Mexican party!

Gisterenavond hadden we onze vriend te gast om samen Mexicaans te eten. Spijtig genoeg leverde onze eerste keuze El Sombrero gisterenavond niet en moesten we ons tevreden stellen met het aanbod van La Cantina del Coronel. Wat dus betekende: geen ceviche en geen margarita. Snik. Gelukkig was er een lekker flesje champagne om mij te troosten. En ja, het eten was zeker lekker, maar de Mexicaanse keuken van El Sombrero is toch echt superieur.

Onze voorgerechtjes (van de hoofgerechtjes helaas geen fotografisch bewijsmateriaal):

Naar goede gewoonte sloten we de avond af met een whisky (of twee). Zie ze hier eens staan te blinken!

Teambuilding dinner at Harvest

Na de moeilijke lunch kon ik gisteren de dag gelukkig afsluiten in schoonheid met mijn drie topteamverantwoordelijken in restaurant Harvest. Na de vorige mindere ervaring had ik besloten Harvest een nieuwe kans te geven en ditmaal hadden we een fantastische dienster die haar best deed om ons in de watten te leggen. Echt een hemelsbreedverschil met mijn vorige ervaring. Ze verontschuldigde zich zelfs voor het feit dat ze geen Nederlands kon (ze was een Française). Very charming.

We genoten van het lekkere eten, speculeerden over wie onze nieuwe baas zal worden (de huidige gaat vanaf 1 juli met pensioen) en genoten van een lekker glaasje wijn, of twee. Een fijne manier om de onderlinge banden wat nauwer aan te halen.

Hapje:

Kroketjes van paddenstoelen en quinoa:

Zeebaars, geroosterde paksoi, crème van bloemkool met miso, rode linzen met kruiden:

Witte brownie:

Snelle lunch na een moeilijke vergadering

Na een zeer lastige en bij momenten zelfs emotionele vergadering ging ik, volgens afspraak, samen lunchen met mijn collega. Omdat we niet veel tijd hadden, trokken we naar een simpele brasserie in de buurt: Mokafé in de Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen. Niet meteen mijn favoriete lunchplek, maar de lunch was eerder therapeutisch van opzet dan een culinaire ervaring. Bedoeling was dat onze andere collega ook zou meegaan, maar die moest na de lastige vergadering een moeilijke boodschap brengen aan een collega en dook pas op nadat wij al aan onze koffie en thee bezig waren. En hij keek niet bepaald gelukkig… Het slaatje met garnalen en zalm stelde niet veel voor, maar denk dat deze lunch een goeie gelegenheid was om wat stoom af te laten. Het was nodig.

Bentobox lunch

De bentobox bij Samouraï in Brussel is altijd lekker, maar serieus, 35 euro voor een lunch dat is er toch een beetje over. Voelde mij ietwat schuldig dat ik mijn collega had voorgesteld hier samen te lunchen. Volgende keer toch maar gaan voor een noedelsoepje bij Wolf.

Lunch met een oud-collega

Deze middag had ik opnieuw met een oud-collega afgesproken in Victor Bozar Café. Altijd fijn om te horen hoe het met haar gaat. Een voorbeeld van een gepensioneerde die haar dagen goed weet te vullen!

Genieten met Convento Food

Uitstel is geen afstel! Na het door COVID19 geannuleerde etentje, prikten we meteen een nieuwe datum om af te spreken met onze vrienden. Cateraar Convento Food zorgde voor het eten, wij voor de drank en het aangename gezelschap. 😉 Naar goede gewoonte kwamen we op culinair vlak niets te kort, maar ik maak me wel ongerust over de manier waarop de vechtscheiding met de ex van onze vriend dreigt te ontsporen. Ik vrees echt dat hun gezamenlijke kinderen hier niet beter uit zullen komen. Voorlopig lijkt, ondanks aandringen van onze vriend, zelfs de weg naar bemiddeling afgesloten. Echt verschrikkelijk. Ik wou dat ik meer kon doen dan vanop de zijlijn toekijken en een luisterend oor bieden.

Afscheidslunch

Na het afscheidsontbijt, de afscheidslunch. Want een collega die zich zoveel jaren hard ingezet heeft, verdient het om met de nodige egards uitgewuifd te worden. Moet toch vreemd zijn, de deur van een bedrijf waarvoor je zoveel jaren gewerkt hebt achter je dichttrekken om er nooit meer terug te keren. Ik kan me eerlijk gezegd op dit moment niet voorstellen hoe ik daarmee zou omgaan, want je job is toch een belangrijk onderdeel van wie je bent als persoon. (Al kan ik jullie wel verklappen dat ik alvast een hele waslijst plannen heb om mijn dagen als gepensioneerde te vullen.) Ach ja, dat ligt voor mij nog in de verre toekomst. We zullen wel zien eens het zover is.

Eén ding is zeker: de kwaliteit van het eten bij Victor Bozar Café stelt nooit teleur. Echt een topplek.

Trash day met ontbijtje

Dat gezellig samen ontbijten met de collega’s wordt een trend! Al moet ik toegeven dat een stevig ontbijt helpt om voldoende energie te hebben om kasten en kelders op te ruimen ter voorbereiding van de verhuis die alsmaar dichter en dichter bij komt…

Lunch bij Wolf

Na het copieuze ontbijt van deze ochtend, hield ik het sober voor de lunch met mijn kameraad deze middag. Een bao met paddenstoelen van DIM’s kreeg ik er nog net bij geduwd. En da’s dan ook meteen het grote voordeel van afspreken bij Wolf: je bestelt zo veel of zo weinig als je wilt én de huisgemaakte limonades zijn erg lekker.

Afscheidsontbijt

Deze ochtend hadden mijn collega’s een ontbijtpotluck georganiseerd voor onze collega die morgen (yikes!) haar laatste werkdag heeft. Onze kranige collega wordt immers binnenkort 65 en heeft nog wat dagen verlof op te nemen. Aangezien onze collega niet graag in de belangstelling staat, zagen we af van bombastische speeches en hielden we het bij een sobere overhandiging van de cadeaus.

Naar goede gewoonte hadden mijn collega’s weer hun uiterste best gedaan en was er allerlei lekkers voorzien in overvloedige hoeveelheden. De bijna-gepensioneerde zelf had voor de gelegenheid maar liefst twee cakes én bokkenpootjes gebakken. Haar baktalent en werkijver zullen alvast enorm gemist worden op onze werkvloer. Ze had voor iedereen een doosje met suikerboontjes bij als bedankje voor de fijne samenwerking en om haar nieuwe leven te vieren. Ik ben er zeker van dat ze ervan zal genieten!