Musée du quai Branly – 28 april 2022

We startten onze tweede en laatste dag in Parijs met een lekker ontbijt in de kleine ontbijtzaal van hotel Mercure. Er ware scrambled eggs en zalm en dan hoor je mij niet klagen.

IMG_8711

We zetten de vergadering van de dag voordien verder. Het tweede deel van de vergadering moest de voorzitter stevig ingrijpen omdat één van de deelnemers per sé een aanpassing in een document wilde doen, waarin de andere aanwezigen zich niet konden vinden. Na heel wat gehakketak, werd het punt vertikaal geklasseerd. Doordat er verschillende agendapunten stevig waren uitgelopen, kon ik helaas de tussenkomst die ik had voorbereid niet meer brengen. Spijtig, want ditmaal was ik wel tevreden over de tekst, die ik voor een groot deel zelf had herschreven op basis van de nogal ongestructureerde input van mijn collega, wiens taak het was deze vergadering voor te bereiden.

De lunch ‘s middags bestond, een beetje bizar, uit het overschot van de aperitiefhapjes van gisteren. Heel lekker, dat wel, maar je moest stevig veel hapjes eten om daarmee voldoende te hebben voor het middagmaal.

IMG_8712

IMG_8713

Na de middag ging het met een beperkte delegatie richting het Musée du quai Branly. Mijn collega en ik waren snel onze valiezen gaan halen in het hotel, om rechtstreeks na het museumbezoek de metro naar Paris Nord te kunnen nemen. Kwestie van wat tijd uit te sparen.

Een dik half uur wandelen langs de oevers van de Seine later, kwamen we aan bij het museum. Omdat ik niet verwacht had dat we zo lang zouden wandelen (mét een laptoprugzak en een rolkoffertje) had ik niet het juiste schoeisel aangetrokken en stonden mijn voeten tegen dat we het museum bereikten vol met blaren. Vervelend en pijnlijk, maar niets aan te doen. Ik ging er mijn museumbezoek niet door laten verknallen.

IMG_8714

Musée du quai Branly is een etnografisch museum dat officieel geopend werd door Jacques Chirac. Het museum brengt een aantal bestaande collecties samen. De vaste collectie bevat heel wat voorwerpen die verzameld werden tijdens de koloniale tijd, dus je kan terecht de vraag stellen of sommige van die objecten niet dienen teruggegeven te worden aan het land van herkomst.

IMG_8718

IMG_8720

IMG_8722

IMG_8723 Continue reading

Business trip to Paris – 27 april 2022

Jullie weten dat ik normaalgezien altijd wel te vinden ben voor een tripje naar het buitenland, zeker als dit op kosten van het werk is. Maar ik moet eerlijk zijn: dit tripje kwam mij echt niet zo goed uit. De werkdruk ligt momenteel erg hoog en het vooruitzicht om twee volle dagen mailachterstand weg te moeten werken, was niet zo aanlokkelijk. Bovendien ben ik niet zo’n fan van die formele Europese vergaderingen, waarbij je op voorhand afgestemde standpunten moet voorlezen en vooral moet zorgen dat je als deelnemer voldoende uit de verf komt. Kwam daar nog eens bij dat de donderdagavond dat ik op de Thalys zou zitten, wanneer de allereerste post-pandemie-afterwork met mijn collega’s in Brussel zou plaatsvinden. Iets waar ik erg naar het uitgekeken. Maar goed, ik was de Chinese vrijwilliger van dienst om mijn baas te vervangen op deze business trip.

Ik vertrok woensdagochtend samen met een collega vanuit Brussel-Zuid met de Thalys van 9.16u. De treinrit verliep vlotjes. Al was ik lichtelijk teleurgesteld dat het reisbureau geen eersteklasticket had geboekt, zoals gevraagd. Jammer, want een eersteklasticket was maar een kleine twintig euro duurder en het is toch pak comfortabeler reizen in eerste klas.

Aangekomen in Paris Nord, zocht ik op welke metro we moesten nemen om bij ons hotel te geraken, want mijn warhoofdige collega wist 1. niet in welk hotel we logeerden 2. had geen dataconnectie op haar smartphone om de metrolijnen op te zoeken. Met mijn collega achter mij aan op sleeptouw bereikten we zonder problemen ons hotel Mercure, niet ver van de Eiffeltoren. We dropten onze valiezen op de kleine kamer en gingen snel een bibimbap eten in een goedkoop zaakje vlakbij ons hotel.

IMG_8644

IMG_8651

IMG_8658

Daarna begaven we ons naar de vergaderlocatie die op vijf minuten van ons hotel lag, ideaal! Het verloop van de (lange) vergadering zal ik jullie besparen. Inhoudelijk kon niet alles me even hard boeien. Bovendien was ik ontevreden over mijn tussenkomst over de Oekraïnecrisis, maar mijn collega en ik konden wel een aantal interessante contacten leggen.

IMG_8659

Na de vergadering begaven we ons in groep te voet richting de Seine, alwaar we bij Port de Javel-bas aan boord gingen van de boot waarop we ons avondmaal zouden nuttigen. Het was prachtig zonnig weer, een beetje frisjes, maar met mijn jas aan warm genoeg om op het dek in de zon te staan. Mijn collega en ik hadden een aantal boeiende gesprekken met de andere aanwezigen en genoten ondertussen van een glaasje schuimwijn, de lekkere appetizers en al het moois dat op de oevers aan ons voorbij gleed. Al ging er een steek door mijn hart toen ik de grote kranen bij de Notre Dame zag staan. We namen wat mooie foto’s bij valavond en net op het moment dat onze boot 180 draaide om de terugweg aan te vangen, werden we uitgenodigd voor het diner binnen in de boot.

IMG_8663

IMG_8665

IMG_8668

IMG_8671 Continue reading

Wandelen langs Aduard, Den Horn en Zuidhorn – 17 april 2022

Laatste ontbijt met bubbels in Van der Valk Hotel Groningen – Hoogkerk! De zondag diende zich zalig zonnig aan. Om optimaal van het mooie weer te kunnen genieten besloten we een wandeling in de buurt uit te zoeken.

IMG_8364

We reden met de cambio naar het startpunt van de wandeling en parkeerden de wagen op de lege parking van een fitnescentrum. Net op het moment dat we bij het startpunt van de wandeling aankwamen, ging de brug omhoog om een boot door te laten. Een spektakel dat telkens weer fascineert.

IMG_2770

Het eerste stuk van de wandeling leidde ons langs het Van Starkenborghkanaal. Om de haverklap kwamen er vrachtschepen voorbij, duidelijk een druk bevaren waterweg.

IMG_2771

IMG_2772

IMG_2775

IMG_2781

IMG_2785

IMG_2787

Na een tijdje lieten we het jaagpad achter ons en wandelden we verder richting Aduard. Rond een uur of één begon onze keel wat droog aan te voelen. En kijk, daar wandelden we voorbij een mooi etablissement met een prachtige binnentuin: de Herberg onder de Linden. We informeerden of we ons aan een tafeltje mochten zetten om iets te drinken. De dienster zei ons meteen dat het restaurant helemaal volgeboekt was voor de lunch, maar wij stelden haar gerust: een drankje zou volstaan. Ietwat aarzelend stemde ze toe.

Wat later begrepen we waarom: we waren met onze wandelschoenen beland op het terras van een zeer elegante zaak mét Michelinster. Ik kan me voorstellen dat er niet zoveel mensen hier gewoon iets komen drinken. Maar hey, wij zijn graag speciaal en amai, die witte wijntjes smaakten zo goed dat we ons ertoe lieten verleiden een tweede glaasje roze bubbels te bestellen, terwijl we lichtelijk jaloers keken naar de fancy hapjes van de gasten die rondom ons zaten. De rekening was stevig, maar mijn vriend en ik waren het erover eens dat dit een zeer geslaagde rustpauze was.

IMG_2789

IMG_2790

IMG_2793

We wandelden verder door een landbouwlandschap bestaande uit uitgestrekte velden en hier een daar een pittoresk dorpje. We zagen broedende zwanen, reigers en talloze andere watervogels. En net toen de nood het hoogst was, bracht het kerkje van Den Horn, dat open was, redding. We konden zomaar het kerkje binnen lopen en daar gebruik maken van het sanitair. Een godsgeschenk, want veel struikgewas om uit het zicht een plasje te doen was er niet op deze wandeling.

IMG_2795 Continue reading

Groningen en het beste Japans restaurant van Noord-Nederland – 16 april 2022

Een hotelontbijt in het weekend starten mijn vriend en ik graag met een glaasje bubbels. Op dat vlak stelde Van der Valk ons niet teleur! Gelukkig werd het roerei vandaag wel aangevuld zoals het hoort. De zon was duidelijk ook in weekendstemming want de grauwe winterdag van gisteren had plaats gemaakt voor een stralende lentedag.

IMG_8315

IMG_8316

We kochten een ticketje voor de bus aan het onthaal van het hotel en lieten de buschauffeur ons naar hartje Groningen voeren. We stapten af op de Grote Markt, vlakbij hét symbool van Groningen, de Martinitoren. Ideaal! We liepen meteen door naar de Martinitoren en informeerden bij de vriendelijke jongeman die op wacht stond aan de ingang waar we tickets voor een bezoek konden bemachtigen. De jongeman zei dat je deze ofwel online ofwel bij het Forum vlakbij kon kopen. Meestal ben ik een fan van online tickets kopen, maar aangezien het Forum toch vlakbij was, besloten we de tickets daar te gaan halen.

IMG_2571

Wat een goeie beslissing! Het Forum bleek een heel bijzonder modern gebouw dat verschillend functies combineert. De hoofdfunctie is de bibliotheek, maar je kan er ook allerlei multimediatoepassingen uitproberen en 3D-printen. Er is een filmzaal, een toeristenonthaal en -shop en nog veel meer. Doorheen het gebouw, waarvan de verdiepingen open zijn opgebouwd en met roltrappen verbonden, zijn er verschillende cafés en zelfs een restaurant. Hét letterlijke hoogtepunt is het gratis te bezoeken dankterras met een prachtig uitzicht op de Martinitoren en Groningen.

IMG_2575

IMG_2578

IMG_2579

IMG_2581

IMG_2589

IMG_2592

IMG_2593

IMG_2594 Continue reading

Fietsen in de omgeving van Groningen – 15 april 2022

Een klein beetje ontgoocheld omdat er vandaag bij het ontbijt al om 9.15u geen roerei meer te verkrijgen was. Serieus, het ontbijt was tot 10u geopend! Gelukkig kon ik een omelet bestellen, die de medewerkster van dienst duidelijk dik tegen haar goesting klaar maakte. Gelukkig smaakte de omelet wel lekker!

IMG_8269

Aan de receptie van ons hotel huurden we een elektrische fiets om de ruimere omgeving van Groningen te verkennen. Ik had een mooie tocht van 53,2 kilometer gevonden die met een elektrische fiets onder ons gat zeker goed te doen lijkt. Aangezien de dag zich bewolkt aandiende en de voorspellingen maximaal 11 graden gaven, besloten we toch maar handschoenen en een extra fleece mee te nemen. Niemand zit graag bibberend op een fiets, nietwaar?

Voor ons beiden was dit de eerste keer dat we een lange fietstocht deden met een elektrische fiets. Ik heb tot nu toe in heel mijn leven twee keer op een elektrische fiets gezeten en dat was telkens voor korte afstanden. En amai, wat een zaligheid. Er ging zowaar een nieuwe wereld voor mij open. Geen gehijg en gepuf meer wanneer we een heuveltje moesten oprijden en supersnel uit de startblokken bij vertrek aan een rood licht.

Onze eerste tussenstop op onze fietstocht was kijkboerderij ‘t Hoogeveld gelegen aan het nieuwe natuurgebied de Onlanden. Aangezien het een kijkboerderij was, konden we zomaar de stallen binnen lopen om te converseren met de koeien. Niet dat ze veel terug zeiden. 😉 We maakten een klein wandelingetje in de buurt en deden een mini-fotoshoot met onze elektrische fietsen.

IMG_2474

IMG_2476

IMG_2480

De fietstocht was alleszins een groot succes. De tocht bracht ons langs paadjes door het bos, mooie lanen, veel water (het is Nederland voor iets, he) en prachtige natuur. Onderweg spotten we talloze vogels. Helaas liet de zon het afweten, waardoor we ons genoodzaakt zagen onze fleeces aan te trekken onder onze jassen om op temperatuur te blijven. Wat een geluk dat we onze handschoenen hadden meegenomen!

IMG_2484

IMG_2487

IMG_2488

IMG_2490

IMG_2491

IMG_2512

Onze middagpauze brachten we door in brasserie De Kastanjehoeve in Glimmen, een zeer stijlvolle plek met zeer betaalbaar eten. Ik hield het bij een soepje met truffel en kwartelei, mijn vriend bestelde een twaalfuurtje. Twaalf euro voor drie verschillende boterhammen, prijs-kwaliteit dik in orde. En ja, natuurlijk was er een broodje kroket bij. De witte wijn die we er dronken was trouwens ook uitstekend. Het valt me op dat de culinaire kwaliteit van de Nederlandse keuken erop vooruit gegaan is!

IMG_8289 Continue reading

Wandelen op Schiermonnikoog – 14 april 2022

Goed geslapen, maar allebei opgestaan met het gevoel dat een beetje langer in bed liggen welkom was geweest. Gelukkig wachtte er in het grote restaurant van het hotel een fantastisch ontbijt op ons. Zoveel keuze! Al hield ik het vooral bij mijn favorieten: scrambled eggs, zalm en groentjes. Er waren heerlijk verse smoothies en de aardbeienkwark was zalig lekker met wat vers fruit. Een stevig bodem om de dag mee te beginnen.

IMG_8241

In tegenstelling tot onze trip naar Barcelona had ik ditmaal helemaal niks gepland. Ik had enkel voor zaterdagavond een restaurant in Groningen gereserveerd en verder zelfs niet eens opzoekingen gedaan wat er allemaal in onze omgeving te beleven viel. Al had ik wel gezien op de website van het hotel dat je bij de Waddenzee kon wadlopen. Helaas, bij nader onderzoek bleek dat het ideale wadloopseizoen van juni tot september valt. Afgaande op de foto’s in de toeristische gids die in het hotel lag, was het nu gewoonweg veel te koud om aan zo’n avontuur te beginnen. En we hadden duidelijk niet het juiste schoeisel hiervoor bij.

Geen erg, we dokterden snel een plan B uit en reden met de wagen naar Lauwersoog gelegen aan de Waddenzee. We parkeerden onze wagen per toeval in een parking vlakbij de ferry naar Schiermonnikoog. En alsof het zo moest zijn: bleek dat over een dik half uur de ferry van 12.30u vertrok naar dit eiland. Mijn vriend en ik twijfelden niet en boekten ons een ticket voor de tocht heen en terug. Altijd al een fan van eilanden geweest!

We keken nog even rond in de buurt van de aanlegplaats van de ferry en gingen dan aan boord. Ondanks de stralende zon was het behoorlijk fris, maar mijn vriend en ik besloten toch op het zonnedek plaats te nemen. Gelukkig had ik ‘s ochtends dikke kousen en een dikke trui aangedaan, zodat ik geen kou moest lijden. De tocht duurde drie kwartier en verliep rimpelloos. Zalig, die zon op ons gezicht!

IMG_2333

IMG_2335

IMG_2336

IMG_2340

IMG_2347

IMG_2351

IMG_2352

Toen we de ferry afstapten, stond een hele rij bussen op ons te wachten. Het openbaar vervoer is hier immers afgestemd op de uren van de ferry. Mijn vriend en ik namen de bus naar het centrum van Schiermonnikoog, omdat daar de wandeling vertrok die ik had opgezocht tijdens de ferrytocht.

IMG_2472 Continue reading

Pech onderweg naar Groningen – 13 april 2022

Geen grote reisplannen, deze paasvakantie, maar dat nam niet weg dat mijn vriend en ik uitkeken naar een vierdaagse bij onze Noorderburen. Toen we een tijdje geleden aan het brainstormen waren over mogelijke bestemmingen, suggereerde mijn vriend Groningen. In een heel ver verleden was ik daar al eens, maar buiten de lekkere teppanyaki kon ik mij van de stad zelf weinig tot niets meer herinneren. Hoog tijd voor een hernieuwde kennismaking dus.

Het was onze bedoeling om woensdagnamiddag stipt om 16u de laptops dicht te klappen en richting Groningen te rijden. Maar goed, hoe gaat dat? Er komt nog een dringende mail binnen en dan nog eentje en voordat je het weet, is het alweer een uur later.

Enfin, uiteindelijk vertrokken we om 17.30u in Leuven met onze Cambio, anderhalf uur later dan gepland, dus. Mijn vriend zat aan het stuur terwijl ik aan het bellen was met mijn broertje over veel te serieuze zaken. Op een gegeven moment vroeg mijn vriend opeens om het telefoongesprek af te breken. Ik keek een beetje verbaasd, maar als mijn vriend zoiets vraagt, is het duidelijk dat er iets scheelt.

En ja, ik had het tijdens het gesprek met mijn broer al gemerkt: maar de wagen maakte een heel vreemd geluid. Een soort ritmisch geklop dat mij deed denken aan het voorval met onze auto toen we naar Schotland op reis gingen. En toen bleek achteraf dat onze remmen niet goed werkten. Mijn vriend reed de parking van het Esso tankstation Rotselaar Zuid op en we besloten de wagen te inspecteren.

Mijn vriend en ik konden geen verbrand geurtje bespeuren, dat stelde ons ergens wel gerust. Maar aan de andere kant, het was nog een heel eind rijden naar Groningen en we wilden ook vanuit Groningen zelf uitstapjes met de wagen maken. We besloten het zekere voor het onzekere te nemen en Cambio te bellen. Aan de andere kant van de lijn sloeg de twijfel duidelijk toe toen mijn vriend het probleem uitlegde. Op het dashboard waren geen waarschuwingslichten aangegaan, maar toen we vroegen of we op de verantwoordelijkheid van Cambio het risico mochten nemen om verder te rijden, belden de mensen van Cambio toch maar de VAB op.

Beetje balen wel, want we hadden al zoveel vertraging en nu leek het er even op dat we zelfs misschien niet in Groningen zouden geraken. Gelukkig moesten we maar een klein half uur wachten op de VAB en konden we ondertussen iets eten bij het tankstation. Die poké bowl viel zelfs nog mee. De vriendelijke mechanieker bekeek de motor en gaf aan dat deze inderdaad een vreemd geluid maakte. Hij was er zelf niet gerust op en raadde ons af onze tocht verder te zetten. Hij besloot de Cambio te takelen en stelde voor om ons af te zetten op een plek naar keuze.

IMG_8228

Mijn vriend belde meteen naar Cambio om te informeren of hij de huidige rit kon laten omzetten in een andere. Bleek dat het Cambio-team ondertussen niet meer werkte en de telefoon automatisch werd doorgeschakeld naar de VAB. De VAB kon ons uiteraard niet verder helpen. Gelukkig lukte het mijn vriend de rit te annuleren via de app en mirakel: in Leuven was er nog net één cambio vrij voor de gewenste periode.

De vriendelijke meneer van de VAB reed ons in zijn takelwagen naar de Cambioparking aan de Tervuursevest alwaar we onze bagage uit de gesleepte wagen haalden en deze overlaadden in de (veel kleinere) nieuwe cambio. Niet dat we het erg vonden dat deze wagen kleiner was, de koffer paste er nét in en wij waren al lang blij dat we alsnog konden vertrekken.

Tweede keer goeie keer. Deze cambio werkte perfect en na een probleemloze rit (de files waren ondertussen al lang opgelost) kwamen we om 22.45u aan in het Van der Valk Hotel Groningen – Hoogkerk. Om de emoties van de dag door te spoelen dronken we een glaasje witte wijn (of twee) en kropen daarna direct ons bed in, met (hopelijk) een fijne vierdaagse in het vooruitzicht.

IMG_8229

IMG_8233

IMG_8238

Carvoeiro, Ferragudo en Monchique – 15 augustus 2021

Vandaag verzorgt een andere dame het ontbijt in Villa Rio Guesthouse Suites en amai, wat een wereld van verschil! Hoe vlot en efficiënt! Het contract met de voorbije dagen is groot. We krijgen zelfs een portie roereieren! Een waardige afsluiter van ons verblijf in Portimão.

IMG_1817

Vandaag rijden we van Portimão naar Monchique in het binnenland. Ik had oorspronkelijk gepland om in Monchique een stevige wandeling van een kilometer of twintig te maken, maar met voorspelde temperaturen van meer dan 40 graden, lijkt dit niet zo’n goed idee. Mijn vriend en ik hebben niet veel zin om een zonneslag op te lopen.

We passen onze plannen aan en besluiten naar Carvoeiro te rijden. Het lijkt ons verstandiger om in deze hete temperaturen de verfrissing van een zeebriesje op te zoeken. We pakken onze valiezen en laten deze achter in het Guesthouse.

Het is even zoeken naar een parkeerplekje, maar uiteindelijk vinden we een mooie plek, vlakbij de kliffen van Carvoeiro. Via trappen kan je afdalen naar een door de zee uitgehold ‘zwembad’. Het is er behoorlijk druk en we zijn niet voorzien op een zwempartij, dus klauteren we verder over de rotsen. De grillige rotsformaties zijn erg fotogeniek en op sommige plekken zijn er zelfs tunnels in de rotsen. Ik beklaag me wel dat ik mijn flipflops niet verwisseld heb voor wandelschoenen, want flipflopvriendelijk is deze klauterpartij niet bepaald.

IMG_1029

IMG_1032

IMG_1036

IMG_1047

IMG_1049

IMG_1053 Continue reading

Palau de la Música Catalana – 5 maart 2022

Onze laatste halve dag in Barcelona, snik. We stonden vroeg op om onze valiezen te pakken en wandelden vervolgens naar het Black Swan hostel, waar we onze valiezen konden achterlaten. Een beetje vervelend dat we de valiezen niet ergens in het appartement zelf konden stockeren, maar niet onoverkomelijk. We ontbeten in de buurt bij alweer een ander 365 Café, want om 10u moesten we al in het Palau de la Música Catalana zijn voor een rondleiding.

En ja, het Palau de la Música Catalana, ontworpen door Lluís Domènech i Montaner, was nog even indrukwekkend als in mijn herinnering. Het oorspronkelijke gebouw kon dankzij de aankoop en afbraak van een nabijgelegen kerk tussen 1982 en 1989 gerenoveerd en uitgebreid worden, waardoor het Palau de la Música Catalana net iets meer ademruimte kreeg. Want dat is het spijtige: het staat geprangd tussen de omliggende gebouwen, waardoor het heel moeilijk is de prachtige gevels in hun geheel te overschouwen. Mijn felicitaties alleszins aan de architecten Oscar Tusquets en Carles Díaz die de zeer smaakvolle uitbreiding ontwierpen.

IMG_7426

IMG_2297

IMG_2299

IMG_2313

IMG_7436

IMG_7437

IMG_7440

IMG_7471

IMG_7475

Tijdens de rondleiding hadden we het genoegen naar orgelspeler Benjamin Alard te kunnen luisteren die zich aan het voorbereiden was voor zijn concert. Geeft meteen een heel ander gevoel aan zo’n bezoek. De muziek bracht de fabuleuze concertzaal echt tot leven. Moet fantastisch zijn om op zo’n plek een concert bij te wonen.

IMG_7443

IMG_7451

IMG_2302

IMG_2305

IMG_2309

IMG_2312

Voor de lunch haastten we ons naar Mercat de la Boqueria, waar we nog net zes plaatsen konden bemachtigen aan de toog van Clemens (onze eerste keuze Quim zat helaas al helemaal vol). Mijn eerste bestelling bleek echter gefrituurde ipv gebakken inktvisjes te zijn, gelukkig kon ik de inktvisjes delen met mijn gezelschap en vervolgens bij mijn tweede poging wél gebakken inktvisjes bestellen. Ik ben nu eenmaal geen grote fan van gefrituurde zaken. Heel fijn om ons verblijf in Barcelona te kunnen afsluiten met lekker eten en een glaasje cava op een bijzondere plek. Continue reading

Montjuïc, Teleférico del Puerto, Barceloneta, Paradiso en El Mercat – 4 maart 2022

We startten onze laatste volledige dag met, hoe kon het ook anders, een heerlijk ontbijt bij El Arból, onze favoriete ontbijtzaak in Barcelona. Even twijfelde ik om iets anders te bestellen, maar hey, hoe kon ik de lokroep van heerlijke eggs benedict weerstaan? Het is niet dat dit gerecht vaak op de kaart staat in België!

Spijtig genoeg was de tafel waaraan ons gezelschap al twee keer had plaatsgenomen in gebruik en moesten we achteraan in een iets minder gezellige hoek plaatsnemen. Gelukkig was het eten nog altijd even lekker. Echt grote fan van dit soort ontbijt- en lunchzaken!

IMG_7350

IMG_7351

Na het ontbijt bestelden we een taxi om ons naar Montjuïc te brengen, wegens te veraf om te voet te doen. Voor zes personen is een taxi in Barcelona trouwens een erg voordelige optie. De taxichauffeur was duidelijk niet zo bekend met Montjuïc, want hij zette ons af op een parking vanwaar het nog een stuk stappen was naar Castell de Montjuïc.

Vanaf Montjuïc (letterlijk: heuvel van de Joden, vroeger lag hier een Joods kerkhof) genoten we van het uitzicht op de haven van Barcelona. Veel bedrijvigheid viel er niet te bespeuren in de haven, we zagen slechts één containerschip dat gelost werd. Misschien nog de naweeën van de pandemie?

IMG_2202

IMG_2204

IMG_2207

IMG_2208

Aan de kassa van Castell de Montjuïc kochten we een combiticket voor de versterkte vesting en de botanische tuin. Ik herinnerde mij van mijn allereerste bezoek aan Barcelona dat ik de cactussen in die botanische tuin zo geweldig had gevonden, dus leek me wel leuk om dat samen met onze vrienden te doen.

Het bezoek aan Castell de Montjuïc zelf is vooral de moeite om wille van de prachtige uitzichten en de boeiende geschiedenis van de plek. Mij sprak vooral de tentoonstelling aan over de bewogen geschiedenis, geïllustreerd aan de hand van schilderijen en afbeeldingen. Het fort had oorspronkelijk als belangrijkste doel de stad Barcelona te beschermen, maar werd ook gebruikt als gevangenis en executieplek. In 1842 beschoten de hier gelegerde soldaten, trouw aan het regime in Madrid, vanaf dit fort de stad om een opstand van de inwoners naar te slaan. De tentoonstelling gewijd aan het ondertussen verdwenen attractiepark op de heuvel liet mij daarentegen ijskoud. Deze is wellicht vooral interessant voor mensen die zich dat park nog kunnen herinneren en hier met zekere nostalgie aan terug denken.

IMG_2211

IMG_2216 Continue reading