familie

Sacra di San Michele en wandeling in de buurt – 31 mei 2023

Vroeg opgestaan om bijna exact hetzelfde ontbijt als gisteren aan te treffen in de ontbijtruimte. Nog steeds geen fan van dat toast brood, maar hey, we hebben het gezellig, zo onder ons vieren aan de ontbijttafel.

IMG_4435

Vandaag laten de weergoden ons in de steek. Het is een pak frisser dan gisteren en in onze huurwagen onderweg naar de Sacra di San Michele worden we een paar keer overvallen door een regenbui. Niets dramatisch, maar toch vrees ik dat mijn kledij niet geheel aangepast is aan de huidige temperaturen (een frisse vijftien graden).

Na een rit van iets meer dan een uur en een kwartier parkeren we de wagen op de parking en wandelen we een twintigtal minuten naar boven tot we de ingang van de Sacra di San Michele bereiken. Daar aangekomen blijken dat shorts en rokjes boven de knie verboden zijn in de heiligdom. Vervelend, want laat dat nu net de outfit zijn waarin wij allen uitgedost zijn. En dan te bedenken dat we op voorhand de site geconsulteerd hebben om na te gaan wat de dress code was. Nu, ik ben er vrij gerust in: een eenzame dame bemant de kassa voor de tickets, de souvenirshop én de camera’s in het heiligdom. Ik denk niet dat ze ons gaat buiten sjotten omdat onze knieën niet bedekt zijn.

Met onze op voorhand gekochte tickets passeren we zonder problemen het draaihek en lopen we snel voorbij de groep scholieren die vlak voor de ingang naar hun leerkracht staat te luisteren. Kwestie van in alle rust van het heiligdom gewijd aan Sint-Michiel te kunnen genieten. En amai, we zijn onder de indruk van de Sacra di San Michele. Wat een betoverende plek! Wat een fenomenale uitzichten! Geen wonder dat deze abdij als inspiratie diende voor ‘De naam van de Roos’ van Umberto Eco. En de grauwe regenwolken maken het geheel enkel dramatischer.

IMG_9312

IMG_9314

IMG_9318

IMG_4440

IMG_4443

IMG_4445

IMG_9323

IMG_4450

IMG_9324

IMG_9330

IMG_9332 Continue reading →

Albino Rocca, Barbaresco en Alba – 30 mei 2023

Ondanks de rookgeur in onze kamer best wel goed geslapen in B&B Carpe Diem. Stipt om acht uur zitten we aan het ontbijt dat voor een Italiaans ontbijt echt wel copieus is met omelet met kaas, een mooi aanbod aan charcuterie, brie, smeltkaas en yoghurt. Alleen jammer dat we het moeten stellen met wit toastbrood. Niet echt een fan van en de toaster blijkt moeilijk af te stellen, waardoor ik per ongeluk twee sneetjes verbrand. Oh well, geen erg, we kijken allemaal uit naar wat de dag brengt.

IMG_4281

Vandaag staat er een bezoek aan wijnhuis Albino Rocca op het programma. Een tijd geleden woonde mijn broer via zijn wijncursus een wijnproeverij bij en dit wijnhuis was zijn absolute favoriet. Dit wijnhuis is redelijk exclusief, dus niet evident om een rondleiding vast te krijgen. Gelukkig regelde de leerkracht van mijn broer momenteel een bezoek voor ons. De verwachtingen waren dus hoog gespannen.

Stipt op tijd kwamen we aan bij Albino Rocca (de tien minuten speling die ik voorzien had in mijn planning waren al opgebruikt bij het vertrek aan de B&B, gelukkig verliep de rit zelf vlotjes). We werden bijzonder vriendelijk ontvangen door Daniela Rocca, één van de drie zussen die het bedrijf runnen. En amai, wat een prachtig wijnhuis! De Oostenrijkse vaten, de gang die de kelder waar de houten vaten rusten, verbindt met de stalen vaten en de fenomenale wijncollectie. Echt top op alle vlakken. Daniela vertelt over de geschiedenis van het familiebedrijf de druivenrassen die ze gebruiken en de wijngaarden die hier in de omgeving verspreid liggen. Een rondleiding in een wijnhuis is een beetje zoals een rondleiding in een whisky distillery, elk bedrijf heeft zijn eigen verhaal.

IMG_4284

IMG_4291

IMG_4295

IMG_4300

IMG_4301

IMG_4302

IMG_4303

IMG_4304

IMG_4305

IMG_9158

IMG_9165

IMG_9167

Na de rondleiding volgt het hoogtepunt van ons bezoek: de proeverij. We starten met witte wijnen om te eindigen met fenomenaal lekkere rode wijnen. Mijn broertje is in de wolken. Omdat de wijn hem zo smaakt koop ik een fles rode wijn als cadeau voor zijn verjaardag. Hopelijk krijgen we deze fles heelhuids thuis!

IMG_4311

IMG_4315

IMG_4321

IMG_4323

Na de proeverij rijden we door naar het centrum van Barbaresco, een prachtig dorpje, bekend van de beroemde wijn Barbaresco. We beklimmen de Torre di Barbaresco en genieten van het prachtige uitzicht op de rivier Tanaro en de wijngaarden in de omgeving. En jawel, boven op de toren kan je Barbaresco proeven. Wij houden het echter op het fotograferen van de omgeving. Continue reading →

Van Leuven naar Portacomaro – 29 mei 2023

Vroeg opgestaan vandaag, want onze trein naar de luchthaven vertrekt om 7.36u. Gelukkig geen treinvertragingen deze keer en tot nader order lijkt ook onze vlucht naar Milaan Linate op tijd te vertrekken. Hopen dat dat zo blijft! De weersvoorspellingen voor Piemonte zijn ietwat twijfelachtig, maar we vertrekken met het goede voornemen er sowieso het beste van te maken.

Op de luchthaven treffen we mijn broer en zijn vriendin, die al op ons staan te wachten bij de incheckbalie van Brussels Airlines. Na onze bagage ingecheckt te hebben, gaan we rechtstreeks door naar de security. Alwaar we bijna mijn vriend moeten achterlaten, want zijn boarding pass is zogezegd al gescand. Dat zou willen zeggen dat iemand van ons de verkeerde boarding pass zou gescand hebben aan de toegangspoortjes voor de security. Ik ben er nochtans zeker van dat ik de juiste gescand heb en dan nog, dan zou de vierde, ongescande pass toch moeten werken? Enfin, gelukkig mocht hij uiteindelijk toch binnen.

We kopen iets kleins bij de Exki om te ontbijten en om 9.50u zitten we op het vliegtuig, dat zowaar op tijd vertrekt. Mirakel! Ook de vlucht verloopt vlekkeloos en we worden zelfs getrakteerd op een mooi uitzicht op de Alpen.

In de luchthaven van Milaan Linate is het even wachten op de valiezen en dan begint de grootste uitdaging van de dag: vinden waar de shuttle vertrekt die ons naar ons autoverhuurbedrijf Noleggiare moet brengen. Op de papieren die mijn vriend heeft uitgeprint, staat dat we aan exit 4 moeten zijn. We lopen al de exits af in de (vrij kleine) luchthaven, maar de nummers 1 tot en met 4 lijken mysterieus verdwenen, wij vinden enkel uitgangen 5 tot 9. Ik klamp in mijn allerbeste Italiaans een luchthavenmedewerker aan en die wijst ons in de juiste richting. De uitgang bevindt zich een verdieping hoger. Dat hadden we zelf nooit geraden…

Blij dat we de juiste uitgang gevonden hebben, belt mijn vriend in overeenstemming met de instructies op zijn document naar de shuttledienst van Noleggiare. Daar krijgt hij echter geen gehoor. Zelfs niet na een paar keer proberen. Vervelend, want wij staan te popelen om aan onze trip te beginnen, maar zonder huurwagen is dat wat lastig. Mijn vriend probeert het dan maar bij Sunnycars, het bedrijf waarbij we de wagen gehuurd hebben en dat samenwerkt met lokaal verhuurbedrijf Noleggiare. Terwijl hij belt met Sunnycars, klamp ik ondertussen alle chauffeurs van shuttlebussen aan. Nog steeds in mijn beste Italiaans. Al die chauffeurs wijzen echter naar exit 4. Gelukkig komt daar eindelijk de shuttlebus aan met daarop heel duidelijk het knalroze logo van Noleggiare. Oef, want het begon mij eerlijk gezegd allemaal wat te lang te duren.

Een korte rit later zet de shuttlebus ons en onze bagage af bij Noleggiare. Er is één klant voor ons: een Duitser die uitgebreid aan het discussiëren is met de vriendelijke dame aan de receptie, terwijl zijn gezelschap bestaande uit twee andere dames een beetje verslagen op twee stoeltjes zitten. De Duitser heeft een reservatie voor een wagen, maar heeft duidelijk de voorwaarden van het verhuurbedrijf niet goed gelezen. In de voorwaarden staat dat de persoon die de wagen huurt zowel een identiteitsbewijs, als een rijbewijs en een kredietkaart op zijn of haar naam dient voor te leggen. De Duitser heeft wel een identiteitsbewijs en een rijbewijs, maar de kredietkaart staat op naam van zijn vrouw. De dame aan het onthaal van Noleggiare blijft vriendelijk en beleefd, maar aangezien de voorwaarden van de verhuurovereenkomst niet vervuld zijn, krijgen de Duitsers geen wagen mee. Er rest hen dus niet anders dan met de shuttle terug te keren naar de luchthaven en het bij één van de verhuurverblijven daar te proberen. Ik heb met hen te doen, een rampzalig begin van een vakantietrip waarnaar ze ongetwijfeld hebben uitgekeken. Always read the fine print, you guys and girls! Hopelijk lukt het hen om op de luchthaven iets te regelen.

Gelukkig verloopt bij ons alles vlotjes. We krijgen een zilverkleurige Peugeot 308 stationwagen die ruim en comfortabel is. Er is zelfs riant veel plaats in de koffer voor onze valiezen! We hebben een rit van een dikke anderhalf uur voor de boeg naar onze B&B Carpe Diem. Onderweg stoppen we bij Panificio Cecconello voor een snelle lunch met heerlijke focaccia en cannoli als dessert. We hebben geluk, want we zijn er net vóór het begin van de siesta die van 13.30u tot 16.00u duurt (!).

IMG_4208

IMG_4209

IMG_4212

Iets na 14u komen we aan bij onze B&B Carpe Diem, in het piepkleine dorpje Portacomaro dat letterlijk uit drie straten bestaat. Onze B&B bevindt zich op de top van een heuvel boven aan het einde van een doodlopende smalle en steile weg. Het uitzicht vanaf de berg op de omgeving is alleszins fenomenaal. De ontvangst door onze gastvrouw is bijzonder hartelijk en we krijgen twee mooie kamers met balkon toebedeeld. We zijn de enige gasten in deze B&B, zalig! Het enige nadeel is dat zowel onze gastvrouw en gastheer roken en ondanks alle geurstokjes ruikt onze kamer naar rook. En als ik één ding verschrikkelijk vind, dat is het wel sigarettenrook. Jammer.

IMG_4214

IMG_4215

IMG_4216 Continue reading →

De kathedraal van Lausanne – 21 mei 2023

Onze laatste dag in Zwitserland. De tijd vliegt voorbij. We ontbijten opnieuw sober. Ik heb echt spijt dat we onze kamers in Mad House inclusief ontbijt gereserveerd hebben. Wellicht zijn er zoveel betere plekken om te ontbijten in Lausanne. Maar goed, met een hardgekookt ei, kaas en brood is je maag ook gevuld.

Het is zondag en opvallend rustig in de starten van Lausanne. We nemen de openbare lift vlakbij ons hotel om een serieus hoogteverschil te overbruggen en klimmen opnieuw naar de kathedraal. We zijn er net voor de eredienst begint, dus we kunnen nog snel het interieur bewonderen.

IMG_3992

IMG_3995

IMG_3997

IMG_3998

IMG_3999

IMG_4001 Continue reading →

Les terrasses vignobles de Lavaux en Lausanne – 20 mei 2023

Ondanks het smalle bed heb ik best wel goed geslapen. Het ontbijt in MAD hotel stelt helaas niet zoveel voor. Ik houd het bij een baguette met wat kaas, een hardgekookt ei en een potje yoghurt. Een beetje soberheid na de copieuze maaltijd van de dag voordien mag wel.

IMG_3905

Ditmaal nemen we de metro naar het station van Lausanne. Wij leren uit onze fouten, of althans toch uit de fouten van mijn vriend. 😉

Een aangename treinrit later stappen we uit in het station van Cully. De zon schijnt en we halen meteen de zonnecrème boven. Tussen de wijngaarden is er weinig schaduw, een ideale plek om te verbranden dus.

Mijn vriend heeft een mooie wandeling gevonden die ons doorheen de wijngaardterrassen van Lavaux leidt. UNESCO werelderfgoed dat op elk seizoen mooi is, maar vooral nu, nadat er heel wat regen gevallen is en de wijngaarden mooi groen zijn en er overdadig veel wilde bloemen groeien. Het is er prachtig.

IMG_8985

IMG_8986

IMG_8987

IMG_8988

IMG_8990

IMG_8991

IMG_8996

We genieten met volle teugen van de wandeling. Natuurlijk kunnen we het niet laten om in onze favoriete wijnkiosk een flesje Dézaley van een halve liter te kopen. 11.45u, het ideale moment om te aperitieven op een bankje met uitzicht op het meer.

IMG_3916

IMG_8998

IMG_9002

IMG_9004

IMG_9006

Na genoten te hebben van ons aperitief wandelen we verder, terwijl ik ondertussen zoek naar een plek om te lunchen. En zo belanden we op het terras van het stijlvolle Auberge de Rivaz, iets chiquer dan we in gedachten hadden, maar hey, zo vaak komen de ouders van mijn vriend nu ook weer niet in Zwitserland. Mijn vis met langoustines was alvast een feest voor het oog en de smaakpapillen. Het hoofdgerecht is niet erg groot, dus bestellen we nog een dessertje. En als afzakkertje krijgen we een limoncello van het huis aangeboden. Die extra calorieën wandelen we er de komende kilometers wel weer vanaf. 😉 Continue reading →

Een blitzbezoek aan Genève – 19 mei 2023

Op tijd opgestaan en genoten van het heerlijke ontbijt in hotel L’Edelweiss. Al heb ik mijn pannenkoekjes toch liever warm.

IMG_3797

IMG_3801

IMG_3804

IMG_3805

IMG_3806

Het is een mooie zonnige dag, dus na onze valiezen bij de hotelbalie achter gelaten te hebben, trekken we meteen richting meer. Door onze kleine omweg langs Nice zijn we een ganse dag Genève kwijt geraakt en moeten we ons programma noodgedwongen inkorten. Deze avond reizen we immers al door naar Lausanne. Natuurlijk lopen we even langs les Bains des Pâquis met zicht op de Jet d’Eau. Naar goede gewoonte zijn er weer een aantal ijsberen in het koude smeltwater van het meer aan het zwemmen. Brr, zij liever dan ik.

IMG_8897

We wandelen verder langs de oever van het meer en steken de Rhône over langs de Pont des Bergues met een kleine tussenstop op Île Rousseau. Een korte klim later zijn we in het oude stadscentrum van Genève waar we de kanonnen van l’Ancien Arsenal bewonderen en even een blik werpen op de meerdere verdiepingen tellende helling van het Hotel de Ville. Volgende stop: de kathedraal met de mooie Chapelle des Macchabées. Gelukkig zijn de ouders van mijn vriend fitte zeventigers, want de beklimming van de kathedraal is toch wel stevig. We genieten van het mooie uitzicht op het meer van Genève en nemen een hoop foto’s om dit moment te capteren. Spijtig genoeg heeft de Mont Blanc geen zin om zich vandaag te laten zien.

IMG_8900

IMG_8901

IMG_8902

IMG_8909

IMG_3843

Tijd voor een welverdiende pauze op het zonnige terras van Helia op de Place du Bourg-de-Four. Veel honger hebben we niet na ons copieuze ontbijt, dus wij houden het bij een drankje. De kombucha smaakt alleszins! Continue reading →

Kennismaking met Nice – 18 mei 2023

Onverwacht goed geslapen na al de perikelen van gisteren. Vandaag ondernemen we een tweede poging om in Genève te geraken! Met een tussenstop in Nice, wel te verstaan. Gelukkig blijkt het centrum van Nice maar op twintig minuten rijden van de luchthaven te liggen. Ik doe wat research naar taxibedrijven en lees dat de meeste taxichauffeurs in Nice afzetters zijn die hun klanten veel te veel aanrekenen. De travelblogs die ik consulteer raden allemaal aan Uber te gebruiken, zodat je op voorhand zeker bent welk tarief je moet betalen. Genoteerd!

Ik tref de ouders van mijn vriend opnieuw op de luchthaven. Een stevig gevoel van déjà-vu! Al besluiten we deze middag iets te eten bij Le Pain Quotidien en niet bij de Exki. Ik bestel een lekker slaatje en moet vaststellen dat deze maaltijd die van gisterenavond bij de Exki toch ruimschoots overtreft. Vers klaargemaakt versus op voorhand verpakt. Al is de prijs van het slaatje navenant.

IMG_3722

Ditmaal blijven we gelukkig gespaard van grote problemen, op een kleine vertraging bij vertrek na, verloopt onze vlucht erg vlot. Alleen jammer dat de ouders van mijn vriend op de allerlaatste rij terecht zijn gekomen en geen raampje hebben om naar buiten te kijken. In Nice aangekomen start ik meteen de Uber app en merk ik dat er veel chauffeurs in de omgeving zijn. Ik maak de fout om wat weg te wandelen van de luchthaven, in de veronderstelling dat we daar makkelijker kunnen opgehaald worden, maar wanneer ik een Uber bestel, blijkt dat we terug moeten naar waar we vandaan komen. Stom.

IMG_3724

We gaan mooi staan op de plek die de app aangeeft, maar ik krijg al na een minuut of zo telefoon van onze chauffeur dat hij niet tot daar geraakt en dat we naar een parking moeten lopen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet dadelijk begrijp naar welke parking we moeten gaan. Na nog twee telefoontjes en wat gepruts met de app zelf waarop ik min of meer kan zien waar onze chauffeur zich bevindt, slagen we er tot mijn grote opluchting in elkaar te vinden.

De chauffeur blijkt een zeer aimabel man te zijn, die zich verontschuldigt voor het ongemak: hij heeft nog geen badge waardoor hij ons niet in de daarvoor voorziene zone kon komen ophalen. Hij is bijzonder praatvaardig en geeft ons de ganse rit naar het centrum uitleg bij elke bezienswaardigheid die we passeren.

We laten ons afzetten aan de beroemde Promenade des Anglais en wandelen het oude stadsgedeelte in. Nice blijkt een bijzonder charmante en levendige stad te zijn. We genieten van het mooie weer en de mooie omgeving. Alleen jammer dat mijn vriend ontbreekt. Ik zoek via googlemaps een goede gelateria (Artisan Glacier Azzurro) en we voegen ons bij de rij wachtenden. Heel uitzonderlijk neem ik een hoorntje, want de hoorntjes worden ter plekke vers gemaakt. Amai, dat smaakt!

IMG_8828

IMG_8833

IMG_8836

IMG_8838

IMG_3726

IMG_3728

Na onze gelato opgesmikkeld te hebben, stappen we de kathedraal binnen en bewonderen we de pracht en praal van het interieur. Voor een bezoekje aan het chateau hebben we helaas te weinig tijd, maar we genieten wel van het flaneren op de Promenade des Anglais en het zicht op de Middellandse zee. We staan ook even stil bij het monument dat de slachtoffers van die verschrikkelijke terreurdaad in 2016 herdenkt. We nemen de nodige selfies als bewijs van ons korte bezoekje aan Nice en overleggen of we in Nice zelf zullen avond eten of op de luchthaven. Ik vind een tapas restaurant vlakbij dat mij een goeie optie lijkt. In zo’n restaurant gaat het naar mijn gevoel meestal ook goed vooruit en het zal er ongetwijfeld goedkoper en lekkerder zijn dan op de luchthaven.

IMG_8840

IMG_8843 Continue reading →

Van een kale reis terug komen – 17 mei 2023

Woensdagavond voor het verlengde weekend van O.L.H. Hemelvaart spoor ik naar Zaventem luchthaven waar ik afgesproken heb met de ouders van mijn vriend om samen naar Genève te vliegen. Zijn ouders zijn immers sinds zijn vertrek naar Zwitserland in april 2017 (!) nog nooit op bezoek geweest. Na al de coronaperikelen is in 2023 dan eindelijk het moment aangekomen om naar Genève af te zakken.

Ik zorg dat ik een half uur voordat hun trein aankomt al op Zaventem ben, want het is voor de ouders van mijn vriend al meer dan vijftien jaar geleden dat ze nog eens gevlogen hebben en ik wil zeker zijn dat ik er op tijd ben om hen op te vangen. Ik bestel me een smoothie bij de Exki aan de incheckbalies en nestel mij aan een tafeltje met mijn laptop. Ik heb nog een hoop Franse woordenschat te leren voor mijn schriftelijk examen van maandag, dus ik weet wat te doen.

Mooi op tijd verschijnen de ouders van mijn vriend op de luchthaven (gelukkig geen NMBS-problemen vandaag). We wandelen meteen naar de self service voor de bagage check-in. Om de één of andere reden weigert het apparaat mij een bagageticket af te leveren en moet ik mijn bagage alsnog door een luchthavenmedewerker laten inchecken. Een kleine hick-up, maar verder geen erg.

Aangezien we pas rond negen uur in Genève aankomen (ik kreeg ondertussen bericht dat de vlucht met een half uur vertraagd zou zijn), besluiten we iets te eten op de luchthaven. We belanden in de grote, vernieuwde Exki en eten snel een quiche en/of een broodje.

Het is erg druk op de luchthaven met het verlengde weekend in het vooruitzicht, maar ondanks de drukte zijn we in een wip doorheen security. Blij dat alles tot nu toe vlotjes is verlopen. We wandelen meteen door naar de gate alwaar we erin slagen ondanks de drukte drie vrije stoelen te bemachtigen.

Na een tijdje merken we dat de gate veranderd is van A46 naar A44. Het is aan gate A44 echter zo druk dat we beslissen gewoon te blijven zitten en te wachten tot het boarden start. Dat blijkt toch langer te duren dan verwacht, dus uiteindelijk stel ik voor om op te staan en al in de rij te gaan aanschuiven. Dat boarden kan nu echt niet meer lang op zich laten wachten.

Helaas, er komt bijzonder weinig schot in de zaak en ik begin al zo’n donkerbruin vermoeden te krijgen dat er meer aan de hand is dan een beetje vertraging. Ik informeer bij het Brussels Airlines personeel of het vliegtuig misschien technische problemen heeft. De dame aan de balie ontkent dat er technische problemen zijn, maar geeft mee dat in Frankrijk de luchtverkeersleiders staken. Ik frons mijn wenkbrauwen. Vreemd, want daarover heb ik helemaal niets vernomen. Nu ja, een spontane staking is natuurlijk altijd mogelijk, maar een kleine online zoektocht levert geen enkel bewijs op dat er momenteel een staking aan de hand is.

Ondertussen beginnen we moe te worden van het rechtstaan en stel ik voor iets te drinken in het verschrikkelijk drukke Leffe-café vlak langs gate A44. De vader van mijn vriend offert zich op om te gaan aanschuiven in de lange wachtrij en we hebben echt letterlijk net onze drankjes in de handen, wanneer het bericht komt dat onze vlucht geannuleerd is. Ik moet zeggen dat ik het voelde aankomen. Dikke tegenslag.

De Brussels Airlines medewerkers roepen om dat passagiers uit België best terug keren naar huis. Alle geannuleerde vluchten zullen herboekt worden en we zullen hierover asap info krijgen. De bagage kunnen we ophalen bij bagageband zeven. We kappen onze drankjes binnen en haasten ons naar de bagagebanden. Ondertussen is het half negen ‘s avonds en ben ik heel blij dat we eerder op de avond iets gegeten hebben.

Bij de bagageband geen spoor van onze bagage. Ik informeer bij de lost and found of onze bagage onderweg is en daarop krijg ik een bevestigend antwoord. Ondertussen krijg ik bericht dat onze vlucht herboekt is naar de volgende dag (O.L.H. Hemelvaart) om 13.10u. Helaas is die nieuwe vlucht geen rechtstreekse en hebben we een tussenstop van maar liefst zes uur op de luchthaven van Nice. Daar gaan onze plannen om Genève te bezoeken op donderdag.

IMG_3711

Aangezien onze bagage er maar niet doorkomt, ga ik opnieuw informeren bij de lost and found. De jongeman daar zegt ons dat onze bagage al in het systeem gestoken is om op de vlucht naar Nice gezet te worden. Ok, misschien wel een meevaller dat we niet opnieuw met onze bagage naar huis moeten sporen.

Het kost me wat overredingskracht, maar uiteindelijk slaag ik erin de ouders van mijn vriend te overtuigen de trein van 21.41u te nemen. Zij moeten immers nog een uur treinen alvorens ze thuis zijn en uiteindelijk heeft het weinig zin om met drie personen aan de Brussels Airlines balie te gaan aanschuiven. Na afscheid van hen genomen te hebben, zet ik me dus zuchtend in de lange wachtrij van mensen wiens vlucht geannuleerd is (waaronder mensen die van Tokyo en Mumbai komen en voor wie Brussel een tussenstop was).

IMG_3712

Na veel geduld oefenen is het eindelijk mijn beurt. De vriendelijke dame van Brussels Airlines doet nog een poging om een betere vlucht te vinden dan die over Nice, maar door het verlengde weekend zijn de meeste vluchten volgeboekt. Uiteindelijk leg ik mij erbij neer: vannacht zal ik niet in een chic hotel in Genève slapen, maar in mijn eigen bed en morgen staat er een onverwacht bezoek aan Nice op het programma.

Ik neem de trein terug naar Leuven en kruip in bed. Al een geluk dat we morgen pas tegen de middag een vlucht hebben, zo kan ik wat slaap inhalen.

Blitzbezoek aan het verjaardagsfeestje van mijn achterneefje

Deze namiddag spoorde ik heen en terug naar Antwerpen voor het verjaardagsfeestje van mijn jongste achterneefje. Hij vierde zijn eerste verjaardag en tot mijn scha en schande moet ik toegeven dat dit de eerste keer was dat ik hem in het echt kon vastpakken. Net als (bijna) al zijn andere neefjes en nichtjes heeft hij blauwe ogen en blond haar. It runs in the family. Als ik hem zou kidnappen zou iedereen meteen geloven dat het mijn kind was. 😉

Alhoewel ik met een eivolle agenda zit, vond ik het toch belangrijk om aanwezig te zijn op dit feestje om bij te praten met mijn nonkel en tante en de vier neven, die ik alweer veel te lang niet meer gezien had. Mijn tante sukkelt de laatste tijd erg met haar gezondheid, maar ik was blij om vast te stellen dat ze aan de beterhand is. Al vrees ik dat ze na haar COVID-19 besmetting nooit meer helemaal de oude zal worden.

Er waren pannenkoeken, wafels (de specialiteit van mijn nonkel), Freixenet en rosé. Mijn broer en zijn vriendin waren er ook en de zon was zelfs van de partij. Gelukkig had ik zonnecrème meegenomen! Een ideaal recept voor een fijne namiddag. Mijn vriend was in Leuven gebleven om een paar praktische zaken af te handelen in ons appartement en omdat we deze zaterdagavond nog plannen hadden, bleef het bij een zeer kort bezoekje.

En jawel, natuurlijk brak er net tijdens de fietstocht terug naar Antwerpen-Centraal een stevig regenbuitje los. Geen erg, het was warm en de regendruppels waren een aangename verfrissing. En tegen dat ik op de trein zat was ik alweer min of meer opgedroogd. Ik zat samen met een moeder en haar twee kinderen op de trein die er duidelijk een bezoekje aan de zoo op hadden zitten. De twee kinderen waren bijzonder actief, maar charmant en communicatief. En zo werd het een fijne, geanimeerde rit terug naar Leuven.

IMG_3565

Palmenmarkt in Geel

Deze zondagmiddag spoorden mijn vriend en ik richting Geel alwaar we afgesproken hadden met zijn ouders, zijn broer, zus en hun gezinnen voor een namiddag op de Palmenmarkt van Geel, zowaar de grootste kermis van de Kempen. Heel eerlijk, de tijd dat ik nog warm werd van kermissen ligt ondertussen al heel lang achter mij, maar het plezier van het jonge volk gaat voor, uiteraard. Het was alleszins, ondanks het ietwat kwakkelende weer, bijzonder druk op de kermis. Het is duidelijk dat de Palmenmarkt mensen vanuit gans de omgeving aantrekt.

We waren nog niet lang aan het slenteren over de kermis, toen het oudste nichtje van mijn vriend voorstelde om samen op zo’n muntenschuiver te spelen. Met plezier ging ik in op haar voorstel, want die rinkelende vallende muntjes doen me altijd terug denken aan mijn jeugd, toen ik dat spel uren speelde op de plaatselijke kermis. En jawel, natuurlijk stopten we te veel geld in dat toestel in verhouding tot de prijzen die we ermee wonnen, maar de endorfinestoot die die vallende muntjes veroorzaakten, maakte dat meer dan goed. Uiteindelijk keerden we naar huis met een externe luidspreker, een stel oortjes en een anti-stressknuffel en hadden we samen veel plezier. En dat is het belangrijkste van allemaal. Alleen jammer dat we de karakollenkraam die onze vriendin ons had aangeraden niet vonden.

IMG_1270

IMG_1273

Toen we, na nog wat rondgelopen te hebben, het allemaal wat koud begonnen te krijgen, lieten we de kermis achter ons en reden we naar het huis van de ouders van mijn vriend. We deden een flesje schuimwijn open en klonken op de bijna-jarige heer des huizes. Zeventig jaar al, je zou het hem niet geven als je hem zo ziet. Hopelijk heeft mijn vriend dezelfde goede genen geërfd.

Voor het avondmaal hielden we het simpel: een kaasschotel voor de volwassenen en balletjes met kriekjes voor de kinderen. Meer moet dat echt niet zijn! En natuurlijk sloten we de avond af met een glaasje whisky. Met dank aan de schoonbroer van mijn vriend om ons veilig bij het station van Geel af te zetten.

IMG_1330