Author: yab
Een bezoek aan het Lam Gods in de Sint-Baafskathedraal
Dit weekend stond door een samenloop van omstandigheden in het teken van kerken, oude kunst en Augmented Reality. Want ja, nadat mijn vriend en ik zaterdag voor het eerst een hololens op ons hoofd hadden, spoorden we zondagnamiddag naar Gent om deze ervaring nog eens over te doen, maar dan beter.
De meesten onder jullie zullen ondertussen wel al opgevangen hebben dat het befaamde Lam Gods van Van Eyck na de restauratie van de onderste panelen een nieuwe plek gekregen heeft in de Sint-Baafskathedraal. Ik had het geluk een uitnodiging te mogen ontvangen om als één van de eersten dit unieke meesterwerk op zijn nieuwe plek te bewonderen. Tegelijkertijd konden mijn vriend en ik de Augmented Reality ervaring meepikken. We voelden ons al een beetje oude rotten toen het toestel op onze hoofden gezet werd.
Niet dat ik iets wil afdoen aan de ervaring in de Sint-Pieterskerk, maar deze tocht doorheen de geschiedenis van het Lam Gods was toch van een iets hoger niveau. De animatie was verfijnder en beter uitgewerkt en de omstandigheden in de crypte leenden zich beter tot een optimale visuele ervaring. Ik heb alleszins veel bijgeleerd over de bijzondere bewogen geschiedenis van dit fenomenale kunstwerk. Kan jullie enkel maar aanraden om een tijdslot te reserveren en dit met eigen ogen te aanschouwen.
Maar hét hoogtepunt van ons bezoek was natuurlijk het Lam Gods zelf in al zijn kleurenpracht. Wat een schoonheid! Chapeau voor het harde werk dat de restaurateurs gedaan hebben. Ik krijg er al naar uit om terug te keren na de restauratie van de bovenste luiken.
Natuurlijk pikten we ook een klein stukje Gent mee tijdens ons bezoek:
Genoten van dit blitzbezoekje aan Gent. Hopelijk kunnen we de volgende keer wat terrasjes meepikken!
Op hotel in eigen stad: Les Chambres du Chef in Pentahotel
Jawel, mijn vriend en ik zijn dit weekend op hotel geweest in Leuven. En ja, dat mag misschien enigszins decadent lijken, maar op hotel gaan is tegenwoordig de enige manier om nog min of meer een restaurantervaring te hebben in deze lockdown tijden. Pentahotel in hartje Leuven heeft met Les Chambres du Chef een fijn coronaveilig concept uitgewerkt, waarbij je een dubbele kamer ter beschikking krijgt om ‘s avonds in alle rust van een gezellig diner te kunnen genieten. De gerechten worden tot aan je kamerdeur gebracht, een flesje wijn wacht op je in de koelkast van de kamer en je kan bijkomende drankjes bestellen en zelf gaan ophalen in de bar. Elk weekend serveert een andere Leuvense chefkok het menu. Wij kozen voor de overnachting met de chef van restaurant Sakura aan ‘t fornuis, want ja, sushi, can’t go wrong with that.
Wat ik daarnaast ook altijd heerlijk vind aan op hotel gaan: uitgebreid gebruik maken van de heerlijke regendouches, wat een verschil met onze ‘in het bad ingebouwde douchestang met één sproeiknop’ op ons appartement. Zalige verwennerij die we extra appreciëren in deze tijden. Ook erg luxueus dat we twee kamers ter beschikking hadden.
Het menu was een typisch menu dat je in een sushirestaurant geserveerd krijgt. Ik had stiekem gehoopt om iets avontuurlijkere sushi op mijn bord te krijgen dan de doordeweekse afhaalsushi, maar alles was vers en lekker. Voor mij persoonlijk was het vooral de tempura die er bovenuit stak. Heerlijk licht deeg, zo hebben we dat graag!
En de saké als dessert werd uiteraard ook geapprecieerd. Stiekem dronken we daarna nog een The Kraken rum, want onze rumvoorraad op het appartement is tijdelijk uitgeput.
Het take-away ontbijtbuffet de dag nadien was iets minder uitgebreid dan bij onze vorige uitstapjes, maar hey, zolang er scrambled eggs zijn, ben ik gelukkig! Wel jammer van al die plastic verpakkingen. Deze coronacrisis is niet goed voor het milieu.
De Sint-Pieterskerk gezien door een HoloLens
Na de preview met de iPad, een klein jaar geleden, keerde ik deze zaterdag samen met mijn vriend terug naar de Sint-Pieterskerk om deze ervaring opnieuw te beleven, maar dan beter. De Hololens beloofde een unieke augmented reality ervaring, dus ik was erg benieuwd. En ja, de bril zorgt zeker voor een meer natuurlijkere ervaring dan de iPad, maar door het vele licht in de kerk was de beeldkwaliteit niet altijd optimaal. In een donkere omgeving zouden de beelden beter tot hun recht komen. Ook de bediening van de virtuele knoppen wilde niet altijd lukken, maar dat kan ook aan mezelf gelegen hebben. En ja, het blijft natuurlijk een bril die je op hebt, wat maakt dat je beeldveld vrij klein is en je voortdurend met je hoofd moet bewegen om het volledige beeld te zien. Maar zeker de moeite waard om eens te proberen. Benieuwd hoe deze technologie in de toekomst verder zal evolueren.
En ja, de Sint-Pieterskerk op zich is natuurlijk al de moeite van een bezoek waard.
Op de terugweg van de kerk naar ons appartement stootten we op een authentiek Leuvens ritueel: de Mannen van de Jaartallen die Fonkse een nieuw pakje aandeden. Een stukje door UNESCO erkend immaterieel erfgoed vlak bij onze deur.
Een vroeg cadeautje van de Paasklokken!
Dit voor de verandering niet uit Rome, maar wel uit Mol kwamen.
Cocktails to kick off the weekend!
Mijn vriend en ik konden het gebruiken, na een stevige werkweek! Wij zijn ondertussen al lang de tel kwijt van het aantal overuren dat we wekelijks presteren…
Met dank aan El Sombrero voor de heerlijke ceviche en fajitas en de ronduit fenomenale margarita cocktails.
Lunch in het stadspark
Deze vrijdagmiddag samen met Goofball genoten van een heerlijke lunch in het stadspark van Leuven. Het was duidelijk dat we niet de enigen waren die een lunch in buitenlucht op het oog hadden. Ondanks het ietwat frisse weer, waren de wachtrijen aan de zaken die take-away aanboden in de Tiensestraat en omgeving redelijk indrukwekkend te noemen en ook in het stadspark zelf viel er geen vrij bankje meer te bespeuren.
Dus verorberden we onze bowl van Ruba gezeten op het grasveld. Ik koos de Honey Harvest (een salade met organische tofu, gegrilde aardappelen, linzen, kikkererwten, stukjes appel, bruine bonen, honingmosterd, lijnzaad en cashew noten. Een stevige portie voor nog geen tien euro, moet ik zeggen.
Voor herhaling vatbaar, zeker als de temperaturen wat stijgen.
De Foodbag oogst van de week
Witte vispapillot met zachte bloemkoolpuree (en nu denken jullie ongetwijfeld, tiens, die bloemkoolpuree ziet er verdacht groen uit, dat komt omdat mijn vriend blijkbaar het verschil niet kent tussen bloemkool en broccoli, maar hey, de broccolipuree was ook zeer lekker!):
Portobello’s met gember-sojasaus en rijst (grote fan van portobello’s hier!):
Lasagne van zoete aardappel met gerookte zalm, broccoli en ricotta (enfin ja, met bloemkool, dus, want de broccoli was al in de puree een paar dagen eerder verwerkt)25:
Uitsmijter: mijn fantastische orchideeën die allemaal tegelijkertijd aan het bloeien zijn geslagen:
A Very Important Meeting
Deze namiddag zat ik in een meeting met onze MP, mister JJ himself. Die, na wat ongetwijfeld een heel onaangenaam overlegcomité moet geweest zijn, nog redelijk opgewekt voor de dag kwam. Waarschijnlijk blij dat hij eens in een meeting zat waar het beruchte C-woord niet de orde van de dag was.
En zo heb ik nog eens een namiddagje in Brussel doorgebracht. Altijd een goed excuus om wat paaseitjes van Neuhaus te kopen!
Slecht nieuws
Alweer een mail met slecht nieuws aan de collega’s moeten versturen. Na het plotse overlijden van de vader van een collega twee weken geleden, moest ik ditmaal de boodschap brengen dat één van de collega’s getroffen is door borstkanker. De collega in kwestie klonk, gezien de omstandigheden, nog vrij goed aan de telefoon. Wellicht was het nieuws nog niet volledig bij haar doorgedrongen. In zulke omstandigheden voel ik me altijd machteloos, want wat kan je meer zeggen dan: we denk aan jou en duimen voor jou. Hopelijk verloopt de behandeling vlot en heeft ze niet te veel last van bijwerkingen. En kan ze wat moed putten uit het bloemetje dat ik namens de collega’s zal sturen.