Na continu vergaderen van half tien tot half vijf, vond ik dat ik wel een receptietje verdiend had. Fijn dat de collega’s mij uitnodigen als er een feestelijk moment in de agenda’s gepland staat. Met deze receptie wilden we de vrijwilligers waarop wij beroep doen bedanken voor hun jarenlange inzet. Omdat mijn laatste vergadering van de dag wat was uitgelopen, kwam ik pas aan toen de receptie op zijn einde liep, maar ik kon toch nog een glaasje bubbels en een paar hapjes meepikken. Fijn om onze vrijwilligers persoonlijk te kunnen bedanken.
receptie
Receptie meegepikt
Als mijn collega’s mij uitnodigen om een glas mee te drinken op een receptie om het succesvol afronden van een project te vieren, dan zeg ik daar geen neen tegen. Alleen was de receptie ongeveer afgelopen tegen dat ik tijd kon vrijmaken om langs te komen. Gelukkig waren er nog een aantal collega’s blijven plakken die ik mijn hulp kon aanbieden om de receptie af te sluiten met een fijne babbel en een goed glas schuimwijn. 😉
Eindigen in stijl
Na de laatste vergadering van het programmabureau, dat ik een paar jaar met veel plezier heb voorgezeten, had ik een feestelijke drink voorzien. Kwestie van de leden van mijn programmabureau te bedanken voor de fijne samenwerking en te klinken op een succesvolle verderzetting van het werk onder een andere vlag. Een beetje bitterzoet, dit afscheid, want ik was er stiekem altijd een beetje trots op te kunnen zeggen dat ik voorzitter was van het programmabureau digitale dienstverlening. Zelfs al moet ik toegeven dat de term ‘programmabureau’ bij sommige collega’s de wenkbrauwen deed fronsen. 
Receptie voor een halfbakken succes
Deze namiddag werden mijn collega’s en ik door één van de opdrachtnemers van een belangrijk IT-project getrakteerd op een kleine receptie om het succesvol afronden van het project te vieren. Aangezien het een lang en moeilijk proces was en het project ergens in de helft door een eigen interne medewerker moest rechtgetrokken worden, had ik een dubbel gevoel bij deze receptie. Zeker omdat we nu nog maar de eerste mijlpaal bereikt hebben en er nog heel veel tijd en energie zal moeten geïnvesteerd worden om deze IT-toepassing effectief te laten renderen.
Maar goed, halfbakken successen mogen ook gevierd worden, nietwaar? En ik bleef zelfs langer hangen dan oorspronkelijk gepland. Gelukkig waren er zoveel hapjes dat ik geen nood meer had aan een avondmaal.
Onderweg van ons kantoorgebouw naar Brussel-Noord werd ik overvallen door een stevige regenbui. Gelukkig was het warm genoeg zodat dat dikke regendruppels die mijn kleren doorweekten mij niet echt konden deren. Terug op ons appartement werd ik als afsluiter van de avond nog getrakteerd op een dramatische zonsondergang. Een voorbode voor de verderzetting van dit project?
The Schuman Show!
Deze namiddag was ik uitgenodigd op een feestelijk event ter gelegenheid van de afsluiting van ons grote project (yep, we blijven onze successen vol overgave vieren). Er werden eerst wat ludieke prijzen uitgereikt aan de medewerkers en vervolgens werden we getrakteerd op The Schuman Show, een comedy show die draait rond het reilen en zeilen van de Europese Unie en de Europese Commissie. En alhoewel daar zeker veel grappen over te maken zijn, vond ik deze show eerder flauw. De comedians slaagden er naar mijn mening niet in de clichés (en dat zijn er veel) te overstijgen. Veel meer dan een flauwe glimlach wisten ze mij niet te ontlokken, alleszins.
Na de show werden alle aanwezigen getrakteerd op een receptie. En ja, ook die viel een beetje tegen. Drank was er meer dan genoeg, maar het was zoeken naar de hapjes. Ik denk dat iemand een inschattingsfout maakte wat betreft het aantal deelnemers. Wel vreemd, want uiteindelijk moest iedereen zich hiervoor op voorhand inschrijven. Wellicht zijn er toch mensen zonder inschrijving komen opdagen en was de uitval minder dan verwacht. Enfin ja, lang ben ik niet gebleven, want morgen staat er alweer een feestje op het programma.
Eindejaarsreceptie
De voorlaatste werkdag van het jaar afgesloten met een receptie voor al de collega’s van mijn afdeling. Ondanks het feit dat ik meer besteld had dan gewoonlijk werden er minder hapjes geleverd. Shrinkflation it’s a thing. Gelukkig was er meer dan genoeg drank voorhanden en offerde een lieve collega zich op om nog snel een paar zakken chips te gaan halen. 😉
De treinrit terug naar Leuven met vier geweldige vrouwelijke collega’s was alleszins een vrolijke bedoening en een fijne afsluiter van een boeiend, maar zwaar werkjaar.
Trash day receptie
Deze vrijdag had ik opnieuw een trash day ingepland. Al kon ik zelf niet veel trashen, want de collega’s hadden mijn agenda van ‘s ochtends tot ‘s avonds volgeboekt. Naar goede gewoonte sloten we de trash day af met een kleine receptie. Altijd fijn om op een informele manier met de collega’s van gedachten te kunnen wisselen.
Aangezien er weer problemen waren op het spoor tussen Brussel en Leuven, bleven we plakken met iedereen die richting Leuven moest treinen. Beter nog een glaasje extra schuimwijn drinken en wat hapjes dan in Brussel-centraal tevergeefs op een trein staan te wachten, nietwaar? Gelukkig was er meer dan drank en eten genoeg. 😉 En tegen dat wij dan uiteindelijk naar Leuven terug spoorden, waren de problemen gelukkig opgelost.
En ‘s avonds in Leuven nog genoten van een fijne avondwandeling.
Yet another receptie
Een empirisch ondersteunde analyse dringt zich op, maar ik denk dat ik in januari 2023 goed bezig ben mijn persoonlijke record meeste recepties per maand te verbreken of toch minstens te evenaren. Vandaag was ik aanwezig op een receptie in ons kantoorgebouw om te vieren dat een aantal mensen een contract van onbepaalde duur aangeboden kregen. Omdat er een hele hoop mensen in dezelfde situatie geen feestje gekregen hadden tijdens de coronacrisis, was dit meteen een receptie voor serieus wat volk. Een ideaal moment om kennis te maken met een aantal collega’s van buiten mijn afdeling die ik nog niet zo goed ken.
En ja, ik sloot met een paar collega’s de receptie af. Zo ben ik dan wel weer. 😉
Kick-off van het nieuwe jaar!
Gisteren hebben mijn collega en ik het nieuwe jaar in stijl in gang gegegeten, gedronken en gedanst. De receptie op het werk was de moeite. Volledig vegetarische hapjes, maar allemaal even lekker en verzorgd. Ik heb mijn best gedaan om met zoveel mogelijk collega’s te babbelen, maar ik vorderde zo traag in de receptieruimte dat er al veel collega’s naar huis waren voordat ik hen gelukkig nieuwjaar kon wensen. Daardoor zijn er ook extreem weinig foto’s van de hapjes, maar geloof me vrij, ze waren lekker.
En het dansfeestje achteraf mocht er ook zijn!
Een dankjeweldrink
Het einde van het jaar nadert en daarmee ook het einde van een stevig traject bestaande uit een aantal deelprojecten dat een aantal collega’s en mezelf twee jaar lang bloed, zweet en tranen gekost heeft. En jawel, het is nog steeds erg druk en de laatste loodjes lijken dit jaar nóg zwaarder te wegen dan andere jaren, maar hey, successen vieren is belangrijk en deze namiddag maakten we daar graag tijd voor. We nodigden alle betrokken collega’s uit (sommigen kende ik zelfs niet eens!) om te genieten van wat lekkere hapjes en drankjes. De grote baas gaf een mooie speech waarin hij iedereen in de bloemetjes zette en we klonken samen op de laatste weken van het jaar 2022.
Benieuwd wat 2023 voor ons in petto zal hebben! Voor mij mag het alvast nét dat tikkeltje kalmer worden.