Herculaneum en Museo Archeologico Nazionale di Napoli – 8 april 2024

Vandaag ontbijten we weer buiten op de gezellige binnenkoer van onze B&B. Ik begin dat zoete ontbijt al wat beu te geraken, maar gelukkig is er fruitsla en yoghurt om me toch het gevoel te geven dat ik iets gezond binnen heb.

IMG_7238

Vandaag staat er een bezoek aan het Herculaneum op het programma. Het vriendelijke meisje dat werkt in onze B&B gaf ons de tip om op te stappen in het station van Porta Nolana. Een tip waarvoor we haar zeer dankbaar zijn, want wij hebben geen enkele moeite om een zitplaats voor ons zessen te vinden in het treinstel dat eigenlijk meer de layout heeft van een metrostel. De volgende halte stroomt ons treinstel vol met toeristen die bijna allemaal mogen rechtstaan.

De rit naar het Herculaneum verloopt vlotjes en het is een tiental minuutjes wandelen van het station naar de ingang van de site. Voordat we aan ons bezoek beginnen, lassen de dames van ons gezelschap nog een sanitaire stop in. We moeten lang aanschuiven, want er zijn maar twee toiletten voor gans de site. En jawel, geen spoor van een toiletbril te bekennen.

Het Herculaneum zelf overtreft onze verwachtingen. De site is kleiner dan Pompeï, maar veel mooier en een pak minder druk. Er zijn meer fresco’s en mozaïeken nog op de site zelf te bewonderen. Het is ook fijn om deze plek op eigen tempo te kunnen verkennen, zonder je zorgen te moeten maken dat je de groep en de gids uit het oog verliest. Indrukwekkend om te zien hoeveel lager de site ligt dan de omliggende huizen en hoeveel de kustlijn opgeschoven is na al die eeuwen. Een groot gedeelte van de site is nog onontdekt, omdat de restanten van de oude stad zich onder de omringende huizen bevinden. Wie weet welke schatten zich daar nog verbergen? Als je twijfelt tussen een bezoek aan Pompeï of aan het Herculaneum, ga dan zeker voor het Herculaneum. Je zal het je niet beklagen.

IMG_2419

IMG_2426

IMG_2428

IMG_2429

IMG_2444

IMG_2447

IMG_2449

IMG_2455

IMG_2458

IMG_2461 Continue reading

Pompeï en Vesuvius – 7 april 2024

Na het ontbijt dat er, op de vulling van de croissant na, exact hetzelfde uitziet als gisteren, trekken we onze wandelschoenen aan voor een daguitstap naar Pompeï en de Vesuvius. We zetten er flink de pas in naar de plaats van afspraak: het Terminus Hotel op Piazza Giuseppe Garibaldi.

Daar aangekomen worden we met een gelijkaardig chaotische situatie geconfronteerd als aan de ingang van Napoli Sotteranea twee dagen geleden. Overal staan groepjes mensen te draaien, maar nergens is er een visuele aanwijzing die ons naar de exacte plek van afspraak kan leiden. Geen bord met de naam van het bedrijf dat de uitstap regelt, niks. Uiteindelijk komt er dan toch een meisje in een Barbie t-shirt opduiken die namen begint af te roepen van een papieren lijst op een klembord. Het is meteen duidelijk dat het stevig druk zal zijn in Pompeï, want groep na groep vertrekt naar de bussen die staan te wachten.

Na lang nagelbijten, worden dan eindelijk onze namen afgeroepen. Ik vreesde al even dat de op voorhand geboekte en betaalde uitstap een scam was. Met wat vertraging worden we vervolgens naar een grote toeristenbus gebracht.

De rit naar Pompeï zelf verloopt vlot. Aangekomen op de parking blijkt dat ons vermoeden bevestigd wordt: de parking staat stampvol. Dat belooft… We worden naar een kraam vlakbij de eetgelegenheden en toeristenshops geleid en nemen daar onze oortjes in ontvangst. Voordat we beginnen aan het bezoek, wijst de gids ons de weg naar een gratis toilet in een hotel vlakbij. De toiletten (zonder bril, uiteraard) bevinden zich in de kelder van het hotel. Om bij de toiletten te geraken, passeren we tientallen vitrines met allerhande souvenirs in de kelders van het hotel. De overtreffende trap van toeristisch.

Uiteindelijk start de rondleiding in Pompeï zelf pas om 11.40u. Het is uiteraard fantastisch om rond te kunnen lopen op deze prachtige historische site, maar de gigantische hoeveelheid toeristen is toch een serieuze domper op de ervaring. Doordat er zoveel volk is, is het niet altijd evident om de gids met haar kleine gele paraplu terug te vinden. En jawel, terwijl ik nog snel een aantal foto’s neem in een villa, ben ik opeens de groep kwijt. Tot mijn grote horror, want de gsm-ontvangst op de site is bijna onbestaande.

Door een gelukkig toeval heb ik echter net één streepje ontvangst en slaag ik erin mijn vriend te bereiken die me kan zeggen waar de groep is. Oef! Sommigen in onze groep hebben echter minder geluk dan ik. Een vrouw raakt onderweg haar man kwijt en we vinden hem pas terug aan de ingang/uitgang op het einde van de rondleiding. Jammer van het geld dat die mensen betaald hebben voor de gids, denk ik dan.

Het is jammer, maar het systeem met de oortjes werkt niet goed, waardoor ik de gids niet altijd even goed kan verstaan. Het is duidelijk dat er niet echt veel geld geïnvesteerd is in het microfoontje van de gids en de headset voor de toeristen.

Wat mij het meest zal bijblijven van het bezoek aan Pompeï zijn de afgietsels van de lijken van mensen die gestorven zijn door de vulkaanuitbarsting en wiens laatste momenten voor de eeuwigheid bewaard zullen blijven. De gedachte aan hun doodsstrijd doet me rillen, ondanks de warme temperatuur op de site. Van een heel andere orde is het bordeel (te vinden door de penissen te volgen die aangebracht zijn in de bestrating) dat zowaar een menukaart heeft met allerlei standjes waaruit de zeelieden die hier aanmeerden en geen Romeins spraken, konden kiezen. Aan de lange rij wachtenden bij dit huis te zien, is dit gebouw duidelijk de favoriet van elke gids. 😉

IMG_2322

IMG_2325

IMG_2328

IMG_2330

IMG_2334

IMG_2336

IMG_2337

IMG_2342 Continue reading

Antipasti van Il Pastaio, whisky en chacha

Gisterenavond hadden we onze kameraad uit Leuven over de vloer. Hij had op zijn vele reizen naar Australië en Taiwan wat nieuwe flessen whisky op de kop getikt die hij ons graag wou laten proeven. Dus zorgden wij voor heerlijke antipasti van Il Pastaio en een goeie fles rode wijn voor het avondmaal. En wat late paaseitjes van Bittersweet voor bij de whisky. En ja, natuurlijk wilde onze ook graag proeven van de Georgische chacha. Toch wel een ontdekking, moet ik zeggen.

A pleasant evening was had by all.

IMG_7751

IMG_7752

IMG_7755

IMG_7756

IMG_7760

Certosa e Museo di San Martino en Castel Sant’ Elmo – 6 april 2024

Redelijk goed slapen in onze mansardekamer. En ook het ontbijt valt mee. Met ons gezelschap van zes personen ontbijten we buiten op een gezellig koertje. Zalig weertje, hier in Napels! Het ontbijt wordt opgediend aan tafel en bestaat uit verse croissants, cake, fruitsla en yoghurt. Alles is vers en lekker, maar persoonlijk ik ben eerder fan van een hartig ontbijt. Zoveel zoetigheid ‘s ochtends vroeg is niets voor mij. Maar ik klaag niet, Italianen staan nu eenmaal niet bekend voor hun overvloedige ontbijten.

IMG_6848

Na het ontbijt trekken we onze wandelschoenen aan en wandelen we op het gemak naar Stazione di Montesanto om daar de funiculare naar Certosa te nemen. Volgens googlemaps is het maar twintig minuten wandelen vanaf onze B&B, maar wij stoppen geregeld onderweg om de sfeer in de Napolitaanse straten op te nemen. Door het drukke voetgangersverkeer en de vele brommertjes vorderen we minder snel dan gedacht.

IMG_6861

Toegegeven, we laten ons maar al te graag afleiden door de vele kraampjes met streetfood en de winkeltjes met allerlei prullaria. Het wordt ons al snel duidelijk dat rode pepertjes en rode hoorns hier een absolute must have zijn. Letterlijk overal kan je hangertjes met deze symbolen kopen. En amai, al de zoetigheden die hier langs de kant van de weg verkocht worden, je krijg er bijna diabetes van door er alleen maar naar te kijken.

IMG_6864

IMG_6867

IMG_6869

IMG_6872

Voetballegende Maradonna is alomtegenwoordig in de straten van Napels, vereeuwigd in talrijke muurschilderingen. Het voetbalgekke Napels geniet duidelijk nog na van het feit dat de Napolitaanse ploeg vorig jaar kampioen gespeeld heeft. De straten zijn uitbundig versierd in de kleuren van de ploeg: wit, blauw en lichtblauw. En ook Leuvense voetballer Dries Mertens is hier nog steeds populair.

IMG_6876

We lopen even binnen in de Basilica di Santa Chiara, een reusachtige kerk die duidelijk geleden heeft onder de bombardementen tijdens de tweede wereldoorlog. Dit monumentale gebouw moet vóór de vernielingen bijzonder indrukwekkend geweest zijn. En dat is ze nu nog steeds, al is het maar om wille van de grootte.

IMG_6885

IMG_6887

IMG_6889

IMG_6890

IMG_6891

IMG_6894

Vlak tegenover de Basilica di Santa Chiara ligt de Chiesa del Gésu Nuovo. Achter de strenge, ietwat modern aandoende gevel schuilt een overweldigende barokke schoonheid die moeilijk in woorden te vatten is. Je weet gewoon niet waar eerst kijken en mijn hersenen slagen er amper in al deze overdaad te verwerken. Meteen een eerste hoogtepunt van onze trip.

IMG_6895

IMG_6896

IMG_6907

IMG_6911

IMG_6913

Na ons bezoek aan de Chiesa del Gésu Nuovo wandelen we verder. We komen langs talrijke beenhouwers met orgaanvlees in het uitstalraam, vervolgens komen we op een versmarkt terecht waar de Italianen hun verse vis, groenten en fruit kopen. Heel fotogeniek allemaal.

IMG_6917

IMG_6918

IMG_6920

Na een veel langere tocht dan initieel gepland, kopen we een ticketje voor de funiculare. Na een kort, maar aangenaam ritje stappen we af aan halte Morghen. Van daaruit is het nog een korte wandeling naar Certosa di San Martino.

Dit prachtige klooster is alleen al de moeite waard voor het fenomenale uitzicht op Napels. Maar het klooster heeft meer te bieden dan dat: een prachtige kloostertuin met pandgang, een indrukwekkende collectie religieuze kunst, een boeiende collectie kerststallen en een fenomenale barokke kapel. Echt de moeite van een bezoek waard!

En jawel, ook hier treffen we toiletten zonder toiletbril en toiletdeuren zonder slot. Ik begin zowaar een trend te ontwaren.

IMG_6934

IMG_6937

IMG_6938

IMG_6941 Continue reading

Van Leuven naar Napels – 5 april 2024

Om 6.15u opstaan, het blijft pijnlijk voor mij, als onvervalste nachtmens. Het voordeel van zo vroeg opstaan is wel dat het rustig is op de trein naar de luchthaven. Om stipt 7.21u komen mijn vriend en ik aan in Zaventem.

We treffen onze vrienden en hun zoon en dochter in de grote hal van de luchthaven. Dit jaarlijkse uitstapje in het voorjaar wordt een echte traditie! Het inchecken van de bagage verloopt vlotjes en we lopen meteen verder naar de security. Uiteraard moet mijn fototoestelrugzak weer gecontroleerd worden. Maar goed, met de glimlach, uiteraard. Die mensen aan de security doen ook maar hun werk.

We ontbijten met ons zessen bij Belgorama. Niet het meest aantrekkelijke restaurant op de luchthaven (eerlijk, het aanbod op Zaventem is redelijk bedroevend in het algemeen), maar het English breakfast valt goed mee, al was het een beetje aan de lauwe kant.

IMG_6674

Vanaf de gate stappen we op een bus voor wat effectief de langste busrit op Brussels Airport ooit moet zijn. We passeren hoeken van de luchthaven die ik nog nooit gezien heb om uiteindelijk uit te komen bij een rijtje low cost carriers.

Het vliegtuig is volledig volgeboekt en de afstand tussen de zetels in dit Eurowingtoestel is bijzonder krap. De zeventienjarige in ons gezelschap past met zijn lange benen amper in zijn zitplaats. Niet echt comfortabel, maar de vlucht verloopt vlotjes, we vangen een glimp op van de Alpen en landen rond een uur of twaalf op de luchthaven van Napels. Mooi op schema.

In Napels moeten we even wachten op de valiezen, maar dan kan onze vakantie echt beginnen. We nemen een taxi naar BB Casamatta en krijgen van de vriendelijke taxichauffeur al meteen het aanbod om met ons naar Pompeï te rijden. Helaas heb ik al een uitstap naar Pompeï in combinatie met de Vesuvius geboekt. We moeten hem dus teleurstellen.

Naar ondertussen goede gewoonte moeten we eerst een aantal keypads en sleutelkluisjes passeren (het lijkt bijna een escape game) alvorens we naar onze kamers kunnen. Mijn vriend en ik slapen op een mansarde in een vrij kleine kamer met amper bergruimte. Gelukkig is het bed zelf ruim en heeft het zijn charme om in een oud historisch pand te overnachten. De ligging van de B&B is werkelijk uitstekend, in het hart van het centro storico op letterlijk vijf minuten wandelen van de kathedraal.

IMG_6679

Maar voordat we ons aan een eerste verkenning van Napels wagen, moeten we onze hongerige magen stillen. Het is behoorlijk druk in het historische centrum en bij het pizzarestaurant dat onze huisbazen ons aanraadde, staat een gigantische wachtrij. Niemand van ons gezelschap had zin in lang aanschuiven, dus uiteindelijk eten we op het terras van Pizzeria del Purgatorio (purgatorio betekent vagevuur). De charmante geblokte tafelkleedjes en het feit dat het terras onder een prachtige gaanderij gelegen is, gaven de doorslag.

Helaas blijkt mijn eerste instinct juist: het restaurant neigt naar een tourist trap. Allez, de Italiaanse versie van een tourist trap. De pizza’s waren ok, en mijn polpo zeker ook, maar de prosecco was die naam niet waardig. Wij vroegen ons zelfs af of dit prosecco was of witte wijn met daardoor bruiswater gemengd. Enfin, het was niet te drinken en dan ook nog eens veel te duur. Maar goed, we lieten het niet aan ons hart komen.

IMG_6692

IMG_6699

IMG_6705

IMG_6706

Na de lunch wandelen we op het gemak door het bijzonder drukke centro storico. De smalle straatjes bruisen van het leven en je struikelt er om de paar meter over een standje met streetfood. We maken meteen ook kennis met de alomtegenwoordige brommertjes die overal tussendoor slingeren en ei zo na over je voeten rijden.

IMG_6686

IMG_6689

IMG_6690

IMG_6708

IMG_6710

IMG_6711

IMG_6714

IMG_6724

Vlakbij onze B&B bevindt zich de Pio Monte della Misericordia, die zich kan beroemen op een schilderij van de beruchte Caravaggio. We kopen een toegangsticket voor tien euro per persoon. En jawel, de Caravaggio is een prachtig meesterwerk in clair obscur dat het stralende middelpunt van deze ronde kapel vormt. Tot onze grote verbazing treffen we in diezelfde kapel werken van Jan Fabre aan, uitgevoerd in rood koraal. En dat is dan ook meteen het hoogtepunt van ons bezoek, want het museum dat zich naast de kapel bevindt, stelt niet echt veel voor. Het is een beetje een vreemde mengeling van vrij middelmatige historische kunstwerken en hedendaagse werken, zonder een duidelijk verhaal. Het geheel deed erg stoffig aan. Wel leuk: het zicht vanuit de loge die recht uitkeek op de Caravaggio.

IMG_6726

IMG_6728

IMG_6729 Continue reading

Hoog bezoek!

Gisteren hadden mijn vriend en ik hoog bezoek over de vloer! Onze kameraad die al een hele tijd in de VS woont, was in het land met zijn twee pittige dochters (de mama was helaas in de VS gebleven). De goden waren ons duidelijk goed gezind, want het lukte vrij gemakkelijk om een moment te vinden om af te spreken. Echt, zo blij dat we elkaar nog eens konden zien, want hij heeft natuurlijk een druk programma af te werken, die zeldzame keren dat hij in België is.

Voor deze bijzondere gelegenheid trakteerden we hem en zijn dochters op sushi en gyoza. De dochters waren alweer flink gegroeid. En zo slim! Ze spreken vlotjes Engels, Nederlands en Chinees. Al is dat niet verwonderlijk met twee zulke intelligente ouders, natuurlijk. We hadden op het einde van de avond het gevoel dat we nog lang niet uitgepraat waren, maar helaas, de meisjes moesten in bed. En nu is het weer uitkijken naar onze volgende reünie.

IMG_6414

IMG_6417

IMG_6419

IMG_6424

Op bezoek bij de dinosauriërs

Vandaag spoorden mijn vriend en ik samen met mijn petekindje en zijn gezin naar Brussel voor een bezoekje aan het Instituut voor Natuurwetenschappen en haar befaamde grootste Dinosaurusgalerij van Europa. Dé topattractie blijven toch de Iguanodons van Bernissart, waarvan nu geweten is dat deze op vier poten liepen en niet op twee, zoals ze gemonteerd zijn in de galerij. Heel interessant ook om meer te leren over het verhaal van de ontdekking door de mijnwerkers en de manier waarop de skeletten uit de steenkoolmijn gehaald werden.

De galerij met de prachtige skeletten is zeker indrukwekkend, de collectie van fossielen is fenomenaal en ook de tijdelijke tentoonstelling GIANTS was de moeite, maar wat mij het meeste zal bijblijven, is de warrige wayfinding, waardoor het voor ons een hele uitdaging was om onze weg doorheen het museum te vinden. Ruimte voor verbetering dus.

IMG_6241

IMG_6242

IMG_6251

IMG_6272

IMG_6245

IMG_6248

IMG_6249

IMG_6255

IMG_6259

IMG_6270 Continue reading

Een avond bij Lento in Hasselt

Gisterenavond had ik afgesproken met een kameraad om samen iets te gaan eten in zijn thuisstad Hasselt. Helaas waren de treingoden mij niet echt gunstig gezind en arriveerde ik met een stevige vertraging. Gelukkig met nog net genoeg marge om stipt om 20.15u in restaurant Lento te zijn.

IMG_5923

We hadden al eerder gedineerd in restaurant Lento, dus ik wist waaraan ik me kon verwachten bij dit veganistische restaurant. En jawel, de gerechten waren even verzorgd, origineel en lekker als ik mij herinnerde. Alleen had ik een gang meer moeten bestellen. Het viergangenmenu was net iets te weinig voor mij. Alhoewel de bediening vriendelijk was, waren ze niet echt aandachtig voor de noden van de klanten. Een restaurant waar een ober niet vraagt of je nog iets wil drinken, terwijl je glas duidelijk leeg is, nog niet vaak meegemaakt. Het kostte me zelfs de nodige moeite om een flesje kombucha te bestellen. Vreemd.

Appetizer:

IMG_5928

Koningoesterzwam, leche de tigre, granny smith, zeevenkel, zeewierkaviaar:

IMG_5929

Knolselder, truffel, hazelnoot, pink lady, kappertjes:

IMG_5933

Biet Wellington, vadouvan, framboos, snijbiet:

IMG_5936

Kombucha!

IMG_5937

Citroensorbet, limoncello, spumante, peper:

IMG_5939

We hadden alleszins meer dan genoeg stof om bij te praten, want het was alweer veel te lang geleden dat we elkaar nog eens gezien hadden. Dus namen we in het station van Hasselt afscheid met de belofte ditmaal geen jaar te wachten om een nieuwe afspraak vast te leggen.

Verjaardagsfeestje van mijn petekindje

Gisteren waren mijn vriend en ik uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van mijn petekindje. Voor de gelegenheid had de papa van mijn petekindje huisgemaakte kipkebap gemaakt in zijn Kamadobarbecue. Een behoorlijk indrukwekkend proces dat ik graag van dichtbij volgde. Alleen bleef er nadat al de hongerige kinderen en andere gasten gegeten hadden niet meer zo heel veel over voor mijn vriend en mezelf. Waardoor ik onvoldoende eten in mijn maag had om een tegengewicht te bieden aan de lekkere witte wijn en ik een bijzonder jolige avond tegemoet ging. 😉

IMG_5694

IMG_5699

IMG_5702

Gelukkig was er een uitgebreid dessertbuffet en konden we nadat een aantal gasten vertrokken waren nog even gezellig buiten rond de vuurschaal zitten, waarbij mijn petekindje en zijn broertje zich te goed deden aan marshmallows.

IMG_5719

IMG_5721

IMG_5726

We eindigden de avond onder ons zessen (mijn petekindje, zijn broertje, zijn ouders, mijn vriend en ik) met een spelletje Exploding Kittens. Ik had mijn petekindje naast een financiële bijdrage voor zijn metaaldetector de uitbreiding Barking Kittens cadeau gedaan. Ben er zeker van dat er in de toekomst nog veel partijtjes zullen volgen!