De Balokken in Komen-Waasten – 2 november 2022

Onze laatste voormiddag in gîte Le Domaine des Saules in Richebourg. We ontbijten voor de laatste keer samen en pakken op het gemak al onze spullen bijeen, want we mochten van de vriendelijke eigenaars tot ‘s middags in het huisje blijven. Vervolgens rijden we naar Wervik, het vertrekpunt van onze wandeling door de Balokken en Komen-Waasten, ondertussen de grens met Frankrijk weer overstekend. De regenwolken van gisteren zijn volledig opgelost en de zon is weer volop van de partij. De Balokken is een mooi natuurgebied gelegen tussen de nieuwe en de oude Leie. We genieten van de wandeling door de mooie natuur, de prachtige Leie en de zon op ons gezicht. Al genieten de kinderen volgens mij nog het meeste van de twee zaken chips die we meegenomen hebben.

IMG_7625

IMG_7626

IMG_7627

IMG_7629

IMG_7635

IMG_7637

IMG_7641

IMG_7645

Na de natuur is het tijd voor een streepje cultuur: we lopen even binnen in de prachtige katholieke kerk in neobyzantijnse stijl van Saint-Chrysole in Komen. Magnifiek! Al deelt duidelijk niet iedereen mijn enthousiasme voor kerken en glasramen. 😉

IMG_7649

IMG_7654

IMG_7656

IMG_7657

IMG_7664

Van al dat wandelen krijgt een mens honger, dus stoppen we onderweg voor een late lunch (het is ondertussen al 14u) in Italiaans restaurant La Storia. Iedereen kiest voor pizza of spaghetti, maar ik doe graag tegendraads en ga voor de kroketjes met Italiaanse ham en burrata. Lekker!

IMG_7665

IMG_7673

IMG_7675

IMG_7676

IMG_7685

IMG_7687

IMG_7688

We maken onze wandeling verder af en nemen rond 17u afscheid van onze vrienden. Zij rijden nog even langs familie en mijn vriend en ik vertrekken richting Geel om de jongedames bij hun ouders af te leveren. De papa is spijtig genoeg aan het werk, maar de mama heeft aperitiefhapjes voorzien voor ons. Supervriendelijk, maar we hebben zoveel geaperitiefd dit weekend dat mijn vriend en ik even ons verzadigingspunt bereikt hebben. De jongedames delen enthousiast de verhalen van ons weekend met hun mama. En dan is het tijd om afscheid te nemen, want mijn vriend en ik moeten nog een uur terug rijden naar Leuven.

Moe maar tevreden na een fijn weekend kruipen we in bed. Volgend jaar opnieuw, maar dan zonder pretparkbezoek, wat mij betreft.

Les Herbes Folles en een terrasje in Béthune – 31 oktober 2022

Ons ganse gezelschap is blij dat we vandaag dankzij de omschakeling naar het winteruur van een extra uurtje slaap konden genieten. Denk dat we het konden gebruiken na onze uitstap naar Bellewaerde gisteren. We genieten met op het gemak van onze brunch en besluiten dan een wandeling te gaan maken, kwestie van al dat Frans brood met spek met eieren verteerd te krijgen. 😉

We rijden met de wagen naar het startpunt van de wandeling Les Herbes Folles bij het gemeentehuis van Calonne-sur-La-Lys. De wandeling leidt ons doorheen een vlak landbouwlandschap waar er druk geoogst wordt. Ik geef toe, de wandeling zelf valt enigszins tegen. Het landschap biedt weinig afwisseling, dus moeten we zo nu en dan wat zeurende kinderen oppeppen. Gelukkig zijn er vers geoogste suikerbieten om van te proeven en barst er vervolgens een gevecht met rietstengels los. Ik denk eigenlijk dat Pas-de-Calais op het vlak van boeiende wandelingen niet zoveel te bieden heeft. We pauzeren bij een jagershut en halen ons proviand boven om de knorrende magen te vullen. Amai, die pubers kunnen eten! Wat een verschil met vroeger!

IMG_7474

IMG_7491

IMG_7502

IMG_7504

IMG_7505

Rond half vier is de wandeling gedaan en rijden we verder naar Béthune om een terrasje te doen. De zon is door de wolken gebroken en het is warm genoeg om buiten te zitten. Super! Op een terras gelegen aan de Grote Markt van Béthune vinden we een grote ronde tafel waar we allemaal rond passen. We genieten van een drankje in de zon en bewonderen de prachtige architectuur van de huizen rondom de Grote Markt, terwijl we de kinderen op missie sturen om smoutebollen te kopen en een ritje in de botsauto’s te maken. De botsauto’s zijn geen onverdeeld succes, blijkbaar zit er tussen ons groepje kinderen geen succesvolle toekomstige autopiloot. Gelukkig komen ze allemaal min of meer ongeschonden uit de botsauto’s.

IMG_7507

IMG_7509

IMG_7511

IMG_7515

IMG_7516

IMG_7518

IMG_7519

IMG_7522

IMG_7523

IMG_7527

IMG_7535

Rond half vijf begint het wat te fris te worden op ons terras en rijden we terug naar ons huisje in Richebourg. We genieten samen van het aperitief en de lekkere spaghetti die onze vriendin gemaakt heeft. En brengen de rest van de avond door met spelletjes spelen. Ik waag met samen met de kinderen aan een escape room kaartspel, maar dat is echt geen succes. Ik durf zelfs zeggen dat het spel behoorlijk saai was en één voor één druipen de deelnemers af, tot er als harde kern nog enkel ik en de twee oudste nichtjes overblijven. Neen, dan zijn chapeau en black stories toch een pak spannender! We laten de kinderen lekker lang opblijven (het is vakantie voor iets, he!), maar zijn toch opgelucht als ze eindelijk in bed liggen en we onder volwassenen nog wat kunnen nababbelen.

Diner bij La Manufacture en cocktails bij La Pharmacie Anglaise

Gisterenavond was ik met een collega op stap in Brussel. Ik weet dat onze hoofdstad niet altijd de beste reputatie heeft, maar persoonlijk boeien de tegenstellingen in deze stad, waarin zoveel verschillende werelden elkaar tegen komen, mij wel. En het culinaire aanbod is er enorm divers, da’s natuurlijk ook een pluspunt.

Mijn collega had nog een bongobon op te maken vóór de vervaldatum, dus trokken we naar restaurant La Manufacture, iets verder dan mijn normale actieradius in Brussel, maar ik was erg onder de indruk van het mooie historische pand waarin dit restaurant gelegen was. We kregen met onze bongobon voor het voorgerecht, hoofdgerecht en dessert telkens twee opties om uit te kiezen. Ik ging tweemaal voor de vis en als dessert kon ik de crème brûlée niet weerstaan. Mijn collega en ik hadden zeer fijne gesprekken, zowel over het werk als over onze privésituatie en genoten samen van een lekker flesje wijn. Alleen jammer dat het grote pand waarin het restaurant gelegen was, maar voor één zesde opgevuld was. Niet voldoende klanten om uit de kosten te komen, vrees ik. En dat op een vrijdagavond.

IMG_7737

IMG_7739

Velouté van pompoen met vanille van Madagaskar:

IMG_7741

Vis van de dag, bouillabaisse sap, citrusvruchten:

IMG_7744

Crème brûlée:

IMG_7746

Na de maaltijd trokken we naar La Pharmacie Anglaise, een poepchique cocktailbar waar je moet aanbellen om binnen gelaten te worden. We vonden een plekje voor twee op de galerij en genoten van de bijzondere omgeving (met slangen op sterk water achter ons) en de lekkere cocktails. Al moet ik eerlijk zeggen de cocktail mij toch wat te duur was, je betaalt vooral voor de exclusieve en stijlvolle locatie.

IMG_7749 IMG_7754

Bij het checken van de NMBS-app merkte mijn collega opeens op dat zijn laatste trein naar huis afgeschaft was. Daardoor moesten we onze avond wat vroeger afbreken dan gepland. Ik wandelde met hem mee naar het station en stelde samen met hem vast dat zijn trein maar liefst 37 minuten vertraging had. Gelukkig is de Brewdog een ideale plek om nog iets te drinken terwijl je op de trein wacht. Uiteindelijk vertrok de trein van mijn collega met 54 minuten vertraging. Dan hadden ze die trein beter nog 6 minuten later laten vertrekken, om eventuele reizigers die rekenden op de laatste trein niet te laten stranden in Brussel-centraal. Echt, de NMBS is de laatste tijd weer extreem onbetrouwbaar. Zelf nam ik een trein over de luchthaven, die me gelukkig zonder problemen in Leuven bracht.

IMG_7755

Een fijne avond die iet of wat doorkruist werd door treinperikelen.

Another lunch at Frank.

Na een vermoeiend lang weekend was ik blij om weer in de routine van het werk te kunnen stappen. Vooral omdat deze week veel mensen verlof hadden genomen en dit voor mij de ideale gelegenheid vormde om wat bij te werken én tegelijkertijd op het gemak te gaan lunchen met een collega, zonder voortdurend op de klok te moeten kijken. Zo fijn om gezellig te kunnen bijpraten en me te laten onderdompelen in haar enthousiasme over haar nieuwe functie. Echt onder de indruk van hoe mijn collega zich ontpopt heeft tot een echte powerwoman. You rock, girl!

Heerlijke Eggs Francine:

IMG_7705

En ‘s avonds wachtte er thuis een fijn (laat) cadeautje op mij voor mijn verjaardag. Een cadeautje dat een heel verlengd weekend in een afhaalpunt had doorgebracht, maar gelukkig was de orchidee er niet al te erg aan toe. Met dank aan mijn vriend om dit pakketje te gaan ophalen.

IMG_7706

Een dagje Bellewaerde – 31 oktober 2022

Aan de ontbijttafel vertellen we de kinderen wat onze bestemming van de dag is. Er stijgt gejuich op wanneer ze vernemen dat we naar Bellewaerde gaan. Zelf heb ik iet of wat gemengde gevoelens bij deze bestemming, maar het enthousiasme van de drie meisjes en twee jongens haalt me over de streep.

We ontbijten op het gemak, beleggen wat stokbroden voor de lunch en vertrekken vervolgens met de wagen naar Bellewaerde. Waze stuurt ons langs allerlei kronkelende binnenwegen, wat al niet veel goeds voorspelt. En inderdaad, we stranden op anderhalve kilometer van de parking van Bellewaerde in een file waarin op het eerste gezicht weinig beweging zit.

We laten ons echter niet ontmoedigen en besluiten, na een dik kwartier aanschuiven om met de twee vrouwen en vijf kinderen alvast te voet verder te gaan en de mannen achter te laten in de file. Tot onze grote verbazing is er op de parking zelf nog veel plaats. De file zal ongetwijfeld veroorzaakt zijn door mensen die geen ticket op voorhand gekocht hadden en dus onverrichter zaken zijn moeten terugkeren.

Ook aan de ingang zelf is er helemaal geen wachtrij. We zijn dus vrij snel binnen. De kinderen gaan meteen aanschuiven voor hun eerste attractie El Volador en mijn vriendin en ik vinden een gezellig plekje in de zon bij een mooi versierd bloemenperk. Het hele park is aangekleed in het Halloween thema en alhoewel ik een zeer koele minnaar ben van dit geïmporteerde commerciële feestje, moet ik toegeven dat de aankleding zeer sfeervol is.

Mijn vriendin en ik genieten van het zonnetje terwijl we wachten op de mannen die een parkeerplaats zoeken. Gelukkig kunnen ze zich vrij snel bij ons voegen en een pintje verzacht de pijn van het filerijden wat. Wij zijn alvast blij dat we überhaupt zijn binnen geraakt, want het park is volledig uitverkocht.

IMG_7437

Wat volgt is een dag die zich vooral kenmerkt door veel wachten en lange wachtrijen (zelfs de toiletten hebben een ellenlange wachtrij). Gelukkig hebben we black stories meegenomen, zodat we de kinderen met een raadsel kunnen afleiden. De attracties die ik persoonlijk het leukste vind, zijn dan ook degene die de kortste wachtrij hebben: de 4D cinema (echt tof gedaan) en de piratenboot (de enige attractie die ik twee keer deed, de eerste keer met de twee oudste nichtjes en de tweede keer met de jongste). Het jongste nichtje vindt de boot maar niks, maar ze bijt dapper door (niet dat ze veel keuze had).

De waterattracties laat ik aan mij voorbij gaan en ik pas ook voor de spectaculaire achtbanen. De Niagara vind ik echt een tegenvaller: we zitten in een overdekte boot met geblindeerde ramen waardoor de attractie eigenlijk niet tot zijn recht komt. En dan te bedenken dat we hiervoor zo lang hebben moeten aanschuiven.

IMG_7441

Hét hoogtepunt voor de kinderen zijn echter niet de attracties, maar het spookhuis (waarvoor je apart moet bijbetalen, slim gezien van Bellewaerde). Wij betreden een akelige mijn bevolkt door zombieachtige mijnwerkers. En amai, de kinderen gaan er helemaal in op. Het gegil van de meisjes moet ver in de omtrek te horen zijn en ik ben blij dat we het jongste nichtje in het veilige gezelschap van onze vriendin hebben achter gelaten. Ik vind er persoonlijk niks aan, maar het is duidelijk dat het doelpubliek van die spookhuizen tieners zijn.

IMG_7454

IMG_7470

Terwijl onze vriendin met de vijf kinderen in de wachtrij voor de Boomerang staat, ga ik met mijn vriend en onze kameraad op zoek naar een plek om te avondeten. We belanden in een Texaans grillrestaurant waar er nog heel veel lege tafels zijn. We blijven voortdurend in contact met onze vriendin en vijf minuten nadat we alle gerechten voor ons gezelschap op tafel hebben gezet, arriveren onze uitgehongerde kinderen. En amai, die borden waren snel leeg. Al is er in Bellewaerde nog veel groeimarge op culinair vlak.

IMG_7457

We hebben net gedaan met eten, wanneer het afsluitende vuurwerk wordt afgestoken. We genieten van dit kleurrijke spektakel en rijden na een goed gevulde dag terug naar ons huisje. Ditmaal gelukkig zonder file. Terug in Richebourg steken we de kinderen meteen in bed en openen we vervolgens met de volwassenen nog een flesje wijn om de dag door te spoelen.

Persoonlijk denk ik dat ik nu wel weer een aantal jaar zonder pretparkbezoek verder kan (hoe ouder ik word, hoe minder geduld ik heb om aan te schuiven en de attracties zelf zeggen mij ook steeds minder), maar de kinderen vonden het een fantastische dag en dat is het belangrijkste.

Van Leuven naar Richebourg

Ons lang weekend in Frankrijk begon met een misverstand. Onze vrienden met hun twee zonen vertrokken vanuit Wijgmaal en mijn vriend en ik vanuit Leuven met zijn drie nichtjes (die gebracht werden door hun ouders, die ongetwijfeld uitkeken naar een romantisch weekend zonder kinderen). Ik had voor onze groep van negen personen gereserveerd bij Au P’tit Lorginois, op een paar minuten rijden van onze gîte Le Domaine des Saules in Richebourg. We hadden afgesproken dat we om elf uur zouden vertrekken, dus had ik om één uur gereserveerd. Ik moet zeggen dat mijn vriend en ik even verbaasd opkeken toen onze vrienden al rond kwart voor tien een bericht stuurden dat ze vertrokken waren, maar aangezien ze langs de familie van onze vriend zouden rijden, dachten we er niet verder over na.

Uiteindelijk vertrokken mijn vriend en ik iets na elf uur uit Leuven met drie meisjes op de achterbank van onze Cambio, volgens afspraak en goedgemutst. Tot we rond half twaalf het bericht kregen dat onze vrienden om 12.10u aan het restaurant zouden zijn. Euh… Meteen gebeld natuurlijk. Bleek dat ik per ongeluk een tikfout had gemaakt bij het doorsturen van het uur van de reservatie: 12u ipv 13u. Maar ik had dus wel degelijk om 13u gereserveerd. Geen grote ramp, natuurlijk, maar ik voelde mij er wel wat ambetant over. Gelukkig zijn onze vrienden praktische mensen en gebruikten ze de extra tijd om meteen al brood voor het avondmaal in te slaan en genoten ze van het zalige zonnetje op het terras terwijl ze op ons wachtten.

Het was een fijn weerzien tussen de kinderen, die elkaar alweer een jaar niet gezien hadden. En amai, ik sta er telkens weer versteld van hoe groot die kinderen worden. Terwijl ik wanhopig crèmes smeer om de rimpels onder controle te houden, groeien deze jonge mensen uit tot interessante persoonlijkheden met wie het fijn van gedachten wisselen is. Al mag de tijd voor mij wel wat minder snel gaan. Enfin ja, het eten was simpel, maar lekker en de gastvrijheid bij Au P’tit Lorginois was fenomenaal. De uitbaters waren duidelijk gecharmeerd door ons gezelschap en de baas kwam zelfs foto’s laten zien van zijn vroegere voetbalcarrière die hem ook bij enkele Belgische clubs had gebracht.

IMG_7360

IMG_7363

Na het dessert (ik bestelde een kolonol die meer wodka dan citroensorbet bevatte, dik waar voor mijn geld) reden we verder naar ons huisje dat zich op amper aan paar minuten rijden van Au P’tit Lorginois bevond. We laadden de koelkasten vol met eten en drank, verdeelden de kamers: mijn vriend en de meisjes boven en onze vrienden beneden. En brachtten de rest van de zonnige namiddag door in de tuin terwijl we kubb speelden. Ik wist me twee keer bij het winnende team aan te sluiten, wat zeker niet aan mijn uitmuntende skills gelegen zal hebben, want veel blokken heb ik niet geraakt. Ik blijf erbij dat ik kubb één van de meest overroepen spellen van de laatste jaren vind, maar goed, de kinderen amuseerden zich.

IMG_7368

IMG_7375

Voordat we aan het avondmaal begonnen, maakten we eerst nog een wandeling in de landelijke omgeving van de hoeve waar we verbleven, kwestie van de eetlust bij de kinderen aan te wakkeren. Al is daar tegenwoordig niet meer zoveel voor nodig, want ze hebben allemaal een gezonde eetlust gekweekt. Dat was vroeger wel anders!

IMG_7397

Na de wandeling was het tijd voor het aperitief, gevolgd door het avondmaal (Frans stokbrood en beleg, de simpele dingen in het leven) en speelden we spelletjes (chapeau is ondertussen uitgegroeid tot een stevige favoriet). Ondertussen maakten de volwassenen plannen voor de dag nadien. Plannen die nog een verrassing moesten blijven tot de volgende ochtend. Spannend!

IMG_7399

Genieten bij Barba

Mijn vriendin uit Tienen en ik genoten gisteren samen van een heerlijk diner bij Barba. Een gezamenlijk bezoek aan dit restaurant stond al een tijdje op ons todo-lijstje en nu was het eindelijk zover. Ik had op voorhand niet online de menu opgezocht, dus ik was aangenaam verrast vast te stellen dat Barba nu ook de mogelijkheid biedt om een zesgangenmenu te bestellen. Een gang extra dan voorheen. En dat in het wildseizoen! Lang moesten we dus niet twijfelen: doe ons maar de zesgangenmenu, met hier en daar geen aangepast wijntje erbij. We startten de avond goed met heerlijke appetizers en gingen op hetzelfde elan verder. Amai, dat wild was fabuleus lekker! Echt fijn om dit te kunnen delen met iemand die net als ik een foodie is. Met dank aan de stad Leuven die ons samen bracht op de preview van de Leuven Hotel Day. Grappig: een kennis van mij zat aan een tafeltje vlak bij ons en hij was ook heel enthousiast over het nieuwe menu.

Churros als apetizers:

IMG_7193

Heerlijke appetizers:

IMG_7196

Makreel, oester, zeewier, yuzu, komkommer:

IMG_7197

Sint-Jacobsnoot, zwarte pens, chorizo, pompoen:

IMG_7200

Eend, aubergine, perzik, aardappel:

IMG_7203

Haas, rode wijn, biet, cacao, polenta:

IMG_7207

Hert, amandelkroket, witloof, appel, veenbes:

IMG_7210

Pannenkoek, chocolade, ananas, kokos:

IMG_7211

Zoetjes bij de koffie/thee:

IMG_7214

Ook dit weekend waren er opnieuw werken aan het spoor. Om te vermijden dat mijn vriendin de vervangbus zou moeten nemen, hadden we op voorhand gevraagd om zeker op tijd te eindigen met het diner. Dat lukte perfect, tot de chefkok zelf ons nog een drankje van het huis kwam aanbieden. Dat konden we toch moeilijk afslaan, nietwaar? Ik ging voor een glaasje bubbels en mijn vriendin voor een limoncello. En dus moesten we ons alsnog in stevig marstempo naar het station van Leuven begeven om ervoor te zorgen dat mijn vriendin de laatste trein naar Tienen zou halen. Goed voor de spijsvertering, zullen we maar denken. Onderweg passeerden we nog een bevriend koppel, maar helaas dus geen tijd voor een babbel. En jawel, we haalden de trein met nog drie minuten op overschot! Oef!

Een heerlijke avond!

Ladies who love sushi

Vanavond had ik hoog bezoek over de vloer: het Leuvense damesgroepje dat ondertussen al een paar jaar op regelmatige basis samen komt. Ik had voorgesteld om sushi te bestellen bij Kintsugi en er vervolgens een gezellige avond van te maken op mijn appartement. Ik haalde voor de gelegenheid een flesje champagne of twee uit de koelkast en de witte wijn die we onlangs kochten bij Ad Bibendum.

De avond begon zeer goed en de sushi was heerlijk, maar toen het gesprek kwam op een aantal beslissingen die het management (waarvan ik deel uitmaak) onlangs nam, was de fun er voor mij een beetje af. Uiteraard heb ik er geen probleem mee om beslissingen toe te lichten en ik heb veel begrip voor de omstandigheden waarmee collega’s zich dagdagelijks op de werkvloer geconfronteerd zien: veel werk dat zelfs met bergen inzet alleen maar toeneemt, omdat er onvoldoende middelen zijn om het personeelsbestand uit te breiden. Ik deed mijn best om de beslissing in een ruimer kader te plaatsen, maar dat lukte niet goed. Het gesprek werd erg emotioneel en achteraf bezien, had ik de discussie veel eerder moeten stopzetten. Want eerlijk, ik werk al zoveel en had uitgekeken naar een zorgeloze avond kletsen onder vriendinnen. Een klein beetje escapisme dus.

Een beetje dus een dubbel gevoel bij deze avond, maar wel blij dat de wijn in de smaak viel bij al die lovely ladies.

IMG_7160

IMG_7161

IMG_7163

Lunch with a friend at Wolf

Genoten van een snelle lunch met een kameraad die zich tegenwoordig mijn collega mag noemen. Benieuwd waar deze carrièrewending hem zal brengen, want ik begrijp van hem dat er een paar lastige obstakels op zijn pad liggen. Ik probeerde hem dan ook zo goed mogelijk te adviseren tijdens onze korte, maar lekkere lunch bij Wolf. Want ja, een heerlijke phô van Hanoï station gaat er bij mij altijd wel in (al had de jongen die mij bediende nog nooit van sriracha gehoord, gelukkig hadden ze wel andere pikante saus).

IMG_7137

Albast in M

Deze avond woonde ik samen met mijn kameraad uit Hasselt de opening bij van de nieuwe tentoonstelling Albast in het M museum.

We startten de avond met een glaasje, luisterden naar de speeches en trokken vervolgens de museumzalen van M in om al dat schoons met eigen ogen te aanschouwen.

IMG_6872

Persoonlijk was ik erg onder de indruk van deze tentoonstelling, een samenwerking tussen M Leuven en het Louvre. De tentoonstelling brengt een indrukwekkende hoeveelheid topstukken bij mekaar en zet de schijnwerpers op een materiaal dat iet of wat in onbruik is geraakt. Het zachte, soms zelfs lichtdoorlatende albast laat zeer fijne bewerkingen toe met ongelooflijk gedetailleerd beeldhouwwerk als resultaat.

M brengt de schitterende historische werken samen met hedendaagse werken van de Belgische kunstenares Sofie Muller. Sofie Muller contrasteert de ruwheid van de net ontgonnen albastknol tegenover de fluwelen zachtheid en schoonheid van het gepolijst eindproduct. Fascinerend en tegelijkertijd fragiel werk.

Tot mijn grote verbazing was mijn kameraad minder onder de indruk van de tentoonstelling dan ikzelf. Veel van de tentoongestelde werken waren religieuze kunst. Religieuze kunst kenmerkt zich inderdaad soms door een zekere afstandelijkheid ten opzichte van de toeschouwer. Per slot van rekening wordt hier het goddelijke afgebeeld. Mijn kameraad waardeert kunst meer om de gevoelens die het losmaakt en de werken in albast slaagden er niet in hem te raken. Toegegeven, deze tentoonstelling is er vooral eentje van virtuositeit, toch zijn er meer dan genoeg werken die naar mijn mening een gevoelige snaar bij de toeschouwer zullen raken.

Maar oordeel vooral zelf.

IMG_6873

IMG_6876

IMG_6877

IMG_6879

IMG_6881 Continue reading