Opening Krasse Koppen in KMSKA

Deze avond had ik de eer en het genoegen samen met mijn date (mijn fabuleuze collega met de prachtige decolleté en de kleurrijke outfit) en een hele hoop collega’s het feestelijk gala ter gelegenheid van de opening van Krasse Koppen. Bruegel, Rubens en Rembrandt in het KMSKA bij te wonen. En amai, wat een feestje was me dat! Met prachtig uitgedoste figuren die letterlijk uit de kunstwerken gestapt waren, heerlijk eten en overvloedig geschonken prosecco en wijn.

En ja, ik zuchtte wel even toen de dresscode avondkledij bleek te zijn, maar eerlijk, zalig dat iedereen zo zijn best gedaan had om er feestelijk uit te zien. Je merkte dat alle aanwezigen in feeststemming waren. En terecht, want deze tentoonstelling is werkelijk een pareltje. Met een mooi staaltje tronies van de hand van de allergrootste schilders ter wereld. Met zorg beeldden deze schilders anonieme modellen uit om de kunst van het portretteren in de vingers te krijgen. In totaal vallen er 78 Krasse Koppen, afkomstig uit de collecties van 43 nationale en internationale bruikleengevers te bewonderen. Allen daarheen!

IMG_1423

IMG_1425

IMG_1426

IMG_1438

IMG_1439

IMG_1441

De Kruisdraging van Jheronimus Bosch

IMG_1442

Twee vrouwenhoofden van Jacob Jordaens:

IMG_1443

Een oude vrouw geschilderd door Peter Paul Rubens:

IMG_1444 Continue reading

Op bezoek in het KMSKA met mijn petekindje!

Gisteren trokken mijn vriend en ik met mijn petekindje, zijn kleinere broer en zijn ouders naar het KMSKA. Uiteraard kozen we voor de fantastische treinverbinding van Leuven naar Antwerpen-centraal om in de grootste Vlaamse stad van ‘t land te geraken. In de trein vonden we een coupé waar er plek was voor maar zeven personen en dus hadden we eigenlijk en privé-coupé alleen voor ons gezelschap. Ideaal om UNO flip te spelen. En hoe vaak ik er ook kom, het station van Antwerpen-centraal blijft iets magisch hebben.

Voor de gelegenheid had ik een tafel voor zes gereserveerd in restaurant Da Vinci om samen te lunchen, want mijn petekindje is een grote fan van Italiaans. Een schot in de roos, zo bleek. We kregen een fijne tafel op het terras toebedeeld (de weergoden waren ons gunstig gezind) en de bediening deed echt hun uiterste best om het ons naar de zin te maken. Natuurlijk startten we de maaltijd met een glaasje prosecco. Omdat de jongens na de flinke wandeling van Antwerpen-centraal naar het restaurant een klein hongertje hadden, bestelden we antipasti om toekomstig gezeur te vermijden. En zelf had ik ook wel een gaatje op te vullen. 😉 Als hoofgerecht ging ik voor de uitstekende risotto met scampi en gerookte zalm. De bediening had onze vriendin goed liggen door bij het opdienen te doen alsof ze zich vergist hadden van gerecht. Eventjes lichte commotie, maar het bleek een grapje te zijn. Een vleugje humor wordt altijd geapprecieerd. 😉 Bij onze hoofdgerechten dronken we een glaasje Chardonnay, gewoon omdat we daar zin in hadden. Mijn petekindje was iets minder fan van zijn pizza calzone, maar gelukkig was er nog ander eten om te delen. Niemand kwam iets te kort, integendeel, we stapten met goed gevulde magen van tafel.

IMG_9915

IMG_9934

IMG_9936

IMG_9938

Daarna was het tijd voor onze bezoek aan het KMSKA. Natuurlijk gebruikten we de 10 van Christophe Coppens als leidraad doorheen het museum. Tot mijn grote vreugde voerden mijn petekindje en zijn broer elke opdracht in het bijhorende boekje uit en deden ze hun best om op basis van de instructies een origamikunstwerk te maken in de hoop daar op het einde een schat voor in de plaats te krijgen. Toegegeven, soms werd er wel eens een beetje gezucht en eigenlijk vonden ze vooral de virtual reality bril het meest indrukwekkend, maar wel bijzonder knap dat we met z’n allen van 14.30u tot sluitingsuur in het museum doorbrachten, inclusief een kleine pauze om wat te bekomen met een drankje in de Madonna. Blij trouwens dat we op dat moment binnen zaten en daardoor een gigantische stortbui misten. Samengevat: dit bezoek was een daverend succes!

IMG_9968

IMG_9969

IMG_9970

IMG_9981

IMG_9982

IMG_9984

IMG_9986

IMG_9993

Eigenlijk had ik er rekening mee gehouden dat de jongens het bezoek aan het KMSKA sneller beu zouden zijn en dat we nog tijd zouden hebben om een stukje van de reuzen mee te pikken, maar na al dat stappen en indrukken opdoen, was daar nog weinig animo voor. We hielden het bijgevolg bij een drankje op het terras van Mampoko met nog natte stoelen en tafels van de stevige regenbui. Gelukkig scheen de zon tegen dat wij terug naar het station moesten wandelen! De treinrit terug naar Leuven verliep vlotjes. Een geslaagde dag!

KMSKA door kinderogen

Gisterenmiddag spoorden mijn vriend en ik naar het mooiste station van ‘t land, aka Antwerpen-centraal. We hadden immers een bezoek aan het schoonste museum van ‘t land, aka het KMSKA, gepland met Goofball en haar gezin. Goofball en Jan hadden met de jongens in de voormiddag al de Antwerpse zoo bezocht, dus spraken we af om eerst samen te lunchen in de Chinese wijk alvorens naar het KMSKA te wandelen. En voor wie het zich mocht afvragen: ik ben het KMSKA nog lang niet beu gezien!

Ik had telefonisch een tafel voor zes personen gereserveerd bij Bai Wei, al was daar even lichtelijke verwarring ontstaan omdat ze verkeerdelijk vijf personen genoteerd hadden in plaats van zes. Gelukkig loste het probleem zichzelf op en werd er een tafel voor zes personen voor ons vrijgemaakt. De reden dat ik restaurant Bai Wai had voorgesteld, is omdat ze hun noedels ter plekke maken. Leuk entertainment voor de jongens terwijl we op ons eten wachtten. En ja, natuurlijk is het eten daar ook gewoon heel lekker. Echt authentiek Chinees, al moet je erbij nemen dat al je gerechten op een ander tijdstip komen. En ik was ook even vergeten hoe gigantische groot de porties daar zijn. 😉

IMG_5131

IMG_5133

IMG_5134

IMG_5136

IMG_5138

IMG_5140

Na het lekkere middagmaal wandelden we te voet van de Chinese wijk naar het KMSKA. Het was ondertussen al stevig warm, dus we deden ons best om zoveel mogelijk de schaduw op te zoeken tijdens onze wandeling. Gelukkig werkte de klimatisatie in het KMSKA uitstekend. En ook de lockers stribbelden deze keer niet tegen, zodat mijn vriend en ik zonder problemen ons reiskoffertje veilig konden opbergen. We werden ‘s avonds immers op een verjaardagsfeestje verwacht en hadden voor de gelegenheid een hotel in Antwerpen geboekt.

Het deed me alleszins veel plezier om te zien hoe de jongens genoten van ‘De Tien’, de artistieke interventie waarbij Christophe Coppens tien details uit de tentoongestelde werken uitvergroot en zo jong en oud uitnodigt om meer in detail naar de kunstwerken te kijken. Blijft een dikke hit! Het opdrachtboekje dat bij ‘De Tien’ hoorde, vond ik eerlijk gezegd wat te moeilijk, maar het verzamelen van de doordrukstempels in de verschillende zalen vonden de jongens wel tof. En ook de VR-ruimte en de immersieve ruimte met gigantische projecties van details uit kunstwerken spraken hen aan. En natuurlijk mocht een familiefoto in de instagramwaardige installatie van Boy & Erik Stappaerts niet ontbreken. Al denk ik dat vooral het klimwerk op de kamelen van Rubens de jongens het meest zal bijblijven. 😉

IMG_5147

IMG_5156

IMG_5158

IMG_5161

IMG_5163

IMG_5165

IMG_5168

IMG_5172

IMG_5174

IMG_5186

IMG_5188

IMG_5191

IMG_5192

IMG_5195

Na het bezoek gingen we nog even langs de museumshop, alwaar Goofball en Jan een tekenboekje kochten voor de jongens en ik mezelf een magneet cadeau deed van mijn favoriete kunstwerk in het KMSKA: Grote zon van Otto Piene. We namen nog snel een gezinsfoto voor het in het prachtige zonlicht badende museum en gingen dan snel op zoek naar een plek in de schaduw om iets te drinken. We belandden op het terras van Yam Thai waar we onze lichaamssappen aanvulden en de jongens meteen aan de slag gingen met hun tekenboekjes. Met instant mooie resultaten!

IMG_5214

IMG_5220

IMG_5225

Na ons drankje namen we afscheid, mijn vriend en ik trokken naar B&B hotel Antwerpen Zuid om in te checken, terwijl Goofball en haar gezin naar de Radisson Blu op het Astridplein terug wandelden. Een geslaagde namiddag en wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar!

Uitwisseling in de Madonna

Vandaag spoorde ik voor de verandering nog eens naar Antwerpen voor een ontmoeting met een aantal Franstalige collega’s. Decor van deze taaloverschrijdende ontmoeting: het schoonste museum van het land, het KMSKA. Omdat ik nog steeds probeer mijn dagelijkse duizend stappen te halen, ging ik vanaf Antwerpen-centraal te voet naar het museum. Op mijn flipflops om blaren te vermijden en met mijn chique schoenen in mijn rugzak. Bij het onthaal kregen we Antwerpse handjes aangeboden, dus de dag begon al goed. De uitwisseling zelf bleef voor mij iets te oppervlakkig, maar op zich is het met elkaar kennis maken en van gedachten wisselen al een eerste stap naar nauwere samenwerking.

We sloten de namiddag af met een heerlijke lunch in het prachtige restaurant van het KMSKA: de Madonna. Mijn collega was helaas vergeten om de menukeuze van al de aanwezigen af te printen, dus was het even puzzelen, want natuurlijk herinnert vijftig procent van de aanwezigen zich niet meer wat ze besteld hebben. Maar uiteindelijk had iedereen lekker gegeten en dat is veruit het belangrijkste!

IMG_5027

IMG_5029

IMG_5031

Het bezoek met gids in de namiddag liet ik aan mij voorbij gaan, kwestie van mijn mailachterstand niet te dramatisch te laten worden. En het is niet dat het museum ondertussen al niet ettelijke keren bezocht heb, nietwaar. Al mocht een foto van de fameuze toiletten van het KMSKA mochten natuurlijk niet ontbreken!

IMG_5023

IMG_5024

Twee musea op één dag

Deze namiddag spoorde ik naar Antwerpen voor een vergadering met Zeer Belangrijke Personen over een Zeer Voornaam Onderwerp. Ik nam onlangs het voorzitterschap van deze vergadering over van de grote baas, dus ik was wel een beetje zenuwachtig, want het was de eerste keer dat ik de leden van deze vergadering in ‘t echt zou zien. Gelukkig was ik beter voorbereid dan de eerste (digitale) vergadering die ik voorzat, want toen moest ik onverwacht inspringen voor mijn baas, omdat hij last minute andere verplichtingen had.

Na aankomst in het mooiste station van het land, Antwerpen-centraal, leende ik een blue-bike uit om te fietsen naar het MAS, waar de vergadering plaatsvond. Ik was net op het Astridplein mijn handschoenen aan het aantrekken, toen ik toevallig botste op mijn collega die naar dezelfde vergadering moest.  Ze probeerde tevergeefs een Velo te ontgrendelen. Gelukkig kan ik met mijn blue-bikekaart twee fietsen ontlenen. Ik gaf haar dus mijn kaart en legde haar snel uit hoe het systeem werkte. En zo had ik gezelschap op de fiets naar het MAS.

Bij aankomst werden we bijna weggeblazen door de stevige wind die er stond rondom het MAS. Met een volledig verwaaid kapsel hoopte ik wat warmte te treffen tijdens de vergadering in de MAS Box, helaas, ook binnen was het behoorlijk frisjes. Zeker omdat de deur voortdurend open en dicht ging. De vergadering zelf verliep tot mijn grote opluchting vlotjes en iedereen was erg vriendelijk.

Na de vergadering nam ik afscheid van de aanwezigen en fietste ik richting het KMSKA alwaar ik een café zocht om mij met mijn laptop te installeren en nog wat te werken tot de boekvoorstelling waarvoor ik om 18u uitgenodigd was in het KMSKA. En zo belandde ik bij Vitrin, alwaar ik een grote warme chocomelk bestelde mét slagroom, want ook op café is het tegenwoordig niet echt warm. Ik heb het gevoel dat we een kille winter tegemoet gaan, met al die thermostaten op 19 graden.

Stipt om 18u stond ik aan het KMSKA voor de boekvoorstelling, maar ik mocht nog niet binnen in de bibliotheek, omdat de voorbereidingen nog niet afgerond waren. Gelukkig moest ik niet al te lang wachten en daagde even later een collega op die ook uitgenodigd was. De hapjes op de boekvoorstelling waren quasi onbestaande, maar de schuimwijn werd vlotjes bijgeschonken. Mijn collega en ik kregen tot onze verrassing allebei een exemplaar van het boek cadeau. Leuk!

IMG_7951

IMG_7953

Na de boekvoorstelling kregen we een rondleiding in het KMSKA van de architecte zelf. Heel boeiend om door haar ogen naar het gebouw te kijken en allerlei interessante anecdotes te kunnen meepikken. Als je nog niet in het KMSKA geweest ben: absoluut doen. Je zal het je niet beklagen.

IMG_7954

IMG_7956

IMG_7957

IMG_7958

IMG_7960

Ons voornemen om na de rondleiding meteen te vertrekken werd doorkruist door de lokroep van nog een glaasje schuimwijn en daarna nog eentje… Niet dat we het ons beklaagden, want mijn collega en ik hebben altijd erg fijne babbels! Uiteindelijk miste ik de rechtstreekse trein van Antwerpen naar Leuven en kon ik nog een stukje meesporen met mijn collega die in Brussel woont. In het station van Mechelen scheidden onze wegen en zo was ik deze donderdagavond veel later thuis dan gepland. Ach ja, ik klop al zoveel overuren, een avond niet werken, mag ook wel eens.

KMSKA en Afterwork in Antwerpen

Yep, vandaag bracht ik voor de vijfde keer op nog geen maand tijd een bezoek aan het KMSKA, ditmaal samen met de collega’s van het werk. We waren met zo’n 150 deelnemers, een zeer mooie opkomst. De aankomst in het KMSKA zelf verliep iet of wat chaotisch: er was geen aparte ruimte voor onze jassen en spullen voorzien en het duurde even voor de groepjes rond de gidsen samengesteld geraakten, maar eens we vertrokken waren met de gids, was het genieten van de reacties van mijn collega’s. De gids van ons groepje vond ik wat tegen vallen, maar goed, iedere gids heeft natuurlijk een eigen persoonlijke stijl.

IMG_6944

Na de rondleiding die veel te kort was om al het moois in het museum te bewonderen, maar wel een overzicht gaf van de totaliteit, werden we getrakteerd op taart en koffie. En amai, wat een luxueuze taarten waren me dat! Heerlijk!.

IMG_6948

IMG_6950

Na de taart maakte ik kennis met het zoontje van een collega die in Antwerpen woont. Zijn vriendin was samen met hun zoontje naar het KMSKA gekomen om hem te laten zien aan de collega’s. Heel fijn om mijn collega te zien stralen als trotse papa. Zijn zoontje voelde zich duidelijk niet honderd procent op zijn gemak met al die vreemde mensen rondom hem, maar hij protesteerde niet toen ik hem even op de arm nam. Tof!

Daarna zakten we met redelijk wat collega’s af naar Brasserie Shilling. We dronken nog iets op het terras en verkasten toen het wat frisser werd naar binnen om samen iets te eten. Een heel gezellige avond met veel tijd om bij te praten en verhalen uit te wisselen. Meer moet dat echt niet zijn. Ik treinde met drie collega’s terug naar Leuven, nog nagenietend van een fijne namiddag en avond in Antwerpen.

IMG_6968

Back to KMSKA!

Ja, twee weken na de officiële opening waren mijn vriend en ik alweer terug te vinden in het KMSKA. We hadden ‘s avonds in Turnhout afgesproken met een kameraad en besloten een kleine omweg langs Antwerpen te maken om samen met de ouders van mijn vriend het KMSKA te bewonderen. We ontmoetten zijn ouders in het station van Antwerpen en namen vervolgens de tram naar het museum. De vader van mijn vriend was nog niet zo lang geleden aan zijn knie geopereerd, dus hij moest zijn knie wat sparen voor het bezoek zelf. Jammer, want het was een prachtige herfstdag, ideaal voor een mooie wandeling.

Omdat een museum bezoeken op een lege maag niet leuk is, lunchten we samen in Brasserie Shilling. Ik bestelde een Thais vegan soepje (tom kha kap) dat ok was, maar meer ook niet. Ideaal om me wat te sparen voor het diner ‘s avonds.

IMG_6605

IMG_6607

De rest van de namiddag brachten we door in het museum. We deden ons best om de ouders van mijn vriend zoveel mogelijk te laten zien, maar omdat we om 17.53u de trein naar Turnhout moesten nemen, faalden we jammerlijk. Gelukkig hebben de ouders van mijn vriend een museumpas en kunnen ze nog eens terug komen om de gedeelten te bewonderen die we nu noodgedwongen moesten overslaan (kuch, Ensor, kuch). We hadden zelfs geen tijd meer om nog iets te gaan drinken!

IMG_6624

IMG_6625

IMG_6626

IMG_6628

IMG_6629

IMG_6631

IMG_6636

IMG_6639

IMG_6654

IMG_6661

IMG_6663

IMG_6664

De officiële opening van het mooiste museum van het land

Na de preview en het galadiner was het zaterdag dan eindelijk zover: na elf jaar gesloten te zijn, werd het mooiste museum van het land feestelijk heropend. Dus begaf ik mij voor de derde keer in één week tijd naar Antwerpen, ditmaal in het gezelschap van mijn vriend, die er uiteraard ook naar uitkeek om al dat moois met zijn eigen ogen te aanschouwen.

Helaas wilden de weergoden zaterdag niet meewerken. Net op het moment dat de feestelijke opening van start zou gaan, viel de regen letterlijk met bakken uit de hemel. Gelukkig waren er paraplu’s voorzien in de VIP-zone en kwamen ze wat later rond met plastic poncho’s. Het programma werd met een half uur verlaat in de hoop dat het zou stoppen met regenen, maar helaas, dit uitstel bracht geen soelaas en die arme ballerina’s en balletdansertjes mochten in hun spierwitte, dunne maillots de aftrap geven van de voormiddag. Ik had echt te doen met die bibberende kinderen die moesten dansen op een gladde vloer in de gietende regen. Maar goed, the show must go on, zeker? En zeggen ze op een huwelijksdag ook niet dat regen geluk brengt? Hopelijk is dat ook zo voor het KMSKA!

Enkele uitgeregende sfeerbeelden:

KMSKA rules the world:

Ode an die Freude:

Het lint wordt doorgeknipt:

Muzikaal eerbetoon aan Rubens:

Nadat het KMSKA officieel was open verklaard voor het grote publiek begaven mijn vriend en ik ons naar binnen. Het was er bijna over de koppen lopen en op bepaalde momenten maakte ik me toch wel zorgen over de kunstwerken zelf. Sommige mensen kwamen wel heel dicht in de buurt van deze onbetaalbare topstukken. Continue reading

Galadiner in het KSMKA

De feestelijkheden volgen mekaar in snel tempo op en ik kijk al vol ongeduld uit naar de échte officiële opening dit weekend. Wat niet wegneemt dat ik genoten heb van een avondje in mijn favoriete feestoutfit klinken met de VIP’s op het prachtige eindresultaat van een tumultueus project. Natuurlijk startte de avond met een aantal (korte) speeches van hoogwaardigheidsbekleders, waarna het museum met een feestelijke aria werd ingezongen. Alleen jammer dat het gezoem van de aanwezigen nooit helemaal ging liggen.

IMG_6142

IMG_6143

IMG_6144

De hapjes waren bereid door Madonna Grand Café en ik kan alleen maar zeggen dat die hapjes de verwachtingen voor het restaurant zelf meteen hoog gezet hebben. Amai, lang geleden dat ik nog zo onder de indruk was van een walking dinner. Moet geleden zijn van het Flanders Finissage Diner op dezelfde locatie. Alles was letterlijk tot in de puntjes verzorgd en om duimen en vingers af te likken zo lekker.

IMG_6151

IMG_6152

IMG_6154

IMG_6156

IMG_6160

Last minute had een oud-collega nog ergens toegangstickets weten te bemachtigen en kon zij ook genieten van dit bijzondere moment. Met de hand op het hart kan ik zeggen dat het effectief mijn bedoeling was om mijn lieve oud-collega een rondleiding te geven doorheen de mooiste zalen, maar omdat we om de haverklap bekend volk tegen kwamen, geraakten we uiteindelijk niet verder dan de eerste twee zalen in het nieuwe gedeelte. Ach ja, een reden voor mijn oud-collega om nog eens terug te komen, he. Ook zeer tof dat ik tijdens het galadiner een andere oud-collega tegen het lijf liep die momenteel in Parijs werkt. Door de coronacrisis hadden we elkaar al heel lang niet meer gezien en tijdens mijn vorige bezoek aan Parijs was het niet gelukt om elkaar te treffen. Onverwachte ontmoetingen zijn vaak de beste.

Mijn baas was zo vriendelijk om mijn oud-collega en mezelf een lift van Antwerpen naar Leuven aan te bieden, want het openbaar vervoer is na een bepaald uur gewoon geen optie meer. Een spijtige zaak, maar goed, het is niet anders. Naar goede gewoonte liep er weer iets mis: ditmaal weigerde het gratis parkeerticketje van mijn baas dienst en dreigden we dus niet uit de parking te geraken. Uiteindelijk betaalde ik de parking voor mijn baas, want er zat enige tijdsdruk achter. Mijn collega moest immers in Leuven de allerlaatste trein naar Aarschot halen. Nu, mocht dit niet gelukt zijn, dan kon mijn collega uiteraard bij mij in Leuven blijven slapen, maar ik was daar niet echt op voorzien. En als er gasten komen, zet ik graag op voorhand mijn appartement wat op orde.

Maar zorgen om niks, we waren mooi op tijd om mijn collega op de laatste trein naar Aarschot te zetten. Eind goed, al goed.