Bring it on!
leuven
Verjaardagsdiner bij Barba
Na de gezellige verjaardagsdrink op vrijdag, zetten mijn vriend en ik de feestelijkheden ter ere van zijn verjaardag verder op zaterdag met een heerlijk diner bij Barba. We startte de avond met een lekkere cocktail en lieten ons vervolgens gewillige meevoeren langs de heerlijke gerechten die de chefkok op tafel toverde. Mét aangepaste wijntjes daarbij, uiteraard! Spijtig genoeg ben ik vergeten een foto te nemen van de menukaart, dus jullie zullen jullie verbeelding moeten gebruiken om de gerechten van een benaming te voorzien.
Wine with friends
Een boeiende en fijne laatste dag van de week achter de rug. ‘s Middags woonde ik een AI inspiratielunch bij met boeiende sprekers en barslechte broodjes (echt niet te vreten). En ‘s avonds waren mijn vriend en ik te gast bij onze kameraad en wijnliefhebber, die ons bij hem thuis had uitgenodigd voor een kleine verjaardagsdrink te ere van zijn verjaardag een dikke week geleden. Iets minder spectaculair dan zijn vorige feestje, maar zeker zo gezellig! En aangezien mijn vriend vandaag verjaart, hadden we meteen twee jarigen te vieren.
Naar goede gewoonte had onze kameraad weer allerlei lekkers voorzien en konden we genieten van, noblesse oblige, uitstekende wijntjes. De perfecte kick-off van een feestelijk weekend!
Hansche. Meester in kalk in PARCUM
Na deze voormiddag zalig lang uitgeslapen te hebben, fietsten mijn vriend en ik deze namiddag naar de Parkabdij om samen met onze vrienden uit Zichem de tentoonstelling over mijn favoriete meester-kalksnijder: Jan Christiaen Hansche te bezoeken. Nooit zal ik de eerste keer vergeten dat ik vele jaren geleden op een openmonumentedag zijn werk kon bewonderen op de plafonds van de bibliotheek en de refter van de Parkabdij, ik was meteen betoverd. De tentoonstelling ging op basis van (zeer beperkt aanwezige) bronnen op zoek naar de roots van Hansche, die ergens in Duitsland liggen. Hoe hij net in Vlaanderen belandde, is niet geheel duidelijk, maar zeker is dat hij zich hier thuis voelde, want er zijn verschillende barokke meesterwerken van hem uit de 17e eeuw in Vlaanderen bewaard gebleven.
Heel eerlijk, de tentoonstelling was iet of wat beknopt. Ik had gedacht meer werk van Hansche aan te treffen, maar omdat de meeste van zijn werken zich natuurlijk in gebouwen bevinden, zal ik zijn werk ter plekke moeten bezoeken. Op zich was het wel interessant om iets bij te leren over de technieken die Hansche gebruikte om zijn schitterend gedetailleerde driedimensionele beelden te maken, maar echt veel wijzer over de man zelf was ik na de tentoonstelling toch niet.
We waren dus veel sneller dan verwacht doorheen de tentoonstelling. Spijtig genoeg regende het pijpenstelen, anders hadden we een wandeling kunnen maken langs de mooie vijvers van het abdijdomein. Gelukkig konden we schuilen voor de regen met een drankje in de Abdijmolen. Om de tijd te verdrijven speelden we samen Undercover, altijd een succes!
We sloten de avond af met een lekkere maaltijd (voor mij een heerlijke salade met tonijn) en namen afscheid van onze vrienden die het deze zondagavond niet al te laat wilden maken.
Opening Artefact
Vanavond begaf ik mij naar het STUK voor de feestelijke opening van Artefact.
De avond startte meteen met een kippenvelmoment: vanuit verschillende ramen weerklonken de doordringende klanken van de youyou of zaghareed. De stemmen daalden langzaam af, tot al de vrouwen samen kwamen op het binnenplein van het STUK. Prachtig.
Na de traditionele speeches kregen we een rondleiding. Altijd fijn om extra duiding te krijgen bij de kunstwerken. De centrale vraag van deze editie is: hoe kan een tentoonstelling functioneren als een massage? Een massage is wat mij betreft erg welkom in deze duistere tijden.
Een greep uit mijn favoriete werken:
The breeze blows gently, making more and more noise on the foliage. This heavy noise becomes unbearable. Put the hands to the ears and run away – Latifa Echakhch:
You Belong Here – Tavares Strachan
Slaying the Hydra – Nicola Turner (gemaakt van paardenhaar en schapenwol):
Slowed Landscapes – Moni Wespi:
Maar ga deze tentoonstelling vooral zelf ontdekken.
Lente in de Kruidtuin
Het is weer het moment van het jaar om af te zakken naar de Kruidtuin, waar de krokussen volop in bloei staan!
Het beste nieuws van het jaar!
In augustus word ik meter van mijn derde petekindje! Mijn broer en zijn vriendin hebben tegen alle verwachtingen in dan toch besloten hun bloedlijn niet te laten uitsterven en te zorgen voor het allereerste kleinkind langs beide kanten. Superblij met dit nieuws en ik kan haas niet wachten om binnen een paar maanden mijn petekindje in mijn armen te houden.
Dat mijn petekindje een goede smaak heeft, mag alvast blijken uit de fles Barolo die mijn broer en zijn vriendin mee hadden om mij te overtuigen om het meterschap op te nemen. Al hadden ze daar niet echt veel overredingskracht voor nodig. 😉
Uiteraard klonken we op dat goede nieuws met een glaasje champagne (uiteraard uitgezonderd de zwangere dame)! Gelukkig had ik voldoende alcoholvrije alternatieven voorzien. En zo werd het mijn vriend en mezelf ook duidelijk waarom de vriendin van mijn broer op kerstavond geen glaasje wijn had meegedronken en sommige van haar gerechten er lichtelijk anders uit zagen. De stiekemerds!
Gelukkig kon mijn zwangere schoonzus wel uitgebreid genieten van een heerlijke Chinese afhaalmaaltijd van ons favoriete Chinese restaurant Chen’s in Kessel-Lo.
Chocolaatjes van Bittersweet zijn altijd de perfecte afsluiter. En uiteraard dronken we daar een glaasje whisky bij. Een avond met een strik errond.
Het aftellen kan beginnen!
Shopontmoetingen
Het is echt wel de maand van de toevallige ontmoetingen. Vandaag kwam ik tijdens het boodschappen doen voor het bezoek van mijn broer en zijn vriendin later op de dag maar liefst twee collega’s tegen in de Leuvense winkelstraten. De tweede collega had spijtig genoeg niet veel tijd voor een praatje, want haar zoon had even een moeilijk moment bij de ijs- en wafelkraam Pinocchio toen hij zich realiseerde dat hij toch liever een ijsje had gehad in de plaats van de net door zijn mama gekochte wafel. De drama’s in een kinderleven! 😉
Kleine wereld
Naast een culinair topweekend, was dit weekend er ook eentje van veel toevallige ontmoetingen. Toen ik zaterdagnamiddag naar de post ging om een aangetekende zending op te halen, kwam ik op straat een collega tegen die net terug kwam van een shoptripje in Leuven. En in de post zelf kwam ik een mede-wijnliefhebber tegen die net als ik lid is van de Young Wine Club Leuven. En wijnliefhebber met een slechte agenda, want ik moest hem herinneren aan de begin maart geplande food&wine tasting. Al een geluk dat hij mij tegen kwam!
En zondag liep ik onze vriend wijnkenner en bezieler van Young Wine Club Leuven tegen het lijf in de Albert Heijn. Leuven is echt een dorp.
Dinner at Slō
Genoten van een heerlijke avond in het exquisite gezelschap van mijn fabuleuze Leuvense vriendin in het charmante restaurant Slō. Een avondje uit met haar staat altijd garant voor boeiende gesprekken en sappige verhalen. Als er een prijs voor meest dramatische liefdesleven bestond, zou zij dat zeker winnen met de vingers in de neus. Ik doe mijn best om haar vanuit mijn standpunt goeie raad te geven en hoop dat ze die dan ook effectief ter harte neemt.
