd stond. We waren met vijf personen in totaal, dus het was nogal gezellig op de achterbank. Mijn lieve collega had aangeboden te rijden. Zelf rijd ik niet graag met een wagen die ik niet ken en al helemaal niet in het verraderlijke Brussel, dus ik was blij met haar aanbod.

Mijn collega schakelde in achteruit en drukte de gaspedaal in om de parkeerplaats uit te rijden. Ik zag het voor mijn ogen gebeuren, als in slow motion. Voordat ik echter ‘stop’ kon roepen, knalde de rechterzijspiegel met een klap tegen één van de steunpilaren in de parkeergarage. Ik zag de spiegel helemaal dubbel plooien en de verschillende onderdelen van mekaar loskomen. We waren nog geen zestig seconden onderweg…

Terug uitgestapt om de schade te bekijken: de spiegel zelf bleek nog min of meer heel te zijn, maar losgekomen van het omhulsel. Oplossingsgericht denken: een andere wagen was er niet en we hadden niet veel tijd op overschot. De spiegel lag in stukken vaneen, maar niets wat niet te verhelpen viel met wat stevige tape. Zo gezegd, zo gedaan en na wat knutselwerk konden we toch naar Moerkerke vertrekken. Een straf verhaal rijker. Onze collega zal het nog lang mogen horen. ;-)

IMG_5585

Gelukkig verliep de rest van de rit probleemloos en dankzij de marge die we hadden ingecalculeerd, waren we toch nog op tijd. De kerk zat stampvol (een grote familie en in West-Vlaanderen zijn de mensen nog een beetje katholieker dan in de rest van het land) en de viering duurde eindeloos lang. Pas op, het was een hele mooie viering, maar een beetje korter was nog mooier geweest. Er kwam maar geen einde aan de stroom mensen die een bidprentje kwamen ophalen. Vreemd genoeg vertrok het merendeel van het volk na de offerande. Daarna bleek het aantal aanwezigen ongeveer gehalveerd. Is iets typisch West-Vlaams, wisten sommige van mijn collega’s te vertellen. Als je tot het einde van de viering blijft, zou je jezelf uitnodigen op de koffietafel of zoiets. Vreemd.

Nu, het allerbelangrijkste was dat ik aan mijn baas zag dat hij onze aanwezigheid erg op prijs stelde. Toen ik hem mijn deelneming betuigde wilde hij mijn hand maar niet loslaten en een andere collega kreeg zelfs kussen. Denk dat de emoties hem wat te veel werden.

Het was ondertussen al middag, dus besloten we eerst iets te eten in de omgeving. Ons oog was tijdens de heenrit al op de Stroopijp gevallen, een frituur van het chiquer soort waar je ook wat snacks kon krijgen. Huisgemaakte garnaalkroketten, die gaat er bij mij altijd wel in. En de frieten waren helemaal niet van die platte, vettige gevallen, maar lekker knapperig. Best wel een fijne zaak.

De terugrit verliep verder zonder problemen, al moest er zo nu en dan wel een spiegelgrapje gemaakt worden. In de namiddag wachtte er nog een berg werk op mij, dus ik maakte gebruik van het feit dat ik op vrijdagavond geen afspraken had om wat langer te blijven werken.

Al bij al een interessante dag.

Blij nieuws!

2014 september 25
tags:
by yab

Onze eerste teambaby is een feit! Een stipte kerel, want hij heeft zich perfect gehouden aan de uitgerekende datum. Helemaal zijn mama, want dat is ook iemand die erg stipt en correct is! Ben superblij dat alles zo vlot is gegaan. En binnenkort op babybezoek! Teentjes en vingertjes tellen.

Party Time!

2014 september 21
by yab

Het was alweer een daverend succes, onze traditionele zomerparty. Dit jaar vierden we de allerlaatste dag van de zomer die er geen was. Gelukkig maakte het nazomerweer van de voorbije weken dit gemis een beetje goed. Er was veel volk en er was nog veel meer drank. Ondanks het uitdrukkelijke verbod dat ik had opgenomen in de uitnodiging, waren er toch mensen die nog wat extra drank bij hadden (schrik om dorst te moeten lijden, zeker?). Denk dat we genoeg drankvoorraad in huis hebben om nog een jaartje of zo toe te komen. Dus geneer je vooral niet om een drankje aan te nemen als je bij ons op bezoek komt! Wij hebben zo ongeveer alles in huis.

Het was echt een superfantastische avond. Ik mixte veel cocktails, het was warm genoeg om op het balkon te gaan staan en ik kreeg heel veel lekkere chocolaatjes. En het beste van alles: het fijne gezelschap van al onze vrienden.

Volgend jaar opnieuw.

35 km op de fiets

2014 september 19
tags:
by yab

Vandaag een dagje gefietst in de omgeving van Brussel in het fijne gezelschap van mijn onovertroffen collega’s. Het was best wel een heuvelachtig parcours en ik merkte dat mijn fietsconditie niet meer was wat het geweest is. Maar goed, ik ben er toch in geslaagd elk heuveltje boven te geraken zonder af te stappen. Al moet ik zeggen dat ik blij was met de extra lange middagpauze om even op adem te komen met een lekkere tomaat garnaal. Én we hebben het tegen alle verwachtingen in de ganse dag droog gehouden! Gelukkig maar, want fietsen in de regen = niet leuk.

De Schotten zeggen NO

2014 september 19
tags:
by yab

Al moet ik toegeven dat ik stiekem gehoopt had het het YES zou worden. Gewoon al om te zien hoe Groot-Brittannië en de EU met zo’n precedent zouden omgaan. Ik keek er al een beetje naar uit om in een onafhankelijk Schotland whiskey te gaan proeven. ;-) Maar goed, de ratio heeft het gehaald en Schotland sleept sowieso extra bevoegdheden uit de brand. Good on them.

Een Gregoriaanse gast

2014 september 18
tags:
by yab

De voorbije dagen hadden we een Gregoriaanse zanger te gast. Dat kwam zo: de nicht van mijn vriend, zelf een klassieke zangeres, was op zoek naar een gastgezin voor een aantal leden van een klassiek mannenkoor. Aangezien wij toch over een volledig ingericht en zelfs ietwat opgeruimde logeerkamer beschikken, stelde ik onze kamer graag ter beschikking.

De zanger bleek een in de UK wonende Canadees te zijn, laten we hem voor het gemak David noemen. Ik keek eigenlijk best wel uit naar deze logeerpartij, want we denken erover om volgend jaar in Canada op vakantie te gaan en wat tips zijn altijd welkom. We hadden dan ook al plannen gemaakt om David op dinsdagavond mee uit eten te nemen en te trakteren op een typisch Belgische specialiteit (mosselen of zoiets).

Toen hij dinsdagavond bij ons aankwam, bleek hij echter al gegeten te hebben. Bovendien was hij zo uitgeput van het vroege opstaan (hij had om vijf uur ‘s ochtends de Eurostar naar Brussel genomen) en de ganse dag repeteren, dat het bleef bij beleefd handjes schudden, een glaasje water drinken en is hij daarna in bed gekropen. Niet meteen de avond zoals ik me die had voorgesteld, maar wel veel extra tijd om aan mijn foto’s te werken.

Ik heb hem zo rond een uur of één opnieuw horen opstaan en ben er zeker van dat hij nog een tijd gewoon in de living gezeten heeft, want ik zag dat het licht aan was. Enfin ja, de volgende ochtend lag hij nog in bed toen ik naar het werk vertrok en zagen we elkaar pas ‘s avonds terug. Jammer genoeg had ik op woensdagavond een vergadering die ik onmogelijk kon verzetten. Ik vond het erg jammer, want het was fantastisch mooi terrasjesweer en in België moet je daarvan profiteren als je de kans krijgt. Mijn vriend moest nog een paar zaken voor zijn werk afmaken, dus hij kon onze gast ook niet vergezellen naar de stad. Geen erg, ik gaf hem wat tips waar hij lekker kon eten en vertrok naar mijn vergadering.

Toen ik thuis kwam na de vergadering, bleek dat onze gast de woning enkel verlaten had om bij ons om de hoek een Domino’s pizza te halen en deze op te eten op zijn bed in de logeerkamer (!). Laat ons het erop houden dat ik hierdoor lichtelijk verbaasd was. Waarom gaan voor een vieze Amerikaanse pizza als Leuven zoveel lekkers te bieden heeft culinair vlak? En ‘t is niet dat hij de pizza niet in de woonruimte mocht opeten. Wij zijn normaal gezien echt wel goeie gastheren! De rest van de avond heeft hij alleen in zijn kamer doorgebracht.

Nog nooit zo’n makkelijke gast gehad. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik teleurgesteld was door het gebrek aan interactie. Het gebeurt namelijk niet elke dag dat we een echte kunstenaar over de vloer hebben. Wellicht heeft hij zich laten afschrikken door al die computers of zo… Jammer.

 

Bestolen

2014 september 17
by yab

Blijkbaar ben ik een ongelooflijk aantrekkelijk doelwit voor pickpockets. Jawel, voor de zoveelste keer ben ik erin geslaagd mij mijn portefeuille te laten ontfutselen.

Het was nochtans aangenaam, samen op een terrasje op het Muntplein met drie collega’s. Een lang ingepland etentje om elkaar ook eens in een wat informelere context te ontmoeten. De temperaturen waren zomers, mijn mosselen waren lekker, kortom, het was genieten. We rekenden af en keerden terug naar kantoor. En dan moet het gebeurd zijn. Tussen de paar minuten dat we nog op het terras zaten te wachten op ons wisselgeld en de tocht van tien minuten terug naar het werk.

Bij het binnenkomen in ons kantoorgebouw merkte ik dat mijn rugzak open stond en gingen meteen de alarmbellen af. En ja, mijn vrees werd bewaarheid. Geen spoor meer van mijn portefeuille. Ontvreemd in onze hoofdstad. Ondertussen ben ik al bekend met de handelingen die het bestolen worden met zich meebrengen. Bellen naar card stop, aangifte gaan doen. Allemaal erg vervelend en al een geluk dat ik in de namiddag geen vergadering met externen had, zodat ik deze rompslomp zo snel mogelijk kon afhandelen.

Ik kan alleen maar hopen dat ik net zoals de voorgaande keren (ik ben erg goed in het bestolen worden) mijn portefeuille, of op zijn minst toch de kaarten in die portefeuille, weer terug krijg. Minus het geld. Die meer dan honderd euro, daar mag ik een kruis over maken. Ach ja, er zijn ergere zaken in het leven.