Reünie bij het Moorinneken

Zondagavond afgesproken met onze vrienden die eind vorig jaar in het huwelijksbootje gestapt zijn. De eerste keer dat mijn vriend en ik de (toen nog) vriendin van onze kameraad ontmoetten, waren ze een pas verliefd stel en nu droegen ze vol trots hun huwelijksring. Ja, het kan snel gaan in het leven. Nu zij afgestudeerd is als sportpsychologe (een zeer actuele job dankzij de huidige (terechte) aandacht voor de mentale gezondheid van sporters), begrijp ik uiteraard dat het praktischer is om haar verblijfsvergunning te regelen wanneer ze getrouwd zijn. Wat niet wegneemt dat er een hoop paparassenwerk komt kijken bij zo’n internationaal huwelijk (zij komt van Trinidad). Amai, ze hebben ons kort verteld welke voorbereidingen ze allemaal moesten treffen voor hun huwelijk. Om dan uiteindelijk enkel te kunnen trouwen in aanwezigheid van twee getuigen door de coronacrisis…

De klik die ik bij onze eerste kennismaking met de vrouw van onze kameraad voelde, zette zich deze avond door. Wat een fijne, toffe en intelligente dame! En nog knap ook (die prachtige chocoladekleurige huid!). Onze vriend heeft daar echt een hoofdvogel afgeschoten. Omdat we elkaar al zolang niet meer gezien hadden, was er natuurlijk stof genoeg om over te praten. Onze vrienden waren, net als wij, zaterdag teruggekeerd van hun vakantie op het Griekse eiland Kos. Konden we meteen vakantieverhalen uitwisselen. Al was hun vakantie net een tikkeltje minder actief geweest dan die van mij en mijn vriend. Mijn vriend wordt al ongedurig als hij twee uur op een strand moet liggen. 😉

En oja, het eten bij het Moorinneken was, zoals altijd, weer erg lekker.

Carpaccio van zeeduivel met lichte pickels van groenten:

IMG_2373

Sint-Jacobsvruchten met truffelpuree, gestoofde bladgroenten en peultjes:

IMG_2377

Demervalleiwandeling

Vandaag had ik afgesproken met een vriendin uit oud-studiegenoot uit Tongeren om samen te gaan wandelen (hoe origineel!). Ik had me zelfs speciaal voor de gelegenheid een nieuwe wandelrugzak aangeschaft, aangezien mijn vriend zijn rugzak meegenomen had naar Genève.

IMG_9638

Mijn vriendin kwam mij afhalen aan het station van Langdorp en van daar reden we samen naar het startpunt van de wandeling: de Heimolen, een originele Brabantse staakmolen, waarvan helaas de wieken tijdelijk verwijderd waren. Spijtig, want een molen zonder wieken is maar een zielig gezicht.

IMG_9640 IMG_9641

De wandeling van een kleine 14 kilometer was erg gevarieerd en bracht ons langs naaldbossen, loofbossen, landbouwwegels, holle wegen en de Demer, die de wandeling zijn naam gaf. Echt een prachtige wandeling die ik zeker nog eens met mijn vriend opnieuw wil doen in een ander jaargetijde.

IMG_9642

IMG_9646

IMG_9647

IMG_9649

IMG_9650

IMG_9651

IMG_9652

IMG_9653

IMG_9654

IMG_9655

IMG_9656

IMG_9657

IMG_9658

Tijdens de wandeling hadden we uitgebreid de tijd om bij te praten en dat was nodig, want we hadden elkaar al een hele tijd niet meer gezien. We praatten over haar kinderen (OMG haar oudste begint in september te studeren aan de KU Leuven! Waar is dat kleine ventje met zijn schattige bolle wangen naartoe, dat aarzelend zijn eerste stapjes zette?), de vaccinatiecampagne en ‘t leven in het algemeen. Ik maakt me samen met haar zorgen over haar vriend die duidelijk richting burnout aan het snellen is, zonder dat aan zichzelf te willen toegeven.

IMG_9659

IMG_9660

IMG_9661

En we eindigden de wandeling waar we hem begonnen waren: bij de Heimolen.

IMG_9662

Na de wandeling reden we samen naar Leuven om iets te eten bij het Moorinneken. Bij het binnenrijden in Leuven, stopte mijn vriendin kort voor mijn appartement, zodat ik snel van schoenen kon wisselen. We parkeerden de wagen in het Ladeuzeplein en wandelden door de drukke Leuvense straten naar het terras van het Moorinneken, een ideale plek voor wie houdt van mensen kijken.

We bestelden de kreeftenbisque. Spijtig genoeg maakte mijn vriendin een onverhoedse beweging waardoor een gedeelte van de soep in haar schoot terecht kwam. Gelukkig snelde het personeel haar te hulp met handdoeken en servetten en kon mijn vriendin zich vervolgens fatsoeneren in het toilet. Ze had zo’n sneldrogende wandeloutfit aan, dus de schade viel erg mee. Ik zag alvast geen soepresten meer toen ze terug keerde van het toilet. We lieten dit kleine akkefietje alvast niet aan ons hart komen en bestelden nog een tweede gerechtje dat niet moest onderdoen voor het eerste gerechtje. De Sint-Jacobsvruchten met beuling waren fenomenaal!

Kreeftenbisque met kreeft, zeekraal, asperges, garnaal & wortelcréme:

IMG_9667

IMG_9668

Sint-Jacobsvruchten met een créme van broccoli, gebakken beuling en crumble van spek:

IMG_9672

 

Na het diner namen we afscheid, want de weersvoorspellingen gaven zwaar onweer ‘s avonds en mijn vriendin zag het niet zitten om op dat moment nog in de wagen te zitten. Ik kon haar geen ongelijk geven en wandelde samen met haar naar de ondergrondse parking. We beloofden elkaar snel weer te zien, bij hopelijk iets zonniger weer!

Heerlijke asperges van Het Moorinneken

De dagen in lockdown beginnen steeds meer op elkaar te lijken, maar dat neemt niet weg dat ik graag deze blog gebruik om een beetje reclame voor de Leuvense horeca te maken. Die mensen kunnen momenteel echt een duwtje in de rug gebruiken. Vanavond haalden mijn vriend en ik ons avondmaal af bij Het Moorinneken. En ik denk dat deze foto’s voor zichzelf spreken: de asperges waren heerlijk én supergemakkelijk om klaar te maken (au bain-marie!). Dit aspergeseizoen geniet ik echt volop van het ‘witte goud’! En mijn vriend was ook erg te spreken van zijn koude schotel met buffelmozzarella en Coppa. Die koekjes als dessert waren een fijne geste.

IMG_9584

IMG_9582

IMG_9586

IMG_9588

Puzzelvooruitgang:

IMG_9578

En de obligate zonsondergang:

IMG_9592