Party of the Year!

De avond voor Onze Lieve Heer-Hemelvaart (prijs de heer voor zomaar een vrije dag midden in mei) gaf één van mijn collega’s een feestje voor haar en haar identieke tweelingzus’ dertigste verjaardag. De collega in kwestie heeft de reputatie stevige feestjes te bouwen, maar door mijn voormalig drukke sociale agenda was het mij nog geen enkele keer gelukt om naar zo’n feestje te gaan.

Dus toen de uitnodiging in mijn bus viel, twijfelde ik geen seconde: ja, ik kom! En ik boekte meteen daarop een hotelkamer in Brussel, wetende dat het wel eens laat (of beter vroeg) kon worden.

En, boy oh boy, wat een feestje was me dat. Mijn collega’s waren goed vertegenwoordigd (we waren bijna met twintig!) en we vlogen er meteen in met een glaasje bubbels om te toasten op de jarige. Dat onze twee lovely birthday girls weten hoe een feestje te geven, werd al snel duidelijk: we werden bediend door een charmante jongedame, het barbecuevlees (of de vleesvervangers) werd professioneel gebakken en vervolgens konden we aanschuiven voor cocktails. Serieus, een feestje waar je afwisselend cosmopolitans en margarita’s kan drinken, daar word ik bijzonder vrolijk van. 😉

IMG_7819

Rond middernacht hadden we een kleine verrassing voorzien voor de jarigen. Op de dreigende tonen van de Star Wars intro stapte een bijzonder welgevormde jongeman op de dansvloer. We duwden de jarigen snel op twee stoelen en de act kon beginnen: een paar muzieknummers later had de jongeman in kwestie letterlijk niet meer veel om het lijf. Echt lang geleden dat ik nog zo hard gelachen heb. 😉 De stripper kwam nog eens terug voor een tweede act die een beetje meer van hetzelfde was, maar tegen dan was iedereen al zo tipsy dat het allemaal niet meer zo veel uitmaakte.

IMG_7821

We gingen dansend de nacht in en uiteindelijk belandde ik rond een uur of vier terug in mijn hotelkamer. Een beetje veel boven mijn theewater en wetende dat ik me deze uitspatting de dag nadien wellicht zou beklagen. Maar hey, lang geleden dat ik nog eens zo uit de bol ben kunnen gaan.

Een a-typisch verjaardagsdiner

Want de jarige zelf ontbrak aan tafel. Die was door meteorologische omstandigheden niet verder geraakt dan de luchthaven van Genève. Doodjammer, want ik had een tafel voor vier gereserveerd in één van onze favoriete Leuvense restaurants: EssenCiel. En de vrienden waarmee we hadden afgesproken, hadden we al niet meer gezien sinds november vorig jaar.

Maar ja, niks aan te doen: het feest vond noodgedwongen plaats zonder het feestvarken in kwestie. We klonken bij elke gang op zijn gezondheid en stuurden wat fotootjes door van de heerlijkheden op ons bord, terwijl mijn vriend in Genève ocharme zijn eigen potje bijeen gekookt had. Al een geluk dat we met ons tweetjes de week voordien al een generale repetitie voor zijn verjaardagsfeest gehouden hadden.

Dit heeft hij gemist, terwijl we hem misten:

Schelpjes, komkommer, dashi:
IMG_7269

Skrei, passievrucht, mierikswortel:
IMG_7270

Gemarineerd rund, rode biet en shiso:
IMG_7272

Oliebol, mimolette, mosterd:
IMG_7274

Wilde zalm, daikon, miso en koriander:
IMG_7277

Coquille, oester en kool:
IMG_7279

Griet, noordzeekrab, knolselder en bloemkool:
IMG_7280

Duroc, daslook, morieltjes en zoete ui:
IMG_7282

kokos, platte kaas, bergamot:
IMG_7284

versnaperingen:
IMG_7286

thee:
IMG_7287

De nacht bracht ik door bij onze vrienden in Wijgmaal. Toch net iets gezelliger dan in mijn eentje terug naar Borgerhout moeten sporen na zo’n feestelijke maaltijd. Ik sliep als een roosje in het bed van hun jongste zoon.

Het ontbijt de dag nadien zondagochtend verliep, zoals de rest van het weekend, een beetje in mineur. Uiteraard vonden de twee zonen van onze vrienden het jammer dat mijn vriend er niet bij was, maar nog erger: de jongste was stevig ziek en moest met zijn papa naar de dokter van wacht. Ligt het aan mij of zijn er deze winter veel meer mensen ziek dan gewoonlijk?

Hoog tijd dat het lente wordt! Ik heb nu wel genoeg sneeuw en ijs gezien om er een tijdje tegen te kunnen.

Birthday party

Donderdagavond waren mijn vriend en ik uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van zijn Engelse collega Alan. Enfin, strikt genomen verjaarde Alan pas op kerstavond, maar da’s meestal niet zo’n geschikt moment om vrienden bijeen te krijgen voor een feestje. Zeker niet in een internationale omgeving zoals Genève.

Alan had gezegd dat hij een ‘beetje’ eten voorzien had. Een understatement, zo bleek. Toen ik op zijn ruime appartement aankwam, wachtten deze (zelf-gemaakte!) heerlijkheden op ons:

IMG_6469

De aanwezigen op het feestje waren voornamelijk collega’s van mijn vriend en Alan en wat oud-collega’s van Alan. Engels was de voertaal, met wat Frans en soms een beetje Spaans ertussen. Het fijne gezelschap (en de lekkere wijn!) maakte dat de avond voorbij vloog. Met een groepje van zes personen sloten we de avond feestelijk af in de plaatselijke pub. Kwestie van te eindigen met een Engelse touch.

Birthday sushi!

Een gunstig Social Deal aanbod was de ideale opportuniteit om de verjaardag van mijn vriendje te vieren met de zeer aangename combinatie van all you can eat sushi en saké. Toegegeven de sushi van Sushi All Day was eerder middelmatig, maar dat valt te verwachten bij zo’n concept. De Japanse saké stemde ons echter mild: dat we meer dan eens een andere bestelling geserveerd kregen dan degene die wij aangeduid hadden op de bestelbon, zagen we zonder morren door de vingers. De bediening was wat onderbemand en had moeite het tempo van de bestellingen bij te houden. Het voelde aan alsof het restaurant nog niet zo lang open was en de ploeg nog op elkaar ingespeeld moest geraken.

Ons kon het allemaal niet deren, wij waren niet gehaast, aten de fout geleverde sushi en teppanyaki met smaak op en stapten op het eind van de avond met een voldaan gevoel naar buiten.

IMG_2850

IMG_2851

IMG_2852

IMG_2854

IMG_2856

IMG_2857

IMG_2858

40 = 2 x 20

En dat moest gevierd worden! Zaterdag waren we te gast bij één mijn van beste vrienden uit mijn studententijd. Denk aan samen practica doen, elkaars oplossingen kopiëren, feestjes afschuimen, nachtelijke avonturen en party crashen op doctoraatsrecepties. De zotste dingen hebben we uitgehaald in onze studententijd. Dat die memorabele  2 x 20 in stijl gevierd moest worden, stond bijgevolg als een paal boven water.

Mijn vriend en ik waren als allereerste van de partij, iets na vijven, het aanvangsuur van het feestje. De familie van onze vriend (moeder, broer, schoonzus en de tweeling nichtjes) waren druk in de weer met alle voorbereidingen van het feest. De hoeveelheid eten die onze vriend voorzien had, was werkelijk indrukwekkend en toen de eerste drie kwartier geen andere gasten kwamen opdagen, vreesde ik even voor het ergste. Gelukkig bleken de gasten van onze vriend niet al te stipt te zijn en druppelde er geleidelijk aan meer volk binnen. Onze magen werden alleszins gul van spijs en drank voorzien en voor mij was het een prettig weerzien met mensen die ik voor de laatste keer op het trouwfeest van onze vriend (nu helaas gescheiden) gesproken had. Leuk om te horen hoe het hen ondertussen vergaan was in het leven.

IMG_2600

IMG_2602

Naarmate de avond vorderde, werd het gezelschap zatter (ik pleit schuldig) en zakten we met de die hards naar een heuse 30+ fuif af. Dat moet toch ook alweer een tijdje geleden zijn. Van de fuif zelf herinner ik me slechts flarden. Ik kan duidelijk minder goed tegen alcohol dan vroeger. Spijtig genoeg eindigde de avond een beetje in mineur. Een van de party girls werd op het einde van de avond een beetje ziek. En het eindigde ermee dat ik haar op de stoep zat te troosten nadat ze haar maaginhoud had geleegd. Oh well, kan gebeuren. Mijn vriend en ik hebben haar daarna te slapen gelegd in de logeerkamer van onze kameraad. En laat ons hopen dat ze zich de dag nadien niet al te mottig voelde. Zelf was ik zondag alleszins ook niet in topvorm.

Een kermis is een geseling waard, zullen we maar denken.

Een goed begin van het weekend

De collega’s op het werk getrakteerd met pralines (noot: volgende keer voor meer witte pralines zorgen). ‘s Avonds een gezellige after-work drink met diezelfde collega’s en een paar oud-collega’s in de Churchill’s, alwaar we profiteerden van het happy hour. Tegen mijn gewoonte in een hamburger gegeten, maar eentje met een echt broodje (niet zo’n spons als bij McDonalds), echt gehakt en groentjes. Naar Leuven teruggekeerd en nog iets gedronken met mijn vriend en zijn ex-collega’s die zaten na te praten over een Bijzonder Belangrijke Vergadering die gelukkig goed gegaan is.

Een mooie start van het weekend!