Laatste Brusselse Lunch…

Het was akelig leeg op de werkvloer deze vrijdag, nog leger dan gewoonlijk, want vrijdag is traditioneel een telewerkdag voor veel collega’s. Na de maatregelen opgelegd door de Nationale Veiligheidsraad donderdagavond koos het merendeel begrijpelijk voor thuiswerk. Je kon het aantal aanwezigen letterlijk op één hand tellen. Aangezien de Nationale Veiligheidsraad de sluiting van cafés en restaurants vanaf middernacht oplegde, besloten mijn baas, mijn collega en ik de Brussels horeca nog een laatste keer een hart onder de riem te steken. Het zal de komende weken heel lastig worden voor de horeca, dat beseffen we maar al te goed en het is niet zeker dat elke zaak deze gedwongen sluiting zal overleven.

We kozen voor Le Comptoir des Galeries, omdat het daar altijd lekker is en er genoeg plaats is om op een respectabele afstand van de andere klanten te zitten. Bij het binnen komen, bleek dat we ons geen zorgen moesten maken over de afstand ten opzichte van andere klanten. Buiten ons tafeltje waren er slechts twee andere tafeltjes in gebruik.

Dit aten we als Laatste Brusselse Lunch:

Fris slaatje met zalm:
IMG_8053

Skrei met groentjes:
IMG_8059

Zoetigheden voro bij de koffie:
IMG_8061

Oh boy, ik kijk echt niet uit naar de komende weken…

GUS Brassonomie

Na de Bistronomie, de Brassonomie. Misschien de woordspeling te ver? Maar goed, de online reviews van Brusselse brasserie GUS waren lovend, dus reserveerde ik een tafeltje voor mezelf en mijn oud-collega. Omdat het niet altijd Antwerpen moet zijn, zakte hij voor onze afspraak af naar Brussel. Wij houden allebei van lekker eten, dus wat is er leuker dan samen een nieuw restaurant ontdekken? (Tip: dit is een restaurant voor bierliefhebbers, in veel van de gerechten is bier verwerkt en ze hebben ook een fijne selectie speciale bieren.)

IMG_8026

IMG_8027

We hadden onderwerpen zat om over bij te praten: zijn nieuwe half time job (die misschien een full time job gaat worden), het ontslag van iemand die we allebei goed kennen en het steeds dichterbij sluipende coronacrisis, waarvan de gevolgen moeilijk in te schatten zijn. Tussen al dat gebabbel door genoten we van de prachtige gerechtjes van GUS en de ongelooflijke gastvrijheid van het team dat ons bediende. Wat een supervriendelijke mensen. Je voelde duidelijk dat bij GUS een gepassioneerd team werkt. Elke gang was tot in de puntjes verzorgd en dat glas rum was gewoonweg de perfecte afsluiter van een avond die echt voorbij gevlogen was.

Appetizers:
IMG_8032

Mosselen met bierazijn, waterkers en vitelotte:
IMG_8033

Kwartel met Cajun, karkas sap, stout en koffie:
IMG_8039

Passievruchtmousse, chutney, bier meringue:
IMG_8040

Rum:
IMG_8043

Na het diner wandelden we samen terug naar Brussel-Centraal en namen afscheid van elkaar met de welgemeende woorden: ‘En blijf vooral gezond!’

Een zondagmiddag in Mechelen

Op vrouwendag spoorde ik naar Mechelen voor een afspraak met mijn oud-studiegenootje en zijn gezin. Helaas, zijn oudste zoon was geveld door een venijnig buikgriepje en dus niet in geweldige vorm voor een gezamenlijke lunch. Dus trokken met oud-studiegenootje en ik samen met zijn jongste zoon de stad in, terwijl zijn vrouw op de oudste zoon paste. Spijtig genoeg gaf het zonnetje, dat zaterdag nog zo stralend aan de hemel had gestaan, de dag nadien verstek. In de plaats daarvan kregen we een miezerige, druilerige, grauwe dag. Geen ideaal weer om een stad te verkennen, dus trokken we vanaf het station linea recta het centrum in om een lunchplek te vinden.

Net als in Leuven zijn in Mechelen veel zaken gesloten op zondagmiddag. Het was dus een beetje zoeken, maar uiteindelijk kwamen we bij Sava terecht. Tapas, dat gaat er altijd wel in! Ik maakte me een beetje zorgen of de jongste van ons gezelschap (nog geen twee jaar) zijn gading wel zou vinden op de kaart. Maar kijk, hij bleek een geweldige fan van gefrituurde inktvisringen. Wie had dat gedacht! Een foodie in wording! Persoonlijk was ik vooral een fan van de zarzuela en de carne de porco à Alentejana (een Portugees gerecht, dus strikt genomen geen tapas, maar wie klaagt daarover?). Bij al dat lekkers dronk ik uiteraard een glaasje cava (of twee, of misschien stiekem wel drie omdat de cava gewoon super was!).

IMG_7993

IMG_7996

IMG_7997

IMG_7999

IMG_8002

IMG_8003

IMG_8009

IMG_8011

Ondertussen kreeg mijn kameraad bericht van zijn vrouw dat de oudste net was wakker geworden en zich beter voelde. Fijn, want dan konden ze toch nog bij ons aansluiten! Met ons vijven trokken we van de Grote Markt van Mechelen naar de De Vleeshalle, ondertussen een oude bekende voor mij. De ideale plek om te genieten van een heerlijk ijsje van nICE! als dessert. En terwijl de volwassenen gezellig keuvelden onder het genot van een glaasje wijn, konden de kinderen zich uitleven in de speelhoek. Echt een fijne plek, die Vleeshalle.

IMG_8016

IMG_8017

 

Lunch bij Wolf!

Vrijdagmiddag had ik een lunchafspraak met mijn favoriete jurist, bij wie je letterlijk dag en nacht terecht kan met juridische vragen of problemen. Echt waar, de mens verdient een medaille voor moed en zelfopoffering. Vandaar dat ik het zo erg vind dat zijn harde werk en inspanningen door het management niet altijd naar waarde geschat worden.

Enfin ja, omdat mijn favoriete jurist en ik allebei houden van lekker eten trokken we richting Wolf. Ik ben nu eenmaal een grote fan van food courts en eigenlijk (shame on me) had ik alleen nog maar het standje van Knees to Chin geprobeerd (die lenterolletjes zijn nu eenmaal zooooo lekker). Omdat een noedelsoepje ook niet te versmaden valt, probeerde ik ditmaal de phở van Hanoi station. Zeer lekker gegeten voor echt geen geld.

IMG_7977

Gelukkig hadden we allebei nog plaats voor een dessertje. Die heerlijke chocomousse van de dessertbar van Vincent Denis was de perfecte zoete zonde om deze fijne lunch in stijl af te sluiten.

IMG_7980

Laatste avondmaal in de Sint-Pieterskerk

Woensdagavond had ik het genoegen uitgenodigd te zijn voor de exclusieve preview van de nieuwe permanente tentoonstelling in de prachtig gerestaureerde Sint-Pieterskerk. Omdat alleen ook maar alleen is, nodigde ik mijn vriendin uit om me te vergezellen. Om 18.40u stipt stapten we de kerk binnen, waar we allebei een hoofdtelefoon en een iPad kregen. Digitaal gewapend trokken we de kerk binnen om via augmented reality Leuvense topstukken uit de Vlaamse kunstgeschiedenis in hun historische context te ontdekken. De blikvanger van de tentoonstelling was uiteraard ‘Het Laatste Avondmaal’ van Dieric Bouts, een Vlaamse Meester die thuis is in Leuven. Spijtig genoeg duurde de preview maar twaalf minuten, wat toch echt veel te kort was. Maar goed, zo werden mijn vriendin en ik geprikkeld om later nog eens terug te keren.

IMG_7937

IMG_7938

IMG_7941

IMG_7942

IMG_7943

IMG_7944

IMG_7945

IMG_7946

IMG_7948

Na ons bezoekje aan de Sint-Pieterskerk (die trouwens zo mooi is dat je geen augmented reality nodig hebt om van een bezoek te genieten), gingen mijn vriendin en ik nog iets drinken in het dichtst bijzijnde café (de Agora, dat moet al van mijn studententijd geleden zijn dat ik daar nog eens was geweest). Veel tijd hadden we niet, want ik werd om 20u verwacht voor het diner in M. Een diner geïnspireerd op ‘Het Laatste Avondmaal’ van Dieric Bouts, verzorgd door Het Land aan de Overkant, dat kon niet anders dan lekker zijn. Spijtig genoeg was de uitnodiging strikt persoonlijk en mocht ik geen date meenemen.

Gelukkig kwam ik aan een tafel terecht met allemaal zeer sympathieke tafelgenoten. Vooral de jongeman links van mij had een aangename babbel. Knap, boeiende job en geïnteresseerd in cultuur, yep, he definitely was gay. 😉 We kregen een menu voorgeschoteld dat met de hulp van een foodarcheoloog (de tweede foodarcheoloog die ik in mijn leven ontmoette!) was samengesteld om zo dicht mogelijk een middeleeuws banket te benaderen. De verschillende gerechten werden in grote schotels tegelijkertijd op tafel gezet, in zo’n overvloedige hoeveelheden dat ik me een beetje slecht voelde toen ik zag hoeveel er bleef liggen. Aan mij zal het nochtans niet gelegen hebben, ik heb zeer mijn best gedaan om van alles te proeven, inclusief de lekkere Chardonnay van Domaine Amélie Guillot.

Zo zag onze middeleeuwse menu eruit:

Gerookte paling, zuurdesem, groene kruiden

Zalm gebakken in zoutdeeg
Kabeljauw in de oven
Lamsboutroulade met zuiderse kruiden
Fricassee van kalf
schorseneren/hazelnoot
linzen/gekonfijte eendenbout
Knolselder/zeewier
bloemkool/specerijen uit het Oosten

Rijsttaart, gezouten karamel

IMG_7958

IMG_7959

IMG_7961

IMG_7962

IMG_7964

IMG_7965

IMG_7966

Big Bang in het Agora Leercentrum

Ledigheid is des duivels oorkussen, dus breide ik nog een avondje brainstormen aan deze toch al drukke werkdag. Ik was immers erg benieuwd naar deel twee van de Big Bang brainstorm. De hapjes van Content waren alvast van een hoger niveau dan de tortilla chips van de eerste brainstorm. Fijn om iets gezonds voorgeschoteld te krijgen.

Ik kwam aan tafel te zitten bij iemand die ik in een ver verleden via het bloggen heb leren kennen. Leuk om wat herinneringen op te halen en ook om kennis te maken met zijn Zuid-Koreaanse vrouw. Meteen een paar zinnetjes Koreaans op haar losgelaten, al moet ik toegeven dat mijn kennis van het Koreaans steeds verder aan het wegzakken is (zo jammer dat het Korean Cultural Center in Brussel geen lessen meer organiseert).

IMG_7927

We startten de avond met een samenvatting van de resultaten van de vorige keer. Hét beste idee dat uit de vorige brainstorm is gekomen, is het kunstwerk fysiek te laten uitdijen over gans de stad, zoals de echte Big Bang. Een tof idee omdat op die manier elke buurt zal betrokken worden bij het kunstwerk. We probeerden de ideeën uit de eerste brainstorm verder te concretiseren en eindigden de avond met het formuleren van een zo concreet mogelijke opdracht aan een fictieve kunstenaar.

IMG_7929

Ben benieuwd wat dit traject uiteindelijk zal opleveren.

Overdonderd door Van Eyck

Zondag zetten we het verjaardagsweekend van mijn vriend verder met een bezoek aan de tentoonstelling Van Eyck. Een optische revolutie in het MSK in Gent. De grootste Van Eyck tentoonstelling ooit, dat moesten we uiteraard gezien hebben. Spijtig genoeg kan ik jullie geen foto’s tonen van de tentoongestelde werken, de bruikleengevers hadden fotograferen immers verboden. En eerlijk, Foto’s zouden in dit geval slechts een flauw afkooksel geweest zijn van de realiteit. De werken van Van Eyck zitten zo boordevol details dat je dit met je eigen ogen moet aanschouwen. Wat een ongelooflijk meesterschap! Alleen jammer dat er zo massaal veel volk aanwezig was, dat je onvoldoende de mogelijkheid had al die fenomenale details rustig in je op te nemen. (Ok, dat telefoontje van het werk om in kaart te brengen welke maatregelen mijn medewerkers namen tegen het coronavirus, was ook niet bevorderlijk om onbezorgd te kunnen genieten.)

IMG_7888

 

Na de tentoonstelling aten we een middeleeuwse eierkoek (eerder een soort tortilla) in de tijdelijke cafetaria die naast het museum was opgetrokken. Erg jammer dat het MSK zelf niet over een stijlvol café beschikt om haar bezoekers te laten genieten van een hapje en een drankje. Deze tijdelijke cafetaria kwam echt wel wat amateuristisch over.

Na onze inwendige mens versterkt te hebben, spoorden mijn vriend en ik terug naar Leuven, alwaar we ‘s avonds zijn verjaardagsweekend afsloten met een lekkere cocktail en een heerlijke portie mosselen (allez, voor mij dan, want mijn vriend is niet zo’n fan van mosselen).

IMG_7900

 

Celebrating the birthday boy

Na de wellness ‘s ochtends, vierden mijn vriend en ik ‘s avonds gezellig verder bij Convento Wijnbistro. Grappig: we kwamen onze vrienden tegen met wie we elk jaar op weekend gaan. Zij zaten met hun gezelschap aan een lange tafel. Konden ze meteen mijn vriend gelukkige verjaardag wensen. 😉

En ja, het eten was, net als de vorige keer, erg lekker. Omdat het een feestelijke gelegenheid was, gingen we voor de full option: 5 gangen met aangepaste wijnen. Extra punten voor de bijzonder vriendelijke bediening én de kleurpotloodjes op elke tafel, waarmee ik me kon uitleven op de papieren onderlegger. Zoals het hoort, startten we de avond in stijl met een cocktail gebaseerd op pisco.

Geniet met ons mee:

Appetizer (disclaimer: neen, daar liggen geen rupsen op ons bord, dat is gepofte rijst):
IMG_7856

Noordzeekrab, brioche, kokos, kaffir, koolrabi:
IMG_7858

Brandade van schelvis, boterraap, groene kruiden, jus van langoustine:
IMG_7860

Consommé van duif, gerookte eendenborst, boekweitnoedels, shiitake:
IMG_7862

Roggevleugel, warmoes, hazelnoot, Cornes de Gâtes:
IMG_7866

Kaastaart, passievrucht, mango:
IMG_7871

En ik mocht ook een beetje proeven van de kaasplank van Kaasmeester Elsen die mijn vriend genomen had in plaats van het dessert:
IMG_7872

Een culinair hoogstaande avond verdient het om afgesloten te worden met een goeie digestief. Mijn vriend en ik mochten van de uitbater proeven van de Pazo Señorans Orujo de Galicia én de Pazo Señorans Aguardiente de Hierbas de Galicia, een afgeleid destillaat van Spaanse wijn dat mij geheel en al onbekend was. Fijn dat we mochten proeven, maar uiteindelijk smaakte de Rum New Grove ‘Savoir Faire’ uit 2009 mij toch beter…

Ramen = comfortfood

Het was een beetje een bizarre dag op het werk met tegenstrijdige berichten van het hoger management en stiekeme strijdvaardigheid van het middle management. Daar bovenop kwam dan nog eens het bericht dat mijn directe baas tijdens het skiën door haar knie gegaan was (gevolg: gescheurde meniscus, gescheurde kruisband en gescheurde binnenband) en de komende week noodgedwongen thuis moet blijven . Net op een moment dat we haar doortastendheid zeer hard kunnen gebruiken.

Maar één ding is zeker: ramen helpt altijd!

IMG_7842

Afterwork en risotto

Twee dagen na mekaar op stap met de collega’s, is dat decadent of gewoon goeie teambuilding? Qua deelnemers zat er trouwens weinig overlap tussen beide afterwors, wat maakte dat de gesprekken over totaal andere onderwerpen gingen. Mijn collega’s en ik maakten het onszelf trouwens gemakkelijk: eerst wat flesjes cava met hapjes in het Muntpunt Grand Café en vervolgens heerlijk risotto bij Ricotta & Parmesan. En ja, beide etablissementen passeerden al wel vaker op deze blog, maar originaliteit is soms overroepen. Niets mis met tradities in ere houden!

De risotto met truffel en prosciutto die mij ontzettend goed gesmaakt heeft:
IMG_7834