Ja, we beginnen er dit jaar vroeg aan. Normaal gezien was het de bedoeling om het grote jaarlijkse kerstdiner met onze vriendengroep een week later te vieren, maar die datum werd vervroegd om wille van onze (ondertussen in het water gevallen) skiplannen. Net als vorig jaar reserveerde ik een apart zaaltje in de Abdijmolen. Het was de bedoeling om dit jaar de recordopkomst van vorig jaar te verbreken, want er waren maar liefst 24 personen ingeschreven. Helaas, het mocht niet zijn: op de dag zelf moest één koppel afhaken wegens ziekte. Het record van vorig jaar blijft dus overeind.

Dit jaar bevond ons gezelschap zich een verdieping hoger in de Abdijmolen, waardoor we van bovenaf zicht hadden op het mechanisme van de watermolen. Natuurlijk konden er zich een paar mensen niet bedwingen om het houten luik in de vloer open te maken en naar beneden te gluren. (Ok, ik beken, ik was één van die mensen.) De avond verliep vlotjes. De formule met de receptie vooraf maakte dat het niet erg was dat er wat speling zat op de aankomsttijden van de gasten die vanuit het ganse land naar Leuven waren afgezakt speciaal voor dit kerstdiner.

Het eten was lekker, maar niet uitzonderlijk. Het gezelschap daarentegen was van de bovenste plank. Zo fijn dat deze traditie al zoveel jaren stand houdt en dat iedereen de moeite doet om deze avond vrij te houden in al die drukke agenda’s.

Dé anecdote van de avond: onze twee vrienden uit West-Vlaanderen waren net gearriveerd toen ze een telefoontje kregen van hun buren om hen te informeren dat de voordeur van hun huis wagenwijd open stond en dat het licht binnen brandde. Even ongerustheid, maar het besef drong al snel door dat dit niet echt de modus operandi van een dievenbende was. De buren zouden even snel poolshoogte gaan nemen. En jawel, tien minuten later kwam het verlossende telefoontje dat alles er op het eerste gezicht ok uit zag. Wellicht was onze vriendin bij het vertrek in de namiddag vergeten de deur achter zich dicht te trekken. Met andere woorden: de voordeur van een huis in een grensgemeente met Frankrijk had van 15u tot 19u open gestaan. Hilariteit alom natuurlijk, gemengd met opluchting omdat alles goed was afgelopen.

De avond was helaas veel te snel voorbij. Zo rond 23 uur maakte het personeel ons maar al te duidelijk dat het tijd werd om op te krassen. Het enige nadeel aan deze overigens prachtige locatie: het is te ver verwijderd van het centrum om achteraf nog samen iets te gaan drinken. Volgend jaar ga ik op zoek naar een nieuwe locatie dichter bij het centrum.

Het menu van dit jaar:

Tartaar van gerookte zalm, kruidenslaatje en mosterdroom
OF
Najaar salade met kwartel, krokant spek, witloof en Luikse siroop
***
Heilbot met bintje aardappel, zure room, veldsla, kerstomaat
OF
Ragout van everzwijn met herfstgroenten en een witloofslaatje
***
Liquid center met ijs van groene thee
OF
Gebak van zanddeeg, appel, crumble en calvadosijs