Author: yab

Nieuw bloed

Begin deze week zijn twee nieuwe medewerkers in mijn team gestart, wat de teller voorlopig op 19 medewerkers brengt. Twee kersverse jongelingen, twintigers nog, die zich vol overgave op hun nieuwe job willen storten, althans dat hoop ik toch. 😉 Ik moet zeggen dat ik het echt prettig vind om nieuwe mensen te verwelkomen in mijn team. Het is altijd interessant om iemand met een frisse blik naar bepaalde al dan niet vastgeroeste afspraken en procedures te laten kijken. En jonge mensen die uit een andere werkcontext komen, brengen nieuwe ideeën en inzichten met zich mee. Verder moet ik zeggen dat het ook op menselijk vlak enorm goed klikt, wat een bijkomende pluspunt is.

Ons after work clubje is alvast weer wat groter geworden. 😉

The Hobbit – J.R.R. Tolkien

Na jaren geleden (ik blogde toen nog niet eens) Tolkien’s meesterwerk ‘In de ban van de ring’ gelezen te hebben, kan ik eindelijk het kleine broertje aan mijn goodreads lijstje toevoegen. Ik weet niet waarom het zo lang geduurd heeft voordat ik dit boek ter hand heb genomen. Uiteindelijk was ik een grote fan van Midden-Aarde en de fantastische wezens die deze fantasiewereld bevolkten. Misschien was er bij mij Midden-Aardemoeheid opgetreden na een namiddag bij een kameraad de drie extended editions van de originele trilogie na mekaar gezien te hebben. Of misschien zag ik het niet zitten om me te verdiepen in wat in essentie een kinderboek was.

En om heel eerlijk te zijn, denk ik niet dat ik ‘The Hobbit’ ooit gelezen zou hebben, mocht een collega me het niet cadeau gegeven hebben. En kijk, ik was aangenaam verrast door het boek, dat mij ook als volwassene wist te bekoren en de magie van mijn eerste kennismaking met Midden-Aarde moeiteloos deed herleven, ondanks de nogal alarmerende afwezigheid van vrouwen op elke pagina van het boek. Een avonturenroman met een dieper laagje: Bilbo Balings is een prettige anti-held die niet door kracht imponeert, maar wel door zijn slimheid en handigheid. En het is verfrissend dat hij als held soms de moed in de schoenen voelt zakken en af en toe zelfs ronduit moreel twijfelachtige handelingen stelt.

Een aangenaam tussendoortje.

Impressies van de Opaalkust

Prachtige stranden, pittoreske dorpjes, een landschap getekend door een woelig oorlogsverleden, heerlijke zeevruchten en andere culinaire hoogstandjes, goedkope wijnen en golvende landschappen die me zowaar aan Schotland doen denken, maar brrrr, wat is het koud hier! Zelfs met een extra windstopper onder mijn dikke winterjas heb ik het nog niets te warm.

Waar blijft die lente??

Als God in Frankrijk

Uiteraard volgt er op een later tijdstip een uitgebreider verslag van onze wedervaren aan de Côte d’Opale, maar één ding moet me alvast van het hart: het eten is hier geweldig goedkoop én lekker! Qua prijs-kwaliteit zijn we met ons gat in de boter gevallen. Het contrast met Zwitserland kan amper groter zijn. Ja, op culinair vlak zit deze vakantie alvast snor, nu alleen nog een beetje beter weer en dan zijn we helemaal met ons gat in de boter gevallen.

IMG_7404[1]

Op de thee bij Permeke

Ik stond vorige zaterdag net op het punt om naar de supermarkt te vertrekken om inkopen te doen (mijn toiletpapier was bijna op!), toen ik een berichtje van mijn neef kreeg met de vraag of ik zin had om samen iets te gaan drinken. Het was een prachtig zonnige dag, tot nu toe een zeldzaamheid in 2018, dus ik hapte toe.

Die boodschappen konden nog wel even wachten en had ik meteen een gelegenheid om mijn gloednieuwe velo-kaart uit te testen. Jaja, ik heb er eindelijk werk van gemaakt! De velofietsen zien er niet al te hip uit, maar zijn stevig en rijden verrassend goed.

En zo genoot ik zaterdagnamiddag van een kopje thee op het allereerste terrasje van het jaar samen met mijn neef en zijn cutie van een dochter (die naar het schijnt op mij lijkt, maar dat zie ik toch niet).

IMG_7351[1]

70 jaar vrouwenstemrecht in België

Een bitterzoete verjaardag, want in vergelijking met andere Europese landen, was België er behoorlijk laat bij. Belgische vrouwen kregen pas op 27 maart 1948 volledig stemrecht en pas in 1965 kwam er voor het eerst een vrouw in de regering: minister van Gezin en Huisvesting Marguerite De Riemaecker-Legot. En zelfs nu nog blijft de politiek een mannenbastion. Tot nu toe heeft nog geen enkele vrouw het tot eerste minister of minister-president geschopt in België. En ook op andere terreinen hebben vrouwen een achterstand in te halen.

Dus, ladies, laten we ons collectief inzetten om dat te veranderen. Want vrouwen zijn méér dan in staat om hun mannetje te staan. Op élk vlak!

Eindelijk lente?

Dit weekend had ik voor het eerst het gevoel dat de lente (eindelijk, eindelijk) aan de deur klopte. Al moet ik opletten het vel van de beer niet te verkopen voordat hij geschoten is, want de weersvoorspellingen voor het komende weekend zien er niet al te fameus uit. Ik vrees dat mijn vriend en ik onze winterjas goed gaan kunnen gebruiken tijdens ons verlengd weekendje in Cap Gris-Nez.

IMG_7352

IMG_7353

Mijn petekindje is vijf jaar!

Niet te geloven hoe snel de tijd gaat. Het lijkt nog maar gisteren dat ik hem als pasgeboren baby in mijn armen hield en nu is hij al vijf jaar!

Zo oud worden als de vingers van één hand is een goeie reden om een feestje te geven, nietwaar? Dus spoorden mijn vriend en ik vorige zondag naar Aarschot om de feestelijkheden in Tielt-Winge te vervoegen.

Mijn petekindje was in goede doen. Geen spoor van de verlegenheid die hem soms parten speelt. Het is fijn om hem langzaam te zien open bloeien en zijn eigen interesses te zien ontwikkelen. Al denk ik dat op dat vlak de appel niet ver van de boom gevallen is. Mijn petekindje is duidelijk een ingenieur in spé, altijd bezig met uit te vissen hoe de dingen in mekaar zitten en met een uitgesproken voorliefde voor bouwen en knutselen. Tja.

Omdat ik het soms moeilijk vind een gepast cadeau te verzinnen, vroeg ik wat tips aan de mama. Ze wist me te vertellen dat mijn petekindje tegenwoordig belangstelling voor gezelschapsspellen begint te ontwikkelen. Dat komt goed uit, want zelf ben ik een grote fan van gezelschapsspellen, dus ik kijk er al naar uit samen met hem te spelen. Ik kocht een Dreamlandversie van Jenga (al bij het uitpakken spijt van, maar ze hadden de originele versie niet), De Betoverde Doolhof (speelde ik zelf graag als kind) en een kakkerlakkenspel dat er grappig uit zag.

Mijn petekindje pakte alles met veel enthousiasme uit en we begonnen aan elk spel, maar er viel te veel te beleven op zijn feestje om zich lang op één spel te kunnen concentreren, dus we speelden niks uit. Geen erg, we hebben nog tijd zat om samen spelletjes te spelen nu ik terug in België ben. En de andere cadeautjes verdienden ook een beetje liefde, nietwaar? 😉

Voor het avondmaal hadden de ouders van mijn petekindje maar liefst vijf verschillende quiches voorzien. Allemaal zelf gemaakt. Toevallig ben ik een grote quicheliefhebber, dus ik kon het niet laten van elke quiche een stukje te proberen. Mijn favoriet was de quiche met roquefort, appel en witloof met als goeie tweede de quiche met spruitjes en spekjes.

Als dessert kregen we een bolletje ijs en mochten we plukken van de snoepjestaart die mijn petekindje zelf versierd had. Ik hield het bij een bolletje ijs en wat maltesers, wegens al te veel quiche gegeten.

IMG_5297

IMG_5318

De oma van mijn petekindje was zo vriendelijk om ons na het dessert terug naar het station van Aarschot te brengen, zodat mijn vriend en ik samen de trein konden nemen. Na onze laatste minuten samen op de trein doorgebracht te hebben, namen we afscheid en stapte mijn vriend af aan de luchthaven terwijl ik verder spoorde naar Berchem. Moe na een op alle vlakken goed gevuld weekend.