Ontspanning in tijden van Corona

Na drie dagen thuiswerken, was ik het eerlijk gezegd al beu. En ja, we hebben geluk dat Microsoft Teams tegenwoordig zo goed werkt, maar er gaat toch niets boven écht menselijk contact. Ik vind deelnemen aan zo’n Teams vergadering ook vermoeiender dan een normale vergadering, je moet je meer concentreren om alles goed te verstaan. En ik word ook een beetje ongelukkig van het feit dat ik de godganse dag op één plek moet blijven, gekluisterd achter mijn pc, met amper tijd voor een middagpauze. I like to be on the move.

Na drie dagen meer dan tien uur per dag gewerkt te hebben, snakten mijn vriend en ik zaterdag met andere woorden naar een beetje gezonde buitenlucht and a change of scenery. En hoera, het was frisjes, maar de zon was van de partij! We staken de sporen over en lieten het akelig lege station achter ons om langs het nieuwe Park Belle-Vue en het mooie stadskerkhof naar de Abdij van Park te wandelen. We waren duidelijk niet de enigen die van het zonnetje wilden genieten. Het was behoorlijk druk op de wandelpaden langs de vijver. Maar iedereen deed zijn best om anderhalve meter afstand van mekaar te houden. Sommigen zelfs heel letterlijk. Het is trouwens het ideale moment om sakura te spotten. Prachtig bloeiende bomen tegen gekomen.

IMG_8134

IMG_8135

IMG_8137

IMG_8141

IMG_8149

IMG_8152

IMG_8162

IMG_8165

IMG_8166

IMG_8167

En de prijs voor de origineelste manier om je hobby te blijven beoefenen gaat naar:

IMG_8172

Inhuldiging van de Vredesbeiaard in de Parkabdij

De beiaard is een instrument dat me van jongs af aan gefascineerd heeft. Eén van mijn vroegste herinneringen is dat ik samen met mijn ouders terugkeer van een bezoek aan mijn oom en tante (die toen waarschijnlijk nog in Borgerhout woonden). Ik zit op de arm van mijn moeder. De stille, avondlijke straten glimmen van de regen. Uit de duisternis daalt opeens een hemelse melodie op ons neder. Klinkende klokken die de duisternis minder zwaar maakten. Ik was verrukt. Nog jaren later kon ik de melodie in mijn hoofd oproepen die ik die avond had gehoord. Spijtig genoeg heeft de tijd de herinnering vervaagt. De melodie is vergeten en ik herinner me nu wellicht de herinnering.

Maar goed, toen ik de kans had mijn steentje bij te dragen aan de Leuvense Vredesbeiaard, heb ik geen moment getwijfeld. Take my money, please! Ik vond het dan ook ontzettend jammer dat ik de bronzen klokken niet in persoon kon bewonderen toen ze tentoongesteld werden op de binnenplaats van de abdij. Gelukkig kon ik er deze zondag wel bij zijn, op deze heel bijzondere wapenstilstand, exact honderd jaar na het einde van de Groote Oorlog, the War to end all wars. Samen met Goofball en haar gezin luisterden we naar de klanken van de nieuwe beiaard. Al was het even zoeken naar een plekje waar de wind in de juiste richting stond. 😉

Ik deed nog een poging om de nieuwe tentoonstelling ‘Religie – Helend – Verdelend’ in PARCUM te bezoeken, maar omdat er té veel bezoekers waren, mocht ik niet meer binnen. Geen erg, ik keer nog wel eens een keertje terug en zo had ik de gelegenheid om van Goofball’s heerlijke vers gemaakte groentesoep te proeven!