Een onvoorziene uitstap naar Mechelen

Gisterenavond kreeg ik op de opening van de tentoonstelling in het KMSKA bericht dat ik deze zaterdag om elf uur voor een belangrijke afspraak in de Vleeshalle in Mechelen moest zijn. Na de royale hoeveelheden wijn op de receptie niet meteen de zaterdagvoormiddag die ik voor ogen had. In plaats van tot de middag uit te slapen om te recupereren, zat ik om tien uur met een kater op de trein naar Mechelen. Gelukkig verliep de afspraak beter dan verwacht, want de boodschap die mijn baas en ik te brengen hadden, was alles behalve gemakkelijk. Ik had veel meer weerstand van onze gesprekspartner verwacht, maar misschien moet het nieuws nog inzinken. Alleszins hoorde ik bereidheid om mee te werken aan de nieuwe plannen, die toch wel een beetje als een deus ex machina op het hoofd van onze gesprekspartner waren neergedaald.

Tegen kwart na twaalf rondden we het gesprek af en aten mijn baas en ik snel iets in de Vleeshalle. Na de bibimbap voelde ik me al een stuk beter. Oorspronkelijk hadden mijn vriend en ik voorzien om deze zaterdagnamiddag samen met Goofball en haar gezin naar het buurtfeest ter ere van de herinrichting van de Vaartkomoevers te gaan, maar dat plan zag ik in het water vallen door een tweede onvoorziene vergadering om 13u. Ook in de Vleeshalle. Deze afspraak duurde bijna twee uur en verliep gelukkig gemoedelijker dan de eerste afspraak. Al was de eerste reactie op de plannen ook hier één van grote verrassing.

Rond kwart na vier was ik terug in Leuven. Gelukkig bleek dat achteraf ik niet veel gemist had. Het buurtfeest was blijkbaar maar een tamme bedoening, maar wel jammer dat ik de gelegenheid gemist heb om samen met Goofball en haar gezien iets te drinken aan de Vaartkom. Raincheck!

Kostuum, Karamel en de Vleeshalle

Mijn vriend en ik stopten deze vrijdag iets vroeger met werken om naar Mechelen te sporen. Een tijdje geleden ontving ik immers een uitnodiging voor een gemaskerd bal in belle époque stijl. Aangezien dat niet meteen een alledaagse belevenis voor ons is, besloten mijn vriend en ik all the way te gaan en aangepaste kostuums te huren. Want zelf iets in elkaar knutselen, zag ik niet meteen zitten. Na wat gegoogled te hebben, kwam ik uit de op de website van Kostuum en Karamel, op wandelafstand van het station van Mechelen.

En we hadden geluk: op deze vroege vrijdagavond waren er geen andere klanten in de winkel en hadden we de hulpvaardige uitbaatster helemaal voor ons alleen. Na een paar kostuums gepast te hebben (serieus, die dames uit de belle époque hadden duidelijk allemaal een kleinere cupmaat dan ikzelf) vonden we twee mooie, bij elkaar passende outfits. We kochten ook bijpassende maskers om de outfit compleet te maken.

Om dat te vieren besloten we naar de Vleeshalle af te zakken om iets te eten. Altijd gezellig ginder. Ik besloot voor de paella van Tapas La Qia te gaan en mijn vriend bestelde een pizza. Het standje van Tapas La Qia pakte trots uit met het feit dat ze een prijs voor hun paella gewonnen hadden. En dat kan goed zijn, maar één: ik moest echt veel te lang wachten op mijn paella en twéé: de paella was niet voldoende opgewarmd. Ik zou hem zelfs niet als lauw durven omschrijven. En ja, ik had eigenlijk moeten teruggaan en vragen om hem verder op te warmen, maar ik had honger gekregen en we wilden ook niet té lang blijven plakken. Dus at ik een half koude paella en vervloekte ik mezelf binnensmonds dat ik niet voor de phở gegaan was.

IMG_4638

IMG_4643