Een smakelijk diner bij Victor Bozar Café

Deze avond had ik na het werk afgesproken met een oud-studiegenoot in Victor Bozar Café. Ja, ik besef dat ik vaak daar terecht kom, maar het eten is daar lekker en de ligging vlak bij Brussel-centraal is echt ideaal.

We genoten van een lekker hoofdgerecht (een zalmbereiding in mijn geval) die nog net genoeg plaats overliet voor een dessert. Ideaal.

Na een fijne avond wandelden we samen naar Brussel-Centraal, waar mijn kameraad de trein naar Mechelen zou nemen en ik die naar Leuven. In het station worden we aangesproken door een studente die duidelijk stevig boven haar theewater was. Al hikkend en zwaaiend op haar benen vroeg ze ons welke de trein naar Leuven was. Uiteraard wees ik haar naar het juiste perron.

Terwijl ik nog afscheid stond te nemen van mijn kameraad, wandelde ze al via de trap naar het perron. Ik betrouwde het toch niet helemaal, vooral omdat ze echt niet stabiel op haar benen stond. Dus ik besloot haar achterna te lopen. Op het perron had ze echter al een andere dame met een plooifiets aangesproken, die duidelijk dezelfde reflex had als ik.

De dame met de plooifiets ontfermde zich over haar en ik ging vlakbij zitten in dezelfde wagon zodat ik mee een oogje in het zeil kon houden. In Leuven aangenomen nam de studente uitgebreid afscheid van de dame met de plooifiets, maar ze was duidelijk nog altijd gedesoriënteerd. Aangezien de dame met de plooifiets richting Kessel-Lo moest, stapte ik op de studente af en vroeg ik waar haar kot was. Dat bleek vlakbij in de Bondgenotenlaan te zijn.

Ik nam haar bij de arm en begeleidde haar naar het begin van de Bondgenotenlaan. Op zich had ik nog een fijn gesprek met haar. Ze heette Camille en studeerde rechten aan de KU Leuven. Ze kwam terug van een feestje in Brussel, waar ze duidelijk iet of wat te diep in het glas had gekeken. Ze vertelde me dat ze later notaris graag wilde worden en dankte me uitgebreid voor de hulp.

Aan het begin van de Bondgenotenlaan nam ik afscheid van Camille, nadat ze mij uitdrukkelijk verzekerd had dat ze nu wel op haar kot zou geraken. Ze leek me al iets nuchterder dan een klein half uur geleden, dus ik was er gerust in.

Beste Camille, ik wens je veel succes met je verdere studies en hoop dat we elkaar in de toekomst nog eens tegen het lijf zullen lopen.

Preview Design Museum Gent

Het gebeurt niet zo vaak dat ik twee keer in één week in Gent moet zijn, maar deze middag spoorde ik opnieuw naar Gent voor een preview van het vernieuwde Design Museum. De bluebike bracht mij verrassende snel naar de ingang van het museum, waar tot mijn verbazing geen enkele beweging te bespeuren viel. Hmm, bizar. Er daagden nog een tweetal andere mensen op die zich net als ik begonnen af te vragen of ze zich van beginuur vergist hadden. Dat bleek gelukkig niet het geval te zijn, we stonden gewoon voor de verkeerde deur. Gelukkig passeerde er iemand die ook naar de preview ging en ons naar de juiste ingang wist te begeleiden.

Momenteel wordt er nog hard gewerkt op de werf van het museum, maar de heropening komt met rasse schreden dichterbij. Daarom had het museum een aantal mensen uitgenodigd voor een preview. Omdat ikzelf letterlijk een circulair steentje (of twee) heb bijgedragen aan het museum, was ik erg benieuwd naar de vorderingen. En ja, sommige ruimtes zagen er al erg knap uit. Veel bewondering voor het ontwerp van de architecten. Wat ik tot nu toe gezien heb, ziet er werkelijk prachtig uit. En die kleurrijk betegelde wc’s worden ongetwijfeld echte aantrekkingspolen voor influencers.

Ook leuk: tijdens dit bezoek kwam ik een oud-collega tegen. Heel fijn om met hem te kunnen bijpraten. Hij schijnt zijn draai goed gevonden te hebben in zijn nieuwe job. En oja, extra bonuspunten voor de heerlijke brownies die het museum voorzien had om de aanwezigen te trakteren. Een welgekomen snack op een wisselvallige namiddag.

Heropening De Vooruit na de verbouwingen

Gisteren spoorde ik naar Gent om de feestelijkheden bij te wonen ter gelegenheid van de heropening van De Vooruit. Na jarenlang een bouwwerf geweest te zijn, heropent deze cultuurtempel in een nieuw jasje de deuren. We startten de avond met een rondleiding langs de vernieuwde ruimtes en amai, echt een resultaat om trots op te zijn. Sommige ruimtes werden herschilderd in de oorspronkelijke kleuren, die door onderzoek aan de oppervlakte gebracht waren. En ook de gloednieuwe majestatische glaskoepel van de Brugzaal, ontworpen door Sanderjan Cornelis, kon op veel goedkeuring rekenen.

Na de speeches was het tijd voor de receptie, die voor mij gerust wat langer had mogen duren. Er was zoveel bekend volk aanwezig om een praatje mee te doen!

Om 20u konden alle aanwezigen de Belgische première van THE DOG DAYS ARE OVER 2.0 van Jan Martens & GRIP bijwonen in de prachtige Theaterzaal. De voorstelling is een heruitgave van een eerdere voorstelling uit 2014 en blies me echt van mijn sokken. Eigenlijk zit je meer dan een uur te kijken naar acht op en neer springende dansers, die een ongeziene lichaamsbeheersing en atleticisme tentoon spreiden. Eerst lijkt het repetitieve wat af te stoten, maar naarmate de voorstelling vorderde, raakte ik bijna in een trance. Echt heel blij dat ik dit stuk gezien heb.

Spijtig genoeg kon ik niet blijven plakken voor nog een glas na de voorstelling, want, jullie raden het nooit, ik moest me haasten om de laatste trein naar Leuven te halen!

Benvenuto Cellini in de Munt

Zaterdag tijdens ons bezoek aan Antwerpen kreeg ik de vraag van onze kameraad wijnkenner of ik misschien zin had om mee te gaan naar een operavoorstelling in de Munt in Brussel. Eigenlijk was ik van plan deze zondag mijn mailachterstand aan te pakken, maar hey, gratis naar de opera, daar kan ik geen neen tegen zeggen. Zeker niet omdat het in de Munt was en ik tot mijn grote schande nog nooit een voorstelling in de Munt heb bijgewoond.

Dus spoorde ik gisterenmiddag met onze kameraad naar Brussel-Centraal om de opera Benvenuto Cellini mee te pikken. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dit voor mij een volledig onbekende opera was, maar hey, altijd fijn om iets nieuws te ontdekken. Alleen jammer dat mijn linkerooglid net vandaag had uitgekozen om gigantisch dik op te zwellen. Niet dat ik daardoor niet zou kunnen genieten van de opera, maar esthetisch was het niet bepaald.

De tickets van onze kameraad waren afkomstig van een kennis van hem die zelf verhinderd was en moeten zowat de allerslechtste tickets in heel de Munt geweest zijn. We zaten op balkon 4, loge H1 en waar wij zaten, zagen we niet eens het podium. Om dat te kunnen zien zouden we over de rand van het balkon moeten hangen. Gelukkig waren niet alle stoelen uitverkocht en zei het vriendelijke meisje dat ons naar onze plaatsen begeleidde dat ze ons een andere plek zou geven met beter zicht, vlak voordat de voorstelling startte, wanneer het zeker was dat die plek leeg zou blijven. En ze hield woord, vlak voor de voorstelling startte, kregen we nieuwe plekken die ons wel de mogelijkheid gaven het podium te zien.

De opera zelf was fenomenaal. Het ronddraaiende podium, de kostuums, de performances, het vuurwerk, het was allemaal zo over the top dat ik het geweldig vond. Al zaten er in het gedeelte na de pauze een paar aria’s (vooral die aria op het strand waarvan ik volledig niet begreep wat de bedoeling was) die er voor mij te veel aan waren.

Tijdens de pauze dronken we, uiteraard, een glaasje champagne. Helaas, toen we na de pauze terug keerden naar onze betere plaatsen, bleek dat er toch een koppel was opgedoken die tickets voor de plaatsen had. Wel raar om enkel naar het tweede deel van een opera te komen, but I don’t judge. Daardoor moesten we dus verhuizen naar slechtere plaatsen aan de overzijde van balkon 4, die een minder goed zicht bodenen dan waar we zaten voor de pauze. Gelukkig was het zicht nog altijd beter dan onze oorspronkelijke plaatsen in loge H1.

Alleszins geen spijt dat ik mijn mailbox voor deze operavoorstelling ingeruild heb.

Verwennerij in Antwerpen

Deze avond spoorden mijn vriend en ik naar Antwerpen waar we uitgenodigd waren om samen te dineren met onze vrienden. Naar goede gewoonte werden we bijzonder gastvrij ontvangen in hun woonst. Onze gastheer is niet alleen een bijzonder goed journalist, maar ook een zeer verdienstelijke amateurkok. We kregen coquilles uit de oven en heerlijk varkensgebraad voorgeschoteld. Eerlijk, ik zou het hem niet kunnen nadoen! Onze charmante vriendin heeft het getroffen! Was ook heel boeiend om de verhalen te horen van onze vriendin, die van een HR-functie de overstap naar het onderwijs gemaakt heeft. Een zij-instromer zoals dat zo mooi heet. Ze geeft nu les in het lager in een concentratieschool en ik ben er zeker van dat zij op haar leerlingen een onuitwisbare indruk zal nalaten.

Sneeuw in het station van Leuven

Luz y sombra. Goya en het Spaanse realisme

Een weekend vol kunst en cultuur voor mij! Na het Plantin-Moretus museum en het KMSKA op zaterdag, spoorden mijn vriend en ik deze zondag naar Brussel om samen met zijn ouders de tentoonstelling opgebouwd rond het werk van Goya in Bozar te bezoeken.

Naar ondertussen goeie traditie startten we met een lunch in het Victor Bozar Café.

Daarna bezochten we de tentoonstelling, die werk van Francisco de Goya y Lucientes in dialoog bracht met werk van tijdgenoten en kunstenaars van latere generaties. Goya is zonder twijfel één van de belangrijkst Spaanse kunstenaars aller tijden die ook nu nog zijn stempel drukt, maar toch deed deze tentoonstelling het niet helemaal voor mij. Misschien lag het aan de drukte en de velen gidsen die zich met grote groepen doorheen de tentoonstelling wurmden, ofwel was het verhaal dat de curatoren met deze tentoonstelling wilden vertellen mij niet geheel duidelijk.

Continue reading →

Twee Antwerpse musea op één dag

Deze middag spoorde ik samen met Goofball, haar man, haar twee zonen en een uitwisselingsstudente waarvan Goofball via de Rotary Club het meterschap op zich genomen had, naar Antwerpen-Centraal. De concrete aanleiding voor deze uitstap was de wens van de uitwisselingsstudente om de tentoonstelling Vrouwenzaken/Zakenvrouwen in het Plantin-Moretus museum te bezoeken. Dit op aanraden van een leerkracht geschiedenis waarvoor ze duidelijk veel bewondering koesterde.

De treinrit verliep vlotjes en we wandelden met ons zessen langs de Meir naar het Plantin-Moretus museum. Onderweg wierpen we een blik op de mooi gerestaureerde Stadsfeestzaal en sprongen we even binnen bij de vestiging van The Chocolate Line in het Paleis op de Meir op de heerlijke geur van chocolade op de snuiven. Alleen Goofball vond dat maar niets, want die is geen fan van chocolade.

We waren stipt om 13.30u bij het Plantin-Moretus museum voor ons bezoek aan de tentoonstelling. Nu ben ik al wel een paar keer eerder in dit museum geweest, maar ik moet tot mijn grote schande bekennen dat ik dit prachtige historische gebouw tot op heden nog nooit volledig bezocht had. Fijn dat ik daartoe nu de gelegenheid had en al helemaal omdat de huidige tentoonstelling de verhalen van 300 jaar vrouwen van alle rangen en standen in de drukkerswoning vertelde. Heel boeiend om meer te leren over deze figuren die de geschiedenis al eens over het hoofd durft te zien.

De tentoonstelling was interessant en ik kon de scenografie waarbij in elke ruimte een hedendaags silhouet ontworpen door atelier REantwerp als kapstok voor de verhalen diende, zeker smaken. Al had ik achteraf gezien wel meer uit deze tentoonstelling gehaald als ik de audioguide had genomen. Voor mij was het toch vooral het gebouw zelf dat mij het meest fascineerde. Dat en de prachtige oude boeken en drukpersen. Heel leuk ook dat we een demonstratie van zo’n oude pers konden meepikken en een ter plaatste gedrukt aandenken mochten meenemen.

Continue reading →

Vroeg kerstfeest in Herentals

Omdat het altijd een hele opgave is om een datum te vinden om samen kerst te vieren, zeker nu de kleinkinderen ouder worden en allemaal hun eigen verplichtingen hebben, vindt het traditionele kerstfeest bij de ouders van mijn vriend altijd plaats voor of na kerstdag. Voor mij prima, want ik hecht weinig belang aan kerkelijke feestdagen. Het is het gezellig samen zijn dat het belangrijkste is. Wat ik wel jammer vond, is dat het feest dit jaar op zondag plaatsvond. Zowel mijn vriend als ik moesten maandag 22 december nog werken (ik zelfs nog tot en met kerstavond), dus dat betekende dat we moesten mikken op de laatste trein van Herentals terug naar Leuven en iedereen weet hoe slecht de Kempen ontsloten zijn met het openbaar vervoer… Gelukkig was de schoonbroer van mijn vriend zo vriendelijk om ons te komen ophalen aan het station en ons ook weer terug te brengen.

Bij het aperitief wisselden we de traditionele secret Santa cadeautjes uit. Naar goede gewoonte zette ik een bon voor een goed doel op mijn verlanglijstje en dat kreeg ik dan ook. Geen verrassingen daar. De ouders van mijn vriend hadden voor de deze feestelijke gelegenheid gekozen voor gourmet. Meestal niet zo’n grote fan van, maar ik apprecieerde het dat ze ook vis voor op de bakplaat voorzien hadden, al blijft gourmet toch altijd een beetje een vettige bedoening.

Na het diner was het tijd voor het dessert, dat ik, op de pralines van Bittersweet na, skipte wegens te veel gegeten. Daarna speelden we met de nichtjes Undercover tot het tijd was om naar Leuven terug te keren.

Duimen dat het volgende feestje op een zaterdag valt!

Teamuitstap naar Abby in Kortrijk

Deze ochtend spoorde ik met een aantal Leuvense collega’s richting Kortrijk voor de allerlaatste teamdag van het jaar. Op het programma stond een gegidst bezoek aan Abby, het splinternieuwe museum in Kortrijk. Na een korte wandeling vanaf het station troffen we enkele van onze vroege vogels collega’s in Abby café, waar cake, koffie en thee voor ons klaar stonden. Druppelsgewijs stroomde de rest van de collega’s binnen en om 11u begonnen we aan de rondleiding. We hadden het geluk een zeer goede gids te treffen, die ons vol enthousiasme doorheen de tentoonstelling ‘Faith No More. Rituals for Uncertain Times’ leidde. Ik was echt aangenaam verrast door deze tentoonstelling. Het thema religie blijft mij, zelfs als doorgewinterde atheïst, fascineren en ik ontdekte veel mooie werken. Van harte aanbevolen.