Van Newcastle naar Glasgow – 8 april 2017

Na wat ongetwijfeld de slechtste nacht van heel mijn leven moet geweest zijn, wakker geworden met het gevoel dat ik net op het punt stond eindelijk in slaap te vallen. Ik denk dat ik ‘s nachts voor het eerst in mijn leven ervaren heb wat mensen met claustrofobie meemaken. Ik moest de hele tijd denken aan het feit dat we met zijn vieren in een klein kamertje zonder ramen onder de waterlijn zaten, nog onder het dek voor de wagens. De lucht in onze kajuit was ook verschrikkelijk droog, wat het nog erger maakte. En natuurlijk kwamen de jonge gasten die op dezelfde gang als wij logeerden ergens rond drie uur ‘s nachts ladderzat terug en begonnen ze naar elkaar te roepen op de gang. Op den duur had ik er zo genoeg van dat ik in mijn slaapkleed de gang op gestormd ben om hen streng toe te spreken. Het moet indruk gemaakt hebben, want daarna was het wel stil, maar slapen kon ik nog altijd niet. Het leek wel alsof de nacht nooit zou eindigen.

Toen het dan eindelijk ochtend was, bleek dat mijn medereizigers ook verschrikkelijk slecht geslapen hadden. Ik kan alleen maar zeggen dat ik mij opeens de horror van slaven opgepakt in het ruim van een boot, joden in een trein onderweg naar de concentratiekampen en vluchtelingen in containers veel beter kon voorstellen. Niet dat mijn ervaring in een proper bed met een zacht kussen ook maar in de buurt komt van de verschrikkingen die deze mensen meegemaakt hebben. In de verste verte niet! Er zijn zoveel mensen op deze aardbol die het veel erger hebben dan dit verwend persoontje!

We waren alleszins blij dat we om 8 uur konden ontbijten. Na een fameuze portie scrambled eggs voelde ik me alweer een pak beter. De zon was van de partij en we besloten naar het observation deck te gaan om te zien of we dolfijnen of walvissen konden spotten. Onze wildlife observator was ook op post. Helaas lieten de dolfijnen en walvissen het afweten. We zagen enkel een paar zielige meeuwen die wit afstaken tegen de blauwe lucht. Spijtig, want dat was wel een goed begin van onze trip geweest.

IMG_3418

IMG_6841

IMG_6856

IMG_6859

IMG_6868

IMG_6873

IMG_6888

IMG_6891

IMG_6893

IMG_6899

IMG_6900

We zagen Newcastle langzaam dichterbij komen en ik maakte een pak foto’s van de Engelse kustlijn. Na het aanmeren keerden we terug naar onze wagen en reden we aan land. Het begin van onze Schotse roadtrip! De stralende zon en de blauwe hemel maakten dat onze dag alvast niet meer stuk kon. Het schurende geluid aan de rechterachterband was niet meer te horen, dus we besloten het erop te wagen en zoals gepland rechtstreeks door te rijden naar St Abb’s Head.

Rond de middag stopten we in het charmante Eyemouth om naar het toilet te gaan en iets te eten te kopen. We belandden in The Rialto, een gezellig eetcafé met een mooi aanbod aan broodjes en panini’s. Om niet te veel tijd te verliezen, besloten we voor take-away te gaan. De uitbaters waren ongelooflijk vriendelijk en boden ons een tafel aan om even te gaan zitten, terwijl we wachtten op onze panini’s. Ze vroegen waar we vandaan kwamen en wat onze bestemming was. We kregen meteen een waslijst met tips voor Dublin mee. We bedankten hen voor de tips en namen de met liefde bereide panini’s in ontvangst.

De geur van de warme broodjes in onze auto was fantastisch! Het water liep ons in de mond. We parkeerden de auto op dezelfde parking als de vorige keer toen mijn vriend en ik in St Abb’s Head waren, trokken onze wandelschoenen aan en namen onze panini’s mee om ze in het zonnetje aan de picknicktafels op te eten. Mijn ‘The Cuban’ panini met pulled pork was werkelijk fenomenaal lekker. Wat een geweldige start van onze wandeling.

The Cuban

We genoten van de prachtige kliffen van St Abb’s Head en ik profiteerde van het feit dat ik deze keer wel een telelens bij had om de vogels te fotograferen. Ons vorig bezoek aan St Abb’s Head had zo’n indruk gemaakt dat ik deze plek graag aan mijn broer en zijn vriendin wou laten zien. Al had ik nooit durven dromen dat we bij ons tweede bezoek zo mogelijk nog beter weer zouden hebben op deze plek.

We wandelden tot aan Nunnery Point, waarna we noodgedwongen moesten terugkeren, omdat we om 17u in Glasgow Guest House moesten zijn, onze eerste B&B van de trip. Jammer dat we te weinig tijd hadden om de ganse wandeling te doen.

IMG_6912

IMG_6916

IMG_6921

IMG_6932

IMG_6940

IMG_6949

IMG_6951

IMG_6956

IMG_6960

IMG_6969

IMG_6970

IMG_6983

IMG_6997

IMG_7002

IMG_7005

IMG_7012

De rit naar Glasgow verliep verder zonder problemen: we waren stipt op het afgesproken uur in Glasgow Guest House, waar we enorm vriendelijk onthaald werden door onze gastheer. Hij gaf ons een heel snelle rondleiding door de B&B. Helaas stond er maar één avond in Glasgow op de planning en we zouden graag toch nog een beetje de sfeer van Glasgow opsnuiven. Tegelijkertijd legden we uit dat we morgen zo vroeg mogelijk wouden ontbijten, omdat we op tijd in Ardrossan moesten zijn om de ferry van 9.45u naar Brodick te halen. Normaal startte op zondag het ontbijt in onze B&B pas om 8u, maar de uitbater zou ervoor zorgen dan alles tegen 8u klaar zou zijn en hij verzekerde ons dat het normaal gezien geen enkel probleem zou zijn om vóór 9.15u (het moment waarop de check-in afgesloten zou worden) in Brodick te zijn. De vriendelijke uitbater van de B&B gaf ons als tip om te gaan wandelen in de buurt van de kathedraal en de necropolis. Hij bestelde zelfs een taxi voor ons opdat we zo weinig mogelijk tijd zouden verliezen.

IMG_7017

We gooiden onze koffers in de kamer en sprongen in de taxi die inmiddels al op ons stond te wachten. De taxi zette ons af vlakbij de kathedraal die baadde in het schitterende avondlicht. De necropolis bleek, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, een heel idyllische plek te zijn met mooie, sierlijke graven en een prachtig uitzicht over Glasgow. Een goeie tip van onze B&B uitbater!

IMG_7029

IMG_7033

IMG_7037

IMG_7040

IMG_7048

IMG_7050

IMG_7054

IMG_7060

IMG_7070

Ondertussen werd het tijd voor het avondmaal. Al dat wandelen maakt hongerig! We liepen langs High Street naar beneden terwijl ik op tripadvisor zocht naar een geschikt restaurant. Onderweg passereerden we enkele zeer mooie street art kunstwerken. Glasgow doet duidelijk inspanningen om kunst een plek in het straatbeeld te geven.

IMG_7079

IMG_7084

IMG_7092

IMG_7101

Onze eerste restaurantkeuze (Guy’s restaurant) was helaas volzet. Zaterdag is sowieso een drukke restaurantavond, dus we begonnen een beetje te vrezen of we nog wel ergens zouden binnen geraken. Al de restaurants die we passeerden, zagen er ook allemaal vol uit. En ook Obsession of India, onze twee keuze, zag er behoorlijk vol uit. Ik begon al te vrezen dat we in een fastfood keten zouden belanden. Gelukkig was de uitbater van het restaurant bereid een inspanning te doen. Als we in anderhalf uur tijd konden eten, kon hij nog wel een plekje voor vier vrijmaken helemaal achteraan in het restaurant. Daar moesten we niet lang over nadenken: yes, please, we take it! Deze dag is duidelijk tot op de minuut met militaire precisie gepland. 😉

Het avondmaal was werkelijk fenomenaal. Echt, ik denk dat ik in mijn leven nooit beter Indisch gegeten heb. Ja, dat is ons bezoek aan Brick Lane inbegrepen. Het lukte ons perfect om onze maaltijd in anderhalf uur af te ronden. Op zich bood ons dit de gelegenheid om op het gemak door de nachtelijke straten van Glasgow te struinen. Wat een aangename stad! Overal liep er volk en de sfeer was erg gemoedelijk. Wat ook opviel: Glasgow is een populaire plek voor stag parties. We zagen massaal veel gek uitgedoste groepen mannen en vrouwen.

curry

IMG_7108

IMG_7116

IMG_7126

Echt lang trokken we het niet, want we waren allevier doodop na de slechte nacht en de vermoeiende dag. We namen een taxi naar het guesthouse, spoelden snel het stof van de dag van onze lijven en kropen in bed. Onze eerste dag in Schotland was alvast een daverend succes.

Huwelijksfeest in Kasterlee

Lang moesten mijn vriend en ik elkaar niet missen, want na ons afscheid op de luchthaven, landde hij vier dagen later alweer op Brussels National Airport. Niet dat hij van plan is elk weekend terug te vliegen, maar voor wat wellicht het laatste trouwfeest in zijn familie zal zijn (tenzij er mensen gaan scheiden en hertrouwen), kan een mens al eens een inspanning doen, nietwaar?

Aangezien onze auto in Genève was achtergebleven, spoorden we naar Herentals, alwaar de vader van mijn vriend ons kwam ophalen aan het station. We dropten onze bagage af bij zijn ouders (we zouden die nacht bij hen blijven logeren, de moeder van mijn vriend kon haar geluk niet op), ik trok mijn feestschoenen aan en we waren er klaar voor!

De dag was op weergebied ietwat aarzelend begonnen, maar tegen dat wij ons samen met de ouders van mijn vriend om 19.30u aanmeldden bij De Notelaar, scheen de zon stralend. Het deed me dan ook plezier dat we buiten in de laatste stralen van de avondzon van het aperitief konden genieten. Natuurlijk was hét gespreksonderwerp bij uitstek onze verhuis naar Genève.

We belandden aan tafel bij de broer en zus van mijn vriend en een hele hoop neven en nichten langs zijn vaders kant waarvan ik onmogelijk alle namen kon onthouden. Het eten was heerlijk, de drank vloeide rijkelijk en ondanks het geknoei van de DJ (mixen kon hij niet en tussen vele nummers viel gewoon een stilte) was ik niet van de dansvloer weg te slaan. Er dansten niet zoveel mensen, wat maakte dat al mijn verzoeknummers onmiddellijk werden ingewilligd. 😉

IMG_4093

IMG_4095

IMG_4115klein
Dé ontdekking van de avond was de photobooth waarvan mijn vriend en ik vol enthousiasme gebruik maakten. Super leuk dat de fotootjes er meteen in tweevoud uitrolden. Eén exemplaar om in het boek van de bruid en bruidegom te plakken, een tweede exemplaar als aandenken voor onszelf. Geniaal eenvoudig.

Naar goede gewoonte sloten mijn vriend en ik het feest af. Wat betekende dat zijn ouders ook helemaal tot het laatst gebleven zijn. Rond vier uur (ongeveer, het laatste gedeelte van de avond staat me niet meer zo helder voor de geest) lagen we in bed. Echt ontzettend genoten van dit feest!

Leuven – Limburg – IJmuiden – 7 april 2017

Beetje vroeger wakker dan gepland op deze reisdag. Ongetwijfeld de spanning van het vooruitzicht op een fantastische vakantie in Schotland! Tijd zat dus om onze laatste spullen bijeen te pakken en allemaal in één valies te duwen. We trekken immers op roadtrip met mijn broertje en zijn vriendin en vermoedelijk willen zij ook wat bagage meenemen. En er moet natuurlijk wat plek overblijven om een paar flessen whisky te kopen.

Bij het inladen van onze wagen merken we dat de lente zijn tol heeft geëist: heel onze wagen is bedekt met plakkerig stuifmeel. Het nadeel van je wagen altijd op straat te moeten parkeren (vele, vele jaren geleden zijn we zo dom geweest om geen garage bij ons appartement te kopen, een beslissing die we ons nu nog steeds beklagen). We hebben gelukkig een ruime marge ingecalculeerd, zodat er nog tijd is om onderweg ergens naar een carwash te gaan.

Een half uurtje later staan we in Limburg, alwaar mijn broertje en zijn vriendin nog druk bezig zijn met pakken. Mijn vriend en ik trekken dan maar naar een carwash in de buurt, dan is de auto alvast mooi proper voor de échte start van onze roadtrip. Goedgemutst vertrekken we met een blinkende auto én vergezeld van een schitterend zonnetje richting IJmuiden. Duimen dat we de zon nog vaak mogen zien deze vakantie, want in april heb je in Schotland niet echt een goedweergarantie.

Na iets meer dan anderhalf uur rijden, horen we plots een piepend geluid in de buurt van het rechterachterwiel, nog het best vergelijkbaar met het geluid van een (stille) slijpschijf. Eerst is het geluid bijna niet waarneembaar en valt het soms weg, maar daarna klinkt het aanhoudende en steeds luider. Te luid om te negeren. We rijden de eerste de beste parking op om te inspecteren wat de oorzaak is van dit lawaai. Bij het uitstappen is duidelijk een brandgeur waarneembaar in de buurt van het rechterachterwiel, dat bij nadere inspectie ook heter dan normaal is. We vermoeden dat er iets tegen de band schuurt en hopen van harte dat dat niet de remschijf is. Allerlei doemscenario’s duiken op in ons hoofd en in een flits zie ik de roadtrip al in het water vallen. Eén ding is zeker: we kunnen ons nu geen tussenstop bij een garage veroorloven, want dan missen we gegarandeerd onze ferry in IJmuiden en valt heel de rest van mijn zorgvuldig voorbereide planning met B&B’s en ferry’s ook in duigen.

We besluiten het erop te wagen en toch verder te rijden naar IJmuiden. De remmen van onze wagen lijken alleszins nog te functioneren. Mijn broer die achter het stuur zit, gaat op de parking eens goed hard op de remmen staan en daarna rijden we verder richting IJmuiden. De tussenstop schijnt geholpen te hebben, want het geluid is weg. Al is de stemming in de auto iets minder uitgelaten dan voordien. Onderweg bekijken we onze opties mocht het probleem met de achterband blijven bestaan. Een hele roadtrip lang op de bochtige Schotse wegen rondrijden met zo’n irritant schurend geluid en een veel te hete band lijkt geen optie. We besluiten de situatie te herevalueren eens we op de ferry zitten. Dan kunnen we bellen naar onze pechverhelpingsdienst in de hoop dat ze iemand kunnen sturen wanneer we de volgende dag de boot afrijden in Newcastle. En in het ergste geval huren we ter plekke een wagen als we echt niet meer verder kunnen met de onze. (PS: een week voor we op roadtrip vertrokken werd onze wagen nog nagekeken in de garage.)

Het geluid keert echter niet meer weer en we geraken zonder verdere problemen in IJmuiden, alwaar we even moeite hebben om het exacte beginpunt van de ferry te lokaliseren. Iets betere signalisatie zou wenselijk zijn. Op dat vlak kan IJmuiden nog iets leren van Zeebrugge waar elke vijf meter wel een bord stond. Na wat verkeerd rijden, vinden we uiteindelijk de juiste inrit en kunnen we de ferry oprijden. Van de brandgeur merken we bij het uitstappen op het autodek niets meer en we besluiten het erop te wagen met de roadtrip te starten zonder eerst langs een garage te gaan.

We dalen een dek naar beneden en laten onze handbagage achter in het minikajuitje met twee stapelbedden waar we de nacht zullen doorbrengen. Het vooruitzicht lijkt op dat moment niet meteen aanlokkelijk. In de kajuiten naast ons logeren een aantal vrolijke jongelingen die ons vertellen dat ze naar een voetbalmatch gaan. Wij zien de bui al hangen, maar kunnen alleen maar het beste hopen.

We laten ietwat verstikkende atmosfeer van onze kajuit achter ons en klimmen naar het daglicht. De boot baadt in de prachtige avondzon en veel van de reizigers zitten op het zonnige dek te genieten, vergezeld van een aantal bakken (ter plekke gekochte) Heineken. Ietwat bezorgd stellen we vast dat de overgrote meerderheid van deze Heinekenliefhebbers jonge, mannelijke Duitsers en Nederlanders zijn. De mannen zijn duidelijk van plan er een fijn feestje van te maken en zijn al, nog voordat de boot van de kade losgemaakt is, hun alcoholniveau op peil aan het brengen. We kopen zelf een drankje aan de bar en besluiten iets rustigere oorden op te zoeken. Ik drink mijn eerste cider van de vakantie en besluit nogmaals dat die commerciële cider eigenlijk niet te drinken is. En toch trap ik altijd weer in dezelfde val!

Om 17.30u gooit onze ferry de trossen los en verdwijnt IJmuiden langzaamaan uit het zicht. De zon blijft het beste van zichzelf geven en we blijven buiten genieten van de frisse zeebries (en een voorbij glijdend windmolenpark) tot het écht te koud wordt.

IMG_6747

IMG_6762

IMG_6767

IMG_6778

 

IMG_6776

IMG_6781

IMG_6789

IMG_6807

IMG_6813

IMG_6818

IMG_6820

IMG_6824

Om 18.30u is het tijd om ons naar restaurant Seven Seas te begeven alwaar we een tafeltje gereserveerd hebben om van het uitgebreide buffet te genieten. Van onze vorige ferrytrip van Zeebrugge naar Hull herinner ik me dat het buffet uitstekend was en jawel, ook ditmaal worden we niet teleurgesteld. Ondanks het feit dat het verschrikkelijk druk is in het restaurant (ik vermoed dat de ferry volledig volgeboekt is), wordt het buffet bliksemsnel aangevuld en is het aanbod aan verschillende gerechten bijzonder indrukwekkend. Ik weet niet waar eerst te beginnen. Na wat twijfelen (de schrik om zeeziek te worden zit er bij mij goed in), besluiten mijn vriend en ik toch voor het wijnarragement te gaan. De zee is erg kalm en een aperitief gevolgd door één glaasje wit en één glaasje rood dat moet nog wel lukken. Mijn vriend heeft trouwens magische acupunctuur armbandjes voor mij gekocht, dus ik zit safe! 😉

Ik eet wellicht iets te veel van het overdadige buffet, want ik heb amper nog plek voor een minidessertje. Op vlak van eten verslaat de ferry moeiteloos het vliegtuig. Na de maaltijd lopen we wat rond op de boot. We inspecteren uitgebreid de shop en raken aan de praat met de wildlife observator aan boord die ons vertelt dat de kans groot is dat we ‘s ochtends walvissen of dolfijnen kunnen spotten. We nemen ons voor om haar de volgende ochtend zeker een bezoekje te brengen op het observatiedek.

IMG_3414

IMG_3417

We eindigen onze avond in de discobar waar de verhouding mannen vrouwen ongeveer 80/20 is. We zien veel gespierde en getatoeëerde mannen die het op een overtuigende manier op een zuipen zetten. Na één bescheiden alcoholvrij drankje houden we het voor bekeken en besluiten we aan de nacht te beginnen. In de hoop al lang in dromenland te zijn wanneer de eerste zatte Duitsers en Nederlanders terugkeren van hun feestje. We poetsen om de beurt onze tanden in het minibadkamertje, klappen de twee bovenste stapelbedden naar beneden en hopen op een goed nachtrust.

Tip voor moederdag!

Zoals jullie weten, was de initiële reactie van de ‘schoon’mama op onze verhuis naar Genève niet zo goed (gelukkig is ze ondertussen al wat gewend geraakt aan het idee). Dus toen de mensen van Greetz.be me een kortingsbon aanboden voor hun bloemenservice, zag ik mijn kans schoon. Wie houdt er immers niet van een mooi boeket bloemen? Of nóg beter: een mooi boeketje bloemen vergezeld van een doosje chocolade! De keuze was snel gemaakt en de bestelling kostte mij welgeteld vijf minuten. Het was zelfs mogelijk om een zelfgemaakt kaartje met een foto van mezelf en mijn vriend en een persoonlijke boodschap aan de bestelling toe te voegen. En de bloemen worden met een koerierdienst op moederdag zelf geleverd. Als dat niet mooi is!

greetzbe

 

En nu maar hopen dat ons moederdagcadeautje in de smaak valt (letterlijk én figuurlijk).

Een paard als fotomodel

Het voorbije weekend had ik een wel heel grillig fotomodel voor de lens. Jawel, ik legde zowaar een paard op de gevoelige plaats vast. Toegegeven, het paard was eerder bedoeld als rekwisiet voor de communiefoto’s van het petekindje van mijn vriend, maar het diva-gedrag van het paard oversteeg ruimschoots dan van onze communicant. Het kostte heel wat overtuigingskracht om het paard te laten poseren op de manier waarop in het wilde. Er was dan ook zoveel heerlijk groen gras dat er zoveel aantrekkelijker uitzag dan de lens van mijn fototoestel. Maar goed met wat gesleur en getrek slaagden we er toch in enkele leuke foto’s te maken. Al moet ik zeggen dat ik best wel opgelucht was dat het paard terug op stal ging en ik mij volledig kon concentreren op het communicantje in spé.

paard

Na de fotoshoot gingen we gezellig iets eten met de zus van mijn vriend (en mama van zijn petekindje) en haar gezin. We belandden in brasserie Den Hertog in Olen, waar het vlees uitstekend was, maar de bediening echt ondermaats. Jammer, want zo’n zaak verdient beter. Gelukkig maakte het gezelschap veel goed!

Foto van het wagyu jodenhaasje dat ik echt wel verdiend had na de inspanningen van de namiddag:

Wagyu jodenhaasje

Mijn neefje heeft een baby!

Voorbij zijn de tijden dat we samen tikkertje speelden, zandkastelen ontwierpen of kampen bouwden in het bos. Mijn neefje (tweede in een rij van vier zonen) is papa geworden. Een meisje in een bastion van mannen. Benieuwd wat dat zal geven!

Deze eerste mei was hét geknipte moment om mijn achternichtje te gaan bewonderen. Mijn vriend en ik spraken met mijn broertje en zijn vriendin af om samen naar Antwerpen-Centraal te sporen. Veel keuze aan treinen hadden we niet, maar om de twee uur reed er toch een trein van Limburg over Leuven naar Antwerpen. Een korte wandeling later kwamen we aan bij de woonst van mijn vriend. Een woonst die mijn neef en zijn vriendin voor het eerst betrokken na terugkomst uit het ziekenhuis met hun kersverse dochter. Het bed moesten zijn ouders ‘s de avond voordien nog ineen vijzen. Kwestie van zoveel mogelijk grote veranderingen ineens achter de rug te hebben. 😉

Mijn neef en zijn vriendin hadden smakelijke hapjes voor ons voorzien en na hun dochter uitgebreid bewonderd te hebben (wat een braaf kindje!) kregen we een rondleiding in hun nieuwe huis. Mijn neef heeft de maanden na de aankoop al flink gewerkt, maar er is nog veel werk voor de boeg. Niet ideaal met een baby’tje in huis, maar moeilijk gaat ook, zeker?

IMG_3909[1]

De namiddag vloog voorbij en we namen afscheid met de belofte nog eens terug te komen voor een zomerse barbecue (als mijn vriend en ik dan toevallig in het land zijn).

Alvorens terug te keren naar Leuven/Limburg gingen we nog snel ramen eten bij de Wagamama. Best wel ok, maar niet te vergelijken met échte Japanse ramen. Misschien bij gelegenheid nog eens naar Zaventem sporen. 😉

IMG_3913[1]

Paaseieren rapen

Gisteren waren mijn vriend en ik te gast bij zijn ouders voor het jaarlijkse paasfeest. Om vóór de start van het feest nog even langs de opa van mijn vriend te kunnen gaan, heb ik me na de Koreaanse les de longen uit het lijf gelopen om de trein naar Leuven te halen. Ik had geluk, want doordat de trein van 12.16 twee minuten vertraging had, was ik zelfs sneller in Leuven dan verwacht. Ik at snel snel het slaatje op dat ik tijdens de pauze in Brussel was gaan kopen en hup, de auto in voor een rit van ongeveer een uur.

Uiteraard was de opa van mijn vriend blij met dit onverwacht bezoekje. De opa van mijn vriend is nog heerlijk helder van geest, alleen spijtig dat zijn oren en ogen het steeds meer laten afweten. Door zijn slechte ogen kan hij geen boeken meer lezen, een ramp voor zo’n intelligent en belezen man, in het bezit van een mooie collectie boeken. En gesprekken met hem moeten noodgedwongen al schreeuwend gevoerd worden, in de hoop dat zijn hoorapparaat toch nog iets oppikt van wat er gezegd wordt. Ik duim van harte dat de technologie van de hoorapparaten snel verbetert, want het is frustrerend hoeveel energie het nu vergt om een gesprek gaande te houden, langs beide kanten.

Na dit korte bezoekje was het tijd om paaseieren te rapen. We leidden de kinderen eerst af met de spelletjes die mijn vriend en ik gekocht hadden en deden de gordijnen van de vensters die op de tuin uitgaven dicht, zodat ze de nep-paashazen niet aan het werk zouden zien. Ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat ik als kind ooit in de paashaas geloofd heb. In Limburg waren het trouwens de paasklokken die uit Rome de eieren meebrachten, maar ook dat fabeltje heeft nooit veel indruk gemaakt op mij. Wellicht vond ik het idee van vliegende klokken gewoon te gek of zo. Al was ik altijd blij met de chocolade!

Wel grappig om te zien dat het oudste nichtje van mijn vriend ondertussen al door heeft hoe de vork in de steel zit, maar mooi meespeelt om het plezier voor de kleintjes niet te vergallen. Enfin ja, het gejoel van de kinderen toen ze zagen dat de paashaas doorheen gans de tuin paaseieren verstopt had, was genoeg om gans de buurt uit hun middagdutje te halen. Met zijn vijven stormden ze de tuin in om al dat lekkers bijeen te rapen. Om het plezier nog wat te verlengen werd zo nu en dan een eitje uit de mand gevist en stiekem terug verstopt. Hoe mooi om nog jong en goedgelovig te zijn!

Daarna genoten we van een aperitief in het zonnetje. Het deed me echt deugd om te ontspannen met een glaasje prosecco in de hand. Het zijn nogal stresserende tijden geweest, de voorbije weken, maar ik heb het gevoel dat alles nu wel op zijn pootjes aan het vallen is. Uiteraard werd er veel naar onze plannen gevraagd en ik begin nu zelf ook echt af te tellen. Fijn ook dat de ouders van mijn vriend zich ondertussen met het idee verzoend hebben.

Alleen spijtig dat ik zo dom geweest ben mijn splinternieuwe zonnebril, speciaal gekocht om in de paasvakantie op reis te gaan, in Herentals achter te laten. Hopelijk slaagt de post erin mijn zonnebril snel terug naar Leuven te brengen.

Terug naar Hasselt: Taratata

Eén voor één strepen we namen van ons lijstje. Gisterenavond was het de beurt aan mijn vader om ons Grote Nieuws te vernemen. We hadden speciaal voor de gelegenheid een fijn restaurant met een behoorlijk domme naam uitgezocht in Hasselt. Een gesprek verloopt immers zoveel vlotter onder het genot van lekker eten en een goed glas wijn. Zijn reactie was, tot mijn grote opluchting, erg positief. De rest van de avond konden we dus zonder zorgen genieten van het eten en plannen smeden voor de toekomst.

Oja, grote fan van het nieuws pand van Taratata, een leuke mélange van historisch erfgoed met moderne toetsen. Heel erg geslaagd. Wat de gerechten betreft was de absolute uitschieter de gerookte paling met groene asperge en ei. Ik moest me inhouden om het bord niet af te likken, zo lekker! Echt blij dat we deze extra vijfde gang besteld hadden.

Appetizers:
IMG_3190

IMG_3192

Aubergine | pompoen | quinoa:
Aubergine | pompoen | quinoa

Schelvis | knolselder | gele biet:
Schelvis | knolselder | gele biet

Gerookte paling | groene asperge | ei:
Gerookte paling | groene asperge | ei

Kalfsentrecote | bloemkool | gnocchi:
Kalfsentrecote | bloemkool | gnocchi

IMG_3203

Cheesecake | peer | dragon:
Cheesecake | peer | dragon

Aan Tafel bij Luc Bellings

Toen ik in de krant las dat Luc Bellings, in wat ondertussen een traditie onder sterrenchefs begint te worden, binnenkort de deuren van zijn restaurant zou sluiten, stuurde ik meteen een berichtje naar mijn broer en zijn vriendin. Zij hadden mijn vriend en ik immers al zoveel goeds over dit restaurant verteld en waren echte fans van de kookkunsten van Luc Bellings. Jammer genoeg, waren mijn vriend en ik nog nooit in dit Hasseltse restaurant geraakt. Hoog tijd dus om nog snel een tafeltje te reserveren, en, voordat de deuren definitief dicht gaan, te proeven van de culinaire lekkernijen van deze Hasseltse topkok. Mijn broer en zijn vriendin zeiden meteen toe en zo konden we de voorbije vrijdag genieten van een heuse topmaaltijd.

Ik moet toegeven dat ik de laatste tijd erg verwend ben op culinair gebied, maar Aan Tafel bij Luc Bellings speelt toch in een hogere klasse. Elk gerecht was een festijn voor de zintuigen, prachtig gepresenteerd, sublieme smaakcombinaties, gewoon helemaal af. Helaas liet ik de aangepaste wijnen noodgedwongen aan mij passeren. Het leek me niet zo’n goed idee mij in de alcohol te storten alvorens ettelijke uren op een vlucht richting Seoul te moeten zitten. En we hadden toch een bob nodig om ons gezelschap veilig thuis te brengen, nietwaar? Dus hield ik het na de overheerlijke huisaperitief met champagne en rozenwater bij een glaasje water.

Dit diner was voor mijn vriend en ik ook de ideale gelegenheid om mijn broer en zijn vriendin op de hoogte te brengen van onze plannen (waarover jullie heus binnenkort meer zullen vernemen, beloofd). Hun reactie was heel positief en we klonken op nieuwe uitdagingen aan de horizon, zowel voor hen als voor ons.

Verder laat ik de foto’s van de gerechten voor zich spreken.

Kippenhuidkrokantje – Groene Kerrie – Koriander:
Kippenhuidkrokantje - Groene Kerrie - Koriander

Paté – Speltbroodje – Truffel:
Paté - Speltbroodje - Truffel

Gin – Tonic – Passievrucht:
Gin - Tonic - Passievrucht

Gepekelde Zalm – Quinoa – Meloen:
Gepekelde Zalm - Quinoa - Meloen

Pizza – Paprika – Trapanese – Daslook:
Pizza - Paprika - Trapanese - Daslook

Scheermesje – Selder – Dashi – Zure Room:
Scheermesje - Selder - Dashi - Zure Room

Kreeft – Gerookte Paling – Bergamot – Komkommer:
Kreeft - Gerookte Paling - Bergamot - Komkommer

Tonijn – Paksoi – Wortel – Thaise Bouillon:
Tonijn - Paksoi - Wortel - Thaise Bouillon

Tarbot – Witlof – Beenham – Mosterd:
Tarbot - Witlof - Beenham - Mosterd

Kalfsfilet – Kalfszwezerik – Knolselder – Hazelnoot:
Kalfsfilet - Kalfszwezerik - Knolselder - Hazelnoot

Kabeljauw – Broccoli – Selder – Jus Van Kokkels:
Kabeljauw - Broccoli - Selder - Jus Van Kokkels

Bloedsinaasappel – Rozen – Witte Chocolade:
Bloedsinaasappel - Rozen - Witte Chocolade

Haver – Tonka – Peer – Kardemom:
Haver - Tonka - Peer - Kardemom

Camillethee met zoetigheden:
Thee met zoetigheden