Skin in the Game – fABULEUS

Erg genoten van de voorstelling Skin in the Game van fABULEUS in OPEK. Ik ga hier niet te veel verklappen over het stuk zelf, buiten dat de thematiek bijzonder actueel is in onze huidige maatschappij. De jonge acteurs slaagden erin mij te boeien van begin tot einde. Chapeau!

De korte inhoud licht alvast een tipje van de sluier op:

Skin in the Game speelt zich af op een eliteschool, waar tieners worden klaargestoomd om de toekomstige architecten van de wereld te worden, desnoods ten koste van elkaar, in een systeem waar geld het hoogste goed is. Iedere les is doordrenkt met de waarde van winst en macht. Eten of gegeten worden.

Die onderlinge competitie wordt bittere ernst wanneer de wereld het doelwit wordt van een mysterieuze dreiging. Een groep studenten zit vast in een klaslokaal, samen met een directrice en een leerkracht. Buiten heerst er chaos. Wie redt zijn vel? Wie wordt als eerste opgeofferd? Wie verkoopt zijn ziel?

Aanrader!

Verjaardagsdiner bij Barba!

De perfecte manier om mijn verjaardagsweekend in te zetten!

Champagne als aperitief:

Appetizers:

Tonijn • Tataki • Tijgermelk • Paksoi • Wortel:

Gevulde paddenstoel • orzo • Tartufatta:

Ree • Spruit • Kastanje • Spek:

Lijnbaars • Girolles • Gepocheerd ei • Courgette:

Lekker wijntje:

Bebakken Sint-Jacobsnoot • Schorseneer • Spinazie • Aardappel:

Patrijs • Pompoen • Pastinaak • Vin jaune:

Kazen van Elsen:

A pleasant evening was had by all!

The new Hot Spot in town

Qua populariteit kan niemand tippen aan de meest populaire supermarkt van heel Leuven: de Albert Heijn!

And So, Change Comes in Waves

Gisteren hadden we hoog bezoek over de vloer: de zus, schoonbroer en drie nichtjes van mijn vriend zakken immers niet zo vaak af naar Leuven. We profiteerden van deze mooie, zachte herfstdag om een deel van de Kunst- en Wetenschapsroute ter gelegenheid van 600 jaar KU Leuven af te wandelen. We startten onze wandeling in het Groot Begijnhof, waar we de putdeksels van Clara Spilliaert bewonderden, die refereerden aan het feit dat de standaard voor de menselijke geneeskunde nog steeds het mannenlichaam is en er bijgevolg veel te weinig onderzoek gebeurt naar hoe kwalen zich in het vrouwelijke lichaam manifesteren.

Na een mooie wandeling doorheen het Groot Begijnhof besloten we snel een kijkje te nemen in het STUK en bleven we zo plakken voor een drankje in het studentikoze STUKcafé.

Het volgende kunstwerk op ons lijstje was Arcangelo IV, 2024-2025 van Berlinde De Bruyckere, wiens werk ik nog niet zo lang geleden kon bewonderen in Bozar. Op het binnenplein van het Van Dalecollege kwam dit ingetogen werk uitstekend tot zijn recht.

Natuurlijk moesten we de jongedames even de Leuvense Oude Markt laten zien, waar ze tijdens hun studententijd ongetwijfeld nog menig uurtje zullen doorbrengen. De traditionele foto met de Leuvense kotmadam mocht natuurlijk niet ontbreken in hun foto-album.

Verder naar de prachtige Leuvense Kruidtuin waar we de sculptuur Flesh in Stone – Components #6 aantroffen van Yu Ji. Minder ons ding, moet ik eerlijk toegeven. De uitbundig bloeiende Kruidtuin en de exotische serres konden op meer goedkeuring van ons gezelschap rekenen.

We zetten onze weg verder langs de in ontwikkeling zijnde Hertogensite en belandden zo op de zaterdagmarkt in de Brusselsestraat. Tijd voor een loempia om een klein hongertje te onderdrukken. Altijd lekker!

In het Pauscollege bewonderden we het poëtische werk https://www.kuleuven.be/600years/schedule/reinout-verbeke“>Everything Comes Down to Earth van Reinout Verbeke. Prachtig en prangend, want het gedicht verwijst naar de klimaatverandering en de vergankelijkheid van ons eigen bestaan.

Vervolgens bewonderden we vanuit de verte het werk the majestic van Ugo Rondinone in College De Valk. Niet gemakkelijk te spotten, dit werk.

Op het Erasmushuis lazen we het gedicht The Experiment van Annelies Van Dyck en we eindigen onze wandeling in het stadspark met een persoonlijke favoriet van mij: Carriers van Alicja KWade, die mij ook al wist te overdonderen met haar tentoonstelling in M.

Door de vele omwegen tijdens onze wandeling slaagden we er helaas niet in om alle werken die op onze planning stonden te bezoeken, maar hey, wel enorm genoten van deze namiddag in de gezonde buitenlucht.

Aangezien die loempia ondertussen al lang verteerd was, keerden we terug naar ons appartement voor een gezellige avond samen. We startten met de overhandiging van de souvenirs die we voor de meisjes kochten in Japan: juweeltjes, waaiers en verzorgingsproducten. Het petekindje van mijn vriend (de oudste dochter van zijn zus) kreeg ook nog een laat verjaardagscadeau van hem: een collectie SkullPanda’s.

Vervolgens serveerden we een heerlijk avondmaal met dank aan onze favoriete traiteur Laura Massa, uiteraard dronken we daar een heerlijke fles Gioco dell’Oca van Poderi Rossi Giovanni bij, gevolgd door taarten van Les Tartes de Françoise als desesrt.

Een heerlijke dag!

Indian food and whisky

Na een tumultueuze werkweek met veel hoogtes en laagtes van de gelegenheid gebruik gemaakt om lang uit te slapen deze zaterdag. Kwestie van wat bij te komen van al die heftige emoties.

Voor het avondmaal zakten we af naar het appartement van onze Leuvense kameraad. Om samen te genieten van een lekker flesje wijn en een Indische afhaalmaaltijd. Zijn twee knappe dochters, allebei vegetariërs, schoven ook bij aan tafel. Da’s natuurlijk het voordeel van Indisch eten: daar heb je een heel mooi aanbod aan veggie gerechten.

Na de maaltijd verdwenen beide dochters naar hun kamers en toonde onze vriend trots zijn laatste aanwinst: een theremin. Zowel mijn vriend als ik mochten het toestel even uitproberen, maar we zullen nog stevig moeten oefenen als we zo goed willen worden als onze kameraad, die zowaar een zeer herkenbare versie van ‘Somewhere over de Rainbow’ uit zijn theremin wist te toveren.

Na dit miniconcertje haalde onze vriend een spirit proefbox van Reactory boven, een bedrijf met als slogan ‘Decades of Flavor Crafted in Days’. Reactory heeft een manier uitgevonden om het klassieke rijpingsproces van sterke drank terug te brengen naar een aantal dagen, volgens hen zonder in te boeten op de smaak of de kwaliteit van het uiteindelijke eindproduct. Fascinerend, maar tegelijkertijd een beetje jammer, want ik hou wel van de romantiek van een lekkere whisky die jarenlang gerijpt heeft op houten sherryvaten in een opslagplaats vlakbij de zee.

Uiteindelijk bleef de proefdoos gesloten en hielden we het bij een glaasje klassieke whisky om de maaltijd af te sluiten. We haalden de chapeau boven en nadat ik vol trots een poker van de tienen uit mijn hoed toverde, slaagde mijn vriend er zowaar in om in vijf beurten een poker van de heren te smijten. Show off!

Vernissage expo’s 600 jaar KU Leuven

Na een dag vol moeilijke vergaderingen (inclusief traantjes) zakte ik samen met een collega af naar de universiteitsbibliotheek van Leuven. In tegenstelling tot gisteren had ik deze avond wel zin in een feestje. Het feit dat de vernissage van de twee expo’s ter gelegenheid van 600 jaar KU Leuven op wandelafstand van mijn appartement plaatsvond, hielp natuurlijk ook. Altijd makkelijker als je geen rekening moet houden met de uren van de trein om thuis te geraken.

We startten de avond in de universiteitsbibliotheek waar we nog net de laatste minuten van het gesprek met het curatorenteam konden meepikken. Vervolgens genoten we van een werkelijk uitstekend walking dinner, verzorgd door Carpe Diem uit Tongeren. Ik liep veel bekend volk tegen het lijf op de vernissage, waardoor ik uiteindelijk maar een kwartiertje de tijd had om de tentoonstelling Routes naar Kennis te bekijken, voordat we om 2Ou moesten vertrekken naar de tweede locatie van de avond: M Leuven.

In M openden vanavond twee verschillende tentoonstellingen: Kennis in Zicht en Dusty Die van Alicja Kwade. Mijn collega en ik besloten ons vooral te focussen op de tentoonstelling van het werk van de Poolse Alicja Kwade. Een goeie keuze, want ik was meteen gefascineerd door de manier waarop deze kunstenares de vertrouwde werkelijkheid vervomd en uitrekt in haar werk. Heel bijzonder. Ik ben alleszins van plan zeker nog eens terug te komen voor deze tentoonstelling en dan pik ik meteen ook Kennis in Zicht mee.

Elke ruimte van de tentoonstelling van Alicja Kwade bevatte meerdere werken die mij aanspraken, maar graag een bijzondere vermelding voor deze variatie op de slinger van Foucault en het werk dat letterlijk illustreert wat het betekent om in cirkels rond te draaien.

Ik pikte ook nog snel de tentoonstelling A History of Touch van Grace Schwindt mee, waarvan me vooral haar kleurgebruik zal bijblijven. Love me some blue!

En daarna was het tijd voor een glaasje witte wijn op de receptie om deze mooie avond vol kunst, wetenschap en boeidende gesprekken af te sluiten.

Het heeft me oprecht deugd gedaan!

Leuven is Europese Culturele Hoofdstad 2030!

Deze namiddag was ik in de Koninklijke Bibliotheek van België voor de voorstelling van de Europese Culturele Hoofdstad 2030. Drie kandidaten waren nog in de running om deze begeerde titel binnen te halen: Molenbeek, Namen en Leuven. Ik hoef er zeker geen tekeningetje bij te maken naar welke kandidaat mijn voorkeur uitging. 😉

Er was massaal veel pers aanwezig en de voorzitter van de jury maakte het extra spannend door de bekendmaking zo lang mogelijk te rekken. Je voelde de zaal gewoon trillen van ongeduld. Tot uiteindelijk de verlossing kwam: LEUVEN! Gejuich bij de Leuvenaars, teleurstelling en zelfs tranen bij de verliezers. De ploeg uit Molenbeek was oprecht aangedaan en bleef zelfs niet plakken voor een glas op de receptie. Nochtans de ideale manier om een teleurstelling door te spoelen. De ploeg uit Namen daarentegen nam de gelegenheid te baat om te verbroederen met de Leuvenaars. Mooi om te zien en hopelijk komt daar een toekomstige samenwerking uit voort.

Aangezien er veel bekenden waren op de receptie achteraf bleef ik langer plakken dan gepland en zo belandde ik uiteindelijk met de nog nagenietende Leuvenaars op de trein naar Leuven terug. Laat ons zeggen dat de feeststemming voelbaar was in onze wagon.

En als kers op de taart kon ik genieten van een mooie zonsondergang vanaf mijn balkon. Een kleurrijke afsluiter van een fijne dag.

Een zondagse lunch in Leuven

Geen plannen voor deze autovrije zondag, dus trokken mijn vriend en ik een beetje op goed geluk de stad in, op zoek naar een lunchplek. Tegenwoordig hou ik een overzichtje bij van restaurants in Leuven die ik graag zou willen bezoeken. Kwestie van niet altijd bij de usual suspects terecht te komen. En zo belandden we dus bij Brasserie Foyer op het Mathieu de Layensplein, een klassieke brasserie met gewoon lekker eten. Want zeg nu zelf, wie kan er niet genieten van een heerlijke dampende pot mosselen? En ook mijn vriend was zeer te spreken over zijn eend. Een plekje om te onthouden.

Op de terugweg genoten we van het slenteren door de Bondgenotenlaan, ter gelegenheid van Leuven Autovrij omgetoverd tot een heuse Sport Esplanade.

Open monumentendag in Leuven

Afgesproken om half tien in te Park Inn om samen met de ouders van mijn vriend te genieten van hun uitstekende ontbijt. Natuurlijk ging ik voor een full English breakfast!

Na het ontbijt wandelden we onder een prachtig nazomerzonnetje richting de Vaartkom. Mijn vriend en ik wilden zijn ouders graag deze wijk in transformatie tonen. Zeker nu de heraanleg van de Vaartkomoevers eindelijk achter de rug is. Ik kan niet wachten tot de planten volgroeid zijn. Het zal er dan ongetwijfeld nog mooier uitzien.

We genoten van het uitzicht vanop het pas vernieuwde uitkijkpunt aan het beroemde Mariabeeld en brachten vervolgens een bezoek aan de kerk van Abdij Keizersberg waar we een streepje Gregoriaanse gezangen konden meepikken.

Het was me op voorhand niet meer gelukt om ons in te schrijven voor een rondleiding in de abdij, omdat alles volzet was, maar ter plekke bleek dat we toch nog konden aansluiten bij een rondleiding. Heel blij dat dat gelukt is, want de blik achter de schermen van de abdij en de uiteenzetting over ambities van Labora, de organisatie die de site in erfpacht heeft, waren zeer boeiend. Ik wist trouwens niet dat de abdij over zo’n uitgebreide bibliotheek beschikte. We bewonderden de moderne glasramen in de abdijkerk, slenterden door de kloostergangen en namen een kijkje in het voormalige abtskwartier met de privékapel, waar nu een co-working space gevestigd is.