Vriendenweekend in Libin

Ons jaarlijkse vriendenweekend in Libin is weer voorbij gevlogen volgens het aloude gekende recept: onthaal met pizza’s op vrijdagavond, relaxen in zwembad en jacuzzi, aangevuld met een heerlijke barbecue op zaterdag, nog meer weken in jacuzzi en zwembad op zondag en de overschotjes van de dag voordien wegwerken. En oja, veel weerwolven gespeeld!

Het weer had beter kunnen zijn, de zon hebben we amper gezien, maar we hielden het droog en het was warm genoeg om ‘s avond buiten te kunnen eten op het terras met zicht op het zwembad. Hoe ouder de kinderen worden, hoe meer ze hun eigen plan trekken en hoe minder werk we eraan hebben, wat maakt dat de volwassenen zich ook wat meer kunnen ontspannen. (Benieuwd trouwens wanneer de eerste kinderen zullen bedanken voor een weekendje op stap met die oude zakken.)

Doordat ik dit jaar veel te laat was met het vastleggen van ons weekend, was het derde huis al verhuurd aan een andere groep. Hierdoor moesten we met vier volwassen en vier kinderen uitwijken naar de grote speelzolder. Meteen de eerste keer dat ik in Libin op een luchtmatras geslapen heb, wat redelijk meeviel, moet ik zeggen. Ik had dan ook een extra dik, zichzelf opblazend exemplaar gekocht.

Totaalcijfers van het weekend:

  • 17 volwassenen
  • 20 kinderen tussen nul en veertien jaar
  • aantal pizza’s verorberd: 35
  • aantal uitstapjes gemaakt: 0

IMG_7308

IMG_7505

IMG_7521

Zwembadweekend in Libin

Ik kan het zelf amper geloven, maar doorgedreven onderzoek bevestigt: dit jaar trokken we al voor de vijftiende keer op weekend met onze vriendengroep. De samenstelling van de groep en de invulling van het weekend is in de loop der jaren drastisch veranderd. De allereerste keer dat we op weekend gingen in 2003 waren we met tien jonge, energieke volwassenen en zat het weekend propvol activiteiten: we gingen railbiken, bezochten een slakkenboerderij, gingen bier proeven in de abdijen van Leffe én Maredsous en reden op de terugweg langs Dinant.

In het gezegende jaar 2017 bestond onze groep uit 19 volwassenen en 20 kinderen, waarvan het jongste kind vier maanden was en het oudste 13 jaar en beperkten we onze activiteiten tot in en rond het zwembad en de jacuzzi hangen, vleesjes op de barbecue leggen en weerwolven spelen. Ons energieniveau is niet meer wat het was in 2003. 😉

Het was ook de zevende (!) keer dat we in onze  vertrouwde vakantiehuizen in Libin verbleven. Groter kan onze groep alvast niet meer worden, want er staat geen huis meer in de straat dat ik nog extra kan huren (de drie huizen de we huren zijn allemaal van dezelfde eigenaar). Ofwel moeten we al dat jong volk in tentjes in de tuin laten kamperen. 😉

Dit jaar was het, na een aantal kwakkeljaren, alvast een editie met goed weer. Geen spatje regen gezien, al had het voor mij zaterdag wel wat zonniger mogen zijn. Er werd alvast druk zonnecrème gesmeerd, want zelfs bij half bewolkt weer kan je flink verbranden (zoals mijn uit Genève overgevlogen vriend mocht ondervinden). Ik slaagde er bovendien in om op de één of andere manier mijn linkerbovenarm te verbranden aan het gloeiend hete rooster waarop ik Dr. Oetker pizza’s aan het bakken was op vrijdagavond. Het staat me niet meer helder voor de geest hoe ik dat geflikt heb, gelukkig was er een dokter in de zaal die mijn wonde met flammazine behandelde en mooi afdekte met een gaasje, dat er de volgende dag toch af moest, wegens niet compatibel met in het zwembad liggen.

Deze editie was ook de allereerste keer dat de kinderen helemaal zelf weerwolven speelden, zonder hulp van de volwassenen. Dankzij onze superslimme spelleider van nog geen negen jaar (officieel is het spel geschikt voor kinderen vanaf tien jaar, maar geen enkele van de deelnemers trok zich daar iets van aan) hebben nu ook de jongste kinderen de weerwolven microben te maken. Al duurde het even voor ze het concept van het spel doorhadden. Vraag: “Ben jij de weerwolf?” Bedeesd stemmetje van een achtjarige: “Ja.” Briljant moment! :-)

Enfin ja, het weekend was voorbij voordat ik er goed en wel erg in had. En jawel, voor iedereen die ongerust was: ook vanuit Genève zullen mijn vriend en ik ons nog engageren om dit weekend te organiseren.

GoPro impressie van een geweldig nat weekend!

Geef een kind een GoPro in de hand en er komen vaak verrassend artistieke resultaten uit (ok, toegegeven, daarvoor moest ik wel strenge selectiecriteria hanteren bij het doorploeteren van de 940 gemaakte foto’s).

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM102GOPRO

DCIM103GOPRO

Yep, ook dit weekend deden we niet veel meer dan in het zwembad en de jacuzzi rondhangen. De veertiende keer op rij al en de vijfde keer in onze favoriete vakantiewoning in Libin. Dit jaar was het aantal inschrijvingen zo hoog (24 volwassenen en 25 kinderen, de jeugd heeft nu definitief het voortouw genomen) dat ik mij genoodzaakt zag om een tweede huisje te huren. Het was beslist een uitdaging om tot een goede kamerverdeling te komen, maar het was het meer dan waard. Mij echt geweldig geamuseerd.

Een wisselvallig weekend in Libin

Terug van (alweer) een geweldig weekend in Libin. Een jaarlijks uitstapje met dezelfde vriendengroep (16 volwassenen en 13 kinderen). Ons dertiende weekend ooit en de zesde (!) keer in hetzelfde vakantiehuis. Er zijn kinderen in ons gezelschap die al sinds hun geboorte mee op weekend gaan. Hoe cool is dat?

Het weer speelde ons parten, maar naar goede gewoonte hield ons dat niet tegen om in het zwembad rond te dobberen en te relaxen in de splinternieuwe, overdekte jacuzzi. Verder dan een bezoekje aan de Colruyt om het barbecuevlees en de groenten te gaan halen, ben ik zelfs niet geraakt. Gelukkig stopte het net op tijd met regenen zodat de mannen in ons gezelschap droog aan het vlees konden beginnen. Het ganse weekend vooral veel gespeeld met de kinderen en geweekt in de jacuzzi. De jongste generatie doet zelfs al mee aan het Weerwolven-spel (al vloeiden er nadien wel traantjes, verliezen is niet leuk).

Met een sterk uitgedund groepje van zes volwassenen en en vijf kinderen sloten we op zondagavond het weekend af in Domaine de Wachirock.

Deze GoPro-foto’s (copyright één van de kinderen) vatten het weekend perfect samen:

DCIM101GOPRO

DCIM101GOPRO

DCIM101GOPRO

DCIM101GOPRO

Kristalweekend in Libin

Eindelijk een lang op gehoopt en o zo welkom zomers weekend achter de rug! De weersvoorspellingen waren wat twijfelachtig, maar daar trokken de weergoden in Libin zich niet veel van aan. Het hele weekend werden we getrakteerd op ideaal weer om in een zwembad te liggen ravotten of in de jacuzzi te relaxen.

Dit fantastische weekend hebben we volledig te danken aan onze charmante vrienden die ons uitnodigden om samen met hun vrienden en familie hun 15de huwelijksverjaardag te vieren. Het huis waarin de feestelijkheden plaatsvonden, was ons zeer vertrouwd. Wij komen hier immers zelf al sinds vijf jaar met vrienden van de gezonde buitenlucht, het zwembad en al de andere faciliteiten genieten. Wat het weekend voor ons extra bijzonder maakte, was dat wij dit keer niet organiseerden. We konden dus volop relaxen en genieten van al de fijne verrassingen die het feestvierende koppel voor ons in petto had.

En dat waren er nogal wat. Op culinair vlak werden we verwend met allerlei streekproducten. Heerlijke charcuterie, druifjes uit Overijse om op te knabbelen, overheerlijk Ardens barbecuevlees (echt nog nooit in mijn leven zo’n heerlijk malse biefstuk gegeten), bier, wijn, belegde broodjes, nougat, snoep,… De gastheer en de gastvrouw hadden werkelijk niets aan het toeval overgelaten.

IMG_1680

Dat de locatie top zou zijn, dat wisten we al op voorhand en dat onze gastheer en gastvrouw ons in de watten zouden leggen, dat had ik ook wel verwacht, de onbekende factor dit weekend was het gezelschap. Buiten het koppel dat ons uitgenodigd hadden, kenden we niemand. Maar ook dat viel geweldig goed mee. Iedereen was supervriendelijk en open. De gesprekken stokten geen enkel moment en we doken gezellig samen het zwembad in. Ook met de kinderen klikte het meteen. Al viel het verschil tussen jongens en meisjes mij meer op dan anders. Daar waar de meisjes heel sociaal kwamen kennismaken (misschien iets té sociaal, want het haantje de voorste had al snel een bijnaam bedacht voor mijn vriend en mezelf: Hollandse pipo’s, omdat ze vond dat wij met een Nederlands accent praatten), kropen de jongens liever weg in het springkasteel (ja, er was een springkasteel).

IMG_1694

De enige barrière die we ervoeren was er één van taalkundige aard. En neen, dan heb ik het niet over het Franstalige gedeelte van de gasten (onze gastvrouw haar moedertaal is Frans, al spreekt ze nagenoeg accentloos Nederlands), maar wel over de West-Vlaamse familieleden die ik met de beste wil van de wereld niet verstond. Zo sloegen mijn vriend en ik op vrijdagavond een mal figuur door maar liefst drie keer aan één van de gasten te vragen waar hij vandaan kwam. Dat bleek dus uit Brugge te zijn (Bruhhe).

We maakten met een deel van het gezelschap een wandeling in de omgeving van ons vakantiehuis, maar al snel bleek dat het wandeltempo niet bij iedereen even hoog lag. Een gedeelte van de groep keerde terug en wij bleven achter met een groepje die hards van zo’n acht volwassenen en één dappere jongedame van vijf jaar. We keerden het asfalt de rug toe en banjerden vrolijk door de bossen, alwaar wij vele paddenstoelen ontwaarden en er zowaar een hazelworm ons pad kruiste. De eerste keer dat ik zo’n beestje in het echt zag.

IMG_1899

Zaterdagavond zakte er nog wat extra volk naar Libin af voor hét hoogtepunt van het weekend: de feestelijke barbecue. Tot mijn grote verbazing was er weinig mannelijke animo om vuurtje stook te spelen en stonden mijn vriend en onze gastheer helemaal alleen aan de barbecue. Aangezien het lang geleden was dat ik zelf nog met vuur gespeeld had, ‘offerde’ ik mij op om het vlees om te draaien. De barbecue was superheet, dus regelmatig moesten we onze handen afkoelen in een emmer water. Maar het voordeel van bij de bron te staan, is natuurlijk dat het beste vlees voor de bakkers is. Dat we staande moesten eten, namen we er graag bij. Die sappige, malse, perfect gebakken biefstuk (eigen lof stinkt, ik weet het) was de beste beloning die we konden krijgen.

Na de barbecue, kwam de taart. Een werkstuk van één van de gasten dat niet moest onderdoen voor werk van een échte patissier. Een taart een huwelijksverjaardag waardig. Zoals dat hoort, sneden de tortelduifjes de taart gezamenlijk aan, al zat er bijna een haar in de boter omdat de Playmysong-app (een social mobile jukebox app, waarmee de gasten zelf de muziek konden kiezen) niet wilde meewerken en de muziek om de haverklap bleef hangen.

IMG_2029

Na het dessert volgde de klap op de vuurpijl. Letterlijk, want onze gastheer en gastvrouw hadden voor vuurwerk gezorgd om hun 15de huwelijksverjaardag met de nodige luister te vieren. En daar stonden we, op een mooie zomeravond in Libin naar de kleurrijke vuurbloemen in de lucht te kijken en ooh en aah te roepen. Wat een fantastische verrassing.

IMG_2106

Nog nagenietend van het spectaculaire vuurwerk, werden de beentjes losgegooid op de outdoor dansvloer (er was zelfs een discobal, ongelooflijk) en vergaapten we ons gezamenlijk aan de plaatselijke vos die zich maar al te graag stukjes malse biefstuk liet voederen. Du jamais vu.

Het was alleszins een weekend om in te kaderen. Over dit feestje zal nog jaren nagepraat worden. Dikke pluim voor de gastheer en gastvrouw die een werkelijk perfect weekend in mekaar boksten (er was zelfs een tombola!). Ik weet hoeveel geregel en georganiseer er bij zoiets komt kijken en ik zag dat de gastvrouw soms wat stress had (zo gaat dat met perfectionisten), maar ons verliefd koppel mag gerust zijn, het was een topweekend.

En nog één keertje om het af te leren: What does the fox say?
IMG_2242

Een weekendje in Libin

16 volwassenen, 13 kinderen, 2 huizen, 1 zwembad, 1 jacuzzi en 1 trol = recept voor een geslaagd weekend in Libin. Zelfs al waren de weergoden ons dit jaar alweer niet goed gezind (moet zelfs één van de slechtste edities ooit geweest zijn), toch hebben we ons fantastisch goed geamuseerd in het zwembad. Fijn om te zien dat al die kinderen zo goed met elkaar opschieten. Ze zijn nu ook allemaal een beetje ouder en kunnen al veel meer hun plan trekken. Sommigen waren zelfs zo verknocht aan het zwembad dat ze de ganse dag in hun badpak bleven rondlopen.

En oja, natuurlijk werd naar aloude gewoonte het spel weerwolven boven gehaald en overleefde ik het naar even aloude gewoonte de nacht weer niet. Ik was nochtans een brave burger (of misschien ook niet). En ons quizteam werd in de laatste ronde jammerlijk van de eerste plaats gestoten. :-(

Met dank aan de mensen die de quiz in mekaar gestoken hebben en aan de dappere heren die de regen trotseerden om ons van heerlijk barbecuevlees te voorzien (noot aan mezelf: volgend jaar niet vergeten het vlees op voorhand te ontdooien).

IMG_6050

Een weekendje Libin

Het pizza-incident was de opmaat voor een easy going weekendje waarin mijn voornaamste activiteiten bestonden uit: liggen in het zwembad, liggen in de splinternieuwe jacuzzi, met de kindjes spelen (iphones, they make you popular), crappy weerwolf spelleider spelen en groenten snijden voor de barbecue. De zon die zaterdag voor heel wat rode neuzen en verbrande schouders zorgde, liet het zondag echter jammerlijk afweten. Al hield de regen ons niet tegen om nogmaals in de jacuzzi te liggen weken. Alleen onze neuzen hadden het koud. We konden zelfs de moed opbrengen om in het zwembad te springen na onze jacuzzibeurt. Fris en verfrissend tegelijkertijd.

De rustigere momenten tijdens het weekend gebruikte ik om na te denken over het concept. Want een weekend voor twintig volwassen en acht kinderen organiseren, dat vraagt toch wel wat voorbereiding. Tijdens de voorbereidingen van het laatste weekend en dan meer bepaald de calvarietocht om voldoende mensen te vinden om het huisje vol te krijgen, begon het mij allemaal wat tegen te steken. Het is niet makkelijk om voor zo’n grote bende een geschikt huis te vinden, vandaar dat we al drie jaar op rij hetzelfde, uiterst luxueuze huisje betrekken. Om er zeker van te zijn dat het huis zeker voor handen is, leg ik de datum voor het nieuwe weekend een jaar op voorhand vast en betaal ik dus ook een jaar op voorhand het voorschot. Bovendien moet er ook een flinke waarborg betaald worden, die mijn vriend en ik altijd voorschieten. Als het huis geen voldoende hoge bezettingsgraad heeft,  moeten de andere deelnemers van het weekend natuurlijk meer betalen om de kost van het huis, de schoonmaak en het verbruik te dekken en dat kan ik moeilijk maken ten opzichte van de deelnemers.

Enfin, op voorhand was ik er zeker van dat dit het laatste weekend was geweest. Ik had het gevoel dat het werk dat we in de organisatie stopten niet echt gewaardeerd werd en dat het enthousiasme van de deelnemers aan het afkalven was. Tijdens het weekend zijn er echter verschillende mensen aan mij komen vragen of het nu echt het laatste weekend was en dat ze het erg jammer zouden vinden als de traditie hier stopte. Daardoor ben ik weer aan het twijfelen geslagen. Ik ben er momenteel nog niet helemaal uit. Misschien is de formule zelf aan vernieuwing toe, moeten we naar de zee ipv de Ardennen trekken of moet ik meer leren delegeren. Een periode van beraad dringt zich op.

Weekendje Libin

Het weekend was vorig jaar zo enorm goed meegevallen, dat we de week nadien al meteen de reservatie vastlegden voor dit jaar. De zon liet ons een beetje in de steek, vrijdag en zaterdag, maar dat weerhield ons er niet van in het zwembad te duiken. Door ervaring wijzer geworden, zorgde ik er dit keer voor dat we een kamer hadden in het gastenverblijf, dat wat apart stond van het hoofdhuis waar de gezinnen met kinderen sliepen. De herinnering aan de huilpartijen vanaf half zes met tussenpozen van een half uur (elk kind werd op een ander uur wakker), stond me nog levendig voor de geest. Dit jaar sliep ik echter zalig en werd ik gewekt door het vrolijke gefluit van vogeltjes.

Vrijdagavond maakte kameraad U pasta klaar voor de ganse bende. En dat verdient een dikke chapeau, want die bende bestond uit maar liefst 21 volwassenen en 7 kinderen. Als er nog wat kinderen bijkomen, zullen we ze in tenten te slapen moeten leggen. 😉 Op zaterdag maakten we nadat de regenbui was overgetrokken met een groepje van een tiental personen en één buggy (buggy’s bergop duwen, is goed voor de conditie) een wandeling van een kilometer of tien.

En kijk, bij thuiskomst stonden de groentjes voor de barbecue al klaar en kon het bakken beginnen. We eindigden de avond met een quiz. Snel in de namiddag in mekaar gestoken door S en F, terwijl wij wandelden. Maar het feit dat het snel moest gaan, had geen invloed op de kwaliteit gehad. Het was superleuk. Mijn favoriete ronde was de pictionary ronde. Altijd al eens mijn tekenkunsten op Eddy Wally willen uitleven. 😉 En daarna speelden we, zoals de traditie (en vriendin L) het vraagt, weerwolven. Waarbij niet alleen wolven en onschuldige burgers gelyncht werden, maar ook kemels geschoten. 😉 O.a. door onze charmante lime. 😉

Zondag had de zon wat goed te maken en verbleven we bijna de ganse dag in het zwembad. We sloten de dag af met de overgebleven mensen in een Chinees restaurant in Waver en maakten al meteen plannen voor het volgend jaar. We gaan voor het perfecte weekend!

PS: Ook plezant: S helpen met het verbeteren van zijn laatste lading examens. Altijd al eens stiekem iemand een nul willen geven met een rode balpen. 😉

Op naar Libin

Ons jaarlijkse weekendje Ardennen komt met de minuut dichterbij. Dit jaar zijn we slimmer geworden en hebben we ons een stresserende race tegen de tijd bespaard door gebruik te maken van Collect&Go. Wat een luxe, zeg! Je komt bij je Colruyt aan en alles staat voor je klaar in mooie opvouwbare bakjes. Ok, hun stapeltechnieken zijn nog voor verbetering vatbaar, maar wie klaagt daarover als je inkopen voor een gans weekend voor een groep van drieëntwintig volwassenen en vijf kinderen op een kwartiertje gedaan hebt?

Libin (opgepast, website die duidelijk nog uit de beginjaren van het web stamt), here we come!