Een geslaagde verrassing

Gisterenavond landde mijn vriend in Zaventem. Daarmee een eind makend aan de langste periode dat we elkaar niet zagen, sinds onze studententijd, ondertussen een eeuwigheid geleden. Zijn vlucht zou om 20.05u landen en ik wilde hem als verrassing opwachten op de luchthaven. Dat kan gelukkig tegenwoordig weer zonder problemen.

Voordat hij opsteeg in Genève liet hij me weten dat zijn vlucht een half uur vertraging had. Wat mij niet zo slecht uit kwam, want zo kon ik nog wat langer op mijn werk blijven om mijn mails te verwerken. Ik stond net in Brussel-Centraal op het perron op de trein te wachten toen ik het bericht kreeg dat zijn vlucht al aan het landen was. Blijkbaar had zijn vliegtuig de wind vanachter tijdens de vlucht.

Even vreesde ik dat mijn romantisch idee in het water zou vallen en dat hij al op het perron van Brussels Airport op zijn trein zou staan te wachten, alvorens ik zou aankomen. Gelukkig kreeg ik hulp van de bagage-afhandelaars die er wel heel lang over deden om zijn bagage op de bagageband te zetten.

En ja, hij was behoorlijk prettig verrast mij te zien staan in de aankomsthal. En zo mogelijk nog blijer met de Belgische chocolaatjes die ik als geschenkje bij had. 😉 Een romantische trein- en busrit later, kon hij zijn valiezen de trap van mijn studiootje in Borgerhout opsleuren. Fijn om ‘s avonds opnieuw tegen elkaar aan te kunnen kruipen in bed.

Verrassing geslaagd!

Open Bedrijvendag preview: Belgocontrol

Dinsdagavond had ik het voorrecht een bezoek te mogen brengen aan Belgocontrol in Steenokkerzeel. Hoewel de meesten onder jullie ongetwijfeld weten wat Belgocontrol doet, ben ik zo vrij even te copy pasten van de Open Bedrijvendag website:

Belgocontrol staat in voor de veiligheid van het luchtverkeer in het burgerlijk luchtruim waarvoor België verantwoordelijk is. Zijn activiteitenzone is één van de meest complexe luchtruimen in Europa en strekt zich uit van de grond – de controle van de bewegingen op de Belgische luchthavens – tot op vliegniveau 245 (24.500 voet) of 7.500 meter.

Behoorlijk indrukwekkend om een blik achter de schermen te mogen werpen. Na snel snel een (overigens zeer lekker) broodje binnen gestoken te hebben, kregen we een zeer boeiende rondleiding doorheen de gebouwen van Belgocontrol (verrassend mooie bedrijfsarchitectuur trouwens). We bezochten de 360 graden simulator waar beginnende luchtverkeersleiders hun opleiding krijgen, het CANAC 2-verkeersleidingscentrum waar we jammer genoeg geen foto’s mochten nemen en (uiteraard) de luchtverkeerstoren. En alhoewel ik weet dat ik geenszins in aanmerking kom voor de zeer stresserende job van luchtverkeersleider, jeukte het om achter zo’n controlepaneel plaats te nemen en zelf eens te ervaren hoe het is om het luchtverkeer in goede banen te leiden.

IMG_2971

IMG_2973

Wisten jullie trouwens dat dit jaar maar liefst 1600 mensen zich kandidaat stelden als luchtverkeersleider? Kandidaten hoeven helemaal geen bijzondere vooropleiding te hebben, maar moeten uiteraard wel zeer nauwkeurig zijn én stressbestendig. Wie slaagt voor het wervingsexamen, wacht een opleidingstraject van maar liefst twee jaar. Momenteel zijn de mannelijke luchtverkeersleiders nog steeds in de meerderheid, dus ladies, waag jullie kans! Lijkt me bij uitstek een job waarin vrouwen kunnen excelleren.

Natuurlijk was de toren het letterlijke en figuurlijke hoogtepunt van ons bezoek. We hadden geluk dat de zon net op spectaculaire wijze was onder gegaan en we fotografisch konden genieten van het blauwe uurtje. Natuurlijk konden we de luchtverkeersleiders zelf niet aan het werk zien, maar we mochten wel rondkijken in de exacte kopie van de controleruimte, een verdieping lager. Deze exacte kopie is steeds volledig operationeel, zodat de controle van het luchtruim in noodgevallen van daaruit kan overgenomen worden.

IMG_2978

IMG_2993

IMG_2998

IMG_2999

Wie zelf graag een blik achter de schermen werpt bij Belgocontrol, moet ik helaas teleurstellen. Belgocontrol ontvangt komende zondag slechts 1200 bezoekers en die plaatsen zijn zo fel begeerd dat ze in een mum van tijd de deur uit waren. Dus schrijf deze afspraak alvast in jullie agenda voor volgend jaar of bezoek gewoon één van de meer dan 300 andere bedrijven die hun deuren op stellen. Op openbedrijvendag.be vind je zeker iets naar je gading. Wat dacht je van een bezoek aan een opleidingscentrum voor helikopterpiloten? Of een ontwikkelaar van drone-technologie?

De campagneslogan dit jaar is trouwens ‘S.T.E.M. voor de toekomst!’ S.T.E.M. staat voor science, technology, engineering en mathematics en is de verzamelnaam voor alle techn(olog)ische, wetenschappelijke en wiskundige opleidingen en beroepen. Als gediplomeerd ingenieur kan ik daar alleen maar blij mee zijn. 😉

Als fan van de serie Air Crash Investigation was dit alleszins een topavond!

Van Leuven naar Aubonne – 4 mei 2016

Omwille van de onrustwekkende berichten over uren aanschuiven bij de pre-screening in de luchthaven van Zaventem en gemiste vluchten, besloten mijn vriend en ik het zekere voor het onzekere te nemen en een extra halve dag verlof te nemen voor onze trip naar Genève. Oorspronkelijk waren we van plan om ‘s avonds rechtstreeks na het werk de trein naar Zaventem te nemen. Onze vlucht van Brussel naar Genève (die we maanden gelegen geboekt hadden, lang vóór de aanslagen) vertrok immers pas om 19.20u. Tijd zat in normale tijden. Helaas het leven onder terreurdreigingsniveau drie heeft vele nadelen, lange wachtrijen veroorzaakt door extra veiligheidsmaatregelen zijn er daar eentje van.

Dus hielden we het na een halve dag werken voor bekeken en spoorden we van Brussel terug naar Leuven om onze valiezen op te halen. We lunchten supersnel in restaurant Hollyworld (ik beken: grote fan van dit concept), gooiden de laatste benodigdheden in onze valies van namen de trein van 15.09 naar Brussels Airport. De trein naar de luchthaven stopte in het oude station dat tijdelijk heropend is. Goed dat deze mogelijkheid er is, maar bereid je voor op trappen omhoog lopen met valiezen en best wel een lange wandeling (een kwartier) langs de parkeergarage naar de pre-screening.

IMG_0152

IMG_0154

Over de pre-screening gesproken, dankzij de zeer goede profiling van het personeel (blond zijn, heeft zo zijn voordelen) mochten wij deze gewoon overslaan. Of zouden al de hartjes die ik de laatste tijd via twitter naar de Brussels Airport account gestuurd had, er voor iets tussen zitten? Feit is dat onze valiezen om 15.51u al ingecheckt waren en we er van de vriendelijke Brussels Airlines crew nog een hartje van Neuhaus bovenop kregen. Nog drieëneenhalf uur wachten tot onze vlucht zou vertrekken! Enfin ja, niet dat mijn vriend en ik ons snel vervelen. Wij zijn altijd goed voorzien van de nodige elektronica en we hadden ons op voorhand voorgenomen de geteisterde handelaars van de luchthaven wat te steunen. Al snel bleek het zoeken naar een plek om iets te kunnen drinken, blijkbaar waren er veel mensen net als wij goed op voorhand naar de luchthaven gekomen.

IMG_0160

Uiteindelijk vonden we een plekje aan een toog waar het personeel duidelijk niet kon volgen met afruimen en ik verschillende keren zelf de self service dienbladen over de toog gehesen heb. Ik dronk een glaasje cava en mijn vriend een Leffe. Heel comfortabel zaten we er niet, dus verplaatsten we ons dan maar naar de gate alwaar er voldoende stopcontacten waren om al onze elektronica van energie te voorzien.

En jawel, ook dit keer liep ik weer een bekende tegen het lijf op de luchthaven. Het wordt zo langzamerhand traditie. Terwijl ik stond aan te schuiven voor een smoothie bij Helixir stond zij in de rij bij de Exki om af te rekenen. We deden even een babbeltje en wensten elkaar vervolgens een goeie vlucht toe.

De vlucht naar Genève was voorbij in een zucht. Van mijn plannen om wat Spaans te studeren kwam niet veel in huis, want vlak na het opstijgen voelde ik mijn oogleden zwaar worden en ik deed mijn ogen pas weer open toen we de landing naar Genève inzetten. Mooi, zo omringd door al die bergen.

Onze vriend kwam ons samen met de drie kinderen (9, 7 en 5 jaar oud) ophalen aan de luchthaven. Wat een luxe! Na aankomst in hun huis in Aubonne hadden we net de tijd om onze valiezen in de logeerkamer neer te ploffen, want de kinderen zaten op hete kolen om hun cadeautjes open te maken.

De legodozen vielen alvast in de smaak. (Al een geluk, want een herhaling van het ‘een boek is geen cadeau’-incident zag ik niet zitten.) Het open doen van de bouwdozen werd echter uitgesteld tot de volgende dag, want ondertussen was het al ver na bedtijd. Maar hey, als de meter en de peter van de jongste dochter op bezoek zijn, mag er al eens gek gedaan worden.

Nadat de kinderen in bed lagen, deden onze vrienden een flesje champagne open en klonken we op het weerzien. We waren nog lang niet bijgepraat toen we naar bed gingen, maar de komende dagen zouden we nog tijd genoeg hebben om onze schade in te halen.