Dinsdag kreeg ik een berichtje van een Leuvense vriendin: of ik geen zin had om deel te nemen aan een KonMari workshop. Gecertificeerd KonMari-consultant Tessy Troubleyn zou ons tijdens deze workshop inwijden in de geheimen van de Marie Kondo opruimmethode. Voor wie niet met Marie Kondo bekend is (wellicht niemand, want de KonMari-methode doet al een tijdje de ronde op social media): Marie Kondo is een Japanse opruimgoeroe.

Nu moet ik zeggen dat mijn vriend en ik tijdens de voorbereidingen van onze verhuis naar Genève zo goed hebben opgeruimd dat er amper nog iets valt weg te doen in ons huis (we hebben zelfs potten en pannen moeten gaan kopen deze kerstvakantie omdat ik gewoon letterlijk geen ei meer kon bakken), maar hey, wat opruimtips zijn altijd welkom, uiteraard. En ik was ook wel benieuwd naar die manier van kleren vouwen die zowel plaats zou besparen als overzicht creëren. Via o.a. de blog van Leen had ik al wat foto’s gezien van het resultaat van deze opvouwmethode.

Natuurlijk was het eerste dat mij opviel dat het aanwezige gezelschap voor de workshop uitsluitend vrouwelijk was. Alsof opruimwerk alleen aan vrouwen besteed zou zijn. Ik voelde al een paar stekeltjes recht komen staan, maar aangezien ik recentelijk feedback gekregen heb dat ik te kritisch ben, besloot ik me toch open te stellen voor wat Tessy Troubleyn te zeggen had. En ik moet zeggen dat ik het in grote lijnen wel met haar eens ben: een opgeruimd huis creëert rust in je hoofd en bied je de mogelijkheid ook andere aspecten van je leven op te ruimen. En ik geloof wel in het principe: “Does is spark joy? No? Than throw it out!” En sinds ik mijn halve inboedel via Gift Leuven heb weggeschonken, merkt ik dat de rommel van de ene, de schat van de andere is.

Onze gastvrouw had erg haar best gedaan: de salontafel waarrond we met ons groepje van acht personen zaten, was overladen met hapjes en de aanwezige dames waren stuk voor stuk intelligent én sympathiek. En toch konden sommigen onder hen de rommel in hun huis niet de baas. Wat volgens mij vooral te wijten is aan het feit dat wij in België gewoon veel te ruim wonen, waardoor we extra ruimte creëren om spullen te verzamelen die we helemaal niet nodig hebben. Ikzelf shop niet graag, dus te veel kleren heb ik niet. En ik draag alles af tot er letterlijk gaten in zitten. Ik ben gestopt met boeken te kopen (voornamelijk omdat ik geen tijd meer heb om te lezen) en durf te zeggen dat mijn appartement eerder leeg dan vol lijkt (ok, dat komt misschien ook omdat we een aantal zaken nog steeds niet hebben uitgepakt). Als mijn verhuis me één ding heeft geleerd dan is het wel dat spullen mij niet gelukkig maken. Wooncomfort (een goed bed, een goeie douche mét mengkraan, een moderne keuken) zijn daarentegen wel erg belangrijk voor mijn geluksgevoel.

Als ik eerlijk moet zijn, ik denk niet dat ik na deze workshop veel ga veranderen in mijn leven. Ik heb ondertussen een vaste plek voor mijn sleutel en de meeste van mijn kleren hangen op een hanger in de kast. De kans dat ik mijn ondergoed en sokken op de KonMari-methode ga vouwen, acht ik niet zo groot, ik heb immers niet veel zin om extra dozen mijn leven binnen te sleuren. Mijn lades zijn ruim genoeg om al mijn ondergoed en sokken in kwijt te raken en ik heb een eigen systeem van opbergen waar ik me eigenlijk goed bij voel .

Wat niet wegneemt dat ik het een heel fijne avond vond. Leuk om eens wat nieuwe mensen te leren kennen.