Een zondagse wandeling door de Landes van Kortrijk

Onze Kortrijkse zondag goed begonnen met een heerlijk ontbijtje. Pluspuntje voor het perfect gekookte zachte eitje en de warme (!) honing met dille. Tijdens het ontbijt hadden we een gesprek met de uitbater van B&B OYO. Hij wist ons te vertellen dat tot nu toe de B&B’s in Kortrijk het nog redelijk ok deden, maar dat vooral de resultaten voor de hotels desastreus waren, met bezettingsgraden van rond de twintig procent. Hij was blij dat voor hem tot nu toe de schade beperkt was gebleven, maar vreesde voor het najaar. Door de mooie zomer zijn veel Belgen in eigen land op reis geweest en die kozen duidelijk voor kleinere B&B’s en verblijven in het groen. Van zodra het weer slechter wordt, zal dat binnenlands toerisme echter wegvallen en moet zijn B&B het vooral hebben van zakenlui die naar congressen, beurzen een evenementen in Kortrijk Xpo komen. En we weten allemaal dat er dit najaar niet veel georganiseerd zal worden…

IMG_3432

IMG_3434

IMG_3435

Na het ontbijt pakten we onze koffer en lieten we deze achter in de lockers van Kortrijk Station. Aangezien ik mijn vriend een overdosis cultuur wilde besparen, kozen we vandaag voor een wandeling van 11 km door Aalbeke en Rollegem, in de groene rand van Kortrijk. Een fijn ritje van de blue-bike bracht ons naar het startpunt van de wandeling: de Sint-Corneliuskerk in Aalbeke.

IMG_3444

De wandeling bracht ons langs de Hoogmolen, met zijn 300 jaar de oudste molen in West-Vlaanderen, en prachtige rurale landschappen. Mijn vriend en ik kwamen op onze wandeling amper mensen tegen.

IMG_3448

IMG_3449

IMG_3450

IMG_3451

IMG_3452

IMG_3453

IMG_3454

IMG_3455

IMG_3456

We weken een klein beetje van onze route af om een blik te werpen op de mooie Sint-Antonius Abt Kerk in Rollegem.

IMG_3463

IMG_3464

IMG_3466

IMG_3468

En ontdekten nog een paar andere religieuze symbolen in het landschap:

IMG_3472

IMG_3473

IMG_3474

IMG_3475

Het meest bijzondere op onze tocht was echter de site van Houtimport Vandecasteele, een prachtig voorbeeld van een bedrijf dat op een positieve manier zijn stempel op de omgeving drukt. Erg onder de indruk van de prachtige architectuur van de loodsen én van de gigantische boomstammen die nog verwerkt moesten worden.

IMG_3476

IMG_3477

IMG_3478

IMG_3479

IMG_3481

IMG_3482

IMG_3483

IMG_3484

IMG_3485

Terug bij het startpunt van onze wandeling, aten we een late lunch bij de Labberleute. En ja, ik bestelde opnieuw garnaalkroketten. Sue me!

IMG_3486

IMG_3489

De terugweg naar Kortrijk was bergaf, dus we konden goed vaart maken op onze bleu-bikes. We trapten flink door in de hoop om de trein van 15.58u nog te halen. Ik zetten de blue-bikes weg terwijl mijn vriend spurtte naar de lockers. Het zou echt erop of eronder worden. Helaas, het werd eronder. Terwijl ik stond te wachten op het perron op mijn vriend, kreeg ik een bericht dat de lockers niet open gingen. En daarmee vervloog de kans om de trein van 15.58u te halen.

Ik vervoegde mijn vriend bij de lockers, die blijkbaar niet open te krijgen waren, ook niet met de speciale code van de loketbediende. En de technieker kon pas om 10u maandagochtend langs komen op het probleem te fixen. Sorry, maar dat was gewoon niet acceptabel. De koffer bevatten ons beider laptops, mijn bril en lenzenproducten een hoop toiletspullen. De loketbediende bood ons geen enkel alternatief aan. We zagen twee opties:

  • optie één: zondag naar Leuven sporen (godzijdank zat de sleutel van ons appartement in de rugzak die we hadden meegenomen) en maandagochtend heen en weer sporen naar Kortrijk om de koffer op te halen,
  • ofwel optie twee: een bijkomende nacht in Kortrijk verblijven om de dag nadien onze spullen op te halen.

Na wat overleggen bleek dat optie twee (een nacht langer in Kortrijk blijven) geen optie was. We hadden geen reservekleren (en we stonden flink in het zweet na deze wandel- en fietstocht), geen lenzenproducten en natuurlijk had ik net dit weekend mijn maandstonden. Ik zou dan direct naar een apotheker en een winkel moeten gaan om ons van het nodige te voorzien. Bovendien nam mijn vriend maandag deel aan een online cursus die al om 9u startte. Vrij lastig, zonder laptop…

Optie één leek me ook niet echt aanlokkelijk, want dan zou ik maandag een ganse voormiddag verliezen aan het heen en weer sporen. Dus opnieuw de loketbediende wat onder druk gezet. Was er geen mogelijkheid dat de koffer maandagochtend zou nagestuurd worden naar Brussel zodat ik niet de ganse tocht heen en weer zou moeten maken? Neen, dat was onmogelijk: er mochten geen items van klanten meer met de interne post meegestuurd worden. Zelfs niet als deze items opgesloten zaten in de lockers van de NMBS zelf. Echt, klantvriendelijkheid, de NMBS heeft dat duidelijk uit haar woordenboek geschrapt. En ik besef maar al te goed dat de loketbediende daar ook niets aan kon doen, hij kon ons alleen maar de regels meedelen.

Mijn vriend en ik gaven echter niet op en uiteindelijk belde de loketbediende zijn baas, want die had blijkbaar nog een andere manier om die lockers te openen. Serieus! Enfin, we bedankten de loketbediende voor de moeite en besloten even het station te ontvluchten voor een drankje terwijl we wachtten op de aankomst van de baas van de loketbediende. De witte sangria op het terras van oude bekende Souffleur was net wat we nodig hadden om de stress weg te drinken.

IMG_3491

En kijk, toen we terug keerden naar het station was onze koffer bevrijd uit de locker! We ondertekenden snel een bewijs dat we de koffer in ontvangst hadden genomen en namen vervolgens de trein naar Leuven van 17.58u, twee uur later dan gepland. Laten we eerlijk zijn, ik heb met de NMBS al ergere situaties meegemaakt en was al lang blij dat ik maandag geen ganse voormiddag op de trein naar Kortrijk en terug zou moeten zitten.

De Foodbag oogst van de week

Gerangschikt van meest tot minst lekker.

Curry met kalkoen, broccoli en groene linzen (waaraan mijn vriend iets te veel kurkuma heeft toegevoegd, vandaar de ietwat gele kleur:

IMG_3536

IMG_3539

Salade niçoise à la Sana met krielaardappel en gerookte makreel:

IMG_3512

Tegenvaller van de week: de spaghetti met scampi’s, gegrilde tomaat en spinaziepesto. Geef mij maar echte pesto en knolselder moet echt wel mijn minst favoriete groente zijn.

IMG_3547

IMG_3548

En als uitsmijter nog wat avondlijke foto’s van Leuven. Hoog tijd dat we onze wandelfrequentie weer wat opvoeren.

IMG_3540

IMG_3541

IMG_3543

Wandeling doorheen Brussel

Dé ideale manier om de informele banden met de collega’s aan te halen: een lunchwandeling doorheen het Brusselse op (ongeveer) anderhalve meter afstand. Met z’n vijven genoten we van het prachtige wandelweer en zo ontdekte ik alweer een kant van Brussel die ik nog niet kende. De vele gezichten van onze hoofdstad blijven me verbazen.

IMG_3183

IMG_3185

IMG_3186

IMG_3188

De (snelle) lunch op rooftopbar Jardin was de perfecte afsluiter van deze gezonde middagactiviteit. De prachtige uitzichten over Brussel kregen we er gratis bij.

IMG_3189

IMG_3190

IMG_3191

IMG_3192

IMG_3193

IMG_3195

IMG_3228

Yet another walk

Want wat doet een mens anders op een vrije zondag in coronatijden? Ditmaal trokken we naar wat minder gekende plekken in Leuven, zoals het goed verborgen Janseniuspark.

IMG_8341

IMG_8342

IMG_8344

IMG_8345

IMG_8347

We legden hier en daar wat corona gerelateerde beelden vast. Kwestie van later te kunnen terug kijken op deze toch wel unieke periode, waarvan ik van harte hoop deze maar één keer in mijn leven te moeten meemaken.

IMG_8348

IMG_8349

IMG_8352

IMG_8353

IMG_8355

En eindigden met de fantastische street art bij Camilo Torres (yep, alweer een studentenresidentie, paste perfect in het thema van dit weekend)

IMG_8356

IMG_8357

IMG_8358

IMG_8359

IMG_8360

IMG_8361

IMG_8362

IMG_8364

IMG_8365

IMG_8366

IMG_8368

IMG_8371

IMG_8372

IMG_8378

Een wandeling terug in de tijd

Het prachtige lenteweer vandaag nodigde ons uit om een flinke wandeling te maken. Ditmaal wandelden we richting Heverlee, waar mijn vriend en ik onze studententijd doorbrachten en dus ook de plek waar we elkaar voor het eerst ontmoetten. En ja, ik word nog steeds nostalgisch als ik terugdenk aan mijn studententijd. Zoveel fantastische momenten beleefd en straffe verhalen om mee uit te pakken. Ach, to be young and free again!

Ondanks het mooie weer werden we tijdens onze wandeling meermaals herinnerd aan de ernst van de huidige toestand. We passeerden verschillende rusthuizen, waar we bewoners naar hun familie zagen wuiven doorheen het glas, terwijl ze tegelijkertijd met elkaar telefoneerden. Mijn hart kromp ineen toen ik aan mijn eigen moeder dacht, alleen in haar kamer, zonder het dagelijkse bezoek van mijn vader. Totaal niet begrijpend waarom haar leven er opeens zo anders uit ziet. Maar goed, ik weet natuurlijk dat deze maatregelen er zijn voor het welzijn van de rusthuisbewoners. Niemand wil dat het virus een slachtpartij aanricht onder de zwaksten in onze samenleving.

IMG_8264

We wandelden langs de Kardinaal Mercierlaan, ontdekten de Sint-Lambertuskapel en genoten van het mooie park rond het Arenbergkasteel. Ondanks dat de richtlijnen het verbieden, zagen we verschillende mensen relaxen in het gras of op een bankje. Wij stopten enkel om wat foto’s te nemen en te mijmeren over the good old days.

IMG_8266

IMG_8267

IMG_8272

IMG_8273

IMG_8274

We wandelden zelfs helemaal tot aan het Rekencentrum, waar mijn vriend vele nachten gekluisterd aan de pc’s van de pc-klassen heeft doorgebracht. In het prille begin van KotNet, toen nog niet elk studentenkot uitgerust was met internet en gsm’s nog een toekomstdroom leken.

IMG_8288

We liepen langs ‘s werelds grootste bananencollectie verder naar Egenhovenbos, een stukje Leuvens groen waar ik nog nooit eerder geweest was, helemaal tot aan restaurant Arenberg, om vervolgens rechtsomkeert te maken. Via de Arenbergcampus wandelen we naar Studentenwijk Arenberg waar we allebei op kot gezeten hebben. Om onze nostalgische trip naar het verleden af te ronden, wierpen we nog snel een blik op Thomas Morus en Johannes XXIII, waar we onze respectieve studentencarrières begonnen. Tijdens onze wandeling kwamen we een paar mensen tegen die ons vriendelijk groetten, maar die ik niet meteen kon plaatsen. De marathonloper die ons in de tegenovergestelde richting passeerde, riep nochtans vrolijk mijn naam. Oeps.

IMG_8289

IMG_8290

IMG_8291

IMG_8294

IMG_8295

IMG_8297

IMG_8298

IMG_8299

IMG_8301

IMG_8302

IMG_8304

IMG_8306

IMG_8309

IMG_8311

Vervolgens staken we de ring weer over naar het centrum van Leuven, om te struikelen over de Neuhaus in de Bondgenotenlaan die tot onze grote verbazing nog open was. Natuurlijk konden we de lokroep van de chocolade niet weerstaan. En kijk eens wie vlak voor ons in de winkel stond: onze voormalige juffrouw Spaans! Wat een toeval! Aangezien er maar één klant tegelijkertijd in de winkel binnen mocht, wachtte ik mooi tot ze buiten was en terwijl mijn vriend een babbeltje deed, kocht ik wat paaseitjes en een paashaas. Want chocolade helpt altijd! Ik vervoegde mijn vriend en we babbelden nog even met onze juffrouw. Heel fijn om een normaal gesprek te kunnen hebben, al was het op een afstand van anderhalve meter.

IMG_8335

 

Erg genoten van deze prachtige zonnige namiddag.

Twee meisjes op stap in Leuven

Zaterdagnamiddag verwachtte ik hoog bezoek! Voor de eerste keer zou H, de dochter van mijn West-Vlaamse vriendin (10 jaar oud) bij mij in Leuven komen logeren. De mama zette haar af op mijn appartement, nam afscheid en toen begon ons avontuur. H was nog niet zo vaak in Leuven geweest, dus wandelden we met z’n tweetjes via het Stadhuis en de Sint-Pieterskerk richting de Oude Markt, kwestie van haar al meteen voor te bereiden op haar toekomstige carrière als ongetwijfeld briljant studente. 😉

IMG_4770

Het zonnetje scheen en het was gezellig druk op Leuvense terrasjes, maar ik weerstond de verleiding en we liepen verder naar een ander Leuvens pareltje: de Kruidtuin. Fijn om te zien (en horen… amai, wat een babbelkous!) hoe enthousiast mijn jonge vriendin was. Ze vond de Kruidtruin prachtig en genoot van al het moois dat de natuur te bieden had. We zetten onze wandeling voort langs de Bruul en de Hemeltoren van Ief Spincemaille naar een ander Leuvens monument: de Fiere Margriet. Na het standbeeld van de Kotmadam, een tweede vrouwelijke Leuvense figuur met aanzien. Ik vertelde het verhaal van de Fiere Margriet op een zo kindvriendelijk mogelijk wijze, maar ik ben niet zeker of ze het helemaal begreep.

IMG_4773

IMG_4775

IMG_4776

IMG_4777

Na wat toch wel een uur of twee wandelen was, begonnen we allebei honger te krijgen. Mijn eerste gedacht was naar het Moorinneken gaan, maar een blik op de kaart leerde ons al snel dat daar niets voor onze ietwat moeilijke eter te rapen viel. Dan maar naar een vertrouwde vaste waarde: L’Etoile d’Or, minder druk en altijd vriendelijke bediening. Ik bestelde mosselen en H haar lievelingsgerecht: spaghetti bolognaise. Op culinair vlak moet ik me duidelijk nog wat inspannen om haar horizonten te verruimen. Ze wou zelfs geen mossel proeven. 😉

IMG_4778

IMG_4780

 

Na het avondmaal keerden we terug naar mijn appartement. Ik vroeg H of ze zin had om een spelletje te spelen en dat had ze. En zo brachten we de rest van de avond (tot bijna 22u, oeps) door rond het RISK-spelbord. Het was voor H de eerste keer dat ze RISK speelde en met twee personen is  dit spel natuurlijk niet zo spannend, maar ze was verrassend vlot weg met de spelregels en het werd al snel duidelijk dat ze over een goed strategisch inzicht beschikte. Ons spel was nog niet uitgepeeld toen H in bed moest, maar ik beloofde haar dat we de volgende ochtend zouden verder spelen.

Tot mijn grote verbazing ging H zonder morren slapen en sliep ze vrijwel onmiddellijk. Wat een contrast met de drie nichtjes van mijn vriend, waarmee rond bedtijd altijd heroïsche gevechten geleverd moeten worden. Zo had ik zelfs nog een rustige avond voor de boeg.

Ochtendwandeling in Gaasbeek

Mijn collega en ik hadden, vooruitziend als we zijn, een hotelletje geboekt om na het openingsfeest van Feast of Fools in de buurt overnachten. Dit bleek bij nader inzien niet nodig te zijn, want aangezien we geen van beiden bier lusten, kwamen we bloednuchter en totaal verkild terug van de receptie. Gelukkig was de taverne bij ons hotel nog open en konden we daar opwarmen met een glas gluhwein. Man, en óf dat deugd deed. We praatten nog een beetje na, dronken een glaasje prosecco en sloten de avond af met een warme thee om goed te kunnen slapen.

Helaas bleek mijn zwaar verkouden collega nogal hard te snurken en schoot ik gedurende de nacht regelmatig wakker. Gelukkig brachten mijn wireless earbuds in combinatie met mijn favoriete podcasts soelaas.

We startten de ochtend met een naar mijn normen (ik weet het, dik verwend) vrij basic ontbijt. Gelukkig was er vers fruit en actimel! Na het ontbijt maakten we een mooie knooppuntenwandeling doorheen het glooiende pajottenland. Jammer dat de zon zich schuil hield achter de wolken, maar de mistige ochtend had zo ook haar charmes.

IMG_2464

IMG_2466

IMG_2467

IMG_2468

IMG_2470

IMG_2472

IMG_2475

IMG_2482

IMG_2508

IMG_2514

IMG_2516

IMG_2520

Als afsluiter van de voormiddag aten we een heerlijk ijsje van de Krijmerie. Al goed dat ik niet in Gaasbeek woon of werk, want anders zou ik zeker vaste klant zijn. 😉

IMG_2521

IMG_2525

Genève, de place en parc

Twee weken na de vorige rondleiding, ontdekten we, begeleid door een professionele gids, een gans ander gedeelte van Genève. Het contrast met de vorige wandeling had amper groter kunnen zijn, want deze  koude, maar zonnige wandeling bracht ons naar het historische hart van Genève. We startten aan het Monument Brunswick, een mausoleum voor hertog in ballingschap, Charles II de Brunswick. De hertog liet zijn ganse fortuin na aan de stad Genève op voorwaarde dat de stad een monument voor hem optrok. Aan het monument te oordelen (een replica van de graftombe van de familie Della Scala in Verona) zat de man er warmpjes bij… Naar het schijnt was zijn familie minder opgezet met dit genereuze gebaar.

We wandelden verder langs de Quai du Mont-Blanc naar het Île Rousseau, het oudste en kleinste park van Genève, genoemd naar filosoof en schrijver Jean-Jacques Rousseau, die er een bijzonder tumultueus leven op nahield.  Daarna ging het verder naar de Place du Molard, waarvan ‘s nachts de straatstenen oplichten en woorden bevatten in het Engels, Frans, Spaans, Russisch, Chinees, Japans en Arabisch. Bijzonder is ook de uit 1591 daterende Tour du Molard met een reliëf van Lenin dat de rol van Genève als vluchtelingenstad in de verf wet.

IMG_6376

IMG_6377

De volgende halte op onze wandeling was de beroemde Horloge Fleurie in de Jardin Anglais, waarvan de splinternieuwe wijzers geschonken werden door horlogemaker Patek Philippe. Vervolgens wandelden we via de Place de la Madeleine naar het historische centrum van Genève. De gids toonde ons de plek waar vroeger de gevangenis stond en gaf ons wat meer achtergrond over de rol die het protestantisme gespeeld heeft in Genève.

IMG_6379

IMG_6380

Natuurlijk kon de gids niet anders dan een woordje wijden aan de bijzondere kathedraal van Genève, een nogal eclectisch geheel van architecturale stijlen. We eindigden onze wandeling in Maison Tavel, de oudste bewaard gebleven privéwoonst van Genève die nu dienst doet als stadshistorisch museum. Absoluut een bezoek waard, al is het maar om het relief Magnin te bewonderen, de bijzonder indrukwekkende maquette van de stad Genève in 1850 gebouwd door architect August Magnin.

Wij werden echter begeleid naar de kelderverdieping waar de muntcollectie van Maison Tavel geëxposeerd wordt om te genieten van, jullie raden het nooit, een aperitief met een glaasje Zwitserse wijn en bladerdeeghapjes! Qua gratis eten en drinken, hebben we hier alvast niet te klagen.  😉

IMG_6381

IMG_6383

Een zonovergoten wandeling doorheen Brussel

Gisteren vond onze jaarlijkse sportieve teambuildingactiviteit plaats. Vorig jaar eindige deze dag helemaal natgeregend en verkleumd. Dit jaar troffen wij echter een uitzonderlijk mooie, zonnig zomerdag in wat ongetwijfeld de geschiedenis zal ingaan als de warmste septembermaand aller tijden (totdat dit record over een paar jaar opnieuw verbroken wordt als gevolg van global warming). Uitgedost in mijn meest fleurrijke zomerkleedje met daaronder mijn wandelsandelen, wandelde ik met acht andere collega’s 14 kilometer doorheen Brussel. Een wandeling die ons van het Atomium, langs Thurn&Taxis, via de Vismarkt naar Brussel Centraal bracht. De wandeling op zich vond ik niet bijster spectaculair, maar daar draait het in deze niet om. Het gaat immers om het gezellig samenzijn met collega’s. Zo’n wandeling leent zich immers goed tot gesprekken die de werksfeer overstijgen. Heel aangenaam om je collega’s eens op een andere manier te leren kennen.

IMG_1322

IMG_1324

IMG_1327

IMG_1329

IMG_1336

Uiteraard levert een zonovergoten editie geen echt heroïsche verhalen op, maar deze editie zal herinnerd worden als die met het Beste Weer Ooit en de editie dat alles zo vlot ging dat we veel eerder dan verwacht uitgewandeld. Ok, toegegeven de beslissing om het traditionele middagmaal te vervangen door een picknick zal daar ook wel voor iets tussen zitten (één van de vorige edities brachten we méér dan een uur al wachtend op ons eten door). We hadden dus meer dan voldoende tijd om naar het einde van de wandeling toe een ijsjespauze in te lassen bij ijssalon Gaston op de Vismarkt. De ideale afsluiter van een perfecte dag!

IMG_1340