Vijf Eikenwandeling en dinner by Dumon

Onze dag alweer begonnen met een fietstochtje. Ditmaal naar ons favoriete Wakkerzeelse restaurant Dumon om hun pinkstermenu af te halen. Het was heerlijk fietsen langs het kanaal Mechelen-Leuven, al moet ik toegeven dat het bijzonder druk was op het jaagpad. De combinatie van dit prachtig zonnige weer en de lockdown lokt fietsers jong en oud uit hun kot. Naar goede gewoonte werden we weer ontzettend vriendelijk ontvangen. Ik kijk al uit naar de dag dat de restaurants mogen heropenen en we op hun prachtig terras kunnen genieten van een heerlijke maaltijd en een glaasje champagne. Oja, ditmaal slaagden we er wel in het dessert heelhuids thuis te krijgen!

IMG_0114

Na de lunch zaten mijn vriend en ik alweer op de fiets. Ditmaal voor een kort fietstochtje naar het Arboretum van Heverleebos, het startpunt van de Vijf Eikenwandeling. Ook vlak bij huis vallen er prachtige stukjes natuur te ontdekken. Het wandeling beviel ons zo goed dat we nog een kleine lus rond de Zoete Waters aan de door Toerisme Vlaams-Brabant uitgestippelde wandeling knoopten. Zoals te verwachten viel, was het behoorlijk druk rond de Zoete Waters. De rij wachtenden om een ijsje te bestellen bij nICE! was zó lang, dat ik, ondanks het warme weer, zonder problemen de verleiding kon weerstaan.

IMG_0116

IMG_0117

IMG_0118

IMG_0119

IMG_0121

IMG_0123

IMG_0125

IMG_0126

IMG_0127

Na de wandeling stuurde ik een berichtje naar onze vrienden die vlakbij Heverleebos wonen met de iet of wat retorische vraag of ze thuis waren. Het leek me leuk om even langs te gaan om een anderhalve meter afstand gesprek aan de voordeur te hebben. Verrassing: ze waren thuis en zagen een bezoekje helemaal zitten. We hoefden zelfs niet aan de deur te blijven staan, we waren welkom om plaats te nemen op hun tuinstoelen die anderhalve meter uit mekaar stonden. Ze voelden zeker dat we zouden langskomen. 😉 Als er één ding is dat de coronacrisis mij geleerd heeft, dan is het wel het belang van menselijk contact. Er zijn weinig dingen die boven een fijne babbel gaan!

Tegen etenstijd namen we afscheid van onze vrienden. Een korte fietstocht later konden we genieten van de heerlijke gerechten van Dumon.

Noordzeeslaatje op krokante lookbroodjes:

IMG_0130

IMG_0132

Mét daarbij een lekker flesje champagne, uiteraard!

IMG_0128

Gazpacho van bloemkool met Noordzeekrab en kingkrab:

IMG_0134

Kabeljauwhaasje met pasta:

IMG_0143

Koekje van citroen, appel en munt:

IMG_0146

 

Om duimen en vingers af te likken, zó lekker!

Kasteel van Gaasbeek, de museumtuim en de Krijmerie

Wat? Geen stralend zonnetje deze zon-dag? Uit-zon-derlijk, want 2020 zal niet alleen de geschiedenisboeken ingaan als het jaar van de coronaviruslockdown, maar ook als het droogste jaar sinds de start van de metingen. Mark My Words.

Maar ook een grijze hemel mocht de pret niet drukken. Vandaag hadden mijn vriend en ik immers een cambio geboekt om een bezoekje te brengen aan het meest romantische kasteel van Vlaanderen: het Kasteel van Gaasbeek. Nog open tot eind augustus om vervolgens voor tweeënhalf jaar te sluiten voor een zeer grondige renovatie.

Toegegeven, het was een beetje raar om na zo lang alleen gefietst en gewandeld te hebben opnieuw in een wagen te kruipen. Maar hey, onze cambio zag er helemaal spik en span uit. Niets om ons zorgen over te maken dus.

Na een rustige autorit (hoera voor weinig verkeer op de weg) parkeerden we onze cambiowagen op de parking en liepen we langs de prachtige beukendreef naar het kasteel. Aan de ingang stond een dame met een mondmasker ons op te wachten. Het duurde even voor ze onze namen op de reservatielijst terugvond en ik begon al te vrezen dat ik me van dag had vergist, maar hey, we stonden er toch op. Ik betaalde onze tickets aan het onthaal en voorzag mijn vriend en mezelf van een sticker om het kasteel te bezoeken. Maar eerst moesten we nog snel wat foto’s maken van de prachtige pauw die zijn staartveren maar ál te graag aan de wereld wilde tonen.

IMG_9877

IMG_9878

IMG_9880

Opeens hoorden we achter ons echter een alarmerend gepiep. Bleek dat drie kuikens van mama-pauw in een houten bak in de grond terecht waren gekomen, waar ze onmogelijk uit konden ontsnappen. Mama-pauw over haar toeren, want ze kon haar piepende kuikens niet redden uit deze val. Mijn vriend en ik overwogen even om de kuikens achterna te springen, te vangen en ze zo met hun mama te herenigen, maar plots herinnerden we ons dat pauwen niet zo vriendelijk zijn als ze eruit zien. Toch maar de bewaking gealarmeerd, die ons verzekerde dat ze de kuikens zouden redden.

En zo konden mijn vriend en ik met een gerust gemoed het kasteel bezoeken. Echt, het loont de moeite om op dit moment een museum of een andere erfgoedlocatie te bezoeken. Je zal nog nooit zo ongestoord van al dat moois hebben kunnen genieten. Mijn vriend en ik waren telkens de enige in de kamers die we bezochten. Wat maakte dat we elke detail op ons gemak in ons konden opnemen. En ja, ik besef maar al te goed hoe deze crisis inhakt op onze samenleving, maar soms heeft een crisis ook onverwachte voordelen. Al zou ik bij een toekomstig bezoek mijn mondmasker toch uit laten. Zo oncomfortabel dat die dingen zijn!

IMG_9883

IMG_9884

IMG_9886

IMG_9887

IMG_9889

IMG_9890

IMG_9891

IMG_9892

IMG_9894

IMG_9896

IMG_9897

IMG_9904

IMG_9906

IMG_9908

IMG_9911

Na het kasteel stond de Museumtuin op het programma, waarvan ik alleen nog maar een klein stukje gezien had. Ik was echt onder de indruk van deze indrukwekkende en perfect onderhouden tuin. Vooral het leifruit zal me bijblijven. Ik kan me amper voorstellen hoe arbeidsintensief het onderhoud van deze prachtige tuin moet zijn. Al merkten we ook hier dat de natuur naar regen snakte. En zelfs al was het de ganse namiddag zwaar bewolkt er viel amper een druppel of twee uit te lucht.

IMG_9913

IMG_9915

IMG_9916

IMG_9918

IMG_9919

IMG_9920

IMG_9921

IMG_9923

IMG_9926

IMG_9928

IMG_9929

IMG_9931

IMG_9932

IMG_9933

IMG_9934

IMG_9935

IMG_9936

IMG_9939

IMG_9940

IMG_9941

Na ons bezoek aan de museumtuin was het tijd voor een pauze. Een ijsjes-pauze bij de Krijmerie. Mijn vriend en ik waren net een grote groep voor, die ongetwijfeld dachten dan de regels van social distancing niet op hen van toepassing waren en kochten ons allebei een ijsje met twee bolletjes. Yummie!

IMG_9944

Omdat we langer dan gepland over ons bezoek aan de museumtuin gedaan hadden, bleef er niet meer zoveel tijd over voor een wandeling rondom het kasteel. Nuja, geen erg, dat geeft ons een reden om nog eens terug te komen wanneer de renovatie van het kasteel voltooid is.

IMG_9945

IMG_9947

IMG_9950

IMG_9952

IMG_9955

IMG_9956

IMG_9959

IMG_9961

En ja, omdat decadent zijn geen zeer doet, sloot ik het weekend af met een gegrilde kreeft van Van de Weyer.

IMG_9988

Warandewandeling op Onze Lieve Heer Hemelvaart

Mijn vriend en ik profiteerden van deze prachtige zonnige dag om onze actieradius rondom Leuven alweer een beetje te vergroten. Ditmaal fietsten we naar Everberg om daar de Warandewandeling te doen. Om de fietstocht interessant te houden, had ik een fietsknooppuntenlus uitgetekend, zodat we op de terugweg een andere route konden volgen dan op de heenweg.

Tijdens de heenweg volgden we voornamelijk het parcours van de fietssnelweg F3 van Leuven naar Brussel. Een route die duidelijk zeer populair was bij wielertoeristen, want mijn vriend en ik moesten regelmatig uitwijken voor kromgebogen coureurs op dure fietsen. Tja, onze krakkemikkige, krakende fietsen zijn natuurlijk geen partij voor die blinkend opgepoetste stalen rossen.

Het volgen van de knooppunten verliep supervlotjes, tot we ons ergens aan knooppunt 36 vergist hebben, in plaats van daar de brug over het spoor te nemen, bleven we de spoorweg volgen. Maar hey, het moest zo zijn, want net toen mijn vriend en ik door hadden we eigenlijk al aan de andere kant van het spoor hadden moeten zijn, kwam geheel onverwachts kameraad L op zijn mountainbike uit het tunneltje onder het spoor dat wij als alternatief wilden nemen. Ik hoef jullie niet te vertellen we we alle drie erg verbaasd waren mekaar tegen het lijf te fietsen in Everberg, of all places! Natuurlijk maakten we van de gelegenheid gebruik om uitgebreid bij te praten.

We bleven iets té lang kletsen, want mijn vriend en ik hadden ons uitstapje nogal strak getimed. We moesten immers nog beginnen aan onze wandeling van 9 kilometer en vervolgens nog een heel stuk terug fietsen om op tijd in Leuven te zijn om onze tapas van Zappaz af te halen. We namen afscheid en drukten onze kameraad op het hart veel groeten te doen aan vrouw en dochters.

Gelukkig bracht googlemaps ons zonder problemen naar het startpunt van de wandeling, de Sint-Martinus en Lodewijkkerk van Everberg. Het was daar even zoeken naar het startpunt van de wandeling, maar gelukkig viel mijn vriend zijn oog op een klein vierkant bordje met daarop een pijl en het woord ‘wandeling’. Aangezien we geen andere bordjes zagen, gingen we ervan uit dat dit bord ons de weg wees naar de Warandewandeling. En dat klopte, de volgende bordjes vermeldden wel heel mooi ‘Warandewandeling’. Aangezien we wat tijd verloren hadden, hielden mijn vriend en ik er een stevig marstempo op na. Al stopten we onderweg wel om een vriendelijk paard te groeten.

IMG_9735

IMG_9736

IMG_9738

IMG_9739

IMG_9740

IMG_9741

IMG_9743

IMG_9744

IMG_9745

De wandeling was mooi en afwisselend: een stukje door het bos en een ander stuk doorheen de velden van Kortenberg tot aan de E40. Om de één of andere reden voerde de wandeling ons niet langs het Kasteel de Merode. Misschien omdat het kasteel nog steeds in handen is van de familie de Merode en zij nieuwsgierige wandelaars liever weghouden?

Bijzonder grappig: tijdens onze wandeling kwamen we onze kameraad maar liefst twee keer op zijn mountainbike tegen. Jaja, het is een enorm kleine wereld. Aangezien drie keer scheepsrecht is, heeft onze kameraad nog een traktatie te goed van ons, wanneer de horeca weer open is.

Ook opvallend: nog nooit zoveel kapelletjes tegen gekomen op één wandeling. Volgens mij heeft Everberg de grootste concentratie kapelletjes van Vlaanderen.

IMG_9750

IMG_9752

IMG_9761

IMG_9762

IMG_9763

IMG_9765

IMG_9766

Na de wandeling fietsen we terug langs Leefdaal, Bertem, Egenhoven en Heverlee. Om stipt om 17.30u ons eten op te halen bij de Zarza.

PS: De fietsknooppuntenroute die we volgden: 12 – 93 – 38 – 95 – 94 – 37 – 36 – 16 – 17 – 18 – 14 – 13 – 75 – 74 – 10 (31,7 kilometer).

Het versmelten der bubbels

Deze zondag hadden mijn vriend en ik voor het eerst sinds lang een cambio gereserveerd. Van de Nationale Veiligheidsraad mogen we onze bubbel versmelten met één andere bubbel, dus maakten we van de gelegenheid gebruik om naar Limburg af te zakken voor een bezoek aan mijn pas verhuisde broertje en zijn vriendin én mijn vader, die vlak naast de nieuwe woning van mijn broer woont. Aangezien mijn broer en zijn vriendin lang bij mijn vader ingewoond hebben in afwachting van de afwerking van hun nieuwbouw, behoren zij tot één en dezelfde bubbel. Kwam dat goed uit voor ons!

Uiteraard had mijn vader taart voorzien. Een zondags bezoek in Limburg zonder taart, dát zou pas heiligschennis zijn! Het voelde vreemd aan om elkaar na al die tijd weer in het echt te zien en de gesprekken draaiden natuurlijk voornamelijk rond corona en de obstakels die dit virus opwerpt. Kussen of aanraken was er uiteraard niet bij, maar het deed me plezier om te zien hoe mijn broer ons trots een rondleiding gaf door zijn nieuwe woonst, met de superstrakke deuren én het meest fancy toilet van België (uiteraard niet van Japan, daar zijn de toiletten nog véél fancier.)

Mijn vriend en ik brachten de ganse namiddag door in onze uitgebreide bubbel om vervolgens terug naar Leuven te keren. We waren nét te laat om de Hello Fresh box in ontvangst te nemen, gelukkig had de bezorger deze achtergelaten in de inkomhal. Wel vervelend dat die boxen altijd zo vroeg op de avond geleverd worden (meestal tussen 17u en 18u). Het is elke zondag haasten om vóór de levering thuis te zijn. Maar goed, voor de prijs van zo’n box mogen we uiteraard niet klagen.

Voor het avondmaal maakten we het ons gemakkelijk. Ik bestelde opnieuw asperges bij Van De Weyer, terwijl mijn vriend koos voor de iets exotischer chicken tikka masala.

IMG_9688

Oja, we zijn ook aan een nieuwe puzzel begonnen!

IMG_9685

Demer- en Dijle wandeling

Om optimaal te profiteren van deze zalig zonnige zaterdag fietsten we naar de Plas van Rotselaar om van daaruit de twaalf kilometer lange Demer- en Dijlewandeling te doen. Al goed dat we een flinke laag zonnecrème opgedaan hadden, want de zon had er duidelijk zin in vandaag. Om te vermijden dat we langs saaie betonwegen zouden fietsen, had ik deze keer een kleine lus gemaakt van fietsknooppunten, in de hoop zo nieuwe, leuke plekjes te ontdekken. En dat bleek een goed idee, want onderweg fietsten we langs prachtige fietspaden (bijzondere vermelding voor het prachtige Vuntpad) langs het water en doorheen de velden. Mét speciale vermelding voor de buurtbank over de Vunt, die helaas momenteel afgesloten is. Vlak voor onze bestemming konden we de prachtige Donjon Ter Heyden bewonderen. Tot mijn spijt lukte het nét niet om de ganse weerspiegeling van de toren in het water op mijn foto te krijgen.

IMG_9442

IMG_9446

IMG_9447

IMG_9450

IMG_9454

We lieten onze fietsen achter aan de Plas en trokken te voet verder. Met een stevige wandeling in het vooruitzicht leek het ons een goed idee nog wat extra suikers in te slaan. Gelukkig vonden we ‘t IJshoorntje op onze weg. De krachten die we opgebruikt hadden tijdens het fietsen, konden meteen weer aangevuld worden met heerlijk malaga-ijs.

IMG_9457

Het begin van de wandeling, viel eerlijk gezegd een beetje tegen. Het vlakke landbouwlandschap werd al snel een beetje eentonig. Het was warmer dan verwacht en we snakten ernaar de vlakke zon en de stoffige velden in te ruilen voor een beetje schaduw. Helaas, daarvoor moesten met nog meer dan een uur verder wandelen. De wandeling bracht ons langs pittoreske kerkjes in Rotselaar en Wakkerzeel en langs de weide van Rock Werchter, die deze zomer jammer genoeg leeg zal blijven.

IMG_9458

IMG_9459

IMG_9460

IMG_9467

IMG_9470

IMG_9471

IMG_9472

IMG_9474

IMG_9476

IMG_9478

IMG_9480

IMG_9481

IMG_9483

IMG_9485

IMG_9486

IMG_9488

IMG_9491

IMG_9494

De eerste rivier die we op ons pad tegen kwamen was de Dijle, maar het was de Demer die voor het meest pittoreske deel van de wandeling zorgde, met een prachtig wandel/fietspad op de dijken langs haar oevers. De wilde bloemen bloeiden uitbundig en het was alsof iedereen uit de buurt hier aan het wandelen en fietsen was. Bijzondere vermelding voor de Demertrefplaats in Werchter, een zwevend wandelpad tussen de bomen, opgetrokken uit cortenstaal, aan de vroegere pleisterplaats voor scheepstrekkers. Zeer mooi.

IMG_9499

IMG_9500

IMG_9501

IMG_9502

IMG_9506

IMG_9507

IMG_9514

We staken de soldatenbrug over en maakten de kring van onze wandeling rond. We haalden onze fietsen op aan de Plas en fietsten terug langs hetzelfde pad langs de Demer waar we even voordien nog gewandeld hadden. Het was ondertussen al vijf uur in de namiddag en merkelijk minder druk. Vermoedelijk waren al de fietsers en voetgangers die we eerder op de dag tegen gekomen waren nu aan het aperitieven bij de barbecue. Aan fietsknooppunt 30 kochten mijn vriend en ik, op aanraden van een collega, verse aardbeitjes bij de boer. Altijd lekker! We fietsten langs het kanaal terug naar Leuven en langs de Balk van Beel verder het centrum in. Ik had immers tapas besteld bij Sud Sud Bistro. Af te halen rond 18u. En jawel, stipt om 18u stonden we aan het afhaalraam en kregen we een grote papieren zak met allerlei lekkers mee.

Dit zat er in onze zak:

  • Hummus en tzatziki met pita
  • Garnaalkroketjes
  • Patatjes uit de oven met vinaigrette
  • Gehaktballetjes in provençaalse saus
  • Risotto met bospaddestoelen en parmesan
  • Moussaka met gruyère
  • En Cantillon gueuze 100% Lambic bio (5,5°) voor mijn vriend

Uiteraard was dit wat veel om met twee personen op te krijgen, dus de moussaka en de risotto gingen rechtstreeks de koelkast in. De garnaalkroketjes bleken een bron van stress te zijn. De garnaalkroketjes van Zappaz had ik de vorige keer zonder problemen opgewarmd in de oven, maar daardoor waren ze wat bleekjes uitgevallen en helemaal niet zo krokant. Ditmaal probeerden we, bij gebrek aan friteuse, de garnaalkroketjes in een schaal met een laagje olie in de oven op te warmen. Uiteindelijk duurde het vrij lang tot de garnaalkroketjes goudbruin waren en doordat ik ze een paar keer had moeten omdraaien in de schotel met olie waren zo ook een beetje uiteen gevallen, maar de smaak had niet geleden onder dit ietwat moeizame proces. Misschien de volgende keer toch proberen de kroketjes te bakken in olie verhit in een wok. De patatjes en gehaktballetjes waren zeer smaakvol en ja, hummus en tzatziki, da’s natuurlijk altijd lekker.

IMG_9517

 

De dag sloot ik af met een historische gebeurtenis: ik woonde voor de eerste keer in mijn leven een virtueel verjaardagsfeestje bij. Een collega en haar tweelingzus vierden hun verjaardag via Google hangouts. Helaas, geen wilde party met stripper deze keer, alhoewel ze aan de andere kant van het scherm wel verse kokosnoten met rum aan het drinken waren. Jaloers! Er was een gedeelde Spotify playlist om samen te dansen en het was leuk om zo toch een beetje mee te kunnen vieren. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het na een dik half uur voor bekeken heb gehouden. Nothing beats the real thing!

PS: De fietsknooppuntenroute die we volgden: 33 – 80 – 4 – 81 -40 -41 – 66 – 67 – 71 – 72 – 30 – 35 – 31 – 93 – 12

Dutselhoekwandeling in Holsbeek

Een beetje een twijfelachtig weertje, deze zondag, maar dat hield ons niet tegen om er toch op uit te trekken. Ditmaal fietsten we richting Holsbeek. We vertrokken aan de pittoreske Sint-Mauruskerk voor de Dutselhoekwandeling. Wat startte als een gemakkelijke wandeling doorheen de velden, ontpopte zich tot een heus hindernissenparcours in het Dunbergbroek, dat zelfs na de voorbije droge weken nog erg nat en zompig was.

IMG_9298

IMG_9299

IMG_9302

IMG_9303

IMG_9304

IMG_9306

Na uit het broek ontsnapt te zijn, beklommen we de Chartreuzenberg. Zeer mooi loofboombos met charmante holle wegen. De gedichten die Natuur en Bos her en der verspreid in het landschap had aangebracht, gaven de wandeling een extra meerwaarde.

IMG_9309

IMG_9310

IMG_9313

IMG_9314

IMG_9316

IMG_9317

IMG_9318

IMG_9319

IMG_9320

Vlak voor het einde van onze wandeling liepen we nog een kapelletje binnen, waar een gebed hing opgedragen aan “de mensen die wereldwijd slachtoffer zijn van het virus en voor allen die patiënten met hun zorg en deskundigheid begeleiden”. De rare mengeling van beelden en voorwerpen in dit kapelletje had iets ontroerend. Ik ben zelf niet gelovig, maar heb altijd al een zwak gehad voor kapelletjes. Zo’n kapelletje doet me terugdenken aan mijn jeugd, toen we met het kinderkoor tijdens Mariamaand mei de tocht langs de verschillende kapelletjes in onze omgeving muzikaal opluisterden. Kapelletjes associeer ik ook altijd met mijn oma, wiens huis vol stond met religieuze voorwerpen uit Lourdes, Banneux en Scherpenheuvel. Een passend einde van onze wandeling.

IMG_9323

En, oja, ik kon het niet laten om snel een foto te maken van Bistro Bo-Bonne. Heimwee naar betere tijden!

IMG_9324

Van al dat fietsen en wandelen krijgt een mens honger. Wat beter dan de dag afsluiten met een heerlijke sushi boat van de Wabi-Sabi?

IMG_9328

Puzzelvooruitgang:

IMG_9339

Another day, another adventure

Mooi op tijd opgestaan om nog in de voormiddag te vertrekken voor een stevige fietstocht naar Bierbeek, mét wat droge koekjes als proviand in de rugzak. De route die googlemaps ons voorstelde was een pak minder mooi dan die van zaterdag. We fietsten voornamelijk langs grote wegen, die gelukkig wel allemaal van een goed fietspad voorzien waren.

We parkeerden onze fiets aan het Cultureel Centrum De Borre en vertrokken voor een stevige wandeling van 13,4 kilometer door het Mollendaalbos. De Dikke Eikwandeling bracht ons langs schitterende met beuken omzoomde dreven. Het was warmer dan voorspeld en we genoten van de majestueuze pracht van deze schitterende bomen. Hét grootste voordeel tot nu toe van de coronacrisis, is het feit dat we (noodgedwongen) mooie plekken vlakbij ontdekken. En terwijl in mijn hoofd Vlaanderen één groot verstedelijkt gebied is, doet het deugd vast te stellen dat her en der toch mooie stukjes groen bewaard zijn gebleven. Met dank aan Natuurpunt en het Agentschap Natuur en Bos!

En jawel, ergens onderweg kwamen we een gigantische eik tegen, waarvan jullie geen foto’s hieronder zullen terugvinden, zodat jullie een goede reden hebben om er zelf eens af te zakken naar het Mollendaalbos.

IMG_9105

IMG_9107

IMG_9108

IMG_9110

IMG_9111

IMG_9112

IMG_9113

IMG_9118

IMG_9119

IMG_9130

IMG_9131

IMG_9133

IMG_9135

IMG_9136

IMG_9139

IMG_9141

Omdat we de heenrit nogal saai en eentonig vonden, zocht ik voor de terugweg een alternatief via fietsknooppunten. Dat bleek een uitstekend idee. De rit bracht ons langs mooie paden, enkel bestemd voor fietsers en voetgangers. Een kleine omleiding bracht ons zelf op een klein zandweggetje midden in een veld. We fietsten langs de prachtige Parkabdij terug naar het centrum van Leuven. En natuurlijk kon ik het niet laten om even een omweg te maken langs het Ladeuzeplein om een ijsje te kopen bij Decadenza.

Slechts één bekende tegen gekomen onderweg. Dat kan beter!

En oja: onze puzzel is af! (Dat wordt afkicken, want de bestelde Dreamland puzzels zijn nooit tot bij ons geraakt en de nieuwe Bol.com bestelling laat nog even op zich wachten…)

IMG_9166

Wandelen in de Doode Bemde

Het fenomenale lenteweer blijft aanhouden, tijd om daarvan te profiteren en onze actieradius wat te vergroten. Dankzij de tips van onze vrienden fietsten we naar de Doode Beemden, een natuurgebied vlakbij Leuven dat mij volledig onbekend was. De fietstocht naar de Doode Beemden alleen al maakte dit uitstapje de moeite waard. We ontdekten alweer een andere fietstunnel onder de E40 en fietsten via het Dijlepad langs de prachtige meanderende Dijle. We spotten zowaar zelfs twee bunkers van de KW-linie. Echt genoten van deze prachtige route, met dank aan Googlemaps die deze scenic route voorstelde.

IMG_9029

IMG_9031

IMG_9035

IMG_9036

De Kapel van Onze-Lieve-Vrouw ten Pui:

IMG_9039

Vlak voordat we aankwamen bij het Kasteel van Neerijse, het startpunt van onze wandeltocht, besloot ik nog een kleine omweg aan onze fietstocht toe te voegen. Die omweg bracht ons langs een prachtige holle weg die echter zo steil was dat we noodgedwongen in de helft moesten afstappen, maar het uitzicht eens we boven aankwamen, maakte het de klim meer dan waard. Spijtig genoeg was het domein van het kasteel zelf afgesloten, maar niet getreurd, ook zonder een blik van dichtbij op het kasteel was de wandeling doorheen de Doode Bemde een fijne belevenis. De Doode Bemde is een prachtig en afwisselend natuurgebied, dat (aan de vlonderpaden te oordelen) in normale omstandigheden een vrij nat en drassig gebied moet zijn. Nu was het er echter kurkdroog. En hoe blij ik ook ben met dit zalig zonnige weer, het ontgaat me niet dat de natuur rondom ons snakt naar water.

IMG_9042

IMG_9044

IMG_9045

IMG_9046

IMG_9047

IMG_9051

IMG_9052

IMG_9055

IMG_9056

IMG_9058

IMG_9060

IMG_9066

IMG_9068

IMG_9070

De terugrit was, in tegenstelling tot de heenrit, grotendeels bergaf. Echt genieten! In totaal kwamen we tijdens deze uitstap drie bekenden tegen. Een persoonlijk record.

Fietsen door Heverleebos en Meerdaalwoud

Prachtig weertje, deze Paaszaterdag. Het lijkt wel alsof de coronacrisis het beste in moeder natuur naar boven haalt: een stralend zonnetje, schitterende blauwe hemel, frisgroene bladeren aan de bomen en welig tierende wilde bloemen overal. De lente lijkt zoveel mooier dan andere jaren. Alsof de aarde zegt: jullie mensen hebben lang genoeg hoog van de toren geblazen, dit virusje zal jullie wel klein krijgen en om mijn overwinning te vieren, trek ik mijn mooiste kleed aan. (Jaja, ik weet dat deze langdurige droogte alweer desastreus is voor onze watervoorraden.)

Om onze actieradius wat te vergroten, kiezen we ditmaal voor een fietstochtje. Afwisseling moet er zijn, nietwaar? We pompen de banden van onze oude fietsen op (bluebikes mogen enkel gebruikt worden voor essentiële verplaatsingen) en beginnen aan de Meerdaalroute. De fietsroute brengt ons eerst door hartje Leuven, vervolgens fietsen we over de campus in Heverlee, door Egenhovenbos (déjà vu) en steken we de E40 over (zo weinig auto’s, surreëel). We fietsen over de verrassend smalle Brede Weg doorheen een prachtig glooiend landbouwlandschap. Heerlijk om in alle rust door de velden te fietsen zonder amper één auto tegen te komen.

IMG_8724

IMG_8726

IMG_8730

We passeren een mooie holle weg (die heel toepasselijk Kleine Hollestraat heet) en fietsen vervolgens naar de Zoete Waters in Oud-Heverlee. We zien een ellenlange rij mensen staan aanschuiven voor een ijsje. En alhoewel het ideaal ijsjesweer is, passen we toch maar. De route leidt ons via de Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel recht Meerdaalwoud binnen. Echt heerlijk om te fietsen tussen de bomen. Best wel een uitdagende route ook, want vrij heuvelachtig en dat op onze oude, versleten fietsen met half werkende versnellingen.

IMG_8734

IMG_8740

IMG_8743

Terugkeren doen we ditmaal via een tunnel onder de E40, langs het Rekencentrum, het Arenbergkasteel, de kerk van Heverlee en de onvermijdelijke Parkabdij, die uiteraard niet mag ontbreken op een toeristische route van de mooiste plekjes in en rondom Leuven.

IMG_8745

IMG_8748

IMG_8749

Na zo’n prachtige fietstocht smaakt het heerlijke eten van Convento Food dubbel zo goed. Op ons bord: gevulde aubergine met vijg, kerstomaat, mozzarella, pesto, met geroosterde vergeten groenten en krielaardappeltjes.

IMG_8752

Verjaardagfeestje in Troostembergbos

Zondag stond het verjaardagsfeestje van mijn petekindje op het programma. Ook hier dreigde heel de coronacrisis roet in het eten te strooien. Ik was vooral bezorgd omdat het om een intergenerationeel feestje ging: beide paren grootouders zouden immers aanwezig zijn. Na heel veel whatsappberichtjes heen en weer, besloten de mama en de papa van mijn petekindje de locatie van het feestje te verplaatsen naar Troostembergbos, zodat alle aanwezigen de regels van de social distancing (min of meer) konden naleven.

Ik was er nog niet honderd procent gerust op, maar omdat alle grootouders jonger waren dan 65 jaar, behoorden zij (gelukkig) niet tot de risicogroep. Zelf heb ik weinig vrees om ziek te worden, omdat ik een vrij goeie weerstand heb. Ik ben echt zelden ziek en als ik dan ziek ben, is het nooit meer dan een verkoudheid of een luchtwegeninfactie. En zelfs al zou ik het virus wel te pakken krijgen, zie ik mezelf nog niet direct op intensieve zorgen terecht komen. Voor oudere mensen is dat natuurlijk een ander verhaal, maar ik begrijp dat niemand mijn petekindje wilde teleurstellen, die ongetwijfeld weken had zitten uitkijken naar dit feestje.

We vonden elkaar op de parking bij Troostenbergbos en trokken van daaruit beladen met cadeaus, koffie, thee, fruitsap en een heuse verjaardagstaart naar de dichtstbijzijnde picknicktafel. Ere wie ere toekomt, de mama van mijn petekindje had, de omstandigheden in acht genomen, voor een prachtige kroon én bijpassende taart gezorgd. Al vond ik het uitblazen van de kaarsjes iet of wat op het randje. 😉

IMG_8087

Na een stukje taart gegeten te hebben, brachten we alles terug naar de wagen en wandelden we samen door het bos. Ik was nog nooit op deze plek geweest, maar moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Een mooi bos met prachtige loofbomen. Fijn om dankzij mijn petekindje een nieuw stukje natuur te ontdekken.

IMG_8100

IMG_8103

IMG_8106

IMG_8109

IMG_8110

IMG_8111

IMG_8112