Whisky and Indian Food

Vrijdagavond hadden mijn vriend en ik onze kameraad uitgenodigd om samen Indisch te eten en vervolgens te genieten van een paar whisky-proevertjes. Ik ontsmette opnieuw alle contactoppervlakten en we zetten het schuifraam naar ons balkon wagenwijd open. Kwestie van onze gast veilig te kunnen ontvangen.

Ik had een mooie selectie aan Indische gerechten besteld bij New Holy Cow: mushroom curry, chana bhaji, scampi jalfrezi, chicken tikka massala, lamb curry madras, okra en wat raita om te blussen indien nodig. Helaas, de gerechten waren lekker, maar niet echt fotogeniek. De curries en bijgerehten hadden allemaal min of meer dezelfde kleur. Dus jullie moeten me maar op mijn woord geloven dat het lekker was.

Ook lekker: het flesje rode wijn dat onze kameraad had meegenomen:

IMG_1632

En het dessertje: heerlijke chocolaatjes van Bittersweet. Ideaal te combineren met een glas whisky.

IMG_1633

De dagen voor de komst van onze kameraad hadden we snel de onderstaande escape puzzel (puzzel nummer zeven!) in mekaar gepuzzeld. Slechts 759 stukjes, een fluitje van een cent voor doorwinterde puzzelaars zoals mijn vriend en mezelf. Aan de raadsels waren we nog niet begonnen, maar aangezien onze kameraad bekend staat om zijn wiskundig vernuft, leek ons dit wel een kolfje naar zijn hand.

Het oplossen van de raadsels verstopt in de puzzel bleek alleszins lastiger dan gedacht, ofwel zochten wij het gewoon té ver. Zonder de hints denk ik alvast niet dat we het gehaald zouden hebben. Al vermoed ik dat wanneer je één zo’n puzzel opgelost hebt, andere exemplaren volgens een gelijkaardig stramien te kraken vallen.

IMG_1688

Whisky die het meest in de smaak viel deze avond: de Nikka Coffey Malt.

Het uitzicht bij De Stordeur

Nog vier nachtjes slapen en mijn vriend en ik vertrekken op reis. Enfin ja, ik durf het nog niet te luidop zeggen, want voor je het weet sluit Frankrijk de grenzen met België of zo en komt er niets in huis van al die fijne plannen. Mijn vriend en ik hebben er nochtans allebei nood aan om er eventjes tussenuit te zijn. Leuven en omgeving hebben we ondertussen al wel gezien en onszelf kennende is het moeilijk om van het werk los te komen als die werklaptop binnen bereik ligt. Voor je het goed en wel beseft, ben je weer mails aan het beantwoorden. Maar goed, voorlopig ziet het ernaar uit dat we maandag kunnen vertrekken zoals gepland.

Omdat we potgrond en een druppelsysteem nodig hebben voor onze plantjes fietsen we naar de AVEVE aan het kanaal. Een goed excuus om het terras van De Stordeur eens uit te proberen. Tijdens onze fietstochtjes zijn we hier zo vaak gepasseerd dat onze nieuwsgierigheid gewekt is. Benieuwd naar het uitzicht vanaf het terras!

Het uitzicht is inderdaad de moeite, maar jammer genoeg kan je daar alleen maar van genieten als je zit aan een tafeltje vlakbij de glazen wand die uitkijkt op het kanaal. De andere tafels hebben eerder een beperkt uitzicht, maar het is er wel gezellig zitten en het eten is zeer lekker. Applaus voor een klassieke tomaat garnaal mét volledig uitgeholde en gepelde tomaat. Zo hoort dat! De salade Niçoise van mijn vriend zag er trouwens ook geweldig uit.

IMG_1604

IMG_1605

IMG_1608

IMG_1610

Umamido lunch!

Deze middag afgesproken om te lunchen met Goofball. Het was nog even spannend of de lunch al dan niet zou kunnen doorgaan, want de dag voordien had Goofball haar wijsheidstand laten trekken. Gelukkig ze was heel snel gerecupereerd en viel de pijn goed mee. Enige voorwaarde die ze stelde aan een lunchplek: het eten moest makkelijk te kauwen zijn. En wat is er makkelijker te kauwen dan een lekker noedelsoepje?

We hadden om 11.45u afgesproken bij Umamido in de Tiensestraat. Ik was een beetje vroeger dan Goofball op de afspraak en had voor ons al een tafeltje gereserveerd op het terras. Dit tot grote schrik van de dienster, want ojee, het restaurant ging pas open om 12u en ik mocht nog niet gaan zitten, want de tafels waren nog niet coronaproof gemaakt en ik had nog geen handgel gekregen en seffens stond de politie hier en grote paniek. Ik ben dan maar opgestaan en aan de overkant van de straat gaan wachten, kwestie van het meisje geen hartinfarct te bezorgen.

Maar eerlijk, als je restaurant opent om 12u vind ik wel dat je tafels gekuist mogen zijn om 11.45u. En zet gewoon aan de ingang van je terras een bus met handgel, voorzien van een bord met “handgel verplicht” en klaar is kees. Enfin ja, het is niet makkelijk voor mensen die in de horeca werken, ik besef het, maar het is de eerste keer dat ik met iemand geconfronteerd werd die zo paniekerig reageerde. Ik voelde me echt niet welkom.

Gelukkig was dit kleine incident snel vergeten toen Goofball en ik samen noedels zaten te slurpen, mijmerend over deze a-typische zomer en aangepaste vakantieplannen.

onIMG_1585

IMG_1587

Bij het teruglopen naar mijn fiets die onder het Rector De Somerplein stond, kon ik het niet laten nog een paar kiekjes te nemen van het prachtige hart van Leuven.

IMG_1590

IMG_1592

Inclusief take-away.com koeriers, anders klopt het plaatje niet, he.

IMG_1593

Fonske blijft er stoïcijns bij.

IMG_1600

Geglaceerde kalkoen met bloemkoolcouscous, appel en avocado

Na een vrij rustig dagje op kantoor in Brussel. Tijdens mijn middagpauze even binnen gesprongen bij Neuhaus en een lekker cadeautje gekregen ter ere van onze nationale feestdag!

IMG_1579

‘s Avonds genoten mijn vriend en ik van het beste foodbag recept van de week: geglaceerde kalkoen met bloemkoolcouscous, appel en avocado. Zo lekker dat de kleine misstap met de pladijs met botersaus en prei-mosterdstamppot al snel vergeven was.

IMG_1581

IMG_1582

Genieten van een vrije dag in Leuven

Deze nationale feestdag goed begonnen met de laatste stukjes van onze zesde (!) puzzel op hun plek te leggen:

IMG_1541

Omdat mijn vriend helaas voor een Zwitsers bedrijf werkt, kon hij niet genieten van een vrije dag. Wat mij de gelegenheid gaf om ons appartement aan een kleine schoonmaakbeurt te onderwerpen. Alleen jammer dat de resultaten van zo’n schoonmaakbeurt zo beperkt zichtbaar blijven. Schoonmaken is echt een eindeloze klus. Veel respect voor de schoonmakers die in deze vreemde coronatijden bedrijven en restaurants veilig én proper houden.

‘s Middags trokken mijn vriend en ik de stad in om samen te lunchen bij Bar Leuv. Ik ging voor de gezonde optie: een bowl met passievruchtencoulis,witte chocolade, kiwi, banaan en granola. Heerlijk! Mijn vriend koos voor de toast met spek en ei, avocadocrème en groene kruiden. Een keuze die mij, toegegeven, toch een beetje jaloers maakt.

IMG_1544

IMG_1546

IMG_1548

Gelukkig was er een brownie om tegengewicht te bieden aan al dat gezonde eten!

IMG_1550

Na deze lekkere lunch, trok ik de stad ik voor een wandeling. Deze zomer stelt iet of wat teleur na het fantastische voorjaar, maar vandaag zette de zon haar beste beentje voor en daar wilde ik graag van profiteren.

IMG_1551

IMG_1554

‘s Avonds aten we pladijs met botersaus, prei-mosterdstamppot en salade. De foto geeft perfect weer hoe het gerecht smaakte: niet bepaald sexy. Van alle foodbag-gerechten tot nu toe was dit de grootste tegenvaller. Jammer.

IMG_1563

Om deze nationale feestdag in stijl af te sluiten, zakten we af naar het stadspark om in een standstoel te genieten van een glaasje cava van D’Hulst bij pop-up bar De Groten Hof. Het was er bepaald rustig en jammer genoeg werd het al snel een beetje te fris voor mij.

IMG_1564

IMG_1566

IMG_1567

Omdat we zin hadden in een cocktail, wandelden we naar Bar Nine. En ja, we hadden geluk, we vonden een tafeltje op het terras. Ik ging voor de passionata en mijn vriend voor de klassieker der klassiekers: de long island ice tea. Beide zeer lekker! Door de koude drankjes koelde ik echter snel af en al gauw stond ik vol met kippenvel. Jammer, net nu we erin geslaagd waren een plekje te veroveren op het terras van wat zowat de hipste cocktailbar van Leuven moet zijn. We overwogen nog even binnen te gaan zitten, maar hoe langer we hier zouden blijven rondhangen, hoe kouder de wandeling naar huis. Dus kozen we toch maar voor de verstandigste optie en trokken we in stevig marstempo richting ons appartement.

IMG_1575

Een zonnige maandagavond in Leuven

Deze week plaatsen we, na een paar weekjes overgeslagen te hebben, opnieuw een Foodbag bestelling, wellicht de laatste keer deze vakantie, want als alles goed gaat, vertrekken mijn vriend en ik volgende week voor een kleine drie weken op vakantie naar Bretagne. De risotto met courgette en tijm was alvast een voltreffer! Lekker én vegetarisch!

IMG_1520

IMG_1521

Omdat het zo’n prachtige zomeravond was, trokken mijn vriend en ik de stad in voor een ijsje van Decadenza en een avondwandeling. En zo ontdekten we in het hart van onze stad toch nog een onbekend hoekje in de Mussenstraat. Door de vrolijk geschilderde huizen waanden we ons zowaar eventjes in het buitenland.

IMG_1525

IMG_1527

Geen onbekende plek, maar de Universiteitsbibliotheek blijft een imposant bouwwerk, vooral in volle avondzon komt de gevel het best tot zijn recht.

IMG_1529

IMG_1534

IMG_1535

En als uitsmijter: de laatste puzzelloodjes wegen het zwaarst. Al komt deze puzzel qua moeilijkheidsgraad niet in de buurt van de Dubai puzzel.

IMG_1487

Sushi met de Leuvense dames

Oorspronkelijk zouden mijn vier Leuvense vriendinnen en ik elkaar op woensdag 8 juli zien voor een avondlijke wandeling in Wijgmaal, waarop ik de aanwezigen zou trakteren met champagne om mijn promotie te vieren. Helaas, het slechte weer (wandelen in de regen is niet tof) noopte ons tot uitstel en we prikten donderdag 16 juli als datum voor een rain check. Door de coronacrisis is het opeens een pak makkelijker geworden om een gemeenschappelijke datum te vinden voor een afspraak. Gewoon uitstellen met een weekje, zou ons met al die drukke agenda’s vóór de crisis nooit gelukt zijn…

Helaas, helaas, waar de voorspellingen voor donderdag eerst nog redelijk goed waren, verslechterden ze naarmate donderdag dichterbij kwam. Het zag ernaar uit dat de regen alweer roet in het eten zou strooien. We besloten tot donderdagmiddag te wachten en dan de knoop door te hakken op basis van het meest recente weerbericht. Helaas, die voorspellingen zagen er grauw, grijs en nat uit. Plan B dan maar, want we wilden onze date niet nog eens uitstellen. Eerst dachten we aan een werffeestje bij één van de verbouwende dames, maar dat leek ons bij nader inzien toch niet zo comfortabel. Dus stelde ik voor gastvrouw te spelen en afhaaleten te bestellen. Iemand gooide het woord ‘sushi’ in de groep en de knoop was snel doorgehakt.

Als voorbereiding op dit bezoek ging ik alle deurklinken en andere contactoppervlakken met alcoholoplossing te lijf om eventueel besmettingsgevaar te minimaliseren. Ook het toilet kreeg een grondige schoonmaakbeurt, een nieuw zeeppompje én keukenrol om het delen van één en dezelfde handdoek te vermijden. Ook de keuken voorzag ik van handzeep en alcoholgel. Alles lag er spic en span bij om mijn bezoek te ontvangen! Restte mij nog de sushi af te halen bij mijn favoriete buren: Kintsugi. Gelukkig hielp één van de dames mij dragen, want sushi voor vier personen (onze vijfde gast had al gegeten) was nogal veel om alleen naar mijn appartement te versleuren.

Zoals beloofd startten we de avond met een flesje champagne, dat vlotjes binnen ging, want we kraakten al snel een tweede fles. Het was duidelijk te lang geleden dat we elkaar nog gezien hadden, want er was zoveel om over bij te praten dat we amper uitgepraat geraakten. Eén van de dames, die pas mama was geworden, had een cadeautje bij voor de geboorte van haar zoon, Rocco. In plaats van doopsuiker deelden zij en haar man zeepjes uit. Een bijzonder vooruitziende blik, want toen ze dit geschenkje kozen, was er nog geen sprake van een coronacrisis. Alleen jammer dat de omstandigheden er niet naar zijn om een pas geboren baby’tje te bezoeken. Seffens kan hij al lopen voordat we hem voor het eerst in ‘t echt te zien krijgen!

IMG_1347

LIUP7960

IMG_1350

Culinaire ontdekkingen in Leuven

Deze zaterdagmiddag had ik afgesproken om samen met een vriendin te gaan lunchen op het terras van Bar Jérôme. Aangezien ze met de trein naar Leuven spoorde, kwam ze mij uithalen op mijn appartement. Toch handig zo dicht bij het station wonen. Mijn vriendin had pralines gemaakt van braambessen bij als cadeautje om me te feliciteren met mijn nieuwe job én een nieuwe puzzel. Komt goed uit, want mijn huidige puzzel (nummer zes) is bijna klaar…

IMG_1188

IMG_1186

Ik had om 13u gereserveerd en ons tafeltje stond al mooi op ons te wachten bij aankomst. Bar Jérôme biedt een leuke lunchformule waarbij je één hoofdgerecht en twee bijgerechten kunt kiezen voor een zeer schappelijke prijs. Ik ging voor de ceviche met gevulde aubergine en krielaardappeltjes. Misschien een beetje een vreemde combinatie, maar ik at de aubergine als een voorgerechtje. ‘t Is toch niet dat de ceviche koud kon worden. 😉 Mijn vriendin ging voor de garnaalkroketjes, de burrata en de zoete aardappelfrietjes en we bestelden allebei een huisgemaakte limonade. Nu en dan plukte ik (met mijn goed gewassen en ontsmette handen) een zoet aardappelfrietje mee van mijn vriendin. En ze liet me zeer vriendelijk een paar garnaaltjes meepellen. Het smaakte!

IMG_1190

IMG_1193

IMG_1194

Het deed ons echt deugd, bijpraten over de dingen des levens op een terrasje. Goed eten is één ding, maar het is het gezelschap dat de maaltijd naar een hoger niveau tilt. Ik was blij dat we elkaar na zo lange tijd weer in ‘t echt zagen, maar tegelijkertijd speet het me te horen dat haar ouders en schoonouders (die gelukkig tot nu toe gespaard bleven van corona) het fysiek steeds moeilijker krijgen en het ene na het andere gezondheidsprobleem op hun weg vinden. Omdat mijn vriendin enig kind is, komt de zorg voor haar ouders op haar schouders terecht. Niet gemakkelijk allemaal.

Na deze heerlijke lunch rekenden we af en trokken we de stad in om wat te wandelen. We passeerden langs de goed gevulde terrasjes van Leuven en mijn vriendin, die in een landelijk gelegen dorp woont, moest even wennen aan de drukte in de Leuvense straten. En toegegeven, aan de ene kant is het fijn om te zien dat Leuven weer bruist van het leven, maar daardoor worden de regels van social distancing natuurlijk niet altijd even goed nageleefd. Al moet ik wel een dikke pluim geven aan de Leuvense horeca die zich enorm inspannen: overal alcoholgels, de terrassen op de Grote en de Oude Markt hebben meer ruimte gekregen en op sommige terrassen zijn er zelfs aparte hokjes voor verschillend bubbels voorzien. Chapeau!

Natuurlijk konden we het niet laten een bezoekje te brengen aan mijn favoriete ijsjeszaak: Decadenza, want er is altijd plaats voor een ijsje!

IMG_1198

Omdat mijn vriendin een abonnement van de Lijn moest kopen voor haar dochter die volgend jaar naar het middelbaar gaat (slik!), wandelden we terug richting station. Ondertussen was mijn vriend geland in Zaventem na zijn eerste weekje Zwitserland sinds maanden… Terwijl we stonden aan te schuiven bij de Lijnwinkel, stuurde ik een berichtje of hij zin had om iets mee te komen drinken. Uiteraard had hij daar zin in! En zo belandden we op het terras van de Kosmopol, alwaar ik mij een cosmopolitan bestelde. Gelukkig hadden ze hier wel veenbessensap op voorraad!

Na dit drankje namen we afscheid van onze vriendin en wandelden we met haar mee naar het perron, onderweg nog even een blik werpend op mijn favoriete bouwwerf voor het stationsgebouw. De namiddag was werkelijk voorbij gevlogen. Voor herhaling vatbaar!

Aangezien mijn vriend en ik zin hadden in een extra aperitiefje, besloten we naar de Oude Markt terug te keren. En kijk, net op dat moment arriveerde de gratis shuttle op het Martelarenplein die ons in een paar tellen naar het stadscentrum bracht. Niet dat we die afstand niet konden lopen, maar het was leuk om eens in zo’n volledig elektrisch busje te zitten én we hadden een fijn gesprek met de chauffeur. De reden dat ik naar de Oude Markt wilde was simpel: ik was erg gecharmeerd door de gezellige ‘city garden’ van Baouzza. We slaagden erin een plekje te bemachtigen, maar helaas sprak het aanbod op de kaart ons niet direct aan. We hadden allebei zin in een goed glas wijn en het aanbod was op dat vlak nogal magertjes te noemen. We lieten de Baouzza links liggen en vertrokken zonder iets te bestellen.

IMG_1196

Ik stelde voor om naar een echte wijnbar te trekken om zeker te zijn dat we een goede wijn in ons glas zouden aantreffen. Ik volgde al een tijdje de instagram-account van Terroir, een vrij nieuwe zaak gespecialiseerd in natuurlijke wijnen en thee, en dit leek me de ideale gelegenheid om deze bar met een bezoekje te vereren. En we hadden geen spijt van onze beslissing. We waren op één andere klant na de enige in de zaak en konden dus op het gemak proeven en genieten. Sommelier Marc loodste ons deskundig door het fijne wijnaanbod. Te beginnen met een heerlijk flesje bubbels. Het werd een iets uitgebreidere aperitief dan we gewoon waren, maar we genoten van het ontdekken van de pure smaken van de artisanale wijnen. Ondertussen ben ik al vrij goed geworden in het afleiden op basis van de beschrijving van een wijn of deze al dan niet iets voor mij is. In mijn glas kwamen dus geen missers terecht. Mijn vriend koos iets avontuurlijker, waardoor één wijntje een beetje tegenviel.

Dit zijn de wijnen die we proefden en die we heerlijk vonden:

IMG_1208

IMG_1221

IMG_1222

IMG_1225

En omdat we een hongertje voelden opkomen, bestelden we ons een heerlijk kaasplankje met kazen van Elsen:

IMG_1219

Het moge duidelijk zijn dat we ‘s avonds op ons appartement geen nood meer hadden aan een uitgebreid avondmaal. 😉 Maar een pralientje gaat er altijd wel in!

IMG_1226

Op ‘t Dak van De Hoorn

Oorspronkelijk had ik ergens begin april afgesproken met mademoiselle Julie om samen iets te gaan eten bij Wolf. Helaas, het Grote Boze Coronavirus stak een stokje tussen onze plannen. Maar hey, uitstel betekende in dit geval geen afstel en met een paar maanden vertraging kon onze date dan toch doorgaan. Niet in Brussel, maar wel in Leuven, op het hippe dakterras van De Hoorn.

Een eerste horde was alvast een reservatie te pakken weten te krijgen, want het systeem leek aan te geven dat bijna alle dagen al uitverkocht waren. Voor de data in de nabije toekomst leek me dit nog wel geloofwaardig, maar dat ook eind augustus alles al uitverkocht zou zijn, kon er bij mij niet in. Dus contacteerde ik het team van Club Royale om hen hierop attent te maken en jawel, al snel kreeg ik bericht dat er zich inderdaad een fout voordeed in hun systeem. Gelukkig was het mij ondertussen gelukt om een plekje voor het aperitief vrijdag te reserveren. Weet trouwens dat je bij reservatie op voorhand een vast bedrag moet betalen dat je bij je bezoek aan het dakterras kan omzetten in drank. Toch wel een beetje gecompliceerd en de kans dat je er een paar euro’s aan inschiet zijn ook niet ondenkbaar.

Om 18u haalde ik Julie af aan het station en wandelden we samen naar De Hoorn. Tegen mijn verwachtingen in was het heel zonnig, wel een beetje frisjes, maar daar kan je je tegen kleden. De ingang van het dakterras was duidelijk aangegeven, maar toen we boven aankwamen, stond er helemaal niemand aan de ontvangstbalie. We aarzelden een beetje, want ik verwachtte een controle op naam. Een foute veronderstelling, want toen er toch iemand kwam opdagen, mochten we gewoon zonder controle verder lopen. We werden naar ons tafeltje gebracht en kregen meteen allebei een gratis aperitief van het huis aangeboden: een Martini Fiero. Dat moet van mijn studententijd (toen was dit drankje razend populair) geleden zijn dat ik nog eens mijn lippen zette aan dit knalrode drankje. Niet slecht, maar ook niet echt memorabel.

Terwijl de dienster ons naar onze tafel bracht, zei ze dat we konden bestellen met de voucher die ik had ontvangen. Vreemd, want ik had wel een bevestiging van mijn reservatie gekregen, maar daar hing helemaal geen voucher aan. Ik dubbel checkte de mail in kwestie, maar neen, geen voucher of een code voor een voucher te vinden. Ik meldde dit meteen aan onze dienster en die beloofde na te gaan wat er mis was.

Terwijl Julie en ik van het mooie zonnige terras en de fijne DJ-set genoten, bleef echter een antwoord op mijn vraag over de ontbrekende voucher uit. Dit betekende dat we ook helemaal geen drankje of hapjes konden bestellen, want dat moest via een toepassing waarin je je tafelnummer en je vouchercode moest ingeven. Ik dus opnieuw naar binnen om onze dienster aan te klampen, die me met een paniekerige blik in haar ogen aankeek. Gelukkig was ze wel zo slim om iemand die duidelijk instond voor de coördinatie erbij te roepen. Gelukkig kon die persoon mij wel verder helpen. Want ja, bleek dat het systeem effectief een steekje had laten vallen door mij geen voucher op te sturen. Gelukkig wist de coördinator dat dit voor een aantal mensen het geval was. Hij had een lijstje van namen in zijn whatsapp zitten met e-mailadressen gekoppeld aan een vouchercode (hem wellicht bezorgd door de IT-medewerker). Ik nam een foto van zijn schermpje en daarmee beschikte ik over een code. Toch een beetje amateuristisch allemaal, moet ik zeggen.

IMG_1162

IMG_1166

IMG_1163

IMG_1170

Enfin ja, na deze valse start bestelden Julie en ik twee cosmopolitans en een aperitiefbordje. Dat aperitiefbordje kwam al snel, de cocktails volgden echter niet. We begonnen een beetje achterdochtig te worden toen onze dienster zich al een paar keer kwam verontschuldigen voor de vertraging. Na nog een tijd wachten, kwam de dienster dan schoorvoetend zeggen dat er iets misgegaan was met de levering van het veenbessensap. Euh, ja, dat had ze dan beter wat eerder komen zeggen, niet? Dan hadden we gewoon een andere cocktail besteld. Ik zei haar heel vriendelijk dat ik alle begrip had voor het feit dat niet alle ingrediënten aanwezig waren, maar dat ik dit graag eerder had vernomen. Ik had immers een reservatie om 19.30u in het restaurant van De Hoorn en ondertussen was het al 19u gepasseerd. Niet leuk om een cocktail naar binnen te moeten kappen… Ik heb deze week weinig geluk op cocktailvlak. Gelukkig waren de ingrediënten voor een Moscow Mule wel voorhanden.

IMG_1168

Al bij al hadden Julie en ik een gezellige tijd op ‘t Dak. Ik ga ervan uit dat de moeilijkheden die wij vandaag ondervonden eenvoudig te remediëren kinderziektes zijn. Ik wil deze unieke locatie alleszins graag een tweede kans geven, het is er immers bijzonder gezellig zitten in de avondzon, al kon ik mijn jas goed verdragen.

Om 19.45u (toch maar gebruik gemaakt van het academisch kwartiertje) begaven Julie en ik ons naar het restaurant van De Hoorn. Ook hier moesten we bestellen via een app. Wel handig eigenlijk, je kan op je gemak de kaart bestuderen en bestelt wanneer je er zin in hebt. Nooit meer tevergeefs wuiven om de aandacht van een ober te trekken. Omdat onze aperitief al vrij stevig was, hielden we het bij een hoofdgerecht. De roodbaars met prei, citroengras, tuinbonen en risotto was alvast helemaal mijn ding. Jummie!

IMG_1179

Dat Julie ook heel tevreden was met haar pasta, blijkt uit deze grote glimlach:

IMG_1176

Na het avondmaal besloten we op het gemak terug te wandelen naar het station. De koude wind van eerder op de avond was ondertussen gaan liggen en het was best aangenaam buiten. We wandelden langs Bar Florida, waar veel volk aan het genieten was van een drankje. Echt een gezellig zuiders sfeertje daar. Een bar met potentieel!

IMG_1180

Wat mij betreft, een avond die voor herhaling vatbaar is!