Brunch en wandeling bij de Adbij van Averbode

Op deze grauwe Allerzielen hadden we om 10u afgesproken met onze vrienden uit Zichem voor een gezamenlijke brunch bij Het Moment in Averbode, na een eerdere mislukte poging. Niet alleen is Het Moment een supergezellige plek om te brunchen op een zondagmiddag, deze brasserie geeft daarnaast mensen met een grote afstand tot de ‘gewone’ arbeidsmarkt de kans om de draad weer op te pikken en hun professionele carrière een nieuwe wending te geven. Na verloop van tijd is het de bedoeling dat deze medewerkers doorstromen naar een job in het reguliere arbeidscircuit. Een nobel doel dat perfect aansluit bij de rijke traditie van de Abdij van Averbode.

De brunch bestond uit heerlijke klassiekers en het buffet werd goed bijgevuld. Uiteraard waren talrijke producten afkomstig van de abdij zelf. Extra punten voor de heerlijke aspergesoep, waarvan ik toch meerdere koppen gedronken heb.

IMG_6214

IMG_6215

Na de overvloedige lunch maakten we een mooie wandeling in de omgeving van de abdij. De grijze regenlucht maakte zelfs even plaats voor een streepje blauw, waardoor de mooie herfstkleuren extra tot hun recht kwamen.

IMG_6216

IMG_6217

IMG_6220

IMG_6221

IMG_6222

IMG_6231

IMG_6232

IMG_6236

Op het einde van de wandeling sprongen we nog even binnen in de mooie abdijkerk om er een topstuk te bewonderen: het retabel van Averbode, dat na een omzwerving van 150 jaar in Antwerpen, teruggekeerd is naar zijn oorspronkelijke thuis.

IMG_6248

IMG_6250

IMG_6255

IMG_6259

We sloten de namiddag af met een portie biertapas in Het Moment. Al liet ik het merendeel van de hapjes over aan mijn gezelschap, want ik kon nog makkelijk teren op de brunch van deze middag. 😉

IMG_6261

Een aangename zondag die wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar is.

Wandelen rond de Abdij van Averbode

Lekker lang uitgeslapen in mijn ouderlijk huis na de culinaire uitspattingen van de dag voordien. En ja, dat ontbijt met spek en eieren smaakte heerlijk. De vriendin van mijn broertje is een echte keukenprinses. 😉

Na al die extra calorieën was het hoog tijd voor wat lichaamsbeweging! Het leek ons een leuk idee om te gaan wandelen rond de Abdij van Averbode. We downloadden de Wandelknooppunten app en zetten er de knooppunten van de Norbertijnenwandeling in. Mijn broertje was chauffeur van dienst. Na de wagen op de parking achter gelaten te hebben, trokken we naar het startpunt van de wandeling. Spijtig genoeg viel het eerste gedeelte van de wandeling wat tegen. We wandelden voornamelijk doorheen woonwijken. Ik kon me wel ergens voorstellen dat de wegen waarlangs we wandelden, historische banden met de abdij hadden, maar bij gebrek aan duiding, zagen wij enkele lelijke voortuintjes met heel veel kiezels. Gelukkig voldeed het tweede gedeelte van de wandeling wel aan de verwachtingen: rustige zandwegels en mooie natuur.

IMG_4052

IMG_4053

IMG_4054

IMG_4055

IMG_4056

IMG_4057

Uiteraard sloten we de wandeling af met een ijsje in de beroemde Lekdreef. In mijn herinnering stond het hier vroeger vol met ijskarren, nu waren het er nog slechts twee. Ik kocht een horentje met rum rozijnen bij het IJsroosje. Heerlijk! Het is de kwaliteit die telt, niet de kwantiteit.

IMG_4058

IMG_4059

Na dit welverdiende ijsje gingen we nog iets drinken op het prachtige zonnige terras van het Moment. Ik probeerde hun huisgemaakte icetea, maar dat bleek niet echt een aanrader, veel te zoet. Om onze eerste opkomende honger te stillen, bestelden we een mix van streekproducten, waarvan de kaas en mosterd het beste smaakten. Droge worst en kop, het zal nooit echt mijn ding zijn. In de Abdijwinkel kocht ik nog wat speculaasjes voor mijn collega’s, die een zoete traktatie altijd weten te appreciëren.

Op de terugweg belde de vriendin van mijn broertje naar de afhaalchinees in Halen, zodat we een lekker makkelijk avondmaal hadden. Het moet niet altijd haute cuisine zijn!

IMG_4063

PS: Van korstjes krijg je borstjes!

Met mijn petekindje naar de Abdij van Averbode

De mama van mijn petekindje en ik leggen bij het begin van een nieuw jaar altijd onze afspraken voor de rest van het jaar vast. Zo ben ik er zeker van dat ik mijn petekindje op regelmatige tijdstippen zie, want agenda’s slibben tegenwoordig sneller dicht dan ik met mijn ogen kan knipperen. Iedereen in de spitsuurleeftijd heeft het ook zo druk.

Het enige nadeel van die werkwijze is dat je niet op voorhand kan inschatten hoe het weer zal zijn. En zo werd onze herfstwandeling met het gezin van mijn petekindje in Averbode eerder een paar minuten de benen strekken in de regen en vervolgens genieten van een aperitiefje met abdijkaas en -bier (cava voor mij, uiteraard) in Het Moment. De twee broers vonden het allemaal prima. En ikzelf was onder de indruk van de metamorfose van de abdijsite, die mijn vriend en ik voor het laatst tien jaar geleden bezochten. Altijd al een site met potentieel geweest, maar blij om zien dat dit potentieel nu ook ten volle benut wordt.

IMG_2103

IMG_2104

IMG_2110

Na het aperitief in Averbode keerden we terug naar Tielt-Winge om wat met de duplo te spelen en te genieten van overheerlijke huis gemaakte burrito’s. Mijn petekindje was in goeie doen. We speelden heel prettig samen en hij was duidelijk blij met zijn Star Wars Wookiee zoekboek. Het contact met mijn petekindje verloopt soms wat moeizaam en dan doet het extra plezier om te zien dat hij zich amuseert en onze aanwezigheid waardeert.