Luz y sombra. Goya en het Spaanse realisme

Een weekend vol kunst en cultuur voor mij! Na het Plantin-Moretus museum en het KMSKA op zaterdag, spoorden mijn vriend en ik deze zondag naar Brussel om samen met zijn ouders de tentoonstelling opgebouwd rond het werk van Goya in Bozar te bezoeken.

Naar ondertussen goeie traditie startten we met een lunch in het Victor Bozar Café.

IMG_8618

IMG_8619

IMG_8625

Daarna bezochten we de tentoonstelling, die werk van Francisco de Goya y Lucientes in dialoog bracht met werk van tijdgenoten en kunstenaars van latere generaties. Goya is zonder twijfel één van de belangrijkst Spaanse kunstenaars aller tijden die ook nu nog zijn stempel drukt, maar toch deed deze tentoonstelling het niet helemaal voor mij. Misschien lag het aan de drukte en de velen gidsen die zich met grote groepen doorheen de tentoonstelling wurmden, ofwel was het verhaal dat de curatoren met deze tentoonstelling wilden vertellen mij niet geheel duidelijk.

IMG_8630

IMG_8633

IMG_8634

IMG_8635

IMG_8636

IMG_8638

IMG_8639

IMG_8640

IMG_8641

IMG_8643 Continue reading

Twee Antwerpse musea op één dag

Deze middag spoorde ik samen met Goofball, haar man, haar twee zonen en een uitwisselingsstudente waarvan Goofball via de Rotary Club het meterschap op zich genomen had, naar Antwerpen-Centraal. De concrete aanleiding voor deze uitstap was de wens van de uitwisselingsstudente om de tentoonstelling Vrouwenzaken/Zakenvrouwen in het Plantin-Moretus museum te bezoeken. Dit op aanraden van een leerkracht geschiedenis waarvoor ze duidelijk veel bewondering koesterde.

De treinrit verliep vlotjes en we wandelden met ons zessen langs de Meir naar het Plantin-Moretus museum. Onderweg wierpen we een blik op de mooi gerestaureerde Stadsfeestzaal en sprongen we even binnen bij de vestiging van The Chocolate Line in het Paleis op de Meir op de heerlijke geur van chocolade op de snuiven. Alleen Goofball vond dat maar niets, want die is geen fan van chocolade.

IMG_8502

IMG_8503

We waren stipt om 13.30u bij het Plantin-Moretus museum voor ons bezoek aan de tentoonstelling. Nu ben ik al wel een paar keer eerder in dit museum geweest, maar ik moet tot mijn grote schande bekennen dat ik dit prachtige historische gebouw tot op heden nog nooit volledig bezocht had. Fijn dat ik daartoe nu de gelegenheid had en al helemaal omdat de huidige tentoonstelling de verhalen van 300 jaar vrouwen van alle rangen en standen in de drukkerswoning vertelde. Heel boeiend om meer te leren over deze figuren die de geschiedenis al eens over het hoofd durft te zien.

De tentoonstelling was interessant en ik kon de scenografie waarbij in elke ruimte een hedendaags silhouet ontworpen door atelier REantwerp als kapstok voor de verhalen diende, zeker smaken. Al had ik achteraf gezien wel meer uit deze tentoonstelling gehaald als ik de audioguide had genomen. Voor mij was het toch vooral het gebouw zelf dat mij het meest fascineerde. Dat en de prachtige oude boeken en drukpersen. Heel leuk ook dat we een demonstratie van zo’n oude pers konden meepikken en een ter plaatste gedrukt aandenken mochten meenemen.

IMG_8508

IMG_8509

IMG_8512

IMG_8514

IMG_8517

IMG_8518

IMG_8522

IMG_8526

IMG_8531

IMG_8533

IMG_8536

IMG_8537

IMG_8539

IMG_8543

IMG_8544 Continue reading

Teamuitstap naar Abby in Kortrijk

Deze ochtend spoorde ik met een aantal Leuvense collega’s richting Kortrijk voor de allerlaatste teamdag van het jaar. Op het programma stond een gegidst bezoek aan Abby, het splinternieuwe museum in Kortrijk. Na een korte wandeling vanaf het station troffen we enkele van onze vroege vogels collega’s in Abby café, waar cake, koffie en thee voor ons klaar stonden. Druppelsgewijs stroomde de rest van de collega’s binnen en om 11u begonnen we aan de rondleiding. We hadden het geluk een zeer goede gids te treffen, die ons vol enthousiasme doorheen de tentoonstelling ‘Faith No More. Rituals for Uncertain Times’ leidde. Ik was echt aangenaam verrast door deze tentoonstelling. Het thema religie blijft mij, zelfs als doorgewinterde atheïst, fascineren en ik ontdekte veel mooie werken. Van harte aanbevolen.

IMG_7251

IMG_7252

IMG_7255

IMG_7256

IMG_7260

IMG_7262

IMG_7263

IMG_7265

IMG_7266 Continue reading

Walk for Street Kids in Herent

Gisteren fietste ik met een elektrische blue-bike naar sport- en ontmoetingscentrum De Warot in Herent om samen met Goofball de begeleide wandeling van 10,5 km te doen ter voordele van Mobile School. Aangezien de fietstocht naar Herent over redelijk heuvelachtig terrein ging, was ik blij dat ik een elektrische fiets geleend had, anders zou ik al moe geweest zijn voordat de wandeling effectief van start ging. 😉

Om kwart na twee startten we met de groep aan de wandeling. Gelukkig waren de weersvoorspellingen ons goed gezind en konden we genieten van een prachtig herfstzonnetje. Altijd fijn als je het droog kan houden tijdens een wandeling. We wandelden aan een stevig tempo door de natuur rondom Herent, waardoor we al iets voor vier uur terug in de Warot waren. Tijd voor de reünie met de echtgenoot en zonen van Goofball. En natuurlijk konden we niet anders dan onszelf te trakteren op een glaasje cava en een garnaalkroket om het succesvolle einde van onze wandeling te vieren.

IMG_7165

IMG_7167

IMG_7169

IMG_7170

IMG_7172

IMG_7174

IMG_7176

IMG_7179

IMG_7181

Om vijf uur vertrekken we opnieuw voor de avondwandeling van 5 km, een kleine, familievriendelijke lus waarbij iedereen een lichtgevende ballon aangereikt krijg. Goofball en haar gezin zijn versierd met vrolijke, kleurrijke lichtjes. Iets om in te investeren tegen volgend jaar. We worden uitgewuifd door een opzwepende percussiegroep en iedereen is duidelijk goedgemutst. De wandeling is erg sfeervol en we genieten van het blauwe uurtje en de avond die langzaam valt.

IMG_7182

IMG_7189

IMG_7193

IMG_7196

Na de wandeling neem ik afscheid van Goofball en haar gezin. Ik ben moe van een tumultueuze werkweek en ik moet nog een stevig eindje terug fietsen. Gelukkig wijst iemand mij erop dat de fietssnelweg langs het spoor een fijnere route terug naar Leuven is. Een goeie tip, want dit is idd veel aangenamer fietsen dan de route langs de steenweg die ik deze middag nam.

Vernissage 45-65. Jan Walravens kunstcriticus in FeliXart museum

Deze namiddag reden mijn vriend en ik met de cambio naar het FeliXart museum in Drogenbos voor de vernissage van de tentoonstelling opgebouwd rond kunstcriticus Jan Walravens. Voor ons beiden de eerste keer dat we dit museum in de Brusselse rand bezochten. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet bekend was met de figuur Jan Walravens en zijn werk als schrijver en kunstcriticus, maar na het bezoeken van de tentoonstelling ben ik er helemaal van overtuigd dat deze man een bijzonder fascinerend figuur was, die als criticus zijn stempel op de naoorlogse kunstscène in België gedrukt heeft. Jammer dat hij veel te vroeg gestorven is.

Omdat ik het zelf nooit zo mooi kan zeggen, citeer ik hieronder de tekst op de website van FeliXart:

Jan Walravens (1920-1965), een temperamentvol criticus, bracht via het tijdschrift Tijd en Mens een naoorlogse generatie experimentele schrijvers samen. Minder bekend is dat hij ook een indrukwekkend kunstkritisch oeuvre naliet, zowel in de krant en voor radio en televisie als in monografieën, essays, catalogi, lezingen en tentoonstellingen. De covers en illustraties van Tijd en Mens komen van zijn entourage van bevriende kunstenaars, en later ook van internationale artiesten uit de Cobra-beweging. Een markant man met een bijzondere manier van kijken. Hij vertrekt altijd vanuit zijn eigen ontroering en ziet zichzelf als ‘eerste toeschouwer’. Wars van jargon – zonder franje of elitisme – maakt hij kunst toegankelijk. In zijn vroege jaren kijkt Walravens vooral naar figuratieve kunst. Wanneer de generatie van de Jeune Peinture belge eind jaren 1940 de stap naar abstractie zet, koestert hij een duidelijke voorliefde voor lyrische abstractie.

Een blik op de tentoonstelling:

IMG_6950

IMG_6951

IMG_6953

IMG_6956

IMG_6958

IMG_6960

IMG_6961

IMG_6962

IMG_6963 Continue reading

Wijn proeven bij Ad Bibendum

Gisteren trokken mijn vriend en ik samen met mijn broer en zijn vriendin naar Sint-Truiden om wijntjes te proeven tijdens de eindejaarstasting van Ad Bidendum. Naar goede gewoonte was het aanbod redelijk overweldigend, maar we slaagden er toch in enkele favoriete wijntjes te detecteren en mee naar huis te nemen.

IMG_6735

IMG_6736

IMG_6737

IMG_6741

IMG_6743

IMG_6746

IMG_6748

IMG_6753

Na de tasting reden we met mijn broer en zijn vriendin terug naar hun huis om samen te genieten van het werkelijk uitstekende streetfood sharing dinner van Noen. We genoten met ons vieren van de heerlijke en mooi gepresenteerde gerechtjes.

Bao bun met pulled pork, spitskool, granaatappel & pinda:

IMG_6762

Pad thai met scampi:

IMG_6756

Bloemkool masala met gepoft brood, kruidensalade & baba ganoush:

IMG_6763

Om duimen en vingers af te likken!

Als klap op de vuurpijl verrasten mijn broer en zijn vriendin mij met een magnum flesje voor mijn verjaardag. Ik kijk er al naar uit dit flesje ergens volgend jaar in de zomer samen met hen te kraken. Bij voorkeur bij een barbecue of zo. 😉

IMG_6770

IMG_6771

En Feniks zag dat het goed was:

IMG_6774

Sushi en een bezoek aan Merksplas-Kolonie

Zaterdagnamiddag reden mijn vriend en ik met de cambio naar Herentals om samen met zijn ouders te genieten van lekkere take-away sushi met een flesje wijn. Zijn ouders waren in september naar Sicilië geweest en we offerden ons volgaarne op om na de maaltijd te proeven van het lekkere Siciliaanse dessertwijntje dat ze daar gekocht hadden.

IMG_6601

IMG_6603

IMG_6600

Zondag sliepen we uit en verorberden we ‘s middags de overschot van de sushi, alvorens samen te vertrekken naar Merksplas-Kolonie, een voormalige landloperskolonie waar landlopers en bedelaars terecht konden tot de staat de wet op landloperij in 1993 afschafte. De ouders van mijn vriend hadden deze plek al eerder bezocht en wilden deze ervaring graag met ons delen. Ik was bekend met het concept van landloperskolonies, maar voor mij was het de eerste keer dat ik zo’n plek bezocht. Ik vond het erg indrukwekkend. De dreigende grijze wolkenhemel droeg helemaal bij aan de sfeer. Zeer boeiend voor wie iets wil bijleren over een fascinerend stukje Belgische geschiedenis.

In het museum was er een tentoonstelling over de geschiedenis van het gevangeniswezen. Persoonlijk blijf ik ervan overtuigd dat ons huidige gevangenissysteem dringend aan herziening toe is. De meeste van onze overbevolkte gevangenissen slagen er niet in de veroordeelden voor te bereiden op hun terugkeer in de maatschappij na het uitzitten van hun straf. Een grondig debat lijkt me nodig op dat vlak.

IMG_6619

IMG_6620

IMG_6622

IMG_6624

IMG_6625

IMG_6627

IMG_6628

IMG_6629

IMG_6630 Continue reading

Opening ‘Magritte. La ligne de vie’ in het KMSKA

Gisteren had ik de eer en het genoegen om in het KMSKA de opening van de nieuwe tentoonstelling van één van mijn favoriete schilders bij te wonen. De rode draad van de tentoonstelling is de lezing die René Magritte in 1938 in datzelfde KMSKA gaf over zijn visie op de werkelijkheid. De lezing ging in op de oorsprong en ontwikkeling van zijn kunst, en de geschiedenis van de surrealistische beweging in België. Onder de titel La ligne de vie was deze lezing de belangrijkste die Magritte ooit over zijn werk heeft gehouden. Een must dus voor elke liefhebber van Magritte en het surrealisme.

IMG_6501

IMG_6503

IMG_6505

IMG_6515

IMG_6517

IMG_6518

IMG_6521

IMG_6522

IMG_6524

IMG_6525

IMG_6526

IMG_6527

IMG_6528

IMG_6529

IMG_6530

IMG_6531

IMG_6532

IMG_6533

IMG_6534

IMG_6535

IMG_6536

IMG_6537

IMG_6538

IMG_6539

IMG_6540

IMG_6541

IMG_6542

IMG_6544

IMG_6546

 

Gaat dat vooral zelf zien!

Brunch en wandeling bij de Adbij van Averbode

Op deze grauwe Allerzielen hadden we om 10u afgesproken met onze vrienden uit Zichem voor een gezamenlijke brunch bij Het Moment in Averbode, na een eerdere mislukte poging. Niet alleen is Het Moment een supergezellige plek om te brunchen op een zondagmiddag, deze brasserie geeft daarnaast mensen met een grote afstand tot de ‘gewone’ arbeidsmarkt de kans om de draad weer op te pikken en hun professionele carrière een nieuwe wending te geven. Na verloop van tijd is het de bedoeling dat deze medewerkers doorstromen naar een job in het reguliere arbeidscircuit. Een nobel doel dat perfect aansluit bij de rijke traditie van de Abdij van Averbode.

De brunch bestond uit heerlijke klassiekers en het buffet werd goed bijgevuld. Uiteraard waren talrijke producten afkomstig van de abdij zelf. Extra punten voor de heerlijke aspergesoep, waarvan ik toch meerdere koppen gedronken heb.

IMG_6214

IMG_6215

Na de overvloedige lunch maakten we een mooie wandeling in de omgeving van de abdij. De grijze regenlucht maakte zelfs even plaats voor een streepje blauw, waardoor de mooie herfstkleuren extra tot hun recht kwamen.

IMG_6216

IMG_6217

IMG_6220

IMG_6221

IMG_6222

IMG_6231

IMG_6232

IMG_6236

Op het einde van de wandeling sprongen we nog even binnen in de mooie abdijkerk om er een topstuk te bewonderen: het retabel van Averbode, dat na een omzwerving van 150 jaar in Antwerpen, teruggekeerd is naar zijn oorspronkelijke thuis.

IMG_6248

IMG_6250

IMG_6255

IMG_6259

We sloten de namiddag af met een portie biertapas in Het Moment. Al liet ik het merendeel van de hapjes over aan mijn gezelschap, want ik kon nog makkelijk teren op de brunch van deze middag. 😉

IMG_6261

Een aangename zondag die wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar is.