Champagne drinken op de kerstmarkt

Na de teamuitstap naar Kortrijk trok ik deze vrijdagavond met mijn vriend naar de Leuvense kerstmarkt. We wandelden rechtstreeks naar de champagnestand van de Rotary Club Leuven-Rotselaar, omdat we wisten dat onze kameraad, de sympathieke echtgenoot van Goofball, daar vanavond de honneurs zou waarnemen. Uiteraard starten we met een glaasje champagne vakkundig uitgeschonken door onze kameraad. En omdat de opbrengst van deze stand op de kerstmarkt naar het goede doel gaat, voelden we ons moreel verplicht om nog een tweede glas soldaat te maken. 😉

Een tijdje later zakte ook Goofball met haar twee zonen naar de kerstmarkt af en maakten we er een gezellige avond van. De inwendige mens trakteerden we op wafels, hamburgers en hartige pannenkoeken. Een fijn begin van het laatste weekend voor de kerstvakantie.

Lunch met een kameraad

Deze middag afgesproken met een goeie kameraad wiens bedrijf toevallig in hetzelfde kantoorgebouw gevestigd is. Omdat ik niet veel tijd had, werd het een lunchafspraak in ons bedrijfsrestaurant, maar kijk eens aan daar serveerden ze gevulde portobello en dat weet ik altijd wel te smaken. Als het goed is mag het ook gezegd worden.

Walk for Street Kids in Herent

Gisteren fietste ik met een elektrische blue-bike naar sport- en ontmoetingscentrum De Warot in Herent om samen met Goofball de begeleide wandeling van 10,5 km te doen ter voordele van Mobile School. Aangezien de fietstocht naar Herent over redelijk heuvelachtig terrein ging, was ik blij dat ik een elektrische fiets geleend had, anders zou ik al moe geweest zijn voordat de wandeling effectief van start ging. 😉

Om kwart na twee startten we met de groep aan de wandeling. Gelukkig waren de weersvoorspellingen ons goed gezind en konden we genieten van een prachtig herfstzonnetje. Altijd fijn als je het droog kan houden tijdens een wandeling. We wandelden aan een stevig tempo door de natuur rondom Herent, waardoor we al iets voor vier uur terug in de Warot waren. Tijd voor de reünie met de echtgenoot en zonen van Goofball. En natuurlijk konden we niet anders dan onszelf te trakteren op een glaasje cava en een garnaalkroket om het succesvolle einde van onze wandeling te vieren.

Om vijf uur vertrekken we opnieuw voor de avondwandeling van 5 km, een kleine, familievriendelijke lus waarbij iedereen een lichtgevende ballon aangereikt krijg. Goofball en haar gezin zijn versierd met vrolijke, kleurrijke lichtjes. Iets om in te investeren tegen volgend jaar. We worden uitgewuifd door een opzwepende percussiegroep en iedereen is duidelijk goedgemutst. De wandeling is erg sfeervol en we genieten van het blauwe uurtje en de avond die langzaam valt.

Na de wandeling neem ik afscheid van Goofball en haar gezin. Ik ben moe van een tumultueuze werkweek en ik moet nog een stevig eindje terug fietsen. Gelukkig wijst iemand mij erop dat de fietssnelweg langs het spoor een fijnere route terug naar Leuven is. Een goeie tip, want dit is idd veel aangenamer fietsen dan de route langs de steenweg die ik deze middag nam.

Thuis komen bij Dumon

Het klinkt melig, maar het voelt altijd een beetje als thuis komen bij Dumon. De vriendelijke ontvangst, de geweldige sommelier en het fantastische eten. Ditmaal mochten wij samen met onze vriendelijk plaatsnemen bij de mooie erker. Het restaurant was sfeervol verlicht (die eindejaarsperiode komt met een rotvaart dichterbij) en we genoten van het heerlijke eten en de lekkere wijntjes, terwijl we plannen smeedden voor een weekendje weg in mei.

Een avond om te koesteren. Met dank aan de taxichauffeur die ons na dat laatste afzakkertje veilig thuis bracht.

Leuven by Night!

In de voormiddag een vergadering in Antwerpen met als hoofdonderwerp besparingen, in de namiddag een vergadering met onze advocaten in het kader van alweer een nieuwe rechtszaak en ‘s avonds op stap in Leuven. Niet moeilijk om te raden wat de tofste activiteit van de dag was!

Mijn vriend en ik woonden in het begin van de avond het aansteken van de kerstverlichting bij, een bijzonder underwhelming event, maar goed, we waren erbij. Vervolgens wandelden we door de Diestsestraat en de Bondgenotenlaan in om de sfeer op te snuiven, te genieten van een spectaculaire vuurspuwact en het eerste glas champagne van de avond te drinken bij de stand van Zonta Leuven. Onderweg naar onze volgende halte, een charmant caravannetje dat Italiaanse wijnen en schuimwijnen serveerde in het begin van de Mechelsestraat, spotten we een poëtische act waar we jammer genoeg alleen het einde van konden meepikken.

In de Mechelsestraat ontmoetten we Goofball en haar zonen, die net als wij een klein hongertje hadden. We genoten van de oestertjes van de Walvis met een glaasje Pelassa (van Ad Bibendum!) als voorgerecht, gevolgd door heerlijk stoofvlees van Laura Massa.

We wandelden samen terug door de mooi verlichte autovrije Bondgenotenlaan en vulden de laatste gaatjes op met kaas- en garnaalkroketten. Wacht, wat zeg ik? De jongens hadden nog een aller-, allerlaatste gaatje waar nog net wat poffertjes in pasten.

Genoten van deze sfeervolle avond in goed gezelschap.

Brassonomie bij Gus

Aan het nagenieten van een bijzonder fijne avond bij Gus in Brussel. Het eten was naar goede gewoonte uitstekend en ook de aangepaste wijntjes mochten er zijn. Maar het was het gezelschap dat de avond zo bijzonder maakte. Het is altijd een plezier om mijn oud-collega terug te zien, maar door mijn werkperikelen van de laatste maanden hadden we erg veel stof om over bij te praten. Ik was ook erg benieuwd naar zijn mening en inzichten over de aangekondigde plannen. Een boeiende avond alleszins! Met als perfecte afsluiter: een kaasbordje met porto!

Zeevruchtenschotel bij Bistro Tribunal

Na een bijzondere pittige laatste werkdag van de week, met in de voormiddag een bijeenkomst van het management met als onderwerp de geplande besparingen en hoe daarmee om te gaan en in de namiddag een overleg met externen over één van de belangrijkste projecten van de komende jaren, keek ik erg uit naar de afspraak met mijn vriendin in Bistro Tribunal. Na mijn vorige bezoek begin juli wist ik al op voorhand wat ik zou bestellen: de fantastisch lekkere zeevruchtenschotel. En ja, uiteraard startte ik dit culinair festijn met een glaasje champagne. Hoe kan het ook anders?

Mijn vriendin en ik namen uitgebreid de tijd om bij te praten en genoten van het eten en elkaars gezelschap. Aangezien mijn vriendin al rond twintig voor negen de trein naar huis wilde nemen, bleef er nog tijd over voor een afzakkertje met mijn vriend. We troffen elkaar in het Grand Café Industrie om te klinken om het einde van de werkweek met een pornstar martini en een paix dieu. De ideale manier om het weekend in te zetten.

Diner bij Brel

Vandaag voor de eerste keer weer fysiek naar het werk sinds mijn kleine valpartij. De schaafwonden zijn mooi aan het genezen (met dank voor de cicaplast tip) en ook de zwellingen zijn ondertussen bijna weg. Ik schat nog een dikke week en dan zie je er hopelijk niets meer van. De schaafwonde aan mijn knie zal wellicht wat meer tijd nodig hebben om te genezen. Ik sloot de werkdag af met een vergadering over een delicaat onderwerp waar in het verleden al veel over te doen is geweest. Tot mijn opluchting verliep de vergadering constructief en konden we zelfs tot concrete afspraken voor de toekomst komen. Ik spoorde dus best wel goed gemutst naar Berchem station voor een date met een oud-studiegenoot.

De oud-studiegenoot had gereserveerd bij Brel, een gastropub in Berchem. Ik ga heel eerlijk zeggen dat ik iet of wat teleurgesteld was door de beperkte menukaart, maar het was er wel gezellig zitten. De wijnen vielen mij eerder tegen in vergelijking met de wijnen die ik maandag samen met mijn broer dronk, maar daar was het prijskaartje natuurlijk iets hoger. We deelden een aperoplank met ons tweetjes en ik bestelde vervolgens een Oosters geïnspireerde steak tartaar als hoofdgerecht. Alles was lekker, maar ik had toch een beetje een net niet gevoel. Gelukkig maakte het gezelschap veel goed!

Omdat ik mijn nog steeds herstellende lichaam genoeg slaap wilde gunnen, nam ik tijdig afscheid om op een redelijk uur een trein terug naar Leuven te kunnen nemen.

Pizza eten met mijn petekindje

Deze namiddag was ik te gast bij de ouders van mijn petekindje. Ik had hen op voorhand gewaarschuwd zodat ze niet te zeer zouden schrikken wanneer ze mijn gehavende gezicht zagen. Mijn lip is nog steeds stevig gezwollen, maar de korsten op de schaafwonden zien er goed uit. Het meest pijnlijke is mijn gekloven lip, die mij tot de nodige voorzichtigheid aanmaant bij het eten en lachen tot een pijnlijke affaire maakt.

Een paar blutsen en builen krijgen mij echter niet klein. En zo speelden we een hele namiddag spelletjes en genoten we samen van heerlijke huisgemaakte pizza’s. Met dank aan de ouders van mijn petekindje die zo vriendelijk waren om mij te komen halen en terug te brengen naar het station van Aarschot.

Wijn proeven met een dikke lip

Na vrijdag vier digitale vergaderingen overleefd te hebben, waarbij ik mijn camera liet afstaan, omdat mijn gezicht er werkelijk té gehavend uit zag, twijfelde ik of het wel een goed idee was om ‘s avonds af te zakken naar onze kameraad wijnkenner voor een wijnproefcursus. Mijn lip was ondertussen zo dik opgezwollen dat ik bijna een professionele bokser leek en mijn schaafwonden zagen er ronduit indrukwekkend uit. Mijn vriend wist me echter te overtuigen om toch te gaan. Ik had lang uitgekeken naar deze avond en het alternatief was de ganse avond alleen thuis zitten en mij ergeren aan mijn spiegelbeeld.

En ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik het advies van mijn vriend gevolgd heb. Alhoewel het drinken zelf met een gezwollen lip mij niet zo makkelijk af ging, waren mijn smaakpapillen nog intact. Al moest ik met mijn gespleten lip opletten niet te lachen met de grapjes van de aanwezigen. Iedereen (we waren met een groepje van acht) was erg onder de indruk van mijn wonden, dus ik had meteen een straf verhaal om te vertellen. Eén van de aanwezigen was een dokter, die mij na een snelle inspectie van mijn wonden zei dat alles er goed uit zag en me aanraadde om een cicaplast crème of serum te kopen om het helen van de wonden te versnellen. Meteen besteld van zodra ik terug thuis was.

Uiteraard maakte ik het niet laat en beperkte ik me tot kleine slokjes wijn, maar het deed toch deugd om effe mijn gedachten te verzetten.