Afscheid van Valletta – 30 december 2022

Een redelijk goede nacht gehad na de maag- en darmproblemen van gisterenavond. Wat het ook was wat de voedselvergiftiging veroorzaakt heeft, het lijkt erop dat het mijn lichaam verlaten heeft. Ik waag me aan de ontbijttafel zelfs aan een porridge! Op het eerste gezicht zonder al te veel negatieve gevolgen.

IMG_9304

We besluiten niet te zot te doen tijdens onze laatste halve dag in Valletta. We laten onze bagage achter bij de receptie en wandelen naar buiten om te genieten van de  warmte en de laatste zon op ons gezicht. Ik ben al blij dat de voedselvergiftiging na één slechte avond gepasseerd lijkt te zijn, maar blijf voorzichtig. Kwestie dat ik helemaal hersteld ben om morgen Oudjaar te vieren.

We beginnen onze wandeling op hetzelfde punt als de eerste dag van ons bezoek aan Malta: de Lower Barrakka Gardens. Van daaruit wandelen we vlak langs de waterkant rond het schiereiland van Valletta. We eindigen onze wandeling op het zonnige terras van Cockney’s met uitzicht op de aanlegsteiger van de ferry naar Sliema.

IMG_9308

IMG_7689

IMG_7703

IMG_7704

IMG_7705

IMG_7706

IMG_7710

IMG_7711

IMG_7712

IMG_9317

Ik beperk mij tot een pompoensoepje om mijn maag niet te overbelasten. Mijn vriend bestelt het konijn (een Maltese specialiteit) speciaal voor mij zodat ik toch wat kan proeven van dit lokale gerecht. Het smaakt mij, dus dat is alvast een goed teken.

IMG_9324

IMG_9325

IMG_9330

IMG_9332

Na de lunch keren we terug naar ons hotel om onze bagage op te halen. Een taxi brengt ons naar de kleine, maar bijzonder drukke luchthaven en daarmee zit onze trip naar Malta er alweer op.

Vanuit het raampje van het vliegtuig werp ik nog een laatste blik op dit mooie eiland. Ik hoop hier zeker nog eens terug te keren!

IMG_9335

IMG_9339

Casa Rocca Piccola, Fort Saint Elmo en de Lascaris War Rooms – 29 december 2022

Genoten van de heerlijke zoete French toast deze ochtend. Niet meteen een gerecht dat ik spontaan zou kiezen van een ontbijtkaart, omdat ik meestal voor hartige opties ga, maar het smaakt me echt geweldig goed. Leuk om in ons hotel elke dag een ander gerecht van de kaart te kunnen kiezen.

IMG_9158

Vandaag bezoeken we Fort Saint Elmo, waarin het National War Museum van Malta gevestigd is. We kiezen een route die ons langs ons nog onbekende straten van Valletta brengt, kwestie van zoveel mogelijk van deze charmante stad gezien te hebben. Een gelukkig toeval brengt ons langs Casa Rocca Piccola dat net open gaat wanneer wij er klokslag 10u passeren. Ik voel me meteen aangetrokken tot deze historische woning en ook de online reviews zijn lovend. Change of plans dus, we stappen binnen, kopen een ticketje en kunnen meteen aansluiten bij de rondleiding van 10u.

Het stadspaleis Casa Rocca Piccola is al eeuwenlang in privébezit van de familie De Piro. De kamers op de verdiepingen die we kunnen bezoeken (de familie zelf woont in de nieuw gebouwde dakverdieping) zitten tsjokvol kunstwerken, zilverwerk, historische souvenirs, boeken, portretten,… Aan elk voorwerp in het huis is wel een verhaal verbonden. Ik ben onder de indruk! Ook van de knappe gast die ons rondleidt, trouwens. 😉 De hoeveelheid feiten die hij kan vertellen over de familie en hun rijke geschiedenis is indrukwekkend. Wat dit huis extra speciaal maakt, is de mooie binnentuin, een unicum in het dichtbebouwde Valletta, weggelegd voor de allerrijksten. In de tuin ontmoeten we Kiko, de papegaai, die zo vriendelijk is om samen met mij op de foto te gaan.

IMG_9162

IMG_9163

IMG_9164

IMG_9168

IMG_9170

IMG_9171

IMG_9176

IMG_9180

Continue reading

Grand harbour rondvaart, de Megalithische tempels van Tarxien en Birgu – 28 december 2022

Opgestaan om 7.40u, aan de ontbijttafel om 8u en mooi op tijd voor de ferry van 9u naar Sliema. Perfecte timing noemt zoiets.

IMG_9082

Na een superkort ferrytochtje wandelen we in Sliema voorbij de standjes van de populaire en hypercommerciële Captain Morgan cruises en kopen een ticketje bij concurrent Luzzu, wiens boten een pak minder fancy zijn en die veel minder verkooppunten (met minder opdringerige verkopers) hebben dan Captain Morgan. We hebben zeeën van tijd op overschot voordat de boot vertrekt om 10.30u. Dus maken we van de gelegenheid gebruik om een wandeling langs de waterkant te maken.

IMG_7368

IMG_7373

IMG_7374

IMG_7375

IMG_7377

Onze boot vertrekt een paar minuten na 10.30u. De boot van Captain Morgan vertrekt ook om 10.30u en mag eerst uitvaren, waardoor we de ganse tocht achter de boot blijven aanvaren. We starten de rondvaart in Marsamxett Harbour, varen rond de landtong van Valletta naar de Grand Harbour, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben op Valletta. We genieten van de interessante tocht doorheen de industriële haven met zijn scheepswerven voor gigantische industriële boten en superjachten en leren bij over de geschiedenis van de three cities (Vittoriosa, Senglea and Cospicua), de bakermat van het huidige Malta. Mijn vriend en ik absorberen de warme zonnestralen op het bovendek van onze boot en vinden het absoluut niet erg dat de boot van Luzzu wat minder hip is dan die van Captain Morgan. Het is helemaal niet druk op onze boot, we hebben zeeën van plek en zo steunen we de underdog!

IMG_7382

IMG_7385

IMG_7388

IMG_7395

IMG_7396

IMG_7398

Continue reading

Uitstap naar Mdina en de catacomben van Rabat – 27 december 2022

Vandaag om 8u opgestaan omdat we een uitstap naar Mdina en Rabat op het programma hebben staan. Ik start de dag met een heerlijke porridge. Kwestie van voldoende brandstof te hebben voor een drukke dag. De taxi die we de dag voordien via een app geboekt hebben, staat stipt om 9.30u voor ons hotel. Perfect getimed!

IMG_8965

Op minder dan een half uur zijn we van het centrum van Valletta bij Mdina. Daar aangekomen moeten we onze chauffeur vriendelijk verzoeken om ons aan de toegangspoort van Mdina af te zetten en niet op een oprit van een huis in the middle of nowhere. Geen idee welke gps applicatie de man gebruikt, want googlemaps leidt ons mooi naar de correcte ingang van deze middeleeuwse ommuurde stad. Mdina is echter veel ouder dan de middeleeuwen. Er zijn sporen van bewoning terug gevonden die dateren van rond 4000 voor Christus en ook de Feniciërs en de Romeinen lieten hier hun sporen achter. Deze voormalige hoofdstad van Malta ligt in het centrum van het eiland op een hoogte van ongeveer 225 meter en telt zo’n 400 inwoners. De stad is echt een pareltje, een bezoek meer dan waard.

IMG_8966

Uiteraard start ik mijn kennismaking met Mdina in de openbare toiletten vlak voor de ingang, die zeer proper en goed uitgerust zijn. Iets wat mijn kleine blaas en ik uiteraard weten te waarden. We lopen de ommuurde stad binnen langs de prachtig barokke toegangspoort gebouwd in 1724 naar een ontwerp van de Franse architect Charles François de Mondion. Want ja, ook de Fransen hebben een tijdje op Malta verbleven.

IMG_7235

IMG_7236

In de smalle straatjes van de stad waan je je meteen in een andere eeuw. Prachtig! Al zou het geheel nog een tikkeltje mooier zijn, mochten de straten volledig verkeersvrij zijn, met uitzondering voor laden en lossen, uiteraard. Al die lelijke auto’s verstoren het beeld van een charmant middeleeuws stadje toch wel stevig.

IMG_7238

IMG_7240

IMG_7241

IMG_7244

IMG_7253

IMG_7256

IMG_7257

Continue reading

Saint John’s Co-Cathedral en diner bij Guzé – 26 december 2022

Vandaag kies ik voor het English breakfast. Een ideale manier om de dag te beginnen. Het valt me op dat de Engelse invloeden nog steeds overvloedig aanwezig zijn op Malta. Malta was een Britse kolonie tot haar onafhankelijkheid op 21 september 1964. De Queen was zelfs staatshoofd van de Staat Malta tot 1974! En de nationale taal is dan wel het Maltees, een boeiende mengeling van Arabisch en Italiaans, met Engels als tweede taal is reizen in Malta een fluitje van een cent.

IMG_8825

Vandaag bezoeken we de 16de-eeuwse Saint John’s Co-Cathedral, een barok wonder waarvan letterlijk elke vierkante centimeter versierd is. Je weet gewoonweg niet waar eerst kijken. De audioguide voert ons doorheen de verschillende kapellen en leidt ons oog naar de meest interessante kunstwerken en graftombes. De kathedraal is één gigantisch grafmonument opgedragen aan generaties ridders van de Orde van Malta. De vloeren zijn versierd met prachtige kleurrijke grafstenen en de barokke grafmonumenten strijden om onze aandacht.

IMG_7165

IMG_8829

IMG_8835

IMG_8840

IMG_8844

IMG_8848

IMG_8853

IMG_8864

Continue reading

Kerstdag in Valletta – 25 december 2022

Goed geslapen en genoten van het ontbijt met eggs benedict. Ons hotel biedt een mix van een buffet en à la carte aan, waarin ik me helemaal kan vinden. Ik waag me aan een zomerse outfit met flipflops, als dit alsnog te koud blijkt, kunnen we altijd nog terugkeren naar het hotel, want vandaag staat een verkenning van de omgeving op het programma.

IMG_8735

IMG_8737

IMG_8738

IMG_8741

De zon schijnt alvast uitbundig en het is zelfs warmer dan verwacht! Zalig! Mijn vriend en ik wandelen onze neus achterna en belanden zo in de Lower Barrakka Gardens die ons een prachtig uitzicht bieden op Valletta en de Grand Harbour. Het oude stadsgedeelte van Valletta bevindt zich op een met omwallingen verstrekte landtong omringd door helderblauw water en het geheel vormt een bijzonder pittoresk plaatje. Malta en Valletta hebben een zeer bewogen geschiedenis en de hospitaalridders hebben duidelijk veel zichtbare sporen achter gelaten.

IMG_6983

IMG_6984

IMG_6986

IMG_6990

IMG_6991

We wandelen vanaf de Lower Barrakka Gardens verder naar het Siege Bell War Memorial, een monument dat in 1992 door Queen Elizabeth II ingehuldigd werd om de 7000 mensen te herdenken die hun leven verloren tijdens de Slag om Malta in de Tweede Wereldoorlog. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo bekend ben met de rol die Malta speelde in de Tweede Wereldoorlog. Reden te meer om ons daarin de komende dagen verder te verdiepen. Nu genieten we vooral van de prachtige omgeving in combinatie met het zicht op zee en de blauwe lucht. Een mens wordt er spontaan gelukkig van.

IMG_7012

IMG_7013

IMG_7016

IMG_7020

De rest van de voormiddag dwalen we op goed geluk door de prachtige straten van Valletta. Het oude stadsgedeelte is vrij klein en het is er aangenaam wandelen. We bewonderen de stijlvolle gebouwen in zandsteen en lopen wat kerken binnen als er geen eredienst aan de gang is.

IMG_7023

IMG_7024

IMG_7028

IMG_7029

Continue reading

Van Leuven naar Valletta – 24 december 2022

Om te ontsnappen aan het treurige weer in België boekten mijn vriend en ik een tijdje geleden een korte vakantie in Malta. In de hoop daar van een aangename winterzon te kunnen genieten en wat te kunnen bekomen van de extreem stressvolle maand december.

Omdat ik geen tussenmaat valies heb, trekken mijn vriend en ik ‘s ochtends nog snel de stad in om een nieuwe te kopen, zodat ik al mijn spullen in een splinternieuwe valies kan pakken. We zijn ondertussen al professionele pakkers, dus onze valies is snel klaar en zo is er nog wat tijd om ons appartement wat op te ruimen. In de namiddag brengt de NMBS ons zonder problemen naar de luchthaven van Zaventem. Toch een ongelooflijke luxe om zo dicht bij een treinstation te wonen. We zijn zelfs iets te vroeg waardoor we een kwartiertje moeten wachten voordat we onze bagage kunnen inchecken.

Aangezien onze vlucht pas om 19.55u vertrekt, hebben we een Diamond Lounge pass gekocht om daar ons kerstavond diner te kunnen houden. Als je alles in rekening brengt, is zo’n lounge passgoedkoper dan elders in de luchthaven eten. Zeker als je graag een glaasje wijn drinkt. In zo’n lounge zijn er voldoende stopcontacten, de toiletten zijn proper en je zit er op je gemak. Alleen maar voordelen dus.

De Diamond Lounge is naar mijn mening wel minder goed dan de lounge van Brussels Airlines zelf, zeker wat betreft de diversiteit van het etensaanbod. Maar het is er rustig zitten, ze hebben heel lekkere broccolisoep (waarvan ik twee grote kommen eet), de tajine van kip smaakt en de rosé wijn vormt een perfecte start van de vakantie (de schuimwijn was daarentegen veel te zoet).

IMG_8715

IMG_8716

We zijn duidelijk niet de enige met reisplannen op deze kerstavond. Het is zelfs behoorlijk druk op de luchthaven, met opvallend veel Aziaten die net als wij deze dag hebben uitgekozen om te vliegen. Wellicht omdat dit goedkoper uitkomt.

Ons vliegtuig vertrekt mooi op tijd en de vlucht verloopt vlotjes. Aangekomen in de kleine luchthaven van Valletta pikken we onze bagage op en hopen we dat het hotel een taxi voor ons geregeld heeft. De boodschappen die ik via de chat van booking.com ontvangen heb, zijn op dat vlak nogal dubbelzinnig, ondanks mijn uitdrukkelijke vraag om een taxi te regelen.

IMG_8725

Enfin ja, uiteraard staat er geen taxichauffeur op ons te wachten en moeten we zelf een luchthavenshuttle regelen. Op zich wel goedkoper dan de taxi van het hotel, maar we zijn allebei moe en hebben geen zin in lang wachten.

Uiteindelijk valt de wachttijd nog mee en komen we rond half twaalf aan in het hotel, een mooi en stijlvol stadspaleis in het historische hart van Valletta.

IMG_8728

IMG_8729

IMG_8733

Om de volgende dag fris te zijn, kruipen we, na ons opgefrist te hebben, meteen onder het donsdeken. Kwestie van goed uitgeslapen te zijn om Valletta morgen te verkennen. De eerste blik op de nachtelijke straten doet alvast het beste verhopen.

Wandelen in het Arboretum en langs het meer van Genève

Na de uitspattingen van de dag voordien, was ik blij dat onze vrienden gezegd hadden dat ik lekker kon uitslapen. En als er dan na een goede nachtrust spek met eieren op je staan te wachten, wel dan kan de dag al niet meer stuk.

IMG_8108

Om het ontbijt en de kaas van de dag voordien wat te laten verteren, reden we met onze vrienden naar het Arboretum du Vallon de l’Aubonne voor een prachtige herfstwandeling. Die gezonde berglucht, daar valt toch iets voor te zeggen. De meisjes waren thuis gebleven om hun huiswerk te maken, wat ons de gelegenheid gaf om serieuze gesprekken te voeren zonder afleiding. Mijn ervaring is dat een wandeling een ideale context is voor diepgaande conversaties, met de mooie omgeving als extra pluspunt.

IMG_8116

IMG_8117

IMG_8119

IMG_8121

Na de wandeling kookte onze kameraad een lichte en gezonde lunch, die we verorberden met zicht op het meer, waarin de zon oogverblindend weerkaatste. Achter glas was het net zomer!

IMG_8123

IMG_8132

Na de lunch keerden we met de trein terug naar Genève, want onze vrienden hadden nog een todolijstje af te werken en we wilden hen niet tot last zijn. In Genève maakten we een mooie, lange wandeling langs het meer bij valavond. We sloten de wandeling af met een veel te duur glas witte wijn in de Glow Bar Lounge van het Hotel President Wilson, waar we de eetbare kerstversiering bewonderden, terwijl we wat opwarmden. Van zodra de zon onder is, zakken de temperaturen immers stevig.

IMG_8139

IMG_8142

IMG_8145

IMG_8147

Vervolgens spoorden we samen naar de luchthaven, waar we bij Al Volo pizzeria nog snel iets aten. Aangezien ik niet veel honger had, ging ik voor een soepje, maar mijn vriend kon de verleiding van een pizza niet weerstaan.

En dan was het moment aangebroken om afscheid te nemen. In tegenstelling tot de vorige keer had mijn vlucht maar een kwartier vertraging en kwam ik op een deftig uur aan in Leuven, na een kort, maar aangenaam weekend in Zwitserland.

Vriendschap in Genève en Aubonne

Zaterdagochtend zat ik op het vliegtuig naar Genève. Was alweer van juni dit jaar geleden dat ik nog eens in Zwitserland was. Tot mijn grote verrassing vertrok mijn vlucht stipt op tijd en scheen de zon toen ons vliegtuig de landing inzette boven het Meer van Genève. Fantastisch om het grijze rotweer in België te kunnen inruilen voor wat Zwitserse zonnestralen.

IMG_8010

IMG_8012

IMG_8013

Mijn vriend kwam me ophalen op de luchthaven en we namen samen de trein naar station Cornavin. Het was duidelijk dat Genève zich volop aan het voorbereiden was op het Fête de l’Escalade, maar hier en daar viel er ook al kerstversiering in de etalages te bespeuren.

IMG_8016

Mijn vriend en ik wandelden van het station naar de oevers van het meer van Genève, waar we afgesproken hadden met zijn Engelse collega. We kuierden op het gemak langs het meer terwijl we genoten van de zalige herfstzon. Ons geslenter bracht ons naar het oude historische hart van Genève, waar we op het terras van La Clémence genoten van een uitstekende lunch.

IMG_8018

IMG_8020

IMG_8027

IMG_8033

IMG_8035

IMG_8037

Toen we na de lunch voorbij de kathedraal van Genève wandelden zei de collega van mijn vriend dat hij dit iconische gebouw nog nooit bezocht had. Dat konden we zo niet laten! Een paar tellen later hadden we een toegangsticketje gekocht en begonnen we aan de beklimming van één van de twee torens. Zelfs al ben je geen grote van fan religieuze gebouwen, het uitzicht op zich is de moeite van de klim meer dan waard.

IMG_8041

IMG_8045

IMG_8046

IMG_8047

IMG_8048

IMG_8056

IMG_8060

IMG_8062

IMG_8063

Nadat we terug op de begane grond stonden, bezochten we de prachtige Chapelle des Macchabées, al was het duidelijk dat de collega van mijn vriend mijn enthousiasme voor dit prachtig stukje erfgoed niet helemaal deelde.

IMG_8066

IMG_8069

Tot slot van onze date dronken we nog een glaasje wijn/bier in de volledig uitgestorven loungebar L’Interdit. Echt bizar hoe rustig het in Genève was en hoeveel zaken gesloten waren deze zaterdag. Net alsof de ganse stad in winsterslaap was.

IMG_8071

Na dit drankje namen we afscheid van de collega en wandelden mijn vriend en ik terug naar Cornavin om vanaf daar de trein naar Aubonne te nemen. Onze kameraad kwam ons daar oppikken aan het station om samen te kunnen genieten van een gezellige avond met kaas en een goed glas wijn in hun mooie villa met uitzicht op het meer. De twee dochters van onze vrienden waren weer stevig gegroeid en de oudste is nu definitief groter dan mij. En ik vrees dat het ook niet lang meer zal duren voordat de jongste dochter, ons petekindje, mij voorbij steekt. De zoon des huizes was uit logeren, dus hadden we een aparte kamer voor ons ter beschikking. Lekker makkelijk.

IMG_8083

IMG_8085

IMG_8086

IMG_8088

Dessertwijn met habanero pepers = onwezenlijk lekker!

IMG_8106

We genoten van het samen eten, drinken en verhalen uitwisselen. Onze kameraad heeft opnieuw promotie gemaakt en is nu lid van het management van Nestlé. Een hoop extra verantwoordelijkheden en stress, dus. Maar ik twijfel er niet aan dat hij dit uitstekend zal doen. Na iets te veel wijn kropen we moe, maar tevreden in bed.

De Balokken in Komen-Waasten – 2 november 2022

Onze laatste voormiddag in gîte Le Domaine des Saules in Richebourg. We ontbijten voor de laatste keer samen en pakken op het gemak al onze spullen bijeen, want we mochten van de vriendelijke eigenaars tot ‘s middags in het huisje blijven. Vervolgens rijden we naar Wervik, het vertrekpunt van onze wandeling door de Balokken en Komen-Waasten, ondertussen de grens met Frankrijk weer overstekend. De regenwolken van gisteren zijn volledig opgelost en de zon is weer volop van de partij. De Balokken is een mooi natuurgebied gelegen tussen de nieuwe en de oude Leie. We genieten van de wandeling door de mooie natuur, de prachtige Leie en de zon op ons gezicht. Al genieten de kinderen volgens mij nog het meeste van de twee zaken chips die we meegenomen hebben.

IMG_7625

IMG_7626

IMG_7627

IMG_7629

IMG_7635

IMG_7637

IMG_7641

IMG_7645

Na de natuur is het tijd voor een streepje cultuur: we lopen even binnen in de prachtige katholieke kerk in neobyzantijnse stijl van Saint-Chrysole in Komen. Magnifiek! Al deelt duidelijk niet iedereen mijn enthousiasme voor kerken en glasramen. 😉

IMG_7649

IMG_7654

IMG_7656

IMG_7657

IMG_7664

Van al dat wandelen krijgt een mens honger, dus stoppen we onderweg voor een late lunch (het is ondertussen al 14u) in Italiaans restaurant La Storia. Iedereen kiest voor pizza of spaghetti, maar ik doe graag tegendraads en ga voor de kroketjes met Italiaanse ham en burrata. Lekker!

IMG_7665

IMG_7673

IMG_7675

IMG_7676

IMG_7685

IMG_7687

IMG_7688

We maken onze wandeling verder af en nemen rond 17u afscheid van onze vrienden. Zij rijden nog even langs familie en mijn vriend en ik vertrekken richting Geel om de jongedames bij hun ouders af te leveren. De papa is spijtig genoeg aan het werk, maar de mama heeft aperitiefhapjes voorzien voor ons. Supervriendelijk, maar we hebben zoveel geaperitiefd dit weekend dat mijn vriend en ik even ons verzadigingspunt bereikt hebben. De jongedames delen enthousiast de verhalen van ons weekend met hun mama. En dan is het tijd om afscheid te nemen, want mijn vriend en ik moeten nog een uur terug rijden naar Leuven.

Moe maar tevreden na een fijn weekend kruipen we in bed. Volgend jaar opnieuw, maar dan zonder pretparkbezoek, wat mij betreft.