Heropening STUK en opening Artefact

Deze namiddag was ik te gast op de heropening van het STUK. Na een verbouwing die niet echt van een leien dakje gelopen is, was de STUK-ploeg duidelijk opgelucht om de heropening van hun duurzamer, toegankelijker en inclusiever gebouw met het nodige feestgedruis te kunnen vieren. En dat in aanwezigheid van hoogwaardigheidsbekleders zoals Vlaams minister-president Jambon, Leuvens burgemeester Mohamed Ridouani en KU Leuven-rector Luc Sels. Mijn Gentse collega en ik sloten aan bij de VIP-rondleiding en konden zo, naast het resultaat van de verbouwingen, tegelijkertijd een glimp opvangen van de Artefacttentoonstelling, die ook vanavond opende. Toegegeven, niet elk kunstwerk sprak me even hard aan, maar het blijft een feit dat Artefact altijd aanzet tot nadenken over onze positie als mens in de wereld. Een ondertitel als ‘The Ecstatic Being. Between knowing and understanding‘ nodigt natuurlijk uit tot reflectie.

Het resultaat van de verbouwingen is subtiel. De meeste ingrepen zijn dan ook niet zichtbaar voor de bezoekers, zoals de vervanging van de raampartijen, de isolatie van de daken, de overschakeling naar LED-verlichting, de verbetering van het verwarmingssysteem en de installatie van infiltratiekratten om regenwater op te vangen dat voor het sanitair gebruikt wordt. De toegankelijkheid van het gebouw is er stevig op vooruit gegaan en de nieuwe fietsenstalling aan de Schapenstraat zal wel snel vollopen.

Alleen jammer dat de hapjes op de receptie wat tegen vielen. Begrijp me niet verkeerd, grote fan van de keuze om voor vegan hapjes te gaan om aan te sluiten bij het thema duurzaamheid, maar serieus, vegan hoeft echt niet synoniem te zijn met flets en smakeloos. Traiteurs die vegan of veggie koken zouden beter eens op stage gaan in India. Kruiden die handel! Zo moeilijk is dat niet! Gelukkig smaakte de schuimwijn!

IMG_5077

IMG_5080

IMG_5083

IMG_5085

IMG_5086

IMG_5088

IMG_5089

IMG_5092

IMG_5100

IMG_5101

IMG_5108

IMG_5109

Genieten bij Alfalfa

Deze avond afgesproken met onze vrienden uit de Spaanse les. Ondertussen alweer een eeuwigheid geleden dat we samen avondlessen aan het CLT volgden. Gelukkig slagen we er nog steeds in de traditie in ere te houden om op regelmatige tijdstippen samen te eten. Deze avond brachten we met ons drieën door op het terras van Alfalfa, genietend van de heerlijke gerechtjes die de chefkok op ons bord toverde. Na onze hoofdgerechtjes vonden we het echter te koud worden op het terras en verkasten we voor het dessert naar binnen om in iets warmere omstandigheden om gesprek verder te zetten. Een fijn weerzien!

Tempura van groenten met kruidendip:

IMG_5033

Dumplings met kastanjechampignons, zwarte look en chili:

IMG_5035

Asperges met espuma van ei, peterselie en cured dooiers:

IMG_5039

Bijzonder flesje Hongaarse wijn:

IMG_5041

Escabeche van makreel op de bbq, tomaten bouillon en basilicum:

IMG_5042

Geroosterde aubergine met aïoli, bieslook en dille:

IMG_5044

Tartaar van rode biet met Granny Smith en gebrande pistache:

IMG_5048

IMG_5049

Taartje met witte chocolademousse, rabarer en espuma van kersen:

IMG_5052

Teamdag met alpaca’s!

Nog een beetje aan het nagenieten van een geweldige teamdag, die tot mijn grote vreugde plaatsvond in Leuven, waardoor mij een potentieel lange treinrit bespaard werd.

We startten de dag bij Alpaka, alwaar we in teams van twee werden opgedeeld en we eerst wat mochten oefenen voordat we onze alpaca’s door een hindernissenparcours moesten leiden. We sloten de voormiddag af met een heuse alpacagility competitie, waarbij punten uitgedeeld werden voor snelheid en het correct afleggen van het parcours. Echt leuk, dat werken met die alpaca’s, en fijn om te zien hoe iedereen elkaar aanmoedigde tijdens het competitiemomentje. Mijn ploegmaat en ik legden het parcours af met alpaca Stan en waren best wel tevreden met onze prestatie. Al onthoud ik vooral dat die alpaca’s toch een eigen willetje hebben. 😉

IMG_4887

IMG_4890

IMG_4933

Een busrit en een fijne wandeling door het zonnige Leuven later, schoven we aan tafel bij De Hoorn. We startten met wat fingerfood (charcuterie, zoete aardappelfrietjes en gefrituurde wijting) en een glaasje bubbels. Ik had als hoofgerecht de sliptongetjes gekozen en die waren zeker lekker, maar de collega’s die de ossobucco hadden waren minder enthousiast over hun gerecht. Jammer, want zoiets blijft hangen, natuurlijk.

IMG_4936

Gefrituurde wijtingreepjes met remouladesaus:
IMG_4938

Zoete aardappelfrietjes met yoghurt, granaatappel, za’atar:
IMG_4940

Assortiment fijne vleeswaren: mortadella, salami, parmaham, coppa:
IMG_4942

Thaise curry met tofu, lotuswortel, paksoi, rijst:
IMG_4944

Ossobucco van kalkoen met dragonsaus, pappardelle, erwten, asperges, snijbiet:
IMG_4945

Sliptong met geroosterde groenten, kalamansi en kruidenpuree:
IMG_4948

Na de middag volgde een rondleiding in de universiteitsbibliotheek en natuurlijk mocht daarbij een beklimming van de toren niet ontbreken. Hoe vaak ik die beklimming ook doe, het uitzicht blijft me altijd bekoren.

IMG_4951

IMG_4956

IMG_4958

IMG_4961

IMG_4963

IMG_4964

IMG_4965

IMG_4966

IMG_4968

IMG_4969

IMG_4971

We sloten de dag af met een glaasje sangría (allez, een karaf) op het terras van de Appel. Genieten in eigen stad!

Lunch op het terras van Van De Weyer

Net terug van een snelle lunch bij Van De Weyer. Een ideale gelegenheid om te genieten de perfecte combinatie van aangenaam terrasjesweer en het aspergeseizoen. Denk dat ik nog nooit zoveel asperges gegeten heb als dit jaar. Niet dat je mij hoort klagen! I’m a fan!

Verder geen grootste plannen vandaag, want morgen zitten mijn vriend en ik samen met mijn broer en zijn vriendin op een vlucht richting Milaan Linate!

IMG_4202

Opendeur in het stadhuis van Leuven

Na het ontbijt bij onze vrienden reden we terug naar Leuven. Iets na 13u begonnen mijn vriend en ik toch wat honger te krijgen en besloten we de stad in te trekken om op een terrasje iets te eten en te genieten van het mooie weer. Toevallig was er vandaag ook een triathlon wedstrijd aan de gang. Respect voor mensen met een passie voor deze sportdiscipline, maar ik zie het mezelf nog niet doen. Alhoewel ik eigenlijk wel heel graag zwem en fiets. Lopen is dan weer helemaal mijn ding niet. 😉

Mijn vriend en ik belandden op het terras van het Moorinneken met uitzicht op de triathlon lopers. Naast ons zat een tafel met supporters die echt wel één van de beste plekken hadden gevonden om hun familielid aan te moedigen: gezellig op een terras met een drankje op een paar stappen van het parcours. Wij genoten van de sfeer in de stad en het lekkere eten. En natuurlijk bestelde ik mijn favoriete gerecht: Sint-Jacobsvruchten met truffelpuree, gestoofde bladgroenten & peultjes! Heerlijk!

IMG_3623

IMG_3626

Na onze late lunch sprongen we nog even binnen in het stadhuis om de mooi gerestaureerde salons te bewonderen en de plannen voor de verbouwing van het stadhuis wat meer in detail te bekijken. Ik moet zeggen dat ik erg benieuwd ben naar het eindresultaat binnen een paar jaar!

IMG_3628

IMG_3630

IMG_3633

IMG_3634

IMG_3637

Lunch bij Bar Leuv

Na ongeveer tien keren uitgesteld te zijn, slaagden mijn lieve collega en ik er eindelijk in om samen te lunchen. Altijd een plezier om met hem bij te babbelen, want hij heeft een bijzonder boeiend, zij het niet altijd even gemakkelijk, leven. Zijn vrouw heeft een diplomatieke functie en na enkele jaren in Nieuw-Zeeland (in volle coronacrisis) is ze nu tewerkgesteld in Georgië. Een land waarvan ik slechts een heel vaag beeld heb, maar dat volgens mijn collega zeker de moeite van een bezoek waard is. Hij is alleszins erg blij dat zijn vrouw en jongste dochter zich nu iets dichterbij bevinden, want dat op en af reizen naar Nieuw-Zeeland was echt geen pretje. Gelukkig dat die periode nu achter de rug is. Al verwacht ik dat hij nog heel wat zal reizen met een zoon die momenteel studeert in Nieuw-Zeeland en een dochter in Hawaï.

En hij had zelfs een cadeautje voor mij meegebracht: een fles chacha, de Georgische versie van grappa. Heel benieuwd hoe dat zal smaken! Hopelijk even lekker als de heerlijke wafels van Bar Leuv. Op de terugweg naar mijn appartement ging ik nog even langs Bittersweet voor een gratis softijsje. De perfecte lunchpauze om er daarna weer met volle moed te kunnen invliegen!

IMG_3533

IMG_3539

IMG_3554

Furbetto

De afspraak om met onze vrienden wijnliefhebbers samen de nieuwste Leuvense hotspot Furbetto uit te proberen, stond al een tijdje in de agenda, maar door een communicatiefoutje, had mijn vriend pas deze avond zijn terugvlucht uit Genève gepland. Gelukkig lukte het hem nog de vlucht te herboeken naar ‘s ochtends, mits bij te betalen, uiteraard. Ik was erg benieuwd om na te gaan of Furbetto de hype waard was.

En laat ik op dat vlak maar meteen met de deur in huis vallen: naar mijn bescheiden mening is Furbetto lichtelijk overrated. Zeker, het eten is lekker, maar we moesten op sommige gerechten toch wel heel lang wachten en bij de wijn liep het zelfs twee keer mis. We startten de avond met een glaasje rosato natuurwijn uit Sicilië. Bij het uitschenken kreeg ik het laatste van de fles die nog open was. Het viel mij meteen op dat de schuimwijn in mijn glas een pak minder sprankelend was dan bij mijn tafelgenoten voor wie de sommelier een nieuwe fles had open gedaan. Ik proefde van de behoorlijk zure wijn en jawel, amper een bubbel te bespeuren. In feite iets dat de sommelier al bij het uitschenken zelf had kan opmerken. Uiteraard ben ik een nieuw glas gaan vragen en kreeg ik dat zonder problemen. Maar eerlijk: eigenlijk was dit geen lekkere schuimwijn. Onze wijnkenner liet zich meteen ontvallen dat zijn vooroordeel over natuurwijn bij deze nog maar eens bevestigd werd. Bij het eten zelf bestelden we een flesje Nebbiolo uit Piemonte. Deze wijn was een pak beter, al slaagde de verstrooide sommelier erin de door ons bestelde fles na het uitschenken van de glazen terug mee te nemen in plaats van deze aan onze tafel achter te laten. Dus kon ik hem achterna lopen om de fles terug te vragen.

De porties waren ook aan de kleine kant en eigenlijk vrij duur voor wat we kregen. Ik denk dat je voor hetzelfde geld elders in Leuven beter kan eten…

IMG_3506

Focaccia, prinsessenboontjes, puttanesca, cacio ricotta en rundstartaar met ansjovis:

IMG_3515

Rundstartaar met ansjovis:

IMG_3516

Prinsessenboontjes, puttanesca, cacio ricotta:

IMG_3517

Asperges, gribiche, eigeel:

IMG_3519

Pici, ragù duroc de Rigel en cacio e pepe:

IMG_3521

Nebbiolo uit Piemonte:

IMG_3524

Gebakken patatjes met harissa mayonaise:

IMG_3527

Toast kokkels, venkel soffritto, pancetta:

IMG_3528

Aangenaam lunchgezelschap

Normaal stond er een werklunch op het programma met een collega, maar die moest onverwacht afzeggen. Aangezien mijn vriend en ik deze vrijdag allebei thuis werkten op ons appartementje in Leuven, was het niet moeilijk om een nieuwe lunchgezel te vinden. Toevallig had mijn vriend nog een cadeaubon van de stad Leuven liggen die hij voor zijn verjaardag gekregen had en vonden we in het (eerlijk gezegd nogal beperkte) lijstje van restaurants die deze bon aanvaarden De Klimop terug. Het was lang geleden dat ik nog eens iets was gaan eten bij De Klimop, dus ik was benieuwd. Gelukkig stelde het eten alles behalve teleur. Met asperges en goeie risotto kan je mij altijd een plezier doen, natuurlijk, en de porties waren werkelijk zeer riant. Een fijne herontdekking.

Appetizer:

IMG_3305

Thaise asperges met gerookte eendenfilet:

IMG_3314

Risotto met asperges en duif:

IMG_3319

En zo kwam het dat ik deze vrijdagmiddag een business lunch had met mijn eigen vriend.