Jaarlijkse sushi-afspraak in de kerstvakantie

Net zoals de voorbije twee jaren kwamen onze vrienden uit Kumtich bij ons op bezoek om samen te genieten van lekkere sushi van Wabi Sabi. Voor de zekerheid had ik wat extra gefrituurde sushi besteld, omdat ik weet dat onze vrienden en hun twee dochters daar (in tegenstelling tot ikzelf) fan van zijn. We namen met plezier het smakelijke relatiegeschenk van onze vrienden in ontvangst, al vond ik het wel jammer dat dit jaar de lekkere perenadvocaat ontbrak, gelukkig is mijn advocaatvoorraad momenteel op peil. En met de koekjes en het speculaas kan ik zeker mijn collega’s een plezier doen. De chocolade zal ik zelf wel soldaat maken. 😉

Tot mijn verbazing babbelde de oudste dochter, die meestal redelijk gereserveerd is, honderduit. Misschien door het feit dat we nu met een kleiner groepje waren? We kwamen zelfs te weten dat het uit was met haar vriendje! Straf.

Helaas raakte ik gewond tijdens een worsteling met een fles witte wijn van de Kleine Schorre. Bij het openen van de capsule zodat ik de fles kon ontkurken, zag ik een zwart goedje rond de hals van de fles. Mijn eerste instinct was de fles leeg te kappen, maar bij nadere inspectie leek het zwart goedje zich enkel aan de buitenzijde van de hals te bevinden. De kurk leek de fles zelf perfect afgesloten te hebben. Ik besliste dus met het kleine mesje van de flessenopener de volledig capsule rond de flessenhals te verwijderen. En toen gebeurde het: ik schoot uit met het mesje recht in de bovenkant van mijn linkerhand. Goed voor stevig wat bloed en ongetwijfeld later een litteken, maar de wonde zelf leek eerder oppervlakkig. Na de wonde uitgewassen en ontsmet te hebben, ging ik verder met het ontmantelen van de capsule en het schoon maken van de buitenkant van de fles. En jawel, de wijn zelf was uitstekend. Niks mis mee!

Uiteraard sloten we de avond af met wat spelletjes terwijl we genoten van de lekkere wijn (of kombucha voor onze vriendin). Tradities zijn er om in ere te houden.

Bezoek uit de USA

Deze avond hoog bezoek over de vloer: onze kameraad die met zijn twee dochters de kerstperiode in België kwam door brengen. Zijn Chinese vrouw was jammer genoeg in de USA achter gebleven, wegens te weinig verlofdagen. De geneugten van in de USA te wonen, zullen we maar denken. Blij dat we er ondanks de grote fysieke afstand tussen ons toch in slagen elkaar regelmatig (zij het niet jaarlijks) te zien, want onze vriendschap dateert van in onze studententijd en is mij heel dierbaar.

De dochters waren flink gegroeid en spraken zelfs een aardig mondje Nederlands. Echt jaloers op het feit dat zij drietalig opgroeien (Engels, Nederlands en Chinees). Na het aperitief met champagne, genoten we samen van de lekkere sushi van Wabi Sabi, al had de jongste duidelijk genoeg aan enkel de hapjes en de edamame.

Na de sushi speelden we samen een spelletje exploding kittens. De Nederlandstalige versie wel te verstaan. Ik was niet honderd procent zeker dat dit zou lukken, want ze kenden het spel niet en Nederlands spreken, is natuurlijk niet hetzelfde als Nederlands lezen, maar dat bleek vlotter te gaan dan verwacht. Vooral de oudste was er snel mee weg, de jongste (die natuurlijk nog niet zo heel lang kan lezen) had wat hulp van haar papa nodig. Ik haalde tussen de spelletjes door zelfs even mijn dwarsfluit van onder het stof, toen de oudste dochter vertelde dat ze graag dit instrument zou willen leren spelen. Het ding heeft duidelijk zijn beste tijd gehad, dus als ik ooit dit instrument opnieuw wil oppikken, zal ik een nieuw exemplaar moeten kopen.

Onze vriend had een fruittaartje van Paul mee als dessert, wat mijn vriend en ik aanvulden met het overschot van de pralines van de kaas- en wijnavond met onze vrienden en de koekjes van mijn oud-collega. En kijk eens aan, opeens was er toch nog een gaatje op te vullen in de maag van de jongste. 😉

Heel fijn om onze vriend en zijn dochters nog eens te zien. Ik hoop dat het hen goed gaat ginder in de USA, want de nieuwsberichten van over de plas zijn niet bepaald hoopgevend.

Kaas en wijn!

Eén van mijn favoriete combinaties! Zeker als we daarvan kunnen genieten op ons eigen appartementje met onze vrienden die bij ons om de hoek wonen. De kazen, het brood en de garnituur kwamen, uiteraard, van Elsen, de wijnen uit Frankrijk, Spanje, Argentinië en Italië. Spijtig genoeg bleek de dure Barolo uit 2017, die ik had opgespaard als afsluiter van de avond, naar kurk te smaken. Gelukkig heeft Licata Vini een policy dat ze wijnen met kurksmaak terug nemen. Wel blij mee, want dit was toch een prijzig wijntje.

Visschotel van De Walvis

Gisteren hadden we onze lieve vrienden uit Antwerpen te gast. Voor deze bijzondere gelegenheid hadden mijn vriend en ik een visschotel bij De Walvis besteld. We zorgden voor een speciaal alcoholvrij aperitief voor onze vriendin, die sinds kort de alcohol heeft afgezworen. Chapeau voor haar keuze om gezonder te gaan leven! Al hield ik het persoonlijk toch bij een glaasje alcoholrijke bubbels als aperitief. De aperitiefhapjes van De Walvis gingen er vlotjes in en ook de visschotel zelf was een groot succes. Bij dat alles dronken we (uitgezonderd mijn vriendin, natuurlijk) een uitstekend glaasje wijn uit Bourgondië. De maaltijd sloten we af met de heerlijke chocolaatjes van The Chocolate Line die onze gasten als cadeau hadden meegebracht. Een avond om in te kaderen.

Chinees!

Mijn broer zat duidelijk op hete kolen, want lang zijn zijn wijntjes van Ad Bibendum niet blijven staan op mijn appartement. Deze avond kwamen mijn broer en zijn vriendin al langs om ze op te halen. (Toegegeven, het feit dat mijn vriend en ik binnen een paar dagen op vakantie vertrekken, zal daar ook wel voor iets tussen zitten.)

Dus paarden we het nuttige aan het aangename en besloten we er een gezellige avond van te maken. Met lekker Chinees eten van Chen’s restaurant in Kessel-Lo en vergezeld van een lekker flesje wijn.

Als afzakkertje kon ik de vriendin van mijn broertje, die traditioneel niet van digestieven houdt, overtuigen om te proeven van de porto die mijn vriend en ik kochten in Porto. En kijk eens aan, ze vond het zelfs lekker! Natuurlijk is een versterkte wijn niet echt een digestief, maar het kan maar smaken!

En de kat van de buren zag dat het goed was:

Goofball & crew te gast op ons appartement

Gisterenavond draaiden we de rollen om en waren Goofball, haar man en hun jongste zoon op bezoek in ons appartementje. Mijn vriend was er spijtig genoeg niet bij, wegens verplichtingen in Genève. En ook de oudste zoon van Goofball had andere plannen. We maakten er in hun aanwezigheid het beste van. 😉 De sushi van Wabi Sabi smaakte alvast uitstekend en de jongste verkende alle hoeken van ons appartementje. Voor herhaling vatbaar. En hopelijk is ons gezelschap de volgende keer wel voltallig.

Algemene vergadering en diner bij Noordoever

Toegegeven, niet meteen de grootste fan van het bijwonen van de algemene vergaderingen van ons appartementsgebouw, maar het is natuurlijk wel belangrijk om één keer per jaar samen te zitten samen te bekijken welke kosten en problemen er in ons gebouw zijn en wat er zoal op de planning staat voor de komende maanden. Tot mijn spijt komen er geen opladers voor elektrische wagens in de garages en ook geen zonnepanelen op het dak van de garage. Verder mag ik eigenlijk niet klagen en is de verstandhouding met de mede-eigenaars in ons appartementsgebouw best wel prima. Op wat meningsverschillen na met de eigenaars van de achterste garages of daar al dan niet fietsen aan de fietshaken mogen hangen. Mijn standpunt: het zal wel zijn! Want waar moet ik anders mijn fiets ophangen?

Na de vergadering trakteerde ik mezelf op een gezonde maaltijd en een smoothie bij Noordoever. Ik vond dat ik het verdiend had!

Aperitieven op ons terras

Ik durf het hier bijna niet neerschrijven, maar mijn vriend en ik zitten eigenlijk zelden tot nooit op ons terras. En dat terwijl we een prachtig uitzicht hebben op de binnenstad en ons balkon zuidwestelijk georiënteerd is, waardoor we van de namiddag tot de avond van de zon kunnen genieten.

Gelukkig hadden we deze avond onze vriend wijnkenner op bezoek. Onze kameraad houdt van de zon en heeft ons lichtelijk aangemoedigd om samen op het balkon te gaan zitten voor het aperitief. En toegegeven, ik heb er zelf van genoten. Dus hoog tijd om ons terrasmeubilair aan een grondige schoonmaakbeurt te onderwerpen en wat vaker buiten te zitten! (De reden dat we niet zo veel van ons terras gebruik maken is zeer prozaïsch: onze laptopschermen zijn daar moeilijk leesbaar.)

De verloofde van onze vriend vervoegde ons een tijdje na de komst van onze vriend en we zagen samen de zon ondergaan boven Leuven, terwijl we genoten van het voorgerecht en hoofdgerecht van Laura Massa. Voor het dessert waren mijn vriend en ik kazen gaan halen bij Elsen in de Mechelsestraat. En amai, wat een genot! Dubbel omdat we samen konden genieten van een lekker flesje wijn.

Een avond om in te kaderen.