Nature Illuminated in Groot-Bijgaarden

Na de uitgeregende zoektocht met onze vrienden in Mechelen, waren de weergoden ons dit weekend beter gezind. Toegegeven, de grond in het prachtige park van het Kasteel van Groot-Bijgaarden was behoorlijk drassig, maar er viel tijdens de ganse wandeling geen druppel regen. En dat durf ik gerust een succes te noemen!

Ik had op voorhand de dochters van onze vrienden een aantal opties voor een uitstap gegeven en de twee jongedames kozen vol overtuiging voor Nature Illuminated. Dat ik pas tickets om 21.15u kon vastkrijgen, waardoor ze op deze zaterdagavond extra laat mochten opblijven, zal daar zeker niet vreemd aan geweest zijn. 😉 En zo kwam het dat mijn vriend en ik twee avonden op rij van feeërieke lichtkunstwerken konden genieten. Al is Nature Illuminated in vergelijking met Bright Brussels (waar je een verzameling van totaal verschillende kunstwerken te zien krijgt) veel meer een totaalspektakel dat vertrekt vanuit één verhaallijn.

We startten de avond met zijn zessen (na een iet of wat moeizame zoektocht naar parkeerplaats) bij Italiaans restaurant L’Appuntamento. De twee jongedames zijn immers redelijk kieskeurige eters, maar een lekkere pizza, dat lusten ze wel. Het restaurant bleek echt een schot in de roos. Gezelligingericht, vriendelijke bediening die Frans, Nederlands en Italiaans door mekaar mengde en heel lekker eten. Eindelijk nog eens een goeie risotto (met Sint-Jacobsvruchten en inktvis) gegeten! En die sabayon was gewoonweg fenomenaal.

Met goed gevulde magen trokken we het park van Groot-Bijgaarden in. Stip om 21.15u stonden we aan de ingang. Al bleek bij nader inzien dat het niet op tien minuten vroeger of later aankwam. Had ik voor niets zitten stressen of we er wel op tijd zouden geraken, nadat we even op ons dessert moesten wachten.

We genoten met z’n allen van de stijlvolle inkleding en verlichting van het park. Geen enkele installatie was spectaculair te noemen, maar het geheel was af met veel aandacht voor leuke kleine details. Het thema van de vier seizoenen past natuurlijk perfect bij zo’n mooi kasteelpark. Zeer sprookjesachtig. De jongedames vonden het zo geweldig, dat we na afloop nog een stuk van het parcours opnieuw deden. Kwestie van wat foto’s met minder volk op te kunnen nemen.

Continue reading →

Verwennerijen in Tildonk

Zaterdagavond fietsten mijn vriend en ik met onze blue-bikes naar onze kameraad en zijn vriendin in Tildonk. Een aangename fietstocht van iets meer dan een half uur. Voor mijn vriend meteen de eerste kennismaking met de nieuwe vriendin van onze kameraad, met wie ik al een tijdje geleden kennis had gemaakt. De klik die ik de eerste keer voelde, werd alleen maar bevestigd deze avond. Een intelligente dame met wie we heel fijne gesprekken hadden én die nog goed kon koken ook (da’s meer dan van mij gezegd kan worden)! Blij voor onze kameraad dat hij eindelijk een toffe partner heeft gevonden. En jawel, ze trekken binnenkort samen op avontuur naar Namibië. Met zo’n 4×4 met een daktent erop. Als dat geen goeie relatietest is, dan weet ik het ook niet meer. 😉

Culinair genieten bij Zarza

Een kleine zoektocht op deze blog leert mij dat de laatste keer dat ik bij Zarza dineerde (onze lockdown take-away even buiten beschouwing gelaten) dateert van 2014. Toen hadden ze nog een menu met aangepaste bieren, maar daarvan viel nu geen spoor meer te bekennen. Niet dat ik dat erg vond, ik ben niet bepaald een bierliefhebber.

Net als de vorige keer wachtte ik mijn date, Mademoiselle Julie met de mooie glimlach, op in het station van Leuven. Het was vrijdag echt snertweer, dus we waren allebei blij dat Zarza op wandelafstand van het station ligt. Het was alweer even geleden dat we elkaar gezien hadden, dus stof genoeg om over bij te praten. Ik was uiteraard nieuwsgierig om te horen hoe de eerste maanden op haar nieuwe job waren meegevallen. Toch niet evident, starten bij een nieuwe werkgever in volle coronacrisis, maar ze klonk erg tevreden. En ja, tijdens de opstart is al dat telewerk natuurlijk wat lastiger, maar onoverkomelijk is het natuurlijk ook niet.

Tussen al dat gebabbel door, passeerde dit op onze borden, en ja, daar hoorden uiteraard aangepaste wijntjes bij:

Appetizers:

Zalm, koolrabi, zeeslag, dashi:

Hoeve ei, truffel, cantharellen:

Sint-Jakobsvrucht ‘DIEPPE’, beurre blanc, knolselder:

Helaas vergeten een foto van het bord zelf te maken, maar hier klinken we dus boven een bord met duif, pompoen, komijn en aardappel.

Bloedsinaas, ananas, yoghurt:

En afsluiten met een koffie/theetje met versnaperingen:

Naar goede gewoonte gingen we nog wat Leuvense bouwwerken inspecteren (ditmaal de fietsenstalling onder het Martelarenplein die nu echt wel bijna klaar lijkt) en begeleidde ik Julie vervolgens met iets meer marge dan de vorige keren naar het perron.

Volgende keer afspraak in Tienen!

Bij den Dokteur

Gisteren breiden we in de Dokteur een vervolg aan de zeer geslaagde wijnproefavond van twee weken geleden. Onze eerste kennismaking met onze lesgever en zijn vriendin was zo goed meegevallen dat we (lichtjes aangeschoten van de lekkere wijntjes) meteen een vervolgafspraak inplanden. Voor mijn vriend en ik meteen ook de eerste kennismaking met de Dokteur, een nieuwe hippe plek in het Leuvense. We waren hier terecht gekomen omdat onze lesgever zo vol lof over de gekoelde rode wijn sprak, maar toen ik zag dat ze een moscow mule op de kaart hadden staan, kon ik de verleiding niet weerstaan om er eentje te bestellen. Totally love moscow mules!

En ja, de klik die we tijdens de crash course ervaren hadden, was er nog steeds. De avond vloog voorbij en we praatten over wijn, reizen, Leuven en de ambitieuze plannen van onze lesgever, die stiekem hoopt op korte termijn een pop-up wijnbar in het Leuvense te openen. Wees maar zeker dat mijn vriend en ik daar trouwe klant zullen worden. Veel te weinig wijnbars in Leuven!

Korean barbecue with the newly weds!

Vrijdagavond wandelden mijn vriend en ik naar XL bbq in de Tiensestraat. Onze kameraad had ons daar namelijk uitgenodigd om zijn huwelijk met zijn Australisch-Taiwanese schone te vieren. Eigenlijk niet te geloven dat onze eerste ontmoeting met de kersverse bruid van onze vriend al van veertien jaar geleden dateert. En ze ziet er nog geen dag ouder uit dan toen!

Voor mijn vriend en ik was het ons tweede bezoek aan dit populaire restaurant (blijft jammer dat je er niet kan reserveren). En deze ervaring overtrof moeiteloos onze eerste kennismaking, want ja, onze vriend trakteerde op wagyu beef! En er stond ditmaal zelfs makgeolli op de menukaart (wel een naar mijn goesting iets te zoetfruitige versie, maar desalniettemin, hoera!).

En amai, dat het gemaakt heeft, daar hoef ik zeker geen tekeningetje bij te maken. Kijk naar dat fantastisch mooi vlees!

Na de maaltijd wandelden we samen naar het appartement van mijn vriend voor een afzakkertje. De whisky waaraan we niet toekwamen tijdens die beruchte Oudjaarsnacht. 😉

Mogen ze nog lang en gelukkig samen leven!

De orchideeëndief

Vorige vrijdag trouwde onze kameraad met zijn grote liefde uit Australië. Na alle administratieve obstakels overwonnen te hebben (ze is geboren in Taiwan, maar woont in Australië), bleef het spannend tot het laatste moment, want ze moest een negatieve PCR-test voorleggen om op het vliegtuig te kunnen stappen en je weet nooit waar je dat vervelende virus opdoet. Gelukkig was de test negatief en kon onze kameraad eindelijk een zucht van verlichting slagen toen ze op het vliegtuig zat.

Omdat ik niet persoonlijk een bloemetje kon gaan afgeven aan het stadhuis van Leuven, stuurde ik hen de dag vóór hun huwelijk een mooie, witte orchidee op. Helaas, de orchidee raakte nooit op de bestemming. Blijkbaar nam één van de buren in het appartementsgebouw de bloemen in ontvangst en verdwenen deze vervolgens spoorloos.

Echt, daar kan ik nu eens helemaal niet bij. Wie pikt er nu bloemen die voor iemand anders bestemd zijn? Stel dat dit bloemen waren voor iemand die ziek is of iemand verloren heeft? En dan nog, in eender welke omstandigheid, zoiets doe je toch niet?

Onze vriend heeft ondertussen een bericht opgenomen in de inkomhal van zijn appartementsblok, maar ik maak me geen illusie. Die bloemen dagen ongetwijfeld nooit meer op.

Culinaire hoogstandjes bij Atelier Maple

Zaterdagnamiddag spoorde ik richting Antwerpen voor een dinner date met één van mijn lieve vriendinnen. Mijn vriendin had een restaurant uitgekozen waar we allebei nog nooit geweest waren en waarvan de naam ons ook niet meteen bekend in de oren klonk: Atelier Maple. Jullie weten dat ik altijd open sta voor nieuwe culinaire ontdekkingen, dus ik was benieuwd!

We startten onze avond in de gezellige woonkamer van mijn vriendin klinkend op een fijne culinaire avond met glaasje champagne. Ik had vanuit Leuven de laatste fles champagne meegebracht van de twee dozen die mijn vriendin voor mij gekocht had in de Champagnestreek. Ik had speciaal een fles opzij gehouden voor een gelegenheid zoals deze, de andere flessen hadden mijn vriend en ik al een tijd geleden gekraakt. 😉

Na dit aperitief fietsten we naar Atelier Maple, dat zijn naam te danken heeft aan de familiale banden van de chefkok met Canada. Wat voor mij deze avond nét dat tikkeltje extra gaf, was de aandacht aan detail die uit alles sprak: de ontvangst, het mooie servies en bestek, het logo van het restaurant dat op verschillende plekken een rol speelde. Zeer fijn!

En ja, het eten was fenomenaal. We startten de avond met een alcoholvrije cocktail, die niet moest onderdoen voor een klassieke cocktail. Heerlijk! Vervolgens volgde het ene culinaire hoogstandje na het andere. Omdat we niet wilden overdrijven, kozen we de bob-formule: aangepaste dranken bij elke gang, maar wat minder dan je normaal zou krijgen. Kwestie van de volgende dag niet met een kater opgezadeld te zitten. Een leuke afwisseling dat bij sommige gerechten een cocktail geserveerd werd in plaats van het traditionele glaasje wijn. De gin-cocktail was niet mijn ding, maar dat werd goedgemaakt door de rum-cocktail, waarvan ik gerust nog een tweede glas had kunnen drinken. Het smaakte allemaal zo heerlijk dat we ons lieten verleiden een klein kaasplankje te bestellen met drie verschillende kazen. Ideaal om je niet te overeten, maar toch te kunnen smikkelen van de heerlijke kazen van Van Tricht. We eindigden onze maaltijd met een heerlijk glaasje Madeira.

Aperitief met appetizers:

BBQ – bloemkool – dragon – hazelnoot:

Rund – merlot – sjalot – zilt:

Geroosterde kabeljauw – wulken – kervel – aardpeer:

Buikstel – chili krab – bimi – djeroek poeroet:

Eendenfilet – schorseneer – cassis – cacao:

Kaas Van Tricht:

Een glaasje madeira:

Manjari chocolade – violet – blauwe bes – biet:

Een zeer fijne avond die naar meer smaakt!

Nieuwjaarssushi!

Zondagmiddag reden mijn vriend en ik naar Tielt-Winge om naar de nieuwjaarsbrief van mijn petekindje te luisteren. Mijn petekindje zit ondertussen al in het derde leerjaar en het voorlezen gaat elk jaar een beetje beter. Hij las zijn nieuwjaarsbrief aan een stevig tempo voor, maar hij articuleerde goed en ik verstond alles! Benieuwd wat dat volgend jaar zal geven!

De ouders van mijn petekindje hadden voor de gelegenheid mijn favoriete eten besteld: sushi. Super sympathiek, want zij zijn zelf niet zo’n grote viseters. Alleen denk ik dat ik na ons sushidinner zaterdag, de sushilunch zondag en de overschotjes sushilunch maandag een paar weken geen sushi meer ga eten. 😉

Na de sushi moest mijn petekindje naar de chiro vertrekken, zo gaat dat, he. De kinderen hebben tegenwoordig meer hobby’s dan de volwassenen. Geen erg, dat gaf ons de gelegenheid om rustig bij te babbelen met de ouders van mijn petekindje en te genieten van de lekkere huisgemaakte cheesecake.

Persoonlijke levering!

Gisterenavond hadden we een kameraad over de vloer die we niet meer gezien hadden sinds het uitbreken van de coronacrisis. En dat dankzij de slechte dienstverlening van dpd die er, ondanks het feit dat het adres correct was doorgegeven, blijkbaar niet in slaagden het pakket dat onze kameraad had opgestuurd af te leveren. Dus had onze kameraad het pakket maar naar zijn huis laten opsturen en kwam hij het hoogstpersoonlijk afleveren. (Don’t worry, hij moest ook nog om een andere reden in Leuven zijn.)

Natuurlijk deden we meteen het pakje open en deelden we wat van de overdaad met onze kameraad. Op de foto is het niet te zien, maar er zit gewoonweg nog een laag heerlijkheden verborgen onder de grote doos Neuhaus pralines! Het was echt fijn om nog eens te kunnen bijpraten en te vernemen hoe het met hem en zijn gezin ging. Met dank aan dpd voor het aanhalen van de vriendschapsbanden!

Goodbye 2021!

Goodbye and good riddance! The only way is up! Of zoiets, want ons begin van 2022 zag er toch iets minder rooskleurig uit dan gehoopt.

De avond begon nochtans goed genoeg met verse oesters en een flesje champagne meegebracht door onze kameraad. Gevolgd door een uitstekende zeevruchtenschotel van De Walvis.

Om middernacht kraakten we een flesje champagne om te toasten op het nieuwe jaar en konden we vanaf ons balkon genieten van het illegaal afgestoken vuurwerk overal rondom ons. Net nadat mijn vriend de flessen whisky had klaargezet, ging het echter bergaf met de avond. Onze kameraad werd van het ene op het andere moment erg ziek (ik vermoed combinatie van te veel alcohol en te weinig stevig voedsel in zijn maag) en trok zich noodgedwongen terug op ons toilet. Het duurde bijna twee uur voordat we erin slaagden hem van het toilet af te krijgen. Ik maakte me stevig zorgen, want hij heeft suikerziekte en ik wilde zeker zijn dat hij geen hypo had. Dus regelmatig ging ik aan de deur informeren of hij nog bij bewustzijn was. Wat gelukkig het geval bleek te zijn.

Enfin ja, terwijl onze vriend op het toilet zat, bliezen mijn vriend en ik de luchtmatras op en brachten alles in gereedheid voor een onverwachte sleep-over. We gingen ervan uit dat het niet zou lukken om hem in zijn huidige toestand nog naar huis te krijgen. Dat zou ook niet echt verantwoord geweest zijn. Uiteindelijk kregen we hem van het toilet af en ik bespaar jullie de beschrijving van het slagveld dat ik daar aantrof. Ik ben alleszins heel blij met de beslissing die wij ooit namen om de muren van het toilet volledig te betegelen…

Mijn vriend stak onze vriend in bad en zijn kleren in de wasmachine en ikzelf hield me bezig met het opnieuw toonbaar maken van het toilet. Gelukkig had ik nog plastic schoonmaakhandschoenen liggen en had ik pas de dag voordien nieuw kuismiddel en sponsjes gekocht. Hoe vooruitziend van mezelf. 😉 Enfin ja, mijn vriend stond wat van zijn kleren af aan onze kameraad, we legden hem op de luchtmatras te slapen en maakten alles zo goed en zo kwaad mogelijk schoon. En zo kwam het dat ik de eerste uren van het nieuwe jaar al schoonmakend doorbracht. Voorwaar een nieuwjaarsfeest dat ik niet snel zal vergeten. 😉

Na een ongetwijfeld bijzonder woelige nacht zag onze kameraad ‘s ochtends nog erg pips en zijn maag lag duidelijk nog helemaal overhoop, maar hij was gelukkig wel in staat om terug naar huis te gaan. Alwaar hij, naar ik vermoed, meteen terug in bed zal gekropen zijn.

Enfin ja, laat ons hopen dat die eerste uren geen indicatie zijn voor de rest van 2022. Al goed dat mijn vriend en ik geen plannen hadden voor 1 januari. 😉

Yet Another Blog

Life on my side

vrienden