Pizza-afscheid

Afscheid nemen in tijden van corona, het is allemaal net iets complexer dan vroeger. Maar toch wilde ik onze collega niet zonder ‘feestje’ laten vertrekken. Het is wel een beetje ironisch: de laatste collega die mijn team vervoegde, vertrekt na anderhalf jaar alweer voor een andere job. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ze nooit helemaal haar draai heeft gevonden in haar functie, maar dat neemt niet weg dat we haar zorgzame en humoristische persoonlijkheid zullen missen.

Dus organiseerde ik mijn allereerste corona-proof afscheidsfeestje. Ik reserveerde de grootste vergaderzaal op kantoor, zodat mijn collega’s en ik allemaal op anderhalve meter van mekaar konden lunchen en bestelde pizza’s bij de Italiaan om de hoek. Omdat het bij een afscheid net iets meer mag zijn, zorgde ik ook voor een flesje prosecco als aperitief. Met dank aan de lieve collega die daar nog snel ‘s ochtends om is gegaan. We waren net met tien personen en iedereen hield zich mooi aan de afstandsregels. Ramen open en alcoholgel bij de hand. Al een geluk dat oktober tot nu toe een zachte maand geweest is.

Normaal is het de gewoonte dat wij bij afscheid een cadeautje kopen voor de collega die vertrekt, en dat hadden we ook gedaan, maar onze collega kwam, zoals we dat ondertussen van haar gewoon zijn, zelf met een verrassing: een boek over oma’s en opa’s van Evelien De Vlieger, chocolade van Mohow en enkele prachtige stickers voor het ganse team. Zo attent! We werden er allemaal even stil van. Gelukkig maakten de prosecco en de pizza’s de tongen snel weer los.

IMG_3769

IMG_3773

Fantastische verwarring van de dag: toen ik onze acht pizza’s ging afhalen aan het onthaal, wist de onthaalbediende mij te zeggen dat hij net iemand aan de lijn had gehaald ivm de zeven pizza’s die besteld waren. Huh? Zeven pizza’s? Terwijl ik daar stond met een toren van acht pizzadozen in mijn handen. Ik in de war, de Franstalige onthaalbediende ook in de war.  Nu moeten jullie weten dat iets daarvoor de pizzazaak mij gebeld had om te zeggen dat ze per ongeluk één verkeerde pizza hadden meegegeven. Totaal niet erg, uiteraard, maar nu kon ik toch even niet meer volgen. Zou er nog een tweede pizzabestelling onderweg zijn? Ik had wat problemen gehad met de deliveroo-app toen ik bestelde, een aantal foutmeldingen na mekaar en opeens vreesde ik dat mijn bestelling dubbel was doorgegeven. Dus opnieuw naar de pizzazaak gebeld om zeker te zijn dat er geen tweede bestelling onderweg was op mijn naam. Gelukkig wisten ze mij gerust te stellen, neen, neen, er was echt maar één bestelling op mijn naam genoteerd en die was ondertussen geleverd. Oef!

Kom ik er ‘s avonds achter dat de collega’s van het andere team op mijn verdieping óók pizza’s besteld hadden diezelfde middag bij dezelfde pizzaleverancier. 😉 Al een geluk dat Ricotta & Parmesan de bestelling van mijn collega’s niet geannuleerd had na mijn telefoontje!

Een Franke lunch!

Vandaag eindelijk werk gemaakt van die door het coronavirus maandenlang uitgestelde lunch met mijn lieve collega uit Mechelen. Al was het niet evident om een dag te vinden dat we allebei in Brussel waren. Meteen een goeie gelegenheid om een nieuwe Brusselse lunchplek te ontdekken: Frank. Een vrij recent geopende zaak die, zoals veel Brusselse zaken, hard getroffen is door het coronavirus. Ik mag er niet aan denken dat je investeert in een gloednieuwe zaak, enkele maanden open bent en dan al meteen weer de deuren verplicht moet sluiten. Wat een financiële ramp. En waar ik het gevoel heb dat de schade in Leuven nog min of meer meevalt, denk ik dat er in Brussel heel veel zaken overkop zullen gaan. Wanneer je door de normaal zo drukke Brusselse straten loopt, zie je amper mensen en veel van de populaire lunchplekken en broodjeszaken zijn gewoonweg gesloten. De economische schade van de coronacrisis zullen we ongetwijfeld nog jaren met ons meeslepen.

Maar goed, ik kan onmogelijk in elke zaak in Brussel gaan lunchen. En Frank. draag ik een warm hart toe omdat het een zaak is van vrienden van een Brusselse collega. En ja, het eten was superlekker. Er zijn echt niet veel plekken waar er Eggs Benedict op de kaart staan. Al koos ik voor de vegetarische variant: Eggs Francine. Heerlijk! En de huisgemaakte limonade mocht er ook zijn!

IMG_2951

Lunchen bij Wolf

Drie keer moesten we deze lunch uitstellen omdat het coronavirus ons noodzaakte tot social distancing, maar vandaag is het er dan eindelijk van gekomen: de lang beloofde dankjewel-om-ons-na-de-Ultima-veilig-thuis-te-brengen-lunch! We hadden zelfs chocolaatjes voorzien voor onze dappere chauffeur!

We zakten voor de gelegenheid af naar Brussels jongste food court: Wolf. Het leuke aan dit concept is dat iedereen bij een ander standje een gerecht kan kopen en je dit vervolgens gezellig samen kan opeten. Natuurlijk golden ook hier de regels van social distancing. We raken er ondertussen zo langzamerhand aan gewoon. Gelukkig was het niet al te druk.

Mijn twee collega’s gingen voor de pizza, maar ik kon niet weerstaan aan de heerlijke Vietnamese phở, met een stevige geut sriracha, uiteraard. En ja, er was nog net een plekje voor een dessert.

IMG_1157

IMG_1158

Fijne middag met twee coole dames!

Lunch bij Elisa by JAVA Coffee

Na onze goed gevulde zaterdag hielden mijn vriend en ik het rustig op deze stormachtige zondag (serieus, nog nooit zo vaak mijn terrasmeubilair moeten binnen zetten als dit jaar). We kozen voor een late lunch bij Elisa by JAVA Coffee, gelegen in een prachtige oranjerie die vroeger deel uitmaakte van het winkelpand van Bloemen Laenen. Ik ben geen koffiedrinker, maar had in mijn instagram feed al een paar keer foto’s van deze plek en het op het eerste gezicht heerlijke eten zien passeren. En ik ben altijd benieuwd om nieuwe eetgelegenheden te ontdekken!

IMG_7733

IMG_7737

Ik ging voor de shakshuka met balletjes, omdat dit mediterrane gerecht mij de vorige keer in het Chicago Café zo goed was bevallen. En ja, dit gerecht was een echte smaakbom. Heerlijk! Mijn vriend hield het bij een klassieke omelet met zalm, gevolgd door een boterham met mozzarella. Ook lekker natuurlijk! De huisgemaakte limonade en ice-tea doorstonden eveneens moeiteloos onze smaaktest. Omdat het allemaal zo lekker was trakteerde ik mezelf nog op een klein appeltaartje. Iets zuurzoets om mee af te sluiten.

IMG_7739

IMG_7742

IMG_7744

Ik klaag altijd over het feit dat er op zondag weinig leuke zaken open zijn in Leuven, maar kijk, bij Elisa kan je zeven dagen op zeven binnen springen voor een drankje, wat gebak of een hartige boterham. En je kan er blijkbaar ook genieten van een authentieke high tea, als dat geen goede reden is om nog eens terug te gaan!

Peer coach lunch!

Woensdagmiddag had ik een afspraak met mijn peer coach, het enige positieve resultaat dat ik overhield aan dat ontwikkeltraject dat mijn collega-teamverantwoordelijken en ikzelf in 2019 doorliepen. Ik zat met de vraag hoe een niet zo optimaal lopende samenwerking binnen mijn team te deblokkeren en mijn peer coach gaf me een zeer goeie suggestie die ik zeker ga toepassen. Het is vaak verrassend hoe aanvankelijk zeer moeilijk oplosbare problemen door een goed gesprek tot aanvaardbare proporties kan terug gebracht worden. En oja, er was ramen, mijn favoriete comfort food in tijden van hoge werkdruk!

IMG_7281

Lunch @Chicago Café

Gisteren had ik een lunch date met een lieve collega die ik door omstandigheden veel minder vaak zie dan vroeger. Vroeger namen we dikwijls dezelfde trein naar huis, maar aangezien ik nu systematisch een latere trein neem en zij een vroegere om op tijd bij haar gezinnetje te kunnen zijn, komen we elkaar nog zelden tegen onderweg van en naar Leuven. Jammer wel, want ik kon altijd erg genieten van onze gesprekken op de trein en haar nuchtere en intelligente kijk op de zaken.

Als het openbaar vervoer ons niet meer samen brengt, dan moeten we zelf het initiatief nemen, nietwaar? Dus plande ik een lunchafspraak in ons beider agenda’s. We spraken af in Chicago Café, een gezellige plek met een ietwat alternatieve uitstraling door de industriële uitstraling van het pand in combinatie met het tweedehands meubilair.

Ik at voor de eerste keer in mijn leven shakshuka, een éénpansgerecht met aubergine, tomatensaus, halloumi, koriander en een eitje daar bovenop. Een heel lekkere combinatie die ik zeker nog eens opnieuw zal bestellen.

IMG_7200

De lunch was duidelijk te kort om volledig bij te praten. Het werd tijdens het gesprek pijnlijk duidelijk dat mijn lieve collega zich steeds minder op haar plek voelt binnen ons bedrijf. En als ik heel eerlijk ben, kan ik haar redenen goed volgen. Het lijkt soms alsof we meer tijd verspillen aan het analyseren van onszelf in plaats van in te zetten op het verbeteren van de dienstverlening naar onze klanten toe. Als daar niet snel verandering in komt, vrees ik dat ik binnenkort weer naar een afscheidsfeestje mag gaan…

Early birthday lunch

Zondag vierde ik, toegegeven een beetje te vroeg, mijn verjaardag samen met mijn vader, mijn broer, de vriendin van mijn broer en mijn vriend in sterrenrestaurant Just Eat Right in het charmante Hasselt. Het was opvallend rustig in het restaurant. Naast onze tafel, was er enkel nog een tweede tafel met vier personen. De ober stelde ons gerust dat het gewoonlijk drukker was. De Hasseltse jeneverfeesten hadden er echter voor gezorgd dat het vast cliënteel weg bleef. Geen erg, zo hadden wij bijna een privé-ober voor onze tafel en konden we in alle rust genieten van al het lekkers dat op onze tafel passeerde.

Aangezien het een verrassingsmenu was, kan ik jullie helaas geen exacte omschrijving per gang geven, maar het volstaat in deze om te zeggen dat elke gang voortreffelijk was. Bewijsmateriaal:

IMG_5650

IMG_5652

IMG_5653

IMG_5655

IMG_5656

IMG_5658

IMG_5662

IMG_5663

Na de lunch namen we afscheid van mijn vader die nog naar het rusthuis moest en trokken mijn vrienden en ik samen met mijn broer en zijn vriendin de stad in om toch nog een beetje mee te pikken van de jeneverfeesten. Het was abominabel slecht weer, dus ja, de opkomst was niet echt overweldigend te noemen. Wij zijn geen van de vier jeneverliefhebbers, daarom hielden we het bij kijken naar de kraampjes en wat wandelen door de Hasseltse straten. Geheel op het onverwacht kwamen we een vriendin en haar zoon tegen. Grappig hoe klein de wereld (en dan vooral Hasselt) is. We sloten de namiddag af met een heerlijke cocktail bij Sapiens. De wisky sour was zo lekker dat ik het gewoon niet kon laten om nog een tweede te bestellen.

IMG_5666

IMG_5667

De rit naar het station van Schulen met onze bob achter het stuur was bijzonder spannend. We arriveerden just in time, met dank aan de NMBS om onze trein wat vertraging te laten oplopen, waardoor we wat meer speling hadden.

Le Comptoir des Galeries revisited

Donderdag had ik een lunchafspraak met een collega die een paar maanden thuis was met een burn-out. In de namiddag hadden we een overleg gepland met nog een paar andere collega’s, maar omdat mijn collega direct rapporteert aan mij en ik niet vaak de gelegenheid heb om hem te spreken (hij werkt op een andere locatie), wilde ik hem graag alleen zien. Zo’n lunch is een ideale gelegenheid om wat bij te praten in een informele setting. Ondanks mijn niet honderd procent geslaagde eerste kennismaking met Le Comptoir des Galeries, besloot ik naar dat restaurant terug te keren, omdat het er licht en rustig is. Ik wilde een plek waar ik geen moeite moest doen om mijn gesprekspartner te verstaan.

Ik ben de eerste om toe te geven dat ik een beetje sceptisch sta tegenover de huidige burn-out epidemie. Ik denk dat er veel mensen thuis zitten die helemaal geen burn-out hebben en dat dokters vaak niet eens meer de moeite doen om grondig na te gaan wat er iemand scheelt. Het is nu eenmaal makkelijker om snel burn-out als diagnose op een ziektebriefje neer te krabbelen. Dit gezegd zijnde, mijn collega heeft voor de volle honderd procent zeker een burn-out (gehad). Zo eentje waarbij letterlijk het licht uitgaat. Alle klassieke knipperlichten zijn op hem van toepassing: perfectionist, moeite met delegeren, altijd het onderste uit de kan willen halen, dag en nacht met de job bezig,… Je zag het zo aankomen.

En wat ik ook zag aankomen: dat hij vroeger dan aangeraden opnieuw aan de slag zou gaan. Toegegeven, hij is verstandig genoeg om halftijds te werken, maar toch. Gelukkig merkte ik tijdens het gesprek dat hij zich nu beter dan vroeger van zijn eigen valkuilen bewust is. Hij gaf zelf ruiterlijk toe dat hij nog niet volledig genezen is, maar its goede begeleiding ben ik er zeker van dat hij elke dag weer wat beter zal worden. Of hij helemaal terug de oude zal worden, dat betwijfel ik eerlijk gezegd. Maar misschien is dat ook niet nodig. Niets mis met een beetje meer tijd voor jezelf te nemen. Ik zal niet nalaten hem daar regelmatig aan te herinneren.

IMG_5211

IMG_5212

Teamlunch bij Be Burger

Het wordt steeds moeilijker om mijn ganse team bij elkaar te krijgen voor een teamlunch. Hoewel ik de lunch altijd maanden op voorhand in de agenda’s plan, zijn er last minute altijd mensen die niet kunnen wegens ziekte, verlof of andere afspraken. Deze maandag waren we maar met tien personen. Maar dat mocht de pret niet drukken. ‘t Is de kwaliteit die telt niet de kwantiteit. 😉

Tegelijkertijd is het niet altijd makkelijk om een restaurant te vinden dat een betaalbare lunchformule aanbiedt die iedereen kan bekoren. Een beetje op goed geluk kwam ik via een blog terecht bij Be Burger op het Sint-Katelijneplein. Het kostte mij nog enige overredingskracht om twee collega’s die geen burgers lustten mee te krijgen (“Maar ze hebben daar ook slaatjes! En jullie gaan ons toch niet in de steek laten?”), maar uiteindelijk vertrokken we met gans de groep richting het Sint-Katelijneplein.

Na een kleine zoektocht (ik had nummer 22 in mijn gsm staan, terwijl het nummer 2 was), kwamen we op onze bestemming aan. Be Burger bleek een relatief nieuw restaurant te zijn met een hippe uitstraling. Ons gezelschap kreeg een apart zaaltje toegewezen op de eerste verdieping, dat naar mijn mening een beetje meer aankleding kon gebruiken. Beneden zag het er gezelliger uit.

En ja, ik ben zelf niet zo’n grote burger-liefhebber, maar de Phuket burger met kippenfilet, gewokte groentjes, koriander en cashewnoten was best lekker in combinatie met de frietjes van zoete aardappel. En ook de slaatjes vielen in de smaak. Zeker een aanrader voor de liefhebbers van de betere burger.

IMG_5206

IMG_5207