Open monumentendag in Leuven

Afgesproken om half tien in te Park Inn om samen met de ouders van mijn vriend te genieten van hun uitstekende ontbijt. Natuurlijk ging ik voor een full English breakfast!

Na het ontbijt wandelden we onder een prachtig nazomerzonnetje richting de Vaartkom. Mijn vriend en ik wilden zijn ouders graag deze wijk in transformatie tonen. Zeker nu de heraanleg van de Vaartkomoevers eindelijk achter de rug is. Ik kan niet wachten tot de planten volgroeid zijn. Het zal er dan ongetwijfeld nog mooier uitzien.

We genoten van het uitzicht vanop het pas vernieuwde uitkijkpunt aan het beroemde Mariabeeld en brachten vervolgens een bezoek aan de kerk van Abdij Keizersberg waar we een streepje Gregoriaanse gezangen konden meepikken.

Het was me op voorhand niet meer gelukt om ons in te schrijven voor een rondleiding in de abdij, omdat alles volzet was, maar ter plekke bleek dat we toch nog konden aansluiten bij een rondleiding. Heel blij dat dat gelukt is, want de blik achter de schermen van de abdij en de uiteenzetting over ambities van Labora, de organisatie die de site in erfpacht heeft, waren zeer boeiend. Ik wist trouwens niet dat de abdij over zo’n uitgebreide bibliotheek beschikte. We bewonderden de moderne glasramen in de abdijkerk, slenterden door de kloostergangen en namen een kijkje in het voormalige abtskwartier met de privékapel, waar nu een co-working space gevestigd is.

Continue reading →

Wandelen in de omgeving van Bertem

Dit weekend trakteerden mijn vriend en ik zijn ouders op een hotelovernachting in Leuven. Het was lang geleden dat ze nog eens bij ons te gast geweest waren en we wilden vermijden dat ze nog ‘s avonds laat met de wagen naar Herentals moesten rijden.

Het oorspronkelijke plan was om op zaterdag samen een fietstocht te maken, maar omdat de moeder van mijn vriend last had van haar nek, besloten we de plannen aan te passen en een wandeling te maken.

De voormiddag gebruikten we om de laatste rommel op te ruimen en de op voorhand bestelde visschotel van De Walvis op te halen. Nadat de ouders van mijn vriend ingecheckt waren bij ParkInn Leuven, lunchten we samen met een boterhammetje en reden vervolgens naar Bertem voor een wandeling in de omgeving.

Doordat de ouders van mijn vriend met de wagen gekomen waren, was onze actieradius wat groter dan met de fiets en kozen we een wandeling uit die we nog niet gedaan hadden tijdens de coronaperiode.

Het merendeel van de wandeling was het onverwacht zonnig en warm en we genoten van de mooie holle wegen en de natuur rondom ons. Al hield ik onderweg wel angstvallig de KMI app in het oog, want er was in de namiddag regen voorspeld. Gelukkig schoof de voorspelde regen steeds verder op in de tijd en het leek er even op dat we de dans zouden ontspringen. Te vroeg gejuicht echter: een uur voor het einde van de wandeling werden we overvallen door een stevige regenbui. Gelukkig hadden we grote en stevige paraplu’s bij, die ons tegen het ergste van de bui beschermden. Maar dat nam niet weg dat mijn schoenen en benen stevig onder de modder hingen na de wandeling.

Omdat de lucht er na de regenbui dreigend bleef uitzien, kortten we de wandeling een stuk in en keerden we eerder naar de wagen terug dan oorspronkelijk gepland. Een slimme zet, want we zaten letterlijk nog geen twee minuten in de wagen of er barstte een nieuwe bui boven onze hoofde los.

De rest van de avond genoten we van de heerlijke visschotel van De Walvis, voor de gelegenheid uitgebreid met een half kreeftje per persoon. Gewoon omdat we daar zin in hadden! Uiteraard vergezeld van een glaasje lekkere witte wijn! We sloten de avond af met een aantal miniproevertjes whisky. Kleintjes, omdat we zondag op Open Monumentendag een goed gevuld programma af te werken hadden.

Barbecue-uitspattingen in het mooie Limburg

Gisteren spoorden mijn vriend en ik naar het mooie Limburg voor een culinaire avond in het gezelschap van mijn broer en zijn vriendin. Niet dat het lang geleden was dat ik mijn broer nog eens gezien had, want gisteren(vrijdag)namiddag was ik naar Hasselt gespoord om afspraken te maken voor een tandheelkundige ingreep bij mijn moeder. Dat was echter nogal een stressy bedoening omdat mijn broer, die me kwam afhalen aan het station van Hasselt, en ik te laat waren door file op de Hasseltse ring (deze keer lag het eens niet aan de NMBS) en mijn vader weer een paar opmerkingen maakte die mijn broer op de kast jaagden.

Enfin, deze zaterdag lieten we dat achter ons en genoten we van het aperitief in de zonnige tuin. Spijtig genoeg werd het al snel frisser waardoor we noodgedwongen van binnen naar buiten verkasten. De barbecue was naar goede gewoonte uitstekend en de wijn vloeide rijkelijk. Zo rijkelijk dat ik na het voorgerecht helemaal vergeten ben foto’s van de rest van het eten te nemen.

Laat het er ons alleszins op houden dat ik me van de treinrit terug naar Leuven niet meer zo heel veel herinner en dat ik deze ochtend met een flinke kater ben opgestaan. En neen, dat was niet dit beestje (dat trouwens een kattin is).

Chinees!

Mijn broer zat duidelijk op hete kolen, want lang zijn zijn wijntjes van Ad Bibendum niet blijven staan op mijn appartement. Deze avond kwamen mijn broer en zijn vriendin al langs om ze op te halen. (Toegegeven, het feit dat mijn vriend en ik binnen een paar dagen op vakantie vertrekken, zal daar ook wel voor iets tussen zitten.)

Dus paarden we het nuttige aan het aangename en besloten we er een gezellige avond van te maken. Met lekker Chinees eten van Chen’s restaurant in Kessel-Lo en vergezeld van een lekker flesje wijn.

Als afzakkertje kon ik de vriendin van mijn broertje, die traditioneel niet van digestieven houdt, overtuigen om te proeven van de porto die mijn vriend en ik kochten in Porto. En kijk eens aan, ze vond het zelfs lekker! Natuurlijk is een versterkte wijn niet echt een digestief, maar het kan maar smaken!

En de kat van de buren zag dat het goed was:

Foz do Douro – 2 juni 2025

Laatste keer pastéis de nata bij het ontbijt. Echt een grote fan van dit Portugese gebakje, zeker als het rechtstreeks uit de oven komt, zoals dat bij ons hotel het geval is.

Voor onze laatste halve dag nemen we de taxi naar Foz do Douro om wat te flaneren op het strand en te genieten van de gezonde zeelucht. Ik steek mijn tenen in het frisse water van de Atlantische oceaan en geniet van zon op mijn gezicht. De water van de oceaan is redelijk onstuimig en nog veel te koud om te zwemmen. Dat verhindert alvast niet dat er een paar zonnekloppers liggen te bakken op het strand.

We gebruiken mijn reisgids om een wandeling te maken doorheen de straten van het gezellige Foz do Douro. We bewonderen de kleurrijk betegelde huizen, bezoeken een begraafplaats, wandelen door een park met een Zwitserse chalet (!) en nemen wat foto’s van het Forte de São João Baptista, dat helaas niet te bezoeken is. Tijdens de wandeling krijgen we via whatsapp te horen dat mijn broer en zijn vriendin met hun wagen gestrand zijn in Piemonte door een platte batterij. Blijkbaar valt de nationale feestdag van Italië op 2 juni en is er dus geen enkele garage open. We supporteren vanop afstand mee en gelukkig slagen ze erin rond een uur of drie in de namiddag een garage te vinden die hun auto van een nieuwe batterij kan voorzien. Qua origineel verjaardagscadeau voor de verjaardag van mijn broer kan dat uiteraard tellen. 😉 Maar blij voor hen dat ze hun geplande terugrit op 3 juni niet moeten uitstellen.

Continue reading →

Familiebijeenkomst in Zwijndrecht

Allez, tegenwoordig is dat natuurlijk Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht, maar dat bekt niet zo makkelijk als Zwijndrecht. 😉 Het was al een paar jaar geleden dat de uitgebreide familie langs de kant van de moeder van mijn vriend was samen gekomen. De tante en nonkel van mijn vriend die het feest organiseerden hadden alvast een prachtige dag uitgekozen. De zon was volop van de partij en gelukkig leverden de bomen en de party tenten genoeg schaduw, want anders was ik zeker zo rood als een kreeft naar huis gegaan.

We spoorden voor deze bijzondere gelegenheid naar Antwerpen-Centraal om van daaruit de tram naar Zwijndrecht te nemen. Het was even zoeken om op het Astridplein de vertrekplaats van de tram te vinden, die zich uiteindelijk ondergronds bleek te bevinden. Gelukkig waren we nog net op tijd om de tram te halen. Vanaf de tramhalte was het een tiental minuten wandelen naar het huis van de nonkel en tante. Gelukkig had ik mijn flipflops aangetrokken, om deze vlak voor aankomst snel op een bankje te verwisselen voor mijn hot pink zomersandalen mét hoge hakken en plateauzool. ‘t Is dat ik niet zo vaak de gelegenheid heb om deze beauty’s aan te trekken.

Het feest verliep gemoedelijk. Omdat we veel van de gasten (neven en nichten van mijn vriend en een paar van hun kinderen) al zolang niet meer gezien hadden, viel er natuurlijk veel bij te praten. De schoonbroer van mijn vriend ontpopte zich tot een heuse barman (full disclosure: hij heeft effectief een tijd bijgeklust als barman). En ik liet mij de bubbels en aperitiefhapjes smaken. De oudste nicht en haar vriend hadden voor het hoofdgerecht gezorgd: chili con carne. Eerlijk, geen fan van dit nochtans populaire gerecht. En mijn darmen ‘s avonds waren het op dat vlak roerend met mij eens.

Gelukkig kon het dessert: ijs met chocoladesaus mij wel smaken en zorgde het openbaar vervoer ervoor dat we probleemloos thuis geraakten.

Feest in De Natie!

Gisteren spoorden mijn vriend en ik naar Antwerpen-centraal om de huwelijksverjaardag te vieren van mijn jongste neef en zijn vrouw, die vijf jaar geleden in volle coronacrisis trouwden en om die reden toen dus geen groot feest konden geven. Vijf jaar later was het plan om dat dubbel en dik in te halen! Om zo lang mogelijk op het feest te kunnen blijven, hadden mijn vriend en ik een hotelkamer geboekt in de vlakbij gelegen Holiday Inn Express.

Omdat er geen eten voorzien was op het feest, legden mijn vriend en ik een stevige bodem op het zonnige terras van Koreaans restaurant Gyojasang. We deelden Korean pan fried dumplings als voorgerecht en ik genoot van mijn stir-fried kimchi bulgogi beef (al vond ik drie banchan wel wat magertjes). Uiteraard dronken we daar een traditionele kom makgeolli bij. En hoewel Gyojasang een keten is, kwamen de smaken van de gerechten echt in de buurt van de gerechten die ik in Zuid-Korea at. Al zijn de gerechten naar mijn mening iets minder verfijnd dan in Zuid-Korea zelf.

Na deze smakelijke maaltijd wandelden we verder naar ons hotel (onze kamer had zelfs uitzicht op het MAS!), checkten we in en tutten we ons op voor het feest.

En wat een geweldig feest was het! De Natie bleek een heel gezellige feestlocatie. Het gelukkige koppel sprak hun liefde voor elkaar uit en daar kwamen zelfs traantjes aan te pas, terwijl hun twee kinderen ietwat verbouwereerd toekeken. Er waren late night snacks (frietjes en pizza!) en we leefden ons tot in de vroege uurtjes uit op de dansvloer.

Zalig om na het verlaten van het feest maar een paar meter te moeten stappen om doodop in bed te duiken.

En dat hotelontbijtje de dag nadien smaakte dubbel zo goed na al die fysieke inspanningen op de dansvloer.

Limburgse barbecue

Deze namiddag was ik te gast bij mijn broer en zijn lieftallige vriendin in het mooie Limburg. De zon zette, zoals we dat ondertussen gewoon zijn, haar beste beentje voor. Hét ideale moment voor een barbecue in de tuin!

Naar goede gewoonte werd ik culinair in de watten gelegd met heerlijk eten en uitstekende wijnen. Met dank aan mijn broer, die zich de voorbije jaren verdiept heeft in de wondere wereld der wijnen. Zo fijn om te kunnen delen in zijn enthousiasme voor een goed glas, met liefde gemaakt.

Waren totaal niet onder de indruk van al die culinaire hoogstandjes: Feniks en Luna.

Uiteraard sloten we de avond af met een goed glas whisky, alvorens ik goedgemutst de trein terug nam naar Leuven.

Ad Bibendum tasting in Leuvens stadstuintje

Mijn favoriete wijnkenner organiseerde een wine tasting op deze prachtige donderdagavond. Doordat de stuurgroep (initieel ingepland van 16u tot 18u) stevig uitliep, moest ik me zelfs nog haasten om het beginuur vna 20u te halen. Gelukkig moet je bij die Bavet Kiosk aan het station nooit lang wachten op je pasta.

Ik had dus een goeie bodem gelegd voor de proeverij, want de wijnkenner van Ad Bibendum had een uitgebreide selectie aan wijnen meegebracht. Voor deze gelegenheid liet ik me vergezellen door mijn broer, die ook een grote fan is van de wijnen van Ad Bibendum. Onze kameraad had de tafel in zijn stadstuintje gedekt en zittend op de hoge stoelen proefden we van de wijnen. Eerlijk, niet elke wijn was spek naar mijn bek en sommige belandden dus in de spuugemmer, maar uiteindelijk waren er toch genoeg wijntjes die mij wisten te bekoren om een mooie bestelling te plaatsen. Komen we weer een paar maanden toe. 😉

Natuurlijk kon onze kameraad het niet laten om later op de avond wat kazen op tafel te toveren. Tot mijn grote vreugde, want die spaghetti bolognese was tegen dan niet meer in staat om op te boksen tegen al die wijntjes. 😉

Het was alvast een supergezellige avond. Fijn om te zien hoe mijn broer genoot van de wijnen en het gezelschap.

Op mijn bestellijst:

6 x Frankland Estate Riesling uit Australië
2 x Antonella Corda Nuragus di Cagliari uit Sardegna
4 x Leeuwin Estate Siblings Sauvignon Blanc uit Australië
6 x Can Ràfols dels Caus Gran roséwijn uit Catalonië
6 x Agricola Cottini Valpolicella Classico uit Italië

Varen op de Douro, Palácio da Bolsa en Igreja de São Francisco – 1 juni 2025

Vandaag ontbijten we iets later, want mijn vriend heeft om 11u een boottocht op de Douro geboekt. Zo vermijden we ook het traditionele spitsuur in de ontbijtruimte van ons hotel.

We nemen de taxi naar de Douro Marina in Vila Nova de Gaia. Mijn vriend heeft een tocht op een kleinere boot geboekt, omdat dit aangenamer is voor zijn moeder, die dan met haar hoorapparaat minder last heeft van omgevingslawaai. De boot blijkt eigendom te zijn van een vriendelijk koppel dat ons meteen met open armen welkom heet. Naast ons bevinden zich nog een ouder koppel en twee meisjes met een hoofddoek aan boord.

Spijtig genoeg laat de zon het vandaag afweten en is het bewolkt. Daardoor is het een beetje frisser dan we gewoon zijn en haal ik noodgedwongen mijn regenjas boven om me warm te houden. We laten dat de pret niet drukken, want al gauw zitten we met een glaasje bubbels in de hand te genieten van het uitzicht op de oevers van de Douro. Ik nestel mij samen met de moeder van mijn vriend en één van de meisje met een hoofddoek op het bovendek van de boot. Mijn vriend en zijn vader verkiezen het voordek. We hebben een fijne babbel met het meisje met de hoofddoek die uit Saoedi-Arabië blijkt te komen en samen met haar vriendin een trip door Portugal aan het maken is.

De kapitein van de boot zit vol met wetenswaardigheden over Porto en geeft uitleg bij alles wat we zien. Heel boeiend. Onderweg passeren we talloze andere toeristenboten en verrassend veel kajaks. Zes bruggen later bereiken we het verste punt van onze tocht en maken we rechtsomkeert terug naar de Douro Marina.