Instuif

Gisterenavond begaf ik mij met de trein en de bus naar Gent om het nieuwe huisje van Peter en Lynn in te wijden. Blijkbaar stond ik op een foute plaats op de bus te wachten aan het station van Gent, want bus 34 die ik oorspronkelijke wilde nemen, kwam niet opdagen. Gelukkig was er hulplijn Peter die me wist te zeggen dat bus 9 mij ook in de juiste richting zou brengen. Een mens vraagt zich soms af hoe dit soort probleempjes opgelost werden in het pré-gsmtijdperk.

Afstappen aan de juiste halte was niet echt een probleem, want bus 9 heb ik in Gent al vaker genomen. Ik had nog maar net de juiste straat gevonden of daar liep ik Jeronimo tegen het sexy lijf. Samen belden we aan bij Peter en Lynn. We werden enthousiast onthaald door de gastheer en de gastvrouw en kregen meteen al een rondleiding. Het huisje van Peter en Lynn is erg gezellig. Al had ik toch wel vraagtekens bij de plannen voor de kinderkamers. Hans en Grietje-toestanden zijn naar het schijnt niet echt opvoedkundig verantwoord. 😉

Na de rondleiding werden we volgepropt met hapjes en drank à volonté. Zelfs Jeronimo‘s immer slanke lijn kwam even in gevaar. Gelukkig wist hij genoeg zelfbeheersing aan de dag te leggen om een paar stukjes pizza en bitterballen af te slaan. 😉 Even een collectief schrikmoment toen het erop leek dat een ongelukkige beweging van Peter Sprietje de dwerghamster fataal zou zijn geworden, maar hamsters zijn taaier dan gedacht. Veel meer dan een hinkend pootje leek Spriet niet te zullen overhouden aan zijn duizelingwekkende val.

Er was zelfs een heuse bv op het feestje van Peter en Lynn aanwezig. Mejuffrouw Fleur Brusselmans bleek mee te spelen in één of andere Ketnet-soap.  Tv-loos als ik ben, kende ik haar totaal niet, maar het staat vast dat ze een breed scala aan emoties en gelaatsuitdrukkingen beheerst. En ze heeft dikke borsten, wat altijd goed scoort bij het mannelijke kijkerspubliek. 😉 Naar ‘t schijnt kan ze nog zingen ook, al hebben we geen live demonstratie gekregen. Spijtig. Volgende keer ga ik daar toch op aandringen.

Na middernacht kwam mijn vriendje nog een half uurtje de special guest uithangen, maar daarna zijn we stilletjes naar huis vertrokken. Nog een lange rit voor de boeg en mijn pijp was ongeveer uit. Bedankt Lynn en Peter voor de fijne avond!

Wachtrijen

Als er één ding is waar ik een gloedhekel aan heb, dan is het wel aan wachten. Toen we deze namiddag naar het Connections-reisbureau gingen om onze hotels, huurwagens en binnenlandse vluchten vast te leggen voor onze reis naar Australië, zonk mij de moed in de schoenen toen ik de lange wachtrij zag. Er waren meer dan twintig wachtende voor ons. Als mijn vriend er niet bij was geweest, zou ik meteen rechtsomkeer gemaakt hebben. Ik word al ongeduldig als er vier personen voor mij zijn bij de bakker, laat staan twintig mensen in een reisbureau. Gelukkig kreeg ik de geniale inval om even langs de Fnac te gaan voor wat leesvoer. Een berg strips maakt het wachten zoveel aangenamer. Na een dik uur wachten was het dan eindelijk onze beurt. We waren ditmaal beter voorbereid: we wisten welke vluchten en welke hotels we wilden, waardoor het niet al te lang duurde. Onze reis is weer een beetje concreter geworden.

Mondeling Russisch

Voilà zie, mijn allereerste mondeling examen Russisch ooit zit erop. Het ging best wel vlotjes. Nuja zoveel Russische woordjes hebben we natuurlijk nog niet gezien op die paar maanden. Gewoon een beetje opletten op de naamvallen en niet switchen tussen de jij-vorm en de u-vorm en het was in orde. En nu zal ik maar eens beginnen studeren voor Japans. Ik heb nog een weekje de tijd om de kanji erin te proppen die we gezien hebben. Ik ben niet zo’n fan van kanji…

Moe

Zo moe dat ik vanavond meer langs dan op het squashballetje gemept heb. Het was net alsof al mijn bewegingen vertraagd werden. Ik holde constant achter de feiten aan. ‘k Heb dan maar bij thuiskomst een lang, warm bad genomen, samen met mijn vriendje. En nu is het bedtijd. Een mens moet toch één keer per week voor middernacht onder de wol liggen.

Afscheid van de Australiëgangers

Ondanks het kleine accidentje van mijn vriend, zijn we er gisterenavond toch nog in geslaagd het afscheidsfeestje van bevriend koppel E, T en hun poppendochtertje M bij te wonen. ‘s Ochtends gebotst, ‘s namiddags al een vervang(huur-)wagen. Mijn vriend is met zijn gat in de boter gevallen bij zijn bedrijf .

Het was allemaal een beetje hektisch, want ik had om zeven uur schriftelijk examen van Russisch en het afscheidsfeestje was in Turnhout (= ver). Mijn vriend zou me rond acht uur (langer dan dat kon het examen niet duren, want zoveel woordjes hebben we nog niet geleerd) komen ophalen aan het CLT en onderweg moesten we nog een vriendin gaan oppikken. Op weg naar Turnhout kwamen we langs de plaats van het ongeval, maar mijn vriend had het trauma duidelijk al helemaal verwerkt. (‘t Is ne stoere!) Hij vertelde trouwens dat hij de enige was die na het ongeval een fluovestje droeg. Mensen: die fluovestjes zijn er voor uw veiligheid, doe ze aan!

‘k Voelde me om eerlijk te zijn niet echt in feeststemming. Ik was moe, had wat hoofdpijn en wilde liever in bed kruipen, maar ik vond het belangrijk om naar het afscheidsfeestje te gaan. Een mens vertrekt niet elke dag voor twee jaar naar Australië, he. Toegegeven, we gaan E, T en poppemieke M binnen een half jaar bezoeken, maar toch, ‘k wilde ze niet laten vertrekken zonder drie dikke afscheidskussen! 😉

En zo lagen we gisterenavond pas om half twee in bed en is er nog niet veel verbetering in mijn vermoeide toestand gekomen.

Heath Ledger is dood

En daar moest ik toch wel even van slikken. Heath Ledger had alles om van het leven een succes te maken. Hij was jong, getalenteerd, rijk en succesvol. Hij was nog niet zo lang geleden vader geworden van een schattig dochtertje. En dan plots: gedaan. Geen vertolkingen meer die de harten beroeren. Nooit meer schitteren op het witte doek. Zijn doodsoorzaak is voorlopig onbekend. Maar niemand zal verbaasd zijn als blijkt dat drugs hem de das om hebben gedaan. Wat een domme manier om te sterven. Het leven had hem nog zoveel te bieden.