Heropening De Vooruit na de verbouwingen

Gisteren spoorde ik naar Gent om de feestelijkheden bij te wonen ter gelegenheid van de heropening van De Vooruit. Na jarenlang een bouwwerf geweest te zijn, heropent deze cultuurtempel in een nieuw jasje de deuren. We startten de avond met een rondleiding langs de vernieuwde ruimtes en amai, echt een resultaat om trots op te zijn. Sommige ruimtes werden herschilderd in de oorspronkelijke kleuren, die door onderzoek aan de oppervlakte gebracht waren. En ook de gloednieuwe majestatische glaskoepel van de Brugzaal, ontworpen door Sanderjan Cornelis, kon op veel goedkeuring rekenen.

Na de speeches was het tijd voor de receptie, die voor mij gerust wat langer had mogen duren. Er was zoveel bekend volk aanwezig om een praatje mee te doen!

Om 20u konden alle aanwezigen de Belgische première van THE DOG DAYS ARE OVER 2.0 van Jan Martens & GRIP bijwonen in de prachtige Theaterzaal. De voorstelling is een heruitgave van een eerdere voorstelling uit 2014 en blies me echt van mijn sokken. Eigenlijk zit je meer dan een uur te kijken naar acht op en neer springende dansers, die een ongeziene lichaamsbeheersing en atleticisme tentoon spreiden. Eerst lijkt het repetitieve wat af te stoten, maar naarmate de voorstelling vorderde, raakte ik bijna in een trance. Echt heel blij dat ik dit stuk gezien heb.

Spijtig genoeg kon ik niet blijven plakken voor nog een glas na de voorstelling, want, jullie raden het nooit, ik moest me haasten om de laatste trein naar Leuven te halen!

Kleine wereld

Naast een culinair topweekend, was dit weekend er ook eentje van veel toevallige ontmoetingen. Toen ik zaterdagnamiddag naar de post ging om een aangetekende zending op te halen, kwam ik op straat een collega tegen die net terug kwam van een shoptripje in Leuven. En in de post zelf kwam ik een mede-wijnliefhebber tegen die net als ik lid is van de Young Wine Club Leuven. En wijnliefhebber met een slechte agenda, want ik moest hem herinneren aan de begin maart geplande food&wine tasting. Al een geluk dat hij mij tegen kwam!

En zondag liep ik onze vriend wijnkenner en bezieler van Young Wine Club Leuven tegen het lijf in de Albert Heijn. Leuven is echt een dorp.

Kommilfoo in Antwerpen

Gebruik gemaakt van het feit dat mijn vriend dit weekend in Genève is om af te spreken met een goede vriendin, tevens collega, uit Antwerpen. Zij heeft op culinair gebied zowat dezelfde smaak als ik en eerlijk: het aanbod aan goede restaurants in Antwerpen is nu eenmaal veel groter dan in Leuven. Dus toen ze voorstelde om samen bij Kommilfoo te gaan dineren, zei ik meteen toe. En amai, wat een topavond! We startten met een zeer lekkere mocktail en wisselden wijntjes af met sapjes of kombucha. Meestal ga ik niet voor de non-alcoholische drankenpairing, maar ik moet zeggen dat het non-alcoholische alternatief dat Kommifoo aanbood, mij aangenaam verrast heeft.

Appetizers:

Krab uit de Noordzee – in dashi gegaarde koolrabi – flan van knolselder – mierikswortel – jonge paksoi – gel van citrus:

In blanke boter gegaarde skrei uit de Lofoten – crème van schorseneren – zure room – geglaceerde schorseneren – mosterdzaad – jus van boerenkool – olie van dragon:

Gebakken Sint-Jacobsvrucht uit Dieppe – witte beuling van bij Beyens – aardpeer met hazelnootboter – gepekelde Cévennes ui – morieljes – jus van de schil van aardpeer:

Duif uit Anjou op de Green Egg – stoverij van de billetjes – crème van rode biet – witloof in jus van rode biet gegaard – roodlofjus opgefrist met Pedro Ximinez azijn:

Kaasassortiment:

Zoetigheden bij de thee:

Een fantastische avond! En dankzij het vriendelijke aanbod van mijn vriendin om te blijven slapen, moest ik mij niet haasten om de laatste trein naar Leuven te halen.

Verjaardagsdrink in Wijgmaal

Van de treinrit gebruik gemaakt om snel iets te eten, want deze vrijdagavond werd ik om 19u verwacht op het verjaardagsfeestje van onze goede vriend uit Wijgmaal die van voordeur veranderde. Spijtig dat mijn vriend dit weekend in Genève is en er dus niet bij kon zijn, maar geen nood, ik heb onze eer hoog gehouden.

Mijn Uber bracht me vlotjes (en goedkoper dan Taxi Jenny) naar Wijgmaal. En na het overhandigen van de cadeaus (bonnen voor de AS Adventure en een schaakbord) kon het feest echt van start gaan. Het was supergezellig. Ik genoot van meerdere glazen uitstekende cava en witte wijn en zoals we dat van onze vrienden gewoon zijn, waren er meer dan genoeg hapjes. Die kaasballetjes die de vrouw van de jarige later op de avond serveerde waren echt superlekker. Toffe gesprekken met boeiende mensen, meer moet dat echt niet zijn! En dankzij Uber geraakte ik ook weer vlotjes terug thuis.

Openingsfestival 164VANVOLXEM

Deze avond had ik de eer het openingsfestival 164VANVOLXEM bij te wonen dat georganiseerd werd naar aanleiding van de voltooiing van de vernieuwde kunstcampus aan de Van Volxemlaan in Vorst. Deze bijzondere site in Vorst biedt onderdak aan maar liefst drie culturele organisaties: Rosas, P.A.R.T.S en Ictus.

Het festival werd (hoe kan het ook anders) officieel ingedanst door Boštjan Antončič vlak voor het kunstwerk Zeitgeber, een gekapte, imposante beuk op het gazon die om veiligheidsredenen geveld moest worden.

Na de traditionele speeches spreidde het feest zich verder uit over de ganse site en woonde ik de voorstelling ‘Rosas danst Rosas SUPERCAST, gedanst door 100 dansers van Rosas, Platform-K, Dancingkids en P.A.R.T.S bij. Ik vind dansvoorstellingen altijd iets fascinerends hebben, ondanks het feit dat deze voorstelling eigenlijk bijzonder repetitief is, wordt je als toeschouwer toch helemaal meegezogen. Ook fijn om zoveel dansers van verschillende leeftijden en achtergronden samen te zien dansen.

Laat kon ik het jammer genoeg niet maken, want deze avond staat er nog een verjaardagsfeestje op het programma!

Dinner at Slō

Genoten van een heerlijke avond in het exquisite gezelschap van mijn fabuleuze Leuvense vriendin in het charmante restaurant Slō. Een avondje uit met haar staat altijd garant voor boeiende gesprekken en sappige verhalen. Als er een prijs voor meest dramatische liefdesleven bestond, zou zij dat zeker winnen met de vingers in de neus. Ik doe mijn best om haar vanuit mijn standpunt goeie raad te geven en hoop dat ze die dan ook effectief ter harte neemt.

Benvenuto Cellini in de Munt

Zaterdag tijdens ons bezoek aan Antwerpen kreeg ik de vraag van onze kameraad wijnkenner of ik misschien zin had om mee te gaan naar een operavoorstelling in de Munt in Brussel. Eigenlijk was ik van plan deze zondag mijn mailachterstand aan te pakken, maar hey, gratis naar de opera, daar kan ik geen neen tegen zeggen. Zeker niet omdat het in de Munt was en ik tot mijn grote schande nog nooit een voorstelling in de Munt heb bijgewoond.

Dus spoorde ik gisterenmiddag met onze kameraad naar Brussel-Centraal om de opera Benvenuto Cellini mee te pikken. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dit voor mij een volledig onbekende opera was, maar hey, altijd fijn om iets nieuws te ontdekken. Alleen jammer dat mijn linkerooglid net vandaag had uitgekozen om gigantisch dik op te zwellen. Niet dat ik daardoor niet zou kunnen genieten van de opera, maar esthetisch was het niet bepaald.

De tickets van onze kameraad waren afkomstig van een kennis van hem die zelf verhinderd was en moeten zowat de allerslechtste tickets in heel de Munt geweest zijn. We zaten op balkon 4, loge H1 en waar wij zaten, zagen we niet eens het podium. Om dat te kunnen zien zouden we over de rand van het balkon moeten hangen. Gelukkig waren niet alle stoelen uitverkocht en zei het vriendelijke meisje dat ons naar onze plaatsen begeleidde dat ze ons een andere plek zou geven met beter zicht, vlak voordat de voorstelling startte, wanneer het zeker was dat die plek leeg zou blijven. En ze hield woord, vlak voor de voorstelling startte, kregen we nieuwe plekken die ons wel de mogelijkheid gaven het podium te zien.

De opera zelf was fenomenaal. Het ronddraaiende podium, de kostuums, de performances, het vuurwerk, het was allemaal zo over the top dat ik het geweldig vond. Al zaten er in het gedeelte na de pauze een paar aria’s (vooral die aria op het strand waarvan ik volledig niet begreep wat de bedoeling was) die er voor mij te veel aan waren.

Tijdens de pauze dronken we, uiteraard, een glaasje champagne. Helaas, toen we na de pauze terug keerden naar onze betere plaatsen, bleek dat er toch een koppel was opgedoken die tickets voor de plaatsen had. Wel raar om enkel naar het tweede deel van een opera te komen, but I don’t judge. Daardoor moesten we dus verhuizen naar slechtere plaatsen aan de overzijde van balkon 4, die een minder goed zicht bodenen dan waar we zaten voor de pauze. Gelukkig was het zicht nog altijd beter dan onze oorspronkelijke plaatsen in loge H1.

Alleszins geen spijt dat ik mijn mailbox voor deze operavoorstelling ingeruild heb.

Verwennerij in Antwerpen

Deze avond spoorden mijn vriend en ik naar Antwerpen waar we uitgenodigd waren om samen te dineren met onze vrienden. Naar goede gewoonte werden we bijzonder gastvrij ontvangen in hun woonst. Onze gastheer is niet alleen een bijzonder goed journalist, maar ook een zeer verdienstelijke amateurkok. We kregen coquilles uit de oven en heerlijk varkensgebraad voorgeschoteld. Eerlijk, ik zou het hem niet kunnen nadoen! Onze charmante vriendin heeft het getroffen! Was ook heel boeiend om de verhalen te horen van onze vriendin, die van een HR-functie de overstap naar het onderwijs gemaakt heeft. Een zij-instromer zoals dat zo mooi heet. Ze geeft nu les in het lager in een concentratieschool en ik ben er zeker van dat zij op haar leerlingen een onuitwisbare indruk zal nalaten.

Culinaire top bij EssenCiel

Gisteren was een heuse topavond. Eerst mijn vriendin uit Tienen gaan afhalen aan het station van Leuven om samen een aperitiefje te drinken bij Bad Habits, een vrij recent geopende koffie- en cocktailbar in de Diestsestraat. Ondanks het feit dat ik deze zaak al vaak gepasseerd ben, was ik er nog nooit iets gaan drinken. Wij waren de enige klanten, maar dat lieten we niet aan ons hart komen, makkelijker om rustig bij te praten. Mijn vriendin ging voor een klassieke negroni en ik ging voor de al even klassieke pornstar martini, correct geserveerd mét een shotje schuimwijn! De cocktails waren echt heel lekker en de bediening was echt heel vriendelijk, al sprak de jongedame in kwestie enkel Engels. Bad Habits is alleszins een leuke plek waar ik zeker nog eens zal terug keren.

Vervolgens begaven we ons naar restaurant EssenCiel waar ik tot mijn eigen verbazing een tafel voor twee personen had weten te bemachtigen. En amai, wat een verwennerij! Om duimen en vingers af te likken! Al moet ik zeggen dat een diner bij Essenciel mij nog nooit teleurgesteld heeft. Ik ben al fan van toen ze nog in een piepklein pand in de Muntstraat zaten, volgde hen naar de Naamsestraat en nu landde ik met mijn vriendin aan een mooie tafel in het prachtige pand in de Bondgenotenlaan. Uiteraard gingen we voor de zes gangen, want we konden onmogelijk de kreeft links laten liggen.

Appetizers:

Fantastisch lekker brood:

Makreel, zwarte rijst, wasabi:

Oester ‘Irish Mor’, otoro, bloemkool:

Kreeft ‘bbq’, puntpaprika, venkel:

Noordzeevis, schorseneer, pompoen:

Heerlijk wijntje daarbij:

Duif ‘Anjou’, aardpeer, rode biet:

bloedsinaasappel, pistache, yoghurt:

Zoetigheden bij de koffie en thee:

Na deze culinaire hoogstandjes bracht ik mijn vriendin zonder problemen naar het station terug. Ditmaal kwam er gelukkig geen snelwandelen aan te pas! Wat een luxe dat we in Leuven zo’n fantastische restaurants hebben.

Nieuwjaarslunch bij Beaucoup Belge

Ik had de datum voor de jaarlijkse nieuwjaarslunch met mijn teamverantwoordelijken al ingepland vóór de kerstvakantie. Kwestie dat iedereen zeker dit moment zou vrijhouden. Wat ik toen nog niet wist, is dat deze lunch zou samenvallen met de presale van BTS-tickets. Om aan die presale te kunnen deelnemen, had ik mij een tijd geleden voorzien van een (betalend!) BTS lidmaatschap en mij aangemeld voor de presale voor het concert in Brussel. Aangezien ik onmogelijk tegelijkertijd kon lunchen én in de digitale wachtrij voor BTS-tickets staan, kreeg mijn vriend de minder benijdenswaardige taak om in mijn plaats in de wachtrij te gaan staan. Doelstelling was vijf tickets te bemachtigen voor zijn drie nichtjes, een dochter van vrienden van ons en mezelf.

Dus terwijl ik genoot van de lekkere gerechten van Beaucoup Belge (hoera voor carpaccio van Sint-Jacobsvruchten), hield ik tegelijkertijd mijn iphone in het oog voor updates. En die updates zagen er niet al te rooskleurig uit. Eerst vond mijn vriend niet goed waar hij die tickets kon kopen, vervolgens bleken er 49.283 mensen voor hem in de wachtrij te staan. En dat voor de presale!!! Uiteindelijk loste de wachtrij op en bleek dat je maar vier tickets per persoon kon kopen. Da’s dus één ticket te weinig, wat zeker tot drama’s zou leiden, maar goed, we besloten er dan toch maar voor te gaan. Uiteraard bleek vervolgens dat er GEEN tickets meer waren. Dat was ook de reden waarom de wachtrij opeens zo snel kromp. Tot zover de presale. Zaterdag 25 januari komt er een herkansing, maar veel hoop heb ik niet. Daarmee is dan alvast het dilemma van de vier tickets voor vijf personen opgelost…

Gelukkig was het eten lekker!

Yet Another Blog

Life on my side