persoonlijk

Mini-roadtrip langs de Costa Vasca – 3 augustus 2024

Deze nacht goed geslapen. De duizeligheid van gisteren lijkt gelukkig voorbij. We staan op om 7.30u, zodat we om 8u aan het ontbijt zijn om de drukte voor te zijn. Strak plan, want er is merkbaar meer plaats beschikbaar op dit uur en het buffet ziet er veel minder geplunderd uit dan twee dagen geleden. Het is vandaag trouwens prachtig weer. Ideaal voor onze met één dag uitgestelde roadtrip!

IMG_3771

IMG_3773

IMG_3774

IMG_3776

IMG_3777

Onze eerste geplande stop is Zarautz, maar we vinden deze stad te groot en te druk en beslissen gewoon door te rijden. In Getaria stoppen we wel. We parkeren onze wagen langs de weg en bezoeken dit charmante dorp met vissershaven. We bewonderen de helaas gesloten 14de-eeuwse Iglesia de San Salvador langs de buitenkant, beklimmen het monument voor de gesneuvelden, zien voor het eerst een pelota spel in het echt en maken foto’s van de prachtige baai met het mooie brede zandstrand. Het dorp barst van de visrestaurants, maar het is jammer genoeg nog te vroeg om al te lunchen.

IMG_4599

IMG_4602

IMG_4606

IMG_4608

IMG_4609

IMG_4610

IMG_4611

IMG_4615

IMG_4617

IMG_4619

Volgende stop: Zumaia. Een bijzonder aangename ontdekking. Natuurlijk bezoeken we eerst de dorpskerk. En kijk eens aan, we hebben geluk: net op het moment dat wij er binnen stappen is er een orgelconcert aan de gang. We zetten ons op één van de achterste banken en genieten een tijdje van de muziek die ons overspoelt.

IMG_4623

IMG_3788

IMG_4628

IMG_3790

IMG_3792 Continue reading →

Thaise maaltijd in Wijgmaal!

Een mooie zomeravond, goed gezelschap, champagne als aperitief, een heerlijke afhaalmaaltijd van Jay’s Thai Take Away (voor mij graag een Tom Yam Kung alstublieft!) vergezeld van lekkere wijntjes en als afsluiter gezellig samen relaxen rond de vuurkorf met een goed glas Puertoricaanse rum die onze kameraad cadeau gekregen had op één van zijn conferenties. Meer moet dat niet zijn om mij gelukkig te maken.

IMG_4007

IMG_4008

IMG_4010

IMG_4012

IMG_4014

IMG_4015

IMG_4017

IMG_4021

IMG_4023

IMG_4025

En op het einde van de avond kregen we zelfs nog het gezelschap van een onverwachte bezoeker:

IMG_4032

Beklimming van de Ulia – 2 augustus 2024

Vandaag staan we om 7.20u op met als doel een roadtrip langs kuststreek van Spaans-Baskenland te maken. Ik sta echter heel duizelig op. De kamer draait letterlijk voor mijn ogen. Ik voel me helaas niet echt in staat om in deze toestand ettelijke kilometers met de auto te rijden.

Ik besluit terug in bed te kruipen en opnieuw te gaan slapen, in de hoop dat een beetje extra slaap de duizeligheid zal laten verdwijnen. Ondertussen trekt mijn vriend naar het onthaal beneden om te vragen of hij de ontbijtvouchers (we hebben dit hotel geboekt zonder ontbijt en moeten dus vouchers kopen als we ‘s ochtends willen ontbijten) kan herboeken naar de dag nadien. Dat lukt gelukkig.

Ik slaap tot 10.40u uit en die extra uurtjes doen deugd. Bij de tweede poging tot opstaan voel ik me al veel beter en is de duizeligheid merkbaar minder. Terwijl ik mij aan het klaarmaken ben voor de dag, worden we iets na elf uur opgeschrikt door een onverwacht heftig onweer. Twee stevige bliksemflitsen verlichten de kamer, gevolgd door een indrukwekkende donderslag en hevige regen. Om 11.11u valt dan plots de elektriciteit in het hotel uit, vermoedelijk door het onweer. Gelukkig duurt de elektriciteitspanne maar een paar minuten.

We wachten het einde van de onweersbui af en trekken dan de stad in. We brunchen om iets voor twaalf bij Donostea & coffee, waar ik geniet van een lekkere toast met avocado en zalm.

IMG_3614

IMG_3615

Na onze brunch doen we een tweede poging om de kathedraal van Barcelona te bezoeken. In de hoop dat er ditmaal geen misviering aan de gang is. En jawel, deze keer kunnen we zonder problemen dit indrukwekkende religieuze bouwwerk betreden en foto’s nemen.

IMG_3616

IMG_3619

IMG_3622

IMG_3624

IMG_3628

IMG_3630

IMG_3635

IMG_3639

IMG_3644

We wandelen verder naar de berg (nuja, het is eerder een heuvel) Ulia. Onderweg merk ik dat ik toch nog een klein hongertje heb. Die toast van deze middag is duidelijk al helemaal verteerd en ik heb wat extra energie nodig alvorens aan de klim te beginnen. We trekken opnieuw naar onze favoriete pintxosbar Bergara om een paar pintxos te bestellen die we tijdens ons vorige bezoek nog niet geprobeerd hebben. Pintxos zijn wat mij betreft echt het ideale voedsel om een klein hongertje te stillen.

IMG_3649

Met hernieuwde energie beklimmen we vervolgens de Ulia via een stevige trappenpartij. De zon komt er zowaar door en we genieten van de prachtige omgeving met veel bloeiende bosbloemen en een schitterend uitzicht op zee. We spotten oranje penstemon en blauwe hortensia’s. De Ulia was vroeger uitgerust met een kabelbaan, waarvan de sporen nog zichtbaar zijn. Helaas is de kabelbaan zelf al lang opgedoekt en kan je de berg nu enkel te voet beklimmen. We genieten oprecht van deze schitterende wandeling. Een aanrader als je even wil ontsnappen aan de drukte van de stad.

IMG_3661

IMG_3665

IMG_3666

IMG_3668

IMG_3671

IMG_3673 Continue reading →

Wandelen rondom het Kasteel van Horst

Met onze vrienden uit Heverlee en hun slimme zoontje. En een dikke kater door de barbecue-uitspattingen van de dag voordien. Al moet ik zeggen dat de wandeling deugd deed. En naarmate ons totaal aantal stappen vorderde, voelde ik me langzaam aan weer heropleven.

IMG_3879

IMG_3882

IMG_3883

IMG_3884

IMG_3885

IMG_3886

IMG_3888

De wandeling had zelfs mijn eetlust opgewekt en ik genoot van de portie gemengd (mét augurken en opgelegde uitjes!) en de garnaalkroketten. Er bleef zelfs nog een plekje over voor de redelijk volumineuze dame blanche. Al had ik achteraf het gevoel dat ik toch beter een kinderijsje besteld had.

IMG_3889

IMG_3892

IMG_3898

IMG_3900

IMG_3904

Het was alleszins heel fijn om bij te praten met onze vrienden en te zien hoe hun zoon groeit en bloeit. Onze vrienden brachten ons met de wagen terug tot aan hun huis in Heverlee, waarna wij op onze elektrische blue-bike sprongen en we in een wip weer thuis waren. Dikke fan van die elektrische blue-bikes, want ik ben niet zeker of ik met mijn houten kop tijdens de heenrit met een gewone fiets die berg zou op geraakt zijn. 😉

Barbecue-uitspattingen in het mooie Limburg

Gisteren spoorden mijn vriend en ik naar het mooie Limburg voor een culinaire avond in het gezelschap van mijn broer en zijn vriendin. Niet dat het lang geleden was dat ik mijn broer nog eens gezien had, want gisteren(vrijdag)namiddag was ik naar Hasselt gespoord om afspraken te maken voor een tandheelkundige ingreep bij mijn moeder. Dat was echter nogal een stressy bedoening omdat mijn broer, die me kwam afhalen aan het station van Hasselt, en ik te laat waren door file op de Hasseltse ring (deze keer lag het eens niet aan de NMBS) en mijn vader weer een paar opmerkingen maakte die mijn broer op de kast jaagden.

Enfin, deze zaterdag lieten we dat achter ons en genoten we van het aperitief in de zonnige tuin. Spijtig genoeg werd het al snel frisser waardoor we noodgedwongen van binnen naar buiten verkasten. De barbecue was naar goede gewoonte uitstekend en de wijn vloeide rijkelijk. Zo rijkelijk dat ik na het voorgerecht helemaal vergeten ben foto’s van de rest van het eten te nemen.

IMG_3863

IMG_3864

IMG_3870

Laat het er ons alleszins op houden dat ik me van de treinrit terug naar Leuven niet meer zo heel veel herinner en dat ik deze ochtend met een flinke kater ben opgestaan. En neen, dat was niet dit beestje (dat trouwens een kattin is).

IMG_3859

Een hartverscheurend afscheid

Deze voormiddag reed ik samen met nog een aantal collega’s vanuit Leuven naar Sterrebeek voor de afscheidsviering van het zoontje van een collega, Émile, amper drie maanden oud. Zomaar gestopt met ademen in zijn draagzak op de buik van zijn vader. Stil uitgedoofd als een kaarsje. Een verdriet zo groot dat het niet te vatten is.

De viering was dan ook hartverscheurend triestig. Bij het binnen komen lieten we allemaal één bloem achter om zo samen een groot en kleurrijk boeket te maken. De ouders en hun twee jonge dochters namen plaats vooraan in de ruimte, vlakbij het veel te kleine witte kistje, met rondom hen vele vrienden en geliefden. De viering was prachtig, met mooie en persoonlijke teksten, fantastische live gezongen muziek en hoe hij het deed ik weet het niet, maar onze collega zong samen met iemand uit zijn koor een duet. Gelukkig had ik voldoende papieren zakdoekjes voorzien, want echt niemand hield het droog. De twee oudere zusjes werden actief betrokken bij de viering zodat ze ook afscheid konden nemen van hun broertje.

Op het einde van de viering mochten alle aanwezigen een zelfgemaakt papieren hartje plakken op het kistje, dat steeds kleurrijker werd. Ik koos voor een groen hart, als teken van hoop in de duisternis. De dame die de viering in goed banen leidde, had uitdrukkelijk gevraagd om na het achter laten van de hartjes, de zaal te verlaten en geen afscheid te nemen van de zwaar getroffen ouders. Wat ik volkomen begrijp.

De collega’s en ik bleven nog even bij elkaar staan op de parking, maar de woorden ontbraken ons. Wat zegt een mens op zo’n moment? Ik kan alleen maar hopen dat onze collega wat steun heeft kunnen putten uit onze aanwezigheid.

Eén van de liedjes in de viering:

Afdelingslunch bij Lila29

Toegegeven de sfeer, het uitzicht en het eten bij Lila29 zijn werkelijk fenomenaal. Een fijne plek dus voor onze zomerse afdelingslunch, om na te praten over de voorbije vakanties en nog even de pauzeknop in te drukken voordat het najaar in alle hevigheid zal losbarsten. Maar 4,5 euro aanrekenen voor drie minuscule stukjes zwart brood met wat hummus, dat is er toch lichtjes over. In een restaurant van dit niveau, waar je 38 euro betaalt voor een menu van twee gangen zou je toch mogen verwachten dat het brood gratis is. Volgende keer neem ik mijn eigen brood mee!

Tuna crudo, nectarine, olive:

IMG_3819

Cod, chickpeas, mojo verde:

IMG_3821

San Telmo Museoa in San Sebastián – 1 augustus 2024

Deze ochtend wat te lang geslapen en te veel getreuzeld. Daardoor zijn we pas om 9.30u aan het ontbijt en dat blijkt het absolute spitsuur te zijn. Het is superdruk en sommige etenswaren aan het buffet zijn letterlijk geplunderd. Noodgedwongen moeten we ons buiten aan een tafeltje tussen de rokers zetten. Morgen toch maar wat vroeger opstaan!

IMG_3474

IMG_3476

Na het ontbijt werpen we een snelle blik op het hotelzwembad dat net is open gegaan. De openingsuren van het zwembad zijn echt super vervelend: het zwembad is enkel open tussen 11 en 19u. Terwijl ik het liefst ‘s ochtends vroeg of ‘s avond na een goed gevulde dag een paar baantjes trek. De kans dat ik van dit zwembad gebruik zal maken, is dus zo goed als onbestaande.

IMG_3477

IMG_3479

Enfin, rond 11.30u vatten we de wandeling van een dik half uur aan naar het San Telmo Museoa gewijd aan de Baskische cultuur. Tot onze verwondering begint het de laatste vijf minuten van onze wandeling zowaar te regenen. Gelukkig is het nog steeds lekker warm.

We brengen van 12.15 tot 16u door in het groter dan verwachte San Telmo Museoa. De collectie is bijzonder interessant en gevarieerd met een focus op de Baskische samenleving en de geschiedenis van Spaans-Baskenland. Maar ze stellen ook een aantal archeologische vondsten ten toon en hebben een niet onaardige collectie schone en moderne kunsten. Ook genoten van de tijdelijke tentoonstelling met werk van beeldhouwer Eduardo Chillada uit de periode 1950-1960. Zeer intrigerend werk.

IMG_3484

IMG_3487

IMG_3492

IMG_3495

IMG_3496

IMG_4507

IMG_4512

IMG_4516

Het gebouw van het museum is op zich al de moeite van een bezoek waard. het museum is gelegen in een voormalig Dominicanenklooster uitgebreid met een moderne vleugel. Architecturaal zijn de zestiende-eeuwse kloostergang, de oude kerk met grote beschilderde doeken van José María Sert y Badia tegen de wanden van de kerk en de nieuwe ‘gatenkaas’ gevel de moeite.

IMG_3498

IMG_3500

IMG_3503 Continue reading →