culinair

Een spontane chocomelk bij madmum

Toen ik deze middag terug kwam van boodschappen doen in de stad, merkte ik dat ik een gemiste oproep had. Fun fact about me: in mijn privétijd bel ik amper. Ik vind communicatiemiddelen als whatsapp en messenger veel handiger en minder invasief dan een telefoontje. Kameraad J is echter volledig het omgekeerde: hij belt altijd, met als gevolg dat hij meestal op mijn antwoordapparaat terecht komt, omdat ik niet heb gemerkt dat mijn iphone trilde.

Van zodra ik de gemiste oproep zag, belde ik uiteraard terug. Bleek dat hij deze namiddag wat tijd te verdrijven had in Leuven terwijl zijn vrouw rijlessen volgde. Een heel verhaal, want eigenlijk rijdt zijn vrouw al jaren, maar haar rijbewijs van Trinidad was onlangs vervallen, waardoor ook haar internationale rijbewijs niet meer geldig was. En in coronatijden is het alles behalve evident om zomaar even op en af naar Trinidad te vliegen om een rijbewijs te laten verlengen. Conclusie: om rechtsgeldig achter het stuur te mogen plaatsnemen, moest ze opnieuw rijexamen afleggen in België. En helaas voor haar, kreeg ze twee keer een onvoldoende voor de praktijktest en was ze daarom nu verplicht om rijlessen te volgen.

Mijn vriend en ik hadden geen plannen deze namiddag, dus spraken we af samen iets te gaan drinken. Het was behoorlijk druk in de Leuvense winkelstraten en ook de terrassen zaten goed vol. Gelukkig slaagden we erin nog net een vrij tafeltje bij madmum te bemachtigen, alwaar ik genoot van een lekkere warme chocolademelk met Baileys (de taart was voor onze kameraad die nog niet gegeten had). Al mocht de chocomelk wel een tikkeltje warmer zijn voor mij. We brachten een dik anderhalf uur al keuvelend door en namen toen opnieuw afscheid, want mijn vriend en mij wachtte nog een klein fietstochtje naar restaurant Dumon.

IMG_5579

Verjaardagsdiner bij Barba

Gisteren vierden we samen met mijn vader zijn verjaardag in één van mijn favoriete Leuvense restaurants Barba. Het werd helaas een beetje een verjaardag in mineur, want mijn vader maakt een moeilijke periode door. En aangezien hij net zoals ik een ongelooflijke koppigaard is, luistert hij niet naar goede raad. Gelukkig waren er het heerlijke eten en de uitstekende wijnen als doekje voor het bloeden.

Appetizers:

IMG_5486

IMG_5487

Coquille, pompoen, lavas, iberico:

IMG_5489

Rog, aardpeer, courgette, pinda:

IMG_5491

Fazant, fregola, lange peper, bospaddestoel:

IMG_5493

Haas, peer, pastinaak, veenbes:

IMG_5495

Banaan, chocolade, karamel:

IMG_5497

Heel leuk: bij de haas werd een rode wijn geserveerd uit een decanteerkolf. De sommelier zei dat het om de laatste voorraad ging die hun wijnleverancier van deze wijn had. Als we erin zouden slagen om te raden welke druivensoorten in de wijn zaten en van welk land de wijn afkomstig was, dan kregen we een drankje van het huis aangeboden. Ik sta altijd open voor een uitdaging, maar ondanks het feit dat ik graag wijn drink, ben ik niet echt een grote wijnkenner. Gevolg: we hadden maar één druivensoort juist en ook het land hadden we verkeerd gegokt. Misschien moet ik toch eens een wijncursus gaan volgen. 😉

IMG_5499

 

We sloten de avond af met een glaasje wijn in de bar van het hotel waar mijn vader logeerde.

Genieten in het Smaakdorp

Dikke pluim voor de organisatie van het Leuvense smaakdorp op het Ladeuzeplein. Fantastisch om samen met mijn vriend op een coronaveilige manier te kunnen genieten van al het lekkers dat de lokale Leuvense handelaars voor ons in petto hadden. Met de nadruk op ambacht, puur, passie, lokaal, artisanaal, duurzaamheid en kwaliteit. Als dat geen mooie slogan is!

We startten onze avond in de feestelijk versierde tent met een glaasje cava en een fenomenaal lekker stukje gravad lax van Vishandel Wauters als aperitiefhapje, om vervolgens over te schakelen op de heerlijke cocktails van Zander van Onder Den Toren. Een perfecte match met de heerlijke hapjes van De Kapblok. Voor het hoofdgerecht deelden we een heerlijke mole poblano van Onder Den Toren. Om de avond af te sluiten met nog een cocktail (of twee) en een pastéis de nata.

IMG_5462

IMG_5467

IMG_5470

IMG_5473

IMG_5477

IMG_5479

IMG_5481

Lunch bij L’Intermezzo

Eigenlijk moest ik vandaag niet echt op kantoor zijn (die post kon gerust nog een paar dagen langer ongeopend blijven), maar een lunchvoorstel sla ik nooit af. Uiteindelijk is het helemaal niet lang sporen tussen Leuven en Brussel en al zeker niet als je voorzien bent van een laptop en een personal hotspot. Voordat je het weet stopt de trein in Brussel-centraal.

En ik kan alvast bevestigen: samen lunchen is ideaal om de banden met de collega’s aan te halen. De gesprekken gaan zoveel vlotter als er geen scherm is dat je scheid van de andere. En ja, een lekkere portie spaghetti frutti di mare valt natuurlijk ook niet te versmaden.

IMG_5443

Reünie bij Convento Wijnbistro

Het woord reünie is hier echt wel op zijn plaats. Want de laatste keer dat ik mijn studiekameraad zag was in augustus 2017 in Genève. Sinds mijn terugkeer naar België verwaterde het contact tot sporadisch berichtjes uitwisselen, die naarmate de tijd vorderde in frequentie afnamen (toegegeven ik was ook ietwat verongelijkt dat hij niet de moeite had gedaan mij te komen opzoeken toen ik in Borgerhout woonde, wat voor hem echt vlakbij was). Tot ik onlangs een heel lang bericht van hem kreeg om me te melden dat het voorbije jaar zijn huwelijk van 23 jaar op de klippen was gelopen. Een zeer onverwacht bericht, want mijn kameraad en zijn vrouw leken mij zo’n koppel bestemd voor de eeuwigheid. Maar hey, zo zie je maar, je weet nooit wat er zich achter gesloten deuren afspeelt. En afgaande op wat mijn vriend mij vertelde tijdens ons etentje was dat heel wat.

Natuurlijk was één etentje niet voldoende om bij te praten over alles wat er de voorbije jaren gebeurd was. En het raakte me dat mijn kameraad zo’n moeilijke periode doormaakt. Het doet me altijd hartzeer wanneer mensen die mekaar zo graag gezien hebben er niet in slagen op een vriendschappelijke manier een punt achter hun relatie te zetten. Natuurlijk kunnen mensen uit mekaar groeien of iemand anders tegen komen, maar probeer dan uit respect voor wat geweest is tot werkbare afspraken te komen. Zeker als er kinderen in het spel zijn…

Enfin, gelukkig bood het lekkere eten van Convento Wijnbistro een beetje troost. (Mijn kameraad drinkt geen wijn, dus die ervaring kon ik jammer genoeg niet met hem delen.) En ben ik blij om te horen dat mijn vriend professionele hulp heeft om hierdoor te komen. We spraken alvast af ditmaal geen jaren te wachten met het vastleggen van een volgende afspraak. Mijn eerste voornemen voor 2022 staat hierbij vast. (En natuurlijk een beetje nieuwsgierig om kennis te maken met zijn nieuwe vriendin.)

Appetizer:

IMG_5427

Aardpeer, boekweit, yoghurt & Knolselder, karnemelk, zonnebloempit:

IMG_5432

Kalfszwezerik, wortel, hennep:

IMG_5434

Hert, gefermenteerde paddenstoel, kriek Boon:

IMG_5436

Popcorn, citrus, vanille:

IMG_5438

Sinterklaasbrunch

Zondag hadden mijn vriend en ik nog eens gasten over de vloer: onze vrienden uit Heverlee met hun zoontje. Altijd leuk en zeker als het is om samen te genieten van de geweldig copieuze Sinterklaasbrunch van Convento Food. Noblesse oblige, dus startten we de brunch met bubbels. Tussen de gangen door speelden we exploding kittens, kwestie van ons eten wat te laten zakken. Het is mijn missie om elke mens ter wereld te laten kennis maken met dit geweldige spel. 😉 En uiteraard jullie te laten meegenieten van het lekkers dat op ons bord passeerde.

Speculoos, marsepein en chocolade, om de verjaardag van Sinterklaas in stijl te vieren:

IMG_5386

Assortiment artisanale broodjes en koffiekoekjes:

IMG_5387

Volle yoghurt, huisgemaakte granola, gedroogde bloemen en rood fruit:

IMG_5388 Continue reading →

Een bezoek aan het Rubenshuis en heerlijke mezze bij Yalla Yalla

Genoten van het uitstekende ontbijt in B&B Welcome Home. Elke maaltijd die afgesloten wordt met vers gebakken pannenkoekjes heeft bij mij sowieso een streepje voor. Kleine Stijn was druk bezig met de voorbereidingen voor een koffietafel in het paviljoen in de tuin, dus we moesten zijn aangenaam gezelschap missen. Gelukkig hadden we elkaar. 😉 Het ontbijt was meer dan overvloedig genoeg om tot ‘s avonds toe te komen. Zo hebben we het graag!

IMG_5336

IMG_5337

IMG_5338

IMG_5340

Na het ontbijt pakten we onze spullen bijeen en begonnen we aan onze tocht naar Antwerpen-centraal. Daarvoor moesten we eerst een dikke twintig minuten wandelen tot aan het busstation Geel Eindhoutseweg om vervolgens de bus te nemen naar het treinstation van Heist-op-den-Berg. Nu zijn mijn vriend en ik vlotte wandelaars, maar mensen die moeilijk te been zijn en over geen wagen beschikken, kunnen deze tocht dus onmogelijk doen. Toch jammer dat de optie openbaar vervoer voor veel verplaatsingen in België quasi onmogelijk is.

Enfin ja, op iets meer dan anderhalf uur stonden we in Antwerpen-centraal. We lieten onze bagage achter in de lockers in het station en wandelden de Meir op. We hadden rond 14.30u afgesproken met onze vriendin en haar nieuwe vriend, dus hadden we nog een uurtje voor onszelf. Ideaal om iets te gaan drinken in de mooie Antwerpse stadsfeestzaal. Een smoothie gaat er altijd wel in! Continue reading →