Receptie voor een halfbakken succes

Deze namiddag werden mijn collega’s en ik door één van de opdrachtnemers van een belangrijk IT-project getrakteerd op een kleine receptie om het succesvol afronden van het project te vieren. Aangezien het een lang en moeilijk proces was en het project ergens in de helft door een eigen interne medewerker moest rechtgetrokken worden, had ik een dubbel gevoel bij deze receptie. Zeker omdat we nu nog maar de eerste mijlpaal bereikt hebben en er nog heel veel tijd en energie zal moeten geïnvesteerd worden om deze IT-toepassing effectief te laten renderen.

Maar goed, halfbakken successen mogen ook gevierd worden, nietwaar? En ik bleef zelfs langer hangen dan oorspronkelijk gepland. Gelukkig waren er zoveel hapjes dat ik geen nood meer had aan een avondmaal.

Onderweg van ons kantoorgebouw naar Brussel-Noord werd ik overvallen door een stevige regenbui. Gelukkig was het warm genoeg zodat dat dikke regendruppels die mijn kleren doorweekten mij niet echt konden deren. Terug op ons appartement werd ik als afsluiter van de avond nog getrakteerd op een dramatische zonsondergang. Een voorbode voor de verderzetting van dit project?

Aperitieven op ons terras

Ik durf het hier bijna niet neerschrijven, maar mijn vriend en ik zitten eigenlijk zelden tot nooit op ons terras. En dat terwijl we een prachtig uitzicht hebben op de binnenstad en ons balkon zuidwestelijk georiënteerd is, waardoor we van de namiddag tot de avond van de zon kunnen genieten.

Gelukkig hadden we deze avond onze vriend wijnkenner op bezoek. Onze kameraad houdt van de zon en heeft ons lichtelijk aangemoedigd om samen op het balkon te gaan zitten voor het aperitief. En toegegeven, ik heb er zelf van genoten. Dus hoog tijd om ons terrasmeubilair aan een grondige schoonmaakbeurt te onderwerpen en wat vaker buiten te zitten! (De reden dat we niet zo veel van ons terras gebruik maken is zeer prozaïsch: onze laptopschermen zijn daar moeilijk leesbaar.)

De verloofde van onze vriend vervoegde ons een tijdje na de komst van onze vriend en we zagen samen de zon ondergaan boven Leuven, terwijl we genoten van het voorgerecht en hoofdgerecht van Laura Massa. Voor het dessert waren mijn vriend en ik kazen gaan halen bij Elsen in de Mechelsestraat. En amai, wat een genot! Dubbel omdat we samen konden genieten van een lekker flesje wijn.

Een avond om in te kaderen.

Sushi in Wijgmaal

Het wordt zo langzamerhand een traditie: mijn vriend en ik die ergens tijdens of vlak na de examens met een mooi assortiment sushi de taxi naar Wijgmaal nemen.

Naar goede gewoonte werden we met open armen ontvangen en getrakteerd op champagne en hapjes in de lounge hoek achteraan de tuin. Ik ben heel blij dat ik op een appartement woon, maar op zulke momenten zie ik toch de meerwaarde in van een eigen tuin.

Het was alleszins een culinair uitstekende avond, met dank aan de Wabi Sabi en de lekkere wijntjes die onze vrienden serveerden.

Business diner bij BÚN

Deze avond speelde ik gastvrouw voor een groep externen aan wie ons bedrijf een belangrijke evaluatietaak had uitbesteed. Om het gezelschap te bedanken voor hun inzet hadden wij hen uitgenodigd voor een afsluitend etentje bij BÚN, Vietnamese keuken van niveau met lokale ingrediënten bereid. Ik schudde zelfs een ietwat geïmproviseerd dankwoord uit mijn mouw.

Het eten dat we met veel liefde geserveerd kregen was uitstekend en het gezelschap praatte open en eerlijk over de opgedane indrukken van de voorbije weken. Bijzonder boeiend en interessant om hun analyse te horen. Stof genoeg om verder mee aan de slag te gaan, alleszins.

Hieronder een kleine impressie van wat er op ons bord passeerde. Alleen jammer dat we geen overzichtje kregen van de gangen die geserveerd werden.

Lekkere lunch

Een managementvergadering van meer van vijf uur heeft als (enige) voordeel dat we ‘s middags een bijzonder lekkere lunch voorgeschoteld krijgen, inclusief decadent dessertje. Al moet ik zeggen dat ik toch altijd wat groggy ben na zo’n marathonvergadering.

Schloss Belvedère en het Sisi museum – 2 mei 2025

Deze ochtend ontbijten we bij Superfood Deli op letterlijk een paar stappen van ons appartement. Superfood Deli serveert vooral açaí bowls en het middelste nichtje wilde dit heel graag proberen. Ik moet toegeven dat het voor mij ook de eerste keer is dat ik zo’n bowl probeer. Ik twijfel nog even om een porridge te bestellen, maar besluit dan toch voor het avontuur te gaan en bestel mij een fitness super bowl. De rest van de dames bestellen ook allemaal een variant van een açaí bowl, behalve het oudste nichtje die volgens haar ‘s ochtends geen fruit kan eten dan dus voor een porridge gaat. De jongste van de hoop bestelt ook nog een Think Pink smoothie.

Het verdict: mijn açaí bowl met amandelboter, cacaonibs, pompoenzaden, chiazaden, kokos, banaan en seizoensfruit is heel lekker, maar vult veel meer dan ik verwacht had. De middelste is razend enthousiast over haar bowl, voor de jongste is de bowl in combinatie met de smoothie echt van het goede te veel en de oudste haat haar porridge with a passion. Gemengde reacties dus, maar ik vind het zeker voor herhaling vatbaar.

Na het ontbijt nemen we de tram naar Schloss Belvedère. Ik heb tickets voor zowel het Oberes als het Unteres Belvedère. We starten ons bezoek in het Oberes Belvedère en vergapen ons aan het luxueuze stulpje van Prinz Eugen von Savoyen, dat nu is ingericht als kunstmuseum. We starten met de middeleeuwse kunst die tot mijn vreugde wordt geconfronteerd met moderne kunst van Sarah Ortmeyer. De sculpturen DIABOLUS (PROTECTOR) voelen perfect op hun tussen de oude kunst. Heel verrassend.

Continue reading →

Schönbrunn en Sarchertorte – 1 mei 2025

Om de een of andere reden ben ik vandaag al wakker om kwart voor zeven. Da’s ruimschoots vroeger dan mijn normale uur van opstaan. Het gewicht van de verantwoordelijkheid zal toch harder wegen dan gedacht. Ik maak van de gelegenheid gebruik om mij in alle rust klaar te maken voordat de tienerchaos losbreekt.

En ja, acht uur was duidelijk wat te optimistisch van mij, maar kijk, om twintig na acht staan we met z’n allen volledig aangekleed en ingesmeerd met zonnecrème buiten.

Deze eerste mei dient zich aan als een stralend zonnige dag. Omdat het een vrije dag is, is het bijzonder rustig in de straten. Enige nadeel: de ontbijtplekken die ik op voorhand heb opgezocht, blijken allemaal dicht op de eerste mei. Gelukkig vindt het jongste nichtje via googlemaps een bakkerij die wel open is.

Felzl Bäckereicafé heeft een mooi aanbod aan koffiekoeken, belegde broodjes en warme dranken. Iedereen kiest iets uit de toog en we zetten ons aan een mooie houten tafel. Ik geniet van mijn snede donker brood met hummus van erwten en van rode biet. Heel lekker. Er doet zich een klein limonade-accidentje voor bij het openen van één van de flesjes, maar gelukkig blijven de outfits gespaard en zijn er meer dan voldoende servetten om de gemorste limonade op te deppen. Het middelste nichtje probeert voor het eerst in haar leven een matcha latte en is duidelijk maar matig enthousiast, maar knap dat ze het probeert.

Stipt om negen uur staan we terug buiten. Vandaag staat een bezoek aan Schönbrunn op het programma. Onderweg naar de metro stoten we op een 1 mei parade met mensen uitgedost in allerlei uniformen en kleurrijke outfits met bijzondere accessoires. We nemen wat fotootjes en gaan dan ondergronds om de metro naar Schönbrunn te nemen.

Het mag gezegd, de metro in Wenen is dik in orde: moderne metrostellen die aan een hoge frequentie komen en propere metrostations. Het laatste stuk van de rit naar Schönbrunn gaan we bovengronds, wat ons de gelegenheid geeft om wat rond te kijken.

Ik plande het bezoek aan Schönbrunn op onze eerste dag, omdat ik wilde starten met een hoogtepunt en dat lijkt aardig te lukken. De zon doet stevig haar best en dankzij de Vienna City Card kunnen we alle rijen overslaan en meteen het slot binnen lopen. We bewonderen de overdadige vertrekken van het slot en de keizerlijke appartementen. De meisjes kijken hun ogen uit: zoveel pracht en praal. En natuurlijk wordt overal de figuur van Sisi, de tragische keizerin, zoveel mogelijk onder de aandacht gebracht. Al moet ik zeggen dat ik persoonlijk meer een fan ben van Maria-Theresia die maar liefst zestien kinderen op de wereld zette en door haar kinderen strategisch uit te huwelijken erin slaagde haar nageslacht met zoveel mogelijk Europese koningshuizen te vermengen. Al liep dat voor haar dochter Marie-Antoinette helaas minder goed af.

Continue reading →

Syrische en Libanese mezze bij Palmyra

Het is duidelijk mezzeweek. 😉 Deze avond had ik afgesproken met onze kameraad uit Leuven, zijn vrouw en zijn twee dochters uit een eerdere relatie. Aangezien de vrouw van onze kameraad in Australië woont, zien we elkaar niet zoveel. Dus als ze in België is, doe ik mijn best om met hen af te spreken om bij te praten. Al kwam het vandaag niet zo goed uit, omdat ik morgen naar Wenen vertrek met de zus en de dochters van mijn vriend.

Maar eten moet een mens toch en het was gezellig vertoeven op het terras van Syrisch/Libanees restaurant Palmyra in de Parijsstraat. De mezze smaakten me enorm. Vooral het lamsvlees was erg lekker. Zelfs de veggie dochters van onze vriend vonden het lekker en die staan erom bekend geen makkelijke eters te zijn! Alleen miste ik een glaasje wijn bij het eten. Die mocktails waren voor mij echt veel te zoet. Of een glaasje kombucha, dat was perfect geweest!

Na de maaltijd genoten de jongedames van een moochie yoghurtijsje. Omdat mijn gezelschap moe was, maakten we het niet laat. Iets waar ik niet rouwig om was, want zo had ik deze avond nog tijd genoeg om mijn valies te maken.

Reünie bij Strofilia

Deze avond hadden mijn drie collega’s en ik afgesproken met ons voormalig afdelingshoofd, de dame wiens positie ik in 2021 heb overgenomen toen ze de laatste twee jaar van haar carrière voor een andere jobinvulling koos.

Het was niet echt makkelijk om een datum te vinden die voor iedereen paste, want die gepensioneerden van tegenwoordig hebben zo mogelijk een nog drukkere agenda dan werkende mensen.

Uiteindelijk vonden we een geschikt moment en zo kwam het dat we deze avond met vijf vrouwen aan een mooie ronde tafel konden genieten van de lekkere Griekse mezze van Strofilia, vergezeld van een glaasje Griekse wijn, uiteraard.

De ober gaf met veel plezier uitleg bij de mezze op de kaart. Hij suggereerde om te starten met dips (tarama, tzatziki en pikante feta) en vis en vervolgens als hoofdgerecht de gegrilde groenten en vlees te bestellen.

Het leuke aan dit concept is dat je van alles wat kan proeven. Elke mezze was om duimen en vingers af te likken, maar mijn persoonlijke favoriet waren de gegrilde inktvis en de kavourmas (rundvlees met kruiden met artisanale pasta en verse schapenkaas).

Een aanrader voor liefhebbers van de Griekse keuken.

Puur-Natuur van Roger Cools en Viv Decorte in Kasteel Le Paige

Na ons bezoek aan de Saffraanboederij gisteren bleven mijn vriend en ik logeren bij zijn ouders in Herentals. Makkelijk, want zo moesten we ons niet haasten om de laatste trein te halen en konden we na het vertrek van al dat jonge geweld rustig onder ons vieren napraten.

Zondagen dienen om uit te slapen, dus we bleven lekker lang in bed liggen, om vervolgens op het gemak buiten op het terras te ontbijten met zelfgemaakte granola en fruitsla.

Na deze gezellige brunch maakten we een wandeling doorheen de bossen van Herentals en verder naar Kasteel Le Paige waar we de tentoonstelling Puur-Natuur van Roger Cools en Viv Decorte meepikten. De tentoongestelde werken waren naar mijn mening eerder middelmatig, maar hier en daar zat er wel een leuk werk tussen. En de mooie voorjaarsbloeiers in het park rondom het kasteel maakten het sowieso de moeite van een bezoek waard