Hoe mooi de streek hier ook is, het abominabele ontbijt is echt wel een domper op ons verblijf hier…

Onze allerlaatste volledige vakantiedag staat volledig in het teken van de verkenning van het charmante Chauvigny. Vandaar voorspellen ze temperaturen tot 36 graden. Stevig warm. Gelukkig koelt het hier ‘s nachts redelijk goed af en blijft het dankzij de luiken voor onze ramen en de ventilator redelijk koel in onze kamer.

We wandelen opnieuw de heuvel op naar het oude stadsgedeelte en nemen wat foto’s tot de indrukwekkende kasteelruïne Château des Evêques opent om 10.30u. We zijn één van de eerste bezoekers en kopen meteen een ticket voor de roofvogelshow “Les Géants du Ciel” van 11u. Het publiek zit gelukkig in de schaduw waardoor de warmte mee valt, maar door het tegenlicht is het een hele uitdaging om goeie foto’s te maken. Dat wordt snoeien bij de nabewerking… De show is absoluut spectaculair en echt de moeite. Denk dat ik nog nooit zoveel verschillende vogels in één show gezien heb. Speciale vermelding voor de kookaburra, die mijn favoriete vogel van de dag is.

Na de show bezoeken we de roofvogels in hun kooien die verspreid opgesteld staan in het kasteelruïnes. Het blijft een zielig gezicht om deze prachtige dieren in zo’n klein hok te zien zitten of vastgemaakt aan een ketting, maar al de vogels zijn in gevangenschap geboren en weten dus niet beter. Al wil ik gerust wel eens een boom opzetten over de ethiek van roofvogelshows.

Voor de lunch belanden we in het middeleeuwse stadsgedeelte op het mooie schaduwrijke terras van la Bigorne Volante (een bigorne is een soort mythologisch wezen uit de 15de eeuw dat alleen mannen eet die gehoorzaam zijn aan hun vrouw en aangezien dat soort mannen blijkbaar overvloedig aanwezig waren in het Frankrijk van die periode was de bigorne moddervet).

Mijn vriend en ik smullen van een heerlijke hartige pannenkoek. Bij de maaltijd bestellen we twee glazen bigornette, een middeleeuwse drank op basis van rode wijn en honing. Heel lekker!

Zelfs op het overdekte terras is het heel, heel warm. Echt respect voor het horecapersoneel dat in deze hitte af en aan moet lopen met drank en eten om de klanten te bedienen.

Ik sluit de maaltijd af met een ijsje en mijn vriend besteld als afzakkertje een cognac de l’Île de Ré. En daarmee is de cirkel rond…

In een kleine winkel koop ik een paar zakken met lokaal gebakken koeken voor mijn collega’s. Aangezien dit er nogal veel zijn (ik heb veel collega’s) besluiten we onze aankoop naar het hotel te brengen zodat we er niet de rest van de dag mee moeten sleuren. Kunnen we ineens ook onze zware fototoestelrugzak achterlaten.

Op onze hotelkamer slaat de twijfel toe. Het middeleeuwse gedeelte van Chauvigny hebben we ondertussen gezien, hoe brengen we de rest van onze namiddag door? Mijn vriend vindt op Komoot een wandeling die voor stuk langs rivier loopt. Dat lijkt met deze hitte een goed plan. Misschien kunnen we ergens met de voeten in het water?

Vol verwachting beginnen we aan de wandeling, maar helaas, deze valt tegen. We vinden nergens een mogelijkheid om aan het water te geraken en eigenlijk is de wandeling zelf ook helemaal niet zo mooi, uitgezonderd de stop bij l’Église Saint-Pierre met het pittoreske kerkhof. Bovendien is een groot gedeelte van de wandeling in de vlakke zon. We puffen echt van de warmte. Gelukkig is het tweede gedeelte van de wandeling iets mooier dan het eerste gedeelte.

De wandeling passeert langs ons hotel en we springen even binnen om wat water te drinken. Wat blijkt: de kamer is niet opgemaakt en we hebben geen propere handdoeken gekregen. Nu ben ik niet de persoon die per sé elke dag propere handdoeken moet hebben, maar gisterenavond hebben we al onze handdoeken op de grond gegooid om deze te laten vervangen. En we hebben niet meteen veel zin om ons af te drogen aan handdoeken die de hele tijd op de grond gelegen hebben.

We sturen een berichtje naar de eigenaar, die het hotel helemaal op zin eentje lijkt te runnen, met de vraag ons alsnog propere handdoeken te bezorgen deze avond.

Tijd voor een aperitief bij Le 3bis op de gezellige Place de Trino, waar we onze eerste avond hier aten bij Le Kiosque à Chauvigny. De parasols zijn voorzien van waterverstuivers om de temperatuur draaglijk te houden, want zelfs in de schaduw van een parasol is het hier stevig warm. We bestellen twee mojito’s en klinken op de laatste momenten van deze prachtige vakantie. Je hoeft niet altijd ver te gaan om mooie momenten te beleven.

Voor ons laatste avondmaal willen we graag boven in de middeleeuwse stad iets gaan eten. We bellen op voorhand om te informeren of er een tafel voor twee beschikbaar is, want we hebben weinig zin om naar boven te klimmen in deze hitte om vervolgens van een kale reis thuis te komen.

Gelukkig is er plek bij Les Choucas. Het is aangenaam zitten op het gezellige terras nu de hitte van de dag wat mildert. Ik geniet van een klassieke tartare de boeuf en mijn vriend gaat voor een stukje tonijn. En natuurlijk drinken we daarbij een lekker glaasje Franse wijn. Dé ster van de avond is echter de tamme kauw waaraan het restaurant zijn naam ontleent en die duidelijk de baas is hier. We zijn bijzonder gecharmeerd door heel levendige dier.

Na de maaltijd maken we nog een mooie avondwandeling in het middeleeuwse centrum en genieten we van de prachtige zonsondergang.

We keren vroeg terug naar het hotel om het zweet van de dag van ons af te spoelen en op tijd in bed te kruipen, want we zijn van plan morgen vroeg op te staan voor de lange rit terug naar huis. Helaas, geen propere handdoeken te bespeuren bij terugkeer in onze kamer. We drogen ons dus na het douchen dus noodgedwongen af met de sneldrogende microvezelhanddoeken die we meegenomen hebben voor het strand (waarom die handdoeken als sneldrogend geafficheerd worden, geen idee, want die drogen tergend traag, maar ze nemen wel weinig plaats in in de koffer). We zullen morgen dus natte handdoeken in onze bagage moeten proppen.