Filosoferen in de Masalatop

Gisterenavond had ik een dinner date met een oud-studiegenoot. Het was alweer van vorig jaar geleden dat we elkaar gezien hadden. Veel om over bij te praten dus. Ik was blij om te horen dat het met zijn gezondheid een pak beter ging dan de vorige keer. Aangezien hij nog steeds overtuigd vegetariër is, had ik een tafel gereserveerd bij Masalatop. Indiërs hebben naar mijn bescheiden mening de beste vegetarische gerechten.

Naar goede gewoonte werd het weer een avond vol bijzondere gesprekken. We hadden het over de zin van het leven en de zoektocht van de boeddha naar verlichting. We kwamen hierbij allebei tot de conclusie dat het leven in sé zinloos is. Maar waar dit gegeven voor mijn vriend een uitnodiging is om via meditatie te zoeken naar onthechting, ervaar ik die zinloosheid als deprimerend. Ik zou niets liever willen dan de wereld een beetje beter achterlaten dan dat ik die bij mijn geboorte aangetroffen heb. Wat natuurlijk volledig in tegenspraak is met de deterministische visie dat alles op voorhand vast staat en dat we de slaaf zijn van onze eigen genen.

Enfin ja, we kregen de knoop van hoe best om te gaan met deze zinloosheid niet ontward. Misschien moet ik gewoon de zinloosheid te lijf gaan door te proberen zo veel mogelijk uit het leven te halen voor ik sterf.

IMG_5688

Indian food and whisky

Yep, ik profiteer nog even van mijn laatste week in Leuven om van zoveel mogelijk mensen afscheid te nemen. Het oorspronkelijke plan was dat ik samen met een goeie kameraad en oud-studiegenoot zou whisky drinken. Maar de dag voordien werd ik gecontacteerd door een andere kameraad die vroeg of hij kon langskomen om onze projector op te halen die al enkele jaren werkloos in de logeerkamer stond stof te vergaren. Tezelfdertijd stelde hij voor om samen afhaalfood te eten.

Nu weet ik wel dat alle dagen afhaalfood niet zo gezond is, maar voor mijn laatste Leuvense week zie ik dat graag door de vingers. Dus snel mijn oud-studiegenoot gecontacteerd met de vraag of hij wilde mee-eten, onder het motto, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Hij had geen bezwaar en zo zaten we woensdagavond met z’n drieën gezellig samen Indisch van Annapurna te eten. Uiteraard onder het genot van een glaasje wijn (slinken moet en zal hij, onze drankvoorraad!).

Op ‘t onverwacht kwam nog een derde kameraad langs. Hij liet zich zelf overhalen om een beetje Indisch mee te eten (die porties zijn altijd enorm en ik kon het natuurlijk niet laten om ook een voorgerecht te bestellen). De drie mannen kenden elkaar niet zo goed, maar het was volstrekt geen probleem om de gesprekken gaande te houden. Nadat de twee heren die nog een eindje moesten rijden om weer thuis te geraken afscheid genomen hadden, haalde ik alsnog de whisky boven om een paar proevertjes uit te schenken voor mijn oud-studiegenootje. Belofte maakt schuld. 😉

Thais with friends

Na het feestelijk verjaardagsontbijt werden de festiviteiten op zondagavond verder gezet ten huizen Goofball. Enfin ja, we hadden al een tijd plannen om samen take-out te eten, dus het kwam nu toevallig zo uit. 😉 De keuze viel op Thais (met een paar Indische gerechten ertussen om het spannend te houden). We genoten van het eten, dronken een glaasje en praatten bij over de dingen des levens, terwijl de twee zonen van Goofball en haar echtgenoot voor de nodige entertainment zorgden.

Een gezellige avond onze vrienden, meer moet dat echt niet zijn.

Take away in goed gezelschap

Wat is de beste manier om het weekend goed in te zetten? Gezellig samen met vrienden en hun drie kindjes Indische take away eten, vergezeld van een glas lekkere wijn. Ok, het is een luie oplossing, maar in plaats van energie te stoppen in eten maken, kan alle aandacht gaan naar de gesprekken rond de tafel. En een lekkere vegetarische thali kan mij gewoon zo gelukkig maken. Indisch eten is gewoon het ideale comfort food.