Party at Le Scandale! – 19 november 2021

Vrijdagavond bracht Brussels Airlines mij zonder problemen van Brussel naar Genève.  Jawel! Al de tweede keer dit jaar dat ik naar Zwitserland vlieg! Een derde keer zal er niet meer van komen. Het jaar loopt immers alweer bijna ten einde en het aantal COVID-besmetting in mijn omgeving neemt aan een schrikbarend tempo toe. Het is duidelijk dat nieuwe verstrengingen zich aandienen.

IMG_5046

Terwijl ik op het vliegtuig zat had mijn vriend had een teamactiviteit met zijn collega’s. We hadden afgesproken dat ik hem zou vervoegen nadat ik geland was in Genève. Mijn vliegtuig landde mooi op tijd om 20.30u op de luchthaven en ik maakte gebruik van de free wifi op de luchthaven om te informeren naar de laatste stand van zaken. Roamingkosten in Zwitserland zijn jammer genoeg nog steeds ontstellend hoog. Mijn vriend was ondertussen onderweg van het restaurant waar ze kaasfondue gegeten hadden naar een bar vlakbij station Cornavin. Dus stapte ik op de bus om mij naar Le Scandale te begeven, alwaar ik een klein half uurtje later mijn vriend en zijn collega’s aantrof. Meer dan de helft van die collega’s had ik trouwens nog nooit ontmoet.

Le Scandale was een hippe plek met heerlijke cocktails, maar de muziek stond er te luid naar mijn smaak. Ik haalde mijn beste Spaans boven om te communiceren met de Spaanse collega’s van mijn vriend, maar als je moet roepen om mekaar te verstaan, is dat niet bepaald bevorderlijk voor de conversatie in een taal die je niet honderd procent beheerst. Jammer, want ik krijg niet veel de gelegenheid om mijn Spaans te oefenen. Overschakelen naar Engels dan maar!

Aan de lange tafel waaraan we zaten, nam in de loop van de avond een vrolijk gezelschap plaats om de verjaardag van één van hen te vieren. Ik had wel zin in een feestje, dus zong luidkeels mee ‘Happy Birthday’. Mijn enthousiasme werd goed onthaald, want ik werd prompt getrakteerd op een glas prosecco door de dames aan de tafel, waarop ik wat nader kennis maakte met de jarige dame en haar gezelschap. De jarige dame was supersympathiek en we hadden een erg fijn gesprek. Shoutout trouwens naar het fijne initiatief waaronder deze dame in haar vrije tijd haar schouders zet: Nik’s fudo, dat aan Geneefse immigrantenvrouwen uit de hele wereld de gelegenheid biedt om hun culinaire kennis te delen én een centje bij te verdienen. Knap!

Naarmate de avond vorderde, merkte ik dat de cocktails bijzonder stevig waren en die wafel op de luchthaven in Brussel niet echt voldoende absorptievermogen had om al die alcohol te helpen verteren. Daarom bestelde ik twee bruschetta’s, maar de miezerige presentatie en het feit dat het geroosterde brood al bijna doorweekt was voor het aan mijn tafel kwam, maakte dat ik niet geneigd was er nog extra te bestellen. Wat wellicht niet zo verstandig was…

IMG_5047

IMG_5057

Mijn vriend, zijn collega A en ik eindigden de avond in de bar van ons hotel Ibis Genève Centre Lac voor nog een afzakkertje. Echt een zalige avond gehad!

Van Tavira naar Alcoutim – 5 augustus 2021

Laatste keer genieten van het heerlijke ontbijt op het terras van Hotel Don Rodrigues. Ondanks het feit dat het hotel een beetje verder van het centrum lag, hebben we echt genoten van ons verblijf hier: mooie, kamers, vriendelijke mensen en een uitstekend zwembad!

IMG_1008

IMG_1009

IMG_1010

We laten Tavira achter ons en rijden via Cachopo naar Alcoutim. We genieten van de uitzichten tijdens deze prachtige rit en stoppen op verschillende plekken om het landschap vast te leggen. We hebben geluk: bij aankomst in Hotel d’Alcoutim kunnen we al meteen inchecken. Altijd fijn om vroeger op de kamer te mogen dan verwacht. Door het uitgebreide ontbijt ‘s ochtends hebben mijn vriend en ik niet zoveel honger. We houden het dus bij een eenvoudige lunch in de bar van het hotel: een wortelsoepje voor mij en een salade voor mijn vriend.

IMG_0031

IMG_0032 Continue reading

Ilha de Tavira en Santa Luzia – 4 augustus

Na een goeie nachtrust genieten we van een heerlijk uitgebreid ontbijt met scrambled eggs, bacon, tomaat mozzarella en heerlijke pasteis de nata. Het ontbijt is in buffetvorm, maar er zijn plastic handschoenen voorzien voor alle gasten, zodat niemand iets moet vastpakken wat door een andere gast is aangeraakt.

IMG_0904

IMG_0905

IMG_0906

IMG_0909

IMG_0911

Na het ontbijt wandelen we naar de ferry met onze ticketjes die we de dag voordien kochten op zak. We slagen erin een mooie plekje te veroveren op het bovenste dek en genieten van de fijne tocht naar Ilha de Tavira, eigenlijk een langgerekte zandbank voor de kust van Tavira. Onderweg zien we talloze flamingo’s en zoutpannen.

IMG_0912

IMG_0914

IMG_0925 Continue reading

Van Olhão naar Tavira – 3 augustus 2021

Ook vandaag is het ontbijt gezellig chaotisch, maar het personeel is zo vriendelijk en enthousiast dat je hen dit amper kan kwaad nemen.

Na het ontbijt vertrekken we met onze huurwagen naar Tavira. Het is maar een korte rit en mijn vriend en ik zijn veel vroeger dan het check-in tijdstip in hotel Don Rodrigues, dat zich iets buiten Tavira bevindt. De vriendelijke onthaalbediende zoekt echter in zijn systeem op of er al schoongemaakte kamers beschikbaar zijn en dat blijkt het geval. Het is wel een kamer met een dubbel bed in plaats van het door ons gevraagde twin bed, maar we knikken snel ja wanneer hij vraagt of dat ok is. Kunnen mijn vriend en ik heroïsche gevechten voeren om het deken! (Ja, wij boeken tegenwoordig steeds vaker aparte bedden, vooral omdat mijn vriend een slechte slaper is en ik hem ‘s nachts vaak wakker maak, omdat ik nogal veel beweeg in mijn slaap en ik naar het schijnt altijd de lakens en dekens monopoliseer.)

IMG_0846

IMG_0856

We frissen ons even op en trekken naar het stadscentrum van Tavira. Hotel Don Rodrigues is gelegen aan een heel drukke invalsweg, dus het eerste deel van de wandeling is niet zo aangenaam, maar na een paar minuten bereiken we de gezellige straatjes van het mooie Tavira.

IMG_9877

IMG_9879

We bezoeken eerst de camera obscura, geïnstalleerd in een oude watertoren. Naar mijn aanvoelen is dit ouderwetse optische instrument een goeie manier om inzicht te krijgen in hoe een stad in mekaar steekt. De vriendelijke heer die de camera obscura bedient, spreekt vlotjes Portugees, Spaans, Frans én Engels. Hij schudt zelfs een paar Nederlandse woordjes uit zijn mouw wanneer hij hoort dat we uit België zijn. En ja, hij toont het welbekende camera obscura trucje: met een gevouwen papiertje vangt hij wat voertuigen die op een brug rijden. Blijft leuk. Continue reading

Afscheid van regenachtig Aubonne – 19 september

Bij het opstaan bleek dat het weer helemaal was omgeslagen. Dat zalige zonnetje had plaatsgemaakt voor een miezerige en grauwe dag. We konden zelfs de bergen aan de overkant van het meer niet meer zien.

We ontbeten samen met spek en eieren en speelden daarna spelletjes met de kinderen. Ze haalden risk boven, maar het was (alweer) een heel andere versie van het spel dat ik thuis heb. Ik denk dat risk zowat het spel met de meeste varianten ter wereld moet zijn. Ik vermoed dat dit een kindervariant was, maar de variant die ik thuis heb, is toffer, naar mijn bescheiden mening.

Het samen spelen verliep niet zo vlotjes. De jongen vond het maar saai en had duidelijk moeite om zijn aandacht bij het spel te houden en bij de oudste vloeiden er twee keer traantjes omdat ze aan het verliezen was. Totaal nergens voor nodig, want uiteindelijk trok zij aan het langste eind en haalde ze de overwinning binnen.

‘s Middags aten we samen raclette en gourmet. Ach, gesmolten kaas, dat was ook al een eeuwigheid geleden! Het smaakte mij ongelooflijk goed. Bij het middagmaal dronken we een flesje lokale wijn gemaakt van druiven uit Aubonne. Onze vrienden vertelden dat ze dit jaar voor het eerst ook druiven van hun druivenstokken zouden laten oogsten en mee verwerken in de lokale wijn. Helaas valt de druivenoogst overal tegen door de extreem slechte weersomstandigheden van het voorbije jaar.

IMG_3196

IMG_3197

IMG_3198

IMG_3202

We babbelden nog wat na en toen was het al tijd om opnieuw de trein naar de luchthaven te nemen. Mijn vlucht vertrok immers om 17u. Mijn vriend vergezelde me naar de luchthaven. We namen afscheid en zo kwam er na een vlotte vlucht een einde aan mijn weekendje Zwitserland. Hopelijk lukt het om nog eens terug te keren voordat het jaar om is.

Een zonnige zaterdag in Aubonne – 18 september 2021

Om acht uur zaten mijn vriend en ik aan de ontbijttafel van hotel Ibis Styles Genève Gare. De avond voordien moesten we onze menukeuze doorgeven en we kregen allebei een plateau met zeer minutieus afgemeten porties. Toch wel heimwee naar het fantastische ontbijtbuffet in Swissôtel Tallinn.

IMG_3146

Na het ontbijt pakten we onze spullen en namen we de trein naar Aubonne, alwaar onze vriendin ons kwam ophalen aan het station. Het was een fijn weerzien na bijna twee jaar.

Eerste vaststelling toen we hun mooie huis met zicht op het meer binnen stapten: de oudste dochter van onze vriendin is mij boven het hoofd gegroeid. Ze steekt ondertussen al een paar centimeters boven mij uit en ik vrees dat het daar niet bij zal blijven. Niet verbazingwekkend, want onze beide vrienden zijn lange mensen, maar confronterend is het wel. Ook haar broer en ons petekindje, de jongste van de drie hadden een flinke groeischeut gekregen.

We hadden geen grootste plannen voor deze zonnige zaterdag, buiten gezellig samen zijn en vooral heel veel bijpraten. ‘s Middags had onze kameraad Indische take-way voorzien, kwestie van niet te veel tijd in kokerellen te moeten steken. Helemaal mee eens. Superleuk om met de vier volwassenen en de drie kinderen buiten te kunnen eten en te genieten van het mooie uitzicht op het meer. Het Indisch eten was trouwens uitstekend! En ja, daar dronken we een glaasje bubbels bij.

IMG_3148

IMG_3151

IMG_3152

IMG_3155

In de namiddag bleven we gewoon buiten zitten. Genieten van de heerlijke zon op ons gezicht. Ik was niet echt voorzien op zulk schitterend weer en had er niet aan gedacht om zonnecrème mee te nemen. Gelukkig kon onze vriendin ons uit de nood helpen. Al bleek ‘s avonds dat zowel mijn vriend als ik ons beter wat eerder hadden ingesmeerd. De zon had ons stevig te pakken gehad.

IMG_3165

Om toch iets van beweging te hebben, maakten we in de late namiddag een wandeling in de buurt. Voor het avondmaal gingen we opnieuw voor take-away: tapas ditmaal. Niet té veel, want de lunch was er rijkelijk geweest. Onze vriend toverde een heerlijk aperitief tevoorschijn op basis van lokale likeur en schuimwijn. De ideale start van een gezellige avond. Toen het buiten wat frisser werd, haalde onze vriendin de fleece dekentjes boven en de kinderen stookten een vuurtje waarboven ze marshmallows lieten smelten.

IMG_3166

IMG_3167

IMG_3168

IMG_3170

IMG_3171

IMG_3172

IMG_3187

IMG_3188

We sloten de avond af met een zotte danceparty. En ja, ook de twee dochters van onze vrienden bleken eenhoorn-onesies te hebben. Tijd dus om de tiktok dance moves boven te halen!

Ik nam een heerlijke douche om het vuil en zweet van die dag van me af te spoelen en viel bijna direct in slaap. Lang leve de gezonde berglucht.

Olhão en Ria Formosa – 2 augustus 2021

Onze eerste volledige dag in Olhão. Ik kijk er alvast naar uit om de komende weken de Algarve beter te leren kennen. We ontbijten rond 9.15u op het terras met uitzicht over Olhão. Zalig om buiten te kunnen eten.

Het ontbijt is simpel: vers brood met kaas en hesp als beleg. De bediening komt alles aan tafel brengen, buiten het fruit en de yoghurt, die moeten we binnen gaan halen. Het geheel verloopt zeer vriendelijk, maar chaotisch. Ze doen hun best om coronaveilig te zijn, maar de verschillende leden van de bediening zijn duidelijk niet op mekaar ingespeeld en komen verschillende keren vragen of we koffie of thee willen om vervolgens te vergeten om ons koffie of thee te brengen. We eindigen ons ontbijt met een gebakje uit de regio. Altijd fijn om streekproducten uit te proberen, maar dit gebakje kon mij toch niet echt bekoren.

IMG_0762

Gisteren hebben we om 11.30u een boottocht gereserveerd bij Sabino Boat Tours naar het natuurreservaat Ria Formosa. We hebben dus de tijd en doen het rustig aan. Om 11u melden we ons aan bij de ticket booth van Sabino Boat Tours. En ja, de reviews hadden gelijk: de dame die de ticket booth bevrouwt, blijkt een Nederlandse te zijn. Aangezien we wat te vroeg zijn, raadt ze ons aan een kleine erfgoedwandeling te doen in de smalle straten en steegjes van Olhão, die versierd zijn met muurschilderingen en kunstwerken die de geschiedenis en verhalen van Olhão vertellen. Maar het zijn de azulejos die mij het meest weten te bekoren.

IMG_0765

IMG_0766

IMG_0767

IMG_0769

IMG_0770

IMG_0771

IMG_0772

IMG_0773

IMG_0775

Om 11.25u melden we ons opnieuw aan en vertrekken we samen met de kapitein en nog drie andere koppels naar de boot. De boottocht is echt genieten. De kapitein vertelt enorm gepassioneerd over Olhão, het natuurreservaat en de vele vogels en andere diersoorten die zich daarin bevinden. Hij vertelt ons dat de oorspronkelijke oesters in Olhão afkomstig zijn uit Japan, meegereisd met de boten van de ontdekkingsreizigers. Zeebaars en zeebrasem zijn de lokale vissen die we zeker moeten proberen. Continue reading

Long time no see, Geneva!

Jawadde, door de coronacrisis was het al van december 2019 geleden dat ik nog eens voet op Zwitserse grond zette. Niet te geloven, want toen ik als vanouds mijn rolkoffertje in het bagagecompartiment propte en mijn vliegtuig opsteeg van de luchthaven in Zaventem had ik helemaal niet het gevoel dat dit al zo lang geleden was.

De gemaskerde vlucht verliep vlotjes en tot mijn verbazing werd bij aankomst op de luchthaven mijn entry form (dat ik nog op het nippertje op de luchthaven van Zaventem had ingevuld) helemaal niet gecontroleerd. Naar goede gewoonte wachtte mijn vriend me op bij het wisselkantoor van de luchthaven en namen we de bus naar het centrum. Voor de gelegenheid hadden we een hotel geboekt vlakbij station Cornavin. Handig, want de dag nadien zouden we met de trein naar Aubonne reizen.

IMG_3109

Na onze bagage afgezet te hebben op de kamer, trokken we de stad in. Het was aangenaam warm op deze mooie nazomerse septemberavond en we hoopten ergens een terrasje te doen. Maar eerst trokken we richting het meer om de beroemde Jet d’Eau weer te zien.

IMG_3115

IMG_3116

IMG_3117

IMG_3119

IMG_3121

Uiteindelijk belandden we opnieuw bij onze favoriete wijnbar Le Rouge et Le Blanc. En ja, de prijzen zijn daar nog altijd even slikken, maar de bediening raadt ons telkens weer heerlijke wijnen aan en het charcuteriebord dat we bestelden was zonder meer fenomenaal.

IMG_3127

IMG_3129

Na dit aperitiefje trokken we naar Tartares & Co, waar we afgesproken hadden met een collega van mijn vriend. Het was een fijn weerzien en het eten viel ook dik in de smaak. Ik eet niet vaak steak tartaar, maar als het goed is klaargemaakt met lekker vers vlees, kan ik daar zo nu en dan wel eens van genieten. En de voorgerechtjes (ceviche en carpaccio van inktvis) mochten er ook zijn.

IMG_3133

IMG_3134

IMG_3138

IMG_3139

Een fijne avond waarop we het niet té laat maakten, de dag nadien moesten we immers al om acht uur aan het ontbijt zitten!

Toompea, Muuga harbor en Kadriorgpaleis – 13 september 2021

Eerlijk: bij het opstaan voelde ik de dure wijn van de dag voordien nog rondspoken in mijn hoofd. Ik had nochtans heerlijk geslapen, zij het te kort. Gelukkig was er het bijzonder uitgebreide ontbijtbuffet van Swissôtel om mijn energieniveaus weer helemaal aan te vullen. Echt waar, er gaat niks boven een heerlijk English breakfast, gevolgd door een bord met allerlei Baltische visspecialiteiten!

IMG_2849

IMG_2851

IMG_2846

IMG_2847

Na het ontbijt brachten de bussen ons gezelschap naar Toompea, de Domburg van Tallinn. Tallinn bestond vroeger uit twee aparte steden die door een indrukwekkende omwalling met torens van elkaar gescheiden waren. Ondanks het feit dat Tallinn zwaar te lijden heeft gehad onder bombardementen in WOII, zijn grote delen van de oude stadsomwalling bewaard gebleven. Alhoewel dit al mijn derde bezoek aan Tallinn was, genoot ik opnieuw van deze prachtige stad. We hadden ook een zeer goede gids die met veel passie over de geschiedenis van Tallinn wist te vertellen. Het was trouwens al snel duidelijk wie de slechteriken in het verhaal waren: de Russen. Amai, die afkeer is diep geworteld in de harten van de inwoners van de Baltische staten.

Doordat er een stevige wind stond, was de gevoelstemperatuur tijdens de wandeling veel kouder dan verwacht. Ik was maar al te blij dat ik geïnvesteerd had in een warme jas en sjaal. Al had ik stiekem spijt dat ik geen handschoenen meegenomen had. Maar wie denkt er nu aan om handschoenen mee te nemen als de weersvoorspellingen twaalf graden geven! Continue reading

Van Deurne naar Tallinn – 12 september 2021

Ik moest het even opzoeken (handig, zo’n blog), want mijn laatste business trip dateerde al van 2017. Toen reisde ik helemaal naar Seoul, nu bleef het bij een tripje naar Tallinn, één van mijn favoriete Europese steden. Deze business trip kwam eerder onverwacht uit de lucht vallen en ik twijfelde even of ik wel op de uitnodiging zou ingaan. Maar de trip zelf duurde maar twee dagen en beloofde een ideale networking opportuniteit te zijn. En zo trok ik dus voor de derde keer naar Tallinn.

Het beloofde alleszins een bijzondere tweedaagse te worden, zo vaak wordt ik niet uitgenodigd op business trips waar dress codes opgelegd worden. Wat mij noodzaakte om nog eens de winkels van Leuven af te schuimen op zoek naar nieuwe outfits, want de laatste keer dat ik nog kledij gekocht heb, dateert inmiddels van vóór de coronacrisis. Ik was er alleszins klaar voor: drie nieuwe jurken, een nieuwe knalrode jas, een nieuwe sjaal, nieuwe schoenen en nieuwe panty’s. Kwestie van op alles voorbereid te zijn.

Ik reisde samen met een collega, die me met haar wagen zou komen ophalen om samen maar de luchthaven van Deurne te rijden. Voor mij de eerste keer dat ik van die luchthaven zou opstijgen. Ik was alvast benieuwd. Mijn collega zou me komen ophalen om 13.45u, maar was uiteindelijk tien minuten te laat. Wat mij wel wat stress bezorgde. Volgens het reisprogramma zou de check-in om 14.45u gebeuren en de uitnodiging benadrukte dat we zeker op tijd moesten zijn. Eigenlijk was 13.45u al wat aan de krappe kant om te vertrekken, maar nu hadden we helemaal geen marge mee. Als we onderweg ergens pech zouden hebben met het verkeer bestond de kans dat we onze vlucht zouden missen. Het vertrek van de vlucht was immers gepland om 15.15u. Mijn vriend en ik zouden zeker een uur vroeger vertrokken zijn, maar ik probeerde met niet te zeer op te jagen en hoopte dat het verkeer op zondagnamiddag wel zou meevallen.

En kijk, wonder boven wonder: mijn collega parkeerde haar auto stipt om 14.45u op de parking van de luchthaven van Deurne. En van daar was het alleen maar de straat oversteken om de luchthaven binnen te wachten. In de luchthaven stond al een lange rij mensen aan te schuiven. Allemaal genodigden voor deze bijzondere trip. Na tien minuten aangeschoven te hebben, hadden we nog steeds onze bagage niet kunnen inchecken en besefte ik dat onze (charter-)vlucht nooit op tijd zou vertrekken. En inderdaad ons vliegtuig vertrok met een klein uur vertraging naar Tallinn.

IMG_2816

De vlucht verliep probleemloos. Ik had mijn werk-pc bij en maakte van de gelegenheid gebruik om wat mails te beantwoorden, zodat ik de werkweek met zo weinig mogelijk mailachterstand kon beginnen. Tijdens de vlucht kregen we twee heerlijke broodjes, fruitsla en een fantastisch lekkere chocoladegebak aangeboden, dit alles vergezeld van een glaasje champagne. Kwestie van de trip meteen goed in te zetten.

IMG_2826

In de luchthaven van Tallinn stonden bussen op ons te wachten om ons naar het Swissôtel te brengen. Daar konden we ons even opfrissen alvorens we op het welkomstdiner verwacht werden. Dresscode: smart casual. We kregen plaatsen toegewezen voor het diner en ik was stiekem blij dat mijn collega langs mij zat. Verder waren alle andere gasten aan tafel mij onbekend. Het bleek echter een zeer praatvaardig een aangenaam gezelschap te zijn en voordat we het goed en wel beseften was het al één uur ‘s nachts. Hoog tijd om in bed te kruipen, want er stond ons maandag een goedgevulde dag te wachten.

IMG_2827

IMG_2835

Overdadig buffet, waarvoor ik na het eten op het vliegtuig echt te weinig plaats had:

IMG_2839

IMG_2840

IMG_2841

Bij het diner kregen we tongstrelende rode wijn geserveerd uit decanteerkaraffen. Ik informeerde bij de bediening of ik even de wijnfles mocht zien en begreep meteen waarom deze zo lekker was…

IMG_2843