Skip to content

Stakingsweek

2014 december 13
by yab
  • Maandag 8 december: Een dagje verlof omdat ik geen zin had om weer thuis te werken en ik de stad in wilde trekken om foto’s te maken van de stakers. Ik bleef echter te lang in bed liggen (mijn zwakke punt), waardoor ik de actie aan de piketten grotendeels miste. Gelukkig kon ik wel wat foto’s maken van de actie aan de Alma en de Hart boven Hard-fietstocht. Mijn vriend geraakte ook niet op zijn werk, dus brachten we samen een rustige namiddag door. We bestelden Indian Food bij Just-eat.be (ideaal voor luie mensen zoals wij) en waren voor één keer mooi op tijd in de salsa-les. De laatste les alweer. Snik. :-( Gelukkig kunnen we er in januari opnieuw invliegen.
  • Dinsdag 9 december: Marathonvergadering van negen uur ‘s ochtends tot half twee ‘s middags. Gelukkig waren er broodjes voorzien. Voor mij de eerste keer dat ik rechtopstaand vergaderde aan zo’n hoge tafel. Toch niet echt een fan. Je bent dan bijna verplicht om schoenen zonder hakken aan te doen om op den duur niet verschrikkelijk veel pijn aan je voeten te krijgen. ‘s Avonds stond er een afspraak met onze vriend K op het programma. Altijd weer een plezier om met hem af te spreken. We verkenden een nieuw Leuvens restaurant: Bistro Tribunal. Echt een ontdekking voor wie van lekker vlees houdt. Al had ik achteraf wel het gevoel dat ik mijn vleesquotum voor de maand december bereikt had. Ik ben normaal niet zo’n vleeseter. Op restaurant neem ik eerder vis (tenzij er wild op het menu staat), maar ja, als je dan in een restaurant komt waar je aan een koeltoog je eigen vlees kan uitkiezen, dan is er niet veel nodig om mij over de streep te halen.
  • Woensdag 10 december: Wat is de ideale manier om mij slecht gezind te krijgen voor de rest van de dag? Een vergadering inplannen om 7.30u. En neen, dat is geen typfout. Die woensdag sleepte ik mezelf om zes uur uit bed om op tijd in Brussel te zijn voor deze Bijzonder Belangrijke Vergadering. De vergadering zelf was vrij ontnuchterend. De crisis heeft nu ook ons bedrijf bereikt. Gelukkig had ik ‘s avonds niets gepland, ik denk niet dat ik aangenaam gezelschap zou geweest zijn.
  • Donderdag 11 december: Alweer een stakingsdag! Veel collega’s die het zekere voor het onzeker namen en thuis werkten. Gelukkig raakte ik zonder al te veel problemen in Brussel. Met de weinige collega’s die er wel waren, gingen we ‘s middags een lekkere spaghetti eten in het oer-Brusselse etablissement De Meiboom. Vroeger gestopt met werken dan gewoonlijk omdat ik de opening van de Leuvense kerstmarkt wilde fotograferen. Tijdens het optreden van drie tenoren die liederen brachten die pijn aan mijn oren deden, verorberde ik snel een pannenkoek met siroop van ‘t Wit Madammeke, want nadat de officiële geplogendheden achter de rug waren, had ik me ingeschreven voor een Winterwandeling die in het teken van Vesalius stond. Heel tof gebracht, die wandeling, met een onzichtbare Vesalius die onze gids allerlei wetenswaardigheden influisterde. Jammer genoeg moest ik voortijdig afhaken, want ik werd om half acht alweer op een andere vergadering verwacht. Die duurde veel langer dan ik had verwacht, dus mijn maag rammelde serieus toen ik om tien uur weer buiten stond. De lokroep van een tweede pannenkoek met appel op de kerstmarkt was bijgevolg moeilijk te weerstaan…
  • Vrijdag 12 december: In de late namiddag kregen we bezoek van de Big Big Boss. Hij kwam op alle verdiepingen van ons gebouw even kort goeiendag zeggen (wat een uurtje op voorhand hilarische taferelen opleverde van mensen die al hun rommel nog rap rap probeerden ergens te verstoppen), om vervolgens op een kleine receptie voor al het personeel een korte speech te geven. Heel fijn om informeel kennis te maken met de nauwe medewerkers van de Big Big Boss. Ik genoot van mijn glaasje cava en de toffe gesprekken. De receptie liep een beetje uit, waardoor ik de pré-dinnerdrink met onze vrienden miste (ze namen het mij niet kwalijk). Ik was wel mooi op tijd op de afspraak in restaurant Enoteca da Valentino. We brachten een gezellige avond door met lekker eten en uitstekende wijn. Een mooie afsluiter van de werkweek.

Sinterklaasweekend

2014 december 8
by yab

Een bijzonder rijk gevuld weekend! Eentje om in de annalen bij te schrijven.

Maar laat ik beginnen bij het begin: zaterdagochtend, 11.30u, tijd voor mijn spreekbeurt. Mijn vriend was speciaal naar het clt afgezakt voor onze salsademonstratie. (Ik benadruk het niet genoeg, maar ik heb het echt wel getroffen met hem.) De demonstratie was ok, al hadden we zonder toeschouwers onze choreografie op ons appartementje een pak beter uitgevoerd. Nuja, ik neem aan dat als je zelf geen salsa doet, die kleine foutjes en onzorgvuldigheden niet direct opvallen. We raakten ook een beetje de kluts kwijt, omdat de leerkracht aan het volume van de luidspreker zat te prutsen. Gelukkig zijn er na de les toch een paar medeleerlingen komen zeggen dat we goed konden dansen, al kan dat ook uit beleefdheid geweest zijn. Van mijn spreekbeurt zelf was ik minder tevreden. Mijn niveau van spreken is gewoon te laag voor een vierde jaar. Meer oefenen, dat is natuurlijk de clou. Het pakt niet om je te beperken tot ongeveer vier uur per week opletten in de les om een taal onder de knie te krijgen. Nu alleen nog de tijd vinden om ook in de week wat met Spaans bezig te zijn.

Natuurlijk liep met al die spreekbeurten de les gigantisch hard uit en dat terwijl ik nog boodschappen moest gaan doen in het Kruidvat en een cadeau voor de housewarming party van van collega’s diezelfde avond moest op de kop tikken (het werd een grote doos legoblokjes voor het vijfjarige dochtertje). Het geplande bezoek aan de fototentoonstelling van Foto Gamma moest ik helaas laten schieten. Volgend jaar een herkansing!

Vroeger dan verwacht ging de bel. Of correcter: sprong het scherm van de intercom op, want onze bel heeft er een tijdje geleden de geest aan gegeven. Niet dat we dat erg vinden, want het ding produceerde een verschrikkelijk rotgeluid. Mijn petekindje en zijn mama en papa. Net op het moment dat ik van plan was in de douche te springen! Ongewassen heette ik onze gasten welkom. Gelukkig was de Sint vooruitziend en had hij de cadeautjes al klaar gezet op tafel. De mama was heel blij met de stoere outfit voor haar flinke peuter en mijn petekindje zelf was in de wolken met zijn duplo blokken.

Het was een kort bezoekje, want ook mijn petekindje heeft een drukke agenda. Hij moest die avond gaan dineren bij zijn oma en opa (en daar natuurlijk ook Sinterklaasgeschenkjes in ontvangst nemen, zo gaat dat).

Na het bezoekje nam ik snel een douche, staken we een boterham in onze mond en vertrokken we richting Stekene, een vriendelijk dorpje bij de Nederlandse grens waarvan ik tot voor kort nog nooit gehoord had. Onze lieftallige collega’s hadden het huis van de mama van één van hen volledig opgeknapt en er een fijne thuis van gemaakt voor hun tweetjes en de dochter van één van beiden. Al hadden ze mij wel op voorhand mogen waarschuwen dat het een feestje op kousenvoeten zou worden, dan had ik een paar kousen zonder gat in aangedaan. ;-)

De leefruimte was uitgerust met een houtkachel die zoveel warmte gaf, dat de meeste collega’s al snel in topjes of t-shirts zaten. Ik was zelf ook erg blij dat ik mijn vestje kon uitspelen. Ik hou van een warme en gezellige thuis, maar dit was me toch een paar graden te veel. Gelukkig was de cava uitstekend, de hapjes lekker en de met krantenknipsels versierde salontafel een waar kunstwerk. Onze collega’s hadden duidelijk hun best gedaan om hun gasten in de watten te leggen, ze hadden zelfs een heuse bierquiz voorbereid, die jammer genoeg te moeilijk bleek voor mijn vriend en mezelf, want we eindigden op de derde laatste plaats. Als het nu een whisky-quiz was geweest, he! Door de glaasje cava had ik zelfs de moed om een kleine salsademonstratie te geven (nuja, we hadden de ochtend al een generale repetitie gehad, he).

IMG_5995

 

Tijdens de rit naar huis vielen mijn ogen al snel dicht. Chapeau voor mijn geweldige chauffeur die er altijd in slaagt ons veilig thuis te brengen.

Te zeggen dat ik redelijk uitgeput was, is een understatement. Gelukkig stond er zondagochtend geen verschrikkelijk vroeg verjaardagsfeestje gepland en slaagden we erin tot het middaguur uit te slapen. Man, dat deed deugd! Zoveel slaapachterstand om in te halen.

Het was goed dat ik mijn cava-roes had uitgeslapen, want om drie uur werden we verwacht op een whisky-proefnamiddag. We waren in totaal met zes personen en zeven flessen whisky. Eén van de aanwezigen bleek echter in de onmogelijkheid te verkeren om mee te doen aan onze proeverij, om wille van de beste reden ooit: nummer twee op komst! We klonken met een lekker glas whisky op dit goede nieuws en verkenden de verschillende smaken. Ik weet ondertussen dat smoky whisky’s niet mijn ding zijn en dat werd weer maar eens bevestigd. De piepjonge Australische Starward whisky daarentegen viel enorm bij mij in de smaak. Ik heb meteen een bezoek aan deze distillery op mijn verlanglijstje gezet voor onze volgende Australiëreis.

IMG_5998[1]

IMG_6001  IMG_5999

Ik deed het rustig aan met de whisky’s en hield het bij kleine proevertjes. Whisky is een drank die de nodige respect verdient en waarvan je met mate moet genieten. Even deed er zich een onsmakelijk akkefietje voor toen het tweejarige zoontje van onze vrienden opeens zonder waarschuwing zijn maaginhoud op de grond ledigde. Het arme ventje was er helemaal ontdaan door. Ik zag ons geplande diner al in het gedrang komen, maar de ouders bleven er super chill bij. Alles snel opgekuist en het was duidelijk dat het ventje zich daarna een pak beter voelde. De ouders vermoedden dat hij de nieuwe medicatie die hij gekregen had tegen zijn hoest niet goed verdroeg en ik vermoed dat ze met dit vermoeden de nagel op de kop sloegen. De kleur keerde snel terug in zijn gezicht. En jawel, nog geen kwartier later zat het ventje alweer met een brede smile op en neer te wippen.  Ongelooflijk hoe veerkrachtig kinderen zijn.

We konden dus zoals gepland iets gaan eten in restaurant De Kleine Kauter mét een vrolijke peuter die een grote fan was van de kabeljauwmousse die als hapje werd opgediend. De vriendelijke ober bracht zelfs speciaal voor hem nog een tweede portie. Ik keek toch een beetje zorgelijk toe, maar de kabeljauwmousse hebben we geen tweede keer meer terug gezien. ;-)

Ik was oorspronkelijk van plan het bij iets lichts te houden, maar onze zwangere gastvrouw verjaarde de dag nadien en er was een heel interessante menuaanbieding waarbij de jarige een gratis menu kreeg. Als we met voldoende personen de menu bestelden kregen we er ook nog eens twee flessen wijn gratis bovenop. Tja, dan toch maar overstag gegaan en geen spijt van gekregen, al moet ik toegeven dat het wel een beetje te veel van het goede was. Bij het dessert moest ik dan ook passen. Maar De Kleine Kauter is absoluut een aanrader, als je in de buurt van Roosbeek bent.

 

IMG_6003

IMG_6004

IMG_6005

IMG_6006

We moesten een beetje overhaast afscheid nemen, om voor de start van de staking in Vlaams-Brabant nog tijdig onze bus te halen, maar wat mij betreft, zeker voor herhaling vatbaar!

 

Beste performance door een doventolk ooit

2014 december 7
tags:
by yab

En bijzonder grappige speech. Leuk om te bekijken op een luie zondagochtend.

December kick-off!

2014 december 6
tags:
by yab
  • Maandag 1 december: Salsa! Ik doe extra mijn best om al de bewegingen te memoriseren. Maar de combinatie rare Spaanse namen en op elkaar lijkende figuren maakt dat mijn geheugen mij meermaals in de steek laat. Tijdens de salsales gaat alles prima, maar eens we thuis zijn, kunnen we ons met de beste wil van de wereld niet meer herinneren hoe de figuren ook alweer exact in mekaar staken. Dikke spijt dat we van bij het begin van de lessenreeks niet de moeite genomen hebben om alle figuren volledig uit te schrijven of er zelfs filmpjes van te maken.
  • Dinsdag 2 december: Afspraak met een charmante dame die mij wou spreken over mijn grote hobbyproject. Het is altijd leuk om een cocktail te gaan drinken in de Kosmopol, zeker als iemand anders de rekening betaalt, maar ik was er na het gesprek niet helemaal van overtuigd dat we een goede match waren. We zullen zien of het gesprek nog een staartje zal krijgen.
  • Woensdag 3 december: Bezoekje aan onze net bevallen collega. Nog nooit een pas bevallen moeder gezien die er zo uitgerust uit zag. De baby van net iets meer dan twee maanden sliep al 10 uur per nacht en groeide als kool. Die dikke wangetjes waren echt om op te vreten. Wat een dotje! Ook om op te vreten: de overheerlijke quiches. Onze collega had voor onze vrolijke bende van zes maar liefst drie verschillende quiches op tafel getoverd. Indrukwekkend. We waren allemaal ook erg gecharmeerd door de pittige tweejarige grote zus. Wat een heerlijk kind. Geen spoor van verlegenheid te bekennen, al een hele woordenschat tot haar beschikking en duidelijk zeer goed op de hoogte van de regels van de etiquette (ze kwam ons heel erg schattig broodstengels en humus offreren, omdat ze van de mama zelf pas eentje mocht nemen als al de gasten bediend waren). Kijk echt al uit naar de terugkeer van mijn collega na haar zwangerschapsverlof en neen dat is zeker niet alleen omdat ik haar taken tijdelijk heb overgenomen. Ze is gewoon een geweldige aanvulling voor ons team.
  • Donderdag en vrijdag 5 december: Twee avonden die we goed konden gebruiken om onze salsamoves voor mijn spreekbeurt in de Spaanse les te oefenen. En de spreekbeurt zelf natuurlijk! Vijf minuten is op zich niet zoveel, maar ik had toch niet veel zin om ter plekke wat te improviseren, want eerlijk, zo heel veel weet ik nu ook weer niet over salsa. Het is fijn om te dansen, maar in de geschiedenis had ik mij nog nooit verdiept. Wat bij deze dus gebeurd is. Lang leve wikipedia!

Nog maar eens een reisstokje

2014 december 3
by yab

Omdat reizen nu eenmaal mijn grote passie is. Gepikt bij Tita.

  1. Ga je het liefst naar het buitenland of blijf je liever in ons belgenlandje om vakantie te houden?
    Buitenland, al valt er in ons eigen land natuurlijk ook vanalles te beleven. Om er echt tussenuit te zijn, vind ik het toch belangrijk dat er wat afstand zit tussen mij en mijn thuisbasis.
  2. Reis je het liefst met eigen wagen of liever met het vliegtuig?
    Goh, maakt mij niet zoveel uit. Ook al veel reizen gedaan die een combinatie waren van vliegtuig en huurwagen. Mijn vriend en ik hebben daarnaast al superleuke roadtrips gedaan met onze eigen wagen, maar het vliegtuig is natuurlijk onontbeerlijk om verre en exotische bestemmingen te bereiken.
  3. Hou je ook korte tussendoorvakanties buiten de grote verlofperiode?
    Aangezien mijn vriend en ik geen kinderen hebben, zijn we ook niet gebonden aan de klassieke verlofperiodes. Wij gaan dus op reis wanneer en waar we dat willen. Naast één grote reis per jaar knijpen we er vaak doorheen het jaar even tussen uit voor een verlengd weekend.
  4. Waar geef je het liefst geld aan uit: aan een mooie reis of een nieuw salon?
    Geen salon te bekennen in ons appartement, dus het antwoord op deze vraag ligt voor de hand: aan een mooie reis, natuurlijk!
  5. Stel: je wint een prijs en je mag je droombestemming kiezen. Waar trek je naartoe?
    Australië en Nieuw-Zeeland.
  6. All inn-vakanties of kamer met ontbijt?
    Kamer met ontbijt! Ik ben een grote fan van ontbijten op vakantie, trouwens. Doorheen het jaar maak ik veel te weinig tijd om te ontbijten, dus als ik op vakantie ben, kan ik erg genieten van een uitgebreid ontbijt met alles erop en eraan. Ben een grote fan van Scottish breakfast om die reden.
    Al durf ik na een zware werkweek wel eens tegen mijn vriend zuchten dat we eens een week zouden moeten gaan luieren aan de rand van het zwembad in zo’n all inn-resort. Maar ik weet van mezelf dat ik dan toch allerlei uitstapjes zou plannen, omdat luieren nu eenmaal niet aan mij besteed is.
  7. Hou je van sportieve vakanties of van luie vakanties?
    Wel, zoals het antwoord op vorige vraag reeds aangeeft, heb ik een broertje dood aan luieren. Maar echt sportief zou ik mijn vakanties nu ook weer niet noemen. ‘t Is ondertussen alweer jaren geleden dat ik nog eens een keertje op de skilatten stond. Doe mij maar een mix van stevige wandelingen zoals in Schotland en prachtige fietstochten zoals in Japan, overgoten met een stevige geut cultuur.
  8. Ga je ook plaatselijke dingen proeven op de plaatselijke markt?
    Absoluut! Ik proef alles. Echt waar. Op voorwaarde dat de bereiding hygiënisch is. In sommige landen moet je bijvoorbeeld geen softijs eten, water van de kraan drinken of iets kopen dat klaargemaakt is aan een kraampje op straat. Niemand brengt graag de rest van zijn vakantie op het toilet door.
  9. Verkies je eerder luxe of mag het een vakantie met de rugzak zijn in goedkope hostelletjes of jeugdhostels?
    Tja, ik zal er maar eerlijk voor uit komen. Ik ben een luxebeest. Een goed hostel met douche en sanitair op de kamer daar heb ik an sich geen problemen mee, maar als ik kan kiezen, ga ik voor de chique kamer met het fantastische uitzicht, het geweldige ontbijt en de infinity pool. 
  10. Naar welk land zullen ze je met geen stok naartoe krijgen?
    Oorlogslanden en landen waar dodelijke epidemieën heersen.
  11. Als je niet op vakantie gaat, hoe breng je dan je verlof door?
    Euh, is verlof niet synoniem met op vakantie gaan?
  12. Ben je te vinden voor een kampeervakantie in een tent?
    Neen. Ik heb een toilet op de kamer nodig voor mijn nachtelijke plasbeurt. :-)
  13. Wil je een mobilhome voor als je op pensioen bent en veel tijd hebt om rond te trekken?
    Never!
  14. Als je op reis bent, blijf je dan rond het hotel hangen of meng je je liever onder de plaatselijke bevolking?
    Lijkt me een no-brainer. Als je in je hotel blijft rondhangen, had je even goed thuis kunnen blijven. Uiteraard wil ik erop uit trekken en zien hoe de plaatselijke bevolking leeft.
  15. Voel je je altijd meer romantisch als je op reis bent?
    Ik ben niet zo romantisch ingesteld, maar ik moet wel toegeven dat er meer tijd is om te sexen wanneer we op reis zijn. ;-)
  16. Geef de top 10 van waar je nog het liefste naartoe zou gaan?
    10 landen die ik nog graag zou bezoeken en waar ik nog niet geweest ben, in willekeurige volgorde: Argentinië, Costa Rica, Cuba, Vietnam, Rusland, Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland, Zuid-Korea, Cambodja, Kroatië.
  17. Welke waren je mooiste reizen tot nu toe?
    Australië 2008, Europareis 2010, Japan 2012, Schotland 2013

Een vorig reisstokje en nog eentje.

Het laatste weekend van november

2014 december 1
by yab

Niet te geloven dat november er alweer op zit. Nu is de race naar het einde van 2014 definitief ingezet, met drukke dagen op het werk en een eindejaarsperiode die mijn vriend en ik bewust rustig gehouden hebben. Kwestie van wat op adem te komen na best een druk jaar.

De laatste zaterdag van november begon naar goede gewoonte met een paar uurtjes Spaans. Ik heb het gevoel dat ik een tandje bij moet steken dit jaar. Meer tijd maken om naar Spaanse films te kijken en al de grammatica nog eens grondig herhalen. Alleen, wanneer doet een mens dat? Ik ben nu al begonnen met een Spaanstalige Youtuber te volgen, kwestie van toch meer dan één keer per week met de Spaanse taal geconfronteerd te worden. Vooral het spreken gaat nog niet zo vlot als ik het zou willen. Ik moet nog te vaak naar woorden zoeken en de verschillende tijden van het werkwoord zitten er nog niet goed genoeg in. Vooral de subjuntivo blijft lastig. En Spanjaarden zijn een grote fan van hun subjuntivo, die in tegenstelling tot Fransen die deze tijd steeds minder en minder gebruiken.

Na de Spaanse les at ik snel een boterhammetje om samen met mijn vriend Sinterklaascadeautjes te gaan kopen voor onze drie petekindjes. Ze zijn dit jaar naar goed gewoonte weer allemaal superbraaf geweest, dus de Sint kan trots op hen zijn. Voor het petekindje van mijn vriend kochten we een knalgeel fototoestel (een Nikon dan nog wel, shame on me) dat ook onder water foto’s kan maken. Ben erg benieuwd om de eerste foto’s te kunnen aanschouwen!

‘s Avonds werden we samen met Peter en Lynn in Zottegem verwacht bij Joke en Vincent. Vincent volgt al een tijdje een opleiding tot hulpkok en dat is eraan te merken. Heerlijke hapjes om mee te starten en daarna huisgemaakt stoofvlees met appelmoes en zelfgemaakte frietjes. Daar kan een mens alleen maar gelukkig van worden! Na het dessert werden de strijkparels en een jaren negentig versie van Trivial Pursuit boven gehaald. Dat blijkt een geweldige combinatie te zijn, want niet alleen maakten we enkele leuke strijkparelsfiguren, we sorteerden gezamenlijk ook alle strijkparels op kleur. En oja, mijn vriend en ikzelf kwamen als overwinnaars uit de Trivial Pursuit strijd. ;-)

IMG_5987

IMG_5986

IMG_5984

We hadden ons voorgenomen het niet al te laat te maken, maar je weet hoe dat gaat, als het plezant is, dan vliegt de tijd. Dus lagen we pas rond een uur of half drie in bed. Veel te laat als je de dag nadien (op een zondag, blasfemie!) alweer om negen uur eruit moet. Mensen die ontbijtfeestjes geven voor verjaardagen, ze zouden dat moeten verbieden!

Enfin ja, het ontbijtfeestje was eigenlijk best wel plezant. Ik ben een fan van uitgebreid ontbijten en het is altijd leuk om met de nichtjes en neefjes te spelen. De jarige (twee jaar al, nu officieel geen baby meer) had het concept van kaarsjes uitblazen nog niet helemaal door, maar er waren genoeg bereidwilligen om haar daarbij te helpen.

Al waren we toch blij dat we ‘s avonds rustig achter onze pc konden kruipen. Veel energie, dat jonge grut.

Ik heb altijd gezegd…

2014 november 29
tags:
by yab

Dat ik, na de teleurstelling van de verschrikkelijk slechte prequels, nooit in mijn leven meer naar een Star Wars sequel zou gaan kijken. De originele films kunnen toch niet meer geëvenaard worden. Maar mijn vaste overtuiging wankelt. Want de Star Trek reboot van J.J. Abrams heeft me echt wel weggeblazen, dus razend benieuwd wat de man met Star Wars zal doen. Deze teaser heeft mijn nieuwsgierigheid alvast geprikkeld… Principes zijn toch niet meer van deze tijd, nietwaar?

Een goed gevulde week

2014 november 29
tags:
by yab

Maandag 24 november
Salsa! Het begint nu echt wel redelijk goed te gaan. Maar goed ook, want ik moet binnenkort een mini-spreekbeurt over salsa geven in de Spaanse les en ik wil daarbij aansluitend een kleine demonstratie geven. Nu alleen nog mijn vriend overtuigen om mijn demonstratiepartner te zijn. ;-)

Dinsdag 25 november
Met vijf collega’s in één auto richting Opwijk om een collega te bezoeken die wegens een operatie een tijdje met ziekteverlof is. Verschrikkelijk veel file in Brussel. Onbegrijpelijk dat er mensen zijn die elke dag bumper aan bumper willen staan aanschuiven. Dan toch liever op een trein met vertraging zitten! Het bezoek was superleuk. Onze collega herstelde goed en de wonden van de operatie waren mooi aan het genezen. We kregen een rondleiding in haar splinternieuwe huis en werden volgestopt met champagne, witte wijn en heerlijke hapjes door de man van de collega bereid. Jaja, daar kan mijn vriend nog wat van leren. ;-) Ik was een beetje tipsy op de treinrit naar Leuven die verder vlekkeloos verliep. (De collega die zo vriendelijk was ons een lift naar Opwijk te geven, had ons naar het dichtstbijzijnde station gebracht, omdat iedereen natuurlijk een andere richting uit moest om thuis te geraken.

IMG_5956 IMG_5957

IMG_5958 IMG_5959 

IMG_5960

Woensdag 26 november
‘s Middags met de collega’s gaan lunchen in Au bon bol, het restaurant met de heerlijke, huisgemaakte noedels en de meest onvriendelijk serveerster op de planeet. Je gaat er voor het lekkere eten, niet voor de gezellige sfeer. ;-)

‘s Avonds bezoek van een oud-studiegenootje. Reden om de whikyflessen nog eens boven te halen, want hij is een liefhebber. Al mocht hij na zijn ongeval eigenlijk geen alcohol drinken.

IMG_5961 IMG_5963

Donderdag 27 november
Naar het openingsfeest van een nieuw hotel in Leuven, inclusief rode loper. Naar ‘t schijnt zijn er die avond veel BV’s komen opdagen en trad er zelfs een heel bekende boyband op (waarvan ik nog nooit gehoord had). Dit alles is echter volledig aan mij voorbij gegaan, want ik moest mij concentreren op het verrukkelijke eten en de cocktailshowtjes van de geïmporteerde Britse barmannen aan de smeltende ijsbar. Een mens moet zijn prioriteiten stellen in het leven. Er is trouwens niks mis met eerst een ijsje van Häagen Dazs eten en vervolgens nog een stukje ongelooflijk mals rundsvlees een perfecte rosé tonijn verorberen. Wie heeft er ooit beslist dat het dessert de maaltijd afsluit?

IMG_5967 IMG_5966

Vrijdag 28 november
Deze niet onaardige week werd in stijl afgesloten op de openingsavond van het Kortfilmfestival. Mijn vriend zag het niet zitten om mij te vergezellen (stiekem denk ik dat hij niet zo’n kortfilmfan is), gelukkig kon ik beroep doen op de vriendin die mij eerder op de Vermist-screening vergezeld had. Facebook, het ideale instrument om een date te vinden! Het werd een fijne avond met een zeer gevarieerd aanbod aan kortfilms en een leuke afsluitende babbel op de receptie. <3

IMG_5969

Zo geraakt een mens wel in de kerststemming

2014 november 27
by yab

Simply wonderful! Thanks PTX!

Knockout game

2014 november 26
by yab

Toen ik het sms’je kreeg dat mijn kameraad in Providence het slachtoffer geworden was van een knockout game, moest ik eerst opzoeken wat het betekende. Ik had geen flauw idee wat ik me bij de term moest voorstellen, maar toen ik de beschrijving las op wikipedia ging het haar op mijn armen recht overeind staan. Mijn kameraad en oud-studiegenootje was in het midden van de dag vlak voor een drukke mall met politieagenten op nog geen honderd meter afstand, buiten Westen geklopt door een groep van een twintigtal minderjarigen. Kinderen die het plezant vonden om een willekeurige vreemdeling bewusteloos te kloppen. Just for the fun of it.

Mijn vriend is deze avond langs geweest om het hele verhaal in geuren en kleuren te vertellen. Anderhalf uur heeft de politie hem laten wachten, vlak voor de mall waar hij buiten westen was geraakt, zonder dat iemand op het idee kwam om hem naar een ziekenhuis te brengen. Eerst dacht hij dat de schade nog meeviel, maar zoals dat vaak gaat wanneer mensen in shock zijn, werd de omvang van de schade pas later merkbaar. Pas de dag na de aanval is hij naar de ER geweest om zich te laten onderzoeken. Vervolgens heeft hij twee weken bijna niets meer kunnen doen door de stekende hoofdpijn. Na een zoveelste bezoek aan de ER wilden ze hem daar niet doorverwijzen naar een specialist, omdat hij in de US geen primary care fysician had. Hallucinant.

En zo werd wat een productief werkbezoek moest zijn aan de Brown University een nachtmerrie. Gelukkig kon hij beroep doen op behulpzame collega’s ginder, maar toch, zoiets traumatiserend doormaken ver van je familie en vrienden, ik mag er niet aan denken. Gelukkig is hij nu terug in België, maar hij sukkelt nog steeds met de gevolgen van de aanval. Hij kan zich niet concentreren, heeft geheugenproblemen, last van hoofdpijn en wellicht ook post-traumatische stress. En dat voor iemand die zijn geld moet verdienen met zijn hersenen. :-(

De daders hebben ze niet te pakken gekregen. Er zijn, in tegenstelling tot wat je zou denken, geen camerabeelden van het voorval. En zelfs al zouden ze de schuldigen te pakken krijgen, een minderjarige kan je niet lang opgesloten houden…

En dan denk ik terug aan mijn eigen tienerjaren waarin ik tijdens de middagpauze op school brieven voor Amnesty International zat te schrijven en kalligrafie leerde. Gelukkig zijn dit soort voorvallen de uitzondering, maar toch, wat bezielt een groep tieners om zoiets te doen?