Beaucoup Fish revisited

Maart is duidelijk de reünie-met-oud-collega’s-maand aan het worden. En eigenlijk is het ook nog maar een dikke week geleden dat ik iets at bij Beaucoup Fish. Oók met een oud-collega. Gelukkig verandert het menu daar wekelijks en kan je dus altijd iets nieuws proeven.

Aangezien deze collega tot aan zijn pensioen samen met mij in het managementcomité gezeten had, ging het gesprek voornamelijk over het werk. Maar ik zag aan hem dat hij langzaam zijn draai begon te vinden in zijn nieuwe leven als gepensioneerde. Mijn oud-collega is zo iemand die, mocht ons bedrijf hem niet verplicht met pensioen gestuurd hebben, ongetwijfeld tot zijn dood gewerkt zou hebben. Gelukkig lijkt hij nu manieren gevonden te hebben om zijn dagen zinvol te vullen. Blij voor hem!

Huisgemarineerde ansjovis, hummus, pistache:

Zeewolf, archiducsaus, frieten, sla:

Verdachte pakketten in Brussel-Zuid

Begrijpelijk dat Brussel-Zuid meteen ontruimd werd, want de aanslagen in Brussel vonden ongeveer tien jaar geleden plaats. Heel het treinverkeer in de knoop natuurlijk, gelukkig kon ik door de NMBS app nauwlettend in het oog te houden en er een klein sprintje uit te persen nog net op een trein springen die over de luchthaven naar Leuven reed. Een meevaller, want geen idee hoe laat ik anders thuis geraakt zou zijn.

Boekvoorstelling ‘Tijd van Dwang’ in Barbóék in M

Deze namiddag woonden mijn vriend en ik de boekvoorstelling bij van onze vriend Peter Mangel Schots, journalist, docent, dichter en schrijver. Peter vond de inspiratie voor zijn boek ‘Tijd van Dwang‘ bij het oorlogsdagboek van zijn grootvader die als dwangarbeider in Duitsland werkte. Peter las het dagboek van zijn grootvader tijdens de coronacrisis en deelde fragmenten ervan op facebook. Fragmenten die ik toen met veel aandacht gelezen heb.

De opkomst voor de boekvoorstelling was hoog en natuurlijk kochten mijn vriend en ik achteraf twee exemplaren voor onszelf. Gesigneerd door de auteur, uiteraard. En nu maar duimen dat het boek een bestseller wordt!

Op de terugweg van de boekvoorstelling passeerden we langs een nieuwe ijsjeszaak in de Diestsestraat, Ice for All. Uiteraard konden we het niet laten om onszelf te trakteren op een lekker ijsje. Ook handig voor als we nog eens bezoek hebben: je kan het ijs ook in dozen kopen.

Exiles – Belgian National Orchestra, Daniel Bjarnason & Ekaterina Levental in Bozar

Gisteren met mijn vriend afgezakt naar Bozar voor het concert Exiles, gebracht door het Belgian National Orchestra onder leiding van Daniel Bjarnason en soliste Ekaterina Levental (zang en harp). Voor het concert trakteerden we onszelf op een diner bij Victor Bozar Café. En natuurlijk kon ik het niet laten om als dessert de sabayon met Poire Williams, brunoise van peer, vanille-ijs en gebrande amandel te bestellen. Het is niet dat sabayon zo vaak op de dessertkaart staat, he.

Ons toegangsticket voor het concert gaf ons recht op een gratis Brugse Zot of Sportzot die we konden ophalen bij een foodtruck geparkeerd vlak bij de ingang van Bozar. Ik ben zelf niet meteen een bierliefhebber, dus offerde mijn vriend zich op. 😉 Voordat we de concertzaal binnen gingen, maakte ik nog snel een fotootje op de de Kunstberg van de mooie kleuren in de avondlucht.

Het centrale werk van het concert was Exiles, een stuk dat Max Richter schreef in 2021, diep geraakt door de vluchtelingencrisis. Zangeres en harpiste Ekaterina Levental, geboren in Oezbekistan, putte uit haar eigen ervaringen als vluchtelinge om te vertellen hoe het voelt om alles wat vertrouwd is achter te moeten laten en te vertrekken naar een nieuw land waar je letterlijk vanaf nul moet beginnen, op zoek naar een nieuwe identiteit. Samen met het orkest nodigde Ekaterina ons uit voor een muzikale tocht langs vier innerlijke landschappen: verlies, zwerftocht, confrontatie en hoop. Heel pakkend.

Puzzelvooruitgang!

The Ethereal Paradox in het STUK

Deze avond iets gaan eten samen met een collega die er duidelijk behoefte aan had wat te ventileren over het werk. Ik ken de collega in kwestie al heel lang en was graag bereid een luisterend oor te bieden. Voor de gelegenheid kozen we Brasserie Van de Weyer uit, omdat het daar op een weekavond rustig zitten is en de kwaliteit van het eten altijd goed is.

Rond acht uur rondden we ons gesprek af, want ik had tickets voor de voorstelling The Ethereal Paradox van fABULEUS / Zoë Chungong om 20.30u in het STUK. Ik moest stevig door stappen, maar kwam gelukkig aan vlak voordat de deuren openden.

Zoë Chungong wist me helemaal te betoveren met haar danssolo, waarin ze op zoek ging naar wat het betekent om als vrouw bekeken te worden. De voorstelling viel uiteen in drie verschillende delen, waarin ze een vrouw in drie verschillende tijdperken verbeeldde: van de charleston in de roaring twenties over de hedendaagse hiphopcultuur naar een toekomst die toebehoort aan virtuele schoonheden. Een voorstelling die gaat over schoonheidsidealen, pretty privilege en the male gaze. Zeer onder de indruk van deze getalenteerde jongedame!

Lunch met een oud-collega in Beaucoup Fish

Eigenlijk had ik vandaag een thuiswerkdag ingepland om mij te kunnen focussen op het wegwerken van mijn steeds groter wordende werkachterstand, maar voor mijn toffe oud-collega reisde ik graag op de middag over en weer naar Brussel-Noord om samen met nog twee andere collega’s te lunchen bij Beaucoup Fish. Altijd lekker en gezellig daar.

We hadden veel om over bij te praten, dus de tijd vloog voorbij. Omdat het zo lang geleden was dat we nog eens samen geluncht hadden, permitteerde ik het mezelf om wat langer te blijven zitten dan ik oorspronkelijk van plan was. We namen alleszins afscheid met de belofte om elkaar snel weer te zien.

Gravadlax van zalmforel, mosterdvinaigrette, Toscaanse kool:

Koolvis, gekaramelliseerde witloof, grijze garnalen, mousseline:

Gebakken ananas:

Nabucco in de Antwerpse Opera

Deze namiddag spoorden Goofball en ik naar Antwerpen-Centraal om in rode zetels van één van de loges te genieten van de opvoering van Nabucco. Voor Goofball de eerste keer dat ze een operaopvoering bijwoonde, dus ik was best wel vereerd dat ik deze ervaring samen met haar mocht delen.

Het was even zoeken naar de juiste loge en de juiste stoelen, maar eens we zaten, waren we vertrokken voor een fantastische opvoering. Ik was bijzonder onder de indruk van de scenografie, met twee gigantische bewegende spiegels die boven de scène bevestigd waren en de scène zelf die tijdens de opvoering onder water werd gezet. Wat een heel bijzonder effect opleverde. En natuurlijk kippenvel tijdens de uitvoering van het slavenkoor toen de koorzangers opdoken tussen het publiek zelf. Onvergetelijk!

We sloten de namiddag af met een drankje in brasserie Le Royal in Antwerpen-Centraal, omdat we net onze trein gemist hadden. Ideaal om nog wat na te praten.

Een klassiek verjaardagsfeestje In Den Boule

Recept voor een geslaagd feestje: een leuk café, goed volk en drank à volonté. Aangezien mijn vriend dit weekend in Genève zat, zakte ik alleen af naar het feestje van de jarige. Gelukkig was er meer dan genoeg sociaal volk om een praatje mee te slaan. En zo leerde ik tegelijkertijd een nieuw café kennen, want tot mijn eigen verbazing had ik nog nooit een drankje genuttigd in dit Leuvense studentencafé, propvol studentikoze attributen.

Laatste evaluatiegesprek van de reeks!

Door de ziekte van één van mijn teamverantwoordelijken kwamen er de voorbije weken zeven extra evaluatiegesprekken in mijn werkmandje terecht. Dat betekent dus zeven extra gesprekken die voorbereidingstijd vragen in mijn sowieso al drukke agenda wringen en zeven extra evaluatieverslagen die moeten uitgeschreven worden. Gelukkig zijn de gesprekken goed verlopen en ondanks het extra werk dat dit met zich mee brengt, was het ook een opportuniteit om een aantal collega’s wat beter te leren kennen. Al zal ik toch blij zijn als mijn teamverantwoordelijke terug is uit ziekteverlof.

Yet Another Blog

Life on my side