Strato revisited

Omdat we zo gecharmeerd waren door onze private dining experience in januari, legden we die avond zelf al meteen een datum vast voor ons volgende bezoek. Uiteraard wisten we dat die oorspronkelijke magie wellicht niet repliceerbaar zou zijn, want hoe vaak heb je een restaurant volledig voor jezelf? Dus ik had mijn verwachtingen al wat bijgesteld.

We startten de avond met het aperitief bij onze goede vrienden op de Vismarkt. Voor de gelegenheid hadden ze een wel heel bijzonder aperitiefhapje voorzien: Mojama, gedroogde en gezouten rode tonijn. Amai, zo lekker!

Na deze geweldige culinaire opwarmer wandelden/fietsten we samen richting Strato. We kregen een fijne tafel voor zes toegewezen, maar mijn aanvoelen zat helemaal juist. Dit bezoek was uiteraard niet vergelijkbaar met ons vorige, wat ik verwachtte, maar ook de gerechten stelden mij iet of wat teleur. Lang niet zo tongstrelend lekker en bijzonder als de vorige keer. Spijtig wel. Gelukkig vloeide de wijn rijkelijk om deze teleurstelling door te spoelen.

Vitello ternera:

Varkenswang Kintoa:

Asperges:

Tira mi su:

ROHTKO in De Singel

Gisteren zakte ik af naar Antwerpen voor de voorstelling ROHTKO van de Pool Łukasz Twarkowski. Ik dropte eerst mijn spullen af bij mijn collega in Berchem die zo vriendelijk was om mij een logeerbed voor de nacht aan te bieden. Daarna fietsten we samen naar De Singel voor één van de meest bijzondere voorstellingen die ik laatste jaren gezien heb. De tikfout in de titel ROHTKO refereert naar één van de grootste schandalen uit de kunstwereld, dat uitkwam toen een nietsvermoedend echtpaar voor meer dan acht miljoen dollar een vervalst schilderij van Mark Rothko kocht, en bleek dat het vermaarde New Yorkse Knoedler al jaren handelde in vervalsingen van Rothko, Jackson Pollock en Robert Motherwell.

De hele voorstelling draait rond de vraag of fake ook echt kan zijn. Brandende actueel dus. De enscenering was ook erg bijzonder: met live camerabeelden, bewegende containers die steeds van plaats veranderden, snoeiharde beats en flashy belichting. Er gebeurt zoveel tegelijkertijd op het theaterpodium dat mijn hersenen onmogelijk alles konden capteren. De pauze in de VIP-ruimte was dus meer dan welkom om even te bekomen met een glaasje wijn en wat lekkere hapjes.

Russian Warship, go fuck yourself!

Ook fijn: dat ik een kwartier na de voorstelling mij al kon klaarmaken om in bed te kruipen. Met dank aan mijn lieve collega om voor gastvrouw te spelen.

Boekvoorstelling ‘Tijd van Dwang’ in Barbóék in M

Deze namiddag woonden mijn vriend en ik de boekvoorstelling bij van onze vriend Peter Mangel Schots, journalist, docent, dichter en schrijver. Peter vond de inspiratie voor zijn boek ‘Tijd van Dwang‘ bij het oorlogsdagboek van zijn grootvader die als dwangarbeider in Duitsland werkte. Peter las het dagboek van zijn grootvader tijdens de coronacrisis en deelde fragmenten ervan op facebook. Fragmenten die ik toen met veel aandacht gelezen heb.

De opkomst voor de boekvoorstelling was hoog en natuurlijk kochten mijn vriend en ik achteraf twee exemplaren voor onszelf. Gesigneerd door de auteur, uiteraard. En nu maar duimen dat het boek een bestseller wordt!

Op de terugweg van de boekvoorstelling passeerden we langs een nieuwe ijsjeszaak in de Diestsestraat, Ice for All. Uiteraard konden we het niet laten om onszelf te trakteren op een lekker ijsje. Ook handig voor als we nog eens bezoek hebben: je kan het ijs ook in dozen kopen.

Nabucco in de Antwerpse Opera

Deze namiddag spoorden Goofball en ik naar Antwerpen-Centraal om in rode zetels van één van de loges te genieten van de opvoering van Nabucco. Voor Goofball de eerste keer dat ze een operaopvoering bijwoonde, dus ik was best wel vereerd dat ik deze ervaring samen met haar mocht delen.

Het was even zoeken naar de juiste loge en de juiste stoelen, maar eens we zaten, waren we vertrokken voor een fantastische opvoering. Ik was bijzonder onder de indruk van de scenografie, met twee gigantische bewegende spiegels die boven de scène bevestigd waren en de scène zelf die tijdens de opvoering onder water werd gezet. Wat een heel bijzonder effect opleverde. En natuurlijk kippenvel tijdens de uitvoering van het slavenkoor toen de koorzangers opdoken tussen het publiek zelf. Onvergetelijk!

We sloten de namiddag af met een drankje in brasserie Le Royal in Antwerpen-Centraal, omdat we net onze trein gemist hadden. Ideaal om nog wat na te praten.

Two lovely ladies in one day

Deze middag genoten van een fijne Italiaanse lunch bij Al Posto Giusto samen met één van mijn favoriete collega’s. We permitteerden het ons om onszelf te trakteren op een lekkere mocktail. Toegegeven, een échte cocktail (waarmee ik dus bedoel: eentje met alcohol) is nog altijd beter, maar ik moet zeggen dat ik deze spice mule echt kon appreciëren. Helemaal niet zo mierzoet als de meeste mocktails. En de tagliolini al tartufo nero con crema di parmigiano e pollo, was ook zeer lekker. Al was dit gerecht voor een lunch net iets aan de zware kant. Naar goede gewoonte vloog de tijd voorbij en moesten we veel te snel weer aan het werk.

‘s Avonds na het werk had ik afgesproken met een oud-collega in het Victor Bozar Café. Sinds ze een nieuwe job heeft, werken we opnieuw samen aan een belangrijk project en het leek me het gepaste moment om de banden weer wat aan te halen en bij te praten. Ik heb haar ooit zelf gerecruteerd, dus ik ben er best wel trots op dat ze voor zichzelf zo’n interessante carrière heeft uitgebouwd. Echte girl power! Ik ben er zeker van dat, nu zij aan boord is, de slaagkansen van dit project alleen maar zullen toenemen.

En natuurlijk kon ik het niet laten om de maaltijd af te sluiten met heerlijke crêpes Suzettes, één van mijn favoriete nagerechten.

Mijn petekindje is dertien!

En dat moest natuurlijk gevierd worden! Ik had op voorhand aan de ouders een tip gevraagd voor een cadeau, want het is niet altijd makkelijk om een cadeau te vinden voor een coole tiener. Heel blij dat ik dankzij hun tip gescoord heb met mijn cadeau, een gloednieuw Corsair K70 CORE TKL Azerty toetsenbord. Dat huiswerk gaat nu nog vlotter afgewerkt geraken! Mijn petekindje kreeg ook een anatomisch model cadeau, wat ik zelf op zijn leeftijd ook super gevonden zou hebben. En natuurlijk wilde iedereen puzzelen met de organen. Moeilijker dan het eruit ziet, alleszins.

Het was warm genoeg om samen met de andere genodigden buiten op het terras van het aperitief te genieten. Voor het hoofdgerecht haalde onze kameraad de Kamado boven en konden we vervolgens genieten van zelf belegde hamburgers met heerlijke patatas bravas

Als dessert was er (hoe kan het ook anders op een verjaardagsfeestje) taart. De door de grootmoeder gemaakte chocoladetaart was aan de zware kant, maar wel heel lekker. Wees maar zeker dat ik geen ruimte meer had voor een tweede stuk. En uiteraard hadden we heel veel plezier met Undercover (Mr. White) spelen.

Food and wine pairing met Young Wine Club Leuven

Nog aan het nagenieten van de fabuleuze avond gisteren. Samen met Goofball en haar man namen mijn vriend en ik deel aan het food and wine paring event van Young Wine Club Leuven. Het was de eerste keer dat de wijnclub waarvan ik lid ben een dergelijk event organiseerde en ik was dus erg benieuwd. Voor deze gelegenheid zakten we af naar het lokaaltje in de Bruul waar een feestelijk gedekte tafel op ons stond te wachten.

En amai, we werden niet teleurgesteld. Bij elk gerechtje kregen we twee verschillende wijnen te proeven. Terwijl onze kameraad-wijnkenner uitleg gaf bij de wijntjes, konden we voor onszelf uitmaken welke wijn het beste bij het gerecht paste. Opvallend wel dat de meningen aan de tafel veelal gelijk liepen. Er was altijd een duidelijke favoriet. De gerechten waren trouwens ook uitstekend. De dame die voor de catering zorgde, had haar uiterste best gedaan om ons in de watten te leggen. Moeilijk om te zeggen welk gerechtje mijn favoriet was, alles was heerlijk.

Dit zijn de wijnen die we proefden:

Progenie – Argentinië
Bahuchet – millesime 2017
Astrolabe – sauvignon blanc
Wijngut Claes – sauvignon blanc
Mâcon-villages – cave de lugny – chardonnay
Apple Betty – chardonnay
Oliver Zeter – pinot noir
Hasher Family Wines – pinot noir
Brunhilde di Menzione – primitivo
Joel Gott – Zinfandel – ad bibendum

Na het laatste gerechtje met veel smaak verorberd te hebben, wandelden we samen met Goofball en haar echtgenoot naar de Parkpoort, waar we nog een klein vervolg breiden aan de avond met een afzakkertje in de Kaminsky. Om te klinken op de vriendschap. Top avond!

Wine with friends

Een boeiende en fijne laatste dag van de week achter de rug. ‘s Middags woonde ik een AI inspiratielunch bij met boeiende sprekers en barslechte broodjes (echt niet te vreten). En ‘s avonds waren mijn vriend en ik te gast bij onze kameraad en wijnliefhebber, die ons bij hem thuis had uitgenodigd voor een kleine verjaardagsdrink te ere van zijn verjaardag een dikke week geleden. Iets minder spectaculair dan zijn vorige feestje, maar zeker zo gezellig! En aangezien mijn vriend vandaag verjaart, hadden we meteen twee jarigen te vieren.

Naar goede gewoonte had onze kameraad weer allerlei lekkers voorzien en konden we genieten van, noblesse oblige, uitstekende wijntjes. De perfecte kick-off van een feestelijk weekend!

Hansche. Meester in kalk in PARCUM

Na deze voormiddag zalig lang uitgeslapen te hebben, fietsten mijn vriend en ik deze namiddag naar de Parkabdij om samen met onze vrienden uit Zichem de tentoonstelling over mijn favoriete meester-kalksnijder: Jan Christiaen Hansche te bezoeken. Nooit zal ik de eerste keer vergeten dat ik vele jaren geleden op een openmonumentedag zijn werk kon bewonderen op de plafonds van de bibliotheek en de refter van de Parkabdij, ik was meteen betoverd. De tentoonstelling ging op basis van (zeer beperkt aanwezige) bronnen op zoek naar de roots van Hansche, die ergens in Duitsland liggen. Hoe hij net in Vlaanderen belandde, is niet geheel duidelijk, maar zeker is dat hij zich hier thuis voelde, want er zijn verschillende barokke meesterwerken van hem uit de 17e eeuw in Vlaanderen bewaard gebleven.

Heel eerlijk, de tentoonstelling was iet of wat beknopt. Ik had gedacht meer werk van Hansche aan te treffen, maar omdat de meeste van zijn werken zich natuurlijk in gebouwen bevinden, zal ik zijn werk ter plekke moeten bezoeken. Op zich was het wel interessant om iets bij te leren over de technieken die Hansche gebruikte om zijn schitterend gedetailleerde driedimensionele beelden te maken, maar echt veel wijzer over de man zelf was ik na de tentoonstelling toch niet.

We waren dus veel sneller dan verwacht doorheen de tentoonstelling. Spijtig genoeg regende het pijpenstelen, anders hadden we een wandeling kunnen maken langs de mooie vijvers van het abdijdomein. Gelukkig konden we schuilen voor de regen met een drankje in de Abdijmolen. Om de tijd te verdrijven speelden we samen Undercover, altijd een succes!

We sloten de avond af met een lekkere maaltijd (voor mij een heerlijke salade met tonijn) en namen afscheid van onze vrienden die het deze zondagavond niet al te laat wilden maken.

Avonturen in de sneeuw

Gisteren trokken mijn vriend en ik met onze vrienden richting Korbeek-lo voor een wandeling doorheen de velden rondom het psychiatrisch ziekenhuis Sint-Kamillus. Onze vrienden waren zo vriendelijk om ons voor onze deur te komen ophalen, zodat we rechtstreeks naar het vertrekpunt van de wandeling konden gaan.

Ondanks de dreigende grijze lucht, genoten we van de wandeling die ons langs holle wegen en het mooie Heilige Geesthof bracht. De weersvoorspellingen gaven sneeuw en effectief na drie kwart van de afstand afgelegd te hebben, kwamen we terecht in een stevige sneeuwbui. Gelukkig waren we erop voorzien en gaf de sneeuwbui een extra romantisch tintje aan de wandeling.

Na deze fikse wandeling hadden we wel een drankje verdiend. Het buurthuis van Korbeek-lo was de ideale plek om op te warmen en onze natte spullen wat te laten opdrogen. Een gezellig, druk café dat duidelijk het hart van de buurt is. Ik bestelde eerst een theetje om wat op te warmen en liet me vervolgens verleiden tot het consumeren van een glaasje witte wijn. Heel grappig: onze vrienden kwamen zowaar bekenden tegen op deze toch wel wat afgelegen plek. Het blijft me verwonderen hoe klein de wereld is…

Tijdens het verorberen van onze consumpties in het buurthuis bestelden we de sushi om te laten leveren bij onze vrienden in Wijgmaal. Want van zo’n wandeling door de sneeuw krijgt een mens honger en de oudste zoon had al lang gevraagd om nog eens samen suhi te eten.

Alvorens de wagen sneeuwvrij te maken voor de terugrit naar Wijgmaal, hielden we een klein sneeuwballengevecht met de verse sneeuw. Helaas was het snel gedaan met de vrolijkheid toen onze vrienden in de wagen telefoon kregen van hun oudste zoon om te zeggen dat zijn broer (de jongse zoon van onze vrienden) ergens zijn smartphone in de sneeuw was kwijt geraakt. De jongste zoon was helemaal overstuur, ocharme.

Bij aankomst in het huis van onze vrienden, stelden we meteen een zoekploeg samen: onze kameraad met zijn oudste zoon en mijn vriend trokken naar het besneeuwde voetbalveld waar de jongste zoon zijn smartphone verloren had, in een poging om de smartphone terug te vinden. Ondertussen probeerde ik samen met mijn vriendin de jongste zoon te kalmeren, terwijl we op de sushi wachtten.

Uiteraard keerden de heren na een zoektocht in extreem moeilijke omstandigheden van een kale reis terug. Toen tijdens de gesprekken na de zoektocht naar boven kwam dat de smartphone in kwestie een iphone was, suggereerde mijn vriend meteen om via icloud de ‘find my iphone’ functie te proberen. En kijk eens aan, bleek dat die iphone helemaal niet op een besneeuwd voetbalveld lag, maar twee straten verder lekker warm bij een kameraadje van de jongste zoon. De jongste zoon was dus helemaal vergeten dat hij zijn iphone in de zak van zijn kameraad had gestoken… Eind goed, al goed, dus!

De euforie van de terug gevonden iphone maakte dat de sushi dubbel zo goed smaakte. Om van de wijn nog maar te zwijgen. 😉 Gelukkig bracht de taxi ons veilig terug naar ons appartement in Leuven na een bijzonder avontuurlijke namiddag/avond!

Yet Another Blog

Life on my side

vrienden