persoonlijk

Lizzo in het Sportpaleis

Gisteren klapte ik stipt om 16u mijn laptop dicht, wenste mijn teamverantwoordelijken een fijn weekend en liet ik vervolgens mijn laptoprugzak achter op het werk om zo licht mogelijk aan mijn tripje naar het Sportpaleis in Antwerpen te beginnen. In Brussel-centraal pikte ik de veertienjarige dochter van mijn vriendin op, die op deze laatste vrijdag van de krokusvakantie met de trein helemaal uit Blankenberge was gekomen om samen met mij van het concert van Lizzo te kunnen genieten!

Uiteraard had de trein uit Blankenberge vertraging en moesten we ons haasten om de trein naar Antwerpen-centraal op spoor vijf te halen. We deden een klein sprintje en hadden nog net een minuut op overschot. Oef!

In Antwerpen-centraal maakten we wat fotootjes van het mooie station en trokken vervolgens naar Takumi om te genieten van een heerlijk dampende kom ramen.

IMG_0532

IMG_0539

IMG_0540

Ik stuurde een fotootje van mijn jonge vriendin naar haar ouders om hen gerust te stellen dat de inwendige mens niets te kort kwam, maar dat bleek een stommiteit. Op de foto stond namelijk het rugzakje dat de puber had meegenomen voor haar uitstapje naar Antwerpen en dat strikt gezien volgens de strenge veiligheidsregels van het Sportpaleis te groot was om mee naar binnen te mogen. En dat terwijl ik uitdrukkelijke instructies over de grootte van de toegelaten tassen op voorhand had doorgestuurd. Ik had het rugzakje zelf natuurlijk meteen opgemerkt toen ze van de trein stapte, maar gedacht dat ik het probleem wel zou oplossen als het zich zou stellen. Kreeg mijn pubervriendin natuurlijk een hele whatsapptirade over haar heen van haar bezorgde moeder. Iets over pubers die nooit luisteren. 😉 We besloten het niet aan ons hart te laten komen en gewoon verder van onze ramen te genieten.

Na onze magen gevuld te hebben, namen we de tram naar het Sportpaleis. Het was voor mij jaren geleden dat ik nog eens in het Sportpaleis geweest was (moet voor een Night of the Proms met mijn toenmalige studentenvereniging geweest zijn) en ik wist dus niet goed wat te verwachten. Op de tram werd ons echter al snel duidelijk dat we omringd waren door Lizzo fans en inderdaad bij het uitstappen hadden we de massa maar te volgen.

Het was even zoeken hoe de lockers werkten (blijkbaar moest je een code kopen aan een aparte kassa, negen euro, da’s goed verdiend), maar gelukkig hielp een vriendelijk meisje ons. We propten onze jassen in de lockers die zich buiten bevonden en liepen verder naar de security voor hét moment van de waarheid: zouden we al dan niet binnen mogen met het gewraakte rugzakje? Tot onze opluchting zei de vriendelijke meneer van de security niets over de iets te grote afmetingen en konden we zonder problemen naar binnen.

We hadden staanplaatsen voor het middenplein, waar al aardig wat volk was toegestroomd. Ik had niet veel verwacht van het voorprogramma, maar kijk, zowel dj Sophia als Bree Runway wisten ons te entertainen. En hoera: ze verkochten zowaar champagne in het Sportpaleis. Veel beter dan die slechte witte wijn in Paleis 12! De veertienjarige hield het toch maar bij een Virgin mojito. 😉

En daarna was het tijd voor de hoofdact: Lizzo herself. En amai, wat een zalig concert! Ambiance van de eerste tot de laatste noot! Het publiek brulde alle nummers luidkeels mee en er werd zo hard gegild dat sommige stemmen vandaag zeker schor zullen klinken. Lizzo zelf zong fantastisch en had geweldige achtergrondzangeressen en danseressen meegenomen. De outfits waren allemaal even vrolijk en het plezier spatte ervan af. Natuurlijk haalde Lizzo jaar dwarsfluit boven voor een aantal nummers en ze nam meer dan tien minuten te tijd voor een uitgebreide interactie met het publiek. Moment van de avond: de snikkende kerel die een teddybeertje op het podium had gegooid en die vertelde wat een troost deze knuffel was geweest toen hij als kind zijn grootmoeder verloor, waarop Lizzo prompt vertelde over hoe haar knuffel een hachelijk avontuur in de oven niet overleefde. Benieuwd of de transgender vrouw die aan Lizzo vroeg om iets op haar arm te zetten zodat ze dit kon later vereeuwigen in een tattoo, dit ook effectief zal doen. Ik vond de tekening niet zo geslaagd. 😉

IMG_0564

IMG_0569

IMG_0570

IMG_0571

Na het optreden werden we opgepikt door mijn vriend die zich ietwat extralegaal had geparkeerd in de buurt van het Sportpaleis. De terugtocht verliep vlotjes en we leverden de puber veilig en wel bij haar ouders thuis af.

Grappa degustatie in La Filosofia

Een tijdje geleden viel er een uitnodiging van S.P.Q.R. in mijn mailbox voor de grappa degustatie in La Filosofia. Een vertegenwoordiger van Distillerie Berta zou speciaal voor de gelegenheid naar Leuven afzakken om een woordje uitleg te geven over de grappa’s die we zouden proeven bij de gerechten van chefs Claudio en Davinia. Aangezien mijn vriend en ik zulke goeie herinneringen overgehouden hadden aan ons bezoek aan grappa-huis Berta vier jaar geleden (en bij uitbreiding onze hele trip in Piemonte), moesten we niet lang twijfelen. We schreven ons in en telden de dagen af tot het zover was.

Mijn vriend landde ‘s ochtends op Zaventem en na een dag hard worden wandelden we ‘s avonds met z’n tweetjes naar de Naamsestraat, uitkijkend naar een fijne avond. Bij het binnenkomen schoven we bij aan een lange houten tafel. Tot mijn verbazing kwam ik terecht naast een oud-collega die ik al een paar jaar niet meer gezien had, en van wie ik niet wist dat hij ook lid was van S.P.Q.R.. It’s a small world. Naar goede gewoonte was de organisatie weer geweldig. Alle plaatsen in La Filosofia waren gevuld en de degustatie startte mooi op tijd met een aperol spritz (normaal niet zo’n fan van, maar deze viel mee). We genoten van de fijne babbels aan onze tafel, de verfijnde Italiaanse gerechten en, natuurlijk, de heerlijke grappa, die geserveerd werd in Belgian Owl glazen. Vroeger moest ik niets van grappa weten, maar sinds mijn bezoek aan Piemonte is mij duidelijk geworden dat de brol die je hier in sommige Italiaanse restaurants gratis als afsluiter van een maaltijd krijgt, niet te vergelijken valt met echte grappa. Een openbaring.

Een overzicht van de grappa’s die we proefden:

IMG_0477

IMG_0481

IMG_0486

Geniet met ons mee:

Gezouten cannolo met ricotta, gerookte guanciale en geconfijte vijgen – grappa Unica:

IMG_0483

Pinza met gepofte tomaatjes, aardappel en burrata – grappa Elisi:

IMG_0491

Risotto aquarello met een schuim van Parmigiano en chips van Parmaham – grappa Oltre il Dilidia:

IMG_0496

IMG_0498

Gambero rosso crudo met een zalfje van edamame en citrus – grappa Bric Del Gaian:

IMG_0500

Smoked Piemontese (traaggegaard vlees) met een crumble van truffel en demi-glace van oude balsamico – grappa Casalotto 1989:

IMG_0506

Ciambellina met bourbon vanille en 70% cioccolato di Modica – Castelletto dell’ Annunziata:

IMG_0512

Wazige foto van het geweldige team dat dit alles mogelijk maakte:

IMG_0514

Mijn favoriete grappa van de avond was de grappa Unica. Lekker fruitig! En ook La Filosofia was een aangename ontdekking. Volgens de kenners van S.P.Q.R. het beste Italiaanse restaurant van Leuven en wie ben ik om dat tegen te spreken.

Een late nieuwjaarslunch bij albert

Ons vriendinnengroepje van drie klonk vandaag (alcoholvrij!) op het nieuwe jaar tijdens een gezellige lunch bij albert in de Koninklijke Bibliotheek. albert moet werkelijk het meest verborgen restaurant van Brussel zijn, want het is alles behalve duidelijk dat er zich op de vijfde verdieping van de Koninklijke Bibliotheek een werkelijk fantastisch restaurant bevindt. Maar als je erin slaagt dit restaurant te vinden, zal je niet teleurgesteld zijn. Het nostalgische interieur, het fenomenale uitzicht over Brussel en de lekkere en verfijnde gerechten maken een bezoek echt de moeite waard. En dat vonden mijn vriendinnen ook! Blij dat hun eerste kennismaking met dit restaurant geslaagd was!

Appetizers:

IMG_0455

Garnaalkroketten met remoulade:

IMG_0458

Skrei, aardappel uit het vuur, kruidenboter, raap, sinaas:

IMG_0460

Dagdisco: Après-ski!

De eerste keer in ons leven dat mijn vriend en ik uitgenodigd waren voor een verjaardagsfeestje met als thema après-ski! Zo kwam mijn dikke muts met pompom gekocht op de Leuvense kerstmarkt nog eens van pas. Het idee om moonboots te gaan kopen, had ik toch maar laten varen. 😉 Ik wist niet goed wat ik me bij een dagdisco moest voorstellen, maar het klonk alsof er veel ambiance zou zijn en daar ben ik altijd wel voor te vinden.

Mijn vriend en ik hadden op culinair vlak alvast hoge verwachtingen, want onze kameraad wijnkenner is een Bourgondiër pur sang. En jawel, we werden niet teleurgesteld. Na te moeten kloppen (want de bel deed het niet) werden we vriendelijk binnen gelaten en meteen door het rijhuis naar de kleine, maar gezellige stadstuin geleid. Onze kameraad had een partytent opgezet en een vuurkorf aangestoken. We kregen meteen een glas champagne in onze hand geduwd en waren vertrokken voor een supergeweldige namiddag/avond.

Buiten onze gastheer en gastvrouw kenden mijn vriend en ik niemand, maar mijn vriend raakte meteen al aan de praat met de vader van de gastvrouw, een zeer sympathieke Nederlander die ons tal van reistips wist te bezorgen en tot nu toe een behoorlijk interessante carrière achter de rug had. De rest van de avond waren ze niet meer van elkaar weg te slaan. 😉 Ik praatte met collega’s en vrienden van onze kameraad en genoot van het overvloedige lekkers dat we aangeboden kregen. Culinaire tip van de dag: kaas smelten op de vuurkorf en vervolgens over de nacho’s gieten. Heaven!

IMG_0432

IMG_0436

Een superfeestje met maar twee nadelen: een lichte kater de dag nadien en kleren die helemaal doordrongen waren van de geur van het houtvuur. Onze wasmachine is vandaag al goed gebruik geweest. But I would do it all again!

Een zalige avond bij Zappaz

Gisteren maakten mijn vriend en ik kennis met de nieuwe vriendin van onze kameraad uit Antwerpen. Beetje vreemd, want we hadden nog maar net met de vorige nieuwe vriendin kennis gemaakt. Maar hey, wie zijn wij om onze kameraad zijn geluk te ontzeggen? En ik denk eerlijk gezegd dat deze vriendin een betere match is. De vriendin werkt als eventmanager voor Samsung en we merkten meteen dat we veel gemeenschappelijke interesses hadden, waardoor het gesprek erg vlot verliep. Het lekkere eten en de heerlijke aangepaste wijnen (waarvoor onze kameraad paste, want geen wijnliefhebber) vormden natuurlijk al een gespreksonderwerp op zich. Op meerdere vlakken een fijne kennismaking, dus.

Naar goede gewoonte was het eten uitstekend, de wijnen voortreffelijk en het personeel erg vriendelijk. Helaas blijft het grootste pijnpunt van Zappaz de slechte akoestiek. Zo jammer dat het niet lukt om daarvoor een werkbare oplossing te vinden. Ik vrees dat het echt niet lang meer zal duren vooraleer Zappaz andere oorden opzoekt, want het is gewoon niet fijn als je telkens aan je tafelgenoten moet vragen om te herhalen wat ze gezegd hebben, omdat je elkaar niet goed verstaat en je de uitleg van de sommelier maar half verstaat.

Geniet mee van de heerlijkheden die op ons bord passeerden:

IMG_0389

IMG_0393

heilbot & groene kruiden, noordzee garnaal & nori, gerookte paling & mascarpone, steak tartaar, enigma, mossel & prei:

IMG_0394

hamachi, buddha’s finger:

IMG_0400

zeekat ‘ramen':

IMG_0402

skrei, paddenstoelen:

IMG_0404

Zwezerik, pinda:

IMG_0406

bijgerecht met truffel voor bij het gerijpt rund:

IMG_0408

gerijpt rund ‘rossini':

IMG_0411

selectie geaffineerde kazen:

IMG_0414

IMG_0420

Zoetjes voor bij de thee of koffie:

IMG_0424

The Red Rabbit in Kilt

Deze avond op stap geweest met de collega’s van de personeelsdienst. Na mijn laatste overleg van de dag in Schaarbeek keerde ik met de bus terug naar centrum Brussel en begaf ik mij rechtstreeks naar À La Mort Subite, waar mijn collega’s al aan hun eerste drankjes zaten. Ik ben eerlijk gezegd niet echt een fan van À La Mort Subite. Ik vind het er te druk, de tafels staan te dicht bij elkaar, de bediening is niet vriendelijk en de wijn trekt op niks. Maar goed, het is dicht bij ons kantoor en als je op tijd komt, lukt het altijd wel om nog ergens een plek te bemachtigen. Ik bestelde een witte porto, na vorige slechte ervaringen met de wijn, maar ook de witte porto viel tegen. Mierzoet.

Gelukkig stelden mijn collega’s zelf voor om andere, gezelligere oorden op te zoeken. Ik zocht op googlemaps een leuke plek in de buurt, want één van onze collega’s had een scheur in haar gewrichtsbanden, waardoor ze niet echt mobiel was. Ik herinnerde mij dat ik in de buurt van de Sint-Maria-Magdalenakerk al een paar keer een bar had opgemerkt die er gezellig uit zag. Googlemaps gaf goeie reviews en de bar was open. Dus hop, allen daarheen.

En amai, what a lucky find. The Red Rabbit in Kilt bleek op de eerste verdieping een gezellige ruimte te hebben met een grote tafel waaraan ons gezelschap van acht personen perfect paste. We hadden de hele ruimte voor onszelf! Ideaal om op het gemak bij te praten. Bovendien was de drankenkaart een pak aantrekkelijker dan bij À La Mort Subite. Met lekkere cocktails, goeie wijnen en heerlijke cremant d’Alsace. En ook de tapas mochten er zijn.

IMG_0375

Een fijne avond om de banden aan te halen met collega’s die ik minder vaak zie op de werkvloer. Voor herhaling vatbaar.

Terug naar de Franse les

Mijn werkgever organiseert dit jaar een reeks Franse lessen en alhoewel ik eigenlijk besef dat ik geen tijd heb om mij hiervoor drie uur per week te engageren, heb ik mij tijdens een moment van verstandsverbijstering toch ingeschreven. Vanavond vond de kick-off van de lessenreeks plaats om 18u met een test van onze mondelinge vaardigheden. Ik merkte dat mijn Frans roestiger was dan ik gehoopt had (ik krijg amper de tijd om het te oefenen), maar ga ervan uit dat dit wel snel zal beteren door het hoge niveau van de lessen en de nadruk die er ligt op het verbeteren van de spreekvaardigheid van de deelnemers.

Niveau B2.3 here I come!

Toekomstcongres

Misschien een iet of wat pompeuze titel om aan een congres te geven, maar in deze tijdens is het meer dan ook noodzakelijk om de blik vooruit te werpen en samen na te denken over hoe het in de toekomst beter kan. En dat er ons talloze uitdagingen te wachten staan, dat is pijnlijk duidelijk.

Het congres vond plaats in het stijlvolle Flageygebouw. Ik kon alleen aanwezig zijn voor het namiddaggedeelte, maar dat was niet zo erg, want er waren voldoende van mijn collega’s die zich de ganse dag hadden kunnen vrijmaken. Het namiddaggedeelte bestond uit een keynote en twee panelgesprekken over de thema’s duurzaamheid en digitalisering, die op een visuele manier door een tekenaar werden samengevat.

IMG_0329

IMG_0335

IMG_0338

IMG_0340

Zoals gewoonlijk bij dit soort congressen was de afsluitende netwerkreceptie het interessantste moment van de dag. Uiteindelijk haal ik persoonlijk altijd het meeste uit persoonlijke gesprekken. Zeer verrijkend om de gelegenheid te hebben om met zoveel interessante mensen van gedachte te wisselen. Laat die toekomst maar komen!