Fietsen in de Kempen

Zondag spoorden mijn vriend en ik, inclusief mondmaskers, naar Herentals voor het eerste bezoek aan zijn ouders sinds het begin van de lockdown. Het voelde vreemd aan om elkaar geen goeiendag te kunnen kussen, maar nadat de eerste onwennigheid overwonnen was, deed het deugd om elkaar weer in het echt te kunnen zien. De ouders van mijn vriend hadden voor de gelegenheid een fietstocht uitgestippeld. Zij op hun elektrische fiets en mijn vriend en ik op onze bluebike. Mijn vriend en ik moesten alleszins stevig trappen om die twee oudjes bij te houden. 😉

Het was de hele fietstocht zwaarbewolkt, maar op een paar verdwaalde regendruppels na, hielden we het droog. Onderweg stopten we aan het mooie kasteel van Vorselaar en aan de ruïne van de voormalige priorij Onze-Lieve-Vrouw-Ten-Troon om een beetje erfgoed op te snuiven.

IMG_0755

IMG_0762

IMG_0765

IMG_0766

IMG_0767

IMG_0768

Op het einde maakten we nog een kleine omweg om naar de nieuwe voetgangersbrug over de Nete te kijken en vertelden de ouders van mijn vriend over de plannen om de Nete weer als vanouds te laten meanderen. Het herstel van de natuurlijke bedding van waterlopen, daar kan ik alleen maar voorstander van zijn!

In totaal legden we zo’n 35 kilometers af. Dit is de fietsknooppuntenroute die we volgden: 14 – 56 – 37 -35 -28 – 16 -1 – 18 -19 – 8 – 19 – 11 – 12 – 90 – 14

Een fijn tochtje, maar bijlange na niet voldoende energie opgebruikt om die ganse berg take-away chinees op te krijgen!

IMG_0771

IMG_0772

PS: Begonnen aan wat wellicht onze laatste puzzel van het coronatijdperk zal worden.

IMG_0745

 

Dinner at Barba

Bij de heropening van de restaurants waren mijn vriend en ik er als de kippen bij om een tafeltje te reserveren bij Barba. Altijd gezellig daar en grote fan van hun heerlijke cocktails! Toen mijn vriend en ik begin deze week op zoek waren naar een moment om af te spreken met vrienden om de overdracht te regelen van de paar fijne flesjes whisky die ze voor ons gekocht hadden bij de uitverkoop van hun favoriete drankenhandel, ging er bij mij een lichtje branden. Als onze vrienden een babysit konden versieren voor hun drie zonen, zou ik een poging doen om de reservatie uit te breiden van twee naar vier personen.

Op hun website stond dat Barba volzet was, maar ik wilde toch een poging wagen. Ik belde en de vriendelijke heer aan de andere kant van de lijn bekeek meteen wat mogelijk was. De weersvoorspellingen voor zaterdagavond gaven regen, maar als we het zagen zitten om op het terras te zitten, dan lukte het nog. Even informeren bij onze vrienden en gezamenlijk waren we het erover eens dat we ons niet lieten afschrikken door wat slechte weersvoorspellingen. Het lijkt de laatste tijd immers alsof elke voorspelde regenbui Leuven links laat liggen.

En we hadden geen spijt van onze beslissing. Geen spoor van de voorspelde regen. Integendeel, het was heel aangenaam toeven op het mooie terras van Barba in de Mechelsestraat. Uiteraard startten we onze maaltijd met een cocktail, want de verleiding van de sweet lime (rum, cognac, triple sec en citrus) kon ik moeilijk weerstaan. Het werd een supergezellig avond waarbij onderstaand lekkers op ons bord passeerde:

Sweet Lime:
IMG_0690

Appetizers:
IMG_0694

IMG_0695

IMG_0696

Gegrilde zwaardvis met tomaat, verbena en pompelmoes:
IMG_0698

Groene asperge met varkenswang, zilverui en paksoi:
IMG_0701

Eend met wortel, artisjok en gyoza:
IMG_0705

Perzik met bavarois, sesam en bellini sorbet:
IMG_0708

Het kaasbordje van mijn vriend:
IMG_0710

Thee met versnaperingen:
IMG_0711

IMG_0714

Na de maaltijd waren onze vrienden zo vriendelijk om ons een lift naar ons appartement te geven om ons daar samen met onze nieuw ingeslagen whisky af te zetten. Ik denk dat we een volgende lockdown zonder problemen zullen overleven. 😉

IMG_0726

Locaties spotten voor de Big Bang

Deze namiddag nam ik deel aan een artistieke fietstocht door Leuven. Jullie herinneren je misschien nog dat ik een tijd geleden deelnam aan twee brainstormsessies om tot een nieuwe Leuvens kunstwerk te komen. De coronacrisis maakte dat de geplande vervolgactiviteiten afgelast moesten worden, maar als alternatief stelden De Nieuwe Opdrachtgevers een fietstocht voor. Leek me wel leuk om Leuven door een artistieke bril te ontdekken, dus ik schreef me in. Wat ik niet verwacht had, was dat er slechts twee deelnemers aan de fietstocht zouden zijn. Ik dacht dan ook even dat ik me van datum vergist had, toen ik gans alleen om zaterdag om 13u op het Martelarenplein stond en ik nergens een groep fietsers ontwaarde. Gelukkig werd ik gevonden door de enige andere deelneemster en kwamen vijf minuten later de twee dames van De Nieuwe Opdrachtgevers, die blijkbaar nog maar net terug waren van hun vorige fietstocht, ook opdagen.

Het idee dat me de vorige keer zo had aangesproken, namelijk het kunstwerk fysiek laten uitdijen over gans de stad, was ondertussen blijkbaar afgevoerd. In de plaats daarvan zouden we langs enkele locaties fietsen die tijdens de eerste twee brainstorms werden genoemd. Bij de selectie werd gekozen voor plekken die door recente of geplande stadsontwikkelingsprojecten een andere functie krijgen of ruimte bieden voor een nieuw artistiek project. Achtereenvolgens bezochten we Hal 5, het Benedenplein (aan de achterkant van het station), de Keizersberg (allez, we fietsten tot aan de voet van de Keizersberg), de Halfmaartstraat (aan de voet van de Sint-Geertrui) en de Parkabdij.

Bij elke locatie stonden we even stil en somden we voor- en nadelen op. We keken vooral of de verschillende locaties inspiratie voor een toekomstig kunstwerk konden bieden. De andere deelneemster aan de fietstocht was een iet of wat excentrieke dame die lang in de horeca gewerkt had. Over elke plek wist ze wel één of ander gruwelverhaal te vertellen over bijvoorbeeld een moord die zich daar had afgespeeld. En haar uitspraken over de Leuvense bewoners van andere origine waren soms op het randje. Ik en de twee andere dames deden erg ons best om de conversatie in goed banen te leiden. Uiteindelijk kwam het Benedenplein als favoriet uit onze selectie.

We sloten onze fietstocht af op het terras van de Abdijmolen, alwaar ik genoot van een versgeperste fruitsap. En op de fietstocht naar huis haalde ik mijn hart op aan deze prachtige wolkenluchten.

IMG_0684

IMG_0685

Een culinaire vrijdag: pannenkoeken en veganistische noedelsoep

Vrijdag werkte ik thuis, dus kon ik tijd vrijmaken voor een lunch op een Leuvens terrasje met een Leuvenaar die ik al een tijdje volg op social media. We waren elkaar al een aantal keren tegen het lijf gelopen in het Leuvense met korte, fijne interacties tot gevolg. Uit zijn social media posts bleek dat we gelijkaardige interesses deelden én hij werkt in de zorgsector, waarvoor ik alleen maar het diepste respect kan hebben. Hoog tijd dus om af te spreken en foodie, wandel- en cultuurtips uit te wisselen!

We spraken af bij Leo Pancakes, altijd een winnaar in mijn lunchboek! Mijn tafelgenoot was hier nog niet geweest, dus ideaal om hem de geneugten van een dikke stapel pannenkoeken te leren kennen. Gelukkig kwam de zon er net op tijd uit om ons op te warmen op het terras zodat we onbezorgd konden genieten van onze lunch. De lunch vloog voorbij, zoveel onderwerpen, serieuze en minder serieuze om aan te snijden. Wat mij betreft, zeker voor herhaling vatbaar!

IMG_0671

IMG_0674

Na een namiddag hard werken, bestelden mijn vriend en ik ons avondmaal bij Deliveroo. Gezien mijn redelijk copieuze middagmaal, ging ik voor een gezonde veganistische maaltijd van Loving Hut: spicy aulac noedelsoep met één summer roll als voorgerecht (de tweede was voor mijn vriend). Heerlijk!

IMG_0675

IMG_0679

Modderaccident in De Lijsterbes

Deze ochtend alweer met het openbaar vervoer naar Brussel. Ditmaal combineerde ik de trein én de metro. Mijn collega en ik werden namelijk om 10u afgehaald bij het metrostation Kraainem voor een werkbezoek aan GC de Lijsterbes. Ik was het nemen van de metro duidelijk verleerd, want ik slaagde erin op de foute metro te stappen. Gelukkig merkte ik mijn fout snel op en had ik genoeg marge ingecalculeerd. Uiteindelijk was ik maar vijf minuten te laat op de afspraak.

IMG_0625

IMG_0627

IMG_0629

IMG_0631

IMG_0634

IMG_0636

Het was duidelijk mijn dagje niet, want tijdens het bezoek aan de werf stapte ik pardoes in een dikke modderplas die bijna mijn ganse plateauzool opslokte. Het was geen prettig zicht. Gelukkig was men ter plekke zo vriendelijk om me wat doekjes en een emmer water te geven om de ergste modder af te kuisen, waardoor mijn schoen er aanvaardbaar genoeg uit zag om de rest van de dag op het werk door te brengen.

IMG_0637

‘s Avonds kookt mijn vriend bloemkoolpuree met scampi, spinazie en snijbiet, het beste Foodbag recept van deze week. Gezond en superlekker! Oja, ik pureerde de bloemkool door gebruik te maken van onze cocktailstamper!

IMG_0640

IMG_0642

Omdat het zo’n prachtig zonnige avond was, trokken mijn vriend en ik voor onze wandeling het stadscentrum in. Eens kijken hoe vol de terrasjes zaten. En na ons lichte avondmaal was er nog plek voor een lekker ijsje van Decadenza. Balans moet er zijn. 😉

IMG_0650

IMG_0653

En ja, het was gezellig druk op de terrasjes van de Grote Markt en de Oude Markt. Laten we hopen dat het mooie weer nog even blijft duren, zodat de noodlijdende horeca toch een deel van haar verloren inkomsten kan recupereren.

IMG_0655

IMG_0656

IMG_0662

Natuurlijk konden we zelf de verleiding niet weerstaan en eindigden we op het terras van het Tafelrond met een glasje champagne en een gin tonic. Cheers, Leuven!

IMG_0663

Lasagne dinner

Opnieuw gewerkt in ons kantoor in Brussel, want ik had een heel belangrijke meeting tijdens het lunchuur. Een heel fijn cadeautje gekregen van een collega, trouwens, drie mondmaskers met topstukken uit de collectie van het KMSKA erop. Nu kan ik met een kunstwerk op mijn gezicht het openbaar vervoer nemen.

Madonna_omringd_door_serafijnen_en_cherubijnen,_Jean_Fouquet,_(1454-1456),_Koninklijk_Museum_voor_Schone_Kunsten_Antwerpen,_132
Door Jean FouquetKoninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, CC0, Koppeling

Als avondmaal aten we lasagne met kip en mozzarella. Dit Foodbag gerecht stelde niet teleur. Heel lekker en met veel groenten. De portie was wel aan de grote kant, maar geen erg: dat overschotje zal mijn vriend morgen wel wegwerken.

IMG_0612

IMG_0617

IMG_0618

Conquered: puzzel nummer vijf!

Niet veel noemenswaardig te vertellen vandaag, buiten het feit dat ik er eindelijk in geslaagd ben onze vijfde puzzel af te werken. Amai, dat was een moeilijke bevalling. De puzzel ging aan een vlot tempo vooruit tot we aan het laatste gedeelte blauwe lucht aanbeland waren. Geen wolkje te bekennen om ons iet of wat houvast te geven. En blijkt dat de puzzelstukjes van het merk Castorland soms zo gelijkaardig zijn dat meerdere puzzelstukjes op één en dezelfde plek lijken te passen. Waardoor ik op een gegeven moment op zoek moest gaan naar foutief geplaatste stukjes.

IMG_0616

Mijn vriend was intussen al afgehaakt, die zorgde voor het Foodbag avondmaal: gemarineerd varkenshaasje met gebakken rijst en paprika. Een nogal flets gerecht dat geen tweede keer op ons menu zal komen te staan.

IMG_0605

Lunch op een Brussels terrasje

Maandag spoorde ik opnieuw met de trein naar Brussel. Ondertussen al helemaal gewend aan het mondmaskerritueel. Het was vrij rustig op het werk, wat me de gelegenheid gaf om ‘s middags te gaan lunchen met een collega. Ons eerste Brusselse terrasje sinds de lockdown! Voor de gelegenheid kozen we het terras van het Muntpunt Grand Café uit. Ik ken de uitbater persoonlijk, dus wilde zijn zaak graag een hart onder de riem steken.

IMG_0596

Het lunchaanbod was (begrijpelijk) beperkt. Mijn collega en ik konden kiezen uit een aantal verschillende quiches. Wat ik helemaal niet erg vond, want grote fan van quiches. Het deed echt deugd om samen te kunnen eten in het zonnetje met mijn zonnebril op mijn gezicht. Het is fijn dat ik zulke momenten nu extra weet te waarderen.

IMG_0602

Voor het avondmaal bestelden mijn vriend en ik bij Van De Weyer, want om 19u moesten we alweer paraat staan voor de virtuele salsales. En mijn vriend mag dan wel een supergoeie kok zijn, hij is ook een bijzonder trage kok, die zijn tijd neemt voor elk gerecht. 😉 En ik wilde niet wachten tot na de salsales om te eten, want: honger! De lekkere aspergesalade met garnalen en gerookte zalm was alleszins de ideale energiebron voor een geslaagde salsales!

IMG_0603

Vaderdagbrunch, de vijvers van Bellefroid en een streepje Wijgmaal

Ter ere van alle vaders ter wereld bestelden mijn vriend en ik een heerlijke brunch bij Convento Food. Want hey, als we dat voor de moeders doen, mogen we de vaders niet discrimineren, he! Naar goede gewoonte was de brunch bijzonder rijkelijk. We zetten dan ook een aantal gerechtjes weg voor het avondmaal en de dag nadien en genoten van een gedeelte van al het onderstaande lekkers.

IMG_0558

Mangochutney, ongezouten hoeveboter, terrine van lamsschouder:
IMG_0560

Geroosterde puntpaprika, yoghurt, fetakaas, koriander:
IMG_0562

Pittige chicken wings, ginger beer, lente-ui:
IMG_0564

Na genoten te hebben van onze brunch, sprongen mijn vriend op onze fiets om werkelijk de allerlaatste Leuvense bestemming die nog op ons lijstje stond af te vinken: de vijvers van Bellefroid, onlangs aangekocht door de stad en ingericht als wandelgebied om in alle stilte van de natuur te genieten. Nuja, in alle stilte is misschien lichtelijk overdreven, want het was duidelijk dat veel Leuvenaars dit nieuwe stukje natuur wilden ontdekken.

IMG_0567

IMG_0569

IMG_0570

IMG_0572

IMG_0573

IMG_0575

IMG_0576

IMG_0578

IMG_0579

De vijvers zijn zeker mooi, maar voorlopig is het nog niet mogelijk volledig rond één van de vijvers te wandelen. Het wandelpad loopt na achthonderd meter dood en er is geen andere optie dan rechtsomkeert te maken en langs hetzelfde pad terug te keren. Voor ons was de wandeling te kort en wij vonden het er te druk, maar ik kan me voorstellen dat dit een ideale plek is voor gezinnen met jonge kinderen om rustig te wandelen en watervogels te spotten.

Op de terugweg fietsten we langs het mooi Dijlepad langs de spoorweg, kwestie van eens af te wijken van de ondertussen erg vertrouwde route langs het kanaal. Onderweg stopten we om een kleine wandeling te maken in het natuurgebied de Oude Dijlemeander in Wijgmaal. We ontdekten een 500 meter lange afgesneden Dijlearm en een verrassend mooi stukje natuur vlakbij Leuven.

IMG_0580

IMG_0581

IMG_0582

IMG_0584

IMG_0585

Terug thuis aten we de rest van de brunch op en genoten we van een rustige avond.

Zwarte fideau pasta, aioli, roze garnaal, tomaat:
IMG_0586

American pancakes, boerenspek, maple sirup:
IMG_0587

Vierkazen quiche met tuinkruiden:
IMG_0588

Heverlee War Cemetery en L’Etoile d’Or

Na onze culturele horizonten verruimd te hebben in M, haalden mijn vriend en ik de wandelschoenen boven. Figuurlijk, dan wel, want ik liep op flipflops. We wandelden naar één van de laatste Leuvense bestemmingen die nog op ons lijstje stond: het Heverlee War Cemetery. Toch een dik uur wandelen van ons appartement.

IMG_0498

IMG_0501

IMG_0503

IMG_0504

IMG_0505

IMG_0507

Bij aankomst realiseerden we ons dat dit oorlogskerkhof met voornamelijk geallieerde slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog vlakbij het Arboretum van Heverlee lag en dat we dit eigenlijk al eerder hadden kunnen bezoeken. Nuja, geen erg, wat lichaamsbeweging kan nooit kwaad. Oorlogskerkhoven maken altijd een diepe indruk op mij en dat was nu niet anders. Zoveel jonge mensen de dood ingejaagd door enkele machtswellustelingen. Blij dat ik geboren ben in een land waar vrede heerst.

IMG_0508

IMG_0509

IMG_0511

IMG_0513

IMG_0514

IMG_0515

IMG_0516

IMG_0517

IMG_0518

IMG_0520

IMG_0521

IMG_0522

Na ons bezoek aan het kerkhof dronken we iets op het terras van Grand Café 500 en zochten we via wandelknooppunten een alternatieve route naar huis die ons (alweer) langs verrassend mooie paadjes bracht.

IMG_0524

IMG_0525

IMG_0526

IMG_0527

IMG_0530

We waren net op tijd thuis om een snelle douche te nemen om het stof af te spoelen alvorens ons naar L’Etoile d’Or te begeven voor het diner. Het deed deugd te zien dat de uitbater als vanouds druk aan het werk was om zijn klanten te bedienen en dat het restaurant goed vol zat. Als voorgerechtje aten we scampi diabolique en natuurlijk bestelde ik mij een portie hangcultuurmosselen als hoofdgerecht! Tip voor mosselliefhebbers: bij L’Etoile d’Or eet je de beste mosselen van Leuven.

IMG_0542

IMG_0546

De uitbater gaf aan blij te zijn met de heropstart, maar het werken met een mondmasker, daaraan moest hij toch nog gewoon geraken. Hij vertelde ook over andere horecazaken in de buurt die het vooral van klanten tijdens de lunchuren moeten hebben. Veel werknemers werken immers nog altijd van thuis uit, dus de traditionele businesslunches laten op zich wachten. Moet heel moeilijk zijn voor die zaken: open zijn en amper klanten over de vloer krijgen.