Hamamelisfeesten in Kalmthout

Veel te vroeg opgestaan deze zaterdagochtend, omdat ik om 8.36u op de trein naar Antwerpen moest nemen. In Berchem station had ik namelijk afgesproken met twee collega’s om samen een bezoekje te brengen aan het Arboretum in Kalmthout waar rond deze periode de toverhazelaars in bloei staan.

We troffen elkaar in het station van Berchem en stonden geduldig op de trein te wachten, toen afgeroepen werd dat onze trein naar Kalmthout afgeschaft was wegens een personenongeval. Zo’n ongeval is natuurlijk een drama op zich, maar spijtig genoeg is er in het weekend maar één trein per uur die naar Kalmthout rijdt. Noodgedwongen moesten we onze plannen dus aanpassen. Gelukkig woont één van mijn collega’s niet ver van het station en heeft zij een wagen. Dus wandelden we naar haar buurt om van daaruit met de wagen naar Kalmthout te rijden.

Mijn collega parkeerde de wagen bij het Arboretum en wisselden van schoeisel. En dat bleek absoluut nodig te zijn, want de weersvoorspellingen zaten er deze zaterdag helemaal naast: in plaats van de voorspelde droge dag, regende het stevig en was ons bezoekje aan het Arboretum een natte bedoening. Gelukkig was het niet koud en hadden we alle drie jassen aan die de regen konden trotseren. Ondanks het barslechte weer genoten we van de mooie kleurrijke toverhazelaars en de regen leverde zelfs enkele mooie plaatjes op.

IMG_0071

IMG_0072

IMG_0076

IMG_0077

IMG_0081

IMG_0082

IMG_0087

IMG_0089

IMG_0090

IMG_0094

IMG_0096

IMG_0097

IMG_0098

IMG_0099

IMG_0102

IMG_0110

IMG_0112

IMG_0113

IMG_0116

IMG_0119

Natuurlijk kon ik het niet laten om in de shop een flesje gin te kopen, gemaakt van de toverhazelaars die we net bewonderd hadden. Na ons bezoek aan het mooie, maar natte arboretum, reden we naar de Stapper, een tien meter hoge toren die ons een prachtig uitzicht bood op het Stappersven en de heide.

IMG_0121

IMG_0123

IMG_0124

We sloten ons bezoek in Kalmthout af met een heerlijke lunch in het Strijboshof, voorafgegaan door een glaasje champagne.

Gerookte heilbot met crème van erwten en basilicum:

IMG_0134

Skreifilet met champagnesaus en gebrande prei:

IMG_0140

Tiramisu met huisgemaakte limoncello

IMG_0143

We konden het niet laten om bij het dessert een glaasje limoncello te bestellen. Amai, dat smaakte!

Onze collega zette mij en de andere collega na de lunch af aan het station van Kalmthout waar we samen de trein naar Antwerpen-centraal namen, alwaar onze wegen scheidden. Helaas eindigde de dag zoals die begonnen was: met vertraging. Ditmaal was de vertraging veroorzaakt door spoorlopers. Ik zat al even op de trein die mij naar Leuven zou brengen, maar die niet mocht vertrekken voordat het spoorlopersprobleem opgelost was. Ik besloot dan maar uit te stappen voor een sanitaire stop in het station en natuurlijk was de trein net weg toen ik terug was. Pech, dan maar de trein genomen waarbij ik moest overstappen in Mechelen. Gelukkig bleef ik van verdere treinmiserie gespaard en kon ik ‘s avonds de fles gin overhandigen aan mijn vriend die de dag op FOSDEM had doorgebracht.

IMG_0158

Sushi bij Kintsugi!

Deze avond genoten van een heerlijke sushiboot samen met de vrienden die we jaren geleden leerden kennen in de Spaanse les. Het was al even geleden dat we nog met z’n vieren rond de tafel gezeten hadden, want de vorige keren dat ik met dezelfde vrienden had afgesproken zat mijn vriend altijd in Genève.

De sushichef van Kintsugi was een beetje overbevraagd, waardoor het niet mogelijk was een boot voor vier personen voor ons te bereiden. Geen erg, met wat gyoza als voorgerecht en een boot voor drie personen hadden we zeer royaal gegeten. En die warme saké was de kers op de taart.

IMG_0056

IMG_0062

Meanderswandeling in Rotselaar en champagnerijk verjaardagsfeestje

Onze vriend was zo vriendelijk om mijn vriend en mij met de wagen te komen ophalen in Leuven voor zijn eigen verjaardagsfeestje. ‘t Is een held! We hadden om samen te gaan wandelen in Rotselaar om de eetlust op te wekken.  Na een kleine omweg doorheen de smalle wegjes van villawijk Heikant, met dank aan Waze, slaagden we er uiteindelijk in de kerk van Heikant te vinden, waar de vrouw van onze vriend en hun twee jongens ons opwachtten. We trokken onze wandelschoenen aan en genoten samen van de Meanderswandeling. Het weer was ons goed gezind en we genoten van de frisse buitenlucht.

IMG_9959

IMG_9962

Bijzonder ontdekking in het bos:

IMG_9964

De plas van Rotselaar:

IMG_9966

De prachtige Donjon Ter Heyden lag er bijzonder fotogeniek bij en ik moest me inhouden om geen twintig foto’s uit zoveel mogelijk verschillende hoeken te nemen.

IMG_9970

IMG_9973

IMG_9975

IMG_9978

IMG_9980

Na deze fijne wandeling was het tijd voor het aperitief. Noblesse oblige! Ter ere van de verjaardag van onze vriend kraakten we één van de champagneflessen uit het degustatiepakket dat we kochten op een mooie zomeravond. En omdat eentje geentje is, opende onze vriend nog een tweede flesje.

IMG_9988

IMG_9994

Vervolgens konden we genieten van de kookkunsten van onze vrienden. We startten met een variatie van Pascale Naessens op een klassieke tomaat garnaal. Voor mij meteen al een schot in de roos, want ik ben een gigantische fan van tomaat garnaal. En daarbij dronken we uiteraard een lekker glaasje witte wijn.

IMG_0002

IMG_0003

Voor het hoofdgerecht had onze vriend gebraad in de oven gemaakt. Amai, zo lekker! Perfect gebakken en vergezeld van heerlijke groentjes.

IMG_0014

En we hadden nog net een gaatje voor het dessert!

IMG_0016

Een werkelijk perfecte avond. Alleen een beetje jammer van die uitnodiging voor de Kastaars! die samenviel met dit feestje, maar de vriendschap gaat altijd voor, he!

De nieuwjaarsbrief van mijn petekindje

Deze zondag reden mijn vriend en ik naar Tielt-Winge om samen met mijn petekindje en zijn gezin te klinken op het nieuwe jaar. Bij het binnen komen in de ruime woonkamer van onze vrienden werd onze blik meteen getrokken naar de prachtige kerstboom in de hoek, versierd met kerstballen die mijn vriend en ik vanuit gans de wereld meegebracht hebben voor de mama van mijn petekindje. Tof om te kunnen snuisteren doorheen al die fijne reisherinneringen. Nu de kinderen groot genoeg zijn, durfde de mama het eindelijk aan de breekbare glazen kerstballen in een gloednieuwe kerstboom te hangen.

IMG_9517

We beten meteen de spits af met de nieuwjaarsbrief. En het moet gezegd, dat gaat elk jaar een beetje vlotter. Mijn petekindje las goed verstaanbaar voor en was blij met zijn enveloppe met geld. Zelf kreeg ik ook een superleuk cadeautje: een sushi-etentje met mijn petekindje en stijlvolle eetstokjes van Mamzel in afwachting tot het zover is!

IMG_9598

IMG_9601

 

Vervolgens waagde ik mij aan spelletje Mario Kart, dat ik uiteraard glansrijk verloor. Ter mijner verdediging: het was de allereerste keer dat ik dit spel speelde. Ik zal alleszins nog stevig moeten oefenen om mijn petekindje in te maken, wiens oog-handcoördinatie duidelijk superieur is aan die van mij.

Terwijl we van een zelfgemaakt aperitiefhapje smulden, speelden we een nieuwe UNO variant: UNO flip! Een variant die het spel nog spannender en tegelijkertijd frustrerende maakt.

IMG_9526

IMG_9528

Het hoofgerecht was een heerlijke pasta met geroosterde bloemkool, pancetta en peterseliepesto. Amai, dat smaakte!

IMG_9542

IMG_9543

En natuurlijk sloten we al met een heerlijk ijsje met warme chocoladesaus.

IMG_9552

Een fijne dag!

Reünie met onze Amerikaanse vrienden in Kessel-Lo

De laatste vrijdag van het jaar 2022 hadden mijn vriend en ik een afspraak met onze vrienden uit Philadelphia (voorheen Chicago). Niet te geloven dat het al van 2017 (!!!) geleden was dat we elkaar nog eens in het echt zagen. Hun jongste dochten hadden we zelfs nog nooit in levende lijven gezien. Echt bizar, want het voelde helemaal niet aan alsof het al zo lang geleden was. Corona heeft heel mijn tijdsbesef om zeep geholpen.

We hadden afgesproken om samen te gaan eten bij Barba, helaas overleed de grootvader van onze vriend begin deze week en moesten zijn ouders deze vrijdagavond naar de wake gaan. Geen oppas dus voor de twee dochters en met een vierjarige en een achtjarige chic gaan dineren was niet echt een optie. Plannen veranderd dus: de reservatie bij Barba geannuleerd, snel een Cambio gereserveerd (onze allereerste keer een elektrische!) en afhaalsushi bij Kintsugi besteld. En zo reden mijn vriend en ik met een hoop sushi in de wagen naar het huis van de ouders van onze vriend in Kessel-Lo. En kon onze reünie alsnog plaatsvonden.

En weten jullie, ik ben oprecht blij dat het zo gelopen is, ondanks de droevige omstandigheden van het overlijden in de familie. Het was heel fijn om te spelen met de schattige Chinees-Amerikaanse dochters van onze vrienden. Amai, wat een pittige dames en echt zo’n typisch Amerikaanse flapuiten. Maar wel flapuiten die Engels, Chinees en Nederlands spreken. Allez, de jongste haar Nederlands is (nog) niet zo goed, maar ze begrijpt het wel prima. En de sushi was ook uitstekend! Al moest ik wel wringen om nog een plekje te zoeken voor een stukje taart.

Fijn dat het nog gelukt is af te spreken vlak voor ons vertrek naar Malta!

IMG_8649

IMG_8653

IMG_8660

IMG_8664

IMG_8666

IMG_8672

IMG_8674

Een fotootje van onze elektrische cambio:

IMG_8676

Exploding kittens, black stories en truffels

Vanavond kwamen onze vrienden en hun twee dochters uit Herent langs om de chocoladetruffels te leveren die mijn vriend besteld had voor zijn collega’s in Genève. (De truffels waren ter ondersteuning van de scouts waarvan de meisjes lid zijn). De examens van de jongedames waren achter de rug, dus ze hadden tijd om te blijven plakken. We deden een flesje wijn open, haalden wat hapjes uit de koelkast en speelden samen ons favoriete spel: Exploding Kittens!

De eerste fles wijn (van Maria Christina) was heel lekker, maar de tweede fles wijn, een sauvignon blanc uit Nieuw-Zeeland viel me zwaar tegen. Geen idee hoe deze wijn in onze koelkast terecht gekomen is, maar hij was mij veel te zuur. Ik vermoed eigenlijk dat we deze wijn gratis gekregen hebben bij een sushibestelling. Dat lijkt mij de enige logische verklaring, want als dit een wijn is die uit één van de proefpakketten komt die we zo nu en dan bestellen, dan zijn we toch in het zak gezet. Gelukkig zorgden de pralines voor het zoete tegengewicht.

IMG_8601

IMG_8602

IMG_8604

Le Chameau s’en fout

Na de gemengde reacties op ons avondje uit bij Oh, my Kimchi!, namen we het zekere voor het onzekere en reserveerden we een tafeltje voor ons gezelschap van zes personen bij vaste culinaire waarde Le Chameau s’en fout. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat mijn laatste bezoek aan Le Chameau s’en fout ondertussen al van meer dan tien jaar geleden dateerde. Niet omdat het er toen niet lekekr was, maar gewoon omdat er nooit een tafeltje vrij was op het moment dat ik zocht naar een plek om samen te eten. Maar de reservatieskills van onze vrienden zijn duidelijk beter dan die van mij, want zij slaagden er wel in een tafeltje te bemachtigen.

Alvorens aan onze culinaire ontdekkingsreis te beginnen, nodigden we onze vrienden graag uit op ons appartementje voor een aperitiefje. We haalden voor de gelegenheid onze rosé champagne en een lekkere fles witte wijn uit de koelkast. Een goed begin van de avond!

Rond kwart na zeven vertrokken we naar Le Chameau s’en fout. De fietsers reden vooruit en wij kwamen te voet achterna met ons groepje van vier. We waren nog niet ver gevorderd in de Diestsestraat, toen ik me opeens bedacht dat ik een tweede fles rosé champagne in de diepvries gestoken had om deze sneller te laten koelen. Meteen flitsten voor mijn geestesoog beelden van een ontplofte fles champagne. Doodzonde… Mijn vriend was zo vriendelijk zich op te offeren en maakte rechtsomkeert om de fles van een gewisse ontploffing te redden.

Met ons groepje van drie wandelden we op het gemak verder tot we aan de zaak Kebab Leuven enig tumult gewaar werden. Een op hol geslagen manskerel was keiluid aan het brullen en had het interieur van de zaak kort en klein geslagen. Vervolgens ging hij op straat een soort schijngevecht aan met een iets oudere man, duidelijk een bekende van hem. De vechtlustige trok zijn t-shirt uit, daarmee een flink horecagezwel ontblotend, en maakte schaduwboksbewegingen naar de oudere man.

Ik greep meteen mijn telefoon om de politie van Leuven te bellen. Terwijl ik aan het bellen was, kwam de dolgeslagen vent mijn richting uit en maakte hij schaduwboksbewegingen in mijn richting. Ik deed een paar stappen achteruit om de afstand tussen ons te vergroten en gedroeg mij, nog steeds aan de telefoon met politie Leuven, ijzig kalm. Tegelijkertijd was ik klaar om te vluchten indien nodig, maar ik voelde dat de vent niet echt een fysieke bedreiging voor mij vormde. De politie bevestigde dat ze op de hoogte waren van de situatie en dat interventie onderweg was. Wellicht zal één van de klanten van café Marengo, dat zich vlak naast Kebab Leuven bevindt, gebeld hebben.

Onze twee vrienden en ik bleven uiteraard niet plakken om te zien hoe dit alles zou aflopen, maar we zagen wel hoe de dolgedraaide kerel de deur van Kebab Leuven zo hard achter zich dicht trok dat het glas in de ruit verbrijzelde. Indrukwekkend. Ik stuurde snel een bericht naar mijn vriend dat hij best een omweg maakte en de Diestsestraat vermeed. Kwestie dat iedereen heelhuids bij het restaurant zou aankomen.

En zo hadden we meteen een straf verhaal om onze maaltijd mee te beginnen. Die verder zeer aangenaam en zonder incidenten verliep, zoals deze foto’s illustreren.

Sint-Jacobsvrucht, wortel, jus van clementine & wasabi, witloof:

IMG_8511

Varkenswang, gemarineerde schorseneer, bospaddestoelen, bosvruchtencoulis:

IMG_8513

Eendenborst, pastinaak, pompoen, kaki vrucht, notencrumble, jeneverbessaus:

IMG_8515

Kazen van Elsen Kaasambacht:

IMG_8518

Sorbet van murtilles, gepocheerde vijg, hazelnoot en witte chocolade crème, peperkoek krokant, groosterde boekweit:

IMG_8519

Sous-bois: chocolade mousse, eekhoorntjesbrood ijsroom, cacao & gepofte quinoa crumble, marmelade:

IMG_8521

Ladies who lunch at Spago

Jawel, onze traditie ontstaan als gevolg van een nachtelijke terugrit door de gietende regen van de Ultimas in Brugge naar Leuven houdt nog steeds stand. Het werd meteen een herkansing voor Spago, want de vorige keer moest onze vriendin afhaken wegens ziekte.

Ik moet zeggen dat ik een betere keuze maakte dan de vorige keer. Mijn fazzoletti tartufo con funghi was echt heel lekker en ondanks de kaas niet te zwaar. En ook de cannelloni di ricotta e spinaci die mijn vriendin bestelde zag er heerlijk uit. En ja, stiekem dronken we daar een glaasje prosecco bij. Het einde van het jaar is in het zicht, he!

IMG_8499

IMG_8500

Blitzbezoek uit Parijs

Toen mijn oud-collega liet weten dat hij voor zijn werk een dagje vanuit Parijs naar Brussel zou afzakken, moest ik niet lang twijfelen: ik verschoof een paar afspraken in mijn agenda en creëerde zo een gaatje om samen met hem een koffie/warme chocomelk te drinken.

Door de coronacrisis hadden we elkaar lang niet meer gezien, dus we hadden veel te veel onderwerpen om over bij te praten op slechts een uurtje tijd. Het deed me plezier dat hij zich nog steeds goed in zijn vel voelt in zijn huidige job en hij was zo vriendelijk me een paar tips voor mijn eigen toekomst te geven.

Ik kijk alvast uit naar een reünie in Parijs!