Bezoek aan saffraanboederij in Morkhoven

Gisteren maakten mijn vriend en ik samen met zijn familie een uitstapje naar een saffraanboederij in Morkhoven. Eerlijk waar, ik was mij er zelfs niet van bewust dat je saffraan kon oogsten in België. Ik associeerde deze dure specerij met landen als Iran en Afghanistan. Maar kijk eens aan, je kan dus ook saffraankrokussen planten in ons eigen Belgenlandje.

Het enthousiasme waarmee het echtpaar dat de boerderij uitbaatte, ons vertelden over hun saffraankrokussen en het geduld en de liefde die ze in hun werk steken, maakten van dit bezoek een zeer fijne belevenis. Want saffraan oogsten is alles behalve evident: voor 1 gram saffraan, zijn ongeveer 170 bloempjes nodig en 1 gram saffraan bevat een 500-tal krokusstampers. De krokusstampers, die zorgen voor de prachtig gele kleur als je saffraan gebruikt, worden met de hand verwijderd uit de bloempjes en ook het oogsten van de krokussen zelf gebeurt volledig met de hand. Een werkje dat niet bepaalde goed is voor de rug en de knieën.

IMG_3380

IMG_3381

IMG_3387

IMG_3389

Ook leuk: we mochten na de rondleiding op de boerderij en de uitleg over het ganse proces proeven van huisgemaakte saffraanhapjes: een aperitiefdrankje met de welluidende naam Rode van Morkhoven, asperges en panna cotta. Heerlijk! Natuurlijk konden we het niet laten een POM au safran te kopen, een variant op de Franse pommeau.

IMG_3393

IMG_3397

IMG_3403

Na dit bezoek keerden we terug naar het huis van de ouders van mijn vriend voor een fijn aperitief op hun zonnig tuinterras en lekkere huisgemaakte pasta met kip en spinazie. Helaas, zonder saffraan in verwerkt. 😉

IMG_3407

De Speelbergwandeling revisited

Aangezien het weekend zich zonnig aandiende, stelde ik aan mijn broer en zijn vriendin voor om in de namiddag samen te gaan wandelen. Kwestie van een gezonde eetlust op te wekken tegen het avondmaal. Ik deed een paar suggesties en de vriendin van mijn broer pikte er de Speelbergwandeling uit. Een wandeling die ondertussen geen geheimen meer heeft voor ons, maar die mooi is in elk seizoen. Mijn vriend en ik ontleenden twee elektrische blue-bikes aan het station van Leuven en fietsten gezwind naar het startpunt van de wandeling waar we mijn broer en zijn vriendin troffen.

De wijngaarden lagen er nog een beetje kaal bij, maar de voorjaarsbloeiers waren uitbundig van de partij en de zon maakte dat de prille groene kleuren geweldig goed tot hun recht kwamen. En aangezien mijn broer een fanatieke fan van ObsIdentify geworden is, moesten we natuurlijk stoppen bij elk onbekend bloemetje of plantje. Zo leert een mens al eens wat bij!

IMG_2404

IMG_2405

IMG_2406

IMG_2408

IMG_2409

IMG_2410

IMG_2411

IMG_2412

IMG_2413

IMG_2416

IMG_2417

IMG_2418

IMG_2427

IMG_2437

IMG_2438

IMG_2439

IMG_2443

IMG_2444

IMG_2445

IMG_2452

IMG_2455

IMG_2458

IMG_2460

IMG_2461

IMG_2465

IMG_2466

 

Na de wandeling fietsten mijn vriend en ik met onze elektrische blue-bikes terug naar Leuven om daar ongeveer op hetzelfde moment aan te komen als mijn broer en zijn vriendin, die met de wagen waren. We troffen elkaar in de Express GB omdat de vriendin van mijn broer zin had in cola en dat is iets wat mijn vriend en ik niet standaard in huis hebben. We haalden de (simpele) aperitiefhapjes boven en kozen welke gerechten te bestellen bij mijn favoriete Leuvense Chinees: Chen’s restaurant in Kessel-Lo. Bij het eten trokken we een lekker flesje Italiaanse wijn open en naar goede gewoonte sloten we af met een glaasje whisky. Lang leve de zon!

IMG_2473

IMG_2475

IMG_2478

IMG_2479

IMG_2482

Museumdagje in Antwerpen

Gisterenochtend spoorden mijn vriend en ik opnieuw naar Antwerpen voor een dagje musea bezoeken met zijn ouders. Naar goede gewoonte begonnen we onze uitstap met een lunch bij Nuoc Mam, waar we tijdens ons vorige bezoek aan Antwerpen heel lekker geluncht hadden. Ditmaal was het warm genoeg om op het terras te kunnen eten. Met dank aan het zalige lentezonnetje. We startten met Vietnamese loempia’s, dumplings en pannenkoekjes met eend. Om eens iets anders dan phở te nemen, ging ik voor de bun (een rijstnoedelsalade) met scampi. Echt superlekker! En natuurlijk dronken we daar een flesje bubbels bij.

IMG_1909

IMG_1911

IMG_1913

IMG_1914

Als eerste museum van de dag bezochten we het KMSKA, omdat we de ouders van mijn vriend graag wilden onderdompelen in de magische wereld van Hans Op de Beeck. En ja, het was voor mijn vriend en ik pas van vrijdag geleden dat we deze tentoonstelling bezochten, maar dat kon ons eerlijk gezegd niet deren. De vele details van de grijze beelden zorgden dat we meer dan genoeg hadden om naar te kijken.

IMG_1917

IMG_1918

IMG_1923

IMG_1927

IMG_1932

IMG_1935

IMG_1936

IMG_1939

IMG_1942

IMG_1946

IMG_1948

IMG_1949

IMG_1952

IMG_1955

Onze volgende bestemming was de Panamarenko-tentoonstelling in het M HKA. Ik had misschien net iets meer van deze tentoonstelling verwacht. Uiteindelijk werden er slechts een bescheiden aantal werken getoond. Al blijft Bing of the Ferro Lusto X natuurlijk een tot de verbeelding sprekend kunstwerk. De drang van Panamarenko om naar de sterren te reizen, is alleszins heel voelbaar doorheen gans de opstelling.

IMG_1960

IMG_1962

IMG_1964

IMG_1965

IMG_1968

IMG_1969

IMG_1972

We pikten ook de tentoonstelling ‘De toestand is vloeibaar’ mee, waarvan sommige werken me aanspraken en andere dan weer helemaal niet. Maar dat is eigen aan dit soort hedendaagse kunst.

IMG_1973

IMG_1974

IMG_1977

We sloten ons dagje musea kijken af met de bijzonder fascinerende tentoonstelling over het leven en werk van Lee Miller in het FOMU. Wat een vrouw! Als je haar biografie leest, lijkt het wel alsof ze drie levens geleid heeft in plaats van één. De tentoonstelling heeft mij alvast geprikkeld om binnenkort de film over haar leven met Kate Winslet in de hoofdrol te bekijken. Uiteraard werd ik het meest geraakt door haar werk als oorlogsfotograaf, maar ook haar liefdesleven was bijzonder boeiend. Pittige dame.

IMG_1978

IMG_1979

IMG_1980

IMG_1981

IMG_1982

IMG_1983

IMG_1984

We sloten deze fijne en artistieke dag af met wat hapjes op het terras van de Wasbar. En dankzij de NMBS geraakten we vlotjes thuis!

IMG_1997

Tiflis wijnproeverij op Vrouwendag

Zaterdag 9 maart stond al een hele tijd een afspraak met mijn broer en zijn vriendin in onze agenda gepland. Alleen waren we nog niet overgegaan tot een concrete invulling van die afspraak. Tot ik een kleine twee weken geleden op instagram een aankondiging zag voorbij komen voor een wijnproeverij in restaurant Tiflis ter gelegenheid van Vrouwendag. Tijdens de proeverij zouden we kunnen proeven van acht wijnen gemaakt door vrouwelijke wijnmakers in Georgië. Aangezien Georgië verkondigt het oudste wijnland ter wereld te zijn, leek me dit een fijne gelegenheid om wat bij te leren over Georgische wijnen. En aangezien mijn broer zich tegenwoordig verdiept in de wondere wereld der wijnen, stelde ik voor om met ons vieren samen wijn te gaan proeven.

De wijnproeverij zelf liet ons eerlijk gezegd met gemengde gevoelens achter. De vrouwelijke sommelier die de Georgische wijnen presenteerde, bleek zelf van Italiaanse afkomst te zijn en helemaal geen Georgische roots te hebben. En haar kennis over de wijnen en de wijnhuizen die ze presenteerde leek ook eerder beperkt. Ze vergiste zich ook een aantal keren bij het toelichten van de wijn. Daarnaast was de locatie in de kelder van Tiflis wel heel romantisch, maar eigenlijk te klein en te smal om een goede wijnproeverij te organiseren. De aanwezigen liepen elkaar de hele tijd voor de voeten en de sommelier hield ook niet goed bij wie al welke wijn had gedronken, met als gevolg dat we zelf om de wijnen moesten vragen die we nog niet geproefd hadden. En eerlijk, geen enkele van de wijnen wist mij echt te overtuigen. En da’s toch wel jammer, zeker omdat het hier over vrouwelijke wijnmakers ging. Nu, het was de eerste keer dat restaurant Tiflis zo’n proeverij organiseerde, dus ik neem aan dat ze zullen leren uit de gemaakte fouten.

IMG_1515

IMG_1516

IMG_1470

IMG_1471

Wat daarentegen helemaal niet tegen viel, waren de heerlijke gerechten van de chefkok van Tiflis. Ik had er immers voor gezorgd dat we niet alleen konden deelnemen aan de wijnproeverij, maar dat er ook een tafel voor vier voor ons klaar stond in de kelder van het restaurant. We  hadden het geluk te mogen proeven van de vernieuwde menu. En ja, daar dronken wij met veel plezier een flesje rode wijn Bedoba Saperavi bij. Veel beter dan de wijnen die we eerder hadden mogen proeven.

Lobio Ballz: kroketjes van rode bonen, Breydelham, licht pittige saus:

IMG_1476

Prei pachali, nigvziani badridzani, rodebietencarpaccio:

IMG_1478

Megroeli chatsjapoeri (goudbruin gebakken kaasbrood met gesmolten kaas) en zalm kindzmari (belle-vue zalm, koriandersaus, opgelegde komkommer, crispy uitjes:

IMG_1482

Not so tsivi, satsivi (kippendijfilet, walnoten- en amandelsaus, adjikaolie, ghomi chips:

IMG_1484

IMG_1483

Kababi (mini lamskebabs, lavashbrood, satsebelisaus, gemarineerde kerstomaten):

IMG_1487

Chinkali (dumplings met varkens- en rundvlees, peperroomsaus & adjapsandali (babaganoushcrème, gegrilde aubergines, satsebelisaus, gerookte paprika):

IMG_1490

Doordat de proeverij al om 18 gestart was, hadden we op tijd gedaan met eten en was er nog meer dan genoeg tijd om een afzakkertje te drinken op ons appartement. Mijn broer en zijn vriendin hadden een verjaardagscadeau bij voor mijn vriend, een fles Ledaig van het Schotse eiland Mull, waarvan we samen een glas dronken op ons aller gezondheid. Een fijne afsluiter van een leuke avond.

IMG_1497

IMG_1499

IMG_1502

Liquid Leuven – Spirits festival in de Hoorn

Gisteren zakten mijn vriend en ik samen met mijn broer, onze Leuvense kameraad, mijn collega en haar kameraad whisky liefhebber af naar de Hoorn voor een namiddag whisky proeven. Mijn vriend, broer, kameraad en ik waren er als eerste maar gelukkig had mijn collega ons het groepsticket op voorhand doorgestuurd en vormde het geen probleem dat zij met haar gezelschap ons later zouden vervoegen.

Dit was mijn eerste spirits festival en amai, ik was lichtelijk overdonderd door het aanbod. We kregen aan de inkom allemaal een bijzonder mooi whiskyglas en dan kon onze verkenning beginnen. Het systeem was simpel: je kocht op voorhand jetons die je kon inruilen voor een dram whisky naar keuze. Hoe exclusiever de whisky, hoe meer jetons dat je kwijt was aan een proevertje. Ik heb echt mijn uiterste best gedaan om van elke fles whisky die ik proefde een foto te nemen, maar ben eerlijk gezegd niet honderd procent zeker dat dit gelukt is.

Van alle whisky’s die ik proefde op het festival, was de Ichiro’s Malt Chichibi mijn favoriet. Die kostte mij jammer genoeg wel veel jetons. De single malt Lowlands whisky Baron was de grootste tegenvaller. Ik wilde onze Noorderburen nochtans graag een kans geven. Wat prijs-kwaliteit betreft, waren mijn vriend en ik onder de indruk van de Normandische whisky Le Breuil, gedestilleerd in Château du Breuil, vooral bekend van de calvados. ook de Bretoense Glann Ar Mor single malt kon mij wel bekoren, of misschien liet ik me gewoon verleiden door de mooie vuurtoren op het etiket, de namiddag was toen al wat gevorderd. 😉 We kochten alleszins een fles van beide Franse whisky’s. (En ja, de aandachtige kijker zal opmerken dat ik een scheve schaats reed met een glaasje rum.)

En oja, ik werd ook lid van de Scotch Malt Whisky Society! En kreeg voor mijn lidmaatschap meteen een flesje whisky in ruil!

IMG_0011

IMG_0013

IMG_0015

IMG_0017

IMG_0019

IMG_0020

IMG_0022

IMG_0024

IMG_0028

IMG_0030

IMG_0031

IMG_0034

IMG_0036

IMG_0039

IMG_0040

IMG_0042

IMG_0044

IMG_0045

IMG_0046

IMG_0050

IMG_0054

IMG_0056

Rond half vijf was het tijd voor de Masterclass van Eric Vermeire, die ons meenam op een avontuurlijke tasting. Bij de whisky’s van de tasting zaten er voor mij persoonlijk geen memorabele uitschieters, maar het was wel cool om een single grain whisky die 34 jaar op vat gelegen had te kunnen drinken. Vooral de vlotte vertelstijl en kennis van Eric Vermeire maakte van deze masterclass een succes.

IMG_0057

IMG_0060

IMG_0067

IMG_0070

IMG_0074

IMG_0076

IMG_0080

Na de masterclass namen we afscheid van mijn collega en haar kameraad, die een tafel bij Taste Leuven gereserveerd hadden. Met ons overblijvend gezelschap van vier hadden we een culinair iets minder hoogstaande avond, al moet ik zeggen dat het eten mij enorm smaakte, na al die alcohol. We bestelden Thais en durfden het aan om de fles Le Breuil open te doen om eindelijk het verjaardagscadeau dat mijn vriend van zijn ouders gekregen had uit te proberen. Wellicht niet zo’n heel strak plan, rekening houdend met de voorgaande consumpties, maar hey, een mens leeft maar één keer. Helaas bleef het kraantje van de whiskyboot lekken en konden we op het einde van de avond niets anders dan de whisky terug gieten in de fles. Een mooi, maar niet echt praktisch cadeau.

IMG_0083

IMG_0084

Streetfood sharing dinner

Nadat mijn broer en ik in de namiddag een niet zo fijne afspraak met het verplegend personeel van het rusthuis van ons todo-lijstje konden vinken, was het tijd om het weekend in te zetten. Mijn vriend vervoegde ons voor het avondmaal en mijn broer en zijn vriendin trakteerden ons voor de gelegenheid op een heerlijk streetfood sharing dinner van NOEN. Echt jaloers dat er in Leuven geen gelijkaardig alternatief voorhanden is, want daar zouden mijn vriend en ik zeker vaak gebruik van maken.

Naar goede gewoonte zorgde mijn broer voor heerlijke wijntjes. Het is duidelijk dat de wijncursus die hij volgt voor veel inspiratie zorgt. En uiteraard offeren wij ons graag op om samen met hem een boom over wijn op te zetten. En ja, het eten was nog lekkerder dan het er op de foto uitziet. Vooral het buikspek op een stokje was voortreffelijk!

IMG_9997

IMG_9998

IMG_0002

IMG_0003

IMG_0004

IMG_0009

Laat ons zeggen dat mijn vriend en ik goedgezind waren op de treinrit naar huis. 😉

Plaisirs d’Hiver 2024

Gisteren trokken mijn vriend en ik met zijn ouders naar de kerstmarkt in Brussel. Aangezien de Brusselse kerstmarkt qua schaal vele malen groter is dan die van Leuven, spraken we af rond het middaguur in Brussel Centraal. We wandelden door de prachtig versierde Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen naar het Beursplein, omdat daar de meeste etensstandjes zijn. Ik at er gegrilde octopus en pelmeni, terwijl mijn vriend en zijn ouders zich te goed deden aan een pitabroodje.

IMG_9420

IMG_9422

IMG_9426

IMG_9427

IMG_9429

IMG_9431

IMG_9437

IMG_9439

IMG_9441

Na de lunch wandelden we het prachtig gerestaureerde Beursgebouw binnen. Voor mij de eerste keer dat ik daar kwam sinds de heropening. We bewonderden de pracht en praal en maakte gebruik van de toiletten.

IMG_9434

IMG_9435

IMG_9449

Onze eerste glühweinvariant van de dag dronken we op het De Brouckèreplein: een Rhum PomPomPomme met warm appelsap, gember, kaneel en (uiteraard) bruine rum. Erg lekker.

IMG_9451

IMG_9452

IMG_9454

Tijd voor een streepje cultuur als tegengewicht voor al die kerstkitsch. Met een bezoek aan de St-Michiels en St-Goedelekathedraal konden we meteen één van de meest iconische gebouwen van Brussel afvinken. We betaalden een paar euro inkomgeld voor een bezoek aan de schatkamer en kregen zowaar bijna een privérondleiding van de zeer vriendelijke gepensioneerde vrijwilligster aan het onthaal. Over elk kunstwerk had ze wel een verhaal te vertellen en mocht er niet een volgende bezoeker zich aangemeld hebben, was ze nu waarschijnlijk nog aan het praten. Ook leuk: de kerststallen gemaakt door de verschillende internationale parochies in Brussel.

IMG_9457

IMG_9459

IMG_9461 Continue reading

Sushi op tweede kerstdag

Vandaag hadden we onze vrienden uit Kumtich over de vloer die het jaarlijkse relatiegeschenk kwamen overhandigen. Na de ietwat tegenvallende sushi van Tsuru Sushi vorig jaar, bestelde ik ditmaal wel bij Wabi Sabi. Dankzij de kerstvakantie waren er immers geen deadlines waarmee we rekening moesten houden. Speciaal voor onze vrienden bestelde ik zelfs wat extra gefrituurde sushi, omdat ze vorig jaar hadden gezegd dat dit hun favoriete soort sushi was (onbegrijpelijk voor mij, maar hey, zoveel mensen, zoveel smaken!).

En gelukkig was de hoeveelheid deze keer ruimschoots genoeg! Er bleef zelfs nog wat over om mijn neef en zijn twee kinderen voor te zetten die rond acht uur kwamen binnen waaien na een bezoekje aan M Leuven. Fijn om mijn achternichtje en neefje nog eens te zien, want die kinderen groeien als kool. Mijn neef wou eerst niet echt iets eten, maar ik kon die kinderen (zes en zeven jaar oud) toch niet zonder eten aan de lange rit terug naar Antwerpen laten beginnen? Gelukkig hadden we nog gezonde groentjes in de koelkast staan en de oudste dochter waagde zich zelfs aan een paar stukjes sushi. Het mooie geschenkpakket van onze vrienden uit Kumtich werd ook meteen open gedaan, zodat iedereen mee kon smullen van de lekkere chocolaatjes (die uiteraard vlotter binnen gingen dan de groentjes).

IMG_9392

Genoten van dit flesje dat mijn broertje ons een tijdje geleden cadeau gedaan heeft:

IMG_9400

Kerstavond in Limburg!

Dit jaar vierden mijn vriend en ik kerstavond bij mijn broer en zijn vriendin in het mooie Limburg. Al valt die schoonheid enigszins tegen met dit grauwe rotweer. In tegenstelling tot de twee voorgaande jaren blijven mijn vriend en ik de donkere dagen tussen kerst en nieuwjaar in België, omdat mijn vriend dit jaar helaas moet werken. Hopelijk kunnen we volgend jaar weer naar het buitenland gaan, want een streepje zon zou me echt deugd doen.

Gelukkig zorgden mijn broer en zijn vriendin voor een uitstekend kerstdiner om ons op te fleuren. Met dank aan restaurant Alter! Mijn broer haalde voor deze gelegenheid zijn beste wijntjes boven en we klonken veelvuldig op het mooie leven. Ik kreeg zelfs een laat verjaardagscadeautje aangeboden: een flesje Bunnahabhain, dat zeker zal smaken! Net als vorig jaar pasten we voor de thee met zoetigheden en sloten we de avond af met een goed glas whisky. En de NMBS zorgde er zelfs voor dat we veilig terug in Leuven geraakten na deze culinaire uitspattingen.

IMG_9332

IMG_9334

IMG_9336

IMG_9337

Brood by Brijosh en wafeltjes met gerookte zalm, furikake & dille:

IMG_9341

Aardpeer, hazelnoot & mimolette:

IMG_9342

Oestertje:

IMG_9343

IMG_9346

IMG_9347

Hamachi, sushirijst, ponzu & radijs:

IMG_9350

Kabeljauw, Zeeuwse schelpen & combava:

IMG_9354

IMG_9355

IMG_9356

Hertenkalffilet, knolselder & poivrade:

IMG_9359

IMG_9366

Chocolade, passievrucht & pecannoot:

IMG_9369

IMG_9373

Kerstsfeer in Westerlo en Herentals

Het is altijd zoeken om een datum te vinden voor het jaarlijkse kerstfeest bij de ouders van mijn vriend in Herentals. Acht volwassenen in combinatie met vijf tieners maakt dat er met heel veel drukke agenda’s rekening gehouden moet worden. Ditmaal landden we op de eerste zaterdag van de kerstvakantie. Dus spoorden mijn vriend en ik ‘s middags richting het station van Herentals waar zijn vader ons kwam ophalen. We hadden immers champagne en en reiskoffer bij om te blijven logeren. Altijd fijn om te kunnen feesten zonder op de klok te moeten kijken.

We aten samen een boterhammetje en vertrokken vervolgens naar het Kasteel de Merode in Westerlo waar we de rest van de familie troffen om ons te laten onderdompelen in de kerstmagie van het kasteel. We volgden een parcours door de verschillende versierde vertrekken van het kasteel waar ons allerlei personages wachtten die ons verschillende elementen (water, vuur, lucht, aarde) aanreikten om de boze sneeuwkoningin te verslaan die de kerstman bevroren had.

Het hele verhaal was mooi gedaan, maar duidelijk gericht op een iets jonger doelpubliek. Gelukkig zijn onze tieners beleefd genoeg om braaf te blijven luisteren en werd er geknuffeld en gezongen wanneer dat gevraagd werd. Alleen jammer dat het van te voren niet duidelijk was dat de doelgroep voor dit spektakel eerder kleuters en lagereschoolkinderen waren. Maar het kasteel zelf was zeker de moeite, al verdient het een grondige renovatie. En op het einde van de rondgang mochten we allemaal met de kerstman op de foto.

IMG_9227

IMG_9231

IMG_9257

Terug naar het ouderlijke huis van mijn vriend voor het aperitief. Een glaasje champagne gaat er altijd in! En natuurlijk keken die tieners het meest van alles uit naar hun Secret Santa cadeautje. Terwijl ik al jaren hetzelfde vraag: een goodgift. Als hoofdgerecht hadden de ouders van mijn vriend een klassieke gevulde kalkoen met veenbessen, groenten en hertoginnenaardappelen voorzien. Altijd lekker!

IMG_9262

Als dessert waren er taart en chocolaatjes en daarna speelden we spelletjes. Nu al die tieners probleemloos kunnen liegen, is chapeau duidelijk het favoriete spel geworden. En ze gooien tegenwoordig verdorie een poker in vijf beurten! 😉

Zondagochtend bleven mijn vriend en ik lekker lang in bed liggen om vervolgens samen met zijn ouders het kalkoenoverschot van de vorige avond weg te werken. Mijn vriend en ik keerden na al deze culinaire uitspattingen huiswaarts met een hele hoop extra alcohol voor onze collectie. 😉

IMG_9374