Niet zo goed geslapen deze nacht, naweeën van de voorbije stresserende dagen op het werk. ‘s Ochtends steken we op ons appartement de laatste spullen in onze valiezen. We nemen de trein van 7.07u naar de luchthaven. De check-in op de luchthaven verloopt vlot en we ontbijten met een stuk quiche en een slaatje bij Exki.
Het is druk aan de security, maar tot mijn grote verbazing worden noch ikzelf, noch mijn vriend, noch onze vrij volumineuze rugzakken aan een extra controle onderworpen. Om dat te vieren, kopen we een smoothie bij Guapa juice. Altijd lekker!
We vinden een plekje aan de gate met stopcontacten en wachten tot we mogen boarden.
Stipt op tijd mogen we het vliegtuig op en alles lijkt op het eerste gezicht vlotjes te verlopen. We nestelen ons in onze zetels en het vliegtuig taxiet zonder problemen naar de landingsbaan. Tot er opeens een melding komt dat er zich in het ruim van het vliegtuig één stuk niet gescande bagage bevindt. Waarop het vliegtuig rechtsomkeer maakt en terug taxiet naar de gate.
Geen tof nieuws, want mijn vriend en ik hebben een overstap van anderhalf uur in Frankfurt. Dat is op zich al nipt, want Frankfurt is een grote luchthaven. Gelukkig lijkt flight radar aan te geven dat onze vlucht van Frankfurt naar Haneda twintig minuten vertraging heeft en dus om 12.30u ipv 12.10u vertrekt. Dat geeft ons net iets meer marge, maar comfortabel voelt het niet aan. Zeker niet omdat we geen enkel zicht hebben op de vertraging die dit stuk ongescande bagage zal veroorzaken.
Gelukkig slagen de bagageafhandelaars er vrij snel in het ongescande bagageitem te localiseren en te verwijderen van het vliegtuig. Voorzichtig optimistisch hopen we dat de vertraging meevalt zodat we onze aansluiting in Frankfurt niet missen.
Helaas, door de terugkeer naar de gate is het vluchtplan van ons vliegtuig verlopen en moet er een nieuw papieren (!) vluchtplan gebracht worden, wat goed is voor een extra kwartier vertraging. Diepe zucht. Laat ons hopen dat degene die dat vluchtplan brengt, zich een beetje haast.
Uiteindelijk stijgt ons vliegtuig om 10.30u op. Een uur later dan gepland. Dat wordt stressen tot in Frankfurt en er dan een spurtje uit persen om onze vlucht te halen. Volgens de info waarover we beschikken vertrekt onze vlucht naar Haneda alvast in dezelfde terminal, da’s al iets.
Na deze ongelukkige start verloopt de vlucht naar Frankfurt verder vlotjes, op wat oprispingen van passagiers na die vrezen dat ze hun aansluiting in Frankfurt zullen missen. Een gedeelde zorg.
Om 11.15u landen we in het bewolkte Frankfurt. Volgens de Brussels Airlines app zou de verplaatsing van de aankomstgate A21 naar de vertrekgate B44 tien minuten kosten. Maar het is niet omdat je vliegtuig op het tarmac staat dat je meteen kan beginnen sprinten in de luchthaven. Het duurt even voordat de slurf geïnstalleerd is en we uit het vliegtuig geraken (we zitten ook vrij achteraan). Ondertussen zien we de minuten aantikken en beginnen we ons zorgen te maken of we de vlucht überhaupt wel zullen halen. Laat staan dat onze bagage op dat vliegtuig zal geraken.
Van zodra we uit het vliegtuig zijn, snelwandelen we naar gate B44, tussen de mensen door slalommend, we nemen een lift en een trap en komen uiteindelijk stipt om 11.45u aan, het exacte tijdstip waarop boarding begint. We kunnen meteen aanschuiven en het boarden verloopt super vlotjes.
We nestelen ons in onze zetels in de middelste rij van het vliegtuig en beginnen dan keihard te duimen dat onze koffers op de vlucht zullen geraken. Onze koffers zijn voorzien van airtags, dus we kunnen exact zien waar op de luchthaven van Frankfurt ze zich bevinden. En dat is helaas niet in het bagageruim van ons vliegtuig. We beseffen dat er zich een klein wonder moet voltrekken om onze bagage tijdig op het vliegtuig te krijgen en verzoenen ons al met het feit dat we, net als bij ons vorige bezoek aan Japan, een regeling zullen moeten treffen voor onze bagage.
En ja, de vlucht vertrekt om 12.30u zonder dat onze koffers aan boord zijn. We laten het niet aan ons hart komen en proberen wat te ontspannen tijdens onze vlucht. Ik begin meteen al aan mijn reisverslag van deze Japanreis te typen, nu de bagageperikelen nog vers in het geheugen zitten.
De vlucht verloopt verder vlotjes. Het eten is aanvaardbaar (ik kies steeds voor de Japanse variant), maar naar goede gewoonte slaag ik er, op een paar minidutjes na, niet in te slapen op de vlucht. Nochtans hebben we geïnvesteerd in gloednieuwe neksteunen om ons comfort te verhogen.
We landen om 8.00u in Tokyo. Perfect op schema! In Tokyo moeten we overstappen op een binnenlandse vlucht naar Osaka die om 10u vertrekt. Nadat we het vliegtuig verlaten hebben, vinden we een vriendelijke ANA medewerkster op ons pad met een bord met daarop de naam van mijn vriend (hij heeft de tickets gereserveerd). Ze bevestigt wat we al wisten: onze koffers zijn niet meegevlogen naar Tokyo. Ze verwijst ons door naar het bagage-afhaalpunt waar iemand anders op ons zal staan wachten.
En jawel, na de immigratiepolitie staat er een ander dametje op ons te wachten, die ons meeneemt naar wat stoelen om de formulieren voor onze bagage in te vullen. Wij zetten ons op de stoelen en zij hurkt naast ons (op hakken!) om de stoelen als tafel te gebruiken om haar formulier in te vullen. Gelukkig hebben wij foto’s van onze valiezen gemaakt voordat we vertrokken (geleerd uit ervaring) en zijn onze valiezen van duidelijke tags met onze namen op voorzien. Het invullen van de formulieren is tijdrovend en we zien het tijdstip van onze vlucht naar Osake steeds dichterbij komen.
De vriendelijke dame geeft ons twee opties: ofwel in de luchthaven van Haneda wachten op onze bagage en een latere vlucht naar Osaka nemen, ofwel naar Osaka vertrekken en de bagage laten nasturen. Wij voelen meer voor de eerste optie en zij geeft ook aan dat dit volgens haar de beste optie is. We volgen haar naar een balie waar er maar liefst zes mensen nodig zijn om onze vlucht om te boeken naar 15u. Werkgelegenheid verzekerd, hier in Japan!
Onze vriendelijke assistente schat in dat we onze valiezen zullen hebben rond twaalf uur (de volgende vlucht uit Frankfurt landt om 10u, maar er moeten vervolgens nog allerlei formaliteiten afgehandeld worden). Er is ook een vlucht naar Osaka om 13u, maar aangezien we van terminal moeten veranderen en een shuttlebus moeten nemen tussen de twee terminals, raadt ze ons aan toch de latere vlucht te nemen. Het lijkt ons inderdaad beter niet het risico te lopen onze vlucht te missen. 15u it is!
Aangezien we nu opeens zeeën van tijd hebben, begeven we ons naar het observatiedek vanwaar we een mooi uitzicht hebben op de luchthaven en Tokyo in de verte. Hebben we toch een beetje Tokyo meegepikt op deze trip! Vervolgens drinken we iets in het Planetarium Starry Café, een bloedappelsiensapje voor mij en een iced koffie voor mijn vriend.
Continue reading →
